Σελίδες

Oι Ελληνες είναι Αλβανοί που νομίζουν ότι είναι Ιταλοί!

Εχει δίκιο η αλβανίδα ιστορικός Ελενα Κοτσάκι. Φυσικά και είμαστε Αλβανοί εάν δείτε πόσο κακάσχημος και ατσούμπαλος λαός είμαστε. Η πιο κοντινή εκδοχή του Αλβανού είναι οι Ελληνες. Γι΄αυτό και οι Αλβανοί αισθάνονται σαν τα σπίτια τους στην Ελλάδα. Είμαστε Αλβανοί που νομίζουμε ότι είμαστε Ιταλοί.
Ο Δημήτρης Στεργίου γράφει σχετικά>
«Ποια Ελλάδα; Δεν υπάρχουν Έλληνες. Όλοι είναι Αλβανοί που ντρέπονται να το πουν, η Αλβανία θα έφτανε μέχρι και την Άρτα, τους Τούρκους από την Ελλάδα τους έδιωξαν οι Αλβανοί, υπάρχουν Τσάμηδες ακόμη και στη Θήβα…».
Πώς το έλεγαν οι αρχαίοι ημών πρόγονοι; «Δρυός πεσούσης πας ανήρ ξυλεύεται». Σήμερα, δεν ξυλεύεται μόνο πάς ανήρ, αλλά και πάσα γυνή, όπως η «ιστορικός» από την ΑλβανίαΈλενα Κοτσάκι, προφανώς εξαλβανισθείσα ελληνικής καταγωγής, δηλαδή ανθρώπινο ον με περισσό ανθελληνικό μίσος, όπως οι γνωστοί γενίτσαροι και πάντες όσοι εξισλαμισθέντες, εκλατινισθέντες και εξισλαβισθέντες. Πώς το λέει σήμερα ο θυμόσοφος ελληνικός λαός; Μάθανε ότι … πουλιόμαστε, πλάκωσε και η Έλενα από την Αλβανία, η οποία σε τηλεοπτική εκπομπή με υψηλή τηλεθέαση στην Αλβανία, ως «ιστορικός» (από κάποιο Βοϊδοχαλκείο» προφανώς) διερωτήθηκε: «Ποια Ελλάδα; Δεν υπάρχουν Έλληνες. Όλοι είναι Αλβανοί που ντρέπονται να το πουν. Αλβανοί όπως ο μοντέρνος Έλληνας πρωθυπουργός». Και απεφάνθη: «Βιβλίο γεωγραφίας στην Αλβανία αναφέρει πως την Αλβανία την βίασαν η Σερβία το Μαυροβούνιο και η Ελλάδα, καθώς αν υπήρχε διεθνές δίκαιο η Αλβανία θα έφτανε μέχρι και την Άρτα, η Ελλάδα δεν έχει ελληνικό πληθυσμό, ο πληθυσμός της Ελλάδας, όλοι αυτοί που πολέμησαν, ήταν Αρβανίτες με φουστανέλες, τους Τούρκους από την Ελλάδα τους έδιωξαν οι Αλβανοί και ότι υπάρχουν Τσάμηδες ακόμη και στη Θήβα…». Πάλι καλά που δεν είπε ότι η Αλβανία θα έφτανε έως τη … Σπάρτη, ότι η Ωραία Ελένη ήταν … Αλβανίδα και ο Μενέλαος … Αλαβανό- Ιλυρριό-Φρυγό-Βλαχος, όπως υποστηρίζουν άλλοι … «ιστορικοί»!!!
Δημιουργήθηκε τέτοια αποπνικτική ατμόσφαιρα στην εκπομπή που έκανε τον παρουσιαστή να αναφωνήσει με … οίκτο για την Ελλάδα (όσο … «υπάρχει») και τους Έλληνες (όσοι «είναι», αν «είναι»!): «Μήπως το παρατραβάμε;».
Αυτό είναι το κατάντημα της χώρας μας, αγαπητοί αναγνώστες. Είπαμε, πάς ανήρ και, τώρα, και πάσα γυνή ξυλεύεται την πεσούσαν δρυν της Ελλάδος. Πριν από μερικές ημέρες ο Σκοπιανός πρωθυπουργός απεφάνθη ότι «Μακεδονία είναι μόνο μία», εννοώντας τη δική του! Πριν από δύο χρόνια ο Ασιάτης νέος σουλτάνος της Τουρκίας Ταγίπ Ερντογάν έδινε, σε ομιλία του στο πανεπιστήμιο που φέρει το όνομά του στην επαρχία της Ριζούντας, εθνικιστικά «μαθήματα» στους Ευρωπαίους , Βαλκάνιους και Ευρασιάτες κατακτημένους από τον πρόγονό του Μωάμεθ Β΄ τον Πορθητή να «βάλουν τα σύνορα της καρδιάς τους», δηλαδή να «ξεσηκωθούν» και να αγνοήσουν τα σημερινά φυσικά σύνορα. «Σίγουρα συναντάτε τα ίχνη ενός από τους προγόνους μας σε κάθε βήμα σας (κατά τα εδάφη που εκτείνονται) από τη Θράκη στην Ανατολική Ευρώπη..», τόνισε, μεταξύ άλλων, σα να μην ήρθαν οι πρόγονοί τους, ως κατακτητές, από τα βάθη της Κεντρικής Ασίας! Τί σημαίνουν όλα αυτά τα εθνικιστικά ερντογανικά; Μα, ότι πρέπει οι σημερινοί απόγοινοι των Ρωμαίων να ζητήσουν να «ξαναχαραχθούν τα σύνορα της καρδιάς τους», δηλαδή της απέραντης Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, οι σημερινοί απόγονοι της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας να ζητήσουν να «ξαναχαραχθούν τα σύνορα των προγόνων τους» κλπ.
Αλλά, δεν φταίνε αυτοί! Φταίει η Ελλάς που καθεύδει, εφαρμόζοντας προφανώς τη συμβουλή του κ. Τόσκα «να κάνετε πως κοιμόσαστε όταν απειλείσθε από … ληστές και κακοποιούς» για να σώσουμε προφανώς μόνο το … τομάρι μας …

