Ο εθνικισμός, ως μανδύας των αδιέξοδων προβλημάτων της Αλβανίας

Πολλά είναι τα προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα η Αλβανία. Ανάμεσά τους η διαφθορά και το οργανωμένο έγκλημα. Δύο προβλήματα που αποτελούν  δύο  από τους κυριότερους όρους που πρέπει να πληροί η χώρα για την ενταξιακή της πορεία στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Δύο προβλήματα που είναι, όμως, πολύ δύσκολο να υλοποιηθούν, σ’ ένα διάστημα που σ’ αυτά είναι μπλεγμένοι Γραμματείς  και Φαρισαίοι: δικαιοσύνη, αστυνομία, πολιτικοί, κυβερνόντες.

Προσπαθούν να βρουν κάποια χαλάρωση και ιδίως  κάποια διέξοδο στο εσωτερικό της χώρας, γιατί όχι και στο εξωτερικό, με τον μανδύα του εθνικισμού. Όπως ο αλήστου μνήμης Ενβέρ, που την κάθε αποτυχία της πολιτικής του διακυβέρνησης και της ασφυκτικής δικτατορίας που είχε επιβάλλει, την κάλυπτε με τον εσωτερικό και εξωτερικό εχθρό που προσπαθούσαν να ιριδίσουν και να γκρεμίσουν την σοσιαλιστική δημοκρατία.

Κυβερνώντες, πρόεδροι κομμάτων, αντιπολίτευση,  μέχρι και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, προσπαθούν ν’ αποσπάσουν την προσοχή των απλών πολιτών από την άθλια κατάσταση της χώρας και τα πολλά προβλήματα που αντιμετωπίζει, με τον εθνικισμό.   Η προσοχή του κόσμου ν’ αποσπαστεί από το οργανωμένο έγκλημα, τη διαφθορά, τα ναρκωτικά, την ανεργία και τα τόσα άλλα προβλήματα, και να επικεντρωθεί στην υπογραφή της συμφωνίας των θαλάσσιων υδάτων, στην έναρξη των εργασιών για την εύρεση και εκταφή των Ελλήνων πεσόντων, στην κάθαρση των βιβλίων της Ιστορίας και Γεωγραφίας από τις εθνικιστικές εξάρσεις,  στην μη αναγνώριση και διαπραγμάτευση του τσάμικου προβλήματος…

Το παραλήρημα του εθνικισμού φέρνει ψήφους, κύρος, επευφημίες και ζητωκραυγές. Αυτά θέλουν κι αυτά επιδιώκουν οι πολιτικάντηδες. Κι αυτό  πράττουν.

Έδωσε την υπηκοότητα στον Αρχιεπίσκοπο  Αναστάσιο ο Αλβανός Πρόεδρος της Δημοκρατίας, τον επευφήμησε η Ελληνική Κυβέρνηση (λες και έκανε μεγάλο θαύμα), κατακρεουργήθηκε από τους εθνικιστές και τα όργανά τους. Έπρεπε να συμμαζεύσει  τις ψήφους για το δικό του κόμμα, να υψώσει και την υπόληψή του. Και το μέσο, για να ικανοποιήσει το ρεύμα των εθνικιστών, το βρήκε. Δεν επικυρώνει μια συμφωνία που ήρθε σαν αποτέλεσμα παραχωρήσεων από ελληνικής πλευράς. Χειροκροτήθηκε. Έφερε όμως πίσω την ίδια του τη χώρα.

Υπογράφοντας την συμφωνία για τα νεκροταφεία των Ελλήνων πεσόντων του ’40-41  και των σχολικών εγχειριδίων, ο Αλβανός Πρωθυπουργός, έπρεπε να «ξανακερδίσει» το χαμένο έδαφος. Κι αυτό με το εθνικιστικό παραλήρημα του ενιαίου πρόεδρου με το Κόσσοβο, που σημαίνει μια ενωμένη μεγάλη Αλβανία, πράγμα που έφερε την αντίδραση και της ίδιας της Ευρώπης.

