Εντυπωσιακές φωτογραφίες από τη στρατιωτική παρέλαση στη Θεσσαλονίκη - Fotografi impresionuese nga parada ushtarake në Thessaloniki

Με τη στρατιωτική παρέλαση στη Θεσσαλονίκη και εκδηλώσεις σε όλη τη χώρα γιορτάστηκε και φέτος η εθνική επέτειος του «Όχι» της 28ης Οκτωβρίου 1940.

Me paradën ushtarake në Thessaloniki u mbyllën dhe festimet në të gjithë vendin me rastin e FESTËS  KOMBËTARE TË "JO-së" në Greqi

• Konstantinos Tsakalidis / SOOC
• Konstantinos Tsakalidis / SOOC
• Konstantinos Tsakalidis / SOOC
• Konstantinos Tsakalidis / SOOC
• Konstantinos Tsakalidis / SOOC
• Konstantinos Tsakalidis / SOOC
• Konstantinos Tsakalidis / SOOC
• Konstantinos Tsakalidis / SOOC
• Konstantinos Tsakalidis / SOOC
• Konstantinos Tsakalidis / SOOC
• Konstantinos Tsakalidis / SOOC
• Konstantinos Tsakalidis / SOOC
• Konstantinos Tsakalidis / SOOC
• Konstantinos Tsakalidis / SOOC
• Konstantinos Tsakalidis / SOOC
• Konstantinos Tsakalidis / SOOC
• Konstantinos Tsakalidis / SOOC
• Konstantinos Tsakalidis / SOOC
• Konstantinos Tsakalidis / SOOC
• Konstantinos Tsakalidis / SOOC
• Konstantinos Tsakalidis / SOOC
• Konstantinos Tsakalidis / SOOC
• Konstantinos Tsakalidis / SOOC
• Konstantinos Tsakalidis / SOOC
• Konstantinos Tsakalidis / SOOC
• Konstantinos Tsakalidis / SOOC
• Konstantinos Tsakalidis / SOOC
• Konstantinos Tsakalidis / SOOC
• Konstantinos Tsakalidis / SOOC

Χρόνια Πολλά Αδέρφια!

28 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940 - ΣΤΑΘΜΟΣ ΣΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ

Ο ναός της Αγ.Παρασκευής που δεν μπορούσαν να γκρεμίσουν οι κομμουνιστές!

Ο Ιερός Ναός της Αγίας Παρασκευής βρίσκεται σε μια κεντρική λεωφόρο της βουλγαρικής πρωτεύουσας.Χρονολογείται από τον 14ο αιώνα και έχει αντέξει στο πέρασμα των αιώνων στις προσπάθειες των Τούρκων κυρίως να την καταστρέψουν.

Η τελευταία φορά που προσπάθησαν να τη γκρεμίσουν ήταν το 1965 όταν οι κομμουνιστές,με πρόσχημα τη διάπλάτυνση της λεωφόρου θέλησαν να τον ισοπεδώσουν Ο εκσκαφέας έβαλε εμπρός,ξεκίνησε προς την εκκλησία αλλά ανεξήγητα μετά από λίγο η μηχανή του σταμάτησε.Οσο και να προσπαθούσαν να τον φτιάξουν συνέβαινε το ίδιο πράγμα.Δε μπορούσαν να πλησιάσουν την εκκλησία!Την επόμενη ημέρα πέθανε ένα μέλος της οικογένειας του χειριστή του μηχανήματος, ο οποίος όλο επέμενε.

Ο Ναός της Αγ.Παρασκευής στη Σόφια

Ο αρχημηχανικός που επέβλεπε το όλο έργο, βλέποντας ότι καθυστερεί το έργο και ότι η ομάδα που έστειλε ασχολείται με χαζές ''προλήψεις'',κατσάδιασε τους εργάτες:''Πιστεύετε αυτά τα παραμύθια και δεν είστε ικανοί για τίποτα!Αυριο θα τη γκρεμίσω εγώ!

Την επόμενη μέρα ανέβηκε οργισμένος στον εκσκαφέα,ο οποίος αμέσως χάλασε!Ο ίδιος έπεσε νεκρός επιτόπου!Οι υπόλοιποι πάγωσαν από τον τρόμο τους.Οι αρχές παραιτήθηκαν από το σχέδιο τους.Η Αγία Παρασκευή προστάτεψε την εκκλησία της

επιμέλεια-.proskynitis

Οι εκδηλώσεις για τον εορτασμό της Επετείου του «ΟΧΙ» στην Κορυτσά

TIRANA, NGA PASTRIMI PARAVE TEK PASTRIMI ETNIK NE HIMARE

Stavri MARKO
Gazetar
Kryetar i Komunitetit Himariot

Prej 2 vitesh, Himara vazhdon revoltat per te kundershtuar Planin e Zhvillimit Urban, nje strategji qe trumpetrohet ne emer te Turizmit por qe kundershtohet nga banoret me prejardhje greke, pasi eleminon eksiztencen historike te ketij komuniteti.  Megjithe presionin diplomatic te Greqise, per te ndalur kete forme asimilimi ndaj grekeve ne Himare,  Tirana, duket se nuk e shqeteson fakti qe neermjet Himares, po rrezikohet prespektiva Europiane e vendit, Trojka me se fundi (BE – USA), ka dhene disa mesazhe shume sinjifikative per Himaren, qe Qeveria Shqiptare, duhet ti mare ne considerate seriozisht.

