Ο εκτουρκισμός της Αλβανίας συνιστά μείζονα απειλή για την Ελλάδα

 

Η εισβολή της Τουρκίας σε χώρες με μουσουλμανικό πληθυσμό στα Βαλκάνια δεν είναι μόνο πολιτιστικός. Είναι πλέον και πληθυσμιακός. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η Αλβανία. 

 

Ένας μεγάλος εθνικός κίνδυνος για την Ελλάδα. Η Τουρκία με την ίδια μεθοδικότητα που μπόρεσε και προσηλύτισε μεγάλο μέρος της μουσουλμανικής μειονότητας στα Σκόπια, πράττει ακριβώς το ίδιο και στην Αλβανία. Μόνο που εδώ τα πράγματα είναι χειρότερα. Στην Αλβανία παρατηρείται ευθεία αλλοίωση πληθυσμού με τους αλβανούς να αποποιούνται την ιθαγένεια τους, ενώ αντίθετα πολλοί τούρκοι παίρνουν πλέον αλβανική υπηκοότητα.

Η ιδιότυπη αυτή εισβολή της Τουρκίας στην Αλβανία έχει ξεκινήσει εδώ και δύο δεκαετίες. Πολλά μουσουλμανικά τέμενη λειτουργούν χρηματοδοτούμενα από την Τουρκία, ενώ οι ιμάμηδες λειτουργούν ως προπαγανδιστές του τουρκικού καθεστώτος προσηλυτίζοντας νεαρούς αλβανούς κατά χιλιάδες.

Δεν μιλάμε μόνο για αλβανούς μουσουλμάνους, αλλά και άθεους, καθολικούς και σε μικρότερα μεγέθη, ορθόδοξους. Η Τουρκία διατηρεί πλέον στρατιωτική βάση στην Αλβανία, μεγάλες επενδύσεις μέσω χρηματοδοτήσεων ακόμα και μικρομεσαίων επιχειρήσεων, μετατρέπει δηλαδή σταδιακά την Αλβανία σε ένα τουρκικό προτεκτοράτο με ασύμμετρες συνέπειες για την εθνική ασφάλεια της Ελλάδας.

Τα τελευταία χρόνια μάλιστα, χιλιάδες τούρκοι λαμβάνουν αλβανική υπηκοότητα, το τελευταίο μάλιστα διάστημα εμφανιζόμενοι ως πολιτικά διωκόμενοι από τον Ερντογάν.

Ένα πρόσφατο ΦΕΚ αποκαλύπτει την αλήθεια:

14 τούρκοι πήραν αλβανική υπηκοότητα μόλις σε μία ημέρα. (Βαλκανικό Περισκόπιο)

Στον αντίποδα έχουμε την ανυπαρξία του ελληνικού κράτους που αφήνει την ελληνική γηγενή κοινότητα της Αλβανίας να φθίνει και να διώκεται από το επίσημο αλβανικό κράτος. Και όμως, η Βόρειος Ήπειρος θα μπορούσε εδώ και δεκαετίες να έχει καθεστώς αυτονομίας. Αντί αυτού, άφησα με τους Βορειοηπειρώτες έρμαια των αλβανών που προβαίνουν σε μία ακόμα εθνοκάθαρση, δημιουργώντας μεθοδικά ένα μέτωπο απειλής στον βορρά.

Η Ελλάδα θα πρέπει να αντιδράσει πριν οι συνέπειες να είναι μη αναστρέψιμες.

https://dynatielladanews.com

Από υπερήφανοι ήρωες (1940) - ψοφοδεείς μασκαράδες (2020)

  

  Όταν η πατρίδα έχει ηγέτες Έλληνες γίνεται παγκόσμιο σύμβολο ηρωισμού και καταξίωσης της ανθρώπινης ψυχής (1940).

 Όταν η ίδια χώρα λυμαίνεται από δουλικά ανθρωπάκια μετατρέπεται σε χώρα ψοφοδεών μασκαράδων. Είναι αυτοί που μόνο άξιοι για δούλοι γεννήθηκαν! 

  Αυτό το παγκόσμιο έπος του 1940 μίσησαν και ποτέ δεν δέχτηκαν όλα τα μισελληνικά αποβράσματα εντός και εκτός Ελλάδος.

  Έτσι σήμερα έχουν στόχο την εξαφάνιση της πατρίδας μας από τον χάρτη.

  Θα ξυπνήσει κάτι μέσα μας από το DNA αυτών των προγόνων ή θα μας ξεράσει η ιστορία ως ανάξια και ανίκανα ψοφοδεή ανθρωπάκια;

  Το αποκλειστικά Ελληνικό σύνθημα "Ελευθερία ή Θάνατος" μας έχει κρατήσει στην Ιστορία της ανθρωπότητας ζωντανούς!

  Όποιος για την μίζερη ζωή του, παραδίδει την ελευθερία του δεν αξίζει ούτε την Ελευθερία ούτε την ζωή του!

  Ας δούμε το βίντεο αφιέρωμα και ας αναρωτηθούμε τι θα κάναμε  και τι κάνουμε σήμερα για την υπεράσπιση της μιζέριας μας.

http://ealoellas.blogspot.com/

Και οι δυο κυβερνήσεις- Αλβανική και Ελληνική- να κρατήσουν την ευθύνη τους και να δεσμευτούν την προστασία της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας

 

Διακυμάνσεις και ταλαντεύσεις  έχουν τις τρεις τελευταίες δεκαετίες οι σχέσεις της Ε. Ε. Μειονότητας με τις αλβανικές κυβερνήσεις. Και σ’ ένα καιρό που μιλάμε για κατάρρευση ενός καθεστώτος αγρίου, αθεϊστικού, δικτατορικού που δε σέβονταν δικαιώματα και ελευθερίες και την αντικατάστασή του με ένα δημοκρατικό καθεστώς που ανήγγειλε  πως θα εφαρμόσει την ελευθερία του λόγου και της έκφρασης, τα ανθρώπινα και μειονοτικά δικαιώματα. Κι όταν μιλάμε για σχέσεις εννοούμε την εφαρμογή των δικαιωμάτων που απορρέουν από τις σχέσεις αυτές.