Όλα τα αλβανικά μέσα ενημέρωσης, όλα τα τηλεοπτικά δίκτυα, ακόμα και τα καλλιτεχνικά σόου, θα επευφημήσουν  τις καλές δικές τους πράξεις και θα κατηγορήσουν, μέχρι να βλαστημήσουν τις ανορθόδοξες πράξεις των Ελλήνων. Χαρακτηρίζουν τους Τσάμηδες ως αδικημένους ήρωες που πρέπει να τους ανεγερθεί μνημείο  και ν’ αναγνωριστεί η «σφαγή» τους ως γενοκτονία, ενώ για τους Έλληνες φαντάρους, ως κατακτητές, να πάρουν τα οστά τους και να τα πηγαίνουν στους δικούς τους να τα ενταφιάσουν στην Ελλάδα.

Με έναν τέτοιο ακραίο εθνικισμό και μίσος κατά της γείτονας Ελλάδος, που πάντα έχει βοηθήσει και συμπαρασταθεί στη χώρα των αετών, δύσκολα να επικυρωθούν οι άνωθεν συμφωνίες και μόνον κακό θα φέρουν στη χώρα, τώρα που τείνετε χέρι βοήθειας για έναν νέο προσανατολισμό.

Μάλλον και το μήνυμα του Επιτετραμμένου της Ε. Ένωσης για την διεύρυνση κ. Junker, κατά την επίσκεψή του στα Τίρανα, ήταν σαφές: Βρείτε τα με την Ελλάδα.

(από συνεργάτη της ΣΦΕΒΑ στη Β. Ήπειρο)

Το νόμιμο είναι και ηθικό;- E ligjshmja a është dhe e moralshme?

Δημήτριος Γαρούφας
Δικηγόρος-πρώην πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης
Dhimitër Garufa-
 Avokat- ish president i Dhomës së Avokatisë së Thessalonikit

Ο Θουκυδίδης στην ιστορία του διασώζει τον επιτάφιο λόγο του Περικλέους που μεταξύ άλλων έλεγε (μετ. Ε.Βενιζέλου): "Εις τον δημόσιον μας βίον, απογεύγομεν την παρανομίαν, από ευλάβειαν προ πάντων προς τας επιταγάς των εκάστοτε αρχόντων και των νόμων, εκείνων ιδίως εξ΄αυτών, όσοι έχουν τεθεί είτε προς υπεράσπισιν των αδικουμένων, είτε μολονότι άγραφοι, φέρουν αναμφισβήτητο όνειδος εις τους παραβάτας των.." ...Αλλά και ο Τζών Κέννεντυ πριν εκλεγεί πρόεδρος των ΗΠΑ στο βιβλίο του "Σκιαγραφία των γενναίων" στο οποίο βιογραφεί 8 Αμερικανούς πολιτικούς, που είχαν το θάρρος να πάνε κόντρα στο κόμμα τους και την κοινή γνώμη υπηρετώντας το δημόσιο συμφέρον, έγραφε: "Στα ιδιωτικά επαγγέλματα το άτομο έχει το δικαίωμα να προωθεί τα ατομικά του συμφέροντα μέσα στο πλαίσιο του νόμου, για να φτάσει στην καθολική επιτυχία. Αλλά στο δημόσιο βίο απαιτούμε από το άτομο να θυσιάζει τα ατομικά του συμφέροντα για το γενικότερο καλό.." Τα γράφω αυτά με αφορμή την συζήτηση που γίνεται πάλι αυτές τις μέρες για το "νόμιμο" και το "ηθικό" μετά από την αποκάλυψη ότι εξωκοινοβουλευτικοί υπουργοί έπαιρναν επίδομα ενοικίου... Βλέπουμε ότι η διάκριση του νομίμου από το ηθικό γινόταν από την αρχαιότητα κι΄ότι διαχρονικά είναι καθιερωμένο ότι αυτός που θέλει να εκπροσωπεί τους πολίτες πέρα από τους νόμους που ισχύουν για όλους τους πολίτες αυτόν θα τον δεσμεύουν και κάποιοι άλλοι ηθικοί κανόνες... δηλαδή αυτό που κάνει πρέπει εκτός από νόμιμο να είναι και ηθικό... και τέλος οι εκπρόσωποί μας να θυμούνται τον Αριστοτέλη που έλεγε ότι "οι πολλοί των πολιτικών ουκ αληθώς τυγχάνουσι της προσηγορίας. Ου γάρ εισί πολιτικοί κατά την αλήθεια, ο μεν γάρ πολιτικός των καλών έστι πράξεων προαιρετικός αυτών χάριν, οι δε πολλοί χρημάτων και πλεονεξίας ένεκεν άπτονται του ζην ούτως" (Ηθικά Ευδήμεια,1216α,23-27). Δηλαδή κατά τον Αριστοτέλη οι περισσότεροι πολιτικοί κακώς ονομάζονται πολιτικοί γιατί ο πολιτικός είναι αυτός που επιλέγει να κάνει καλές πράξεις για τις ίδιες τις πράξεις ενώ οι πολλοί επιλέγουν αυτή την ενασχόληση από πλεονεξία για χρήματα... θυμίζοντάς μας από τα βάθη της ιστορίας ότι ευθύνη των πολιτικών είναι η εφαρμογή των αρχών... κι΄ότι ακόμα "και τοις νόμοις και τη άλλη οικονομία ούτω τετάχθαι ώστε μη είναι τας αρχάς κερδαίνειν.."(Πολ.1308b,32-34) Δηλαδή οι νόμοι και οι θεσμοί να είναι τέτοιοι που να μην επιτρέπουν τον πλουτισμό στους ασκούντες εξουσία... πηγή

