συνέντευξη στον Γιάννη Δράκο
Σε αυτό το φύλλο της εφημερίδας μας έχουμε την χαρά και την τιμή να φιλοξενούμε τον κύριο Θεόδωρο Οικονόμου Καμαρινό ο οποίος διετέλεσε Γενικός Πρόξενος στο Γενικό Προξενείο μας στην Κορυτσά το διάστημα από τα τέλη Σεπτεμβρίου 2009 έως τα τέλη Οκτωβρίου 2011.
Κύριε Καμαρινέ αφού σας ευχαριστήσω που με δεχτήκατε θα ήθελα να σας ρωτήσω για τους λόγους που αποχωρήσατε από το Γενικό μας Προξενείο στην Κορυτσά.
Όντως έφυγα στα τέλη Οκτωβρίου 2011 νομίζω στις 19 του μήνα κάτω από δυσάρεστες συνθήκες. Ο λόγος που έφυγα ήταν γιατί δυσαρεστήθηκε μαζί μου μία υπηρεσιακή κλίκα στο υπουργείο Εξωτερικών που κινούσε τα νήματα της γραφειοκρατίας γιατί έπαιρνα πρωτοβουλίες στις οποίες αυτοί ήταν αντίθετοι. Συγκεκριμένα, ο τότε διευθυντής της Βαλκανικής Διεύθυνσης του Υπουργείου Εξωτερικών (Α3) μου είχε πει πως όταν δεν έχω οδηγίες να μην κάνω τίποτε, φαίνεται πως ήθελε να είμαι τουρίστας στην Κορυτσά με τα χρήματα του ελληνικού λαού ενώ εγώ είχα ζητήσει με δεκαοκτώ έγγραφα να μου στείλουν οδηγίες για πάρα πολλά θέματα.
Τον Φεβρουάριο του 2011 ο τότε υπουργός Εξωτερικών Δρούτσας με κάλεσε για δήθεν συνομιλίες στην Αθήνα και στο γραφείο του μου είπε ότι δεν μπορείς να λες Βόρειος Ήπειρος γιατί εμείς μιλάμε μόνον για «Νότιο Αλβανία» και του απάντησα ότι αυτό πρέπει να το πει δημόσια. Έπειτα με έσυραν στα δικαστήρια με ψευδείς κατηγορίες για έκδοση πλαστών εγγράφων κατά συρροή. Τον Ιούλιο του 2012 με κάλεσε η ανακρίτρια και τον Φεβρουάριο του 2013 αθωώθηκα παμψηφεί και με πρόταση του εισαγγελέα, αλλά για τρία χρόνια δεν εφάρμοζαν την απόφαση του Εφετείου. Ενάμιση μήνα πριν τελεσιδικήσει στο Εφετείο η υπόθεση συνεδρίασε το Πειθαρχικό Συμβούλιο και μου επέβαλλε νέες ποινές με τις ίδιες κατηγορίες (3 μήνες στέρηση μισθού και 3 μήνες αργία) και γενικά ήμουν και είμαι υπό καθεστώς διώξεως. Βέβαια το Συμβούλιο της Επικρατείας με αθώωσε εκ νέου, ακύρωσε το Πειθαρχικό Συμβούλιο και τον Οκτώβριο του 2016 μου έδωσαν πίσω τον χρόνο υπηρεσίας και τους μισθούς που μου είχαν κατάσχει.
Μιλήστε μας για το πώς ήταν η κατάσταση στην Βόρειο Ήπειρο όταν υπηρετούσατε στην Κορυτσά.
Η Κορυτσά είναι η μισή Βόρειος Ήπειρος στην οποία όμως οι Αλβανοί δεν αναγνωρίζουν την ύπαρξη ελληνικού πληθυσμού, έχουν καταργήσει την ελληνική εκπαίδευση από το 1930 και δεν δέχονται την λειτουργία στρατιωτικού νεκροταφείου που έχει ήδη φτιαχτεί με χρήματα του ελληνικού κράτους σε προάστιο της πόλης. Γενικά δεν θέλουν να ακούν τίποτε για Ελλάδα και Ομογένεια, στην πόλη πάντως λειτουργεί παράρτημα της ΟΜΟΝΟΙΑΣ με την ανοχή των τοπικών αρχών. Από το 2005 περίπου λειτουργεί ελληνικό εκπαιδευτήριο ονόματι ΟΜΗΡΟΣ στο οποίο αποσπώνται Έλληνες εκπαιδευτικοί από το υπουργείο Παιδείας όμως η αναλογία στην διδασκαλία ελληνικής και αλβανικής γλώσσας είναι 1 προς 2 και η ελληνική διδάσκεται σε μαθήματα δευτερευούσης σημασίας. Αυτό δεν οφείλεται τόσο σε αλβανική δράση όσο σε αδιαφορία και προχειρότητα της ελληνικής πλευράς.
