π. Βασίλειος Καλλιακμάνης: Κοινωνικές και ηθικές προεκτάσεις της Ακολουθίας του Νιπτήρα

Λ. Παππάς: Η «Ομόνοια» δεν μπορεί να γίνει ουρά, συνιστώσα ή συμπλήρωμα κομμάτων ή ανήθικων συμμαχιών

Πραγματοποιήθηκε χθες (05/04/2015) στους Αγίους Σαράντα, η πρώτη συνεδρίαση του Πολιτικού Συμβουλίου της Δ.Ε.Ε.Μ. «Ομόνοια». Σύμφωνα με το Άρθρο 28 του Καταστατικού«Το Πολιτικό Συμβούλιο είναι συμβουλευτικό όργανο το οποίο συγκροτεί ο Γενικός Πρόεδρος». 

Τα θέματα της ημερήσιας διάταξης ήταν: 1) Η χρηστικότητα και ο ρόλος που πρέπει να διαδραματίσει το Π.Σ. 2) Η «Ομόνοια» ως εκπρόσωπος της ΕΕΜ. 3) Η ανάγκη αναδιοργάνωσης της και 3) οι ερχόμενες τοπικές εκλογές.  

Αμέσως μετά, ο Γενικός Πρόεδρος κ. Λεωνίδας Παππάς έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Συνεδρίασε σήμερα το Πολιτικό Συμβούλιο για πρώτη φορά μετά από πολλά χρονιά και θεώρησα σωστό να κληθούν σε αυτό όλοι οι πρώην Γενικοί Πρόεδροι, όλοι όσοι είχαν εκλεχτεί βουλευτές και νομάρχες με το χρίσμα της «Ομόνοιας» και κάποια άλλα στελέχη.

Πολλοί από αυτούς είχαν διαφωνήσει κατά καιρούς και είχαν έναν διαφορετικό πολιτικό δρόμο ενώ κάποιοι άλλοι είχαν αποστασιοποιηθεί. Είμαι βέβαιος όμως πως πάντα νοιάζονται για το τεκταινόμενο του κοινού μας πολιτικού χώρου που είναι η «Ομόνοια» και η εμπειρία τους είναι πολύτιμη.  

Σε έναν πολιτικό χώρο οι διαφωνίες δεν είναι μόνο αναπόφευκτες αλλά και δείγμα δημοκρατικότητας. Η συστέγαση τους όμως στον ίδιο πολιτικό χώρο ως αντιθέσεις που πρέπει να συνθέτουν, δείχνει πολιτική ωριμότητα και σε αυτό πρέπει να ομολογήσουμε ότι ως κοινότητα γενικότερα και ως Ομόνοια ειδικότερα δεν το καταφέραμε. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως πρέπει να σταματήσουμε να προσπαθούμε για το καλύτερο.

Μία ισχυρή «Ομόνοια» που θα παράγει πολιτική, δεν είναι απαραίτητη μόνο για τον Βορειοηπειρωτικό Ελληνισμό αλλά είναι χρήσιμη θα έλεγα και για την ίδια τη χώρα.

Παρά τα προβλήματα που είχαμε από εσωτερικούς και εξωτερικούς παράγοντες, πρέπει να είμαστε περήφανοι για την μέχρι τώρα πορεία της οργάνωσης. 

Στην 25χρονη πορεία της η Ομόνοια, επιβιώνοντας σε ένα δύσκολο και πολλές φορές εχθρικό περιβάλλον, έχει να επιδείξει αγωνιστικότητα και ωριμότητα. 

Στην σημερινή συνάντηση συζητήθηκαν οι τρέχουσες πολιτικές εξελίξεις και φυσικά οι ερχόμενες τοπικές εκλογές που αναμένεται να καθορίσουν κατά πολύ το μέλλον της ιδιαίτερη μας πατρίδα.

Ήταν κοινή διαπίστωση πως πριν τη συζήτηση για σύμπραξη ή όχι με τις μεγάλες πολιτικές δυνάμεις της χώρας, αυτό που είναι απαραίτητο είναι να γίνει κάθε δυνατή ενέργεια για την ενότητα όλων των πολιτικών δυνάμεων της μειονότητας. Το φαινόμενο που παρατηρήσαμε στις δυο τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις, όπου η κάθε πλευρά συμμαχούσε με έναν μεγάλο αλβανικό κόμμα για να εξουδετερώσει την άλλη, πρέπει να σταματήσει.  

