Σελίδες

«Γιατί η Αυστρία επεδίωκε τη δημιουργία αλβανικού κράτους» - Der Standard: Pse Austria kërkonte krijimin e shtetit shqiptar

Der Standard: Pse Austria kërkonte krijimin e shtetit shqiptar
Μια από τις μεγαλύτερες εφημερίδες της Αυστρίας, η «Der Standard» φιλοξενεί ένα μεγάλο άρθρο βασισμένο σε αρχεία και έγγραφα προξένων Αυστριακών, που γράφουν για την επιδίωξη της Αυστρο-Ουγγαρίας, από την εποχή της Οθωμανικής Κυριαρχίας, για τη δημιουργία ενός αλβανικού κράτους.
Τα έγγραφα αναμένεται να τα παρουσιάσει προσεχώς σε βιβλίο του ο ιστορικόςOliver Jens Schmitt.
«Η Αυστρία δεν θέλει να παρέμβει σχετικά με τα προβλήματα στα Βαλκάνια. Όμως, κατά την τελευταία φάση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, 1870-1914, πολλά έγγραφα από τα αυστριακά προξενεία στη Μιτρόβιτσα, Πρίζρεν και Σκόπια, αποκάλυπταν ότι  το Κοσσυφοπέδιο δεν ήταν απλά ένα πρόβλημα μεταξύ Αλβανών και Σέρβων, αλλά κάτι περισσότερο από αυτό», γράφει στην εισαγωγή του έργου ο ιστορικός Oliver Schmitt , που έχει ελέγξει όλα τα αρχεία και τα έγγραφα της εποχής εκείνης.

Σύμφωνα με τον ελβετικής καταγωγής ιστορικό, Oliver Jens Schmitt, (γεννήθηκε στη Βασιλεία της Ελβετίας), ο οποίος έχει γράψει αρκετά βιβλία για την ιστορία των Αλβανών, η Αυστρία είχε περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τα γεγονότα στο Κοσσυφοπέδιο από ό, τι η Οθωμανική Αυτοκρατορία, στην κατοχή της οποίας βρισκόταν.

«Η αυστροουγγρική μοναρχία, είχε στείλει πολλούς ειδικούς στην περιοχή των Βαλκανίων. Αυτό ήταν ένα έργο  πέρα από αυτήν», λέει ο ιστορικός στην αυστριακή εφημερίδα.

Επισημαίνει ότι η Αυστρία είχε βλέψεις στα Βαλκάνια από τον  δέκατο όγδοο αιώνα, όταν άρχισε να επιζητά την προστασία των Αλβανών Καθολικών, αλλά αντιμετώπιζε ανταγωνισμό από την Ιταλία και τη Γαλλία.

Σύμφωνα με ένα έγγραφο του 1899, που υπογράφει ο αυστριακός πρόξενος Ritter Alfred Rappaport, ο καθολικός κλήρος έπρεπε να παίξει ηγετικό ρόλο στη διαμεσολάβηση του αλβανικού πληθυσμού στην Αυστρο-ουγγρική Αυτοκρατορία.

Η απομόνωση της Σερβίας

Ο Ritter Alfred Rappaport τονίζει, επίσης, την τάση της δημιουργίας ενός αλβανικού κράτους, καθώς με τον τρόπο αυτόν θα αποδυνάμωνε η Σερβία.
«Η κύρια ιδέα της κρατικής προπαγάνδας μας είναι να χρησιμοποιήσουμε τις στιγμές όπου χρησιμοποιείται ο διαχωρισμός του Βιλαετίου του Κοσσυφοπεδίου (και τα Σκόπια ανήκαν σε αυτό) για τα συμφέροντά μας» γράφει ο Αυστριακός πρόξενος.

Σύμφωνα με τον πρόξενο, αυτό θα μπορούσε να επιτευχθεί «δίνοντας στους καθολικούς κληρικούς τη φυσική τους θέση στο πολιτικό σύστημα της αυστρο-Ουγγαρίας, αποδυναμώνοντας την ορθόδοξη  Σερβία».

Ο πρόξενος, Rappaport, θα τονίσει ότι υπήρχαν πολλά προβλήματα με τους Αλβανούς Μουσουλμάνους, οι οποίοι δεν είχαν κανένα ενδιαφέρον για δημιουργία αλβανικού κράτους. Σε έγγραφό του στις 19 Οκτωβρίου 1899, αναφέρει:

«Οι Αλβανοί Μουσουλμάνοι είναι πολύ δύσκολο να πεισθούν για τη δημιουργία ενός αλβανικού κράτους, με το δεδομένο ότι η πλειοψηφία  τους είναι φανατικά προσηλωμένη στην Οθωμανική Πύλη».

Σύμφωνα με τον ίδιο οι Αλβανοί μουσουλμάνοι θα μπορούσαν να πολεμήσουν εύκολα για τους Σέρβους Μουσουλμάνους στο Σάντζακ, αλλά όχι για δημιουργία ενός αλβανικού κράτους.

Ο ιστορικός Oliver Schmitt σημειώνει ότι η κατάσταση του Κοσσυφοπεδίου όπως ήταν τότε, συνδέεται με τη σημερινή κατάσταση, καθώς πολλές εξωτερικές δυνάμεις επιδιώκουν την επιρροή τους στους Αλβανούς για συμφέροντά τους, με τελικό στόχο την αποδυνάμωση της Σερβίας, γράφει το αλβανικό δημοσίευμα του inaonline.

πηγή
...............................................................................................

