Γράφει: Θεόφραστος Ανδρεόπουλος

Με αφορμή την επικείμενη συμφωνία οριοθέτησης συνόρων (κατά Κοτζιά) και ΑΟΖ μεταξύ Αλβανίας και Ελλάδας, ένα ντοκουμέντο που περιέχεται στον βιβλίο του πολιτικού Αλέξανδρου Κ. Παπαδόπουλου, «Άπειρος» Χώρα – Ο Αλβανικός Εθνικισμός και ο Οικουμενικός Ελληνισμός», και που κυκλοφόρησε το 1992 δείχνει το γιατί η Αλβανία συμπεριφέρεται ως χώρα δορυφόρος της Τουρκίας και το γιατί μπορεί να αποτελέσει σοβαρό κίνδυνο για τον Ελληνισμό.

Έχει μεγάλη σημασία να γίνει ακριβώς γνωστό τι περιέχει η συμφωνία που προωθεί το ΥΠΕΞ με την Αλβανία καθώς η Αλβανία από ιδρύσεώς της σχεδόν έχει ενταχθεί σε ένα είδος συμμαχίας με την Τουρκία προς υπεράσπιση από κοινού των συμφερόντων τους ενάντια φυσικά στα ελληνικά συμφέροντα

Η Συμφωνία που υπεγράφη το 1922 μυστικώς είναι σε ισχύ όλα τα χρόνια. Μπορεί να ανεστάλει προσωρινώς σε ορισμένα σκέλη της την περίοδο του κομουνιστικού απομονωτισμού, αλλά σε πολύ πιο ισχυρές βάσεις, ενδεχομένως με κάποιες αλλαγές στη διατύπωση, επανήλθε μετά το 1991 και διαιωνίζεται.

Στην συμφωνία καθίσταται σαφές ότι ακόμα και σε περίπτωση ελληνοτουρκικής σύρραξης «Η αλβανική Κυβέρνησις υποχρεούται όπως διοργανώσει συμμορίας και αποστείλει αυτάς εις το ελληνικό έδαφος».

Από την στιγμή που η ελληνική κυβέρνηση προτίθεται να λύσει το ζήτημα του «εμπολέμου» με την Αλβανία μήπως θα έπρεπε να γίνει γνωστό και σε τι κατάσταση βρίσκεται η αλβανοτουρκική αυτή συμφωνία; Γιατί οι μέχρι τώρα πολιτικές δείχνουν ότι εφαρμόζεται κατά γράμμα

«Στα αρχεία του Πολεμικού Ναυτικού βρίσκεται το παρακάτω κείμενο που αποτελεί απόδειξη των προσπαθειών που κατέβαλε η κεμαλική τότε Τουρκία για να αποκτήσει συμμάχους στον αγώνα εναντίον της Ελλάδος.

Πρόκειται για μια μυστική συμφωνία που υπέγραψαν εκπροσώποι της Αλβανίας και της κυβέρνησης της Μεγάλης Εθνοσυνέλευσης της Τουρκίας και της οποίας το κείμενο – μεταφρασμένο στην ελληνική – έστειλε τον Νοέμβριο του 1922 από την Κωνσταντινούπολη στον ΓΕΝ ο αντιπλοίαρχος Δ. Μελετόπουλος.

Η μυστική αυτή συμφωνία έχει ως ακολούθως:«1. … Η κυβέρνησις της Μ. Εθνοσυνελεύσεως της Τουρκίας θα φροντίσει ηθικώς και υλικώς όπως η Αλβανία αποκτήση του εθνικούς σκοπούς της.
2. Η κυβέρνησις της Μ. Εθνοσυνελεύσεως της Τουρκίας δέχεται όπως υπηρετήσουν εν τη αλβανική Κυβέρνηση οι Αλβανοί την καταγωγήν και εν τω Τουρκικώ Κράτει υπηρετούντες Αλβανοί στρατιωτικοί και δημόσιοι πολιτικοί υπήλληλοι.

3. Η αλβανική κυβέρνησις αναλαμβάνει όπως ετοιμάση εντός έτους ή ολιγώτερον σώμα στρατών εκ τριών Μεραρχιών.

4. Η επιτροπή της Εθν. Αμύνης (της) Κυβερνήσεως της Άγκυρας αναλαμβάνει όπως αποστείλη στρατιωτική αποστολήν δια την εκπαίδευσιν του άνω σώματος.

