Μια γυναίκα στην θέση του Προξένου του Γ.Π Κορυτσάς!

Σύμφωνα με πληροφορίες μας αλλά και όπως φαίνεται από ένα έγγραφο στην Διαύγεια θα έχουμε ως Πρόξενο στην Κορυτσά την κυρία Μαγδαληνή Νικολάου ΣΠΑ. Με την έρευνα μας στο ίντερνετ είδαμε πως η κ Νικολάου διατέλεσε ως πρόξενος στην Λειψία της Γερμανίας. Την καλωσορίσουμε και της ευχόμαστε καλή δύναμη στο δύσκολο έργο που αναλαμβάνει σε δύσκολες εποχές για τις ελληνοαλβανικές σχέσεις. Πάντως το Ελληνικό Κράτος άφησε για 5 μήνες το Γ. Π Κορυτσάς χωρίς πρόξενο και αυτό ήταν κάτι που κατά την άποψη μας στοίχισε στην ομογένεια της Κορυτσάς. 

Πελασγός

Αλέξανδρος Π. Μαλλιάς: «Έχουμε μια συνέχεια κακών επιλογών στις σχέσεις με την Αλβανία»

Με αφορμή την υπόθεση του Κωνσταντίνου Κατσίφα, ο πρέσβης επί τιμή Αλέξανδρος Π. Μαλλιάς αναλύει τις σχέσεις Ελλάδας και Αλβανίας, υπογραμμίζοντας τα στρατηγικά λάθη της Αθήνας. Παράλληλα, επισημαίνει μείζονες εμπλοκές στο ζήτημα της Συμφωνίας των Πρεσπών.

Η υπόθεση Κατσίφα δημιουργεί νέες εντάσεις στις σχέσεις Ελλάδας και Αλβανίας. Κατ’ αρχάς θα ήθελα να μου πείτε τι θεωρείτε εσείς ότι συνέβη.

Δεν ήμουν παρών και δεν υπάρχουν άλλοι αυτόπτες μάρτυρες, πέραν των ειδικών δυνάμεων της Αλβανικής Αστυνομίας, της RENEA, που ήρθαν ειδικά για την υπόθεση αυτή από τα Τίρανα. Συνεπώς, δεν θα ήθελα να μπω στη λογική τού να αναζητήσουμε τι συνέβη. Όμως το αποτέλεσμα είναι ότι έχουμε έναν Έλληνα νεκρό, την ημέρα που στο κοιμητήριο στους Βουλιαράτες Έλληνες και Αλβανοί επίσημοι, μαζί, τίμησαν του Έλληνες νεκρούς που έπεσαν το 1940-1941 στον αγώνα κατά του φασισμού και του ολοκληρωτισμού. Θυμίζω, δε, ότι εκείνη την περίοδο ο ιταλικός στρατός χαιρετίστηκε απ’ όπου κι αν πέρασε στην Αλβανία. Στους Βουλιαράτες, λοιπόν, είχαμε δύο συμβάντα, τα οποία, παρ’ ότι απέχουν περίπου 78 χρόνια, έχουν πολλά κοινά σημεία: το ’40-’41 η Αλβανία ήταν εχθρική της Ελλάδας χώρα και χρειάστηκαν 77 χρόνια για να επιτρέψει η –εταίρος και σύμμαχος στο ΝΑΤΟ– σημερινή Αλβανία την αναζήτηση και τον ενταφιασμό των οστών των Ελλήνων πεσόντων. Τώρα, χρειάστηκαν δέκα μέρες για να δοθεί η σορός του φονευθέντος ομογενή στην οικογένειά του. Θα έλεγα ότι η Αλβανία ακόμα και σήμερα δείχνει να φοβάται τους νεκρούς μας, ενώ πρέπει να υπογραμμίσω ότι μου έκανε πολύ άσχημη εντύπωση το γεγονός ότι στην Ελλάδα δεν υπήρξε ομόθυμη καταδίκη του συμβάντος –άλλο το τι θα βγάλει το πόρισμα της δικαστικής έρευνας–, ενώ στην Αλβανία οι πάντες, με πρώτο τον πρωθυπουργό Έντι Ράμα, έσπευσαν να δείξουν πρωτόγονα και περιπαικτικά αισθήματα απέναντι σε έναν νεκρό.

