Οι Βορειοηπειρώτες είναι Έλληνες και όχι αλλοδαποί

 Η Εθνική Ελληνική Μειονότητα της   Αλβανίας γνώρισε την καταπίεση, τον διωγμό, τη βίαιη   και αλλαγή της πολιτιστικής της ταυτότητας στα πλαίσια της σκληρότητας του αθεϊστικού, δικτατορικού καθεστώτος που κυβέρνησε την Αλβανία επί πέντε δεκαετίες.

Ο φόβος κι ο τρόμος, η σκληρότητα και η καταπίεση, οι εξορίες, οι φυλακίσεις και οι θανατώσεις, είχαν, εκτός των άλλων, και τον «σύνδρομο» ΕΛΛΑΔΑ. Στο όνομα της Ελλάδας φυλακίστηκαν και εξορίστηκαν εκατοντάδες χιλιάδες. Με το όνομα της Ελλάδας εκτελέστηκαν  και διανοούμενοι παλικάρια.

Το όνομά της Ελλάδας «κλείνονταν» συχνά και «βαπτίζονταν» με τα πιο αισχρά λόγια. Τα σύνορά της κλείστηκαν ερμητικά και όχι απλά αλλά με ηλεκτροφόρα συρματοπλέγματα.

Δεν αρκέστηκαν με αυτά. Τα σχέδια των εκάστοτε αλβανικών κυβερνήσεων ήταν πιο βαθιά, πιο μελετημένα, πιο στοχευμένα. Ήταν η αλλοίωση και η αφομοίωση του μειονοτικού ελληνικού στοιχείου. Με την γλώσσα, την θρησκεία, την δημογραφική αλλοίωση, δημιουργία «γκέτου» ή μειονοτικών ζωνών, τις συνεδριάσεις, τις ομιλίες, τα έγγραφα στην αλβανική…

Η κομμουνιστική προπαγάνδα υπέρ της ανωτερότητας των Αλβανών, είχε και τον αντίποδα: την κατωτερότητα των μειονοτικών με τα παρατσούκλια: «μειονοτικοί», «ερχόμενοι», και σε κάθε «αμαρτία»  σκ..έλληνες.. Ψυχολογικά τερτίπια αυτά, για να μουδιάσουν το ελληνικό στοιχείο, να νοιώσουν υποβαθμισμένοι και υποχρεωμένοι που… τους ανέχονται και που απολαμβάνουν όλα τα δικαιώματα.

Άντεξαν οι Έλληνες της Αλβανίας.

Καταρρεύσανε τα συρματοπλέγματα, άνοιξαν τα σύνορα. Φύσηξε ένας καινούργιος άνεμος. Ο άνεμος της δημοκρατίας και των ελευθεριών, των ανθρωπίνων και μειονοτικών δικαιωμάτων.  

Δυστυχώς ο άνεμος αυτός δεν μπόρεσε να παρασύρει τις χρόνιες μεθοδεύσεις και την ταχτική προς την Ελληνική Μειονότητα. Δεν μπόρεσε ν’ αλλάξει την νοοτροπία των αλβανικών κυβερνήσεων προς την Ελλάδα και προς τους Βορειοηπειρώτες. Μάλλον ο άνεμος αυτός έφερε πιο πολύ εθνικισμό. Πιο πολύ μίσος. 

Τα μέτρα και οι ενέργειες των Αλβανικών  αρχών, σε βάρος της Εθνικής   Ελληνικής Μειονότητας στην Αλβανία, καλλιεργούν κλίμα ανασφάλειας στα μέλη της και οδηγούν στην περιθωριοποίηση, τον μαρασμό και τη μαζική φυγή τους. Ευρίσκονται σε πλήρη αντίθεση με τις κατά καιρούς υποσχέσεις της αλβανικής πολιτικής ηγεσίας για σεβασμό των δικαιωμάτων της μειονότητας καθώς επίσης και με τα διεθνή κείμενα για προστασία των μειονοτικών  και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

 

Νωχελική και η πολιτική της Ελλάδος.

Πολύ θερμά υποδέχτηκε ο ελληνικός λαός τους κατά εκατοντάδες Βορειοηπειρώτες τα πρώτα χρόνια της μαζικής φυγής, όταν έπεσαν τα ηλεκτροφόρα συρματοπλέγματα και το όνειρο της αγκάλης της Μητέρας Ελλάδος έγινε πραγματικότητα. Οι Βορειοηπειρώτες δεν θα το ξεχάσουν και θα τους είναι ευγνώμων.

Διαφορετική, όμως, ήταν η στάση των εκάστοτε ελληνικών κυβερνήσεων. «Να μην έχουμε προβλήματα με τους Αλβανούς, να τους μετακομίσομε σε κανένα ξερονήσι…» «Εδώ (Β. Ήπειρο) κατοικούν Αλβανοί πολίτες, που μιλούν Ελληνικά». «Αυτοί (Βορειοηπειρώτες) δεν δικαιούνται να γιορτάζουν τις εθνικές γιορτές (25^η Μαρτίου & 28^η Οκτωβρίου) και ν’ αναρτούν στα μπαλκόνια τους την ελληνική σημαία»… (Ωχ, τι έχουμε ν’ ακούσουμε άλλο!!!) ήταν στην πάροδο του χρόνου, δηλώσεις υψηλόβαθμων στελεχών του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ, κάνοντας την καρδιά μας θρύψαλα.

Δεν ήταν στο ύψος των περιστάσεων και η πολιτική της ΝΔ προς τον βορειοηπειρωτικό χώρο και τους Βορειοηπειρώτες.

Με πολλά ανακοινωθέντα, υπομνήματα και διαμαρτυρίες της οργάνωσης ΟΜΟΝΟΙΑ κατορθώθηκε η ελεύθερη επικοινωνία των Ελλήνων Βορειοηπειρωτών με τον εθνικό  κορμό. Με πολλές διαμάχες και εντριβές, κατορθώθηκε η απόκτηση της διπλής υπηκοότητας. Ν’ αναγνωριστεί ο Βορειοηπειρώτης Έλληνας de facto πως είναι Έλληνας.

Δεν άρκεσε αυτό. Η ρετσινιά του «Αλβανού», δεν θεραπεύτηκε ποτέ. Μόνον η λέξη «Αλβανία», χώρα προέλευσης, που αναγράφεται στην ταυτότητα, κεντρίζει υπαλλήλους και φαρισαίους, δημιουργώντας εμπόδια και ταλαιπωρίες στον κάτοχο Βορειοηπειρώτη, για την επίλυση κάποιου προβλήματος.

