Δήμος Τιράνων: Προσφέρουμε μια μικρή βοήθεια στην Ελλάδα- ως ένδειξη της αλληλεγγύης μας

Τα Τίρανα εκφράζουν την αλληλεγγύη τους στην Αθήνα και της παρέχουν μια  βοήθεια για την αντιμετώπιση των καταστροφών από την πυρκαγιά σε περιοχή της Αττικής.

Όπως το είχε υποσχεθεί πριν από δύο ημέρες, ο δήμαρχος των Τιράνων, Εριόν Βελιάι, πρότεινε στο 

Δημοτικό Συμβούλιο να εγκρίνει τη χορήγηση οικονομικής βοήθειας των 50 χιλιάδων ευρώ, για να διευκολύνει τις συνέπειες των ζημιών που προκλήθηκαν από την τεράστια πυρκαγιά που σάρωσε προάστια της Αθήνας.

Στην ομιλία του, ενώπιον του Δημοτικού Συμβουλίου, ο Βελιάι δήλωσε ότι πρόκειται για μια μικρή βοήθεια, αλλά δείχνει ότι τα Τίρανα βρίσκονται στο πλευρό της Αθήνας στην αντιμετώπιση της φυσικής καταστροφής.

«Αυτό που συνέβη τις τελευταίες ημέρες στην Αθήνα μας έπληξε όλους. Είναι μια τρομερή τραγωδία που δεν μπορεί να αφήσει κανέναν αδιάφορο. Ένιωσα πραγματικά πόνο για όλους τους άνδρες τις γυναίκες και τα παιδιά που έχασαν τη ζωή τους ως αποτέλεσμα μιας τόσο  ξέφρενης και μαζικής φωτιάς.

Αλλά, αισθάνομαι πολύ  υπερήφανος για την αλληλεγγύη που έχουν δείξει όλοι οι Αλβανοί πολίτες με τους γείτονές  μας τις δύσκολες αυτές ημέρες.

Μόλις πριν από λίγες εβδομάδες είχα την ευκαιρία να επισκεφθώ τον Δήμο Αθηναίων, όπου είχαμε μια πολύ καλή συνάντηση με τον ομόλογο μου όπου συζητήσαμε για το πώς μπορούμε να αυξήσουμε τη συνεργασία μεταξύ των δύο πόλεων μας.

Εξέφρασα στον συνάδελφό μου, τα ειλικρινή μου  συλλυπητήρια εκ μέρους όλων των πολιτών των Τιράνων,  αλλά αποφασίσαμε- παρά τις μέτριες δυνατότητές μας να προσφέρουμε μια συγκεκριμένη οικονομική βοήθεια για την ανακούφιση και κατά κάποιο τρόπο των συνεπειών της τραγωδίας», δήλωσε ο Βελιάι.

(Στοιχεία από gazetatema.net)

--

The Hellenic Information Team

               

  Το παρόν άρθρο μεταφράστηκε και επιμελήθηκε από το  © Βαλκανικό Περισκόπιο -Γιῶργος Ἐχέδωρος

- http://www.echedoros-a.gr

Κάποτε στην παραλία στην Αλβανία! - Dikur në bregdet në Shqipëri!

 

                  

l.h/ dita

A jemi ne më të mërshirshëm se Zoti, që t’i falim grekët?!

Alfred Lela

Një zjarr infernal e ka përfshirë Greqinë, vendin fqinj të shqiptarëve, që prej disa ditësh. Flakët e zjarreve, që duket sikur kanë dalë nga kohët antike, kanë hedhur një dritë të re mbi fuqinë e plotfuqishme të natyrës, pafuqinë njerëzore, por edhe solidariten, dhimbjen dhe pamëshirën njerëzore.

Pyetja, që është edhe titulli i këtij editoriali, m’u shfaq sot në ‘perden’ e Facebook-ut, që cila bie e ngrihet çdo ditë me marrëzitë, budalliqet dhe gjenialitetin e njerëzve që jetojnë kësaj ane të botës, bijve të shqipes. Njëri prej të cilëve nuk donte t’i kundërvihej Zotit [a.s] i cili kishte sjellë këtë zjarr mbi Greqinë dhe grekët. Sepse kështu mund të ndodhte (kundërvënia), nëse ai shprehte keqardhje për tragjedinë [më mirë ta kem grurë me Zotin, se sa me të dobëtin].

Sfida e shoqërisë, e kulturës dhe e medias, nuk është zhdukja e rrënjëve të së keqes dhe as e çmendurive dhe budallikut, por përpjekja për një kufizim të gjuhës së urrejtjes me ngjyresa etnike, fetare, gjinore, krahinore, e me radhë. Përkufizimi i ri i asaj që konsiderohet si ‘liri e shprehjes’ e cila, në shumë raste, duhet përkufizuar si ‘liri e (vetë)përmbajtjes. Facebook pas ‘tërheqjes së veshit’ nga Kongresi Amerikan ka filluar një politikë të re rregullimesh duke futur në punë algoritme që kapin dhe kufizojnë gjuhën e urrjetjes apo edhe shkelje të të drejtave të autorit, e të tjera.

Facebook është në fakt pasqyra më e bukur dhe njëkohësisht më e shëmtuar e lirisë së shprehjes. Kjo platformë e fuqishme globale bie edhe si kambanë kujtese për atë se fjala është e lirë, por liria është edhe kufizim. Kur bëhet është shkapërderdhje, banalitet, lapërdhi, liria pushon së qeni dhe bëhet kaos.

Kaosi si definicion (një prej tyre) është mungesë e kufizimit dhe e përkufizimit. Kaos janë zjarret në Greqi, tajfunet në bregun juglindor të Amerikës, cunamet në Azi, sëmundjet infektive në Afrikë, lufta in perpettum në Lindjen e Mesme. Njeriu ndërton vazhdimisht mekanizma për t’iu kundërvënë kaosit. Vetë grekët e lashtë e shpikën Olimpin dhe zotat për të definuar kaosin, për të vendosur një hierarki, një rend.

Sa u takon marrdhënieve shqiptaro-greke, ato janë përshkuar shpesh nga trazirat, keqkuptimet dhe moskuptimet dhe, ndonjëherë, pse jo, edhe nga kaosi. Si kaosi i fundLuftës së Dytë, për shembull, kur grekët përzunë me zjarr e me hekur shqiptarët e Çamërisë nga trojet e tyre. Apo dhe kaosi i fillimviteve ’90, kur grekët u hapën dyert e mikpritjes qindra mijra shqiptarëve, që gjetën strehë, bujari dhe dashuri në vatrat e fqinjëve të panjohur.

Pavarëisht asaj se, ne shqiptarët, mund të kemi qenë më të dëmtuar nga mosrendi i kaosit, tragjedia greke, infernoja e ditëve të fundit, nuk mund të na gëzojë. Duhet të na pikëllojë. Të na kthejë drejt faljes dhe lutjes.

Si në poezinë e Jorgos Seferisit, edhe ne duhet të ndjehemi grekë: të asaj Greqie, të butë dhe njëkohësisht mizore, e cila “ngado shkojmë na hap plagë”.

http://politiko.al/