Pelasgos K.

  Τα Χρονικά του Τουρσούν Μπέη - Χρονικογράφος τους Μουάμεθ  Β' του Πορθητή κατακτητή της Κωνσταντινούπολης, Βαλκανίων και Αλβανίας. Masakrat e Kriminelit Mehmet Fatih  në zonën e Shqip ërisë së sotme dhe përreth saj. Fakte nga Kronikat e Tursun Beut     Në pranverën e vitit tetëqind e shtatëdhjetë (1466), kur në mes të kuvendit të lëndinës lauresha psalte me zë melodioz vargun: "E vështro në gjurmët e mëshirës së Zotit, si Ai i jep jetë tokës së vdekur (Kurani 30:50)", pas shpalljes së nisjes së luftës kundër Shqipërisë, çdo gazi ngjeshi me dëshirë shpatën.  Flamujt-emblema të pushtimit - u vunë në lëvizje nga Edreneja. Kur tendat e fushimit të Sulltanit shtrinë hijen e tyre mbi fushën e qytetit të Manastirit, aty rendën nga të gjitha anët luftëtarët - të prirë prej fitores - për t'iu bashkuar ushtrisë perandorake, si ca lumenj të mëdhenj që lëshohen në det dhe, si dallgët e detit që venë e përplasen, u derdhën mbi Shqipëri. Ara...

Εκτύπωση Αφηγείται η Βαρβάρα Σαλτσίδου από το Κόλοου Έρπαας, γεννημένη το 1902 (καταγραφή: Μάρτιος 1966). «Προς τα τέλη του 1917 νομίζω, σε κάποιο κρυψώνα στο βουνό Κοτζά Νταγ, οι Τούρκοι ανακάλυψαν πολλές ομάδες κρυπτόμενων γυναικοπαίδων, άλλες τις εβίασαν, άλλες τις πήγαν εξορία όπου και χάθηκαν και άλλες τις πήγαν σαν δούλες και τις πούλησαν. »Μια ομάδα γυναικών ήμασταν κρυμμένες μέσα σε ένα ρέμα, στον ποταμό Λύκο, έτσι το λέγανε, ή Γεσίλ Ιρμάκ ή Ίρη, δεν θυμάμαι, και εκεί κρυφτήκαμε κάτω από έναν καταρράκτη που είχε πίσω σπηλιά. Είδαμε τους Τούρκους να έρχονται προς τη μεριά μας ακολουθώντας το ποτάμι και σε ύποπτα μέρη, πυροβολώντας για να δουν αν κάποιος βρίσκεται κρυμμένος σε θάμνους ή μέσα στις καλαμιές. »Καταλάβαμε ότι το ίδιο θα γίνει και με μας αν μας ανακάλυπταν, εκεί όμως που βρισκόμασταν δεν μπορούσαν να φανταστούν ότι πίσω από τον καταρράκτη θα υπήρχαν άνθρωποι. Αλλά είχαμε μαζί μας και μικρά παιδιά και σκεφθήκαμε, καλά όλα αυτά, αν όμως κάποιο ...

Σύμφωνα με τη σύμβαση για την πρόληψη και καταστολή εγκλημάτων, γενοκτονία είναι οποιαδήποτε από μια σειρά πράξεων που αναφέρονται και στοχεύουν στον ολικό ή μερικό αφανισμό μιας εθνικής, φυλετικής ή θρησκευτικής ομάδας. Μελίνα Κονταξή Ιστορικός - Δρ Βαλκανικού Πολιτισμού Γενοκτονία είναι αρχικά η θανάτωση των μελών της ομάδας. Ενδεικτικό παράδειγμα της πρώτης πράξης που πρέπει να γίνει για να χαρακτηριστει κάτι ως γενοκτονία είναι το γεγονός ότι από τους 25.000 Έλληνες που ζούσαν στην περιοχή της Μπάφρας και του Αζαάμ εξολοθρεύτηκε το 90% ενώ το υπόλοιπο 10% εκτοπίστηκε στο εσωτερικό της Μικράς Ασίας. Δεύτερη πράξη είναι η πρόκληση σοβαρής ή ψυχικής βλάβης σε μελή της ομάδας. Αυτό είναι αυταπόδεικτο όταν σε σκοτώνουν ή σε εκτοπίζουν. Τρίτη προϋπόθεση για να χαρακτηριστεί μια πράξη ως γενοκτονία είναι η σκόπιμη επιβολή συνθηκών ζωής με στόχο τον αφανισμό, ολικό ή μερικό των μελών της ομάδας. Τα τάγματα εργασίας στα οποία υπολογίζεται ότι 250.000 Έλληνες βρήκαν το θάνατο μέχρι το ...

Jordan Jorgji - Universiteti Fan S. Noli, Korçë E djeshmja ishte një ditë simbolike për dy ngjarje historike që edhe pse të ndryshme midis tyre u kthyen në dy anë të kundërta të së njëjtës monedhë: identitetit kolektiv kombëtar.  Më 19 Maj 1881 lindi në Selanik ai që njihet me emrin Mustafa Qemal Ataturk dhe që konsiderohet si “ babai ” i shtetit të sotëm turk. Ishte njeriu – dhe u perceptua si i tillë – i cili ndihmoi në kalimin e Perandorisë shumë-shekullore Osmane në Turqinë moderne të shekullit të 20-të. Ataturku e ndërthuri orientimin e vendit të tij drejt civilizimit dhe forcës që karakterizonte Fuqitë e Mëdha të Evropës me ruajtjen e sovranitetit territorial të Turqisë në kufijtë më të maksimalë të mundshëm, duke marrë parasysh kushtet në të cilat ndodhej rajoni në atë kohë. Konkretisht, neutralizoi zbatimin e ...

Tο άγνωστο επεισόδιο του 1954 - Οι σχέσεις της Ελλάδας και Αλβανίας στις αρχές της δεκαετίας του 1950 – Ποιος ήταν ο Νίκος Ακριβογιάννης – Η αποστολή αυτοκτονίας στην Αλβανία – Η σύλληψη, η φυλάκιση και τα φριχτά βασανιστήρια στα οποία υποβλήθηκε – Η εκτέλεση του και τα νέα στοιχεία που ήρθαν στο φως της δημοσιότητας Μια τραγική και άγνωστη στους περισσότερους ιστορία που διαδραματίστηκε στα πρώτα χρόνια μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, ήταν η υπόθεση του Νίκου Ακριβογιάννη. Ενός φιλόδοξου νεαρού, που πιστεύοντας ότι εκτελεί εθνικό καθήκον, ανέλαβε μια πραγματικά αποστολή αυτοκτονίας στην Αλβανία το 1952. Η συνέχεια ήταν δραματική: σύλληψη, φυλάκιση, βασανιστήρια και τελικά εκτέλεση δύο χρόνια αργότερα. Η υπόθεσή του συνδέεται άμεσα και σε μια άλλη, σκοτεινή ιστορία της εποχής εκείνης, τη «Δίκη των Αεροπόρων» . Οι περιπέτειες του Νίκου Ακριβογιάννη στην Αλβανία, ήταν άγνωστες για περισσότερα από 50 χρόνια, όχι μόνο στο κοινό, αλλά και στις ίδ...