Ξεφεύγοντας από αυτό καθαυτό το περιστατικό, γιατί θεωρείτε ότι η Αλβανία επιχειρεί να αυξήσει την ένταση προς την Ελλάδα, σε μια στιγμή, μάλιστα, που η Αθήνα επιχειρεί να κλείσει ζητήματα;

Η βούληση για την επίλυση των πραγματικών προβλημάτων με την Αλβανία δεν είναι σημερινή. Ήταν η πολιτική πολλών ελληνικών κυβερνήσεων τα τελευταία 20 χρόνια. Είναι αλήθεια ότι το 2016 άρχισε μια προσπάθεια επίλυσης των εκκρεμοτήτων μέσω ενός «πακέτου». Προσωπικά, θεωρώ ότι αυτή η προσπάθεια ήταν σωστή. Ωστόσο, στην πορεία της είδαμε να κάνουμε μονομερείς παραχωρήσεις –παροχές τις λέω εγώ– στην Αλβανία, χωρίς αντίστοιχα ανταλλάγματα. Η σημαντικότερη ήταν η συναίνεσή μας για την έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Αλβανίας με την Ε.Ε., η οποία αποτελεί μια κακή επιλογή, καθώς έγινε χωρίς κανένα αντάλλαγμα. Δυστυχώς, έχουμε μια συνέχεια κακών επιλογών, διότι το 2014, επί ελληνικής προεδρίας της Ε.Ε., συναινέσαμε στην επιλογή της Αλβανίας ως υποψήφιας προς ένταξη χώρας.
Προφανώς είμαι υπέρ των «παροχών», αλλά με ανταλλάγματα, τα οποία θα είναι συμφωνημένα, γραπτά και εγκεκριμένα από την αλβανική Βουλή, ειδάλλως η εμπειρία δείχνει ότι η Αλβανία θα υπαναχωρήσει. Για να απαντήσω, λοιπόν, στο ερώτημά σας, η Αλβανία δείχνει να μην είναι ευαίσθητη στις ενέργειες και πρωτοβουλίες της Ελλάδας, ακριβώς επειδή θεωρεί ότι η Ελλάδα, όταν κάνει κάτι χωρίς να ζητά αντάλλαγμα, το κάνει επειδή είναι σε θέση αδυναμίας. Πρέπει να πω ότι δεν έχει σημασία τι πιστεύουμε εμείς, αλλά τι δείχνουμε. Και σε σχέση με την Αλβανία διαχρονικά συμπεριφερόμαστε σαν να είμαστε σε θέση αδυναμίας, προφανώς όχι στρατιωτικής ή αμυντικής.
Εννοώ ότι για κάποιους λόγους που δεν μπορώ να εξηγήσω η Ελλάδα δείχνει διαρκώς ότι είναι σε θέση αδυναμίας. Απέναντι στην Αλβανία έχουμε αλληλοσυγκρουόμενα αισθήματα, αυτό της απόλυτης υπεροχής, της αλαζονικής υπεροχής και ταυτόχρονα του μεγάλου φόβου. Η καχυποψία είναι υπαρκτή και στις δύο χώρες, ωστόσο στην Αλβανία είναι η κυρίαρχη παράμετρος, η οποία επηρεάζει καταλυτικά τις διμερείς σχέσεις, και αυτό ξεκινά από το πολιτικό κατεστημένο της Αλβανίας, ειδικά δε στις κυβερνήσεις του Σοσιαλιστικού Κόμματος. Ασφαλώς δεν έχει την ίδια μορφή, όμως είναι η συνέχεια του Εργατικού Κόμματος του Ενβέρ Χότζα. Θα μπορούσα να πω ότι οι σχέσεις μας είναι πιο προβλέψιμες όταν κυβερνά το Δημοκρατικό Κόμμα στην Αλβανία, αλλά αυτό θα πρέπει να το βάλουμε στη ζυγαριά των παραμέτρων. Σημειώνω, δε, ότι στις τελευταίες εθνικές εκλογές το Σοσιαλιστικό Κόμμα του κ. Έντι Ράμα πήρε ποσοστό άνω του 50% στις περιοχές όπου ζει η ελληνική μειονότητα, πλην Χειμάρρας. Συνεπώς, υπάρχει ένα πρόβλημα στην ερμηνεία των κινήτρων και των λόγων.
Όσον αφορά, δε, στον κ. Ράμα, πρέπει να πω ότι η προσωπική πεποίθησή του είναι ότι ο ισχυρός παίκτης στις ελληνοαλβανικές σχέσεις, ο παίκτης που πρέπει να έχει το πάνω χέρι, πρέπει να είναι η Αλβανία, και αυτό το βλέπουμε διαρκώς τα τελευταία πέντε χρόνια. Προβλέπω, δε, ότι θα συνεχίσει να συμβαίνει, ανεξαρτήτως των συμφωνιών που θα υπογραφούν ή δεν θα υπογραφούν μεταξύ Ελλάδας και Αλβανίας.