Εσείς προσωπικά είχατε δραστηριοποιηθεί στην περιοχή;
Ναι παρά την μη ύπαρξη οδηγιών και με δική μου πρωτοβουλία επισκέφτηκα περισσότερα από εξήντα χωριά για να τονώσω το φρόνημα των κατοίκων, χαρακτηριστικά τους έλεγα να πάνε στο νεκροταφείο του χωριού και να δουν σε τι γλώσσα είναι γραμμένες οι ταφόπλακες των πατεράδων και των παππούδων τους.
Θυμάμαι έναν πολύ ηλικιωμένο πάνω από 80 χρονών που ήρθε και φίλησε το σημαιάκι στο τζιπ και μου είπε: «παιδί μου έχω να δω αυτήν την σημαία από τον πόλεμο».
Στόχος η εθνοκάθαρση των Βορειοηπειρωτών
Πως βλέπετε τις αλβανικές προκλήσεις σήμερα;
Η ανθελληνική πολιτική στην Αλβανία έχει ενταθεί ιδίως μετά την ανάδειξη του σοσιαλιστικού κόμματος στην εξουσία με πρωθυπουργό τον Έντι Ράμα το οποίο είναι άκρως εθνικιστικό και μάλλον έχει κατά νου να ολοκληρώσει την εθνοκάθαρση που ξεκινά ουσιαστικά από τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Στις παραλίες νοτίως της Αυλώνας μέχρι τα ελληνικά σύνορα που είναι τα τουριστικά «φιλέτα» ζούσαν ανέκαθεν ελληνικοί πληθυσμοί. Όσο διαρκούσε το κομμουνιστικό καθεστώς του Χότζα και έπειτα του Ραμίζ Αλία δεν υφίστατο περιουσιακό ζήτημα γιατί οι κομμουνιστές δέχονται μόνον δημόσια περιουσία. Όταν έπεσε το καθεστώς το 1992-93 και ήρθαν οι υποτιθέμενοι δημοκράτες ο Μπερίσα άρχισε να βλέπει την περιοχή ως κέντρο τουριστικής ανάπτυξης με την δημιουργία ξενοδοχείων, θερέτρων κ.λ.π. και ξεκίνησε τις κατασχέσεις ή τις μη αναγνωρίσεις ζητώντας υποκριτικά τίτλους ιδιοκτησίας. Εδώ πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι το ιδοκτησιακό καθεστώς στην Αλβανία δεν έχει ακόμη ξεκαθαρίσει.
Μετά τον πόλεμο στο Κόσοβο η κυβέρνηση αποφάσισε να εγκαταστήσει Κοσοβάρους στην περιοχή. Τώρα υπάρχουν στην Χιμάρα δεκαεννέα σπίτια και οικόπεδα που η κυβέρνηση θέλει να απαλλοτριώσει με το πρόσχημα του δημοσίου συμφέροντος. Το παράδοξο είναι ότι αυτά είναι μόνον ελληνικά.
Άλλο ζήτημα είναι αυτό της αναλογικότητας στους διορισμούς στο Δημόσιο και ο εκβιασμός όσων υπηρετούν ήδη να μην προβάλλουν την ελληνικότητά τους γιατί θα απολυθούν.
Άλλο θέμα επίσης είναι αυτό της ανθελληνικής εκπαίδευσης γιατί παρά το γεγονός ότι από το 2006 έχει υπογραφεί ανάμεσα στις δύο χώρες συμφωνία για την κάθαρση των σχολικών εγχειριδίων από αρνητικές αναφορές μεταξύ τους, μόνον η Ελλάδα την έχει εφαρμόσει ενώ η Αλβανία συνεχίζει την ίδια τακτική ιδίως στα εγχειρίδια της Γ΄ Γυμνασίου και της Γ’ Λυκείου Ιστορίας και Γεωγραφίας.
