Σελίδες

Διαστρεβλώσεις της ιστορίας με επικίνδυνες συνέπειες

Σαν μανιτάρια φυτρώνουν διάφοροι σύλλογοι φαντάσματα, ενώσεις εφιαλτικές κυρίως εμπνεόμενες από πρώην στρατιωτικούς των περιοχών της αποκαλουμένης Λιαμπουριάς είτε πρόκειται για την κάτω προς Αργυρόκαστρο είτε λίγο πιο πάνω βορειότερα στην Αυλώνα. Με μεγάλες προσβάσεις στα ΜΜΕ στα οποία προβάλουν το δικό τους αφήγημα χωρίς κανένα πάτημα στην ιστορία και χωρίς ουσία και επιχείρημα, αλλά αυτά όπως έχει επισημανθεί είναι ψιλά γράμματα στην αλβανική πραγματικότητα. Περίληψη του αφηγήματος ότι σχεδόν κάθε χωριό, κάθε σόι μεγάλο, κάθε μαχαλάς σχεδόν, των Λιάμπηδων πολέμησε με τους Έλληνες σωβινιστές.  Πότε έγινε και για ποιο λόγο δεν το ψάχνει κανείς. Εκείνο που προέχει είναι η δηλητηρίαση της κοινής γνώμης και η δημιουργία στεγανών. Ποιος μπορεί να κρύβεται πίσω απ’ όλη τη διαδικασία η οποία προσλαμβάνει διαστάσεις επιδημίας είναι ευκόλως εννοούμενο.
Απ’ την άλλη όμως αποτελεί και τεράστια ομολογία συλλογικής ευθύνης των αλβανών ως υπολείμματα της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Αυτοί οι σύλλογοι και τα αρρωστημένα άτομα διηγούνται το αφήγημα τους για την περίοδο των Βαλκανικών πολέμων, τότε που όλοι οι Βαλκανικοί λαοί είχαν ξεσηκωθεί κατά των Οθωμανών Τούρκων, πλην των Αλβανών. Αυτοί  πολεμούσαν τους συμμάχους για να μετατραπούν σε μαξιλάρι των υπό διάλυση Οθωμανικών στρατευμάτων. Τότε έγιναν τα υποτιθέμενα ανδραγαθήματα τους.
Γκάφα ολκής καθώς διαβάζουν την ιστορία απ’ την οπτική γωνία του σήμερα οι Νεοθωμανοί της Αλβανίας. για λίγα Δολάρια ή και οποιαδήποτε νοσταλγία για τα ήθη των Οθωμανών προσβάλουν την ιστορική μνήμη επιδιώκοντας την έχθρα μεταξύ Ελλήνων και Αλβανών.
Δεν έχει μείνει αυχένας βουνού, πέρασμα σημαντικό στα βουνά της Λιαμπουριάς που να μην έχουν στήσει ένα βράχο σκαλισμένο μνημονεύοντας ψευδή γεγονότα «Εδώ η τσέτα «Χ» πολέμησε με τον Έλληνα κατακτητή», «Εκεί το παλικάρι τάδε του δείνα χωριού έπεσε πολεμώντας τους Έλληνες σωβινιστές» κ.α. τέτοια. Το ερώτημα είναι ο κατακτητής της Αλβανίας δεν ήταν οι Τούρκοι όπως για όλα τα Βαλκάνια και οι Σύμμαχοι Στρατοί δεν ήταν οι ελευθερωτές;
Είναι και τούτη η πολυσπερμία του ανθελληνισμού ένας τρόπος της επιλογής των Αλβανών να ακολουθήσουν υποδείξεις των υπηρεσιών της Τουρκίας για καλλιέργεια νοσταλγίας για τον Οθωμανισμό που δύναται ο Ερντογάν να επαναφέρει στα Βαλκάνια.