Τι θεωρείτε ότι θα έπρεπε να κάνει η κυβέρνηση;

Κατά την άποψή μου, το βασικό θα ήταν η ελληνική κυβέρνηση να στηρίξει το κόμμα της Ένωσης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Προφανώς Βορειοηπειρώτες ψηφίζουν (και ψηφίζονται) και (με) τα υπόλοιπα κόμματα της Αλβανίας, αλλά το κόμμα που εκπροσωπεί αυθεντικά τη μειονότητα είναι το κόμμα της Ένωσης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Η τελευταία φορά που υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας συναντήθηκε με τον πρόεδρο του κόμματος ήταν πριν από δύο ή τρία χρόνια. Δηλαδή έχουν μεσολαβήσει εθνικές εκλογές, έρχονται δημοτικές και περιφερειακές εκλογές πολύ σημαντικές για το μέλλον των Ελλήνων υποψηφίων στη Χειμάρρα, και η Αθήνα δεν συνεννοείται με το κόμμα, δεν στηρίζει τις επιλογές του κυρίως στη Χειμάρρα. Τότε υπονομεύει τα διαπραγματευτικά πλεονεκτήματα της Ελλάδας. Θέλω να ελπίζω ότι αυτή η άσχημη παρένθεση θα κλείσει.

Για να αλλάξουμε θέμα, πού βρισκόμαστε με τη Συμφωνία των Πρεσπών;