Gazeta më e madhe e majtë austriake, Der Standard, ka bërë një shkrim të gjatë ku tregon dokumenta të vjetra arkivore sesi konsulantët austriakë dëshironin krijimin e një shtetit shqiptar. Të gjitha dokumentat pritet të dalin pas pak, nga historiani Oliver Schmidt.
“Austria nuk dëshiron të intervenojë më në problemet e Ballkanit. Mirëpo në fazën e fundit të Perandorisë Osmane, 1870-1914, shumë dokumenta nga konsulatat austriake në Mitrovicë, Prizren dhe Shkup nxjerrin në pah se Kosova nuk ishte një problem vetëm mes shqiptarëve dhe serbëve, por edhe më shumë se aq,” shkruan në hyrje të artikullit gazeta austriake, duke treguar edhe fitimin e një projekti shkencor nga historiani Oliver Schmidt, për të kontrolluar të gjitha arkivat dhe dokumentat nga ajo kohë.
Projekti kryesor i politikës së jashtme
Sipas historianit zviceran, Oliver Jens Schmidt, që ka shkruar disa libra mbi historinë e shqiptarëve, Austria kishte më shumë informacion mbi ndodhitë në Kosovë sesa Perandoria Osmane.
“Monarkia austro-hungareze ka dërguar shumë njohës të regjionit në Ballkan. Kjo ishte një projekt i jashtëm i saj,” thotë Schmidt për Der Standard, transmeton Bota sot.
Ai gjithashtu tregon se kjo histori fillon edhe më herët në shekullin e XVIII-të ku Austria dëshironte mbrojtjen e katolikëve shqiptarë, por hasi në konkurencë nga Italia dhe Franca. Sipas një dokumenti të 1899, të dhënë nga konsuli austriak Alfred Ritter Rappaport, kleri katolik duheshte të luan rolin kryesor në ndërmjetësimin e popullatës shqiptare me perandorinë Austro-hungareze.
Të dobësohet Serbia
Rappaport nxjerr në pah gjithashtu edhe tendencën e krijimit të një shtetit shqiptar, pasi vetëm në këtë formë do dobësohej Serbia.
“Ideja kryesore e propagandës së shtetit tonë, është që të shfrytëzohen momentet ku ndarja e Vilajetit të Kosovës të përdoret për interesat tona,” citohet të ketë thënë konsulati austriak. Kjo sipas tij mund të arrihet “duke ju dhënë vendin natyral klerit katolik në sistemin tonë politik dhe dobësimin e Serbisë”.
Por sipas Rappaport , këtu kishte pak probleme, se jo vetëm katolikët, por edhe muslimanët shqiptarë nuk kishin shumë interes për krijimin e shtetit shqiptar. Në dokumentin e 19 Tetorit 1899, ai raporton:
“Muhamedanët shqiptarë është e vështirë ti bindësh për një shtet shqiptar, pasi shumica e tyre janë të lidhur fanatikisht me Portën e Lartë. Po ashtu, lidhja nacionale mes katolikëve dhe muslimanëve shqiptarë është e dobët, pasi ata drejtohen më shumë kah feja.”
Rappaport tregon gjithashtu fakte sesi muslimanët shqiptarë do ishin të gatshëm të luftojnë për mbrojtjen e muslimanëve sllavë në sanxhak, por jo edhe për krijimin e shtetit shqiptar.
Historia “përsëritet”
Për ta bërë më të kapshme historinë e Kosovës atëherë, Oliver Schmidt e lidh me gjendjen e situatës sot, ku shumë forca të jashtme kërkojnë ndikimin dhe aplikimin e interesave të veta.
“Problemi i interesave të ndryshme në Kosovë në fundin e Perandorisë Osmane është i ngjashëm si sot”, pretendon historiani Schmidt.
“Prezena multi etnike e Euleksit në Kosovë, ka si qëllim krijimin e forcave lokale në Kosovë, për ti përdorur më pas për interesat e secilit shtet,” vazhdon ai.
Projekti i fituar nga Oliver Schmodt, do ketë edhe analizën e mbështetjes së Austro-Hungarisë ndaj fashistëve kroat të Ustashëve dhe organizatës sllave të VMRO-së./Bota sot

ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ – 72

ΚΙΝΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ ΤΗΣ ΒΟΡΕΙΟΥ ΗΠΕΙΡΟΥ
ΑΧΡΩΜΗ και ΑΟΣΜΗ πολιτικά, με μόνη επιδίωξη ,την προσφορά στον αγώνα για τα δίκαια της Βορείου Ηπείρου

Γ΄Σεπτεμβρίου 13, 5ος Όροφος, 104 32 ΑΘΗΝΑ
ΤΗΛ.: 2103815376 -- Fax: 2103832341 email: perdikis.dim@cyta.gr & arvan@hol.gr

                                                                                               
                                                                                                  ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2015

ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ  ΔΕΛΤΙΟ – 72


H Χιμάρα χρειάζεται ελληνικό λύκειο, ΤΩΡΑ

      Το ελληνικό σχολείο της Χιμάρας συμπληρώνει φέτος τα εννέα χρόνια από την επαναλειτουργία του. Το σχολείο πρωτολειτούργησε γύρω στο 1775 με την έλευση εκεί και τις παραινέσεις του Άγιου Κοσμά του Αιτωλού. Το 1945 το καθεστώς Χότζα είχε απαγορεύσει την λειτουργία του τιμωρώντας την Χιμάρα που είχε απόσχει του δημοψηφίσματος για την έγκριση της λαϊκής δημοκρατίας. Από τότε και για πάνω από 60 χρόνια το αίτημα για ελληνικό σχολείο είχε γίνει πόθος και αγώνας για τους Χιμαριώτες. Χάρη στην αρωγή της ελληνικής πολιτείας το σχολείο έγινε πραγματικότητα το 2007, ένα σχολείο πρότυπο που έμοιαζε με κολλέγιο σε σύγκριση με τα αντίστοιχα αλβανικά σχολεία.
       Είχε αρχίσει με μία τάξη, την 1η δημοτικού, δεν υπήρχαν, βλέπετε, μαθητές στην πόλη με μαθησιακό επίπεδο μεγαλύτερο. Τα παιδιά αυτά τελείωσαν φέτος την 3η γυμνασίου, σε ένα σχολείο που πλέον ασφυκτιά από έλλειψη χώρου. Τα νήπια στεγάζονται στον… γυναικωνίτη της εκκλησίας των Αγίων Πάντων και άλλες τάξεις χρησιμοποιούν για αίθουσες διδασκαλίας… γειτονικά καταστήματα.
      Φέτος πολλοί μαθητές θα συνεχίσουν στο αλβανικό σχολείο χωρίς το παραμικρό μάθημα ελληνικής γλώσσας. Ελληνικό λύκειο δεν υπάρχει στην Χιμάρα. Η ελληνική παιδεία εδώ σταμάτησε για πολλά παιδιά στα οποία σε ένα χρόνο θα προστεθούν και άλλα.
      Υπάρχει απόφαση του δημοτικού συμβουλίου της Χιμάρας με το οποίο παραχωρείται παλαιό σχολικό κτήριο για την στέγαση του λυκείου. Αυτά που λείπουν είναι τα χρήματα για την ανακαίνιση του παλαιού κτηρίου και την μετατροπή του σε ένα σύγχρονο, από κάθε άποψη, εκπαιδευτήριο. Το κόστος των εργασιών αυτών είναι 200.000 ευρώ συν τα λειτουργικά έξοδα των τριών τάξεων του λυκείου. Όταν για κάποιες κομματικές φιέστες δαπανώνται δεκάδες εκατομμύρια και για την ανακαίνιση πέντε αεροσκαφών δαπανήθηκαν πεντακόσια εκατομμύρια ευρώ, το ποσό αυτό δείχνει τόσο ελάχιστο. Και όμως το ελληνικό κράτος δείχνει αρνητικό. Ζητείται λύση, άμεση λύση ώστε στην επόμενη σχολική χρονιά να είναι έτοιμο. Ζητείται άμεσα η χρηματοδότηση και αν η σημερινή κυβέρνηση συνεχίζει να αρνείται, ας βρεθεί η χρηματοδότηση από ένα ίδρυμα, έναν ευεργέτη, έναν οργανισμό. Γιατί ο ελληνισμός αυτό το οφείλει, στην Χιμάρα, στην Βόρειο Ήπειρο, στους Βορειοηπειρώτες ευεργέτες, στους αγώνες της Χιμάρας για την Ελλάδα και τον ελληνισμό.
        
Συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας κατά των αλβανικών ενεργειών

       Στις 11 Σεπτεμβρίου πραγματοποιήθηκαν συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας κατά της κατεδάφισης του ναού του Αγίου Αθανασίου στους Δρυμάδες Χιμάρας και κατά της επίθεσης και του ξυλοδαρμού του Ιερέα Χρήστου Παππά στους Αγίους Σαράντα. Στην Αθήνα η συγκέντρωση πραγματοποιήθηκε έξω από την αλβανική πρεσβεία στην λεωφόρο Κηφισίας και οργανώθηκε από τον «Εθνικό Σύλλογο Βόρειος Ήπειρος 1914». Στην Θεσσαλονίκη πραγματοποιήθηκε έξω από το αλβανικό προξενείο.
Οι αλβανικές αρχές κατεδάφισαν ιερό ναό στους Δρυμάδες Χιμάρας

       Στις 20 Αυγούστου ε.έ. εργάτες του δήμου με συνοδεία της δημοτικής αστυνομίας έφθασαν στον ναό του Αγίου Αθανασίου στους Δρυμάδες της Χιμάρας και άρχισαν την κατεδάφισή του. Μαζεύτηκε κόσμος, πολλοί πιστοί που προσπαθούσαν να αποτρέψουν την κατεδάφιση. Την ημέρα οι εργάτες κατεδάφιζαν και το βράδυ οι πιστοί ξαναχτίζανε. Αυτό συνεχίστηκε μέχρι τις 26 Αυγούστου. Τότε έφθασαν ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις από τα Τίρανα και συνεργείο κατεδάφισης με σύγχρονα μέσα. Πριν να ξημερώσει είχαν σωριάσει την εκκλησία σε σωρούς ερειπίων. Μία εκκλησία πολλών αιώνων παλιά με παραδόσεις που την συνέδεαν με την άφιξη τον 17ο αιώνα του καθολικού ιερωμένου Καταλάνο και την προσπάθεια του Βατικανού να προσδέσει την περιοχή στον καθολικισμό, χωρίς όμως επιτυχία. Στα χρόνια του κομμουνισμού η εκκλησία είχε μεταβληθεί σε ερειπιώνα και μετά την πτώση του οι κάτοικοι την είχαν ξαναχτίσει. Η πράξη αυτή των αλβανικών αρχών  ήταν απαράδεκτη και καταδικάστηκε παντού, στην Αλβανία αλλά και σε διεθνές επίπεδο. Ποια λοιπόν μπορεί να είναι τα κίνητρα αυτής πράξης; Θεωρείται πως η κατεδάφιση της εκκλησίας εντάσσεται στις προσπάθειες των Αλβανών να παραποιήσουν την ιστορική αλήθεια και να εμφανίσουν, ιδιαίτερα στην περιοχή της Χιμάρας, πως δεν διαβιεί από αρχαιοτάτων χρόνων το ελληνικό στοιχείο, αλλά πως είναι και ήταν ανέκαθεν… αλβανική. Δηλαδή πως δεν υπάρχουν μειονοτικά δικαιώματα στην περιοχή που να τους δεσμεύουν και άρα πως μπορούν ανενόχλητοι να θέσουν σε εφαρμογή το σχέδιο «Νέα Χιμάρα», δηλαδή την υφαρπαγή των περιουσιών των κατοίκων και την εκχώρησή τους σε μεγαλοεπενδυτές για τουριστική εκμετάλλευση χωρίς τις δεσμεύσεις που υπάρχουν για τις μειονοτικές ζώνες. Πιο αναλυτικά αναφερόμαστε στο θέμα αυτό σε ένα άλλο άρθρο.

Θύμα ξυλοδαρμού ο ιερέας του Αγίου Χαραλάμπους στους Αγίους Σαράντα

         Ο ιερέας του ναού του Αγίου Χαραλάμπους των Αγίων Σαράντα και πατέρας του προέδρου της «Ομόνοιας» Λεωνίδα Παππά, Χρήστος, δέχθηκε επίθεση από δυο κουκουλοφόρους στην είσοδο της οικίας του στην πόλη των Αγίων Σαράντα. Οι δυο άντρες του δήλωσαν πως είναι αστυνομικοί της δίωξης ναρκωτικών και εισήλθαν στο σπίτι όπου τον έδεσαν και άρχισαν να τον ξυλοκοπούν με μανία. Μετά από λίγη ώρα αποχώρησαν χωρίς να αφαιρέσουν τίποτα. Το θύμα μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο όπου του παρασχέθηκαν τα δέοντα. Είναι εκτός κινδύνου.

Ο εφιάλτης του Ενβέρ Χότζα επιστρέφει στο Κούδεσι

              Το Κούδεσι είναι ένα ορεινό χωριό της Χιμάρας, σκαρφαλωμένο σε μία πλαγιά των Ακροκεραυνίων, σε μια κοιλάδα που οδηγεί στο Ιόνιο πέλαγος.
Όλοι οι κάτοικοι του χωριού είναι ελληνορθόδοξοι Βορειοηπειρώτες, με ποιο διάσημο τον Σωτήρη Νίνη, τον διεθνή ποδοσφαιριστή του Παναθηναϊκού.
       Πριν λίγες εβδομάδες ο Κότσο Κοκδήμα, μεγαλοεπιχειρηματίας με έδρα τα Τίρανα και βουλευτής του Σοσιαλιστικού Κόμματος Αλβανίας προσφέρθηκε να εξωραΐσει την κεντρική πλατεία του χωριού. Εξ όσων δηλώνουν οι κάτοικοι τόσο ο σοσιαλιστής δήμαρχος της Χιμάρας Γκέργη Γκόρο όσο και ο αρχηγός του Σοσιαλιστικού Κόμματος Αλβανίας και πρωθυπουργός της χώρας Έντι Ράμα αποδέχθηκαν και στήριξαν την προσφορά του. Όταν τελικά άνοιξε ο χώρος στο κοινό, οι κάτοικοι βρέθηκαν μπροστά σε μια τεράστια έκπληξη. Οι φρεσκοβαμμένοι τοίχοι των κτισμάτων της πλατείας ήσαν γεμάτοι με συνθήματα και ρήσεις της εποχής του κομμουνιστικού καθεστώτος, όπως: «Ζήτω η κεντρική επιτροπή και το κόμμα με αρχηγό τον  σύντροφο Ενβέρ Χότζα» ή «Ζήτω ο οδηγητής και αγαπημένος σύντροφος Ενβέρ Χότζα». Άλλα συνθήματα αναφέρονται στην… ύλη του συντρόφου Ενβέρ Χότζα, στις ιστορικές αποφάσεις του κομματικού συνεδρίου και σε άλλα παρόμοια.
Τα μειονοτικά δικαιώματα και οι αλβανικές… ζαβολιές