Kembengulja per ta kaluar Planin e Zhvillimit, vjen dirrekt nga Kryeministri Edi Rama, I cili ka ne mbeshtetje pa asnje rezistence, gjithe spektrin e politikes madje edhe opoziten, sado ecuria e Shqiperise per ne BE, tashme konsiderohet e stopuar nga Greqia. Ambasadori me I fuqishem, ai amerikan, ka sugjeruar Rames, se duhet te vendose nje perfaqesues ne rang Ministrie per te folur me greket e Himares. Por problemet, mesaduket nuk zgjidhen keshtu. Athina nepermjet Presidentit Pavllopoullos, ka dhene sinalin me te fundit se nuk “do te rime duarkryq, kur shikojme se greket e Himares dhe ne gjithe Shqiperine, jane ne rrezik”, nje sinjal presioni gjeopolitik, per te cilen nuk u la pas edhe opozita greke.

Megjithate, ne valen e nje sutuate te paqendrueshme, ku ne plan te pare, krimi I organizuar dhe mafia, po shkelin neper kembe institucionet e drejtesise prokurorise por edhe te politikes shqiptare, duke u bere nje problem serioz rajonal, qeveria shqiptare, gjen kohe dhe aktivizon makinen e “Luftes ndaj Himares”, buldozat per te rezuar disa dhjetra shtepi, qe I ze Plani urban. Kjo levizje u quajt nje vendosmeri e Rames, per te shperngulur vemendjen nga “Arestimet e medha qe po kryen prokuroria me organet italiane te Antimafias. Madje, qeveria greke, iu referrua nje komunmikate te ministries se jashtme, lidhur me kete teme.  Kjo strategji e qeverise, provokoi nje revolt ne Himare prej banoreve te origjines greke, e cila u zhvillua perpara Bashkise, disa dite perpara. Risi solli se ne emer te komunitetit greko amerikan te Himares, u shpalosen simbolet dhe flamuri amerikan, per te cilen dhjete vite me pare, u denuan 5 himariote se demostronin me flamurin grek, p ne te njejtin shesh.

Por sipas gjendjes ne terren, jo plotesisht venemdja e shpergnulur nga Tirana, transferohet ne Himare, nje krize jo vetem politike por edhe gjeopolitike, dhe jo se Tirana e Edi Rames, kerkon te ndryshoje epiqendren e zhvillimeve. Shkaku kryesor eshte se Resortet dhe investimet e oligarkeve dhe Mafias Shqiptare jane drejt nje procesi te paperfunduar dhe po punojnje diten dhe naten, per te mbyllur objektet, pasi e “nesermja, nuk I dihet” dhe investimet, nuk jane te sigurta, perderisa territory ku ata ndertojne konsiderohet me prona te grabitura. Kamionat, betonieret dhe ruspat, po punojne naten dhe dite ne nje alarm qe ka nje shpjegim: nxitojme ti mbarojme, dhe ti shesim. Eshte kjo arsyeja qe Tirana kerkon te mbaje “steken e perplasjes ne Himare”, mundesisht ne Spile, larg sa me larg investimeve ne Dhraleo, Palase, Dhermi, Livadh dhe Jale, pasi atje procesi i Investimeve strategjike, i ndertimit te resorteve,  fshatrave dhe hoteleve turistike, allias i “Pastrimit te parave te droges”, po shnderohet ne Pastrim etnik ndaj grekeve te Himares, nje skeme e panjohur deri me sot dhe e pa vene ne zbatim nga asnje vend europian, megjithese mbingarkohet me doza Nacionalizmi dhe Zhvillimi Strategjik Turistik. Por le te qendrojme ne kete fakt.

Sipas disa burimeve, zyrtaret e larte shqiptare, mendojne se anetaresimi ne NATO dhe liberalizimi I vizave te qytetareve te vete, eshte nje arritje dhe se nuk shpresojne se Shqiperia kerkon me shume, Bashkimin Europian, pasi ekonomia e zeze e vendit, krimi I organizuar dhe mafia, pastrami I parave te droges etj, si dhe standartet e uleta te lirive dhe te drejtave te njeriut, jane sisteme ekzistenciale ne Shqiperi. Tirana mendon se te qenurit ne NATO, I garanton paprekshmeri te kufirit shteteror, pa cka se Kriminaliteti I Organizuar dhe Mafia, perbejne kercenimin me te madh te stabilitetit politik ne Shqiperi. Eshte kjo arsyeja qe duke treguar forcen e Krimit dhe Mafias sic po ndodh me investimet e dyshimta ne Rajonin e Himares, Tirana, se ka per gje, te adaptoje praktika te Pastrimit Etnik, te veshur me Plane Zhvillimore Urbane. Kjo po ndodh.