Για να επωφεληθείς κάποιο επίδομα, την σύνταξη του ΟΓΑ, κάποια βοήθεια αλληλεγγύης, πρέπει να είσαι κάτοικος της Ελλάδος, να έχεις μόνιμη κατοικία σε κάποιο μέρος της. Αλλιώς… 

Αλλά κι αυτά τα επιδόματα, όσοι κατόρθωσαν να τα απολαύσουν, με μια τσεκουριά ο κ. Σαμαράς τα πέταξε στο καλάθι των άχρηστων.

«Ήρθαν κυβερνήσεις και μεγάλες και μικρές και καμία δεν σου είπε τι έχεις, Δροπολίτισσα που κλαις», λέει ένα τραγούδι που τραγουδιέται στην Δρόπολη. Δυστυχώς οι στίχοι του τραγουδιού αυτού σήμερα ισχύουν για όλον τον Βορειοηπειρωτικό Ελληνισμό.

Ο κ. Βρούτσης ανήγγειλε κάποια ημερομηνία (το Μάρτιο της τρέχουσας χρονιάς), μπροστά στον Πρόεδρο της Βουλής πως θα δώσει μια λύση στο επίδομα των Βορειοηπειρωτών. Το έσπρωξε για τον Ιούνιο. Το δικαιολόγησε με την πανδημία του κορωνιού και τις οικονομικές δυσκολίες που υπάρχουν. Δεσμεύτηκε και ο Πρωθυπουργός κ. Μητσοτάκης ως απάντηση στον Βορειοηπειρώτη ταλαντούχο τραγουδιστή Χρήστο Μάστορα. Ακούγονται φωνές για τον Γενάρη!!!

Λόγια. Μόνον λόγια και εφαρμογή του ρητού «Τράβα και μη το κόβεις».

Δεν μπορούν να το χωνέψουν μερικοί πως οι Βορειοηπειρώτες είναι Έλληνες, είναι και Ευρωπαίοι και δεν είναι αλλοδαποί.

Έπρεπε από καιρό οι αστυνομικές διευθύνσεις να είχαν το γραφείο εξυπηρέτησης των ομογενών και όχι ένα κοινό γραφείο με το όνομα «Αλλοδαπών».

Έκλεισε το τελωνείο του Μαυροματίου. Μια διάβαση που εξυπηρετούσε άπταιστα τους ελληνικής καταγωγής πολίτες των νομών Δελβίνου και Αγίων Σαράντα. Ζητούν αρνητικό τεστ και καραντίνα οκτώ ημερών για να περάσεις τα σύνορα και να πας στην Ελλάδα. Κηδεύονται οι πατεράδες και οι μανάδες, χωρίς την παρουσία των παιδιών. Είναι τα μέτρα, είναι η καραντίνα. Χάνουν τις δουλειές τους. Και κάποιοι που έρχονται, λαθραία, από τα βουνά, όπως τα πρώτα χρόνια. 

Δικαιολογούμε  τα μέτρα του Υπουργείου Υγείας και της Κυβέρνησης γενικά, αλλά όχι σε βάρος των Βορειοηπειρωτών. Δεν είναι τα τεστ της κακαβιάς (που ένας Θεός ξέρει που γίνονται, πώς γίνονται και ποιοι πλουταίνουν, 100 ευρώ το τεστ), αλλά οι συναθροίσεις στα μπαρ και στα κέντρα διασκέδασης των νεών. Τα μέτρα αυτά είναι άλλο ένα «σήμα κινδύνου» της μη παραμονής στα πάτρια εδάφη, αλλά του ξεριζωμού.

Ο Βορειοηπειρωτικός Ελληνισμός θέλει έμπρακτες λύσεις, τόσο για την ασφάλεια και την παραμονή του εδώ στα πάτρια εδάφη, όσο και για την ίδια την επιβίωσή του.

Και μία από τις λύσεις είναι και η ξεκάθαρη αναγνώριση τους, όχι ως «μειονοτικοί» ή  «αλλοδαποί» αλλά ως Έλληνες.

Βαγγέλης Παπαχρήστος

https://www.sfeva.gr/

“Τρία πράγματα μας θυμίζουν τον χαμένο παράδεισο: το άρωμα των λουλουδιών, το κελάιδισμα των πουλιών και το γέλιο των παιδιών”.

 

“Διεγέλα τα πάντα, γέλωτος ορών άξια, τα τοις πολλοίς

σπουδαζόμενα”. 

άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος

Νομίζω είναι του Ντοστογιέφσκι η παρακάτω μυρίπνοος φράση: “Τρία πράγματα μας θυμίζουν τον χαμένο παράδεισο: το άρωμα των λουλουδιών, το κελάιδισμα των πουλιών και το γέλιο των παιδιών”. Και το γέλιο δεν ευφραίνει μόνον την ακοή, αλλά και την όραση, το βλέπεις, ζωγραφίζεται στο πρόσωπο, που λάμπει από χαρά.

Κατ’ εξοχήν χώρος γέλιου, παιδιάς και χαράς είναι η σχολική αίθουσα. Είναι φως η αίθουσα, έτσι ερμηνεύεται ετυμολογικώς η λέξη. Όποιος την επινόησε για τα σχολεία ήταν ποιητής ο άνθρωπος. Η λέξη πρωτοφανερώθηκε στις “αμμουδιές του Ομήρου”. Παράγεται από το ρήμα “αίθω” που σημαίνει καίω και φωτίζω και λάμπω. Ο αίθριος καιρός, ο αιθέριος, η αιθάλη (=καπνιά), ο Αιθίοπας (ο έχων καμένη όψη, ο μαύρος), όλες από το “αίθω”.

Και τα σχολεία παλιά, που οι άνθρωποι είχαν μεράκι και φιλοκαλία, τα έχτιζαν έτσι ώστε “απ’ τα πορτοπαράθυρα να έρχεται ο κυρ Ήλιος διαφεντευτής”. Και “απ’ της χώρας, ακάθαρτης, πολύβουης, αρρωστιάρας, μακριά, χτίστε τα σκολειά”, όπως όμορφα έγραφε ο Κωστής Παλαμάς.

Την Δευτέρα, 14 Σεπτεμβρίου, εορτή της “Παγκοσμίου Υψώσεως του τιμίου και ζωοποιού Σταυρού”, τα σχολεία ανοίγουν. Την ημέρα που η εκκλησία μας ψάλλει και υμνεί “τον φύλακα πάσης της οικουμένης…το αήττητον τρόπαιον ..τον ιατρό των ασθενούντων”, θα εμφανιστούμε στα σχολεία, αφύλακτοι και ηττημένοι. Θα αγιαστούν, όχι πρόσωπα, αλλά μασκοφόροι. Γέλωτος ορών άξια… 

Μόνο που το γέλιο των παιδιών δεν θα το βλέπουμε ούτε θα το ακούμε.