Τα αρβανίτικα του Αρχιεπισκόπου Ιερώνυμου και ο αλβανικός εθνικισμός




«Ο Αρχιεπίσκοπος της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ελλάδος, Ιερώνυμος, πραγματοποίησε συνάντηση με εκπροσώπους της μοναδικής εκκλησίας της Καλαβρίας, η οποία αναγνωρίζει την εξουσία του Βατικανού. Αυτή είναι η βυζαντινή εκκλησία των Αρμπερές ( Σημείωση: Αλβανική εθνογλωσσική ομάδα της νότιας Ιταλίας). Η αντιπροσωπεία ηγείτο από τον σεβασμιώτατο Ντονάτο Ολιβέριο», γράφει ο Αλβανοτσάμης ιστορικός, Άρμπεν Λάλα σε άρθρο που δημοσιεύθηκε χθες σε αλβανική ιστοσελίδα.



«Κατά τη διάρκεια της συνάντησης με τους αδελφούς εξ αίματος καθώς και τη μητρική γλώσσα και πνεύμα, ο Αρχιεπίσκοπος της Ελλάδος, Ιερώνυμος δήλωσε «γιάκου ουί νεν μπέγετ» [«ghiaku ui nën bëghet -το αίμα νερό δεν γίνεται»] στα αρβανίτικα, που στα αλβανικά το λέμε « γιάκου νουκ βέχετ Ούγετ- gjaku nuk bëhet ujë», δηλαδή «το αίμα δεν γίνεται νερό».


Αυτή η φράση αναφέρεται στην ιστορία των αρβανιτών μετά την τραγωδία των πολέμων κατά των Ορμανών που μετανάστευσαν από το Μοριά –Πελοπόννησο στην Καλαβρία, τη Σικελία και αλλού.
Τη φράση αυτή του αρχιεπίσκοπου Ιερώνυμου εκλαμβάνει ο Αλβανός ιστορικός για να στοιχειοθετήσει το προπαγανδιστικό του άρθρο.


Θα σημειώσει « Η δήλωση αυτή του υψηλού Κληρικού της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, αποδεικνύει για άλλη μια φορά ότι οι Αλβανοί ήταν εκείνοι που έθεσαν τα θεμέλια της Νέας Ελλάδας, οι ήρωες, ο πρόεδροι, οι πρωθυπουργοί, ακαδημαϊκοί, ηθοποιοί και ούτω καθεξής».


«Αλλά», καταλήγει ο Αλβανός συντάκτης, «στην Ελλάδα υπήρχε πάντα ένας έντονος πόλεμος εναντίον των αρβανιτών, οι οποίοι δέχθηκαν επιθέσεις  από Έλληνες σλαβικής καταγωγής, από Έλληνες της Μικράς Ασίας καθώς και Βλάχους που θέλουν να παρουσιάζονται ως αυτόχθονες στην Ελλάδα».