5. Η Κυβέρνησις της Αλβανίας αναλαμβάνει όπως εκ των Μεραρχιών η μία διατεθή δια τα σερβικά, η ετέρα δια τα ελληνικά σύνορα, η δε Τρίτη δια την εσωτερικήν τάξιν και ασφάλειαν.
6. Η αλβανική Κυβέρνησις υποχραιούται όπως διοργανώση συμμορίας και αποστείλη αυτάς εις το ελληνικός έδαφος.

7. Η αλβανική Κυβέρνησις υποχρεούται όπως επειδή τα 2/3 της Αλβανίας αποτελούνται εκ μουσουλμάνων, η Βουλή να αποτελείται 90% εκ μουσουλμάνων, ουδέποτε δε θα χρησιμοποιήση εις τα υπουργεία Εξωτερικών και Εσωτερικών χριστιανούς υπουργούς, (θα) φροντίση δε συνάμα όπως βαθμηδόν εποικίση μουσουλμάνους εις τα μέρη εις α πλεονάζουν οι Έλληνες.

8. Εις την μέλλουσαν Εθνοσυνέλευσιν (θα) καθορισθή το ζήτημα του πολιτεύματος, θα ληφθή δε μέριμνα όπως εξασφαλισθή η λαϊκή κυριαρχία.

9. Εν περιπτώσει καθ’ ην δεν ήθελε εξασφαλισθή η λαϊκή κυριαρχία να προβούν εις δημοψήφισμα (να εκλεγεί εις μουσουλμάνος Πρίγκηψ) προς τούτο δεν θέλουσι καταβληθεί αι δέουσια προσπάθειαι εκ μέρους των μουσουλμάνων βουλευτών και του μουσουλμανικού πληθυσμού.

10. Η αλβανική Κυβέρνησις θέλει φροντίσει όπως το εμπόριον περιέλθη εις χείρας μουσουλμάνων επί τούτω δεν θέλουσι ψηφισθή ειδικοί νόμοι υπό το όνομα τούτο.

11.Κατόπιν της συνάψεως της ειρήνης κοινή συμφωνία των δύο κρατών θα διορισθή επιτροπή ήτις θέλει συνάψει προξενικάς και εμπορικάς συμβάσεις.
12. Εκτός του άρθρου 6, τα ετέρα θα εφαρμοσθούν κατόπιν της συνάψεως της ειρήνης.

Εν ονόματι της Αλβανίας
Βουλευτής Δελβίνου
Πρώην Πρωθυπουργός
Σουλεϊμάν Φεχμή
Πρώην Υπουργός Στρατιωτικών
Σ/χης Σελαχεδίν
Εκ μέρους της Κυβ. Αγκύρας
Επίτροπος των Εξωτ.
Γιουσούφ Κεμάλ
Σ/χης Επιτελείου «Σαμάου»

Η αλβανοτουρκική αυτή σύμπραξη θα στρεφόταν, κατά κύριο λόγο, εναντίον της Ελλάδος. Αυτό γίνεται φανερό από το άρθρο 12 με το οποίο ο σχηματισμός συμμοριών και η διείσδησή τους στην Ελλάδα ήταν η μόνη υποχρέωση που η αλβανική πλευρά όφειλε να εκπληρώσει αμέσως».

Του Βασιλείου Ζιώζια
Συνταγματάρχου Ε.Α.
Προέδρου ΠΑ.ΣΥ.Β.Α.

https://www.pronews.gr/

Η μυστική συμφωνία Τιράνων-Άγκυρας: Σε περίπτωση ελληνοτουρκικού πολέμου «οι Αλβανοί θα εισβάλουν στην Ελλάδα»