Το θέμα έχει διχάσει πολύ κόσμο. Σεβόμαστε σίγουρα τις απόψεις και την επιστημοσύνη των ειδικών ιατρών. Όσα σημειώνω, τα γράφω ως δάσκαλος, με τριαντάχρονη εμπειρία σχολικής αίθουσας και διδασκαλίας. Είναι, νομίζω, δημοκρατικό και λογικό να καταθέτουμε την γνώμη μας ως ειδικοί της σχολικής αγωγής και ζωής. Οι γιατροί επισημαίνουν τους κινδύνους μετάδοσης και διασποράς της νόσου και προτείνουν ως “φάρμακο” την μάσκα και την ώρα της διδασκαλίας. Σεβαστό. 

Ας μετρήσουμε όμως και ας σκεφτούμε κάποια πράγματα, που αφορούν την σχολική ζωή. Ένας μαθητής από τις οκτώ και τέταρτο το πρωί, που χτυπάει το κουδούνι “για μέσα” – προσευχή στο προαύλιο πια δεν επιτρέπεται και δύσκολα θα ξαναδούμε – μέχρι την μία και τέταρτο το μεσημέρι, που χτυπά το κουδούνι για σχόλασμα, θα φοράει στο πρόσωπό του, θα μιλάει, θα διαβάζει, θα γράφει στον πίνακα, “θα κινείται” μες στην αίθουσα με μάσκα. Τα τρία διαλείμματα κρατούν περίπου σαράντα πέντε λεπτά. Τότε θα βγάζει την μάσκα.  Άρα για τέσσερις ώρες και δεκαπέντε λεπτά τα παιδιά θα φορούν μάσκα. Το ίδιο βεβαίως ισχύει και για τους εκπαιδευτικούς.

Θέλω να ρωτήσω: Μπορεί ένα 5χρονο, ένα 6χρονο παιδάκι να αντέξει τόσες ώρες; Έχω παρατηρήσει ανθρώπους που βγαίνουν από πολυκαταστήματα και αγορές, να πετούν με ανακούφιση και αγανάκτηση πολλές φορές, την μάσκα. Μου θυμίζει κάποιους “λουόμενους” του καλοκαιριού, που κάνουν βουτιές στην θάλασσα, μακροβούτια, και μόλις βγαίνουν στην επιφάνεια ξεφυσούν ωσάν τις φάλαινες.

Τα παιδιά, ως γνωστόν, δεν περπατούν. Κινούνται περίπου με χαμηλή πτήση, τρέχουν, φωνάζουν, χοροπηδούν, τσιρίζουν, ιδρώνουν, λαχανιάζουν. Όταν θα επιστρέφουν στην αίθουσα, μούσκεμα στον ιδρώτα, η μάσκα δεν θα τα δυσκολεύει στην αναπνοή; Και αν μας λένε ότι δεν μπορούν και δεν αντέχουν τι θα κάνουμε; Θα απαγορεύουμε διά ροπάλου την…αποκάλυψη, θα κόβουμε πρόστιμα ή θα καταδίδουμε τους παραβάτες στον κύριο διευθυντή; (Του σχολείου, όχι της αστυνομίας).

Ζούμε σε χώρα με υψηλές θερμοκρασίες. Αν μας πιάσουν “σαραντάρια”, που σκάει ο τζίτζικας, κατά το κοινώς λεγόμενο, τι θα γίνει; Μπορούν να κρατηθούν οι μάσκες στο πρόσωπο των παιδιών; Οι γιατροί τι λένε γι’ αυτό; Τι είναι υγιεινότερο, η μάσκα στο πρόσωπο ή η καθαρή αναπνοή, η εισπνοή οξυγόνου, ιδίως σε μεγάλες πόλεις που είναι επιβαρημένες και με την ρύπανση του ατμοσφαιρικού αέρα; (Δίπλα σε σχολεία υπάρχουν “πολύβουοι” αυτοκινητόδρομοι).

Νομίζω ότι ίσως χειρότερα τα πράγματα να είναι για τους εκπαιδευτικούς. Δυστυχώς ο εκπαιδευτικός κλάδος είναι σχετικά γερασμένος. Αν θυμάμαι καλά ο μέσος όρος ηλικίας τους είναι κοντά στα πενήντα. Κερδίζουμε στο θέμα της εμπειρίας, όμως υστερούμε σε θέματα υγείας και αντοχής…

Η λέξη που εισήλθε εν είδει κατακλυσμού στο λεξιλόγιό μας είναι ο συγχρωτισμός. Πάση θυσία να αποφευχθεί ο συγχρωτισμός!! Στα μικρά παιδιά, στο διάλειμμα, αυτό είναι αδύνατον. Χρειάζεται να γίνουν διορισμοί δασκάλων ίσοι με τον αριθμό των μαθητών . Ένας για κάθε παιδί. 

Με θλίψη έβλεπα τους μαθητές, όταν ανοίξαμε λίγο μετά το Πάσχα, να περιφέρονται στην αυλή, με την απορία στα πρόσωπά τους. Δεν μπορούσαν να καταλάβουν τι συμβαίνει. Να σφύζουν από υγεία και να τα περιορίζουμε και να τα παρατηρούμε να αποφεύγουν τους φίλους τους και το παιχνίδι… για να μην κολλήσουν. Και ας έχουμε υπ’ όψιν ότι τα παιδιά μας σήμερα, τα περισσότερα, ζώντας μες στα υπέροχα παιδικά τους δωμάτια, διψούν για χώρο, για ανοιχτωσιά και παιχνίδι με συμμαθητές. Προσθέστε και την καθήλωση επί ώρες μπροστά στα ηλεκτρονικά καλούδια, τα οποία κυριολεκτικά τα αιχμαλώτισαν και ροκανίζουν ώρες πολύτιμες για την υγιή ανάπτυξή τους. Η καραντίνα επιδείνωσε την κατάσταση, το βιβλίο και η ευλογημένη μελέτη είναι πια σε “κωματώδη κατάσταση”. Μπορεί να επαίρεται το υπουργείο γιατί “δεν άφησε κανένα παιδί πίσω στην μάθηση”, όμως έμεινε πολύ πίσω η μελέτη και οι εξαρτήσεις από τις νέες τεχνολογίες ελλοχεύουν. Χωρίς παιχνίδι και διάβασμα τι παιδεία προσφέρουμε; (“Τέρπειν και διδάσκειν” συμβουλεύει ο Πλάτωνας). Και το παιχνίδι, ομόρριζη λέξη με το παιδί, το εξασφαλίζει εν πολλοίς, μόνο η σχολική αυλή. Τα παιδιά του δημοτικού περιμένουν με λαχτάρα να ανοίξουν τα σχολεία, για να ανταμώσουν και να παίξουν με τους συμμαθητές τους.