 Η προπαγανδιστική τακτική του αλβανού συντάκτη είναι γνωστή εδώ και χρόνια, αποδεχόμενος κάθε ακραία εθνικιστική  ιδέα του αλβανικού χώρου, γράφει ακατάπαυστα αυτό που θέλουν και αρέσει στους συμπατριώτες του, ότι όλα τα κράτη που δημιουργήθηκαν από τον 19ο αιώνα και εδώ στα Βαλκάνια,  ιδρύθηκαν από τον αλβανικό παράγοντα.


Οπωσδήποτε δεν του αρέσει η πραγματικότητα, ότι οι Αλβανοί μαζί με τους Τούρκους, ως ένα σώμα, αποδέχθηκαν το Ισλάμ και  προσπαθούσαν συνεχώς  να καταπνίξουν κάθε φωνή που ήθελε να ζήσει ελεύθερη στη νότια βαλκανική.


… Τώρα παίρνουμε το μέρος των ηρώων και των επαναστατών και τους κάνουμε δικούς μας…


Πηγή των πληροφοριών του αλβανικού άρθρου, προφανώς  είναι σχετική αναφορά από την ιστοσελίδα romfea.

 
--
               

Αλέξανδρος Μαλλιάς: "Ο δεκάλογος ενός διπλωμάτη"