        Όταν η Αλβανία έγινε μέλος της Κοινωνίας των Εθνών κατέθεσε έγγραφο προς τον οργανισμό με το οποίο δήλωσε πως θα σεβαστεί τα δικαιώματα της Ελληνικής Εθνικής Μειονότητας. Από τότε σε κάθε βήμα και σε κάθε ερώτηση απαντά πως σέβεται την Ε.Ε.Μ.
Αυτό βέβαια καθησυχάζει τόσο τους Έλληνες όσο και τους διεθνείς θεσμικούς συνομιλητές της. Αν όμως κάποιος ρωτούσε γιατί δεν επιτρέπει όσα απορρέουν από την συνθήκη για τις μειονότητες, για παράδειγμα, στην Χιμάρα, θα άκουγε από τον Αλβανό συνομιλητή του πως… δεν υπάρχουν Έλληνες στην Χιμάρα. Βλέπουμε λοιπόν πως ο Αλβανός έχει κάτι άλλο στo μυαλό του όταν μιλάει για ελληνική μειονότητα και κάτι άλλο ο ξένος συνομιλητής του.
Η Αλβανία έχει υπογράψει την ευρωπαϊκή συνθήκη πλαίσιο περί προστασίας των εθνικών μειονοτήτων και η συνθήκη έχει ψηφιστεί και έχει γίνει νόμος από την αλβανική βουλή. Ένα πολύ βασικό σημείο είναι πως ενώ στην Συμφωνία Πλαίσιο υπάρχει το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού (Σύμβαση Πλαίσιο: Άρθρο 3.1), η Αλβανία αρνείται αυτό το δικαίωμα, θεωρώντας αυθαίρετα πως μειονοτικό δικαίωμα υπάρχει μόνο μέσα στις καλούμενες μειονοτικές ζώνες. Ακόμα δεν αποδέχεται ούτε την ελληνική εθνική καταγωγή των Ελληνόβλαχων παρά την επιθυμία τους να αυτοπροσδιορίζονται έτσι. Αυτό είναι σημαντικό επειδή όπου κατοικεί εθνική μειονότητα η εδαφική έκταση της περιοχής αυτής πρέπει να είναι προστατευόμενη από υφαρπαγή από ξένα προς την μειονότητα στοιχεία ακόμα και με νόμιμες κατά τα άλλα αγορές εδαφικών εκτάσεων. Αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία στην περιοχή της Χιμάρας όπου είναι φανερή η πρόθεση των Αλβανών να υφαρπάξουν την γη των γηγενών κατοίκων για να κάνουν τουριστικές μπίζνες. Οι μεθοδεύσεις των αλβανικών αρχών για να περάσουν… τις απόψεις τους είναι πολλές αλλά και κραυγαλέες. Οι εκλογές της τοπικής αυτοδιοίκησης που πραγματοποιήθηκαν τον περασμένο Ιούνιο έδειξαν πως η ανάδειξη των δικών τους ανθρώπων ως δημάρχων για τον πλήρη έλεγχο της περιοχής όπου διαβιεί η Ελληνική Εθνική Μειονότητα περιλαμβάνει τα εξής 1. Υποσχεσιολογία των πάντων για τα πάντα. Θέλεις διορισμό; Παραθαλάσσιο οικόπεδο; Νομιμοποίηση αυθαιρέτου; Την αυλή του γείτονα; 2. Αγορά ψήφων. Για λίγα ευρώ εξαγοράζονται ψήφοι, οι δύσκολοι λαμβάνουν τα διπλά. 3. Άνοιγμα καλπών, αφαιρείται ποσότητα ψηφοδελτίων που αντικαθίσται με ίση ποσότητα άλλων ετοιμασμένων ψηφοδελτίων. Η οικειοποίηση του χώρου όπου κατοικούν, αυτόχθονες από χιλιετιών, τα μέλη της Ελληνικής Εθνικής Μειονότητας, προχωρά με την παραχάραξη των πραγματικών δεδομένων όσο και της ιστορίας. Έχουν γραφτεί και έχουν δηλωθεί τόσα πολλά και τόσα απίστευτα από τα πιο επίσημα χείλη, αναφέρω μερικά: «Στην Χιμάρα πριν από το 1990 κανείς δεν δήλωνε Έλληνας, μετά όσοι πήγαν στην Ελλάδα έπαιρναν χρήματα για να δηλώνουν Έλληνες» «Οι Χιμαριώτες μάθανε ελληνικά κάνοντας εμπόριο με την Κέρκυρα», «Ποιο εύκολα θα βρείτε Εσκιμώο στην Σαχάρα παρά Έλληνα στην Χιμάρα», «Οι αρχαίες μας επιγραφές είναι στα ελληνικά γιατί τότε αυτά ήσαν διεθνής γλώσσα». Όλες οι αρχαίες ελληνικές πόλεις και τα μνημεία βαφτίζονται ιλλυρικά, και με αυτό εννοούν αλβανικά. Άλλα βαφτίζονται ρωμαϊκά ή ακόμα εβραϊκά. Οτιδήποτε άλλο εκτός από ελληνικά. Τα τελευταία χρόνια όμως έχουμε μια αύξηση όλων των μεθοδεύσεων και των δηλώσεων που σκοπό έχουν την εξαφάνιση κάθε ελληνικού ίχνους, την μείωση της ορθοδοξίας και την μεγιστοποίηση κάθε απαίτησης απέναντι στην Ελλάδα. Σε αυτά τα πλαίσια η τελευταία αλβανική απογραφή έδειξε… ως δεύτερη μεγαλύτερη θρησκευτική ομάδα στην Αλβανία την καθολική ενώ είναι στους πάντες γνωστό πως μετά την μουσουλμανική, που είναι βέβαια πρώτη, η δεύτερη μεγαλύτερη είναι η ορθόδοξη, ενώ η καθολική είναι μικρή, η οποία διαβιεί κυρίως στην βορειοδυτική Αλβανία.
      Από την άλλη πλευρά οι αλβανικές εδαφικές διεκδικήσεις γίνονται πιο συχνές και μάλιστα δια στόματος και του ίδιου του πρωθυπουργού. Το θέμα των Τσάμηδων έχει αναδειχθεί από τα Τίρανα σε «γενοκτονία» από τους Έλληνες όπως λένε, ενώ στην πραγματικότητα το 1940 ως 1944 οι Τσάμηδες είναι αυτοί που διέπραξαν φρικτά εγκλήματα κατά των Ελλήνων στην Θεσπρωτία. Αυτά όλα χρειάζονται μεθοδική αντιμετώπιση για να μη παγιωθούν με το χρόνο. 
Το βορειοηπειρωτικό σε συνδιάσκεψη του ΟΑΣΕ στην Βαρσοβία

         Στην συνδιάσκεψη για την εφαρμογή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων του ΟΑΣΕ που πραγματοποιήθηκε στην Βαρσοβία 21/9 ως 2/10 2015 εκπρόσωποι του Εθνικού Συλλόγου Βόρειος Ήπειρος 1914 συμμετείχαν και έθεσαν τα προβλήματα του βορειοηπειρωτικού ελληνισμού τόσο κατά την διάρκεια των εργασιών όσο και στο περιθώριο και ζήτησαν την εφαρμογή του Πρωτοκόλλου της Κέρκυρας και την απόδοση αυτονομίας στην Βόρειο Ήπειρο. Αντίδραση, όχι ιδιαίτερα επιτυχής, υπήρξε από τον 1ο γραμματέα της αλβανικής πρεσβείας στην Βαρσοβία Shkelzen Macukulli. H ύπατη εκπρόσωπος του ΟΑΣΕ για τις εθνικές μειονότητες Astrid Thors ήταν ήδη ενήμερη πάνω σε προβλήματα του ΒΗπειρωτικού ελληνισμού και ζήτησε να έχει τακτική ενημέρωση.  