Δεν ξέρω, όμως κάποια ζημία γίνεται στην εύπλαστη και αθώα ψυχή τους. Το περιρρέον πνεύμα καχυποψίας και φόβου τίποτε το καλό δεν προοιωνίζεται για την εξέλιξή τους. Ως αντίλογος προβάλλεται η καλλιέργεια της υπευθυνότητας, του σεβασμού στον πλησίον και της αλληλεγγύης προς τον συνάνθρωπο. Συμφωνούμε. Ας γνωρίζουμε όμως ότι ο νους των μικρών νηπίων και μαθητών δεν χωράει το κακό, οπότε είναι σίγουρο, ας μην κρυβόμαστε υποκριτικά, ότι διαταράσσεται η πνευματική τους ισορροπία. 

Τέλος πάντων. Ας ανοίξουν τα σχολεία, ας δοκιμαστεί η οδηγία στην πράξη και βλέπουμε.

Δημήτρης Νατσιός

δάσκαλος-Κιλκίς – Μέλος του ΙΗΑ

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα του ΙΗΑ εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς – μέλη του ΙΗΑ. Η ιστοσελίδα του ΙΗΑ δεν λογοκρίνει, ούτε επεμβαίνει σε άρθρα – κείμενα των μελών του ΙΗΑ.  

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑΣ ΚΑΙ ΑΠΟΔΗΜΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ, Γ. ΧΡΥΣΟΥΛΑΚΗ, ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΑΝΘΙΑ ΡΕΜΠΟΥΤΣΙ

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠOY

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑΣ ΚΑΙ ΑΠΟΔΗΜΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ, Γ. ΧΡΥΣΟΥΛΑΚΗ, ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΑΝΘΙΑ ΡΕΜΠΟΥΤΣΙ

Ο Γενικός Γραμματέας Δημόσιας Διπλωματίας και Απόδημου Ελληνισμού, Γιάννης Χρυσουλάκης, συναντήθηκε σήμερα, με τη συνθέτη Ευανθία Ρεμπούτσικα και τη ραδιοφωνική παραγωγό Ευαγγελία Πισκερ

Στο πλαίσιο της συζήτησης που είχαν διερευνήθηκαν οι δυνατότητες συνεργασίας τους με τη Γενική Γραμματεία Δημόσιας Διπλωματίας και Απόδημου Ελληνισμού.

Ο κ Χ Φούκης αντικατέστησε τον κ Β Σωτηρούδα στην θέση του Αναπληρωτή Συντονιστή Εκπαίδευσης στην Αλβανία!

Ο κ Χαράλαμπος Φούκης ως τελετάρχης κατά την κατάθεση στεφάνων, στο μνημείο πεσόντων στην Μπομποστίτσα, πίσω από το Πρόξενο Κορυτσάς κ. Γ. Αλαμάνο για την Εθνική Εορτή της 28ης Οκτωβρίου το 2015.

 

Αλλαγή σκυτάλης στην θέση του αναπληρωτή συντονιστή εκπαίδευσης στην Αλβανία. Σύμφωνα με απόφαση του Υπ. Παιδ. νέος Αναπληρωτής Συντονιστής  Εκπαίδευσης είναι ο εκπαιδευτικός κ.Χαράλαμπος Φούκης από τα Ιωάννινα.

Ο κ Χ Φούκης αντικατέστησε τον κ Β Σωτηρούδα, ο οποίος κατά την πενταετή του παρουσία στην ελληνόγλωσση εκπαίδευση, άφησε το ανεξάντιλο στίγμα του μέσα από ένα ποιοτικό και σημαντικό εκπαιδευτικό, συντονιστικό έργο που εμείς κρίνουμε πως είναι θετικότατο, άξιο μνημόνευσης και μίμησης. Δεν θα μπούμε σε λεπτομέρειες γιατί τα πέντε χρόνια δεν χωρούν σ’ ένα άρθρο και σίγουρα θα τα συναντήσουμε στις μελέτες του μέλλοντος για την ελληνόγλωσση εκπαίδευση στην Αλβανία. Λίγες μέρες πριν ο κ Σωτηρούδας δημοσίευσε μια ευχαριστήρια επιστολή την οποία επισυνάπτουμε. Εμείς τον ευχαριστούμε για τον έργο του και του ευχόμαστε καλή σταδιοδρομία.

Όσο αφορά τον νέο συντονιστή, τον κ Χ Φούκη, είμαστε αισιόδοξοι πως θα συνεχίσει το θετικό έργο του προκατόχου του. Εμείς στην Κορυτσά τον γνωρίσαμε ως εκπαιδευτικό στα Εκπαιδευτήρια «Όμηρος» που διακρίθηκε για την συνέπειά του, την σοβαρότητά του, την αγάπη για τους μαθητές, την παιδαγωγικότητά του και τις γνώσεις του. Όλοι οι συνάδερφοι του χάρηκαν ιδιαίτερα για την επιστροφή του. Η παρουσία του στα διάφορα ελληνόγλωσσα σχολεία στην Αλβανία ως εκπαιδευτικός του έδωσε τα απαραίτητα εφόδια και γνώσεις να γνωρίζει από πρώτο χέρι τα μειονεκτήματα και τα πλεονεκτήματά τους, τα προβλήματά τους, τις ανάγκες τους κλπ.   Αυτό θεωρούμε πως θα τον βοηθήσει ώστε να κάνει το καλύτερο δυνατό για τα σχολεία μας και για τα παιδιά μας, αφού δεν του λείπει η θέληση, η βούληση και η ικανότητα.   

Του ευχόμαστε καλή επιτυχία και σιδεροκέφαλος.

 

Ακολουθεί η επιστολή του κ Σωτηρούδα.

Ευχαριστήρια Επιστολή Αποχώ... by Pelasgos Koritsas

Ευχαριστήρια Επιστολή Αποχώ... by Pelasgos Koritsas

ΣΤΟ ΚΑΣΤΕΛΛΟΡΙΖΟ Ο ΓΕΝ. ΓΡΑΜΜ. ΔΗΜ. ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑΣ & ΑΠΟΔΗΜΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ, Γ. ΧΡΥΣΟΥΛΑΚΗΣ, ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΑΠΟΔΗΜΟΥΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΣ

 

Δελτίο Τύπου

ΣΤΟ ΚΑΣΤΕΛΛΟΡΙΖΟ Ο ΓΕΝ. ΓΡΑΜΜ. ΔΗΜ. ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑΣ & ΑΠΟΔΗΜΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ, Γ. ΧΡΥΣΟΥΛΑΚΗΣ, ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΑΠΟΔΗΜΟΥΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΣ

 

Με απόλυτη επιτυχία ολοκληρώθηκε η εβδομάδα του 5ου Διεθνούς Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Καστελλόριζου «Πέρα από τα Σύνορα», μια γιορτή του πολιτισμού που, εν μέσω πανδημίας, δέχτηκε 304 συμμετοχές από 50 χώρες. Διοργανωτές ήταν το Ελληνικό Ίδρυμα Ιστορικών Μελετών σε συνεργασία με τις Ecrans des Mondes (Παρίσι) και τη Society for the Restoration of Megisti, Castellorizo (Σίντνεϊ).