Tukididi në historinë e shkruar nga ai, ka ruajtur një pjesë të fjalën e përmbivarrshme të Perikliut ku ndër të tjera thoshte: “Në jetën tonë publike, iu shmangëm jashtligjshmërisë, kryesisht për shkak  të respektit ndaj urdhëresave të udhëheqësve dhe të ligjeve, të atyre sidomos, që janë vendosur për mbrojtjen e të personave që kanë pësuar padrejtësi, që mgjth se janë të pashkruar, sjellin një ndëshkim në shkelësit e tyre...” Por dhe Xhon Kenedi para se të zgjidhej president i USA në librin e tij “Siluetë e trimave” në të cilën shkruan biografinë e tetë politikanëve amerikanë, që kishin kurajon të shkojnë kundër partisë së tyre dhe opinionit publik me qëllim t’i shërbenin interesit publik, shkruante: “Në profesionet private, personi ka të drejtë të promovojë interesat e tij personale brenda kontekstit ligjor, që të arrijë në suksesin e plotë. Por në jetën publike, kërkojmë nga personi që të sakrifikojë interesat e tij personale për të mirën e përgjithshme.....” I shkruaj këto duke marrë shkasë nga biseda zhvillohet këto ditë për “të ligjshmen” dhe të “moralshme” pas zbulimit që u bë në lidhje me ministra që nuk janë pjesë e parlamentit dhe përfitonin nga bonusi që parashikon ligji në lidhje me qiranë.... Shikojmë që dallimi i të ligjshme nga e moralshmja bëhej që nga lashtësi dhe diakronikisht është e caktuar që ai që do që të përfaqësojë qytetarët përtej ligjeve që janë në fuqi për të gjithë qytetarët atë e detyrojnë dhe disa ligje dhe rregulla moralë... dmth ajo që bën, përveç se është e ligjshme duhet të jetë dhe e moralshme... dhe në fund përfaqësuesit tonë duhet të kujtojnë Aristotelin që thoshte se “shumica e politikanëve nuk vlerësohen me të vërtetë nga të gjithë. Sepse nuk janë politikanë me të vërtetë, ai që është politikan i mirë është për shkak të veprave të mira dhe i bën sepse kështu zgjedh,  ndërsa shumica tërhiqen nga paratë dhe jetojnë për të ardhura sa më të shumta” (Ηθικά Ευδήμεια,1216α,23-27). Dmth sipas Aristotelit shumica e politikanëve më kot quhen të tillë pasi politikan është ai që zgjedh që të bëjë vepra të mira për vetë veprat e mira ndërsa më të shumtit e zgjedhin këtë për profesion për shak të lakmisë për para .... duke na kujtuar nga thellësia e historisë që përgjegjësi e politikanëve është aplikimi i principeve... dhe se gjithashtu ligjet dhe institucionet të jenë të tilla që të mos lejojnë pasurimin e atyre sa kanë në dorë pushtet.....

