ΝΤΟΥΛΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΡΥΤΣΑ: -Το μοναδικό πρόβλημα μεταξύ της Ελλάδας και της Αλβανίας είναι ο Ράμα - Ο Ταχίρι είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου

Ο πρόεδρος του ΚΕΑΔ, Ευάγγελος Ντούλες, από τη Μπομποστίτσα της Κορυτσάς, όπου συμμετείχε στην ετήσια εκδήλωση κατάθεσης στεφάνων στους τάφους των ελλήνων πεσόντων του Έπους του ’40, έκανε αναφορά στις σχέσεις Ελλήνων κι Αλβανών, αποκαλώντας τα αυτές ως άριστες κι ανωτέρου επιπέδου, ενώ επέμεινε ότι το μοναδικό πρόβλημα είναι9 ο πρωθυπουργός Ράμα.

ΝΤΟΥΛΕΣ:Οφείλουμε να είμαστε γαλήνιοι και περήφανοι, για τις σχέσεις που έχουν δημιουργήσει στον κεντρικό τους άξονα οι δύο λαοί μας. Πρόκειται για σχέσεις ανωτέρου επιπέδου. Αν υφίσταται ένα πρόβλημα μεταξύ της χώρας μας και της Ελλάδας, δυστυχώς αυτό συνδέεται μόνο με το όνομα του πρωθυπουργού της χώρας Έντι Ράμα, ο οποίος δεν εξυπηρετεί την παραδοσιακή ατζέντα των σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών, αλλά επιμένει να υπαγορεύσει τη δική του ατζέντα που είναι σε πλήρη διάσταση με τα αισθήματα και τις επιθυμίες του αλβανικού λαού.

Η στάση του εξυπηρετεί μόνο την προσωπική ατζέντα και τη φιλοδοξία του κυρίου Ράμα. Όταν όμως οι λαοί έχουν βρει τη λύση, δεν υπάρχει ηγέτης που μπορεί να τους επιβάλλει τη δική του βούληση. Πρόκειται για παρένθεση του κυρίου Ράμα και των φαντασμάτων του. Μεταβατική θα είναι.

Ερωτούμενος για τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει ο πρώην υπουργός Εσωτερικών, Σαϊμίρ Ταχίρι, ο κύριος Ντούλες είπε ότι πρόκειται μόνο για την κορυφή του παγόβουνου.

ΝΤΟΥΛΕΣ:Αυτή τη στιγμή βλέπουμε μόνο την κορυφή του παγόβουνου. Η κανναβοποίηση (χασισιποίηση) της χώρας, την οποία μονίμως καταγγείλαμε και με άλλους συνάδελφους βουλευτές, προκύπτει να είναι πέραν των διαστάσεων που κι εμείς οι ίδιοι νομίζαμε. Φαίνεται να πρόκειται για σχέδιο μαζικής και εντατικής καλλιέργειας. Κι αυτό δεν μπορεί να συμβεί μόνο υπό την ευθύνη ενός υπουργού.

Αυτό το φαινόμενο έχει ως κύριο πολιτικό και ηθικό υπεύθυνο τον ίδιο τον πρωθυπουργό Ράμα, ο οποίος έθεσε υπό αμφισβήτηση όχι μόνο τη διεθνή εικόνα της χώρας, αλλά και την κοινωνία, την οικογένεια και το πολίτη. Ο μοναδικός δρόμος είναι αυτός της πλήρους κάθαρσης όλων των τομέων. Μόνο έτσι θα μπορέσει να απαλλαχτεί η χώρα από το φαινόμενο αυτό.

Πηγή Ora news.tv

Μετάφραση tachydromos.org

Ήταν ο Πόντιος και εκ Αλεξανδρούπολης Ανθυπολοχαγός Θεόδωρος Κανδηλάπτης το πρότυπο για το «Άσμα Ηρωικό και Πένθιμο για το Χαμένο Ανθυπολοχαγό της Αλβανίας» του Ελύτη;

.

 

Θ. Μαλκίδης 

Ανθυπολοχαγός Θεόδωρος Κανδηλάπτης:Πόντος- Αργυρούπολη, Έβρος-Αλεξανδρούπολη, Βόρειος Ήπειρος- Κλεισούρα.

Ο Ανθυπολοχαγός Θεόδωρος Κανδηλάπτης, τέκνο του σπουδαίου Πόντιου εκπαιδευτικού και συγγραφέα Γεωργίου Κανδηλάπτη ( Κάνις) γεννήθηκε την 1η Ιανουαρίου 1918 στην Αργυρούπολη. Στα εξήμισι χρόνια του έχοντας ζήσει μαζί με την οικογένειά του τη Γενοκτονία, μέσω Τραπεζούντας, έφτασε στην Αλεξανδρούπολη τον Ιούνιο του 1924.