 

Το Φεστιβάλ τέθηκε υπό την αιγίδα και τη στήριξη της Γενικής Γραμματείας Δημόσιας Διπλωματίας και Απόδημου Ελληνισμού του Υπουργείου Εξωτερικών. Ο  Γενικός Γραμματέας, κ. Γιάννης Χρυσουλάκης, απένειμε για πρώτη φορά το ειδικό βραβείο «Οδυσσέας», ένα βραβείο που η Γενική Γραμματεία θέσπισε για να βραβεύσει το καλύτερο ιστορικό ντοκιμαντέρ απόδημου δημιουργού. Παρών και ο ομογενής Πρέσβης της Αυστραλίας στην Ελλάδα, κ. Arthur Spyrou.

 

Απευθύνοντας χαιρετισμό κατά την τελετή λήξης, ο Γενικός Γραμματέας Χρυσουλάκης δήλωσε πως «Ο «Οδυσσέας» είναι ένα βραβείο-σύμβολο του πολιτισμού μας που, από απόψε, θα μπορεί να ταξιδεύει όπου υπάρχει και αναπνέει η Ομογένειά μας. Είναι το πρώτο που απονέμεται ειδικά σε απόδημο δημιουργό και το πρώτο που δίνει το έναυσμα για ακόμα περισσότερες δημιουργίες που παράγουν πολιτισμό, για διαρκώς πιο ενδιαφέρουσες ιστορικές προσεγγίσεις και αναλύσεις μέσα από τη ματιά των ομογενών μας».

 

Το πρώτο βραβείο «Οδυσσέας» δόθηκε στο ντοκιμαντέρ «Στη σιωπή του βυθού» του Φίλιππου Βαρδάκα, ενώ άλλοι δύο ομογενείς απέσπασαν το βραβείο του Καλύτερου Ελληνικού Ντοκιμαντέρ. Πρόκειται για το 56λεπτο ντοκιμαντέρ με τίτλο «Ο Σπύρος και ο Γύρος του Θανάτου», σε σκηνοθεσία του Δημήτρη και της Λίνας Καφίδα.

 

Ο Δήμος Μεγίστης τίμησε τον Γενικό Γραμματέα Δημόσιας Διπλωματίας και Απόδημου Ελληνισμού για τη στήριξη που παρέχει στο ακριτικό Καστελλόριζο και τα προγράμματα που υλοποιούνται για το νησί, για τους κατοίκους του και τους απόδημους του από τη Γενική Γραμματεία.

 

Η αποτομή της κεφαλής του Προδρόμου Αρχιμ Επιφάνιος Χατζηγιάγκου 29 8 2020

 

Η επιδίωξη συμφωνίας για τα θαλάσσια όρια Αλβανίας – Ελλάδας αποτελεί ευκαιρία αποκατάστασης της εμπιστοσύνης μεταξύ των δύο χωρών.- Bashkimi Demokratik i Minoritetit Etnik Grek ΟΜΟΝΟΙΑ : Synimi për marrëveshje të përmbyllur për kufijtë detarë Shqipëri-Greqi përbën shans për rehabilitimin e klimës së mirëbesimit mes dy vendeve.

 

Άγιοι Σαράντα, στις 29 Αυγούστου 2020

 

Ανακοίνωση Τύπου

 

Θέμα: Η επιδίωξη συμφωνίας για τα θαλάσσια όρια Αλβανίας – Ελλάδας αποτελεί ευκαιρία αποκατάστασης της εμπιστοσύνης μεταξύ των δύο χωρών. Οι προσπάθειες καλλιέργειας και συντήρησης της καχυποψίας από κέντρα και ΜΜΕ στην Αλβανία αντίθετες με το κοινό συμφέρον και την ευρωπαϊκή προοπτική της.

        Εφαρμόζοντας το δικαίωμα της που απορρέει απ’ τη διεθνή νομολογία και πρακτική για την επέκταση της Αιγιαλίτιδος Ζώνης στο Ιόνιο, η Ελληνική Κυβέρνηση, πέραν των άλλων επαναφέρει σε δυναμική τροχιά και το όλο ζήτημα των διαπραγματεύσεων για επίτευξη συμφωνία συνολικής ρύθμισης των θαλασσίων ορίων με την Αλβανία.

        Διαπιστώνουμε με ικανοποίηση ότι υπάρχει θετική ανταπόκριση και μεταβολή ουσιαστική στις αρνητικές θέσεις που προέβαλε η κυβέρνηση στην Αλβανία, καλλιεργώντας έτσι δυσπιστία. Συν τις άλλοις η συντήρηση αυτής της αρνητικότητας το μόνο που δεν εξυπηρετεί είναι το συμφέρον του ίδιου του αλβανικού κράτους και της κοινωνίας. Εκθέτει τη χώρα ότι εξυπηρετώντας στοχεύσεις τρίτων – του εξ Ανατολών ταραξία της διεθνούς τάξης- ότι αδυνατεί να επιδείξει την απαραίτητη προσήλωση στις αρχές καλής γειτονίας και περιφερειακής συνεργασίας ως προϋπόθεση για την προώθηση της ευρωπαϊκής προοπτικής ένταξης.

        Η επίδειξη στη συγκεκριμένη φάση όλης της θετικής βούλησης για ολοκλήρωση των διαδικασιών οριοθέτησης θα απομονώσει περεταίρω τα κέντρα που καλλιεργούν την καχυποψία έναντι της Ελλάδας και δηλητηριάζουν την κοινή γνώμη. Είναι εξ άλλου προσφορά στην υπόθεση της σταθερότητας και ασφάλειας στην περιοχή δεδομένου ότι περισσεύει ακόμη μια εστία εντάσεων και παρεξηγήσεων καθώς υπαιτιότητα της Τουρκίας υφίσταται ήδη θερμή εστία στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.

        Με τον διάλογο μεταξύ των κυβερνήσεων Ελλάδας και Αλβανίας η Συμφωνία μπορεί να λάβει σάρκα και οστά κατά τις προβλέψεις του διεθνούς δίκαιου και του δικαίου της θάλασσας ειδικά, αποδεικνύοντας κατά συνέπεια ότι η αναβάθμιση των Ελληνοαλβανικών σχέσεων αποτελεί βούληση της κοινωνίας αλλά και παράγοντα για την ευημερία του λαού της Αλβανίας κι επί το πλείστον συνεισφορά στη δημιουργία σταθερότητας και ειρήνης στο ευρύτερο γεωστρατηγικό περιβάλλον.

