Αλβανοί έποικοι στο Λούκοβο απείλησαν με τσεκούρι τον Θωμά Χαϊδη

Το πρωί της Παρασκευής 11 Σεπτεμβρίου οικογένεια αλβανών εποίκων στο Λούκοβο επιτέθηκε με τσεκούρι στον 82χρονο κάτοικο του χωριού Θωμά Χαϊδη!

Συγκεκριμένα ο αλβανοέποικος Rahim Halil Lagji μαζί με τον αδερφό του Zenel Lagji και τον ανιψιό του Genti Lagji, η φάρα των οποίων εγκαταστάθηκε  στο Λούκοβο την δεκαετία του 1960, επί κομμουνιστικού καθεστώτος, βρήκαν τον κ. Θωμά Χαϊδη έξω από το σπίτι του και αφού τον ξυλοκόπησαν, στην συνέχεια τον απείλησαν με τσεκούρι λέγοντας του «Θα σε σφάξουμε και με το αίμα σου θα ποτίσουμε τις ελιές σου γιατί αυτά από δω και πέρα ανήκουν σε εμάς!». 

Η αστυνομία, η οποία δέχτηκε να πάρει κατάθεση μετά από τρεις μέρες, αν και κατέγραψε το περιστατικό ως απόπειρα δολοφονίας με τσεκούρι, δεν προχώρησε σε καμία σύλληψη. Να σημειωθεί ότι ο αδερφός του Rahim Halil Lagji, ο Edi Lagji, είναι στο Λούκοβο πρόεδρος της Τοπικής Οργάνωσης του Σοσιαλιστικού Κόμματος Αλβανίας, του πρωθυπουργού Έντι Ράμα. Η συγκεκριμένη οικογένεια διεκδικεί εκτάσεις και άλλων αυτοχθόνων κατοίκων του χωριού με απειλές και εκβιασμούς.

Ο κ. Χαϊδης είναι χρόνια αντιμέτωπος με όσους προσπαθούν να αρπάξουν τη γη των αυτοχθόνων κατοίκων του Λουκόβου και έχει παραστεί σε δεκάδες δικαστήρια, τα οποία κερδήθηκαν μεν αλλά οι αποφάσεις τους δεν εφαρμόστηκαν ποτέ. 

Ο κ. Ρομπέρτος Χαϊδης γιος του Θωμά Χαϊδη ανέβηκε εσπευσμένα από την Αθήνα στο Λούκοβο για να συμπαρασταθεί στον πατέρα του, όπως σημείωσε, απευθύνθηκε στο Γενικό Προξενείο της Ελλάδας στο Αργυρόκαστρο, απ' όπου πήρε την απάντηση "δεν εμπλεκόμαστε σε διαφορές μεταξύ κατοίκων χωριών για τα περιουσιακά ζητήματα!"

Στις φωτογραφίες απεικονίζεται η κατάσταση του κ. Θωμά Χαϊδη ύστερα από προηγούμενες επιθέσεις που δέχθηκε από αλβανοεποίκους. 

πληροφορίες και φωτογραφίες από το προφίλ facebook του κ. Ρομπέρτου Χαϊδη

«ΟΧΙ ΣΤΟ ΡΑΤΣΙΣΜΟ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ» ΒΡΟΝΤΟΦΩΝΑΖΟΥΝ ΚΑΙ ΟΙ ΟΠΑΔΟΙ ΤΟΥ ΑΠΟΕΛ

Στον ευρωπαϊκό αγώνα με την γερμανική Σάλκε, οι πάντα πατριώτες οπαδοί του ΑΠΟΕΛ ανήρτησαν πανό στο Νότιο πέταλο που έγραφε «Όχι στο ρατσισμό κατά των Ελλήνων», καθώς τα πρόσωπα τεσσάρων Ελλήνων που δολοφονήθηκαν από αλλοδαπούς εγκληματίες λαθρομετανάστες. ΤωνΑθανάσιου Λαζανά (δολοφονηθέντος στην Πάτρα υπό Αφγανών),  Μανώλη Καντάρη (δολοφονηθέντος υπό Πακιστανών για μία βιντεοκάμερα στην Πλ. Βικτωρίας), του Αριστοτέλη Γκούμα (δολοφονηθέντος υπό Αλβανών στην Βόρειο Ήπειρο) και της Μυρτούς (χτυπημένη αγρίως υπό Πακιστανικού τέρατος στην Πάρο).