Εισήχθη στη Σχολή Ευελπίδων και όταν έγινε η εισβολή των Ιταλών φασιστών ήταν δύο μηνών Ανθυπολοχαγός, όταν στάλθηκε στην πρώτη γραμμή του μετώπου. Αρχικώς υπηρέτησε στο 7ο Σύνταγμα και μετά ως Διοικητής Λόχου του 28ου Συντάγματος. Ο γενναίος Πόντιος Ανθυπολοχαγός, πέρασε στην αθανασία, μαχόμενος στο ύψωμα Μπούμπεσι της Κλεισούρας την 28η Φεβρουαρίου 1941.

Λίγο πριν το θάνατό του ο Θεόδωρος Κανδηλάπτης έγραφε από το στη μητέρα του Αγγελική: «Ανήκω κατά τα τρία τέταρτα εις την Πατρίδα και κατά το υπόλοιπον εις την σεβαστή μου οικογένειαν. Αντιμετωπίζομεν τους αναιδείς επιδρομείς με θάρρος και αποφασιστικότητα. Μη κλάψετε αν κατά τύχη χαθώ.»

Ο Θεόδωρος Κανδηλάπτης τιμήθηκε μετά θάνατον με το Χρυσούν Αριστείον Ανδρείας και το όνομά του δόθηκε στο στρατόπεδο της έδρας της 23ης Τεθωρακισμένης Ταξιαρχίας στην Αλεξανδρούπολη.

Ο Θεόδωρος Κανδηλάπτης είναι ένας από τους φονευθέντες στο μεγάλο αντιστασιακό – απελευθερωτικό πόλεμο του 1940, του οποίου τα οστά δεν έχουν εντοπιστεί, ταυτοποιηθεί και κηδευτεί όπως αρμόζει σε άνθρωπο και σε ήρωα.

Σήμερα η πατρίδα στην οποία ανήκε ο ανθυπολοχαγός Θεόδωρος Κανδηλάπτης, λησμόνησε τη θυσία του, αδιαφόρησε για τα οστά του και ανέχεται την Ύβρη του αντιπροέδρου της Αλβανικής Βουλής και προέδρου του κόμματος των Τσάμηδων, που δήλωσε πως δε θα επιτρέψει την ανεύρεση των λειψάνων των Ελλήνων στρατιωτικών!

Υ.Γ. O Οδυσσέας Ελύτης με την έναρξη του πολέμου κατατάχθηκε ως έφεδρος ανθυπολοχαγός και καρπός της παρουσίας του στο μέτωπο, είναι τα δύο αριστουργήματά του, το «Άξιον Εστί» και το «Άσμα Ηρωικό και Πένθιμο για το Χαμένο Ανθυπολοχαγό της Αλβανίας».

Στο ΣΤ΄ κεφάλαιο του ποιήματός «Άσματος», γράφει σχετικά:

«Ήταν ωραίο παιδί. Την πρώτη μέρα που γεννήθηκε. Σκύψανε τα βουνά της Θράκης να φανεί Στους ώμους της στεριάς το στάρι που αναγάλλιαζε Σκύψανε το βουνά της Θράκης και το φτύσανε Μια στο κεφάλι, μια στον κόρφο, μια μέσα στο κλάμα του. Βγήκαν Ρωμιοί με μπράτσα φοβερά Και το σηκώσαν στου βοριά τα σπάργανα»

Το ηρωικό πρότυπο, το παράδειγμα αντίστασης ενάντια στο φασισμό, ο άνθρωπος που αγωνίζεται για την ελευθερία είναι ένας Θρακιώτης, ένας ακόμη ανάμεσα στους χιλιάδες άταφους συμπατριώτες μας, ο γεννημένος στον Πόντο και μεγαλωμένος στην Αλεξανδρούπολη, Ανθυπολοχαγός Θεόδωρος Κανδηλάπτης.

Ακούστε τη συνέντευξη του Θ. Μαλκίδη στο ραδιόφωνο της Πειραϊκής Εκκλησίας και στη δημοσιογράφο Σοφία Χατζή.

Ο Γεώργιος Κανδηλάπτης μιλώντας σε μνημόσυνο του γιου του στην Αλεξανδρούπολη

Ο Γεώργιος Κανδηλάπτης.

Ο Γεώργιος Κανδηλάπτης με τη σύζυγό του Αγγελική

Ο Γεώργιος Κανδηλάπτης – Κάνις γεννήθηκε στην Αργυρούπολη του Πόντου το έτος 1881. Φοίτησε  στο Φροντιστήριο Αργυρουπόλεως και  το  1899 διορίσθηκε δημοδιδάσκαλος. Δίδαξε σε σχολεία της περιοχής και ταυτόχρονα προσέφερε πολύτιμες υπηρεσίες στον Ελληνισμό, από διάφορες  θέσεις, όπως  Γραμματέας της μητροπόλεως Χαλδίας, οργανωτής και υπεύθυνος συλλόγων, εκπρόσωπος των κατά την περίοδο της ανταλλαγής των πληθυσμών κ.α.

