Αντιδράσεις Αλβανών για την προτομή του Βασίλειου Σαχίνη στη Δερβιτσάνη

Αλβανοτσάμηδες και ακραίοι Αλβανοί αντέδρασαν αρνητικά στην τοποθέτηση της προτομής του ηγέτη του «Μετώπου Απελευθέρωσης Βορείου Ηπείρου», Βασίλειου Σαχίνη στη Δρόπολη.

Επίσης, η αλβανική ιστοσελίδα 27.al που δημοσιεύει συχνά-πυκνά για τους Αλβανοτσάμηδες και το κόμμα τους, το «Κόμμα Δικαιοσύνης, Ενσωμάτωσης και Ενότητας»- PDIU,  φιλοξενεί σήμερα την ανακοίνωση του.

Σε αυτήν,  καλεί την αλβανική κυβέρνηση και πρωτίστως τον Πρωθυπουργό Έντι Ράμα,  να βγάλει τα "μαύρα γυαλιά" και να ανοίξει τα μάτια του για να υπερασπιστεί την κυριαρχία, την εδαφική ακεραιότητα καθώς την κρατική και την αλβανική αξιοπρέπεια.

«Η σιωπή σχετικά με τα δικαιώματα των Αλβανών της τσαμουριάς και η συζήτηση με την ελληνική πλευρά για την αφαίρεση του ονόματος ‘τσαμουριά’ από τα κείμενα της αλβανικής ιστορίας, οι επικίνδυνες και ανήσυχες παραλείψεις στη διαδικασία «Απογραφής του πληθυσμού 2020», είναι κώδωνες συναγερμού», αναφέρει η ανακοίνωση του PDIU.

«Το PDIU διαμαρτύρεται για την αντι-αλβανική προτομή του Βασίλειου Σαχίνη στη Δερβιτσάνη,  γνωστός από την ιστορία και τους Αλβανούς ως ηγέτης των σφαγών στη νότια Αλβανία, ιδρυτής και ηγέτης της τρομοκρατικής οργάνωσης ΜΑΒΗ (Μέτωπο Απελευθέρωσης Βορείου Ηπείρου), για την απελευθέρωση της Βορείου Ηπείρου,  έναν (γεωγραφικό) όρο χωρίς ιστορική βάση και χωρίς ειρήνη…» σημειώνει χαρακτηριστικά το PDIU.

--

Το 1942 ο Βασίλειος Σαχίνης μαζί με άλλους πατριώτες της ελληνικής μειονότητας ίδρυσε την οργάνωση ΜΑΒΗ. Η Οργάνωση έδρασε κατά των κατοχικών ιταλικών δυνάμεων και κατόπιν κατά των γερμανικών καθώς και κατά των αλβανικών οργανώσεων.

Στις 17 Νοεμβρίου 1943 συνελήφθη από στελέχη του αλβανικού κομμουνιστικού κόμματος και εκτελέστηκε.

--

The Hellenic Information Team

               

 © Βαλκανικό Περισκόπιο -Γιῶργος  Ἐχέδωρος

- http://www.echedoros-a.gr

Επιστολή Αλβανίας προς Ιεροσολύμων :Τα κάνετε χειρότερα…

Τον έντονο προβληματισμό του πως η απόφαση του Πατριάρχη Ιεροσολύμων να συγκαλέσει σύναξη Προκαθημένων στο Αμμάν της Ιορδανίας ,θα περιπλέξει αντί να βοηθήσει την κατάσταση, εκφράζει με σύντομη πλην όμως αυστηρή επιστολή του ο Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Αναστάσιος προς τον Θεόφιλο.

Ο Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας που έχει πάρει περίεργη θέση στο Ουκρανικό, ουδέποτε αμφισβήτησε τον Πρώτο ρόλο του Οικουμενικού Πατριαρχείου στην Ιεραρχία της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Το αυτό πράττει και τώρα.

Παρά τις αντιρρήσεις που έχει εκφράσει ο Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Αναστάσιος για τον τρόπο με τον οποίο το Φανάρι αντιμετώπισε το ουκρανικό ζήτημα, αρνείται να συμμετάσχει στην Σύναξη του Πατριάρχη Ιεροσολύμων, λέγοντας του κατά λέξη: «Ἡ Ὑμετέρα, ὅμως, πρότασις διά συνάντησιν εἰς Ἰορδανίαν, ὅπως πλέον εἶναι πρόδηλον, ἀντί νά συμβάλῃ εἰς τήν βελτίωσιν τῆς ἑνότητος θά περιπλέξῃ ἔτι πλεῖον τήν ἐπιβαλλομένην θεραπευτικήν ἀγωγήν. Διό δέν δυνάμεθα νά μετάσχωμεν εἰς τήν προτεινομένην συνάντησιν».

