Απάντηση στην αλβανική ποδοσφαιρική ομοσπονδία: Στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλάνε για σκοινί! - Përgjigje Federatës Shqiptare: Në shtëpinë e të varurit nuk flasin për litar

Απίστευτο θράσος διακρίνει την καταγγελία της αλβανικής ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας στην FIFA με την οποία εγκαλεί την ελληνική πλευρά για «εμφάνιση μίας γιγαντιαίας σημαίας» στο γήπεδο Καραϊσκάκη κατά τον αγώνα Ελλάδα - Μαυροβούνιο, στις 24 Μαρτίου, η οποία όπως υποστηρίζει,«προκαλεί ένα πνεύμα ανοιχτού μίσους».  Όπως σημειώνει η ποδοσφαιρική ομοσπονδία της αλβανίας «αυτά τα επεισόδια δεν έχουν σχέση με το ποδόσφαιρο και παραβιάζουν τους κανόνες της FIFA» και ολοκληρώνει την καταγγελία της αναφέροντας ότι «οι αρμόδιες επιτροπές της FIFA θα πρέπει να πάρουν θέση σχετικά με αυτή την υπόθεση προώθησης εθνικισμού και δεν έχει καμία σχέση με το πνεύμα του Fair Play». Αφορμή της ενόχλησης τόσο της αλβανικής ομοσπονδίας όσο και σύσσωμου του αλβανικού τύπου, είναι η ανάρτηση της μεγάλης σημαίας της Βορείου Ηπείρου από τον Σύλλογο μας κατά την διάρκεια της ανάκρουσης του Ύμνου εις την Ελευθερία πριν την έναρξη της φιλικής αναμέτρησης, παραμονή της εθνικής επετείου της 25ης Μαρτίου. Προς όλες τις πλευρές επισημαίνουμε τα εξής: 1ον) Η σημαία που αναρτήθηκε είναι η σημαία της Αυτονόμου Πολιτείας της Βορείου Ηπείρου, η οποία αναγνωρίστηκε στις 17 Μαΐου 1914 με το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας από τις Μεγάλες Δυνάμεις και την ίδια την Αλβανία, το οποίο δεν έχει καταργηθεί. Συνεπώς για ένα ιστορικό και τοπικό σύμβολο διεθνώς αναγνωρισμένο δεν έχει κανένας δικαίωμα να ισχυρίζεται ότι «προκαλεί πνεύμα ανοιχτού μίσους». 2ον) Σύσσωμη η αλβανική κοινωνία (πολιτικοί, λαός, ΜΜΕ) πανηγύρισε έξαλα την εμφάνιση μεγάλης σημαίας με τον χάρτη της "μεγάλης αλβανίας" πάνω από το γήπεδο της Παρτιζάν Βελιγραδίου κατά τη διάρκεια του αγώνα Σερβία - Αλβανία στις 14 Οκτωβρίου 2014.  Ο συγκεκριμένος χάρτης, τον οποίο οι αλβανοί ποδοσφαιριστές υπερασπίστηκαν με πάθος κατά τα επεισόδια που ακολούθησαν, περιείχε εδάφη της Ελλάδας, των Σκοπίων, της Σερβίας και του Μαυροβουνίου, ενώ την επομένη ο πρόεδρος της αλβανικής δημοκρατίας υποδέχτηκε μεγαλοπρεπώς τους διεθνείς της χώρας του στο προεδρικό μέγαρο. Προφανώς για τους αλβανούς τα γεγονότα αυτά είχαν μεγάλη σχέση με το ποδόσφαιρο και δεν παραβίαζαν τους κανόνες της FIFA... 3ον) Κατά τη διάρκεια του ποδοσφαιρικού αγώνα Αλβανία - Ελλάδα στα Τίρανα στις 4 Σεπτεμβρίου 2004, αλβανοί οπαδοί στις κερκίδες ανέμιζαν πανό που αναφέρονταν στην "τσαμουριά" και στις "ηνωμένες πολιτείες αλβανίας", ενώ ανέμιζαν και σημαίες του ψευδοκράτους στη βόρειο Κύπρο. Για τους αλβανούς όμως αυτές οι εικόνες δεν αποτελούσε "υπόθεση προώθησης εθνικισμού"... 4ον) Πριν την έναρξη του ποδοσφαιρικού αγώνα Σκεντερμπέου - ΑΠΟΕΛ στην Κορυτσά στις 13 Ιουλίου 2011 για τα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ, από τα μεγάφωνα του γηπέδου ακούγονταν αλβανικά εθνικιστικά τραγούδια με αλυτρωτικές αναφορές εις βάρος της Ελλάδας και άλλων γειτονικών χωρών. Επίσης οπαδοί των γηπεδούχων ύψωσαν πλακάτ που έγραφε "η Κύπρος είναι τουρκική"! Αλλά για την αλβανική πλευρά οι συγκεκριμένες κινήσεις ήταν στο πλαίσιο του πνεύματος του Fair Play... Κατόπιν όλων αυτών συμπεραίνουμε ότι η αλβανική πλευρά ακολουθώντας όπως πάντα την τακτική «τα δικά μας δικά μας και τα δικά σας δικά μας» έχει απύθμενη θρασύτητα και δεν δικαιούται να κάνει ενστάσεις περί «μίσους» και «πνεύματος fair play», αφού όπως λέει και μία σοφή ελληνική παροιμία «στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλάνε για σκοινί». Καλούμε παράλληλα την Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία και τις αρμόδιες ελληνικές αρχές να μην υποχωρήσουν απέναντι στις ιταμές και αδικαιολόγητες αλβανικές προκλήσεις. Εθνικός Σύλλογος Βόρειος Ήπειρος 1914 29 Μαρτίου 2016 παραθέτουμε τις φωτογραφίες προς ενίσχυση της μνήμης    πηγή