Απ’ τον Κώστα Καραμανλή στον…Migliori

Πριν όμως αλέκτωρ λαλήσει τρεις τα πράγματα αποδείχθηκαν ότι είναι βαθύτερα καθώς το σημείο τρία της συμφωνίας που υπέγραψαν μιλάει για κοινό αγώνα για όλη την ατζέντα του δήθεν Τσάμικου ζητήματος όπως αυτό εμπεριέχεται στο μαγειρεμένο με την έμπνευση και της Τουρκίας πολιτικό πρόγραμμα του ακραίως εθνικιστικού και ανθελληνικού κόμματος PDIU. Και πέραν τούτου οι συμβολισμοί της ημέρας εκείνης έχουν τη σημασία τους. Παρόν στους τυχοδιωκτισμούς του ματραπάζι Ιντρίζι ένας ακόμη ματραπάζης: o Ricardo Migliori. Σε ρόλο μάλλον εγγυητή ο διατελέσας σε κάποια σειρά πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ολομέλειας του ΟΑΣΕ, που σε πρόσφατη τσαμομάζωξη στα Τίρανα το είχαν παρουσιάσει ότι όλος ο ΟΑΣΕ είναι δίπλα τους. Πρόκειται για ένα πρώην Ιταλό βουλευτή, προχωρημένης ηλικίας που έρχεται να πουλήσει υπηρεσίες στα Τίρανα και να δώσει κάλυψη στον Μπάσα για δήθεν ευρωπαϊκή στήριξη στην υποδοχή στη συμμαχία του ενός σχηματισμού που έδειχνε να κλείνει τον κύκλο του. Εξ άλλου η παρουσία δύο γυναικών απ’ το Βορρά που περιέβαλαν τον χαρούμενο Μιγκλιόρι μιλάει κι αυτή.

Εδώ έχει σημασία να γίνει μια γρήγορη επιστροφή στις πρόσφατες εξελίξεις στην Αλβανία για να μπορέσει καλύτερα να κατανοηθεί η καπηλεία που παίζεται τόσο με την προσχώρηση του Τσάμικου κόμματος στο συνασπισμό της Κεντροδεξιάς του Μπάσα όσο και τις εγγυήσεις του Migliori.

Όταν το 2003-2004 και στη συνέχεια το ΔΚ υπό το Μπερίσα τότε λόγω της φθοράς του Νάνο στην εξουσία είχε αρχίσει να ατενίζει την πιθανότητα ανάληψης της εξουσίας, έριξε τους ανθελληνικού τόνους και επισύναψε μία σχέση εμπιστοσύνης με τον Κώστα Καραμανλή. Στα πλαίσια αυτής της σχέσης αντιμετωπίστηκαν διμερή ζητήματα, καθώς η ΝΔ είχε αναλάβει τη διακυβέρνηση της Ελλάδας αλλά κυρίως ο Κώστας Καραμανλής συνέβαλε τα μέγιστα για τη βελτίωση της εικόνας του Μπερίσα και του ΔΚ στην οικογένεια των κεντροδεξιών σχηματισμών στην Ευρώπη και το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα. Τούτο δεν ήταν απλώς αέρας εκλογικός για το Μπερίσα. Ήταν ουσιαστικό εργαλείο για την έγκριση του κυβερνητικού σχεδίου και πολιτικού προγράμματος από θεσμούς της ΕΕ και κυβερνήσεις πράγμα που του εξασφάλισε πόρους υλοποίησης του προγράμματος.

Η σχέση αυτή των δύο ανδρών και της ΝΔ με το ΔΚ λειτούργησε μάλιστα και στη συνέχεια, όταν ο Ιντρίζι στις εκλογές του 2009 προσχώρησε στη συμμαχία με το Μπερίσα που προκάλεσε την απομάκρυνση του ΚΕΑΔ μη συμφωνώντας με τους όρους της μεταξύ των δύο προηγούμενων συμφωνία που προσέδιδε στο κυβερνητικό πρόγραμμα νότες ανθελληνισμού. Η Αθήνα τότε παραινέβη δια του Υφυπουργού Κασίμη, ωμά στα εκλογικά της ΕΕΜ προκειμένου συμπαρασταθεί στην επικράτηση Μπερίσα. Τούτο με την ελπίδα και την εκτίμηση της τότε ΥπΕξ κα. Μπακογιάννη ότι θα υπήρχε περιθώριο ώστε να κατοχυρωθεί στη Βουλή η άρτι υπογραφείσα συμφωνία για την οριοθέτηση στο Ιόνιο καθώς και εφαρμοστεί η άλλη για τα κοιμητήρια.

Τα πράγματα δεν πήγαν ακριβώς έτσι.