ΙΔΟΥ Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΛΒΑΝΙΑΣ
Ἐν Τιράνοις, 8 Ἰανουαρίου2020

Μακαριώτατε καί Θειότατε Πατριάρχα τῆς Ἁγίας Πόλεως Ἱερουσαλήμ καί πάσης Παλαιστίνης, ἐν Χριστῷ τῷ Θεῷ λίαν ἀγαπητέ καί περιπόθητε ἀδελφέ καί συλλειτουργέ, κύριε Θεόφιλε, τήν Ὑμετέραν Θειοτάτην Μακαριότητα ἐν Κυρίῳ κατασπαζόμενοι, ὑπερήδιστα προσαγορεύομεν.

Mετά προσοχῆς ἐμελετήσαμεν τό ἀπό 12ης Δεκεμβρίου 2019 Γράμμα τῆς Ὑμετέρας Θειοτάτης Μακαριότητος, διά τοῦ ὁποίου προσκαλείτε τούς Προκαθημένους τῶν Ὀρθοδόξων Αὐτοκεφάλων Ἐκκλησιῶν εἰς μίαν «ἀδελφικήν συνάντησιν ἐν ἀγάπῃ» εἰς Ἰορδανίαν κατά τά τέλη Φεβρουαρίου ἐ. ἔ. Οὐ παύομεν φρονοῦντες, ὅπως ἔχομεν ἐπισήμως ἐγγράφως διατυπώσει ἀπό τάς ἀρχάς τοῦ λήξαντος ἔτους, ὅτι: «Στοιχοῦσα τῷ περί συνοδικότητος πνεύματι τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου, ἡ κατ’ Ἀλβανίαν Ὀρθόδοξος Αὐτοκέφαλος Ἐκκλησία ἀπευθύνει θερμήν παράκλησιν, ὅπως τό Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον, ἀξιοποιοῦν τό κατ’ἐξοχήν προνόμιον τοῦ συντονισμοῦ τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, συγκαλέσῃ τό συντομώτερον δυνατόν Πανορθόδοξον Σύναξιν ἤ Σύνοδον, προκειμένου νά προληφθῇ ὁ ἐμφανής κίνδυνος δημιουργίας ὀδυνηροῦ Σχίσματος, ἀπειλοῦντος τήν ἀξιοπιστίαν τῆς Ὀρθοδοξίας και τήν πειστικήν αὐτῆς μαρτυρίαν εἰς τόν σύγχρονον κόσμον.» (Γράμμα πρός τήν Α.Θ.Π. τόν Οἰκουμενικόν Πατριάρχην κ.κ. Βαρθολομαῖον, 14ης Ἰανουαρίου 2019). Καί ἐπίσης εἰς τήν «Έκκληση –Δέηση για την υπέρβαση της εκκλησιαστικής πολώσεως», τήν ἀποσταλεῖσαν τήν 20η Νοεμβρίου 2019 πρός ἅπαντας τούς Προκαθημένους, ἐπανελάβομεν: «Η πρωτοβουλία για τη θεραπευτική αγωγή της νέας πραγματικότητος ανήκει αναμφιβόλως στο Οικουμενικό Πατριαρχείο. Αλλά και όλες οι Αυτοκέφαλες Εκκλησίες, όλοι ανεξαιρέτως οι Ορθόδοξοι, έχουμε ευθύνη να συμβάλουμε στη συμφιλίωση».

Ἡ Ὑμετέρα, ὅμως, πρότασις διά συνάντησιν εἰς Ἰορδανίαν, ὅπως πλέον εἶναι πρόδηλον, ἀντί νά συμβάλῃ εἰς τήν βελτίωσιν τῆς ἑνότητος θά περιπλέξῃ ἔτι πλεῖον τήν ἐπιβαλλομένην θεραπευτικήν ἀγωγήν. Διό δέν δυνάμεθα νά μετάσχωμεν εἰς τήν προτεινομένην συνάντησιν.

Εὐχόμενοι ὅπως «ὁ ἐπιφανείς Χριστός ὁ Θεός ἡμῶν», ὁδηγήσῃ τούς ἔχοντας ἰδιαιτέραν εὐθυνην ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ Αυτόῦ «ἣν περιεποιήσατο διὰ τοῦ ἰδίου αἵματος» εἰς ὁδούς συμφιλιώσεως καί εἰρήνης, διατελοῦμεν μετά πάσης τιμῆς καί βαθυτάτης ἀγάπης ἐν Χριστῷ τῷ ἐπιφανέντι Θεῷ καί φωτίσαντι τόν κόσμον.