 

Εκ του Γραφείο Τύπου κι Ενημέρωσης

ΔΕΕΕΜ – ΟΜΟΝΟIA

Bashkimi Demokratik i Minoritetit Etnik Grek

ΟΜΟΝΟΙΑ

 

 

 

KOMUNIKATË PËR SHTYP

 

 

 

 

Sarandë, më 29 Gusht 2020

 

Tema: Synimi për marrëveshje të përmbyllur për kufijtë detarë Shqipëri-Greqi përbën shans për rehabilitimin e klimës së mirëbesimit mes dy vendeve. Përpjekjet për kultivim dhe ruajtje të frymës së dyshimit nga qendra të caktuara dhe mjete të informimit masiv në Shqipëri janë diametralisht  kundër interesit të përbashkët dhe perspektivës së saj europiane.

 

 

        Duke implementuar të drejtën e saj që buron nga rendi juridik dhe praktika ndërkombëtare, për zgjerimin e Ujërave Territoriale në Jon, Qeveria Greke, veç të tjerash sjellë në orbitë dinamike edhe të gjithë çështjen e negociatave për arritjen e rregullimit integral të kufijve detarë me Shqipërinë.

 

        Konstatojmë me kënaqësi se vihet re korrespondim pozitiv dhe diferencim thelbësor nga pozicionet negative ngurruese që manifestonte qeveria në Shqipëri, duke kultivuar për pasojë klimë dyshimi. Veç të tjerash ruajtja e këtij refuzimi, të vetmes gjë që nuk i shërben është interesi e vetë shtetit dhe shoqërisë shqiptare. Lë të ekspozuar vendin se u shërben objektiva të të tretëve – të trazavaçit Oriental të sigurisë ndërkombëtare – se nuk e ka aftësinë të tregoj përkushtimin adekuat në parimet e fqinjësisë së mirë dhe bashkëpunimit rajonal, si parakusht këto për avancimin më tej të perspektivës europiane të integrimit.

 

        Manifestimi në këtë moment të të gjithë vullnetit pozitiv për përmbylljen e procedurave të definimit, ka për të izoluar më tej qendrat që kultivojnë klimë mosbesimi kundrejt Greqisë dhe helmojnë opinionin publik. Madje përbën kontribut të vyer në një moment kritik në çështjen e stabilitetit dhe sigurisë në rajon, sepse tepron një vatër shtesë tensionesh dhe keqkuptimesh, ngaqë për shkak të veprimeve të Turqisë ekziston tanimë vatër e nxehtë konflikti në Egje dhe Mesdheun Lindor.

 

        Me dialog mes qeverive të Greqisë dhe Shqipërisë, Marrëveshja mundet të bëhet realitet i kapshëm, sipas parashikimeve të së drejtës ndërkombëtare dhe të drejtës së detit posaçërisht, duke dëshmuar për pasojë se rikualifikimi i marrëdhënieve Shqiptaro- Greke përbën vullnet të shoqërisë, por edhe faktor për mirëqenien e popullit të Shqipërisë dhe për më tepër kontribut esencial në krijimin e stabilitetit dhe paqes në ambientin më të gjerë gjeostrategjik. 

 

 

 

 

Zyra e Shtypit dhe Komunikimit

BDMEGΟΜΟΝΟΙΑ

 

Το «δώρο» του Ράμα στην εκπαίδευση της Ελληνικής Μειονότητας

 Στην Εγκύκλιο του Υπ. Παιδείας της Αλβανίας Αρ. 176, 01/07/2020, ανακοινώθηκε η ίδρυση Γραφείου Παιδείας για τα σχολεία της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας. Η Έδρα θα είναι στο δήμο Φοινίκης και σε αυτό θα υπάγονται τα σχολεία των δύο μειονοτικών δήμων, Φοινίκης και Δρόπολης. Στην ίδια εγκύκλιο ανακοινώθηκε και η σύσταση του: Θα αποτελείται από τον διευθυντή, έναν νομικό, έναν οικονομολόγο και τρεις επιθεωρητές.

του Λεωνίδα Παππά*

Μέχρι στιγμής στο γραφείο διορίστηκαν ο Pellumb Qerimi ως προϊστάμενος προσωπικού (2ος στην ιεραρχία), κάποιος Ylli ως οικονομολόγος και ένας μειονοτικός επιθεωρητής που μεταφέρθηκε από τη διεύθυνση Αγίων Σαράντα. Αξίζει εδώ να πω ότι (το κουτσό) αυτό γραφείο, έλαβε ήδη αποφάσεις, με πιο ηχηρή την μετάθεση ενός καθηγητή Αλβανικής Ιστορίας και Γεωγραφίας από σχολείο των Αγίων Σαράντα στη Λιβαδειά. Λέω ηχηρή γιατί εκτός του ότι μία τέτοια μετάθεση είναι παράνομη, ο συγκεκριμένος εκπαιδευτικός διώχθηκε ως προβληματικός από το σχολείο της πόλης μετά από αντιδράσεις μαθητών και γονέων. Και σα να μην έφτανε αυτό, όταν ο Σύλλογος Γονέων Λιβαδειάς έφερε το θέμα στο τελευταίο Δ. Συμβούλιο του Δ. Φοινίκης (26/08/2020), όχι ότι είναι στην αρμοδιότητα του αλλά για να ζητήσει τη στήριξη των αιρετών του τόπου, δύο τσιράκια (γένους θηλυκού) του Ράμα, κατάφεραν να αποσβολώσουν το έτσι και αλλιώς άνευρο Δ. Συμβούλιο.

Το γραφείο θεωρητικά «λειτουργεί» δύο μήνες και ενώ έχουμε τόσες εξελίξεις, δεν υπάρχει καμία τοποθέτηση από τους εκπροσώπους της μειονότητας. Για το ΚΕΑΔ – ΟΜΟΝΟΙΑ μάλλον είναι πολύ μακριά οι εκλογές για να ασχολείται τώρα με τόσο «δευτερεύοντα ζητήματα» ενώ το Μέγκα στην αναμονή της θέσης του διευθυντή, δε θέλει ή μάλλον δεν μπορεί να πικράνει τους κυβερνώντες…