Nga ana tjeter, Greqia sot aleatja me e forte e Washingtonit dhe Brukselit dhe e NATO ne Balkan, duket se e ka mare seriozisht agresivitetin e Tiranes, qe kerkon te zhduke Komunitetin Grek te Himares por edhe me tej, pasi ka pare qe dhjete vite me pare, ky plan eshte zbatuar ne zonat Sarande, Ksamil. Bashkepunimi me DIA amerikane, Interpol si dhe me sistemet e sigurise se NATO nga ana e Athines, ashtu sikunder Antimafia Italiane, , na nxjerin ne perfundim se Krimi I Organizuar shqiptyar, Mafia dhe Pastrimi I Parave te droges, jo vetem qe po blen politiken dhe drejtesine shqiptare, por po ve ne rrezik mardhenjet e fqnijesise me aleatin e vjeter Greqine, nga njera ane Grupet trafikante dhe kriminale, po ndertojne mbi pronat e Komunitetit grek dhe po kryejne pastrim etnik, ndersa nga ana tjeter po diktojne stabilitetin dhe mardhjenjet rajonale edhe mes dy anetareve te NATO, duke penguar arritjen e nje Marveshje Protokollare Miqesore, sic po ndodh aktualisht.

Nderkaq, ne se ne Athine, eshte hapur nje debat i nxehte politik rreth dhenjes se anetaresimit te Shqiperise ne NATO nga ana e Parlamentit Grek ne 2009 pa asnje lloj shperblimi (Autonomine e Epirit te Veriut),, ajo nuk vleresohet aspak nga Tirana, madje nenvleftesohet, pasi ja dine per nder SHBA, por paralelisht ketij fakti, pak ose aspak ne Tirane, dine se cfar Marveshje secrete ka nenshkruar Athina me Washington, per anetaresimin e NATO per Shqiperine. Mos harrojme se cdo dy jave, Hapesira Ajrore e Shqiperise, kontrollohet nga Greqia, dhe dy te tjera nga Italia. Ne detin Egje, nje anije patrulluese e Shqiperise, nen flamurin e NATO, kontrollon per klandestinet prej nje viti. Si do te reagonin ne Tirane, kur Anijet e NATO, greke, do te kontrollonin ujrat shqiptare ne Jon, ndersa forcat special te marines greke, apo italiane, do te ndemernin aksione ne territorin e Shqiperise (NATO) kunder trafikanteve te armeve dhe te droges, te cilet perbejne rrezik per demokracine shqiptare dhe qe krijojne shqetesime ne vendet e BE? Si mund  Athina te toleroje kaq shume nje politike kriminaliste qe po zbaton ne Rajonin e Himares, Tirana, nepermjet investimeve mbi prona te grabiitura dhe te Parave te Pista po kryhet Pastrim Etnik dhe po te vihet ne rrezik historic ekzistenca e Komunitetit Greko Himariot, nje prej aleateve me besnike te SHBA dhe Aleateve antifashiste te Luftes se Dyte Boterore, kunder aksit Italo gjermano fashist?

Kjo eshte ceshtja sot. Investimi i Mafias Shqiptare qe kontrollon politiken drejtesine dhe gjithe institucionet shqiptare, po vene ne rrezik dhe mardhenje mes shteteve anetare ne NATO, jo vetem qe nuk po arrihet nje Protokoll Miqesie, por po futet me shpejtesi Ligji i Luftes me Shqiperine, kjo per shkak se Greqia nuk mund te toleroje nje shtet “Mafiokrator” qe te arrije te kryeje kryevepren me te shemtire te shekullit te 21, qe Nepermjet Investimeve te Parave te Pista, te realizoje njekohesisht edhe Pastrimin Etnik.

https://smarkos.blogspot.al/ 

Οι άταφοι ήρωες του Αλβανικού Μετώπου περιμένουν ακόμα δικαίωση 77 χρόνια μετά

 