Τῆς Ὑμετέρας Θειοτάτης Μακαριότητος,

ἀγαπητός ἐν Αὐτῷ ἀδελφός

† Ἀναστάσιος

Ο ΘΟΥΚΥΔΙΔΗΣ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΕΙ ΓΙΑ ΤΟ ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ

Κωνσταντίνος Χολέβας – Πολιτικός Επιστήμων

Ο Θουκυδίδης είναι παγκοσμίως γνωστός για την εξιστόρηση του Πελοποννησιακού Πολέμου και η ανάλυσή του για τις σχέσεις μεταξύ πόλεων-κρατών αποτελεί σήμερα τη βάση της ρεαλιστικής σχολής των Διεθνών Σχέσεων. Κάποτε στο σχολείο διδασκόμασταν αναλυτικά τον Επιτάφιο του Περικλέους, έναν ύμνο προς τη δημοκρατία και την πατρίδα, τον οποίο κατέγραψε ο Θουκυδίδης. Τον Επιτάφιο διδάσκονται σπουδαστές σε όλο τον κόσμο. Ελπίζω να αποκατασταθεί στην Ελλάδα η ορθή διδασκαλία του.

Ο Αλιμούσιος (από το σημερινό Καλαμάκι) στρατηγός, ιστορικός και πολιτικός αναλυτής έχει ήδη από τον Ε΄ αιώνα π.Χ. προβλέψει τη σημασία του πληθυσμιακού παράγοντος ως στοιχείου ισχύος μιας χώρας. Σήμερα επανέρχεται η συζήτηση για το δημογραφικό πρόβλημα και κρίνω σκόπιμο να θυμίσω τις επισημάνσεις του Θουκυδίδη για το ζήτημα αυτό.

Χωρίς να παραβλέπει τη σημασία των ποιοτικών και ηθικών παραμέτρων ο Θουκυδίδης τονίζει την αξία της πληθυσμιακής ισχύος. Στο Β, 44 των Ιστοριών του γράφει: «Ἄνδρες γάρ πόλις καί οὐ τείχη οὐδέ νῆες ἀνδρῶν κεναί». Κατά μετάφρασιν Ελευθερίου Βενιζέλου: Οι άνδρες αποτελούν τας πόλεις και όχι τείχη και πλοία κενά ανδρών.

Το κατ’ εξοχήν δημογραφικού ενδιαφέροντος απόσπασμα του Θουκυδίδη περιέχεται στον Επιτάφιο. Στο Β, 44 βάζει στο στόμα του Περικλέους τα εξής λόγια προς τους γονείς των Αθηναίων νεκρών του πρώτου έτους του πολέμου: « Όσοι είστε ακόμη σε ηλικία για τεκνοποιία πρέπει να υπομένετε τη συμφορά με μεγαλύτερη καρτερία, με την ελπίδα αποκτήσεως και άλλων τέκνων. Διότι η νέα τεκνοποιία όχι μόνον ατομικά θα κάνει πολλούς από σας να λησμονήσουν τους νεκρούς τους, αλλά και στην πόλη θα προσφέρει διπλή ωφέλεια: Και λόγω μη ελαττώσεως του πληθυσμού και λόγω ασφαλείας». (Ἔκ τε τοῦ μή ἐρημοῦσθαι καί ἀσφαλείᾳ).

Ο Θουκυδίδης παρατηρεί εύστοχα ότι η μείωση του πληθυσμού οδηγεί σε ερήμωση της χώρας και αυξάνει τους κινδύνους για την ελευθερία της, ενώ ο ικανοποιητικός ρυθμός γεννητικότητος ενισχύει την άμυνα εναντίον πάσης επιβουλής.

Επειδή σήμερα μας απασχολεί η επιθετικότητα της γειτονικής Τουρκίας, η οποία παρουσιάζει υψηλή γεννητικότητα και μεγάλο ποσοστό νέων στο σύνολο του πληθυσμού, ο Θουκυδίδης στο Δ, 92 δίνει την εξής διαχρονική συμβουλή: «Τότε μόνον εξασφαλίζει κάποιος την ελευθερία του απέναντι στους γείτονες, όταν είναι ικανός και έτοιμος να τους αντιμετωπίζει»!

Χαίρομαι, διότι η κυβέρνηση αντιλαμβάνεται τη σπουδαιότητα του δημογραφικού προβλήματος και προβαίνει σε οικονομική ενίσχυση των νέων γονέων. Πιστεύω ότι παραλλήλως πρέπει να δοθεί έμφαση στην ψυχική και πνευματική προετοιμασία των νέων αγοριών και κοριτσιών. Πρέπει να τους φέρουμε σε επαφή με τα κείμενα των Πατέρων της Εκκλησίας και των Αρχαίων κλασικών συγγραφέων. Ο Θουκυδίδης παραμένει πάντα επίκαιρος!

