Σας συκοφάντησαν; - Shpifën kundra jush!

ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ Σας συκοφάντησαν. Δεν είστε ένοχος. Οφείλετε, ωστόσο, να υπομείνετε τη συκοφαντία μεγαλόψυχα. Και η υπομονή σας αυτή θα είναι ο κανόνας, το θεραπευτικό επιτίμιο, για παράπτωμα που διαπράξατε και για το οποίο είστε ένοχος. Μέσα στη συκοφαντία, επομένως, είναι κρυμμένο το έλεος του Θεού… Μολονότι δεν είναι εύκολο, πρέπει οπωσδήποτε να συμφιλιωθείτε με τους συκοφάντες σας. Με μίσος στην καρδιά, δεν μπορεί να σωθεί κανείς. Γι΄αυτό οφείλουμε να αντιδρούμε με αυταπάρνηση στα εμπαθή αισθήματά μας. Έτσι εξαφανίζονται και οι θλίψεις. Η εμπάθεια, βλέπετε, είναι που γεννάει τη θλίψη. Γνωρίζω πόσο δύσκολα υποφέρεται η συκοφαντία. Είναι λάσπη -μα λάσπη ιαματική. Υπομονή! Αργά ή γρήγορα θα λήξει η δοκιμασία. Ο Γιατρός των ψυχών θα αφαιρέσει το τσουχτερό κατάπλασμα… Συκοφαντούσαν και τον Κύριο: «Ιδού άνθρωπος φάγος και οινοπότης, τελωνών φίλος και αμαρτωλών» (Ματθ. 11:19). «Δαιμόνιον έχει και μαίνεται» (Ιω. 10:20). Τι μεγάλη δόξα, να μετέχουμε στα παθήματα του Χριστού! Σηκώστε ταπεινά κι αγόγγυστα το σταυρό σας. Μη λιποψυχείτε. Αν η συνείδησή σας δεν σας κατακρίνει, μπορείτε να υψώνετε πάντα με θάρρος το βλέμμα σας στο Θεό και να στέκεστε με παρρησία μπροστά Του. Τι πιο σπουδαίο απ’ αυτό;… Να ζείτε και να φέρεστε φυσιολογικά. Το πώς σας βλέπουν οι άλλοι να μην το λογαριάζετε. Μόνο του Θεού η κρίση έχει βαρύτητα, ως αλάθητη. Εμείς οι άνθρωποι δεν γνωρίζουμε καλά-καλά ούτε τον ίδιο μας τον εαυτό, πολύ περισσότερο τον πλησίον. (Οσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου, Χειραγωγία στην Πνευματική Ζωή, Ι. Μ. Παρακλήτου, Εκδ. ε΄, 2005, σ. 18-19) http://vatopaidi.wordpress.com/ http://www.impantokratoros.gr/

Oshënar Theofani Egklisti (i mbylluri) Shpifën ndaj jush. Nuk jeni fajtor.  Por duhet ndërkaq që të duroni shpifjen me zemërgjërësi. Dhe durimi juaj do të jetë rregull, kanon, shpërblim shërues, për shkeljen që bëtë dhe për të cilën jeni fajtorë.  Në brendësi të shpifjes, si rrjedhim, është fshehur mëshira e Zotit... Mgjth se nuk është e lehtë, duhet me patjetër të pajtoheni me shpifësit tuaj. Me urrejtje në zemër nuk mundet të shpëtojë dikush. Për këtë arsye kemi si detyrim që të reagojmë me vetëmohim në ndjenjat tona të apasionuara. Kështu zhduken dhe hidhërimet. Empatia, është ajo që lind hidhërimin. E di se sa me vështirësi durohet shpifja. Është baltë  por një baltë shëruese. Durim! Herët apo vonë, do të mbarojë prova. Mjeku i shpirtrave do të eliminojë cipën djegëse.... Shpifën dhe Zotin: “Ja një njeri që ha e pi, mik i tagrambledhësve dhe i mëkatarëve” (Mattheu 11 :19). “Demon ka dhe humbet toruan” (Joani 10:20).  Sa lavdi të madhe, të marrim pjesë në pësimet e Krishtit! Ngrini me përulësi dhe pa mundim kryqin tuaj. Mos humbisni kurajon.  Nëse ndërgjegjia juaj nuk ju gjykon, mund të ngrini gjithmonë me guxim shikimin tuaj tek Zoti dhe të qëndroni me kurajo para Tij. Çfarë gjë më të madhe se kjo? Të jetoni dhe të silleni llogjikisht. Se si ju shikojnë  të tjerët mos e llogaritni. Vetëm gjykimi i Zotit ka rëndësi,si i pagabueshëm. Ne njerëzit nuk njohim mirë as veten tonë, pa le të njohim të afërmin. (Oshënar Theofani i Mbylluri, Udhëzime në Jetën Shpirtërore, I M Paraklitu,Botimi i 5-të 2005 fq 18-19)

ΟΙ ΑΦΑΝΕΙΣ ΗΡΩΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΒΟΡΕΙΟΥ ΗΠΕΙΡΟΥ

Oι Χειμαρριώτες στην Ορεινή Ταξιαρχία Ρίμινι.