Επί το πλείστον ο Ιντρίζι κατάφερε να επιβάλει στον κυβερνητικό τους συνασπισμό τροποποιήσεις του για την Απογραφή Πληθυσμού όπως το διαβόητο πρόστιμο των 1000$ για να αθετηθεί στην πράξη το δικαίωμα αυτοπροσδιορισμού. Οι ελληνικής καταγωγής βουλευτές τότε άφησαν μόνο τον Πρόεδρο του ΚΕΑΔ κ. Βαγγέλη Ντούλε στην ψηφοφορία που προφανώς αποτελεί στίγμα και όνειδος γι αυτούς.

Εξίσου όμοια εξελίχτηκαν τα πράγματα και όταν ο Ιντρίζι εγκατέλειψε το στρατόπεδο των Μπερίσα – Μπάσα να πάει στο Ράμα που είχε αναλάβει την εξουσία. Τώρα η ντροπή μετατέθηκε στους ελληνικής δήθεν καταγωγής βουλευτές του ΣΚ που τέθηκαν στην ίδια δοκιμασία με τον νόμο διοικητικής αναδιοργάνωσης της Αλβανίας και το ζήτημα της Χιμάρας και Μουρσί ως απόδειξη. Ο Ντούλες ήταν και πάλι μόνος ενώ λίγο νωρίτερα είχε αποχωρήσει απ’ τη θέση του Αντιπροέδρου της Βουλής όταν ο Ράμα αναγόρευσε ως Β Αντιπρόεδρο τον Ιντρίζι θέλοντας έτσι να προσβάλει το ΚΕΑΔ και την αυτόνομη πολιτική έκφραση της ΕΕΜ. Δεν το πέτυχε όμως.

Και αυτό προφανώς δεν πρόκειται να το πετύχει και ο Μπάσα που μάλλον θέλει να συνταιριάξει τα ασυνταίριαστα.

Μόνο που ο Μπάσα ναι μεν έχει τις κουμπαριές του Migliori …μετά τη δήλωση του κ. Κουμουτσάκου χθες δεν έχει παρά να αναπολεί τις σχέσεις με τη ΝΔ και τον Κώστα Καραμανλή. Εάν ο Migliori, o Idrizi και Doda τον φτάνουν να ανακάμψει στο ΕΛΚ και να αναλάβει εξουσία στην Αλβανία έχει καλώς…

Πριν όμως αλέκτωρ λαλήσει τρεις τα πράγματα αποδείχθηκαν ότι είναι βαθύτερα καθώς το σημείο τρία της συμφωνίας που υπέγραψαν μιλάει για κοινό αγώνα για όλη την ατζέντα του δήθεν Τσάμικου ζητήματος όπως αυτό εμπεριέχεται στο μαγειρεμένο με την έμπνευση και της Τουρκίας πολιτικό πρόγραμμα του ακραίως εθνικιστικού και ανθελληνικού κόμματος PDIU. Και πέραν τούτου οι συμβολισμοί της ημέρας εκείνης έχουν τη σημασία τους. Παρόν στους τυχοδιωκτισμούς του ματραπάζι Ιντρίζι ένας ακόμη ματραπάζης: o Ricardo Migliori. Σε ρόλο μάλλον εγγυητή ο διατελέσας σε κάποια σειρά πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ολομέλειας του ΟΑΣΕ, που σε πρόσφατη τσαμομάζωξη στα Τίρανα το είχαν παρουσιάσει ότι όλος ο ΟΑΣΕ είναι δίπλα τους. Πρόκειται για ένα πρώην Ιταλό βουλευτή, προχωρημένης ηλικίας που έρχεται να πουλήσει υπηρεσίες στα Τίρανα και να δώσει κάλυψη στον Μπάσα για δήθεν ευρωπαϊκή στήριξη στην υποδοχή στη συμμαχία του ενός σχηματισμού που έδειχνε να κλείνει τον κύκλο του. Εξ άλλου η παρουσία δύο γυναικών απ’ το Βορρά που περιέβαλαν τον χαρούμενο Μιγκλιόρι μιλάει κι αυτή.

Εδώ έχει σημασία να γίνει μια γρήγορη επιστροφή στις πρόσφατες εξελίξεις στην Αλβανία για να μπορέσει καλύτερα να κατανοηθεί η καπηλεία που παίζεται τόσο με την προσχώρηση του Τσάμικου κόμματος στο συνασπισμό της Κεντροδεξιάς του Μπάσα όσο και τις εγγυήσεις του Migliori.

Όταν το 2003-2004 και στη συνέχεια το ΔΚ υπό το Μπερίσα τότε λόγω της φθοράς του Νάνο στην εξουσία είχε αρχίσει να ατενίζει την πιθανότητα ανάληψης της εξουσίας, έριξε τους ανθελληνικού τόνους και επισύναψε μία σχέση εμπιστοσύνης με τον Κώστα Καραμανλή. Στα πλαίσια αυτής της σχέσης αντιμετωπίστηκαν διμερή ζητήματα, καθώς η ΝΔ είχε αναλάβει τη διακυβέρνηση της Ελλάδας αλλά κυρίως ο Κώστας Καραμανλής συνέβαλε τα μέγιστα για τη βελτίωση της εικόνας του Μπερίσα και του ΔΚ στην οικογένεια των κεντροδεξιών σχηματισμών στην Ευρώπη και το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα. Τούτο δεν ήταν απλώς αέρας εκλογικός για το Μπερίσα. Ήταν ουσιαστικό εργαλείο για την έγκριση του κυβερνητικού σχεδίου και πολιτικού προγράμματος από θεσμούς της ΕΕ και κυβερνήσεις πράγμα που του εξασφάλισε πόρους υλοποίησης του προγράμματος.

Η σχέση αυτή των δύο ανδρών και της ΝΔ με το ΔΚ λειτούργησε μάλιστα και στη συνέχεια, όταν ο Ιντρίζι στις εκλογές του 2009 προσχώρησε στη συμμαχία με το Μπερίσα που προκάλεσε την απομάκρυνση του ΚΕΑΔ μη συμφωνώντας με τους όρους της μεταξύ των δύο προηγούμενων συμφωνία που προσέδιδε στο κυβερνητικό πρόγραμμα νότες ανθελληνισμού. Η Αθήνα τότε παραινέβη δια του Υφυπουργού Κασίμη, ωμά στα εκλογικά της ΕΕΜ προκειμένου συμπαρασταθεί στην επικράτηση Μπερίσα. Τούτο με την ελπίδα και την εκτίμηση της τότε ΥπΕξ κα. Μπακογιάννη ότι θα υπήρχε περιθώριο ώστε να κατοχυρωθεί στη Βουλή η άρτι υπογραφείσα συμφωνία για την οριοθέτηση στο Ιόνιο καθώς και εφαρμοστεί η άλλη για τα κοιμητήρια.

Τα πράγματα δεν πήγαν ακριβώς έτσι.

Επί το πλείστον ο Ιντρίζι κατάφερε να επιβάλει στον κυβερνητικό τους συνασπισμό τροποποιήσεις του για την Απογραφή Πληθυσμού όπως το διαβόητο πρόστιμο των 1000$ για να αθετηθεί στην πράξη το δικαίωμα αυτοπροσδιορισμού. Οι ελληνικής καταγωγής βουλευτές τότε άφησαν μόνο τον Πρόεδρο του ΚΕΑΔ κ. Βαγγέλη Ντούλε στην ψηφοφορία που προφανώς αποτελεί στίγμα και όνειδος γι αυτούς.

Εξίσου όμοια εξελίχτηκαν τα πράγματα και όταν ο Ιντρίζι εγκατέλειψε το στρατόπεδο των Μπερίσα – Μπάσα να πάει στο Ράμα που είχε αναλάβει την εξουσία. Τώρα η ντροπή μετατέθηκε στους ελληνικής δήθεν καταγωγής βουλευτές του ΣΚ που τέθηκαν στην ίδια δοκιμασία με τον νόμο διοικητικής αναδιοργάνωσης της Αλβανίας και το ζήτημα της Χιμάρας και Μουρσί ως απόδειξη. Ο Ντούλες ήταν και πάλι μόνος ενώ λίγο νωρίτερα είχε αποχωρήσει απ’ τη θέση του Αντιπροέδρου της Βουλής όταν ο Ράμα αναγόρευσε ως Β Αντιπρόεδρο τον Ιντρίζι θέλοντας έτσι να προσβάλει το ΚΕΑΔ και την αυτόνομη πολιτική έκφραση της ΕΕΜ. Δεν το πέτυχε όμως.

Και αυτό προφανώς δεν πρόκειται να το πετύχει και ο Μπάσα που μάλλον θέλει να συνταιριάξει τα ασυνταίριαστα.