Άρθρο στην ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, 2.2.2020

http://konstantinosholevas.gr/

Εκδήλωση για τον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας Ελληνικής Γλώσσας (9 Φεβρουαρίου) διοργανώθηκε χθες, από την Πρεσβεία της Ελλάδος στην Αλβανία! - Ambasada e Greqisë në Shqipëri organizoi dje një aktivitet me rastin e e Ditës Botërore të Gjuhës Greke (9 shkurt

Ambasada e Greqisë në Shqipëri, Sektori i Gjuhës Greke të Kolegjit Universitar ΄΄Logos’’ dhe Departamenti i Gjuhës Greke të Universitetit të Tiranës, organizuan dje një aktivitet me rastin e e Ditës Botërore të Gjuhës Greke (9 shkurt). Në eventin që u zhvillua në ambjentet e Kolegjit Universitar ΄΄Logos’’, përshëndetën Ambasadorja e Greqisë në Shqipëri, z. Sophia Philippidou, Rektorja e Kolegjit Universitar ΄΄Logos’’, z. Nikoleta Mita, Përgjegjësja e Sektorit e Gjuhës dhe Civilizimit Grek të Kolegjit Univeristar ΄΄Logos’’, z. Vasiliki Apostolouda dhe Përgjegjësja e Departamentit të Gjuhës Greke të Universitetit të Tiranës, z. Sofia Delijorgji. Profesorja Emeritus e gjuhësisë e Universitetit Aristoteleio të Thessalonikit, z. Anna Anastasiadi – Simeonidi, paraqiti kumtesën me temë: “Κοntributi i gjuhës së lashtë greke në formulimin e terminologjisë shkencore ndërkombëtare”. U shfaq gjithashtu një video e përtitur nga Sekretaria e Përgjithëshme e Diplomacisë Publike të Ministrisë së Jashtme Greke. Në këtë aktivitet me interes morën pjesë, Kryepiskopi i Tiranës, Durrësit dhe Gjithë Shqipërisë, z. Anastasi, kryetari i PBDNJ-së, Vangjel Dule, përfaqësues të botës akademike, pedagogë, studentë dhe shumë të tjerë.

------

Εκδήλωση για τον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας Ελληνικής Γλώσσας (9 Φεβρουαρίου) διοργανώθηκε χθες, από την Πρεσβεία της Ελλάδος στην Αλβανία, τον Τομέα Ελληνικής Γλώσσας του Πανεπιστημιακού Κολεγίου «Λόγος» και το Τμήμα Ελληνικής Γλώσσας του Πανεπιστημίου Τιράνων. Στην εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στους χώρους του Πανεπιστημιακού Κολεγίου «Λόγος», χαιρετισμό απηύθυναν η Πρέσβυς της Ελλάδος στην Αλβανία, κα Σοφία Φιλιππίδου, η Πρύτανης του Πανεπιστημιακού Κολεγίου «Λόγος», κα Νικολέττα Μίτα, η Πρόεδρος του Τομέα Ελληνικής Γλώσσας του Πανεπιστημιακού Κολεγίου «Λόγος», κα Βασιλική Αποστολούδα και η Πρόεδρος του Τμήματος Ελληνικής Γλώσσας του Πανεπιστημίου Τιράνων, κα Σοφία Δεληγιώργη. Η ομότιμη καθηγήτρια γλωσσολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, κα Άννα Αναστασιάδη-Συμεωνίδη, παρουσίασε τεκμηριωμένη εισήγηση με θέμα «Η συμβολή της αρχαίας ελληνικής γλώσσας στη διαμόρφωση της διεθνούς επιστημονικής ορολογίας», ενώ προβλήθηκε βίντεο της Γενικής Γραμματείας Δημόσιας Διπλωματίας του Ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών.

Στην ενδιαφέρουσα εκδήλωση συμμετείχαν ο Αρχιεπίσκοπος Τιράνων, Δυρραχίου και πάσης Αλβανίας κ. Αναστάσιος, ο Πρόεδρος του ΚΕΑΔ κ. Βαγγέλης Ντούλες, εκπρόσωποι του ακαδημαϊκού χώρου, εκπαιδευτικοί, φοιτητές και πλήθος κόσμου.

Τμήμα Ελληνικών Αργυροκάστρου: Εκδήλωση αφιερωμένη στην Παγκόσμια Ημέρα της ελληνικής γλώσσας

Στην Παγκόσμια Ημέρα της Ελληνική Γλώσσας (9 Φεβρουαρίου) ήταν αφιερωμένη εκδήλωση που έγινε σήμερα στο Πανεπιστήμιο Αργυροκάστρου. Την εκδήλωση οργάνωσε το Προξενείο της Ελλάδας στο Αργυρόκαστρο, σε συνεργασία με το Τμήμα Ελληνικής Γλώσσας και Ελληνικού Πολιτισμού στο Πανεπιστήμιο Αργυροκάστρου και αποτελεί πλέον, σύμφωνα με τον πρύτανη του Πανεπιστημίου, Μπεκτάς Μέμα, μια πολιτιστική παράδοση για το πανεπιστήμιο του οποίου ηγείται. Ήταν επίσης, μια σύμπραξη τριών πανεπιστημίων, Αργυροκάστρου, Δυτικής Μακεδονίας και Ιωαννίνων.