Μπράβο και ξανά μπράβο στους πατριώτες του ΑΠΟΕΛ!

Σαν σήμερα το 1914: Η εκτέλεση των Μανιατών οπλαρχηγών στο Βεράτιο

Ο ανθ/γός του Ε.Σ. Αντώνιος Λεοντακιανάκης (ή Λεοντακιανάκος) ήταν Μανιάτης εθελοντής στον πόλεμο της ανεξαρτησίας της Β.Ηπείρου ως λοχαγός του στρατού της αυτόνομης Βορείου Ηπείρου. Το Σεπτέμβριο του 1914 υπέστη ηρωικό θάνατο («ήθλησε» κατά την εκκλησιαστική ορολογία) από τον εχθρό. Τον θάνατό του περιγράφουν ο Περικλής Δρέλλιας στο βιβλίο του «Κατάληψις του Βερατίου» και ο Κ. Σκενδέρης στον «Βορειοηπειρωτικό Αγώνα» (Αθήνα, 1929), σελ. 216-217, ως εξής.

Ο οπλαρχηγός Λεοντακιανάκης με τον εξάδελφό του και ακόλουθο Γεώργιο Στεφανάκο έπεσαν σε ενέδρα εχθρικού σώματος κοντά στο Βεράτιο και συνελήφθησαν. Τους οδήγησαν στο διοικητήριο και ο αρχηγός των εχθρών Μουσά Κιαζήμ εφέντης με τον μουφτή του Δυρραχίου Χατζή Κιαμήλ τους υπέβαλαν σε ανάκριση. Μετά την ανάκριση τους περιέφεραν στην πόλη του Βερατίου (που είχε καταληφθεί από τουρκαλβανούς) όπου τους έφτυναν και τους χλεύαζαν οι αλβανοί. Οι έλληνες κάτοικοι του Βερατίου είχαν κρυφτεί από φόβο.

Το πρωί της 18ης του Σεπτέμβρη, τους έφεραν μπροστά στο διοικητήριο όπου είχαν στήσει ένα πολυβόλο. Έβαλαν πρώτα τον Στεφανάκο να καθήσει σε ένα κάθισμα και του έριξαν μια ριπή με το πολυβόλο. Ο Στεφανάκος έπεσε αμέσως νεκρός. Μετά διέταξαν τον Λεοντακιανάκο να καθήσει στο κάθισμα. Αυτός, αφού σήκωσε το νεκρό σώμα του εξαδέλφου και συντρόφου του το ησπάσθη και το άφησε κάτω. Κάθησε στο κάθισμα βάζοντας το ένα πόδι πάνω στο άλλο και καπνίζοντας τσιγάρο με αταραξία, σαν να βρισκόταν σε καφενείο. Την περιφρόνηση που έδειξε προς τον θάνατο την διηγούνταν και οι ίδιοι οι εχθροί.

Ο Μουσά Κιαζήμ του είπε «Φώναξε ζήτω ή αλβανία να σου χαρίσω τη ζωή». Ο Λεωντακιανάκος, απόγονος μανιατών ηρώων του 1821 του απάντησε«Είστε άτιμοι εσείς και η αλβανία σας. Ζήτω η Ελλάς» και συνέχιζε να καπνίζει. Το πολυβόλο του έριξε περίπου 20 σφαίρες. Όμως αυτός δεν πέθανε αμέσως και συνέχισε να υβρίζει τους εχθρούς. Τότε ο ίδιος ο Μουσά Κιαζήμ, συνταγματάρχης του αλβανικού στρατού του έριξε με το περίστροφο πέντε βολές ενώ ένας ακόμα αχρείος αλβανός τον χτύπησε στην πλάτη με ένα μαχαίρι.

Έτσι ήθλησε ο εθνομάρτυς Αντώνιος Λεωντακιανάκος. Τα σώματα των δύο ηρώων μεταφέρθηκαν από χριστιανούς και θάφτηκαν στη θύρα του ελληνικού σχολείου του Βερατίου όπου βρίσκονται μέχρι σήμερα, για να δείχνουν στους νέους του Βερατίου την ανδρεία των δύο ελλήνων.

- See more at: http://himara.gr/4767-san-simera-to-1914-i-ektelesi-ton-maniaton-oplarxigon-sto-veratio#sthash.7CqC6HVo.dpuf

Πηγή: www.himara.gr