Το πρέπον του Ανδρέα Μαρτίνου

         Ο Ανδρέας Μαρτίνος, Βορειοηπειρώτης από τους Δρυμάδες της Χιμάρας είναι μέλος της κίνησής μας και φίλος. Η φιλοπατρία του είναι τρόπος ζωής. Με τις ανύπαρκτες ουσιαστικά δυνάμεις του έδωσε τον δικό του αγώνα απέναντι στο πανίσχυρο και φρικώδες καθεστώς της χοτζικής Αλβανίας. Φυλακίστηκε και πέρασε πολλά χρόνια στα αλβανικά κελιά και στα κάτεργα. Οι αφηγήσεις του έγιναν βιβλίο με τίτλο «Το πρέπον του Ανδρέα Μαρτίνου» που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις ΠΕΛΑΣΓΟΣ του Γιάννη Γιαννάκενα.

Βεβήλωσαν τον ναό της Παναγίας στην Κορυτσά

      Ο ναός της Παναγίας στην Κορυτσά βεβηλώθηκε για πολλοστή φορά από ανεύθυνα και επικίνδυνα άτομα. Στις 7/10 το πρωί στις 6 η ώρα ο νεωκόρος βρήκε κατεστραμμένες πόρτες και παράθυρα, κλεμμένες αλυσίδες και κλειδαριές. Είχαν κλαπεί και τα παγκάρια. Αμέσως κάλεσε την αστυνομία για να βρει τους ενόχους. Προκαλεί ανησυχία, όμως, το γεγονός πως η καταστροφή ήταν τέτοια που δεν σου έδινε την εντύπωση πως οι δράστες είχαν ως στόχο την κλοπή. Αυτό μάλλον αποτελεί την δικαιολογία και δημιουργεί άλλοθι για όσα είχαν γίνει. Οι καταστροφές σ' όλες τις πλευρές και στο εσωτερικό του ναού αλλά και το γεγονός πως αφού αφαίρεσαν κάθε κάγκελο και μπορούσαν να μπουν από την πόρτα επέλεξαν το παράθυρο απλώς επιβεβαιώνει τις υποψίες μας πως πρόκειται για βεβήλωση που είχε στόχο τη τρομοκράτηση των ορθοδόξων και ως κίνητρο το θρησκευτικό μίσος. Πηγή: himara.gr
Σκοτώθηκε σε τροχαίο ο Θοδωρής Μπεζιάνης
     Ο Θοδωρής Μπεζιάνης, το ιστορικό στέλεχος της ΔΕΕΕΜ ΟΜΟΝΟΙΑ άφησε την τελευταία του πνοή στον οδικό άξονα Αργυροκάστρου - Κακαβιάς στις 5 Αυγούστου. Μετέφερε προς το Πωγώνι με το τζιπ του ομογενείς από την Αμερική. Η έντονη αυγουστιάτικη μπόρα συνέβαλε και το αυτοκίνητο έφυγε από την πορεία του και ανετράπη. Ο Θ. Μπεζιάνης υπήρξε ένας από τα πέντε στελέχη της «Ομόνοιας» που είχαν καταδικαστεί το 1994 στην δίκη των πέντε. Ήταν ο εκδότης της εφημερίδας «Το Όραμα» και είχε αναπτύξει στην Δρόπολη σημαντική επιχείρηση οινοποιίας. Την προηγουμένη του θανάτου του είχε δημοσιεύσει στο «Όραμα» σημαντικό άρθρο με τίτλο «Να σταματήσει ο βραχνάς εσείς κι εμείς - Είμαστε όλοι Έλληνες». Αναφερόταν στις διχαστικές τάσεις που παρατηρούνται ανάμεσα στους Βορειοηπειρώτες και στις διακρίσεις ανάμεσα σε καλούς και κακούς, σε «πατριώτες» και «προδότες» και για την ανάγκη πραγματικής ομοψυχίας.
Υπεύθυνος ύλης: Το Δ.Σ. της Κίνησης για την Αναγέννηση της Βορείου Ηπείρου.


Ο ΑΝΕΠΑΝΑΛΗΠΤΟΣ ΤΩΝ ΗΜΕΡΩΝ ΜΑΣ ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΣ ΗΓΕΤΗΣ ΤΟΥ 20ου ΚΑΙ 21ου ΑΙΩΝΟΣ