 Του Αλέξανδρου Π. Μαλλιά , πρέσβη επί τιμή
«Ο Δεκάλογος ενός Διπλωμάτη» 
1.Αλλαγή διεθνών ισορροπιών
Η κατάσταση στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής είναι εμπόλεμη, εκρηκτική , απρόβλεπτη .
Δεν έχουν ημερομηνία λήξης οι πόλεμοι και οι πληθυσμιακές προς την Ευρώπη μετακινήσεις προσφύγων και οικονομικών μεταναστών. 
Σημειώνουμε  επίσης   την αναποτελεσματικότητα των διεθνών οργανισμών  και συμφωνιών και την αποδυνάμωση του  παγκοσμίου συστήματος συλλογικής ασφάλειας που ενσαρκώνει ο  ΟΗΕ. 
Η  αιτία είναι η σύγκρουση των «5» Μονίμων Μελών του  .
Το ΝΑΤΟ και η  Ευρωπαϊκή Ένωση, επί δεκαετίες σταθεροί πυλώνες του  εθνικού μας προσδιορισμού και  εθνικής ασφάλειας -με την γενικότερη δυνατή  του όρου έννοια-βρίσκονται σε μία παρατεταμένη κρίση ταυτότητας , έλλειψης και σταθερότητας στόχων .Κυρίως όμως κλονισμού της αίσθησης και της αντίληψης  του κοινού  συμφέροντος. 
 Στην δική μας Ευρώπη, προεξοφλώ  ότι οι Ευρωεκλογές του Μαϊου 2019 , με πρόσχημα το προσφυγικό-μεταναστευτικό , θα επιβεβαιώσουν την κυρίαρχη πλέον θέση των αντι-ευρωπαϊκών  αναθεωρητικών δυνάμεων σε μεγάλο αριθμό κρατών –μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης , της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας περιλαμβανομένης. 
2. Κύπρος :
 Δεν απαιτείται προσπάθεια για να αντιληφθούμε τις διαρκείς ιστορικές, πολιτικές και ηθικές μας ευθύνες απέναντι στην Κυπριακή Δημοκρατία. Το στίγμα της προδοσίας της χούντας  έχει αφήσει   ανεξίτηλα σημάδια . Αν και έχουν περάσει 44 χρόνια, δεν έχουμε κάνει μέχρι στιγμής την σοβαρή  αυτοκριτική μας. Περιοριζόμαστε  στην μόνιμη προσπάθεια  επίρριψης  και αποποίησης ευθυνών . 
Ήδη από την δεκαετία του ΄50 , αναζητούμε και αποζητούμε το Δίκαιο, τη Δικαιοσύνη, τη Δικαίωση. Πολλοί προσπάθησαν στη διαδρομή αυτή να μας χωρίσουν σε στρατόπεδα. Από εδώ τοποθετούν τους  πατριώτες και εκεί τους άλλους τους ενδοτικούς .
3. Η Τουρκία:
 Η  Τουρκία είναι ένας  δύστροπος γείτονας.  Είμαστε αναγκασμένοι να συνυπάρχουμε. Είναι  μία  μεγάλη περιφερειακή δύναμη . Θεωρεί  ταυτόχρονα  ότι έχει παγκόσμια εμβέλεια και  ρόλο.
Τον  ρόλο αυτό  διεκδικεί διότι –παρά τα κρίσιμα  προβλήματα της στα οποία σήμερα κυριαρχεί ηβαθιά οικονομική κρίση- οι δυνατότητες, η αποφασιστικότητα και η  τακτική προσφυγής στον πόλεμο  αφορούν στα ζητήματα που βρίσκονται ψηλά στην Ατζέντα των παγκοσμίων προτεραιοτήτων.  
Χώρα με ειδικό βάρος αποτελεί  πλέον και το βαρόμετρο για την βιωσιμότητα  της  ενότητας της Δύσης. Κυρίως του  ΝΑΤΟ. 
4. Συμμαχίες και Εθνική Ασφάλεια :
Ισχύει η δύναμη  του δικαίου ή το δίκαιο της ισχύος; Επιμένουμε στη δύναμη του Δικαίου. Ή  Τουρκία προκρίνει το δίκαιο της Ισχύος. 
Μάταια στην Ελλάδα διαχρονικά  αναζητούμε και αποζητούμε τον «από μηχανής θεό». Δεν υπάρχουν  διλήμματα: Στο τέλος του εμφυλίου πολέμου  το ΝΑΤΟ ήταν η μόνη  επιλογή  μας ως χώρα και ως έθνος. 
Όμως, τα πράγματα και τα συμφέροντα μεταβάλλονται.  Παρατηρούμε : 
- τον ισχυροποιημένο ρόλο της Ρωσικής  Ομοσπονδίας και την   επιστροφή  της στην Ευρω-Ανατολή , 
-την άνοδο προς την κορυφή  της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας  με το όχημα της « ήπιας δύναμης» , 
- την αβεβαιότητα  που επικρατεί σήμερα στις διατλαντικές σχέσεις και 
-την  σταθερή και μόνιμη απειλή που συνιστά  η Τουρκία  . 
Αν διαβάσουμε  σωστά   την πραγματικότητα  που διαμορφώνεται , το συμπέρασμα είναι ότι  το ΝΑΤΟ  μόνο του πλέον δεν μπορεί  να καλύψει  το θεμελιώδες πρόβλημα Εθνικής Ασφάλειας της Ελλάδος. 
5. Η Συμφωνία των Πρεσπών:
Στις 17 Ιουνίου υπογράψαμε με πανηγυρισμούς  την Συμφωνία των Πρεσπών με την πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας, τονίζοντας  ότι σταθερή επιδίωξή μας ήταν να μην υπάρχει  νικητής και ηττημένος. 