Εκείνοι που δεν επέστρεψαν από το μέτωπο, ξεψύχησαν στο πεδίο της μάχης, έσβησαν από τα κρυοπαγήματα, θάφτηκαν κάτω από τα χιόνια, διαμελίστηκαν από το σφυροκόπημα της ιταλικής αεροπορίας, μένουν για 77 χρόνια θαμμένοι – άταφοι, μέσα στα χωράφια και τις χαράδρες της Αλβανίας. Οι δικοί τους συγγενείς, τα παιδιά τους, κάθε χρόνο ανήμερα της εθνικής επετείου πηγαίνουν στην Αλβανία, στα πεδία των μαχών, ανάβουν ένα κεράκι με την ευχή, την ελπίδα και την προσμονή, να βρουν, να ταυτοποιήσουν τον δικό τους άνθρωπο. «Όταν τα σύνορα με την Αλβανία άνοιξαν, αρχίσαμε τις έρευνες στα πεδία των μαχών. Ψάχναμε τη γη με τα χέρια. Βρίσκαμε λιωμένα άρβυλα, κουμπιά από χλαίνες, ξιφολόγχες, κράνη, υδροδοχεία, οστά…». Αποκαλυπτική είναι η μαρτυρία ακολούθου εν αποστρατεία, ο οποίος υπηρέτησε στην Αλβανία και όπως καταθέτει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, επί μακρόν ασχολήθηκε με το ζήτημα των άταφων νεκρών του μετώπου, καταγράφοντας μαρτυρίες επιζώντων, αλλά και κατοίκων των περιοχών όπου γράφτηκε το Έπος. «Άγνωστοι στρατιώτες». Έπεσαν υπέρ πατρίδος Για τους χώρους ταφής υπάρχουν ελάχιστα στοιχεία. Από τη μελέτη των διασωθέντων αρχείων, αλλά και προσωπικές μαρτυρίες, όπως αναφέρει, εξάγεται το συμπέρασμα ότι η ταφή των νεκρών, γινόταν είτε σε πρόχειρα στρατιωτικά νεκροταφεία, είτε στο σημείο όπου έπεσαν μαχόμενοι, ακόμη και σε ομαδικούς τάφους. Σε πολλές περιπτώσεις οι νεκροί φαντάροι έμπαιναν σε ξύλινα κιβώτια πυρομαχικών και στα σημεία ταφής τοποθετούνταν, ένας ξύλινος σταυρός. Δυστυχώς όμως, η ταφή όλων των νεκρών δεν ήταν πάντοτε εφικτή, γιατί πολλοί σε ορισμένες επιχειρήσεις εγκαταλείφθηκαν, σκεπάστηκαν από τα χιόνια και έμειναν άταφοι, ή θάφτηκαν μεμονωμένα από τους συντρόφους τους. Αρκετοί διαμελίστηκαν και έγιναν βορρά σε άγρια ζώα. Επίσης, λόγω της σκληρότητας του αγώνα, ορισμένοι τραυματίες δεν κατέστη δυνατόν να περισυλλεγούν, εγκαταλείφθηκαν στα πεδία των μαχών και αφού σκεπάστηκαν από παχύ στρώμα χιονιού, πέθαναν με φρικτό τρόπο και έμειναν άταφοι. Άλλοι καταπλακώθηκαν από πέτρες και χώματα λόγω των βομβαρδισμών πυροβολικού και αεροπορίας, κάποιοι διαμελίστηκαν και ουδέποτε βρέθηκαν ή αναγνωρίστηκαν. Τα αρχεία της Διεύθυνσης Ιστορίας Στρατού Τα Αρχεία της Διεύθυνσης Ιστορίας Στρατού αναφέρουν, πως από την έναρξη του πολέμου και μέχρι τις 28 Απριλίου 1941 οι απώλειες -φονευθέντες και εξαφανισθέντες- στο Αλβανικό μέτωπο, έφτασαν τους 13.936 Αξιωματικούς και οπλίτες. Από το σύνολο των νεκρών στις επιχειρήσεις εναντίον των Ιταλών, οι 7.796, έμειναν στην Αλβανία, θαμμένοι ή άταφοι, ενώ 5.960, ετάφησαν σε νεκροταφεία εντός του Ελληνικού εδάφους. Από τη μελέτη των αρχείων, όπως επισημαίνει ο εν αποστρατεία ακόλουθος σε συνδυασμό με τη διασταύρωση πληροφοριών, προφορικών και καταγεγραμμένων σε προσωπικά ημερολόγια πολεμιστών, προέκυψαν συγκεκριμένα στοιχεία, ότι είχαν οργανωθεί στρατιωτικά νεκροταφεία στις περιοχές, Ντραγκότι, Δέλβινο, Βόδινο, Χειμάρα, Ερσέκα, Ντεβόλ, Βουλιαράτες, Πόγραδετς, Πρεμετή, Κλεισούρα, Κορυτσά, Μπογάζι, Ροντόνι, Μοράβα, Κυπαρό, Πλατυβούνι, Γκόλικο, Τρεμπεσίνα, Πούντα Νόρνε, Σκουτάρα και άλλες περιοχές. 1η Περίοδος του πολέμου, από 28 Οκτωβρίου έως 13 Νοεμβρίου 1940 Από την 28η Οκτωβρίου μέχρι την 13η Νοεμβρίου, ολοκληρώθηκε με επιτυχία η προώθηση και η στρατηγική συγκέντρωση των Ελληνικών δυνάμεων, σύμφωνα με τα σχέδια και περατώθηκαν οι προετοιμασίες για την ανάληψη της ευρείας κλίμακας επιθετικών επιχειρήσεων. Στο Αλβανικό Μέτωπο είχαν ήδη προσανατολιστεί 11 Ελληνικές Μεραρχίες, μία Ταξιαρχία Πεζικού, μία Μεραρχία και μία Ταξιαρχία Ιππικού, συνολικής δυνάμεως 232.000 ανδρών με 556 πυροβόλα και 100.000 ζώα. Οι ιταλικές δυνάμεις στην Αλβανία ενισχύθηκαν από νέες, που αφίχθησαν από Ιταλία στις αρχές Νοεμβρίου και αριθμούσαν 250.000 άνδρες. Οι ελληνικές απώλειες μέχρι τότε ανήλθαν σε 548 νεκρούς αξιωματικούς και οπλίτες. Τότε, οι νεκροί ετάφησαν εντός του ελληνικού εδάφους, σε οργανωμένα νεκροταφεία. 