ΠΩΣ ΦΤΑΣΑΜΕ ΣΤΗΝ ΙΔΡΥΣΗ ΤΟΥ ΓΡ. ΠΑΙΔΕΙΑΣ
Στη διάρκεια της θητείας μου στην προεδρεία της Ομόνοιας(2015-2018), για πρώτη φορά στις τρεις δεκαετίες της μεταπολίτευσης στην Αλβανία, οι πολιτικοί φορείς της ΕΕΕΜ και οι έλληνες βουλευτές όλων των κομμάτων στην Αλβανία καθίσαμε στο ίδιο τραπέζι, για δύο σοβαρά ζητήματα που εξελίσσονταν εκείνη την περίοδο, που ήταν ο Νόμος Μειονοτήτων και τα θέματα παιδείας. Παρά το «μούδιασμα» από κάποιους για μία τέτοια πρωτοβουλία, προσωπικά ήμουν υπέρμαχος του εγχειρήματος καθώς στα προαναφερθέντα ζητήματα δε χωρούσαν διαφωνίες. Αξίζει να πω πως καθοριστική συμβουλή σε αυτό είχε ο πρέσβης Λ. Ροκανάς κάτι που συνέχισε και η διάδοχος του κα. Σουρανή. Σε συνάντηση του Πολιτικού Συμβουλίου για την Παιδεία της ΕΕΕΜ με την τότε υπουργό Lindita Nikolla καταθέσαμε ολοκληρωμένη πρόταση για όλα τα ζητήματα, την οποία είχε επιμεληθεί ο κ. Π. Μπάρκας. Μεταξύ άλλων είχε προταθεί η παρουσία εκπροσώπων της μειονότητας σε όλη τη διοικητική πυραμίδα της εκπαίδευσης, στο υπουργείο, στις Περιφερειακές Διευθύνσεις, στα Γραφεία Παιδείας και στις διευθύνσεις σχολείων. Αργότερα, κατά τη διάρκεια των διαβουλεύσεων για το Νόμο Μειονοτήτων, είχε καλλιεργηθεί ή άποψη δημιουργία ανεξάρτητου Γραφείου Παιδείας για τα μειονοτικά σχολεία. Η τότε πρόταση δεν αφορούσε μόνο τα σχολεία των δύο αναγνωρισμένων μειονοτικών δήμων αλλά όλων των δημοσίων μειονοτικών σχολείων (άλλωστε οι περισσότεροι μαθητές είναι στις πόλεις των Αγίων Σαράντα και του Αργυροκάστρου) και γιατί όχι και των ιδιωτικών εκπαιδευτηρίων Κορυτσάς, Χιμάρας και του Αρσακείου Τιράνων.

Η ανακοίνωση της ίδρυσης του Γραφείου Παιδείας για την Ελληνική Μειονότητα ανακοινώθηκε για πρώτη φορά τον Μάιο του 2017 από τον ίδιο τον πρωθυπουργό, σε μία προεκλογική εκδήλωση που έκαναν από κοινού το κόμμα του Ράμα με το Μέγκα. Αυτό θεωρήθηκε κατόρθωμα από πλευράς Μέγκα και πράγματι θα ήταν, αν η αλβανική πλευρά θα παραχωρούσε μια μορφή αυτονομίας στην εκπαίδευση και όχι την καλύτερη χειραφέτηση και έλεγχου όπως αποδεικνύεται ότι επιδιώκει.

ΘΕΤΙΚΗ Η ΑΡΝΗΤΙΚΗ ΕΞΕΛΙΞΗ;
Η ίδρυση ενός Γραφείου Παιδείας που θα περιλαμβάνει τα σχολεία μόνο των δύο δήμων, δείχνει την έντονη εμμονή του Αλβανικού κράτους να περιορίσει γεωγραφικά και αριθμητικά τους Έλληνες και την εκπαίδευση τους. Ξεκίνησε όμως τόσο άσχημα που δεν μπορούσαν να προβλέψουν ούτε οι πιο απαισιόδοξοι.

Παρόλα αυτά είναι τραυλό μεν αλλά θετικό βήμα γιατί μπορεί να αποτελέσει τη βάση των αλλαγών που επιθυμούμε, όπως η ένταξη και των υπολοίπων μειονοτικών σχολείων, κάτι που πρέπει να ζητήσουμε χθες. Επίσης θα υπάρχει ένας αρμόδιος οργανισμός για τη διευθέτηση πρακτικών ζητημάτων που μέχρι στιγμής μετεωρίζουν μεταξύ Άννα και Καϊάφα.

Το Γραφείο αυτό ήρθε για να μείνει, οπότε όταν ξυπνήσουν οι εκπρόσωποι μας (της τοπικής και της κεντρικής εξουσίας) ας μην αναλωθούν στην εύκολη λύση των επικρίσεων αλλά να δουν την επόμενη μέρα. Όχι μόνο του Γραφείου αλλά της παιδείας γενικότερα.

*π. Πρόεδρος ΔΕΕΕΜ ΟΜΟΝΟΙΑ
Πολιτικός μηχανικός

Φωτο: Ιταλικό Σχολείο στο Δυρράχιο- Fotografi: Shkolla Italiane në Durrës.

 