 Σταχυολογήματα ἀνεκτιμήτων διδαγμάτων τοῦ πρώην Φλωρίνης Αὐγουστίνου Ὁ ἀνεπανάληπτος ἰδανικὸς ἐργάτης τοῦ Εὐαγγελίου, πρώην Φλωρίνης Αὐγουστῖνος Καντιώτης, σήμερον ἤδη ὑπερεκατοντούτης, δὲν ἦτο «καλοπερασάκιας», ὅπως οἱ περισσότεροι τῶν σημερινῶν Ἐπισκόπων. Παρ’ ὅλον ποὺ οὔτε τὴν ἱκανότητα, οὔτε τὸν χρόνον καὶ χῶρον ἔχομεν διὰ νὰ συγγράψωμεν τόμους διὰ τὸν αὐστηρόν, ἀσκητικὸν βίον καὶ πολιτείαν, καθὼς καὶ διὰ τοὺς σωτηρίους ἀνεκτιμήτους ἀγῶνας του ὡς καὶ διὰ τὰ πολυτιμότατα διδάγματά του, ἐν τούτοις ἐπιβάλλεται νὰ παραθέσωμεν χάριν τῶν ἀναγνωστῶν μας Σταχυολογήματα ἀνεκτιμήτων διδαγμάτων τοῦ πρώην Φλωρίνης Αὐγουστίνου. Ὁ πατὴρ Αὐγουστῖνος δὲν ἐπίστευσεν ποτὲ χρυσόν, ἀλλὰ πάντοτε τὸν Χριστὸν καὶ δὲν ἔζησεν ἀπὸ τὴν Ἐκκλησίαν, ἀλλὰ διὰ τὴν Ἐκκλησίαν∙ ὄχι μόνον δὲν μετέβαινεν εἰς δεξιώσεις, ἑορτὰς καὶ πανηγύρεις, ἀλλὰ οὔτε κἄν ἐπισκέψεις καὶ εἰς τὰ πλέον φιλικά του πρόσωπα δὲν ἔκαμεν εὐχαρίστως καὶ ἀπέφευγεν τοὺς κοσμικοὺς κύκλους καὶ τὰς περιποιήσεις. Ὁ ἀείμνηστος Βασίλειος Κυρίτσης τὸν προσεκάλει συνεχῶς νὰ μεταβῇ εἰς τὴν οἰκίαν του νὰ τοὺς εὐλογήσῃ καὶ νὰ τὸν φιλοξενήσουν. Ὅταν μίαν ἀπὸ τὰς πολλὰς φορὰς ἐκήρυξεν εἰς τὸν Ναὸν δίπλα εἰς τὴν οἰκίαν τοῦ Βασιλείου καὶ ἐπέμενεν νὰ τὸν καλέσῃ εἰς τὴν οἰκίαν του, τοῦ ἔδωσεν τὴν ἑξῆς κατηγορηματικὴν ἀπάντησιν ὁ πατὴρ Αὐγουστῖνος: «ἐγὼ δὲν μετέχω σὲ ἑορτὲς καὶ πανηγύρεις…». Ποτὲ δὲν ἀπεθησαύριζε χρήματα εἰς τὴν ζωήν του. Τὸν μισθόν του, τὸν διέθετε διὰ τὴν σίτισιν ἀπόρων φοιτητῶν καὶ δὲν εἶχεν οὔτε διὰ τὸ εἰσιτήριόν του, τὸ ὁποῖον τοῦ τὸ ἐπλήρωνε πάντοτε κάποιος τῆς συνοδείας του. Συνήρπασεν ὅλους τοὺς εὐλαβεῖς, κεκοπιακότας καὶ πεφορτισμένους καὶ ἐμισεῖτο ἀπὸ τοὺς φαύλους κοσμικοὺς καὶ τὴν ψευδοαριστοκρατίαν, ἡ ὁποία ἐθεωροῦσε τὸν ἑαυτόν της ὡς ἀριστοκρατίαν…Πρὸς τοῦτο, εἰς μίαν δεξίωσιν ἀριστοκρατῶν εἶπαν εἰς τὸν μακαριστὸν Ἀρχιεπίσκοπον Ἀθηνῶν, Σπυρίδωνα Βλάχον νὰ ἔχῃ καὶ τὸν ἱεροκήρυκά του Αὐγουστῖνον μαζί του. Πειθαρχήσας ὁ π. Αὐγουστῖνος συνώδευσεν τὸν μακαριστὸν Ἀρχιεπίσκοπον Ἀθηνῶν Σπυρίδωνα. «Ἀριστοκράτισσες» κυρίες προσέφεραν εἰς τὸν Αὐγουστῖνον τσιγάρον· εὐχαριστήσας ἠρνήθη. Τότε τὸν ἠρώτησαν οἱ «ἀριστοκράτισσες»: «ἕνα ἀθῶον τσιγάρον εἶναι ἁμαρτία;» Ὁ ἐγκρατὴς καὶ σώφρων π. Αὐγουστῖνος τοὺς ἀπήντησεν:«ἐὰν σᾶς ἀπαντήσω μὲ λόγια τοῦ Εὐαγγελίου, θὰ τὰ εἰρωνευθῆτε καὶ θὰ τὰ μυκτηρίσετε, ἀλλὰ ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ λέγει: ‘’Μὴ δῶτε τὸ ἅγιον τοῖς κυσὶ μηδὲ βάλητε τοὺς μαργαρίτας ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν χοίρων, μήποτε καταπατήσωσιν αὐτοὺς ἐν τοῖς ποσὶν αὐτῶν καὶ στραφέντες ῥήξωσιν ὑμᾶς,, (Ματθ. 7, 6). Πρὸς τοῦτο, θὰ σᾶς ἀπαντήσω μὲ τὴν διδασκαλίαν τοῦ Σωκράτους, ὅστις ἔλεγεν: ‘’ὅσας ὀλιγωτέρας ἀνάγκας ἔχει ὁ ἄνθρωπος, τόσον πλησιέστερα πρὸς τὸ θεῖον ἐστίν, τὸ γὰρ θεῖον ἀνενδεές ἐστί,,. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι τὸν πατέρα τῶν φιλοσόφων δὲν θὰ τολμήσετε νὰ τὸν μυκτηρίσετε καὶ νὰ τὸν εἰρωνευθῆτε». Ὁ ἀείμνηστος Ἀρχιεπίσκοπος Σπυρίδων τοὺς ἀπήντησεν εἰρωνικά: «βλέπετε τὶ ‘’μαντρόσκυλο,, ἔχω ἐγώ, ἐὰν τολμᾶτε ὑποβάλατέ του καὶ ἄλλες ἐρωτήσεις, θὰ σᾶς κολλήσῃ τὸ κεφάλι εἰς τὸν τοῖχον». Ὄντως, οὐδεμία καὶ οὐδεὶς ἐτόλμησεν νὰ εἰπῇ τὸ παραμικρὸν καὶ, ταπεινωμένοι, οἱ πάντες ἄρχισαν νὰ συνετίζωνται… Ἐνῷ ὁ πατὴρ Αὐγουστῖνος ἦτο οὐσιαστικῶς πρᾶος καὶ ταπεινὸς καὶ λίαν φιλόστοργος, εὐεργέτης καὶ ἐπιεικέστατος πρὸς τοὺς ἁπλοὺς καὶ ταπεινοὺς ἀνθρώπους, δὲν ἔκαμεν ποτὲ συμβιβασμοὺς πρὸς οὐδένα εἰς θέματα πίστεως καὶ ἠθικῆς· ἀλλά, ὡς λέων ὠρυόμενος, κατεδίκαζεν τὸ κακόν, ἰδίως ὅταν αὐτὸ προήρχετο ἀπὸ τοὺς ἰσχυροὺς καὶ τοὺς ἐνδόξους τῆς κοινωνίας καὶ δὲν ἐδειλίαζεν ποτὲ νὰ καυτηριάζῃ τὰ δημοσίως γενόμενα καὶ τὸν λαὸν κατασκανδαλίζοντα… Ὅταν ὁ τότε πανίσχυρος ἀστυνομικὸς Διευθυντὴς Ρακιντζής, τὸν ὁποῖον ἔτρεμαν οἱ πάντες, ἐκάλεσεν τὸν π. Αὐγουστῖνον εἰς τὸ Γραφεῖον του καὶ ἐνώπιον δεκάδων Διοικητῶν καὶ Ἀστυνομικῶν Διευθυντῶν προσεπάθησεν νὰ τρομοκρατήσῃ τὸν μικροσκοπικὸν Αὐγουστῖνον, ὁ Αὐγουστῖνος ἐσηκώθη ἐπάνω, ἐπέταξεν τὸ πηλήκιον τοῦ κ. Ρακιντζῆ κάτω καὶ τοῦ εἶπε: «φτού σοῦ μασκαρᾶ, εἶσαι ἀνάξιος νὰ φέρῃς τὸν Τίμιον Σταυρὸν εἰς τὸ πηλήκιόν σου. Τὶ νομίζεις, ὅτι ἔχεις νὰ κάνῃς μὲ κανένα ἀνθρωπάκι ποὺ σὲ τρέμουν οἱ πάντες; Ἐγὼ ἔμαθα εἰς τὴν ζωήν μου νὰ μὴ πτοοῦμαι ἀπὸ κανένα ἀπολύτως, ὅσον ὑψηλὰ και ἄν ἵσταται καὶ ὅσον πανίσχυρος και ἄν εἶναι, εἰ μὴ μόνον τὸν Θεόν. Ἐγὼ γράφω, ὁμιλῶ καὶ ἐνεργῶ σύμφωνα μὲ τὸν Νόμον τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν ἐπιταγήν τῆς συνειδήσεώς μου καὶ οὐδεὶς εἶναι εἰς θέσιν νὰ μέ ‘’φιμώσῃ,,. Θὰ συνεχίσω νὰ γράφω καὶ νὰ ὁμιλῶ σύμφωνα μὲ τὴν ἐπιταγήν τῆς συνειδήσεώς μου καὶ ὅλες οἱ ἀπειλὲς δὲν πρόκειται νὰ μὲ πτοήσουν.» Ὁ πανίσχυρος ἀστυνομικὸς Διευθυντής Ρακιντζής, ὁ φόβος τῶν πάντων τότε, μετὰ τὸν Ἐμφύλιον Πόλεμον, «κατεξηυτελίσθη» ἐνώπιον ὅλων… Ὅταν ἡ «εὐσεβεστάτη» Βασίλισσα Φρειδερίκη συμπεριεφέρετο ἀντιχριστιανικῶς καὶ ἐπανελάμβανε τὴν διδασκαλίαν τοῦ Μ.Α.Τ.Σ.=Μεγάλου Ἀρχιτέκτονος Τοῦ Σύμπαντος, ὡς π.χ.: «ἕν τὸ πᾶν, ὁρατὰ καὶ ἀόρατα πράγματα καὶ ἄνθρωποι εἶναι ἕνα καὶ τὸ αὐτὸ σὲ διαφόρους μορφάς» καὶ λοιπὰς «ἀμπελοφιλοσοφίας», ὁ π. Αὐγουστῖνος ὄχι μόνον δὲν ἐκολάκευσεν, ὅπως οἱ περισσότεροι κληρικοὶ καὶ λαϊκοὶ Χριστιανοὶ-ἀχρίστιανοι κάνουν, οὔτε ἔκανε «στραβὰ μάτια», ἀλλὰ ὕψωσεν στεντορείαν τὴν φωνήν, διέκοψεν τὸ «πολυχρόνιον» κατὰ τὴν Θείαν Λειτουργίαν σὲ στρατῶνα καὶ ὡμίλησεν διὰ τὴν κατάργησιν τοῦ «πολυχρονίου», διότι ἡ Φρειδερίκη δὲν ἦτο «εὐσεβεστάτη» ἀλλὰ «ἀσεβεστάτη». Ἐκμεταλλευόμενοι αὐτὴν τὴν ἀφορμὴν ἀσεβεῖς κληρικοὶ καὶ λαϊκοὶ ἔκαναν τὸ πᾶν νὰ ἔχουν τὴν κεφαλὴν Αὐγουστίνου. Ἡ βασίλισσα Φρειδερίκη μετέβη εἰς τὸν Ἀρχιεπίσκοπον Σπυρίδωνα καὶ τοῦ ἐζήτησεν νὰ τὸν καθαιρέσῃ καὶ νὰ τὸν στείλῃ ἐξορίαν. Τότε ὁ εὐφυέστατος Ἀρχιεπίσκοπος Σπυρίδων τῆς ἀπαντᾶ: «Μεγαλειοτάτη, ἔχω πολὺ ἄσχημα νέα. Συνεχῶς λαμβάνω μηνύματα, ὅτι ὁ εὐλαβὴς λαὸς ἀπὸ ὅλα τὰ μέρη τῆς Ἑλλάδος θὰ ἐπαναστατήσῃ καὶ κινδυνεύει ὄχι μόνον ὁ ἰδικός σας θρόνος ἀλλὰ καὶ ὁ ἰδικός μου. Ἐάν, Μεγαλειοτάτη, θέλετε νὰ μείνετε εἰς τὸν θρόνον σας καὶ νὰ σώσετε καὶ τὸν ἰδικὸν μου θρόνον, τὸ καλὸν ποὺ σᾶς θέλω, νὰ ἀνακαλέσετε ὅλα αὐτὰ τὰ ἀντιορθόδοξα ποὺ κηρύσσετε καὶ νὰ μὴ ἐπαναλάβετε ποτὲ τέτοια πράγματα, ἐὰν προηγουμένως δὲν ἔχετε συμβουλευθῆ ἕνα ὀρθόδοξον κληρικὸν καὶ νὰ ζητήσετε συγγνώμην ἀπὸ τὸν Αὐγουστῖνον, μήπως σωθοῦν οἱ θρόνοι μας». Ἡ βασίλισσα Φρειδερίκη ἐτρομοκρατήθη καὶ ἠκολούθησεν τὴν συμβουλὴν τοῦ μακαριστοῦ Ἀρχιεπισκόπου Σπυρίδωνος… Ὁ ἀείμνηστος Ἀρχιεπίσκοπος Σπυρίδων δὲν εἶχε τὰς ἱκανότητας τοῦ πατρὸς Αὐγουστίνου, ἀλλὰ ἦτο ἔντιμος καὶ ὄχι μόνον δὲν κατεδίωκεν ἁγνοὺς καὶ ἰδανικοὺς ἐργάτας τοῦ Εὐαγγελίου, ἀλλὰ τοὺς παρεδέχετο καὶ ἀμέσως ἤ ἐμμέσως τοὺς ἐστήριζεν καὶ δὲν τοὺς ἄφηνε νὰ κατατρέχωνται, ὅπως σήμερον… Θὰ ἠδύνατο κανεὶς νὰ ἀναφέρῃ χιλιάδας παρομοίων ἀνεκδότων-βιωμάτων ἀπὸ τὴν δρᾶσιν τοῦ γέροντος Αὐγουστίνου. Ἐμεῖς, ὅμως, περιοριζόμεθα εἰς τὰ παρόντα πτωχά, ὅπως π.