2η Περίοδος του Πολέμου, από 14 Νοεμβρίου μέχρι 7 Δεκεμβρίου 1940 Στις 14 Νοεμβρίου, αρχίζει η ελληνική αντεπίθεση, εντός του αλβανικού εδάφους, και οι Ιταλοί στο διάστημα αυτό υποχωρούν. Στις 22 Νοεμβρίου, ο Ελληνικός Στρατός καταλαμβάνει την Κορυτσά, στις 23 την Ερσέκα και το Λεσκοβίκι. Στις 6 Δεκεμβρίου, καταλαμβάνει το Αργυρόκαστρο, το Δέλβινο τη Δερβίτσιανη, τη Πρεμετή και το Φράσερι. Και ενώ οι Ιταλοί υποχωρούσαν, ο βαρύς χειμώνας, γίνεται ένας απρόσμενος εχθρός, πολύ πιο σοβαρός από τα ιταλικά πυρά. Το δριμύτατο ψύχος, οι χιονοθύελλες, το ολισθηρό έδαφος, οι καταρρακτώδεις βροχές, η λάσπη, οι δύσβατοι δρόμοι και η έλλειψη επαρκούς τροφής, αναδείχτηκαν από τότε και στη συνέχεια ως ο πλέον σοβαρός εχθρός των Ελλήνων. Οι ελληνικές απώλειες της περιόδου αυτής, ανέρχονται σε 1.558 νεκρούς αξιωματικούς και οπλίτες. Το σύνολο των νεκρών ενταφιάστηκαν στο ελληνικό έδαφος. Οι άταφοι νεκροί της 3η περιόδου του Πολέμου Από 8 Δεκεμβρίου 1940 μέχρι την 28η Απριλίου 1941 Η ελληνική αντεπίθεση εντός του αλβανικού εδάφους, λόγω της μορφολογίας του και του βαρύτατου χειμώνα, εξελίσσεται αργά, με σημαντικές απώλειες εκατέρωθεν. Στις 22 Δεκεμβρίου απελευθερώνεται η Χειμάρα, στις 10 Ιανουαρίου η Κλεισούρα. Λόγω, όμως, των πολύ δυσμενών καιρικών συνθηκών ο αγώνας μετατρέπεται σε αγώνα χαρακωμάτων με περιορισμένες τοπικές επιθέσεις και αντεπιθέσεις. Η συνεχής κακοκαιρία, οι σφοδρές χιονοπτώσεις και η αδυναμία των μεταφορών λόγω των μεγάλων απωλειών σε ζώα, αύξησε υπέρμετρα τα κρούσματα παγοπληξίας και κρυοπαγημάτων. Ο αριθμός των Ελλήνων νεκρών, κυρίως εξαιτίας των κρυοπαγημάτων και δευτερευόντως των επιχειρήσεων, ανέρχεται στους 7.796 αξιωματικούς και οπλίτες. Αρκετοί νεκροί καλύφθηκαν από τα χιόνια εκεί που φονεύθηκαν και μάλιστα, σε πολλές περιπτώσεις μαζί με Ιταλούς νεκρούς και παρέμειναν άταφοι, για να αποκαλυφθούν μετά από 60 και πλέον ημέρες, όταν τα χιόνια άρχισαν να λειώνουν. Από την 9η Μαρτίου και για μία εβδομάδα, ο ηρωισμός των ελληνικών δυνάμεων στο αιματοβαμμένο ύψωμα 731, που αντιστέκονται στις αλλεπάλληλες επιθέσεις των Ιταλών, σφραγίζει την αποτυχία της εαρινής αντεπίθεσης. Έως και τις 28 Απριλίου, οι ελληνικές απώλειες ανήλθαν σε περίπου 4.038 νεκρούς αξιωματικούς και οπλίτες. Πολλοί νεκροί κατά τη σύμπτυξη των δυνάμεων εγκαταλείφθηκαν, ενώ κάποιοι άλλοι ενταφιάστηκαν πρόχειρα από τους συμπολεμιστές τους. «Τόποι τιμής» στο Μέτωπο Στόχο ζωής, αποτελεί για τον ιστορικό -ερευνητή Αγαθοκλή Παναγούλια, η ταυτοποίηση και η ταφή σε στρατιωτικά νεκροταφεία των Ελλήνων πεσόντων του Αλβανικού μετώπου. Όπως αναφέρει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ φέτος θα συνοδεύσει στο στρατιωτικό νεκροταφείο στο Βουλιαράτι, τους συγγενείς δύο παλικαριών καθώς ολοκληρώθηκε η διαδικασία της ταυτοποίησης. Ο ιστορικός για περισσότερο από 15 χρόνια διεξάγει μια προσωπική έρευνα στα πεδία των μαχών και στα ελληνικά μειονοτικά χωριά, προκειμένου να συλλέξει όσο το δυνατόν περισσότερα στοιχεία με την ελπίδα, «πως το εθνικό χρέος να ταφούν οι νεκροί θα εκπληρωθεί». «Οι περισσότεροι έχουν ταφεί κοντά στον τόπο τιμής ή κοντά στα στρατιωτικά ιατρεία και νοσοκομεία όπου ξεψυχούσαν» αναφέρει με συγκίνηση ο κ. Παναγούλιας και παραθέτει στοιχεία της επώδυνης και επίπονης αναζήτησης του. «Από μαρτυρίες ηλικιωμένων που έχω καταγράψει, στην περιοχή της Κλεισούρας, στην κοιλάδα ήταν θαμμένοι Έλληνες και Ιταλοί χωριστά. Από την μια μεριά οι Έλληνες και από το άλλο οι Ιταλοί. Πρέπει να σημειωθεί ότι εκεί, έγιναν οι σφοδρότερες μάχες και οι περισσότερες απώλειες και από τα δύο μέρη. Στη θέση Σαϊμόλα ,του χωριού Ντραγκότι στα στενά Κλεισούρας, σε χωράφια είναι θαμμένοι 420 ή κατ’ άλλους υπολογισμούς 720 πεσόντες. Μάλιστα οι Αλβανοί χωρικοί σέβονται τον χώρο, δεν τον καλλιεργούν και τον αποκαλούν “άκαρπη γη”. Κάτω από το γήπεδο στην πόλη της Πρεμετής βρίσκονται τα οστά εκατοντάδων πεσόντων, το ίδιο και κάτω από της εγκαταστάσεις των λεωφορείων της Κορυτσάς», λέει ο κ. Παναγούλιας. Και προσθέτει: «Οι Ιταλοί την πενταετία 1960-1965, μάζεψαν τους νεκρούς τους και τους δικούς μας, της περιοχής της Κλεισούρας και τους άφησαν στον παραπάνω χώρο. Λέγεται, ότι κατά την εκταφή βρέθηκαν δυο στρατιώτες, ένας Έλληνας και ένας Ιταλός, αλληλοκαρφωμένοι με τις ξιφολόγχες και τότε γράφτηκε και ένα ποίημα με τίτλο, “Εχθροί στον πόλεμο, φίλοι