Αποψη: κ. Ράμα, άκου τον λαό σου και δείξε μπέσα! Συνεργάσου με τους Ελληνες πρώτα…

Τα Βαλκάνια, μία από τις πιο ευαίσθητες γεωπολιτικά περιοχές του κόσμου, αποτελούν σημείο αναφοράς για τις γεωπολιτικές εξελίξεις παγκοσμίως. Σήμερα τα Βαλκάνια δοκιμάζονται για άλλη μια φορά από κρίση, αυτή των προσφύγων. Ενώ η περιοχή εδώ και δύο δεκαετίες είχε μπει στην τροχιά της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης και της Σένγκεν, ξαφνικά το προσφυγικό φαίνεται να αλλάζει τον ευρωπαϊκό προσανατολισμό των χωρών της βαλκανικής. Με την Τουρκία να ελέγχει πλημμελώς το δίκτυο λαθροδιακίνησης εντός των εδαφών της και λόγω της αυστριακής εξωτερικής πολιτικής καθώς και της ομάδας χωρών του Βίζεγκραντ περί κλειστών συνόρων η πλειονότητα των βαλκανικών χωρών έχουν κλείσει τα σύνορά τους, απομονώνοντας την Ελλάδα (η οποία διατηρεί ανοικτά τα σύνορά της) από την ηπειρωτικό κορμό της χερσονήσου και της Ευρώπης, αφήνοντας προς το παρόν ως μόνη οδό επικοινωνίας για την Αθήνα την θαλάσσια σύνδεση με την Ιταλία η οποία προς το παρόν παραμένει ανοιχτή. Η εν λόγω κατάσταση έχει φέρει την Ελλάδα στα πρόθυρα κατάστασης έκτατης ανάγκης με τον ελληνικό λαό να φέρεται πολιτισμένα στους πρόσφυγες, ενθυμούμενος την δική του προσφυγιά.
Η συλλογική μνήμη των εθνών είναι η βάση της ύπαρξης του πολιτισμού τους και καθοριστικός παράγοντας της συμπεριφοράς τους. Όσο πιο αρχαίο ένα έθνος, τόσο μεγαλύτερο το ιστορικό βάθος και η συλλογική του μνήμη. Η Ελλάδα και η Αλβανία είναι τα δύο αρχαιότερα έθνη της βαλκανικής και διαθέτουν ισχυρή συλλογική μνήμη. Σε αυτή την μνήμη είναι νωπή η ανάμνηση της προσφυγιάς και στις δύο χώρες. Οι Έλληνες σήμερα ενθυμούμενοι την μεγάλη προσφυγιά του 1922 αλλά και τα υπόλοιπα ελληνικά προσφυγικά ρεύματα του 19ου και του 20ου αι. δείχνουν κατανόηση στο προσφυγικό ζήτημα και περιβάλλουν τους πρόσφυγες με πνεύμα φιλοξενίας σήμερα παρά την οξύτατη οικονομική κρίση και την αντι-ευρωπαϊκή στάση της υπόλοιπης Ευρώπης.
Από την πλευρά τους οι Αλβανοί επίσης διατηρούν άσβεστη την μνήμη της πρόσφατης προσφυγιάς τους, κυρίως στην Ελλάδα και την Ιταλία μετά την πτώση του Κομμουνισμού πριν από 25 χρόνια. Ενθυμούνται τις σκληρές σκηνές της 7ης-8ης Αυγούστου 1991 στο λιμάνι του Δυρραχίου όπου συνωστίζονταν απελπισμένοι Αλβανοί σαν τσαμπιά από σταφύλια στα πλοία «Αώος» κλπ. για να περάσουν στην Ιταλία. Ενθυμούνται ακόμη καλύτερα πως τους υποδέχθηκαν οι Ιταλοί καραμπινιέρι στο Μπάρι, τους 12 νεκρούς Αλβανούς από τους ιταλικούς πυροβολισμούς αλλά και το γεγονός ότι πολλοί από αυτούς έπεφταν στην θάλασσα από τα πλοία που τους μετέφεραν. Αντίθετα