χ. τὴν μεγίστην θαλπωρήν, μὲ τὴν ὁποίαν περιέθαλπε τοὺς εἰς τὴν περιοχήν του ἀθιγγάνους. Εὐελπιστοῦμεν ἄλλοι ἱκανοί, οἱ ὁποῖοι συνανεστράφησαν στενῶς καὶ μακροχρονίως μὲ τὸν γέροντα Αὐγουστῖνον, ἄνω τοῦ ἡμίσεος αἰῶνος, νὰ ἀναφέρουν ὅλα αὐτὰ τὰ βιώματα ἐκτενῶς, διὰ νὰ διδάσκωνται καὶ αἱ ἐπερχόμεναι γενεαί. Συνοπτικῶς δυνάμεθα νὰ ἀναφέρωμεν, ὅτι ὁ π. Αὐγουστῖνος διῆγεν ὅλον τὸν βίον αὐτοῦ, ἀσκητεύων, κακουχούμενος, ἀγωνιζόμενος διὰ κάθαρσιν τοῦ ἑαυτοῦ του, τῆς κοινωνίας, τῆς Ἐκκλησίας καὶ τῆς πολιτείας. Καὶ θὰ ἠδύνατο κανεὶς νὰ ἐπαναλάβῃ διὰ τὸν π. Αὐγουστῖνον τὰ τοῦ Παύλου ἀπὸ τὴν Β’ Κορ. 11, 23-33 καὶ τὸ 12ον κεφάλαιον. Ὅλοι οἱ Ἐπίσκοποι τῆς ἐποχῆς μας μαζὶ δὲν ἐδεινοπάθησαν καὶ δὲν εἰργάσθησαν διὰ κάθαρσιν Ἐκκλησίας καὶ κοινωνίας τόσον πολύ, ὅσον ὁ π. Αὐγουστῖνος μόνος του. Πρὸς τοῦτο, οἱ ἀσεβεῖς ἰθύνοντες τῆς Πολιτείας καὶ τῆς Ἐκκλησίας ἔκαναν τὸ πᾶν νὰ τὸν ἀπομακρύνουν ἀπὸ τὴν Ἀθήνα, ὅπου εἶχεν ἀπεριόριστον πεδίον δράσεως καὶ ἦτο εἰς τὸν θρόνον τῶν καρδιῶν τῶν ἐθνικῶς καὶ θρησκευτικῶς ὑγιῶς σκεπτομένων, ὄχι μόνον ὡς Ἐπίσκοπος ἀλλὰ ὡς Ἀρχιεπίσκοπος καὶ Πατριάρχης, καὶ κατώρθωσαν νὰ τὸν ἐκθρονίσουν, ἐκλέγοντες αὐτὸν Μητροπολίτην Φλωρίνης, Ἐορδαίας καὶ Πρεσπῶν, διὰ νὰ εἶναι μακρὰν τοῦ κέντρου, εἰς τὴν ἀπομεμακρυσμένην περιφέρειαν. Ἐὰν ὁ π. Αὐγουστῖνος δὲν ἔφευγεν ἀπὸ τὸ κέντρον εἰς τὴν παραμεθόριον, θὰ εἶχε κάνει χιλιοπλάσιον ἔργον εἰς τὴν Ἀττικήν, ἀπὸ ὅ,τι εἰς τὴν πτωχὴν ἀκριτικὴν Μητρόπολιν Φλωρίνης. Ὅλοι οἱ ὑγιῶς ἐθνικῶς καὶ θρησκευτικῶς σκεπτόμενοι Ἕλληνες στενάζουν διὰ τὸ σημερινὸν ἀθλιώτατον κατάντημα καὶ ἀναφωνοῦν: «Ἄς ἦτο ὁ Αὐγουστῖνος 30-40 χρόνια νεώτερος, μὲ τὰ Μέσα Μαζικῆς Ἐνημερώσεως, ποὺ σήμερον ὑπάρχουν, θὰ μποροῦσε νὰ κατατροπώνῃ φαύλους καὶ ἀντικοινωνικῶς, ἀνθελληνικῶς καὶ ἀντιχριστιανικῶς δρῶντας ἰθύνοντας…». Τώρα εἶναι λίαν ἀνήμπορος ἀκόμη καὶ τὸν ἑαυτόν του νὰ προστατεύσῃ καὶ, δυστυχῶς, εἶναι μερικοὶ «παρατρεχάμενοι», οἱ ὁποῖοι ἐγκληματοῦν τὰ μέγιστα διασύροντες τὴν ἀρίστην ὑστεροφημίαν του… Ὁ ἀνήμπορος πλέον γέροντας Αὐγουστῖνος τὸ μόνον, τὸ ὁποῖον θὰ ἐπαναλαμβάνῃ τώρα, θὰ εἶναι: «ἐγὼ γὰρ ἤδη σπένδομαι, καὶ ὁ καιρὸς τῆς ἐμῆς ἀναλύσεως ἐφέστηκε. τὸν ἀγῶνα τὸν καλὸν ἠγώνισμαι, τὸν δρόμον τετέλεκα, τὴν πίστιν τετήρηκα· λοιπὸν ἀπόκειταὶ μοι ὁ τῆς δικαιοσύνης στέφανος, ὅν ἀποδώσει μοι ὁ Κύριος ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ, ὁ δίκαιος κριτής, οὐ μόνον δὲ ἐμοί ἀλλὰ καὶ πᾶσι τοῖς ἠγαπηκόσι τὴν ἐπιφάνειαν αὐτοῦ.» ( Β’ Τιμ. 4, 6-8). Ὅταν ὁ ὄντως αὐτὸς ἅγιος γέροντας ἀπέλθῃ ἀπὸ τὴν Στρατευομένην Ἐκκλησίαν, ὅπου τώρα δὲν δύναται νὰ προσφέρῃ ἀπολύτως τίποτε, εἰς τὴν Θριαμβεύουσαν, τότε παριστάμενος εἰς τὴν δεξιὰν τοῦ Κυρίου θὰ εἶναι διαπρύσιος πρεσβευτὴς ὅλων τῶν ἁγνῶν ἀγωνιστῶν. Εἴθε ὁ Κύριος νὰ εὐλογῇ τὰς προσπαθείας τῶν Πιστῶν νὰ παραμείνουν ἀγωνιζόμενοι εὐλαβεῖς καὶ ἀκραιφνεῖς πατριῶται ὄρθιοι καὶ νὰ μὴ ὑποκύψουν εἰς τὰς ἀντιχριστιανικὰς καὶ ἀπανθρώπους ἐπικρατούσας στρατηγικὰς καὶ θεωρίας τῆς «νέας ἐποχῆς», τοῦ «οἰκουμενισμοῦ», τῆς «παγκοσμιοποιήσεως», τῆς «νέας τάξεως» κ.λπ. σατανικῶν διδασκαλιῶν… Ἤδη, εἰς τὰς συνειδήσεις τῶν εὐλαβῶν Χριστιανῶν ἔχει ἀνακηρυχθῆ «Ἅγιος» ὁ γέροντας Αὐγουστῖνος καὶ, μετὰ τὴν εἰς Κύριον ἐκδημίαν του, ὀφείλει ἀμέσως ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος νὰ ἐπικυρώσῃ αὐτό, τὸ ὁποῖον ἐπικρατεῖ εἰς τὴν συνείδησιν τῶν εὐλαβῶν Χριστιανῶν, ὅπως πάντοτε ἡ Ἐκκλησία πράττει διὰ τὴν ἀνακήρυξιν ὅλων τῶν Ἁγίων. - See more at: http://www.fotgrammi.gr/index.php/2009-07-31-01-00-24/2009-07-31-01-26-58/79--20-21-#sthash.7EGzr8tv.dpuf