Ζήτημα είναι, ακόμα, ότι τα 2/3 των εκκλησιών έχουν κατασχεθεί ή καταστραφεί από το κομμουνιστικό καθεστώς και μόνο το 1/3 έχει επαναποδοθεί για λατρευτική χρήση μετά από τις προσπάθειες του Αχιεπισκόπου Τιράνων και πάσης Αλβανίας Αναστασίου. Όσες όμως εκκλησίες λειτουργούν υφίστανται συνεχείς επιθέσεις συμμοριών που έχουν κλέψει δύο και τρεις φορές την κάθε εκκλησία. Στις παλαιότερες από αυτές τεμαχίζουν το Τέμπλο και το πωλούν σε αρχαιοκάπηλους μαζί με παλιές εικόνες και σκεύη.
Επίσης οι Τσάμηδες χρησιμοποιούνται σαν τρομοκράτες έναντι του ελληνικού στοιχείου όπως και οι Κοσοβάροι ιδιαίτερα στην περιοχή της Αυλώνας.
Η Ελλάδα πιστεύει στηνχίμαιρα τηςΕλληνοαλβανικής φιλίας
Ποια είναι η θέση του Εθνικού Κέντρου σε αυτά;
Για να συνεχίσει να υπάρχει ελληνική μειονότητα- την οποία ο Χότζα είχε επιχειρήσει να την διασπείρει σε όλη την Αλβανία για να την διαλύσει- πρέπει να την «πάρει από το χέρι» το Εθνικό Κέντρο. Δεν μπορεί να λέει η Ελλάδα ότι δεν επεμβαίνει στα εσωτερικά της μειονότητας. Υπάρχει πουθενά στον κόσμο κράτος που να μην επεμβαίνει στην μειονότητα που έχει σε ένα άλλό κράτος; Όμως η πολιτική που ακολουθεί σήμερα η Ελλάδα είναι πολιτική αφομοιώσεως στον αλβανικό πληθυσμό και παραμονή της στα πλαίσια της αλβανικής κοινωνίας σαν πολιτιστική ιδιαιτερότητα. Αυτά γίνονται στο όνομα μίας ιδεοληπτικής αντίληψης των διμερών σχέσεων που ονομάζεται ελληνοαλβανική φιλία που δεν είναι παρά αιθεροβασία και φαντασιοπληξία από ελληνικής πλευράς και τυχοδιωκτισμός από αλβανικής.
Στις εκλογές στην Αλβανία πιστεύετε ότι η συμμετοχή της μειονότητας πρέπει να είναι συμπαγής με ένα κόμμα ή να εισχωρήσουν εκπρόσωποί της σε διάφορα αλβανικά;
Παλαιότερα το MEGA είχε συνεργαστεί με τον Μπερίσα και το ΚΕΑΔ του Βασίλη Ντούλε με τους σοσιαλιστές. Γενικά τα μειονοτικά κόμματα συνεργάζονταν με διάφορα αλβανικά αλλά το καλύτερο είναι να υπάρχει ένα συμπαγές κόμμα όπως έχουν κάνει οι Ούγγροι στην Ρουμανία και οι Τούρκοι στην Βουλγαρία.
Όσο για την ΟΜΟΝΟΙΑ η άποψή μου είναι ότι πρέπει άμεσα να αλλάξει το καταστατικό της και ο τρόπος εκλογής του Προεδρείου της.
Κύριε Καμαρινέ θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για τα όσα ενδιαφέροντα μου είπατε.
Με εντολή Κοτζιά ξεκίνησαν την περασμένη Τρίτη οι εργασίες αποκατάστασης του ιστορικού «κτιρίου Σεφέρη» στην Κορυτσά, στη Βόρεια Ήπειρο, στο οποίο διέμεινε, ως γενικός πρόξενος της Ελλάδος το 1936-37, ο νομπελίστας ποιητής και διπλωμάτης, Γεώργιος Σεφέρης.