ενθυμούνται ότι η Ελλάδα άνοιξε τα σύνορα της με τους Έλληνες χωρικούς της Ηπείρου να τους υποδέχονται με πνεύμα φιλόξενο δίνοντας τροφή, νερό και στέγη στην Θεσπρωτία και τα Πωγωνοχώρια της νοτίου Ηπείρου, παρέχοντας τους στέγη και τα απαραίτητα για να προχωρήσουν νοτιότερα στα μεγάλα αστικά κέντρα. Η Ελλάδα τους έδωσε εργασία για να φτιάξουν την ζωή τους και εκείνοι βοήθησαν την ελληνική οικονομία να αναπτυχθεί περεταίρω. Σήμερα στην Ελλάδα της κρίσης διαβιούν εκατοντάδες χιλιάδες Αλβανών οι οποίοι φέρουν στην Αλβανία το υπερπολύτιμο για την αλβανική οικονομία συνάλλαγμα. Οι Έλληνες έπραξαν τότε αυτό που πράττουν και σήμερα. Η αλβανική κυβέρνηση όμως τι κάνει;
Ενώ αυτή την μνήμη την διατηρούν αναμφίβολα ο μέσος Αλβανός, ο πρωθυπουργός της Αλβανίας Έντι Ράμα φαίνεται να το έχει λησμονήσει και προχωρεί στο γραφειοκρατικό κλείσιμο των συνόρων με την Ελλάδα αρνούμενος θεωρητικά να δεχθεί τους πρόσφυγες που συνωστίζονται στο ελληνικό έδαφος. Φαίνεται ότι ο κ. Ράμα δεν ακούει τους βουλευτές του Σοσιαλιστικού Κόμματός του, μόνο μη σοσιαλιστικά φερόμενος και δίνοντας επιχειρήματα στους εσωκομματικούς αντιπάλους να τον αμφισβητούν, επειδή ξέρουν ότι ο αλβανικός λαός σκέφτεται διαφορετικά από τον ίδιο. Το κυριότερο είναι ότι ο κ. Ράμα αντί να συνεργαστεί πρώτα με την γειτονική Ελλάδα επί ίσοις όροις προτιμά να συνεργάζεται με την Ιταλία και να δέχεται στο αλβανικό έδαφος αυτούς που κάποτε πυροβολούσαν τους Αλβανούς στο Μπάρι, ξεχνώντας τα γεγονότα του 1991 και αναγνωρίζοντας ουσιαστικά την ανεπάρκεια της Αλβανίας να διαχειρισθεί την ασφάλεια της από μόνη της.
Οι δύο λαοί έχουν στείλει το μήνυμα στον κ. Ράμα. Οι κάτοικοι της Κόνιτσας και του Πωγωνίου συνόψισαν το μήνυμα της ηθικής υποχρέωσης της Αλβανίας να φερθεί αμοιβαία στην Ελλάδα και να ανοίξει τα σύνορα. Είναι αλήθεια ότι η αμοιβαιότητα αυτή δεν είναι πλήρης σε αναλογία με το τότε, διότι σήμερα οι πρόσφυγες προς την Αλβανία δεν είναι Έλληνες. Ωστόσο η αμοιβαιότητα υπάρχει σε επίπεδο κρίσης κοινωνικής ειρήνης και κρατικής ασφάλειας της Ελλάδας.
Αντί να κλείνει λοιπόν τα σύνορα ο κ. Ράμα θα πρέπει να κατανοήσει ότι η άνοιξη έφτασε, τα χιόνια λιώνουν και τα ορεινά περάσματα ανοίγουν. Μαζί με τους χειμάρρους από τα βουνά θα ξεχυθούν στην Αλβανία και οι πρόσφυγες που κινούνται προς βορρά. Και δεν μπορεί να κάνει τίποτε για να τους σταματήσει στα ψηλά βουνά της Ηπείρου. Αντί να στηρίζεται σε Ιταλούς αστυνομικούς καλύτερα είναι δεχθεί την τεχνογνωσία της Ελλάδας σε επίπεδο διαχείρισης κέντρων υποδοχής προσφύγων. Μαζί με την Αθήνα θα είναι σε θέση να ελέγξουν τις προσφυγικές ροές καλύτερα.