Διαψεύστηκε η Ελληνική Κοινότητα με τις δεσμεύσεις της νέας τάξης πραγμάτων. Με τις φανφάρες και αγγελίες των εκάστοτε αλβανικών κυβερνήσεων. Πιέσεις, άγριες βίαιες πράξεις, ξυλοδαρμοί, λεηλασίες, συλλήψεις, δικαστήρια και φυλακίσεις και μέχρι εν ψυχρώ δολοφονίες. Αυτά ήταν τ’ αποτελέσματα των δεσμεύσεων. Τα «αγαθά» των αναγγελιών που κέρδισε.

Κι όλα ξεκίνησαν όχι με την εμφάνιση της ΟΜΟΝΟΙΑΣ, αλλά με την δύναμη που κέρδισε η Ομόνοια, με την άπλα, το κύρος και ιδίως με τους στόχους της που άρχιζε να βάζει σε εφαρμογή.

Άρχισαν οι εντάσεις. Αποκλείεται η οργάνωση της Ομόνοιας (αν και πολιτικο-κοινωνική) από τις κοινοβουλευτικές εκλογές του 1992  με την αφαίρεση του δικαιώματος ν΄ αναγνωριστεί ως εκλογικό υποκείμενο.  Στο μικροσκόπιο η κάθε κίνηση των ηγετών, βουλευτών και εκλεγμένων αντιπροσώπων της οργάνωσης των Ελλήνων της Αλβανίας. Πιέσεις παντού.

Ας αναφερθούμε μόνον σε ένα διάστημα τριών μηνών του 1993:

13 Αυγούστου 1993, η αστυνομία τρομοκρατεί και ξυλοκοπά κατοίκους στη Φοινίκη και Μεσοπόταμο. Δεκάδες τραυματίες. Απειλείται με σύλληψη ο βουλευτής Θ. Μήτσιος. Στη Χιμάρα αρπάζουν και ξυλοκοπούν ηγετικά μέλη της Ομονοίας.

27 Αυγούστου 1993, οι δυνάμεις της δημόσιας τάξης του Δελβίνου,  προτού σβήσει ο απόηχος της Φοινίκης και Μεσοποτάμου, χτύπησαν στο Αλύκο. Ζητούσαν ελληνικές σημαίες. Οι Αλυκιώτες μπήκαν μέσα στο μαγαζί και τους αφόπλισαν. Έφυγαν με την ουρά στα σκέλια φοβερίζοντας πως θα ξανάρθουν. Μια βδομάδα αργότερα ξυλοκόπησαν άγρια κάτοικο στο Μεσοπόταμο.

Αρχές Οκτωβρίου: Απαγόρευση της διδασκαλίας της μητρικής γλώσσας στις πρώτες τάξεις του δημοτικού σχολείου στις πόλεις Αγ. Σαράντα, Δέλβινο, Αργυρόκαστρο και τα χωριά με μεικτό  πληθυσμό.

24 Οκτωβρίου, άγριος ξυλοδαρμός από την αλβανική αστυνομία Βορειοηπειρωτών στο χωριό Κρανιά με αποτέλεσμα το θάνατο μιας 73χρονης και το βαρύ τραυματισμό των άλλων.

29 Οκτωβρίου 1993, το βράδυ οδηγούνται στα κρατητήρια ο κοινοτάρχης Δερβιτσιάνης  ο κοινοτάρχης Μπουλιαρατιού και ο πρόεδρος Ομόνοιας Παραρτήματος Αργυροκάστρου Θοδωρής Βεζιάνης. Όλα έγιναν τη νύχτα και είχαν σκοπό τον εκφοβισμό. (Για κάθε περιστατικό υπάρχουν και τα ανάλογα ονόματα).

Και τα έκτροπα πολλά. Φτάνουμε στην αποκορύφωση της κρίσης που έφερε την μεγάλη τρομοκρατία του 1994, με τη Νύχτα του Αγίου Βαρθολομαίου και την Δίκη παρωδία των Τιράνων κατά των πέντε ηγετών της οργάνωσης Ομόνοια, την 15^η Αυγούστου 1994.

Και οι ασταθής αυτές εξελίξεις συνεχίστηκαν μέχρι τις μέρες μας. Με δύο εν ψυχρώ δολοφονίες του Αριστοτέλη Γκούρμα και του Κωνσταντίνου Κατσίφα.

Η Αλβανική κυβέρνηση πρέπει να σεβαστεί τις δεσμεύσεις της και πως είναι καθήκον της να υπερασπιστεί μια Εθνική Μειονότητα, μια Μειονότητα αρχαιοτάτων χρόνων βαθιά ριζωμένη εδώ στα χώματά της, μια μειονότητα νομοταγή, ειρηνική, με αδελφικά αισθήματα προς τον αλβανικό λαό.

Η Ελληνική κυβέρνηση να διεκδικήσει με πράξεις την εφαρμογή όλων των  Δικαιωμάτων της, που απορρέουν από Διεθνής Συμβάσεις και Φόρα.

Βαγγέλης Παπαχρήστος

https://www.sfeva.gr/