Στο τελευταίο μου βιβλίο [σ.σ.: «Ελλάδα και Βόρεια Μακεδονία – Η Αυτοψία της Δύσκολης Συμφωνίας των Πρεσπών» (εκδόσεις Ι. Σιδέρης)] την ονομάζω «η δύσκολη συμφωνία», διότι προβλέπει έναν συγχρονισμό των εκατέρωθεν ενεργειών, ετεροχρονισμένο, ο οποίος όμως δεν εγγυάται ότι όλα θα γίνουν όπως τα λέει η συμφωνία. Θεωρώ ότι αυτή τη στιγμή έχουμε μια σοβαρή εμπλοκή, η οποία όμως ήταν απολύτως προβλέψιμη, παρ’ ότι δεν θέλησαν να το αντιληφθούν αυτό εκείνοι που διαπραγματεύτηκαν.
Το σοβαρότερο πρόβλημα: Στις 17 Ιουνίου στις Πρέσπες δύο κυβερνήσεις υπέγραψαν κοινή βουλήσει μια συμφωνία. Από την ημέρα της υπογραφής της έχουμε δύο διαφορετικές ερμηνείες, πριν καν κυρωθεί από τις δύο χώρες, σε θεμελιώδη ζητήματα της συμφωνίας, που αφορούν στην εθνότητα/εθνικότητα/υπηκοότητα και στη γλώσσα. Η ελληνική κυβέρνηση υποστηρίζει ότι τα ζητήματα αυτά ερμηνεύονται με σαφήνεια με τον συνδυασμό των άρθρων 1 και 7 της συμφωνίας. Ωστόσο, η κυβέρνηση Ζάεφ, αλλά και όλοι στα Σκόπια, λένε ότι η Ελλάδα έχει αναγνωρίσει μακεδονική γλώσσα και εθνότητα. Το ελάχιστο που πρέπει να κάνουμε πριν έρθει η συμφωνία για συζήτηση στη Βουλή –και μετά θα δούμε για την κύρωσή της– είναι ότι θα πρέπει τουλάχιστον να ξέρουμε ποια συμφωνία θα συζητηθεί. Δέχομαι καλόπιστα ότι θα είναι η δική μας ερμηνεία. Ωστόσο, η «αυθεντική» ερμηνεία της συμφωνίας έχει ήδη υπονομευτεί από την άλλη πλευρά. Πιστεύω ότι προτού η συμφωνία φτάσει στη Βουλή, θα πρέπει το ελληνικό κράτος να απαιτήσει μια ερμηνεία που θα ισχύει και για τις δύο χώρες. Θέλω να πιστεύω ότι θα είναι η δική μας.
Από κει και πέρα, μπαίνουμε στο δεύτερο πρόβλημα, ότι η ερμηνεία που δίνει η κυβέρνηση δεν έχει πείσει μεγάλο μέρος της κοινής γνώμης, αλλά και της Βουλής. Πώς θα σταθεί αυτή η συμφωνία, ακόμα και αν κυρωθεί; Κατά τη γνώμη μου, οι ηγέτες και οι ηγεσίες κάνουν αυτό που θεωρούν σωστό και δεν παρασύρονται από τις δημοσκοπήσεις. Δηλαδή ηγούνται, καθοδηγούν και δεν έπονται. Όμως στην προκειμένη περίπτωση η σύγχυση που έχει προκαλέσει αυτή η συμφωνία έχει οδηγήσει στο να αντιτίθεται σε αυτήν περίπου το 60% και σε περιοχές όπως η Κρήτη το ποσοστό να φτάνει το 70%. Άρα αυτό πρέπει να αντιμετωπιστεί.
Τρίτον, το άρθρο 36 του Συντάγματος της ΠΓΔΜ, όπως είναι, αναφέρεται σε μακεδονικό έθνος πέραν της μακεδονικής κρατικής οντότητας. Υποτίθεται ότι αυτό το ζήτημα αντιμετωπίζεται με το άρθρο 1 της συμφωνίας, ωστόσο το άρθρο 36, όπως είναι, αν δεν προσαρμοστεί με όλα τα υπόλοιπα άρθρα της συμφωνίας, η άποψή μου είναι ότι την καταργεί. Τέλος, πρέπει να σημειώσουμε ότι οι προτάσεις Ζάεφ που υποβάλλονται στη Βουλή της ΠΓΔΜ ακολουθούν χρονοδιάγραμμα που δεν συνάδει με τα προβλεπόμενα της συμφωνίας. Συγκεκριμένα, ο Ζάεφ λέει ότι η αναθεώρηση των άρθρων του Συντάγματος της ΠΓΔΜ θα ισχύσει μετά την κύρωση της Συμφωνίας των Πρεσπών από την ελληνική Βουλή και την κύρωση του πρωτοκόλλου ένταξης στο ΝΑΤΟ. Αυτό δεν προβλέπεται στη συμφωνία. Άλλο να έχουμε καθυστερήσεις λόγω αντικειμενικών δυσκολιών –π.χ. πρόωρες εκλογές– και άλλο η ΠΓΔΜ να αλλάξει μονομερώς τη Συμφωνία των Πρεσπών.
Πιστεύω ότι αυτά τα προβλήματα παρέχουν στο ελληνικό πολιτικό σύστημα μια ύστατη ευκαιρία να βρεθεί ένας τρόπος αποδεκτός από την αξιωματική αντιπολίτευση, ώστε να μην έχουμε πρόβλημα αξιοπιστίας την επομένη των εκλογών. Δηλαδή θεωρώ ότι η σημερινή σοβαρή εμπλοκή σε τρία θεμελιώδη σημεία μπορεί να αποτελέσει την αφετηρία για μια ερμηνεία της συμφωνίας –που θα αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της– που θα διευκόλυνε τη σημερινή αξιωματική αντιπολίτευση να την επανεξετάσει.
Πιστεύω ότι η Ελλάδα θα πρέπει να κρατήσει το σοβαρό κεκτημένο της Συμφωνίας των Πρεσπών. Να κρατήσουμε το όνομα και όλες τις θετικές πρόνοιες που περιέχει και ταυτόχρονα να επιδιώξουμε τη μία και αποκλειστική ερμηνεία της, ούτως ώστε να εξασφαλιστεί η βιωσιμότητα της συμφωνίας. Αυτό μπορεί να γίνει μόνο με τις νέες απαραίτητες ερμηνευτικές συμβατικές πρόνοιες που θα επικυρωθούν και από τον γενικό γραμματέα του ΟΗΕ. Ανεξαρτήτως, δηλαδή, της κύρωσής της από τη σημερινή Βουλή

https://freesunday.gr/

Σάββας Καλεντερίδης: Ποιος φταίει για τα δεινά των Ελλήνων της Βορείου Ηπείρου

Ο Φίλιππας Παπαθανάσης, ένας από τους εθνομάρτυρες της Βορείου Ηπείρου, που έχασε τη ζωή του στα κολαστήρια του Ενβέρ Χότζα το 1952