Σήμερα με την Ελλάδα πλήρως απομονωμένη, χωρίς να το αξίζει σε καμία περίπτωση, οι εξελίξεις καλούν την αλβανική κυβέρνηση να πράξουν επί ηθικής βάσης στην συνεργασία με την Αθήνα για το προσφυγικό και να ανταποκριθούν στο ανθρωπιστικό κάλεσμα προστασίας των προσφύγων. Το επίπεδο ενός πολιτισμού δεν μετριέται ούτε με την τεχνολογία ούτε με το υψηλό βιοτικό επίπεδο αλλά με τον υψηλό βαθμό φιλοξενίας. Τα οφέλη για την Αλβανία θα είναι περισσότερα και μακροπρόθεσμα αν συνταχθεί με την Ελλάδα παρά αν δεχθεί τα πρόσκαιρα ανταλλάγματα που της έχουν τάξει οι βόρειοι. Από την γενναιόδωρη στάση της Ελλάδας και της Αλβανίας στους μετανάστες εκπορεύονται οι όποιες ελπίδες για την διατήρηση της Ενωμένης Ευρώπης.
Στους σημερινούς πρόσφυγες καθρεφτίζονται οι προσφυγικές μνήμες Ελλήνων και Αλβανών. Και οι δύο λαοί έχουν μπέσα. Τώρα στο πρόσωπο του κ. Ράμα η Αλβανία καλείται να δώσει μπέσα στην Ελλάδα. Αν ο κ. Ράμα αρνηθεί να θυμηθεί, τότε θα ξεχαστεί από τον ίδιο το λαό του.
* Ο Δρ. Ευάγγελος Βενέτης είναι υπεύθυνος Ερευνητικού Προγράμματος Μέσης Ανατολής - ΕΛΙΑΜΕΠ.

πηγή

Τα «τσαλιμάκια» των Αλβανών: Ζητούν και τα ρέστα για “Τσάμηδες” και “εμπόλεμο


Ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς (Δ) με τον Αλβανό ομόλογό του Ditmir Bushati (Δ) κατά τη διάρκεια των δηλώσεων μετά τη συνάντησή τους στο Υπουργείο Εξωτερικών, Αθήνα, την Δευτέρα 21 Μαρτρίου 2016. ΑΠΕ-ΜΠΕ, ΣΥΜΕΛΑ ΠΑΝΤΖΑΡΤΖΗ
Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΕΤΡΑΚΗ Επιμένει στην σκληρή γραμμή έναντι της Ελλάδας η αλβανική κυβέρνηση καθώς στην διάρκεια της επίσκεψης του στην Αθήνα, ο Αλβανός υπουργός Εξωτερικών Ντιτμιρ Μπουσάτι, σεβάσθηκε τον οικοδεσπότη Νίκο Κοτζιά και απέφυγε τις ακρότητες στις δημόσιες δηλώσεις, όμως λίγες ώρες αργότερα και πριν ολοκληρώσει την επίσκεψη του φρόντισε να επαναφέρει όλο το πακέτο των αξιώσεων εις βάρος της χώρας μας. Ο κ. Μπουσάτι, που ασπαζόμενος προφανώς την τουρκική εμπειρία, ζήτησε να υπάρξει αντιμετώπιση των «προβλημάτων» υπό μορφή πακέτου, δήλωσε ότι όλα τα θέματα πρέπει να παραπεμφθούν σε έναν μηχανισμό που θα συγκροτήσουν οι δυο πλευρές. Μιλώντας στο ΕΛΙΑΜΕΠ δεν έθεσε μόνο θέμα «αλβανικών περιουσιών» στην Ελλάδα αλλά και θέμα Τσάμηδων, ενώ απέρριψε τις δηλώσεις της Αθήνας ότι το Εμπόλεμο έχει καταργηθεί, απαιτώντας συγκεκριμένη απόφαση της Βουλής. Στο πακέτο που παρουσίασε ο κ. Μπουσατι περιέλαβε το «Τσάμικο», την άρση του Εμπολέμου και το θέμα των θαλασσίων συνόρων. Ο Αλβανός υπουργός Εξωτερικών απέδωσε την απουσία «καλής πίστης» στις ελληνοαλβανικές σχέσεις στην ..