στο θάνατο”». Οι ελληνικές ενέργειες Η Ελλάδα, αν και επιζητούσε την περισυλλογή των νεκρών της, αμέσως μετά τη λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, αυτό ήταν αδύνατο. Το πέρασμα του χρόνου και τα γεγονότα που μεσολάβησαν στην Αλβανία, δυσκολεύουν τις έρευνες. Η ανάπτυξη οικισμών, η επέκταση των πόλεων και η κατασκευή κτιρίων στις περιοχές όπου είχαν ταφεί νεκροί. Η καταστροφή των νεκροταφείων, που είχαν αναπτυχθεί σε χωράφια τα οποία στη συνέχεια καλλιεργήθηκαν και επειδή οι νεκροί είχαν ταφεί σε μικρό βάθος, με την πάροδο των ετών, τα οστά τους βγήκαν στην επιφάνεια και κομματιάστηκαν κατά την άροση των χωραφιών από τα τρακτέρ. Οι περιορισμοί που επέβαλλαν οι αλβανικές Αρχές στους Έλληνες ομογενείς, αλλά και κάποιοι οι οποίοι σε ένδειξη τιμής και με κίνδυνο της ζωής τους, περιποιούνταν αρχικά τα ελληνικά νεκροταφεία και τους μεμονωμένους τάφους. Αμέσως μετά την αποκατάσταση των σχέσεων με την Αλβανία, η Ελλάδα έθεσε θέμα διεξαγωγής ερευνών, ανακομιδής των οστών και κατασκευής στρατιωτικών νεκροταφείων στην Αλβανία. Το 1984, έγινε η πρώτη επίσκεψη του τότε ΑΝΥΠΕΞ Κάρολου Παπούλια στην Αλβανία, όπου και υπογράφηκαν 5 συμφωνίες και συζητήθηκε και το θέμα των οστών των πεσόντων. Της προσπάθειας αυτής ηγήθηκε αρχικά το ΥΠΕΞ. Στη συνέχεια το υπουργείο Εθνικής Άμυνας προσπάθησε να λύσει το θέμα την περίοδο 1990-1993, χωρίς όμως ουσιαστικό αποτέλεσμα λόγω της αρνητικής στάσης της αλβανικής πλευράς. Πάγια θέση της ελληνικής πλευράς ήταν, τα οστά των ηρωικών πεσόντων στην Αλβανίας κατά την περίοδο του Ελληνοϊταλικού Πολέμου 1940-41, να παραμείνουν στον τόπο της θυσίας των, με την κατασκευή Στρατιωτικών Νεκροταφείων-μνημείων. Για το σκοπό αυτό, το 1997 και 1998, προωθήθηκαν για υπογραφή Πρωτόκολλα και Μνημόνια Συνεργασίας, σχετικά με το θέμα. Το ΥΠΕΞ Αλβανίας αρνήθηκε την υπογραφή τους, δεν φάνηκε όμως να είχε αντίρρηση για την εύρεση των νεκρών, αλλά με την προϋπόθεση της μεταφοράς των οστών και την κατασκευή Στρατιωτικών Νεκροταφείων στην Ελλάδα. Το ΥΠΑΜ Αλβανίας, σε αντίθεση με το ΥΠΕΞ της χώρας του, εκφράσθηκε θετικά και μετά από συνάντηση των υπουργών Άμυνας Ελλάδος και Αλβανίας, στις 25-9-97,επιτευχθηκε προφορική συμφωνία συνεργασίας για την, με διακριτικό τρόπο έναρξη των ερευνών για την ανεύρεση των νεκρών μας ηρώων. Από τις μέχρι τώρα έρευνες, εντοπίστηκαν: – Τα οστά 59 αναγνωρισθέντων νεκρών που βρίσκονται στο Στρατιωτικό Νεκροταφείο στο χωριό Βουλιαράτες – Τα οστά περίπου 330 πεσόντων που τοποθετήθηκαν στον χώρο της εκκλησίας, του Αγ. Νικολάου στα στενά της Κλεισούρας. – Τα οστά περίπου 19 πεσόντων στην εκκλησία του Δελβίνου. – Τα οστά περίπου 100 πεσόντων στην περιοχή της Κορυτσάς. – Τα οστά 69 πεσόντων σε περιοχή της Κοσίνας, τα οποία έχουν κατασχεθεί από την εισαγγελία μετά την ένταση που είχε δημιουργηθεί το 2006. – Στο χωριό Βοδίνο, ο μνημειακός τάφος των 3 πεσόντων. – Στο κτήμα της Ερμιόνης Μπρίγκου , είναι θαμμένα, τα οστά 6 ελλήνων πεσόντων. Αρχεία και στοιχεία έχουν πολλοί ιδιώτες, ερευνητές. Ενώ τα αλβανικά ΜΜΕ, έχουν δημοσιεύσει περιοχές με έλληνες πεσόντες από το 1985. Από το 2005 και μετά, εντάθηκαν οι προσπάθειες για τη λύση του προβλήματος, μέσω της διπλωματικής οδού. Οι διαβουλεύσεις για την επίτευξη νέας συμφωνίας συνεχίστηκαν. Αυτή υπογράφηκε την 9η Φεβρουαρίου 2009, αλλά δεν έχει εφαρμοσθεί και υλοποιηθεί, με ευθύνη της αλβανικής πλευράς. Σήμερα, όλοι οι συγγενείς των πεσόντων, αναμένουν την εφαρμογή της συμφωνίας, «για να ηρεμήσουν οι ψυχές των δικών τους, που επί 77 χρόνια είναι θαμμένοι- άταφοι, όχι μόνο για ανθρωπιστικούς λόγους, αλλά και για το πώς τους αρμόζει, γιατί όπως είπε ο Τσόρτσιλ, “οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες”». Να σημειωθεί, ότι στην επίσημη ιστοσελίδα του ΓΕΣ, υπάρχει εφαρμογή αναζήτησης πεσόντων στο Αλβανικό Μέτωπο, προκειμένου να υπάρχει ενημέρωση για όποιον αναζητά δικό του νεκρό. Παράλληλα, στο 401 Γενικό Στρατιωτικό Νοσοκομείο Αθηνών, υπάρχει τμήμα ταυτοποίησης DNA που ασχολείται με τους άταφους νεκρούς της Αλβανία. ΑΛΛΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΕΛΛΑΔΑ ΕΔΩ 23/10/2017 15:42 ΑΠΕ-ΜΠΕ Μ. Τζώρα Ιωάννινα