Κονίτσης Ανδρέας: ΝΤΡΟΠΗ - Η «μυστική» διπλωματία της Ελληνικής Κυβέρνησης εξισώνει το υπαρκτό Βορειοηπειρωτικό ζήτημα με το ανύπαρκτο «Τσάμικο»

Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καί Κονίτσηςκ. ΑΝΔΡΕΑΣ ἔκανε τίς ἀκόλουθες δηλώσεις:

«Οἱ εἰδήσεις πού ἔρχονται ἀπό τόν χῶρο τῆς Βορείου Ηπείρου εἶναι ἰδιαίτερα ἀνησυχητικές. Ἀκούγεται μετ’ ἐπιτάσεως, ὅτι γίνονται συζητήσεις ἀνάμεσα στήν Ἑλληνική καί τήν Ἀλβανική Κυβέρνηση, προκειμένου ἡ γειτονική χώρα νά ἐνταχθῇ στήν Εὐρωπαϊκή Ἕνωση.

Ἀλλά οἱ συζητήσεις αὐτές:

1) Εἶναι ἐντελῶς μυστικές καί, τό χειρότερο, γίνονται ἐν ἀγνοίᾳ τῶν Βορειοηπειρωτῶν. Ἄν, ὅμως, οἱ Βορειοηπειρῶτες δέν γνωρίζουν «τί τέξεται ἡ ἐπιοῦσα», τότε πῶς εἶναι δυνατόν νά διεξάγωνται διαπραγματεύσεις ἐρήμην τῶν γηγενῶν κατοίκων τῆς προαιωνίως Ἑλληνικῆς Βορείου Ἠπείρου; Ρωτᾶμε, γιατί κάποια ἡμερήσια ἐπαρχιακή ἐφημερίδα δημοσίευσε τήν εἴδηση (χωρίς νά ὑπάρξῃ διάψευση) ὅτι Ἑλλάδα καί Ἀλβανία ἔχουν συμφωνήσει ἡ μέν δεύτερη νά δεχθῇ νά μήν κάνη λόγο γιά τούς «Τσάμηδες», ἡ πρώτη δέ νά μήν ἀναφέρῃ ὡς ὑπαρκτό τό θέμα καί τό ὄνομα Βόρειος Ἤπειρος!

Ἀλλ’ ἐάν τά παραπάνω ἀληθεύουν, τότε – τό λέω ξεκάθαρα – ἔχουμε ἐθνική προδοσία, ἀφοῦ ξεπουλιέται ἡ Βόρειος Ἤπειρος, ὅταν οἱ Ἕλληνες κάτοικοί της βρίσκωνται στό σκοτάδι τῆς ἀγνοίας γιά τό τί «μαγειρεύεται» εἰς βάρος τους. Ἀντί τό Βορειοηπειρωτικό νά εἶναι πρῶτο θέμα στίς συζητήσεις μεταξύ Ἑλλάδος καί Ἀλβανίας, βρίσκεται τελευταῖο (ἄν εἶναι καί τελευταῖο) ἐπειδή ἔτσι θέλουν οἱ Βρυξέλλες καί ἡ Ἀμερική. Τό λιγώτερο πού μπορεῖ κανείς νά πῇ γιά τήν, οὐσιαστικά ἀνύπαρκτη, ἐξωτερική ἑλληνική «πολιτική» εἶναι ἡ λέξη: ΝΤΡΟΠΗ.