Μετά το Πρωτόκολλο της Φλωρεντίας, στο οποίο σταματήσαμε το προηγούμενο άρθρο μας, η Αλβανία πέρασε μια περίοδο δημοκρατίας (1925-1928) και στη συνέχεια ανέλαβε την εξουσία ο βασιλιάς Ζογκ Α΄ (1928-1939), ενώ από το 1927 η Αλβανία ήταν ντε φάκτο ιταλικό προτεκτοράτο. Ο Μουσολίνι αποφασίζει να ελέγξει απολύτως την Αλβανία και εισβάλλει με το στρατό του τις 7 Απριλίου 1939, προσαρτώντας την στην Ιταλία.

Τότε η Βουλή της Αλβανίας λαμβάνει την εξής απόφαση: «Το Βασίλειο της Αλβανίας αναγνωρίζει ότι θα βρίσκεται σε εμπόλεμη κατάσταση με τα κράτη τα οποία θα βρίσκονται σε εμπόλεμη κατάσταση με το Βασίλειο της Ιταλίας».

Η απόφαση αυτή της κήρυξης εμπόλεμης κατάστασης με την Ελλάδα πρακτικά υποστηρίχτηκε με τη συμμετοχή επτά ταγμάτων του αλβανικού στρατού στην επιχείρηση εισβολής του ιταλικού στρατού στην Ελλάδα, στις 28 Οκτωβρίου 1940.

Το 1944 ο Ενβέρ Χότζα διακήρυξε την ακύρωση όλων των αποφάσεων των προηγούμενων κυβερνήσεων, χωρίς όμως να εκδοθεί ποτέ σχετικός νόμος που να καταργεί το νόμο του εμπολέμου με την Ελλάδα, ενώ το 1992 η κυβέρνηση Μπερίσα ακύρωσε όλες τις αποφάσεις του κομμουνιστικού καθεστώτος και επανέφερε εκείνες των κυβερνήσεων Ζογκ (Ζώγου). Αυτό στην ουσία σημαίνει ότι συνεχίζει να ισχύει τυπικά το εμπόλεμο που κήρυξε η Αλβανία εναντίον της Ελλάδας.

Μετά τη συμμετοχή της Αλβανίας στο πλευρό της Ιταλίας στον πόλεμο εναντίον της πατρίδας μας, η Ελλάδα με Βασιλικό Διάταγμα του Νοεμβρίου του 1940 τέθηκε σε εμπόλεμη κατάσταση έναντι της Αλβανίας.

Η Αλβανία από το 1944 μέχρι το 1992 έζησε ένα από τα πιο στυγνά κομμουνιστικά καθεστώτα, με την ελληνική μειονότητα της Βορείου Ηπείρου να υφίσταται τα πάνδεινα και την Ελλάδα να είναι στην κυριολεξία απλός θεατής στην πολιτική εξολόθρευσης των Βορειοηπειρωτών. Στα κολαστήρια της φυλακής Σπατς σάπισαν στην κυριολεξία όσοι Έλληνες διεκδίκησαν τα δικαιώματα της μειονότητας. Για να μη μιλήσουμε για τους ομοϊδεάτες του Εμβέρ Χότζα στην Ελλάδα, που κατηγορούσαν «ως σαμποτέρ και όργανα του ελληνικού μοναρχοφασισμού», όσους Έλληνες τολμούσαν να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους.

Ο Εμβέρ Χότζα πεθαίνει το 1985 και την εξουσία αναλαμβάνει ο Ραμίζ Αλία, ο οποίος ασκεί μια κάπως πιο χαλαρή πολιτική, σε σχέση με τον προκάτοχό του.

Βρισκόμαστε στο 1987 και οι δύο χώρες τυπικά είναι αμοιβαίως σε εμπόλεμη κατάσταση.