Σούλι και Σουλιώτες ! - Trimëria e suliotëve ! Si u tradhëtuan e u luftuan

Προκαλεί ανεύθυνα το Υπουργείο Πολιτισμού: παραδίδει Ορθόδοξο ναό σε καθολικούς ιερωμένους

Με ανάρτηση του στην σελίδα στο facebook το Ινστιτούτο Πολιτιστικών Μνημείων, υφιστάμενη υπηρεσία του Υπουργείου Πολιτισμού, καυχάται καθότι τελείται η δήθεν πρώτη λειτουργία στον Ι. Ναό των Γενεθλίων της Υπεραγίας Θεοτόκου στο Λάμποβο του Σταυρού από καθολικούς ιερωμένους και ομάδα λαϊκών που τους συνόδευαν. Δεν είναι απλώς παραβάτες της ίδιας της ισχύουσας νομοθεσίας …αλλά με θράσος καυχώνται και γι αυτό!

Είναι πολλές οι παράμετροι του θλιβερού αυτού γεγονότος που έλαβε χώρα στην Ενορία αυτή της Μητροπόλεως Αργυροκάστρου, χθες Παρασκευή, 20 Οκτωβρίου 2017. Εδώ και μερικούς μήνες ο περίφημος Βυζαντινός ναός τελεί υπό εργασίες αναστηλωτικές που γίνονται με ευθύνη και χρηματοδότηση του Υπουργείου Πολιτισμού. Εν τούτοις όμως δεν έπαψε και να λειτουργείται κανονικά και να καλύπτει με τις σχετικές οικονομίες της ανάγκες της εντόπιας κοινότητας των Ορθοδόξων πιστών.

Φαίνεται όμως ότι άλλες ήταν οι λογικές των Υπηρεσιών της πολιτείας που επέλεξαν τις αναστηλωτικές επεμβάσεις σ’ αυτό το Ναό. Στην ουσία στοχεύουν την οριστική δήμευση του και κατά το δοκούν χρήση του. Ας μην διαφεύγει ότι αυτή η εκκλησία που τελώντας υπό κατάληψη των κρατικών αρχών, που εμμένουν και δεν ξεκαθαρίζουν τη θέση τους για το τι μέλει γενέσθαι με Ορθόδοξους ναούς και μοναστήρια που έχουν και τη διάσταση της πνευματικής Ορθόδοξης πολιτιστικής κληρονομιάς, είχε γίνει και χώρος αθλίων φωτογραφήσεων καθώς και γυρίσματος ιερόσυλης κινηματογραφικής παραγωγής!!!

Με το επεισόδιο όμως της Πέμπτης τα πράγματα ξεφεύγουν εντελώς και εισέρχονται στο πεδίο της πρόκλησης των ευαίσθητων διαθρησκευτικών σχέσεων και ισορροπιών. Η Διευθύντρια του κρατικού φορέα, Ινστιτούτο Πολιτιστικών Μνημείων, Άρτα Ντολάνι όχι απλά συμμετέχει σ’ αυτή τη λατρευτική σύναξη καθολικών σε Ορθόδοξο ναό, αλλά αναρτά φωτογραφίες και δημοσιοποιεί ότι ο εν λόγω φορέας παρέδωσε το ναό σε άλλη απ’ την κατά το Νόμο και την ιστορία ανήκουσα εκκλησία! Δεν είναι βέβαια απερισκεψία, ούτε η ευθύνη όλη των καθολικών που γνωρίζουν καλύτερα απ’ τους κρατικούς φορείς τα της εκκλησιαστικής τάξης.