Η καθηγήτρια εφαρμοσμένης γλωσσολογίας του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, Ελένη Γρίβα, «ξενάγησε» το ακροατήριο στις χώρες που έχει σήμερα «παρουσία» η ελληνική γλώσσα. Η λέκτορας του Τμήματος Ελληνικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο Αργυροκάστρου, Κωστάντω Ξέρα, αναφέρθηκε στην διαχρονική παρουσία της ελληνικής γλώσσας στην Αλβανία.

Στη συνέχεια έγινε η παρουσίαση πλατφόρμας για τις σύγχρονες μεθόδους εκμάθησης της ελληνικής γλώσσας, προϊόν συνεργασίας των Πανεπιστημίων Αργυροκάστρου και Δυτικής Μακεδονίας.

Την εκδήλωση παρακολούθησαν ο Πρόξενος Αργυροκάστρου Λάμπρος Κακίσης, η βουλευτής Αργυροκάστρου Αρτεμισία Μάλιου, ο Περιφερειάρχης Αργυροκάστρου Αστριτ Αλιαγ, ο Δήμαρχος Αργυροκάστρου Φλιαμουρ Γκολεμι, ο Δήμαρχος Φοινικαίων και πρόεδρος του ΜΕΓΚΑ Χρήστος Κίτσιος, ο Δήμαρχος Δρόπολης Δημήτρης Τόλης, ο πρόεδρος της ΔΕΕΕΜ ΟΜΟΝΟΙΑ Βασίλης Κάγιος, ο πρόεδρος του ΚΕΑΔ Βαγγέλης Ντούλες και η Πρόεδρος της Επιτροπής Μειονοτήτων  Κωνσταντίνα Βεζιανη. Την Εκδήλωση χαιρέτισαν ο Γενικός Πρόξενος της Ελλάδας στο Αργυρόκαστρο Λάμπρος Κακισης, ο Πρύτανης του Πανεπιστημίου Αργυροκάστρου Μπεκτας Μέμα, καθώς κι οι εκπρόσωποι από την ακαδημαϊκή κοινότητα, ενώ προσήλθαν ελληνοδιδάσκαλοι, φοιτητές και καθηγητές του Πανεπιστημίου Αργυροκάστρου και άλλοι.

https://apenadi.blogspot.com/

25 χρόνια από την αποφυλάκιση των πέντε της Ομόνοιας: τα μηνύματα είναι ακόμα νωπά

Πέρασαν 25 χρόνια από την 10^η  Φεβρουαρίου 1995, την ημέρα του Αγίου Χαραλάμπους, που αν και το Ακυρωτικό Δικαστήριο αποφάσισε την απελευθέρωση με αναστολή των πέντε ηγετών της Οργάνωσης Ομόνοια, που έντεκα μήνες υπέστησαν τα πιο φρικτά βασανιστήρια και ανακρίσεις στην περίφημη δίκη των Τιράνων, που άρχισε κι αυτή σε μια μεγάλη γιορτή της Ορθοδοξίας, την 15^η Αυγούστου την Ημέρα της Παναγίας της Θεοτόκου, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας αρνήθηκε ν’ αναγνωρίσει την απόφαση αυτή.

Αν και ο αναπληρωτής Πρέσβης  Χιλ - ένας διπλωμάτης καριέρας, αργότερα πρέσβης των ΗΠΑ σε μερικές σοβαρές χώρες, ακόμη   και βοηθός Γραμματέας του Κράτους για υποθέσεις της Άπω Ανατολής και του Ειρηνικού - τηλεφώνησε στον Αλβανό Πρόεδρο.  Ο Χιλ δεν του μετέδωσε κανένα τελεσίγραφο ή διαταγή, αλλά μόνον του είπε:

-Κύριε Πρόεδρε, σας συγχαίρω και στο όνομα του Αμερικανού Προέδρου για την αποφυλάκιση των πέντε Αλβανών πολιτών με ελληνική εθνικότητα. Είναι μια χειρονομία που αξίζει να αξιολογηθεί σοβαρά.

Ο Πρόεδρος, ξαφνιασμένος και μ’ ένα παγωμένο χαμόγελο, μόνον μουρμούρισε:

-Ναι, αλλά αυτοί δεν αποφυλακίστηκαν ακόμα…

-Έχουν ελευθερωθεί, έχουν ελευθερωθεί, του είπε ο Χιλ και έκλεισε το τηλέφωνο.