Arrogancë e pashembullt   karkaterizon ankesën e federatës Shqiptare të futbollit në FIFA nëpërmjet së cilës i tërheq vëmendjen palës greke për “shfaqjen e një flamuri  gjigand” në stadiumin Karaiskaki gjatë ndeshjes Greqi – Mali i Zi, më 24 Mars, e cila sipas saj “nxit frymën e urrejtjes së hapur”. Siç shënon federata shqiptare e futbollit  të Shqipërisë “këto episode nuk kanë lidhje me futbollin dhe shkelin hapur rregullat e FIFAs” dhe plotëson këtë ankesë të saj duke përmendur “këshillet përgjegjëse  të FIFAs duhet të shprehen në lidhje me këtë çështje të shtytjes së nacionalizmit i cili nuk ka asnjë lidhje me frymën e Fair Play”. Shkak për shqetësimin kaq sa të federatës shqiptare kaq sa dhe të gjithë shtypit shqiptar është shpalosja e flamurit të Vorioepirit  nga Shoqata jonë  gjatë dëgjimit të Himnit Kombëtar para fillimit të ndeshjes miqësore, në vigjilje të festës Kombëtare të 25 Marsit. Ju drejtohemi të gjitha anëve dhe theksojmë këto sa vijojnë: 1.     Flamuri që u shpalos është flamuri i Republikës së Pavarur të Vorio Epirit, e cila u njoh më 17 Maj të 1914 me Protokollin e Korfuzit nga Fuqitë e Mëdha dhe vetë Shqipëria, protokoll që nuk është anulluar. Si rrjedhim për një ngjarje historike dhe për një simbol të njohur ndërkombëtarisht nuk ka askush të drejtën  që të pretendojë se “nxit frymën e urrejtjes së hapur”. 2.     E gjithë shoqëria shqiptare (politikanë, populli dhe Media) festoi në delir fshaqjen e flamurit me hartën e “Shqipërisë së Madhe” mbi fushën e Partizanit të Beogradit gjatë ndeshjes Serbi- Shqipëri më 14 Tetor 2014 Harta në fjalë , të cilën futbollistët shqiptarë e mbrojtën me pasion gjatë përplasjeve që pasuan përfshin sipërfaqe të Greqisë, FYROM-it Serbisë, Malit të Zi, ndërsa ditën tjetër Presidenti i Republikës së Shqipërisë priti me madhështi lojtarët e vendit në Residencën Presidenciale. Me sa duket për shqiptarët këto ndodhi  kanë marrdhënie të madhe me futbollin dhe nuk u shkelën rregullat e FIFA-s 3.     Gjatë ndeshjes Shqipëri –Greqi në Tiranë më 4 Shtator të 2004ës, tifozët shqipëtarë në stadium valvitën një plakat që përmendej “çamëria” dhe “shtetet e bashkuara shqiptare” ndërsa valvitnin dhe flamur të pseudo-shtetit verior të Qipros. Por për shqiptarët këto pamje nuk përbëjnë “çështje që i japin shtytje nacionalizmit”.... 4.     Para fillimit të ndeshjes së futbollit Skënderbeu – APOEL në Korçë më 13 Qershor të 2011 për ndeshjet e Champions League, nga autopolantët e fushës dëgjoheshin këngë nacionaliste që përmendin territore në dëm të Greqisë dhe vendeve të tjera fqinje.  Gjithashtu tifozë të vendasve shpalosën plakat që shkruante “Qiproja është Turke”! Por për palën shqiptare këto lëvizje janë brenda kontekstit të Fair Play. Pas të gjitha atyre sa thamë më lart nxjerrim si konkluzion se pala shqiptare duke ndjekur gjithmonë taktikën “tonat janë tonat ndërsaj tuajat janë tonat” ka arrogancë të pafundme  dhe nuk ka të drejtë që të flasë mbi “urrejtjen” dhe “frymën e Fair Play”, pasi siç thotë dhe një fjalë e urtë Greke “në shtëpinë e të varurit nuk flitet për litar”. I bëjmë thirrje gjithashtu Federatës Greke të Futbollit dhe të gjithë instancave greke që të mos tërhiqen para ngacmimeve të pajustifikueshme dhe të kota të federatës shqiptare. Shoqata Kombëtare Vorio Epiri 1914, 29 Mars 2016