παράδοση του 20ου αιώνα κάνοντας ειδική αναφορά στην «βίαιη και τραγική εκδίωξη των Τσαμηδων μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, τον παράλογο νόμο του εμπολέμου που είναι σε ισχύ ακόμα και σήμερα μαζί με τις συνέπειές του, τη θερμή ρητορική της εποχής του κομμουνιστικού συστήματος και τέλος τις μεταναστευτικές ροές που προσδιόρισαν την κοινωνική και οικονομική μας συνεργασία τα 25 τελευταία χρόνια». Ο Μπουσάτι διαγράφοντας πλήρως από την ιστορία των ελληνοαλβανικών σχέσεων, τόσο την συνεργασία των Αλβανών με τις δυνάμεις του Άξονα με στόχο την προσάρτηση σχεδόν όλης της Ηπείρου, όσο και την επιχείρηση αφελληνισμού μεγάλων περιοχών της Νότιας Αλβανίας που αποτέλεσε την εστία του βορειοηπειρωτικού ελληνισμού, φρόντισε να είναι σαφής για το αναλυτικότερο «πακέτο» που οφείλει να συζητήσει η Αθήνα με την Αλβανία. Έτσι αναφέρθηκε στο θέμα των «περιουσιών Αλβανών πολιτών στην Ελλάδα που κατασχέθηκαν κατά και μετά από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο», στο θέμα των «ανθρωπίνων δικαιωμάτων του τσάμικου πληθυσμού και των απογόνων τους», έκανε αναφορά σε «προξενικά θέματα» καθώς η Αθήνα δεν δέχεται πιστοποιητικά των Αλβανών πολιτών που εκδίδονται ηλεκτρονικά, και κατέληξε με το θέμα της οριοθέτησης της ΑΟΖ και της υφαλοκρηπίδας για το οποίο φυσικά για μια ακόμη φορά η Αλβανική πλευρά δεν είχε απαντήσεις, παρά μόνο απαιτήσεις… Ο κ. Μπουσατι με αρκετές ώρες καθυστέρηση απέρριψε τα όσα είχε δηλώσει στο πλευρό του ο Νίκος Κοτζιας, ότι δεν ισχύει το Εμπόλεμο καθώς έχει καταργηθεί με την απόφαση του Υπουργικού Συμβούλιου του 1987 και το Σύμφωνο Φιλίας του 1996 υποστηρίζοντας ότι πρέπει να καταργηθεί επίσημα καθώς «μέχρι σήμερα, δεν έχει ακυρωθεί το Βασιλικό Διάταγμα της 10ης Νοεμβρίου 1940, το οποίο κήρυξε την εμπόλεμη κατάσταση με την Αλβανία». Έθεσε μάλιστα ως προϋπόθεση την άρση του Εμπόλεμου μέσω απόφασης της Ελληνικής Βουλής για το μέλλον των ελληνοαλβανικών σχέσεων λέγοντας ότι «πριν προσπαθήσουμε να κτίσουμε κάτι σημαντικό από κοινού, θα πρέπει πρώτα να θέσουμε τέρμα στον Β΄ παγκόσμιο Πόλεμο». Ο κ. Μπουσάτι βρέθηκε παρ’ όλα αυτά στο επίκεντρο της κριτικής των Τσαμηδων επειδή δεν έθεσε και δημοσίως στις δηλώσεις με τον Νίκο Κοτζιά το ζήτημα. Ο πρόεδρος του κόμματος των Τσαμηδων Σπετιμ Ιντρίζι απείλησε ότι δεν θα επιτρέψει να ανεγερθούν τα δυο νεκροταφεία για τα οποία έχει δεσμευτεί η Αλβανία, για τους Έλληνες νεκρούς στρατιώτες του Αλβανικού Μετώπου, εάν δεν επιβληθεί στην Ελλάδα η υποχρέωση ανέγερσης μνημείων για τους ..Τσαμηδες που «δολοφονήθηκαν από τις συμμορίες του Ζέρβα». Share this:

Πηγή: Τα «τσαλιμάκια» των Αλβανών: Ζητούν και τα ρέστα για “Τσάμηδες” και “εμπόλεμο http://wp.me/p3kVLZ-uN2