Τότε, και ενώ έχει υποφέρει τα πάνδεινα η ελληνική μειονότητα της Β. Ηπείρου, ενώ δικαιούται αυτονομία με βάση το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας, το οποίο δεν έχει ακυρωθεί, η ελληνική κυβέρνηση προβαίνει σε μια ακατανόητη πράξη. Χωρίς να εξασφαλίσει τα δικαιώματα της ελληνικής μειονότητας και χωρίς να απαιτήσει την ταυτόχρονη άρση του εμπολέμου από πλευράς Ιταλίας, προσφέρει «δώρο» στον δικτάτορα Ραμίζ Αλία την άρση του εμπολέμου. Αυτό έγινε με σχετική απόφαση του υπουργικού συμβουλίου την 28/8/1987, με πρωτοβουλία και σχετική εισήγηση του τότε υπουργού Εξωτερικών Κάρολου Παπούλια.

Και σαν να μην έφθαναν όλα αυτά, τον Ιούλιο του 1992 η κυβέρνηση Μπερίσα ακυρώνει όλες τις αποφάσεις του κομμουνιστικού καθεστώτος και επαναφέρει τις αποφάσεις των ...

Η συνέχεια του άρθρου στο Pontos-news

ΜΙΛΗΣΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΗΡΩΕΣ

Ο κ. Κώστας Κυριακού, πολιτικός κρατούμενος επί δικτατορίας Ενβέρ Χότζα στο κολαστήριο του Σπάτς, ηγετικό στέλεχος της ΟΜΟΝΟΙΑΣ και ένας από τους 5 ηγέτες της ΟΜΟΝΟΙΑΣ της περίφημης δίκης των Τιράνων το 1994, μας έδωσε ευγενικά την άδεια αναδημοσίευσης του προλόγου του στην 2^η έκδοση του βιβλίου του ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΚΑΙ ΑΥΤΟΘΥΣΙΑ,  στον οποίο αναφέρεται σε ένα «διάλογό» του με 2 ήρωες.

ΜΙΛΗΣΑ ΜΕ  ΤΟΥΣ ΗΡΩΕΣ

-          Κωνσταντίνε, ευλογημένο μας παιδί! Πόσο χαίρομαι που σε βλέπω. Όπως πάντα είσαι χαμογελαστός και λαμπερός. Δεν σε φτάνω, είσαι πολύ ψηλά. Τι κάνεις; Τι θέλεις να μου πεις;

-          Αδερφέ, παρακάλεσα τον Αρχάγγελο Μιχαήλ να με αφήσει λίγο ακόμα. Να μεταφέρεις στον Ελληνισμό, πως την Λαμπάδα της Λευτεριάς και των Ιδανικών του Έθνους, την έστησα στην ψηλότερη κορυφή της Βορείου Ηπείρου.

-          Βρε Λεβέντη μας είσαι από τους εκλεκτούς, γιατί όταν ήσουν εκεί ψηλά στην κορυφή του βουνού δεν έτρεξες στην αγκαλιά της Μάνας Ελλάδας; Γιατί γύρισες στο σπίτι σου; Εκεί είχαν εισβάλει τα αρπακτικά.

-          Τι μου λες; Από πού να έφευγα; Από το σπίτι μου; Από τα Άγια χώματά μας, που κρατούν στα σπλάχνα τους τούς νικητές του Ιστορικού ΌΧΙ του 1940; Σε ποιους να τα χάριζα όλα αυτά;. Τα αρπακτικά να έφευγαν, αυτοί είναι ξένοι. Εμείς ήμαστε στις πατρογονικές μας εστίες. Με χαμόγελο αντιμετώπισα τους φονιάδες. Πριν το πράξω, σας το είπα: «ΜΕ ΤΟ ΑΙΜΑ ΜΟΥ ΝΑ ΓΡΑΨΕΤΕ, ΕΛΛΑΔΑ Σ` ΑΓΑΠΩ».

-          Αδερφέ, φονιάδες και γενίτσαροι επιχειρούν να ρίξουν λάσπη στο λαμπρό σου έργο, να πικράνουν τη μανούλα σου και όλους εμάς.