Γιατί όμως δεν φροντίσαμε  να ισχύσει ταυτόχρονα και στην Ελλάδα; Να μην χωρίζουμε δηλαδή σήμερα πολίτες και πολιτικούς  σε νικητές και ηττημένους. Σε εθνικιστές και προοδευτικούς. Σε φοβικούς και  δειλούς και σε  θαρραλέους από την άλλη.
6. Σύνεση, συνεννόηση και συναίνεση: 
Η ορθή προσέγγιση θα ήταν να προσέλθουμε στις διαπραγματεύσεις με τα Σκόπια έχοντας εξασφαλίσει  στο μέτρο του εφικτού την μεγαλύτερη δυνατή πολιτική στήριξη και συνοχή. Η κυβέρνηση επέλεξε το αντίθετο. Προσπάθησε συστηματικά μέσω του Μακεδονικού να  πλήξει  και να απαξιώσει την αξιωματική αντιπολίτευση  κυρίως αλλά όχι μόνο. Με την  τακτική  αυτή υπονόμευσε κυρίως τις δικές της επιλογές ,την δική της Συμφωνία. Δείχνει τώρα να εκπλήσσεται από την αντίδραση  της κοινής γνώμης την οποία  η ίδια προκάλεσε .
Αν είχε δρομολογήσει ένα πλαίσιο πραγματικής συνεννόησης  αναμφίβολα η κατάσταση σήμερα θα ήταν πλέον ευνοϊκή. 
Χωρίς  πολιτική συνεννόηση δεν μπορούμε να βρούμε βιώσιμες  λύσεις στα  εθνικά ζητήματα.Επιπλέον,  οι λύσεις που βρίσκονται  αν δεν στηριχθούν από την κοινωνία δεν  αντέχουν  στην δοκιμασία του χρόνου. 
7. Ελλάδα και Αλβανία: 
Ελλάδα και η Αλβανία ας  βρούμε  λύση στα  πραγματικά  προβλήματα  και να  συνεννοηθούμε  στην βάση του αμοιβαίου συμφέροντος με  μία Συμφωνία–πακέτο.  Βασική  προϋπόθεση  είναι  η πολιτική συνεννόηση στην Αθήνα. 
Η Ελληνική Εθνική Μειονότητα στην Αλβανία ειδικά δε στην Χειμάρρα είναι η μόνη εκτός συνόρων μας συμπαγής  Ελληνική Μειονότητα. 
Δεν είναι τυχαίες οι προσπάθειες  των Τιράνων να γκρεμίσουν μέσω  επιλεκτικών κατεδαφίσεων τις περιουσίες   της Ελληνικής  Μειονότητας στη Χειμάρρα.
8.Εθνικό Συμφέρον  – Ρωσική Ομοσπονδία:
Χάρις σε  άξιους  πολιτικούς  μας ηγέτες  έχουμε κάνει τις ορθές μας επιλογές  στο ΝΑΤΟ και στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Έχουμε την δυνατότητα να κινούμαστε  σε  ένα πλαίσιο βελτιωμένης, αλλά κάθε άλλο παρά  απόλυτης πολιτικής, αμυντικής  και  οικονομικής ασφάλειας. 
Εύχομαι και  ελπίζω  ότι τα εθνικά μας συμφέροντα υπαγόρευσαν τις πρόσφατες κινήσεις μας έναντι της Ρωσίας. 
Η παρέμβαση στις εσωτερικές μας  υποθέσεις  οποιασδήποτε χώρας, της Ρωσίας συμπεριλαμβανομένης , δεν είναι ανεκτή.
Υπό μία  προϋπόθεση. Η  θέση αυτή πρέπει να ισχύει  έναντι όλων.
Ήλθε η στιγμή  η Αθήνα και η Μόσχα να  θέσουν ένα τέλος στην δυσάρεστη αυτή παρένθεση.Ας φροντίσουμε  να  αποκαταστήσουμε  λειτουργικές σχέσεις . Για πρώτη φορά μετά το 1974 ,ακυρώνεται   κάθε δυνατότητα προσφυγής μας στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ έχοντας εκ προοιμίου  εξασφαλίσει την αρνητική διάθεση ενός Μονίμου Μέλους.  
 9.Ελλάδα  και ΗΠΑ-Η Σούδα και Διμερή Ανταλλάγματα Ασφαλείας:
Η κατάσταση στις Αμερικανο-Τουρκικές σχέσεις και η εκρηκτική  ρευστότητα  στην μεγάλη περιοχή της Ευρω-Ανατολής  καθιστούν τον ελληνικό  γεωπολτικό και αμυντικό χώρο αναντικατάστατο . 
Η έλλειψη  βούλησης της Συμμαχίας  να εγγυηθεί  την κυριαρχία και την εδαφική ακεραιότητα  της Ελλάδος  μας  υποχρεώνει να αναζητήσουμε   εγγύηση ασφάλειας σε διμερές επίπεδο,πρωτίστως  από τις ΗΠΑ. Σήμερα είναι στον αστερισμό του εφικτού μέσω  μίας πενταετούς ή δεκαετούς  Συμφωνίας για την Σούδα.
10. Εθνικό Συμβούλιο Ασφαλείας 
Συχνά ακούμε ότι λείπει μας λείπει η αποτελεσματικότητα.  Επιμένω  ότι λείπει κυρίως η συνέχεια. Όσο η  Εθνική Πολιτική Ασφάλειας δεν διέπεται από το αυστηρό θεσμικό πλαίσιο που προσδιορίζει το πως, πότε, ποιος και γιατί τόσο οι προσωπικές επιλογές και η «γνώμη» , με την τόσο κτυπητή απουσία «μέτρου» στις εκδηλώσεις μας, θα υποκαθιστούν την  αποτελεσματική δράση. Η  σύσταση ενός  Εθνικού Συμβουλίου Ασφαλείας υπό τον Πρωθυπουργό είναι χρήσιμη και αναγκαία.
Έχω υπηρετήσει υπό 15 Υπουργούς Εξωτερικών και 11 διαφορετικές κυβερνήσεις.Πεποίθηση μου είναι ότι  
η πολιτική συνεννόηση, η συνέχεια , ο μακροχρόνιος σχεδιασμός, η γνώση  και η αξιοποίηση τωναρίστων αποτελούν τον ακρογωνιαίο λίθο για να αντιμετωπίσουμε τις προκλήσεις