Oι Χειμαρριώτες στην Ορεινή Ταξιαρχία Ρίμινι.

Σε κάθε ευκαιρία, σε κάθε εθνικό προσκλητήριο, τα παιδιά της έδωσαν το παρών. Κι αυτό όλοι το γνωρίζουν, όπως γράφει και ο συμπατριώτης μας δάσκαλος και ποιητής Πέτρος Σίμος:

…»Σαν ποιος Έλληνας στον κόσμο, άκουσε όνομα Χιμάρα και δεν ένιωσε πόνο, πίκρα και λαχτάρα».

Έτσι και το 1944, με την επικράτηση των Αλβανών κομμουνιστών, και τους Γερμανούς ακόμα στην πατρίδα, για να αποφύγουμε την αναγκαστική ένταξη και στρατολόγηση από Αλβανούς κομμουνιστές και Γερμανούς καταχτητές, 21 νέοι Χιμαριώτες, μεταξύ των οποίων και εγώ, αποφασίσαμε να φύγουμε από τη Χιμάρα με ιταλικό πλοίο, επιταγμένο από τους Άγγλους, για τη μεταφορά πολεμοφοδίων στους Αλβανούς αντάρτες.

Ήταν 14 Αυγούστου 1944. Την επομένη 15 Αυγούστου, ανήμερα της Παναγίας, φτάσαμε στο Μπρίντιζι και στις 16 το πρωί, στο Μπάρι, σε στρατόπεδο συγκεντρώσεως. Στις 5 Οκτωβρίου 1944, όλοι εμείς οι 21 Χιμαριώτες με χαρά και υπερηφάνεια καταταχτήκαμε εθελοντές στον Ελληνικό Στρατό. Στην ιστορική Ελληνική Ορεινή Ταξιαρχία,

που τμήμα των Συμμαχικών Δυνάμεων είχε ήδη πρώτη απελευθερώσει το Ρίμινι και έγινε γνωστή ως Ταξιαρχία Ρίμινι. Ύστερα από τρεις μήνες εκπαίδευση στο Τορίνο Ιταλίας, τον Ιανουάριο 1945 νιώσαμε περισσότερη εθνική χαρά και υπερηφάνεια, γιατί πήγαμε στην Αθήνα μας, και από εκεί στον ωραίο Βόλο. Την αναμνηστική φωτογραφία που καταχωρίζεται την βγάλαμε την ημέρα του Πάσχα 1945, στην Εξωραϊστική Βόλου.Oι 21 Χιμαριώτες που καταταχτήκαν εθελοντές στην Ορεινή Ταξιαρχία
Κίμων Μπολάνος, Τεύκρος Μπολάνος, Αθανάσιος Μπολλάνος, Δαμιανός Μπελέρης, Γεώργιος Μπούρμπος, Σπύρος Μποντίνης, Μιλτιάδης Γκόρος, Πέτρος Γκόρος, Ευρηστέας Γκιώνης, Χρήστος Λάζαρης, Αχιλλέας Μήλως, Κώστας Κοκαβέσης, Δήμος Κοκαβέσης, Αλέκος Καρζής, Σπύρος Τσούρας, Βασίλειος Βήτος, Παύλος Βεϊζής, Γεώργιος Ζώτος, Δημήτριος Ράπος, Μιλτιάδης Ρόντος, Χρήστος Δήμας, Σπύρος Βεϊζής.

Το 1940, Χιμαρριώτες δραπέτευσαν από τον αλβανικό στρατό και προσχώρησαν ως εθελοντές στον Ελληνικό Στρατό, και πολέμησαν κατά των Ιταλών: Νικόλαος Γκιώνης, Αυγερινός Μποντίνης, Ηλίας Κολίλιας, Μανώλης Ράπος, Κώστας Ρόντος, Κώστας Κρέκος (Σύνολον 31 Χιμαριώτες).
https://vorioipirotes.com/