Μερικές ώρες αργότερα άρχισε η δίκη για την τελεσίδικη απόφαση.

Αν και ακολούθησε ο διάλογος αυτός, ο Αλβανός Πρόεδρος επέμενε στην δική του απόφαση, μια απόφαση φθονερή θανατηφόρα, για να υποκύψει την οργάνωση των Ελλήνων της Αλβανίας, την Ομόνοια, να υποκύψει την Εθνική Ελληνική Μειονότητα και η φθονερή του ράβδος ήταν ορατή κατά τη διάρκεια όλης της εντεκάμηνης ανάκρισης και δίκης.

« Για σας γίνεται μεγάλος θόρυβος και έχει μεγάλες αντιθέσεις στο δικαστήριο. Είναι πολλοί ξένοι. Έχουν έρθει μεγάλα κεφάλια από το εξωτερικό, αλλά ΑΥΤΟΣ δεν θέλει να σας αποφυλακίσει. Έχει μεγάλες αντιθέσεις. Ο  βοηθός Γενικού Εισαγγελέα  δεν υπογράφει την απόλυσή σας. Στο δικαστήριο σάς υπερασπίστηκε με σθένος ο  πρόεδρος του Ακυρωτικού Δικαστηρίου...»  Αυτά ήταν τα μηνύματα της παραμονής της απόφασης.

Αν και η απόφαση πάρθηκε η ώρα 12 το μεσημέρι, η άδεια εξόδου από τα κελιά, που σήμαινε την απελευθέρωσή μας,  δόθηκε στις 12 τα μεσάνυχτα.

Πάρα πολλοί πλησίασαν εκείνο το βράδυ. Κάμερες, δημοσιογράφοι… Η είδηση διαδόθηκε αστραπιαία σ’ όλη τη χώρα και ευρύτερα. Χάρηκαν Αλβανοί και Έλληνες που παρακολουθούσαν με κομμένη την ανάσα την περίφημη δίκη. Χάρηκαν που είχε ένα αίσιο τέλος, διότι οι λαοί  θέλουν να ζήσουν αρμονικά και ειρηνικά και δεν συμμερίζονται τις εθνικιστικές τάσεις των προυχόντων τους,  τάσεις που δύσκολα να απελευθερωθούν από το αρρωστημένο μυαλό εκείνων που μόνον νερό των άλλων κουβαλούν και που πάνω σε τέτοιες τάσεις στήνουν την πολιτική τους.

Για την εντεκάμηνη παραμονή μας, τα λέει ξεκάθαρα ο αείμνηστος Παναγιώτης Μάρτος στο ημερολόγιό του:

…Αγκαλιαστήκαμε, φιληθήκαμε, κλάψαμε. Εγώ γελούσα με τον πόνο και τη χαρά μου. Αυτές με ρωτούσαν για την υγεία μου, εγώ για τα παιδιά. Απέφευγα τις ερωτήσεις. Αυτές κοιτούσαν τα ροζιασμένα χέρια μου και ανήσυχη η γυναίκα μου με ρώτησε:

-Γιατί  έχεις  κάλλους στα χέρια; και δάκρυσε.

-Δούλευα με τον κασμά και το σκεπάρνι, της είπα χαμογελώντας. Χωρίς δουλειά θα μας άφηναν; Έτοιμο θα μας τάιζαν; Αν δεν δουλέψεις δεν τρως,  σοσιαλιστική αρχή ή όχι;

-Εσύ πάντα με κοροϊδία τα λες. Πες μου γιατί;

-Από την καλοπέραση. Τα λέμε στο σπίτι.

Ακόμα σήμερα τα χέρια μου είναι σακατεμένα από τα γκλομπ του δήμιου Τσένι. Τα χέρια δεμένα στο σιδερένιο τραπέζι και με χτυπούσε από πάνω στις κλειδώσεις, στα δάχτυλα και στα νύχια. Μεσαιωνικοί τρόποι βασανιστηρίων. Αν κοιμάται το ποτάμι, κοιμήθηκα κι εγώ. Εκατό μέτρα πιο κάτω  από το σπίτι του θείου μου ήταν το Δεύτερο Τμήμα,  το κέντρο της ΣΙΚ, που κάθισα από τις δεκαεννιά Απριλίου μέχρι τις εφτά Σεπτεμβρίου. Τι μαρτύρια, τι βάσανα…! Πώς μπορούσα να κλείσω μάτι; Πώς; Πόσες ερωτήσεις βασάνιζαν την ψυχή και το νου μου για το αύριο. Το καρδιοχτύπι ατέλειωτο. Το μέλλον, ο τόπος… με απασχολούσαν μέρα και νύχτα…

Βαγγέλης Παπαχρήστος

https://www.sfeva.gr/

E Diela e Taksambledhësit dhe Fariseut- Mitropoliti i Korçës, Hirësia e Tij † imzot Joani!!