 Η Ομόνοια δεν μπορεί να γίνει ούτε η ουρά, ούτε το συμπλήρωμα και ούτε η συνιστώσα κανενός άλλου πολιτικού φορέα. Πόσο μάλλον όταν οι σημερινές συμμαχίες είναι πέρα κάθε λογικής παραγωγικής συνεργασίας, ανάπτυξης και ευρωπαϊκού προσανατολισμού αλλά με την ρηχή έννοια του πολιτικού παζαριού.

Με αίσθημα ευθύνης για το μέλλον του τόπου, απευθύνουμε έκκληση προς τους παράγοντες αλλά και σε κάθε συμπατριώτη μας, να στρέψουν το βλέμμα προς την «Ομόνοια», όχι απλώς ως μία από τις πολιτικές επιλογές αλλά ως μονόδρομος για την αντιμετώπιση των σύγχρονων προκλήσεων»  

  apenandi

Ευάγγελος Ζάππας, ο ελληνόβλαχος Βορειοηπειρώτης στον οποίο χρωστούμε τιμές ήρωα

Σε δυόμισι μήνες το Ζάππειο Μέγαρο οφείλει να μνημονεύσει τα 150χρονα μετά θάνατον αυτού του μεγάλου Εθνικού Ευεργέτη. Προκαταλαμβάνω της εναπομείναντος περιόδου για να θυμίσω στη μεγάλη ελληνόβλαχη κοινότητα, δώθε και εκείθε συνόρων, μαζί και στον υπόλοιπο βορειοηπειρωτικό ελληνισμό, αν προλαβαίνουν ας τιμήσουν τη μνήμη του Ευάγγελου Ζάππα πρωτίστως ως εθνικού ήρωα. Τιμή που οι διαχρονικές ελληνικές κυβερνήσεις ανέκαθεν έχουν στερήσει σ’ αυτόν και σε όλους τους ήρωές μας, παρόλο που από την Άνω Ήπειρο έτρεξαν σε κάθε γωνιά της επαναστατημένης Ελλάδας θυσιάζοντας εαυτούς για την ανεξαρτησία της.
Για όσους γνωρίζουν ολίγα ο Ευάγγελος Ζάππας υπήρξε υπασπιστής του Σουλιώτη πολέμαρχου Μάρκου Μπότσαρη σε όλους τους πολέμους του Σουλίου, μέχρι τελευταίως της Σπλάντζας. Μετά τον θάνατο αυτού του θρυλικού αγωνιστή συνέχισε τον αγώνα μαζί με τον αξιομνημόνευτο καπετάν Κίτζο Τζαβέλα όπου αρίστευσε με ανδραγαθήματα σε όλα τα πεδία μαχών, Ήπειρο, Μεσολόγγι, Κόρινθο, Άμφισσα, Άμπλιανη, και τιμώμενος με τον βαθμό του ταξιάρχη τέθηκε επικεφαλής όλων των βλαχοχωριών του Σαλώνου.

Ο Ευάγγελος Ζάππας λοιπόν από το 1821 μέχρι το 1830 αρίστευσε σε όλους τους αγώνες για να δει την Ελλάδα ελεύθερη. Δεν πτοήθηκε ακόμα και όταν φυλάκισαν την μητέρα του στα κελιά του νησιού Ιωαννίνων για να τον απαρνηθεί ως γιο της. Πράγμα που δεν το έκανε και προτίμησε τα βασανιστήρια, μέχρι το τέλος της επανάστασης που την άφησαν ελεύθερη.
Ήταν ο μοναδικός που στο τέλος της επανάστασης, γνωρίζοντας την οικονομική κατάσταση του νεοσύστατου κράτους, αρνήθηκε την χρηματική αποζημίωση ως αγωνιστής. Αντί αυτού το 1831 μετανάστευσε στην Ρουμανία, δούλεψε σκληρά και απόχτησε τεράστια περιουσία, την οποία και πάλι πρόσφερε στο νεοσύστατο ελληνικό κράτος. Να γιατί σκέφθηκα να απευθυνθώ στις παραπάνω κοινότητες! Ασχέτως αν ακόμα και οι σημερινές κυβερνήσεις δεν αναγνωρίζουν την συνεισφορά των Βορειοηπειρωτών σε όλους τους αγώνες του έθνους, εν συνέχεια και την αντιμετώπιση κάθε καταχτητή, εμείς έχουμε χρέος να διδασκόμαστε από τους αγώνες τους και να μνημονεύουμε τους δικούς μας αγωνιστές. Και περισσότερο τον Ευάγγελο Ζάππα που τυχαίνει να είναι δυο φορές Εθνικός Ήρωας, της Ανεξαρτησίας και της Ευεργεσίας.

Τηλέμαχος Λαχανάς

vlahoi.net