2) Ἐξισώνουν τό ὑπαρκτό Βορειοηπειρωτικό ζήτημα, μέ τό ἀνύπαρκτο «Τσάμικο». Ἡ Βόρειος Ἤπειρος εἶναι τμῆμα τῆς ἐλεύθερης Ἠπείρου (ἄρα τῆς ἑνιαίας Ἠπείρου). Καί τό 1914 κατωχυρώθηκε ἡ Αὐτονομία της μέ τό «Πρωτόκολλο τῆς Κερκύρας» (17.5.1914), ἀφοῦ εἶχε προηγηθῆ, μέ λαμπρή μάλιστα ἐπιτυχία, ὁ ἔνοπλος ἀγῶνας τῶν Βορειοηπειρωτῶν. Σημειώνουμε, ὅτι τό «Πρωτόκολλο τῆς Κερκύρας» τό ἔχει συνυπογράψει καί ἡ Ἀλβανία. Ἑπομένως, εἴτε τό θέλει εἴτε δέν τό θέλει ἡ Ἀλβανία, τό Βορειοηπειρωτικό εἶναι γιά τήν Ἑλλάδα ζήτημα ἀπολύτως ὑπαρκτό.

Ἀντίθετα, τό «Τσάμικο» δέν ὑπάρχει γιά τήν Ἑλλάδα, ὅπως, ἄλλωστε, ἔχουν διακηρύξει ὅλες οἱ μέχρι τώρα Ἑλληνικές κυβερνήσεις. Διότι, οἱ «Τσάμηδες», ὡς σύμμαχοι πρῶτα τῶν Ἰταλῶν κι’ ὕστερα τῶν Γερμανῶν εἰσβολέων, διέπραξαν ἀνήκουστα ἐγκλήματα εἰς βάρος τῶν Ἑλλήνων τῆς Θεσπρωτίας. Μετά δέ τό τέλος τοῦ πολέμου, καταδικάστηκαν, ἐρήμην, ἀπό τό στρατοδικεῖο τῶν Ἰωαννίνων. Συνεπῶς, γιά τήν Ἑλλάδα δέν ὑπάρχει – τό ξανατονίζω, δέν υπάρχει – «Τσάμικο ζήτημα».

3) Ἄν, ὅμως, ἡ Ἑλλάδα δέν σταθῇ στό ὕψος τῶν περιστάσεων καί δέν ἀντιτάξῃ τά ἐθνικά της δίκαια γιά τήν βασανισμένη καί χιλιοπροδομένη Βόρειο Ἤπειρο, ἀπέναντι στίς πανάθλιες μεθοδεύσεις τῶν «μεγάλων» αὐτοῦ τοῦ κόσμου, ἀλλά καί στήν πονηριά τῶν Ἀλβανῶν, πού ὁλόκληρες δεκαετίες μέχρι σήμερα ἔχουν ἀφάνταστα τυραννήσει τούς Βορειοηπειρῶτες, θά εἶναι ἀνάξια τῶν γενναίων παιδιῶν της, πού γιά τήν Γῆ τοῦ Πύρρου πολέμησαν νικηφόρα καί πολλά ἔπεσαν στά πεδία τῶν μαχῶν ὑπέρ Πίστεως καί Πατρίδος!

Ἡ Κυβέρνηση, ἀφήνοντας κατά μέρος τήν δῆθεν «μυστική» διπλωματία, ὀφείλει νά ἐνημερώσῃ πάραυτα, πρῶτα τούς Βορειοηπειρῶτες κι’ ὕστερα ὁλόκληρο τόν Ἑλληνικό Λαό γιά τίς ἐξελίξεις, ὥστε ὅλοι ν’ ἀναλάβουμε τίς εὐθύνες μας. Κι’ ἄς γνωρίζῃ καλά, ὅτι δέν θά ἀνεχθῇ μιά ἀκόμη «χαμένη» πατρίδα, ὁ ὑπερήφανος ἐθνικά Ἑλληνισμός».

Πηγή: Himara.gr | Ειδήσεις απ' την Βόρειο Ήπειρο

(Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως)
Πηγή: Himara.gr | Ειδήσεις απ' την Βόρειο Ήπειρο