-          Τα ταγκαλάκια, όπως αποκαλούσε τα δαιμόνια ο Άγιος Παΐσιος μας προκαλούν πνευματική αναγούλια, με μύρια κόλπα επιχειρούν να με αρπάξουν από την αγκαλιά του Αρχάγγελου Μιχαήλ. Εδώ κοντά μου είναι ο Αρχάγγελος του Χριστού, εσύ δεν τον βλέπεις. Δεν μπορούν να με πάρουν, μας σκεπάζει η ΜΑΝΑ ΠΑΝΑΓΙΑ. Όλοι αυτοί, ξένοι και γενίτσαροι, κατρακυλούν στα κατακάθια του Άδη. Ως Χριστιανός Ορθόδοξος λυπάμαι για την κατάντια τους. Μακάρι να μετανοήσουν και να τους ελεήσει ο Καλοκάγαθος Χριστό μας. Λυπάμαι για την στάση της πολιτικής ηγεσίας της Πατρίδας μας!  Μα κανένας τους δεν μπόρεσε να βρεθεί δίπλα στην οικογένειά μου, να απάλαιναν ολίγο τον πόνο της μανούλας, να σφίξουν στην αγκαλιά το 11χρονο αγγελούδι μου;

-          Κωνσταντίνε βλέπω τον Αρχάγγελο Μιχαήλ δίπλα σου, είναι κ` αυτός χαμογελαστός.

-          Σου είπα, τον Αρχάγγελο δεν τον βλέπεις. Είσαι αναστατωμένος, για κοίτα τον καλά. Είναι ο αδερφός μας Σταύρος Γκούτζος. Εσύ τον ξέρεις καλά. Ο Σταύρος πράττει, δεν λέει πολλά.

-          Ναι τώρα τον βλέπω καθαρά, είναι ο Σταύρος. Σταύρο που είσαι;  Γιατί δε μιλάς; Πως μας έφυγες έτσι ξαφνικά; Δεν το είπες ούτε στον αδερφό Ηρακλή;

-          Ευχαριστιόμουν που σας άκουγα. Τι να σας έλεγα; Εσύ ξέρεις, το καθήκον μου σ` αυτόν τον κόσμο το έπραξα. Τώρα έπρεπε να αποχωρούσα. Πρέπει να είμαι κοντά στον Κωνσταντίνο. Είναι το ελάττωμα μου, δεν μπορώ να μη φροντίζω τα αδέρφια που  κάνουν τέτοιες θυσίες.  Αλλά εγώ δεν γνωρίζω καλά τους ιερούς κανόνες. Ο Κωνσταντίνος είναι ανάμεσα στους αγγέλους…  Όμως πριν φύγω προετοιμάστηκα. Έκοψα τη γενειάδα, πλύθηκα, χτενίστηκα και για αρκετές ώρες ήμουν με τους φίλους μας. Το βράδυ γύρισα στο σπίτι, φρόντισα τους δικούς μου, είπα στα παιδιά μου να και να προσεύχονται στον Χριστό και την Παναγία μας, να τιμούν την Πατρίδα και να ευγνωμονούν τους ευεργέτες τους. Ετοιμάστηκα για το ταξίδι και περίμενα.  Έπειτα ήρθε ο φτερωτός Ταξιάρχης και με συνοδεία κι` άλλων αγγέλων, πετάξαμε. Οι άγγελοι μεσολάβησαν για να αναγγελθεί η κοίμησή μου από τα τηλεοπτικά μέσα και να το μάθουν οι φίλοι μας.

-          Αδέρφια γιατί απομακρύνεστε, μη φεύγετε, κατσείτε και λίγο ακόμα. Τι άλλο να πω στους δικούς μας;

-          Να τους πεις να συνεχίσουν με δύναμη και πίστη τον ιερό αγώνα της λευτεριάς. Ο ικανότερος να σηκώσει ψηλά την αναμμένη Λαμπάδα του Ελληνισμού και των Ανθρωπίνων Αρετών. Σύντομα θα δικαιωθούμε! Τώρα φεύγουμε! Μας περιμένει ο Αρχηγός του Βορειοηπειρωτικού Αγώνα, ο Μητροπολίτης μας Σεβαστιανός! Δεν σε αποχαιρετούμε! Πάντα θα είμαστε κοντά σας!

Χαμογελώντας υψώθηκαν στον Ουρανό.

Πόσο τους ζήλεψα! Πόσο γλυκές στιγμές έζησα!

Αδέρφια ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΕ και ΣΤΑΥΡΟ,

 ΚΑΛΗ ΑΝΤΑΜΩΣΗ! ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ!

http://www.sfeva.gr

Një pikëpamje “greke” mbi zgjerimin e ujërave territoriale

Angelos M. Syrigos, profesor i asociuar, ekspert i ligjit ndërkombëtar në Universitetin Panteion të Athinë, publikon sot një opinion në gazetën “Kathimerini”, titulluar: “Ujërat territoriale greke dhe Turqia”.