παραθέτουμε τις φωτογραφίες προς ενίσχυση της μνήμης  - fotografi për të freskuar memorien

Χαίρε ανόρθωσις των ανθρώπων Αρχιμ. Επιφάνιος Χατζηγιάγκου Φλώρινα 25-3-2016

Για τις μοναστηριακές μας περιουσίες

΄

Πολύς ο θόρυβος το τελευταίο διάστημα σε ότι αφορά στην αποζημίωση των ιδιοκτητών γαιών που κατασχέθηκαν ή απαλλοτριώθηκαν κατά την περίοδο του κομουνιστικού καθεστώτος. Ορίζει μάλιστα και προθεσμίες η κυβέρνηση θέλοντας όσο το δυνατό γρηγορότερο να το κλείσει καθώς αποτελεί όρο για την προώθηση της ενταξιακής διαδικασίας. Ενέχει βέβαια και τις πονηριές. Απ’ την μια την αποφυγή τεραστίων κυβερνητικών εξόδων για την αντιμετώπιση ποινών από αυθαιρεσίες σε υποθέσεις που έχουν εκδικαστεί στο Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στο Στρασβούργο. Απ’ την άλλη βέβαια το ανατολίτικο κουσούρι ώστε με το χειρισμό της αποζημίωσης είτε σε ελεύθερες κρατικέ γαίες ή σε χρήματα να βολευτούν οι ημέτεροι και να προκύψει και κανένα κοκαλάκι για τους προϊσταμένους της διαδικασίας.

Δεν έχει όμως αυτό σημασία. Θα θέλαμε να εστιάσουμε σε ένα πολύ ουσιαστικό ζήτημα το οποίο έως σήμερα δεν έχει πάρει καμιά απάντηση από πλευράς της πολιτείας. Πρόκειται για τις τεράστιες επιφάνειες που δημεύθηκαν απ’ τα Μοναστήρια μας ίσως και από κάποιες μεγάλες ενορίες. Είναι γνωστό ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία στην Αλβανία λόγω του πολύ σημαντικού αριθμού μοναστηριών που διέθετε υπήρξε και το μεγαλύτερο θύμα απ’ τις θρησκευτικές κοινότητες απ’ τις αυθαίρετες κρατικοποιήσεις. Ως γνωστό τα πολυάριθμα Ορθόδοξα Μοναστήρια (μόνο στην Μητροπολιτική Περιφέρεια Αργυροκάστρου υπάρχουν πλέον των 50 πάλαι ποτέ διαλαμψάντων Μοναστηριών) εκτός από κέντρα πνευματικής και λατρευτικής ζωής υπήρξαν και πραγματικές οικονομικές μονάδες που σπουδαίο ρόλο στην οργάνωση του κοινωνικού και οικονομικού βίου των κοινοτήτων μας. Απ’ τη μια μεριά τα μοναστήρια αυτά έχοντας κατοχυρωμένα ιδιοκτησιακά δικαιώματα διασφάλισαν μεγάλες επιφάνειες από τυχόν αρπαγές στα χρόνια των Οθωμανών και απ’ την άλλη στήριξαν πολλές γενιές καλλιεργητών στην περιοχή καθώς και με το περίσσευμα αυτής της χρήσης χρηματοδοτήθηκε η εκπαιδευτική διαδικασία της κοινότητας.

Ότι όμως δεν έχασαν τα μοναστήρια μας στους αιώνες της Τούρκοκρατίας τα έχασαν στα χρόνια του κομουνιστικού διωγμού και κινδυνεύουν οριστικά να τα απολέσουν μέσα στα τερτίπια ενός πολιτεύματος που υποτίθεται ότι μιμείται ευρωπαϊκά πρότυπα δικαίου. Παραβλέποντας εν τούτοις ότι η βασική αρχή στην Ευρώπη είναι ο σεβασμός της ιδιοκτησίας.

Είναι τώρα η ώρα ώστε δυναμικά και χωρίς δισταγμούς να κατατεθεί πιο έντονα η απαίτηση και η αξίωση μας ώστε η πολιτεία όχι μόνο να αποδώσει στα Μοναστήρια μας ότι τους έχει αφαιρέσει αλλά και αποζημιώσεις που προφανώς αγγίζουν εκατομμύρια για τις φθορές που τους έχει προκαλέσει. Και εδώ χρειάζεται να υποχρεωθεί η κυβέρνηση για ειδικά διαδικασία που θα αφορά στις θρησκευτικές κοινότητες και ειδικά τα μοναστήρια μας. Η αντιμετώπιση με ένα νόμο που έγινε για μικρούς ιδιοκτήτες ή μεγάλους φεουδάρχες δεν ταιριάζει στα μοναστήρια μας. Ούτε λειτουργικό είναι το σχήμα αλλά επιπλέον προσβάλει τις θρησκευτικές κοινότητες. Δεν είναι ζήτημα αποκατάστασης της ιστορίας ούτε απλά θέμα δικαιοσύνης. Αφορά άμεσα και επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό την αυτοπεποίθηση των  κοινοτήτων μας για το μέλλον.

πηγή