Η προσευχή του Τελώνη και του Φαρισαίου Αρχιμ Επιφάνιος Χατζηγιάγκου!

Οι παραβολές της μετανοίας, κ. Αθανάσιος Παπαρνάκης Καθηγητής στο Τμήμα Ποιμαντικής Θεολογίας στο ΑΠΘ!

Η ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΉ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΡΓΥΡΏΣ … ΜΙΑΣ ΚΡΥΦΉΣ ΑΣΚΗΤΡΙΑΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΚΌΣΜΟ.

✴Η Αργυρώ γεννήθηκε στην Κρήτη σ’ ένα χωριό έξω από το Ηράκλειο γύρω στα 1920. Ήταν μια λεβέντισσα, όμορφη, καλοστημένη! Αγαπήθηκαν μ’ έναν νέο, αλλά πριν προλάβουν να παντρευθούν κηρύχθηκε ο πόλεμος.Το παλληκάρι έφυγε και πολέμησε στην Αλβανία τους Ιταλούς. Μετά την συνθηκολόγηση κατέβηκε στην Κρήτη για να αγωνιστεί κι εκεί εναντίον των Γερμανών. Κάποια στιγμή βρίσκεται αιχμάλωτος των Γερμανών να οδηγείται προς εκτέλεσιν.

Πληροφορείται η Αργυρώ τα καθέκαστα και τρέχει στον τόπο της εκτέλεσης. Δέκα Έλληνες είναι στημένοι στον τοίχο κι απέναντί τους δέκα Γερμανοί με προτεταμμένα τα όπλα τους περιμένουν τη διαταγή για να πυροβολήσουν. Η Αργυρώ αγέρωχη, περήφανη, όμορφη σαν θεά περνάει μπροστά τους και μία μία κατεβάζει τις κάνες των όπλων.

Όλοι σαστίζουν. Ο στρατιωτικός υπεύθυνος της εκτέλεσης την φωνάζει μπροστά του.

«Τι κάνεις εκεί; Τι θέλεις; «Ο αρραβωνιαστικός μου είναι εδώ. Ή θα τον ελευθερώσεις ή χτύπα κι εμένα!».

Ο άνθρωπος υποκλίνεται. Τέτοιο θάρρος, τέτοια αφοσίωση δεν την έχει ξαναδεί. «Πάρ’ τον και φύγε!» της λέει.

Μα η Αργυρώ δεν σταματά εδώ. Και τα άλλα παλικάρια είναι Έλληνες, είναι χωριανοί της. Με περίσσιο θάρρος αντιλέγει! «Όχι! Ή όλους ή στήσε με κι εμένα στον τοίχο!» και με τα λόγια αυτά προχωράει προς τους κατάδικους.

Ο διοικητής έχει μείνει άφωνος. Οι στρατιώτες τους το ίδιο.

Στέλνει μήνυμα στον ίδιο τον Φύρερ, ο οποίος εκφράζει τον θαυμασμό του και την επιθυμία του να γνωρίσει αυτή την ηρωική Ελληνίδα. Και χαρίζεται η ζωή σε όλους…

Η Αργυρώ κι ο αγαπημένος της παντρεύονται. Αποκτούν ένα παιδάκι. Μετά την γέννα εκδηλώνεται η φοβερή λέπρα στην Αργυρώ. Πρέπει να αφήσει τον άντρα της, το νεογέννητο αγγελούδι της, το σπιτικό της, όλο το στήσιμο της ζωής της και να απομονωθεί στην Σπιναλόγκα, το νησί των καταραμένων. Την περιμένει η κοινή μοίρα αυτών των απόκληρων…

Ο πατέρας μένει μ’ ένα λεχούδι στα χέρια. Αναζητάει τροφό για να του το αναστήσει και βρίσκει βοήθεια από μια γυναίκα στα Χανιά, στην άλλη άκρη της Κρήτης. Περνούν λίγοι μήνες. Η Αργυρώ καίγεται απ΄τη στέρηση του σπλάχνου της και παίρνει μια τρελή απόφαση. Νύχτα βουτάει στη θάλασσα και διασχίζει κολυμπώντας την απόσταση μέχρι την απέναντι στεριά.

Έχει κάνει εναν μπόγο τα ρούχα της και τά ‘χει δέσει πάνω στο κεφάλι της. Περπατάει εφτά μερόνυχτα, μόνη, κρυπτόμενη για να μην την αντιληφθούν και την πετροβολήσουν, σχεδόν άσιτη και άποτη και κάποια στιγμή φθάνει στα Χανιά και βρίσκει το σπίτι της τροφού -είχε πάρει τις πληροφορίες της από τα μηνύματα που της έστελνε ο άντρας της.