Μόνο που ο Μπάσα ναι μεν έχει τις κουμπαριές του Migliori …μετά τη δήλωση του κ. Κουμουτσάκου χθες δεν έχει παρά να αναπολεί τις σχέσεις με τη ΝΔ και τον Κώστα Καραμανλή. Εάν ο Migliori, o Idrizi και Doda τον φτάνουν να ανακάμψει στο ΕΛΚ και να αναλάβει εξουσία στην Αλβανία έχει καλώς…

http://tachydromos.org/

ΑΛΗΘΕΙΕΣ-ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΑ ΔΟΝΤΙΑ.ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΕΛΛΗΝΟΑΛΒΑΝΙΚΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ/ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2018

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΔΡ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ.Ε.ΔΡΟΥΓΟΣ

1. Μετά την πτώση του καθεστώτος Χότζα η Αλβανία μπήκε στη δίνη της μετα-εμβερικής περιόδου. Μια περίοδος που ακόμα και στις μέρες μας πασχίζει να αλλάξει σελίδα στη χώρα και στη νοοτροπία των Αλβανών.

2. Είναι σίγουρο ότι έχουν γίνει πολλά βήματα προς αυτή την κατεύθυνση, πλην των εθνικιστικών αλαλαγμών που αντί να μειωθούν, ολοένα και αυξάνονται κυρίως της δυτικής επιρροής και παρείσφρησης στα Δυτικά Βαλκάνια, με την αιτιολογία της ανακοπής της ρωσικής διείσδυσης στην περιοχή.

3. Η εμμονή του Λευκού Οίκου στην απόσχιση του Κοσσυφοπεδίου από τον Σερβικό κορμό με όχι και τόσο ειδικού βάρους αιτιάσεις, πλην όμως έγιναν αποδεκτές από τη Δύση, άλλαξε εδαφικά το χάρτη στη Βαλκανική. Σε μια περιοχή που παρόλο που τα τελευταία 70 χρόνια βρίσκεται σε ειρηνική ύπνωση, ο διαμελισμός της Γιουγκοσλαβίας από 1991 και μετά, άνοιξε αρκετές φορές τους ασκούς του πολέμου, ξυπνώντας τα παλαιά μίση και έχθρες, τους εθνοτικούς αλυτρωτισμούς και τις φωνές των εθνικιστών όλων των πλευρών, με τα γνωστά αποτελέσματα.

4. Χιλιάδες οι νεκροί, οι τραυματίες, οι πρόσφυγες, τα ορφανά οπ όλες τις εμπόλεμες πλευρές. Εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια οι ζημιές στις υποδομές των χωρών που ενεπλάκησαν στον Βαλκανικό εμφύλιο. Δικαίως οι ιστορικοί του μέλλοντος θα αποδώσουν στον πόλεμο αυτό την ονομασία 3ος Βαλκανικός Πόλεμος.

5. Οι παρενέργειες αυτών των γεγονότων ήταν και συνεχίζουν να είναι η αφύπνιση και έξαρση των εθνικιστικών φωνών και τάσεων. Στην περίπτωση δε της Αλβανίας οι θιασώτες της ιδέας της μεγάλης Αλβανίας, ξεκίνησαν ένα καλά οργανωμένο διεθνή αγώνα «δικαίωσης», τόσο για το θέμα του Κοσόβου, στο οποίο βλέπουν τους αγώνες τους να δικαιώνονται, όσο και στο θέμα του Σκοπιανού και αυτό των Τσάμηδων. Στο μεν Σκοπιανό με πληθυσμό σχεδόν το 50% των πολιτών ελέγχει σημαντικές περιοχές της χώρας αλλά και κοινοβουλευτικά αποτελεί το βαρόμετρο που ρυθμίζει τα πολιτικά πράγματα.