Φωτο: Ιταλικό Σχολείο στο Δυρράχιο] Ο Burileanu ήταν διπλωμάτης της ρουμανικής πρεσβείας στη Ρώμη, βρισκόταν σε εντεταλμενη υπηρεσία και περιηγήθηκε (το 1904) διάφορες περιοχές της σημερινής Αλβανίας ώστε να πείσει τους Βλάχους να δηλώσουν Ρουμάνοι στην απογραφή που θα διενεργούνταν απο τον Χιλμή πασά. Στο βιβλίο του με τίτλο ''οι Ρουμάνοι της Αλβανίας'' γράφει: ''Στην ιταλική σχολή της πόλης [του Δυρραχίου] φοιτούν δεκαέξι άρρενες Ρουμάνοι μαθητές, επιδοτούμενοι με πέντε λίρες τον μήνα από τον Ιταλό πρόξενο. Κι εμείς; ''. Νωρίτερα όμως ανέφερε ότι, γενικά οι Βλάχοι του Δυρραχίου έχουν ελληνικά αισθήματα αλλά θα πρέπει να τους πλησιάσουν και να τους απομακρύνουν από τους Έλληνες. Αναλύοντας το σκεπτικό του αναφορικά με το θέμα του προσεταιρισμού των Βλάχων, αναφέρει και το παραπάνω παράδειγμα του ιταλικού σχολείου, για να κινηθεί κι η Ρουμανία με τον ίδιον τρόπο, ''ώστε να μπουν στο σωστό μονοπάτι -όπως λέει- και σύντομα η νέα γενιά να γίνει εντελώς δική τους''... Η καθηγήτρια Ελ. Νικολαϊδου στο βιβλίο της με τίτλο ''Ξένες προπαγάνδες και εθνική αλβανική κίνηση στις μητροπολιτικές επαρχίες Δυρραχίου και Βελεγράδων..'' γράφει: ''Όπως προέβλεπε ο Ελληνας Υποπρόξενος, θύμα του αμείλικτου προπαγανδιστικού πολέμου μεταξύ Ιταλίας και Αυστρίας στο Δυρράχιο έγινε ο εκεί ορθόδοξος πληθυσμός. Τα τεράστια ποσά που διαθέτονταν για τα σχολεία, τα οικοτροφεία, τα συσσίτια, το πολυάριθμο προσωπικό και την εξασφάλιση πρακτόρων, δεν δαπανώνταν για τους ευαρίθμους καθολικούς, που τους είχε αναλάβει κάτω από την προστασία της η Αυστρία, ούτε για τους ελαχίστους Ιταλούς, οι οποίοι ήταν εγκατεστημένοι στο Δυρράχιο. Ο στόχος ήταν το ορθόδοξο στοιχείο, τον προσεταιρισμό του οποίου επιδίωκαν και οι δυο Δυνάμεις. Όπως συμβαίνει τις περισσότερες φορές σε ανάλογες περιπτώσεις, ήταν φυσικό, με την αφθονία των υλικών μέσων που διέθεταν οι Ιταλοί, να σημειωθούν κατά τις πρώτες προσπάθειες εντυπωσιακά αποτελέσματα. Κατά το σχολικό έτος 1902-1903 οι Ιταλοί στο Δυρράχιο είχαν κατορθώσει να προσεταιριστούν έναν υπολογίσιμο αριθμό φτωχών ορθοδόξων οικογενειών, οι οποίες, εξ' αιτίας της πενίας τους, εμφάνιζαν και ρευστή εθνική συνείδηση. Η αντίδραση τόσο της Ορθόδοξης Εκκλησίας όσο και της ελληνικής προξενικής αρχής ήταν σθεναρή και έφερε αποτελέσματα. Ως τα τέλη Οκτωβρίου 1903 είχαν ξαναγυρίσει στα ελληνικά σχολεία 27 μαθητές, από εκείνους που είχαν εγγραφεί στο ιταλικό σχολείο.'' Η T. Toleva γράφει: ''Στο Δυρράχιο υπήρχε από χρόνια ένα ελληνικό σχολείο, όμως εξαιτίας των πολύ κακών και ακανόνιστων μισθών των δασκάλων είχε πέσει σε πολύ χαμηλό επίπεδο. Οι Αυστριακοί διπλωμάτες ήταν της άποψης ότι έπρεπε να εκμεταλλευτούν την κατάσταση και να κερδίσουν αυτούς τους Έλληνες μαθητές για το δικό τους σχολείο. Από την άλλη, οι Βλάχοι [σσ οι ρουμανίζοντες] σχεδίαζαν με τη βοήθεια της εγκατεστημένης στο Μοναστήρι ρουμανικής προπαγάνδας να ιδρύσουν στο Δυρράχιο ένα σχολείο με τη Ρουμανική ως γλώσσα μαθήματος. Αυτό το σχέδιο θα ήταν πιθανόν υλοποιήσιμο, αφού ένας από τους προπαγανδιστές του, ο οποίος προοριζόταν για δάσκαλος, είχε λάβει ήδη τον πρώτο μηνιαίο μισθό του. Ο βλάχικος πληθυσμός, λόγω της ελληνόφιλης στάσης του, μετείχε ελάχιστα στην περίσταση.'' [Πηγή: Theodora Toleva, Η επιρροή της Αυστροουγγαρίας στη διαμόρφωση του αλβανικού έθνους (1896-1908)]

Fotografi: Shkolla Italiane në Durrës.   Burileanu ishte dipllomat i ambasadës Rumune në Romë, gjendej i deleguar në shërbim dhe vizitoi (më 1904) zona të ndryshme të Shqipërisë së sotme në mënyrë që të bindte vllehët që të deklaroheshin Rumunë gjatë regjistrimit të popullatës që po realizohej nga Hylmi Pashai. Në librin e tij me titullin “Rumunët e Shqipërisë” shkruan: “Në shkollën italiane të qytetit (të Durrësit) studiojnë gjashtëmbëdhjetë djem, nxënës rumunë, me bursë pesë lira në muaj nga konsulli italian. Po ne?”. Por, më herët përmendi se, në përgjithësi vllehët e Durrësit kanë ndjenja helene por do të duhet që t’iu afrohen dhe t’i largojnë nga Grekët. Duke analizuar mendimin e tij në lidhje me çështjen e prozeletizmit e Vllehëve, përmend dhe shembullin e mësipërm të shkollës italiane, që të lëvizte dhe Rumania në të njejtën mënyrë “me qëllim që të hynin në monopatin e duhur – siç thotë- dhe shumë shpejt brezi i ri të bëhet plotësisht i tyre”...   Profesoarja El Nikolaidou në librin me titullin “Propaganda të huaja dhe lëvizja kombëtare shqiptare në zonën mitropolike të Durrësit dhe Velegradës..” shkruan: “Ashtu siç kishte parashikuar nënkonsulli Helen, viktima e luftës propagandistike të pamëshirshme ndërmjet Italisë dhe Austrisë në Durrës u bë atje dhe popullata orthodhokse. Shumat e stërmëdha që disponoheshin për shkollat, konviktet, vaktet, personelin e shumtë në numër dhe sigurimin e agjentëvë, nuk harxhohej për katolikët  e shumtë në numër, të cilët i kishte marrë nën mbrojtjen e saj Austria, as për italianët e paktë, të cilët banonin në Durrës. Shenjestra ishte elementi orthodhoks, tërheqjen  e të cilit e synonin që të dyja Fuqitë. Ashtu siç ndodh shumicën e herëve në rastet respektive, ishte e natyrshme, me bollëkun e mjeteve materiale që dispononin Italianët, të arriheshin gjatë përpjekjeve të para, rezultate impresionuese. Gjatë vitit shkollor 1902-1903, Italianët në Durrës ia kishin dalë që të tërhiqnin në numër të llogaritshëm të familjeve të varfëra orthodhokse, të cilat për shkak të urisë së tyre, kishin një ndërgjegjie kombëtare të paqëndrueshme. Reagimi sa i Kishës Orthodhokse sa dhe i përfaqësisë konsullore helene ishte i fortë dhe solli rezultate. Deri në fund të Tetorit të vitit 1903, ishin rikthyer në shkollat helene 27 nxënës nga ata që ishin regjistruar në shkollën italiane.”.   T Toleva shkruan: “Në Durrës kishte që vite më parë një shkollë helene, por për shkak të rogave shumë të këqija dhe të çrregullta të mësuesve kishte rrënë në një nivel shumë të ulët. Diplomatët austriakë ishin të mendimit që duhet të shfrytëzonin gjendjen e të tërhiqnin ata nxënës Helene për shkollën e tyre. Nga ana tjetër, Vllehët (pro rumunët) po përgatisnin me ndihmën e propagandës rumune të instaluar në Manastir që të themelonin një shkollë me gjuhën rumune si gjuhë mësimdhënieje. Ky plan do ishte sipas gjasave i realizueshëm, pasi një prej propagandistëve të tij, cili destinohej për mësuese, kishte marrë rogën e tij të parë mujore. Popullata vllehe, për shkak të pozitës së saj filohelene, merrte pjesë shumë pak në këtë rast.” [Burimi: Teodora Toleva. Ndikimi i Austrohungarisë në krijimin e kombit shqiptar (1896-1908)]

Shën Kozmai i Kolkondasit (1714-1779)