Κατέγραψε την ιστορία του Πόντου και συνέλεξε πολύτιμα στοιχεία για τη λαογραφία και τη δημώδη ποίηση. Μελέτησε τα μοναστήρια και τα φρούρια της Χαλδίας και αντέγραψε πολύτιμους κώδικες. Δημοσίευσε τα βιβλία Ξυνωρίς και Εαρινόν Ρόδον,(Τραπεζούς 1911 και 1913) και πλήθος άρθρων στις εφημερίδες Φάρος της Ανατολής της Τραπεζούντας, Αργοναύτης του Βατούμ.Κατά την ανταλλαγή διέσωσε και μετέφερε στην Ελλάδα  κειμήλια από τις Ιερές Μονές και την Μητρόπολη Χαλδίας, τα οστά του Αυτοκράτορα της Τραπεζούντας Αλεξίου του Μεγαλοκομνηνού και την περίφημη βιβλιοθήκη της Αργυρουπόλεως «Ο Κυριακίδης».

Στην Ελλάδα εργάσθηκε ως δημοδιδάσκαλος στο Νομό Έβρου μέχρι τη συνταξιοδότησή του και συνέχισε το συγγραφικό του έργο. Δημοσίευσε δέκα βιβλία και πολυάριθμες μονογραφίες και άρθρα σε επιστημονικά περιοδικά και εφημερίδες. Απεβίωσε το 1971 και ετάφη στην Αλεξανδρούπολη.

http://malkidis.blogspot.al/ 

Το αλβανικό «σύνδρομο»

Του Σταύρου Τζίμας

Αρχές Νοεμβρίου συναντώνται στην Κρήτη ο Νίκος Κοτζιάς και ο Αλβανός ομόλογός του Ντιτμίρ Μπουσάτι, σε μια προσπάθεια να βελτιώσουν τις διακρατικές σχέσεις που, εδώ και πολύ καιρό, έχουν πάψει να κινούνται σε πνεύμα καλής γειτονίας. Θα περίμενε κανείς ότι ενόψει της συνάντησης θα διαμορφωνόταν ένα κλίμα που θα διευκόλυνε τις συζητήσεις ή τουλάχιστον δεν θα τις δυσκόλευε. Αντ’ αυτού, έχουμε συνεχείς αντεγκλήσεις (και) στο διπλωματικό πεδίο, με αφορμή συμπεριφορές της αλβανικής πλευράς σε θέματα της ελληνικής μειονότητας. Τα Τίρανα δίνουν την εντύπωση ότι έχουν ανοίξει βεντέτα με τους Ελληνες στον Νότο. Διακατέχονται από μια μόνιμη καχυποψία ότι η μειονότητα αποτελεί τον «δούρειο ίππο» διά του οποίου η Ελλάδα επιδιώκει τον ακρωτηριασμό της Αλβανίας. Παρότι πέρασαν 35 χρόνια από την πτώση του καθεστώτος Χότζα, το σύνδρομο της εχθρικής περικύκλωσης δείχνει να κατατρύχει ακόμα τη γειτονική χώρα. Ετσι οι αντιδράσεις του ελληνικού στοιχείου, υπερβολικές κάποιες φορές, σε κυβερνητικές επιλογές όταν αισθάνεται ότι πλήττουν τα μειονοτικά του δικαιώματα, διαβάζονται ως κατευθυνόμενες από την Αθήνα, στην οποία δεν αναγνωρίζουν το δικαίωμα να συμπαραστέκεται στους ομοεθνείς της. Δεν ισχύει, φυσικά, το ίδιο για τα Τίρανα, που διατηρούν το δικαίωμα να παρεμβαίνουν ανοικτά υπέρ των Αλβανών της FYROM ή να εξοπλίζουν τον UCK, όπως έγινε στο Κόσοβο.

Η κυβέρνηση Ράμα θα πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι η ελληνική μειονότητα αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο στις σχέσεις με την Ελλάδα. Με το να μεθοδεύει διαρκώς τη συρρίκνωσή της και την εις βάθος χρόνου εθνολογική αλλοίωση των περιοχών στις οποίες υπάρχει από την αρχαιότητα, οι σχέσεις δεν πρόκειται να βελτιωθούν. Καμία κυβέρνηση στην Αθήνα δεν θα ανεχθεί πολιτικές που οδηγούν στον ξεριζωμό της ομογένειας. Με τον πρόσφατο νόμο για της μειονότητες, «φυλάκισε» την ελληνική, τη μοναδική στην πραγματικότητα υπαρκτή, στις περιοχές που είχε καθορίσει ο Χότζα, ενώ αναγνώρισε επισήμως άλλες, ανύπαρκτες, όπως π.χ. τη βουλγαρική.

Παζάρεψε επ’ αυτού με τη Βουλγαρία, που από τις αρχές του χρόνου θα έχει την προεδρία της Ε.Ε., για να στηρίξει η Σόφια το θέμα του καθορισμού ημερομηνίας ένταξης ενταξιακών διαπραγματεύσεων. Γνωρίζει ασφαλώς ο κ. Ράμα ότι για να κάνει αυτό το σημαντικό βήμα η χώρα του, θα πρέπει να συναινέσει και η Ελλάδα. Δείχνει όμως να αδιαφορεί (;), ίσως για να δοκιμάσει τις αντοχές της Αθήνας. Σε τέτοια ατμόσφαιρα τι μπορεί να περιμένει κανείς από τη συνάντηση της Κρήτης;

Kathimerini.gr