Το βρίσκει έρημο. Κάθεται παράμερα στην αυλή και περιμένει. Κάποια στιγμή έρχονται κάποιοι, μια γυναίκα, δυο-τρεις γριές. Από μακριά τους μιλάει, τους συστήνεται. «Μόνο να μου πείτε αν είναι καλά το παιδί μου. Μόνο να το δω από μακριά!» τους λέει. «Το παιδί σου πέθανε χθες το βράδυ! Μόλις το κηδέψαμε, ερχόμαστε από τα μνήματα…». Μαζεύει τα συντρίμμια της, τον πόνο της και παίρνει το δρόμο της επιστροφής…

Περνούν λίγα χρόνια. Εκείνη πάντα στην Σπιναλόγκα.

Παίρνει μήνυμα από τον άντρα της πως θέλει να παντρευτεί.

Εκείνος είναι νέος και δεν υπάρχει καμιά ελπίδα σωτηρίας και επιστροφής για την Αργυρώ. «Μ΄όλη μου την καρδιά και την αγάπη μου!», του απαντάει. Και την ημέρα του γάμου κάνει πάλι την ίδια παράτολμη ενέργεια.

Βγαίνει κολυμπώντας και παρευρίσκεται στο γάμο, πάλι από μακριά. Κι όταν τελειώνει το μυστήριο πλησιάζει τη νύφη και της φωνάζει «Έχεις καλόν άντρα. Να τον αγαπάς!…» και της αφήνει και το δώρο της, ένα χρηματικό ποσό που το μάζεψε ψίχουλο-ψίχουλο από το επίδομα που της έδιναν.

Και σε κάθε παιδί που γεννούσε αυτή η γυναίκα, έβγαινε με τον ίδιο τρόπο στη βάφτισή του κι άφηνε ένα δώρο, ό,τι μπορούσε η φτώχια της να προσφέρει…Το 1957 το Λεπροκομείο της Σπιναλόγκα κλείνει. Έχει φθάσει κι εδώ το φάρμακο της λέπρας. Όσοι είχαν την νόσο σε πρώιμα στάδια θεραπεύθηκαν και επέστρεψαν στα σπίτια και στις οικογένειές τους.

Οι παλιοί ασθενείς, στους οποίους είχαν προκληθεί ορατές ανεπανόρθωτες βλάβες και οι οποίοι ως επί το πλείστον είχαν ξεχαστεί και από τις οικογένειές τους, αν και θεωρούνταν ασφαλείς πλέον με την θεραπεία στην οποία είχαν και αυτοί υποβληθεί, μεταφέρθηκαν σε ειδική πτέρυγα του Νοσοκομείου Λοιμωδών Νόσων στην Αγία Βαρβάρα Αττικής.

Εδώ η Αργυρώ θα γίνει μια ταπεινή διάκονος των πιο ηλικιωμένων ασθενών. Θα γνωρίσει τον Άγιο Νικηφόρο το λεπρό και τον Άγιο Ευμένιο Σαριδάκη και θα βιώσει την άπειρη αγάπη του Θεού. Θα πάρει και θα δώσει αγάπη και προσφορά, θα αγιάσει με τη ύπαρξή της εκείνον τον ταλαίπωρο τόπο.

Μαζί με δυο-τρεις άλλες ομοιοπαθείς γυναίκες έπλεναν, καθάριζαν, περιποιούνταν και νεκροστόλιζαν, όταν ερχόταν η ώρα τους, τις λεπρές αδελφές. Αξιοσημείωτο είναι και το τάμα που είχαν από παλιά κάνει: «Κάνε, Θεέ μου, να βρεθεί το φάρμακο για τη λέπρα, όχι για μας, για τους νέους που χάνουν την αξιοπρέπεια και τη ζωή τους και δεν θα φάμε λάδι στον αιώνα!!!». Κι αφού βρέθηκε το φάρμακο έπρεπε να κρατήσουν την υπόσχεση. Και την κράτησαν. Και δεν έβαλαν λάδι στο στόμα τους…

Και το Πάσχα για να κάνουν κατάλυση βουτούσαν το δάχτυλο, το κολοβωμένο απ’ την αρρώστια, στο λάδι της καντήλας και το ακουμπούσαν στα χείλη τους για να τιμήσουν την ημέρα την Ανάστασης χωρίς να πατήσουν τον όρκο τους… Αυτή ήταν η Αργυρώ. Ποιος ξέρει πόσα άλλα διαμάντια έκρυβε η μαρτυρική ζωή της! Αλλά ο Θεός την εφανέρωσε και το λείψανό της ευωδίαζε!