Προφανώς το κράτος έχει συμφέρον να δημιουργήσει δόλια αφορμές για συγκρούσεις μεταξύ των Ορθοδόξων και των Καθολικών. Το επιχείρησε εξ άλλου ο Ράμα και ο Κοκεδήμα, και πάλι με το Ινστιτούτο Μνημείων στην περίπτωση του Αγίου Αθανασίου και αποφεύχθηκε λόγω ψύχραιμης αντιμετώπισης και απ’ τους ιθύνοντες στην καθολική εκκλησία στην Αλβανία. Τώρα όμως προφανώς βρήκαν ξένους γυρολόγους, Ιταλοί φέρεται να είναι οι ιερωμένοι χρησιμοποίησαν το ζηλωτισμό τους σε μια στιγμή που χρειάζονται διάφορες τέτοιες εντάσεις ώστε να αποπροσανατολίσουν την κοινή γνώμη απ’ το μεγάλο θέμα της εμπλοκής όλου του κρατικού μηχανισμού στη διακίνηση ναρκωτικών και ξεπλύματος βρώμικου χρήματος που προκύπτει απ’ αυτά.

Η πολιτεία έχει παραβιάσει την νομοθεσία που διακανονίζει τις σχέσεις με την Ορθόδοξη Εκκλησία για μια ακόμη φορά. Ουδέποτε μπορούσε να φανταστεί κανείς ότι ως κατασχέτης το κράτος και το Υπουργείο Πολιτισμού αρπάζει το 2017 τον Ορθόδοξο ναό και τον θέτει έστω και για προσωρινή χρήση στη διάθεση άλλης θρησκευτικής κοινότητας…

Ενώ με την χαρακτηριστική τους κουτοπονηριά οι φορείς της πολιτείας νομίζουν ότι αναστατώνουν την Ορθόδοξη κοινότητα στην ουσία πυροβολούν τα πόδια μιας εύθραυστης πολυθρησκευτικής κοινωνίας.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία έχει όχι απλά δικαίωμα να αντιδράσει για την παραβίαση αυτή της θρησκευτικής ελευθερίας και την παρεμβολή του κράτους στη διαχείριση της ιδιοκτησίας της, υλική και πνευματική, αλλά και να καταγγείλει διεθνώς την αθέτηση της εγχώριας νομοθεσίας και της πρακτικής που ισχύει διεθνώς για την προηγούμενη άδεια του ιδιοκτήτη στη χρήση χώρου.

http://tachydromos.org/ 

Deklartë - Mbi ngjarjen në Kishën Orthodhokse të Labovës së Kryqit

Me habi dhe keqardhje pamë në faqen e Institutit të Monumenteve të Kulturës, në Facebook, tri priftërinj katolikë nga Italia, së bashku me një grup turistësh italianë, të kryenin “meshën e parë” në Kishën Orthodhokse të Labovës së Kryqit, një monument i famshëm bizantin. Në këtë ngjarje ishte e pranishme drejtoresha e Institutit të Monumenteve të Kulturës Arta Dollani dhe persona të tjerë, ndërkohë që ende vazhdojnë të kryhen punime plotësuese për restaurimin e këtij monumenti.

Kisha Orthodhokse Autoqefale e Shqipërisë nuk pati asnjë dijeni rreth kësaj ngjarjeje. Protestojmë për këtë shkelje të re të Ligjit 10057 dt. 22.1.2009, neni 23, paragrafi 2: “Shteti mund të marrë në përdorim një objekt të kultit vetëm për nevoja e interesa madhore dhe vetëm pasi të ketë marrë paraprakisht pëlqimin e Kishës Ortodokse Autoqefale të Shqipërisë”.

Gjithashtu është një fakt i pranuar ndërkombëtarisht se shteti nuk ka kompetencë të japë lejë në mënyrë arbitrare tek Kisha apo Fe të tjera, që të përdorin një objekt orthodhoks kulti. Iniciativa të tilla të papërgjegjshme janë shkelje e hapur e lirisë fetare dhe cenojnë bashkëjetesën paqësore të komuniteteve fetare në Shqipëri.

Kisha Orthodhokse Autoqefale e Shqipërisë nuk do të reshtë kurrë së theksuari të drejtat e saj, siç ato përcaktohen qartë nga Ligji 10057, neni 22, paragr.2: “Shteti do t’i kthejë dhe kompensojë Kishës Ortodokse Autoqefale të Shqipërisë të gjitha pronat, me përparësi objektet e kultit tashmë të njohura nga të gjithë, të cilat kanë qenë për shekuj qendra shpirtërore dhe kulturore të komunitetit orthodhoks dhe përbëjnë historinë e këtij komuniteti, si objektet e kultit, manastiret e shenjtë, pasuritë, arkivat e saj, të konfiskuara nga regjimi komunist, në përputhje me legjislacionin në fuqi”.

Sekretaria e Sinodit të Shenjtë