6. Αξίζει να θυμηθούμε τα γεγονότα του 1999 στο Κουμάνοβο όταν οργωμένες ένοπλες ομάδες του UCC (παρακλάδι του UCK), ξεκίνησε ένοπλο αγώνα για την ενσωμάτωση στο νεοσύστατο κρατίδιο του Κοσόβου, των αλβανόφωνων περιοχών της ΠΓΔΜ, με ατυχή όμως κατάληξη. Αυτό όμως δεν αποθαρρύνει τους Αλβανούς εθνικιστές που συνεχίζουν να προκαλούν ποικιλοτρόπως, με τη στήριξη και του ίδιου του αλβανικού κράτους. Η συνεχής καταπίεση της ελληνικής μειονότητας της Β. Ηπείρου με αποφάσεις – παρωδία των Τιράνων, ενθαρρύνει τα ακραία στοιχεία που ζητούν απροκάλυπτα πλέον ελληνικά εδάφη και αποζημιώσεις όλων όσων εκδιώχθηκαν παράνομα (κατά την άποψή τους) από την «Τσαμουριά».

7. Είναι τόσο πια το θράσος τους που οι διεκδικήσεις τους φτάνουν μέχρι την Αθήνα και την Ξάνθη. Μια λεπτομερή ματιά στο διαδίκτυο θα πείσει και τον πιο δύσπιστο για τα παραπάνω. Και το ελληνικό ΥΠΕΞ….συνεχίζει να αγνοεί τις προκλήσεις. Αντιθέτως ετοιμάζεται να λύσει και τις ελληνοαλβανικές διαφορές πακέτο. Αφού πρώτα πέτυχε την ιστορικής σημασίας διπλωματική «νίκη» στις Πρέσπες, ετοιμάζεται να τελειώσει και με τα ελληνοαλβανικά.

8. Όσο μας ξάφνιασε η άκαιρη συμφωνία με τα Σκόπια, άλλο τόσο μας ξάφνιασε η πρόθεση του κ. ΥΠΕΞ να λύσει και τα διμερή με την Αλβανία. Μια Αλβανία που:

α. Αμφισβητεί την οριοθέτηση της ΑΟΖ στις Διαπόντιους Νήσους (Βόρεια της Κέρκυρας), προσπαθώντας να κλέψει θαλάσσια περιοχή προς όφελός της. Δεν είναι καθόλου τυχαίο η μη επικύρωση της προηγούμενης συμφωνίας μετά από παρέμβαση της Άγκυρας.

β. Συνεχίζει να εγείρει εμμέσως πλην σαφώς αλυτρωτικές τάσεις με την ιδέα της Μεγάλης Αλβανίας (με σημαντικό τμήμα της Ηπείρου αλλά και της Κέρκυρας υπό αλβανική κυριαρχία).

γ. Εξακολουθεί να καταπατά τα δικαιώματα της ελληνικής μειονότητας της Β. Ηπείρου, παρά τις χλιαρές ελληνικές αντιδράσεις.

9. Δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι στρατιωτικά η Αλβανία δεν έχει εκείνες τις δυνάμεις για να ξεκινήσει επιχειρήσεις σε βάρος μας. Μπορεί όμως να προκαλέσει αναταραχές σε ελληνικές μεγαλουπόλεις και ιδίως σ αυτές που διαβιεί σημαντικό αλβανικό στοιχείο, η να συγκροτήσει ομάδες ατάκτων με αποστολή τη διεξαγωγή επιδρομών σε παραμεθόρια χωριά κι αυτό ΜΟΝΟ σε περίπτωση που η Ελλάδα εμπλακεί σε στρατιωτικές περιπέτειες με την Τουρκία.

10. Και φυσικά τέτοιου είδους καταστάσεις θα απασχολήσουν σημαντικό αριθμό στρατιωτικών δυνάμεων που θα ήταν χρήσιμες στον Έβρο η τα νησιά του Αιγαίου. Στα τρελά σενάρια υπάρχει μια σχετική «τρελή» πρόβλεψη καθώς και μια γενική εκτίμηση για τη στάση που αναμένεται να τηρήσει η Αλβανία. Καλό θα ήταν να διαβαστεί ξανά και ξανά.

11. Τα προβλήματα θα εξακολουθούν να παραμένουν όσο δεν υπάρχει η αποδοχή του διεθνούς δικαίου και η αρχή του αμοιβαίου σεβασμού. Όσο η κατάσταση της χώρας μας θα αποτελεί ευκαιρία και πόλο έλξης για «αρπαγή» εθνικών κεκτημένων, που θεμελιώθηκαν από διεθνείς συνθήκες, τόσο θα υπάρχουν επιβουλές και αξιώσεις που ξεπερνούν κατά πολύ τα όρια του παραλόγου.

https://www.analystsforchange.org/