Shkrimi është ndarë në disa sythe dhe është i thjeshtë për t’u kuptuar pasi sqaron se çështja kryesore e Greqisë sot është Egjeu dhe problemet që implikohen aty me Turqinë. Kjo ka rëndësi pasi në Shqipëri luhet me idenë se ndarja detare në Jon është prioritare, ndaj edhe kështu shpjegojmë konspiracionin e madh kundër vendit tonë. 

Syrigos e nis me deklaratën e ish-ministrit të Jashtëm, Nikos Kotzias që u shpreh se Greqia do të zgjerojë vijën detare në Jon në 12 milje, një deklaratë që provokoi reagime hga Turqia. Ankaraja zyrtare bëri të qartë se çdo lëvizje e ngjashme në Egje do të çonte në luftë. Këtu vjen në vështrim sjellja politike në raport me ligjin ndërkombëtar, diçka që në rastine Turqisë është serioze për vetë përmasat e saj dhe natyrën e pushtetit, por është karikaturiale në rastin e politikës shqiptare që nuk ka asgjë në dorë. 

I vetmi kufizim për sovranitetin në ujërat territoriale është e drejta për kalim paqësor nga të gjitha anijet pa njoftim paraprak të shtetit bregdetar. Që nga vitet ’70 të gjitha shtetet në botë – përveç Greqisë – kanë zgjeruar ujërat territoriale në 12 milje

shkruan Syrigos. 

Nga kjo pikëpamje deklarata e Kotzias është korrekte në raport me ligjin ndërkombëtar ku aderon edhe Shqipëria, ndonëse në distancat përballë vendit tonë, këto ujëra teritoriale shikohen në të tjera raporte. 

Duket se zgjerimi territorial i ujërave detare nga Greqia ka më shumë vlerë politike për faktin se që nga viti 1936 Greqia ka ushtruar të drejtën për 6 milje, ndonëse e ka çuar këtë në 10 milje për hapësirën ajrore. Turqia nga ana e saj zgjerii ujërat territoriale në 6 milje në vitin 1964, duke njoftuar se çdo lëvizje në zonën e Egjeut apo në ujërat e tjera ku ajo është prezente do shoqërohet me lëvizje reicproke. Turqia argumenton se 12 miljet janë maksimumi i zgjerimit të ujërave territoriale, por në rastin e një deti me “rrethana speciale” si Egjeu, kjo distancë do ta kthente atë në një liqen të Greqisë. Kjo për shkak se Greqia zotëron shumicën e ishujve të Egjeut, disa madje shumë afër bregut kontinental të Turqisë. 

Duke sjellë shembuj nga rajone të ndryshme të botës ku ka rrethana të ngjashme, profesori grek bën thirrje që Greqia të bëjë zgjerimin e ujërave territoriale sipas ligjit ndërkombëtar, për arsye se mandej çdo pretendim i deritanishëm i Turqisë do të binte dhe do të kishte karakter simbolik. 

Të vetmet çështje që do të persistonin janë ato që kanë të bëjnë me demilitarizimin e ishujve të Egjeut lindor dhe shelfi kontinental I Kastelorizos në Mesdheun Lindor

shkruan ai.

Syrigos shkruan se e drejta për zgjerim të ujërave territoriale garantohet nga Konventa e Detit, por sipas tij, Athina zyrtare ka preferuar të kërkojë konsensus me vendet fqinje për një të drejtë që e ka. Ky konstatim ka rëndësi edhe për vendin tonë, pasi në eventualitetin e një qeverie tjetër në Athinë, ndoshta duhet të mësohemi me idenë e zgjerimit të ujërave greke në Jon pa njoftime për shtyp. Kështu ka vepruar edhe Shqipëria e cila madje në vitet ’70 pretendoi edhe 15 milje detare. Profesori bën ironi me vendim e vet kur shkruan se vendimi për të ushtruar një të drejtë të dhënë nga ligji “u shty për në kalendat greke”. 

Por cilat do të ishin për Shqipërinë përfitimet nga poltika greke e zgjerimit? Sipas Syrigos, Greqia është i vetmi nga 149 vendet bregdetare që nuk i ka zgjeruar ujërat territoriale në 12 milje dhe bashkë me Shqipërinë, Kuvajtin dhe Malin e Zi hyn në kategorinë e vendeve që nuk kanë zona të tjera juridiksioni të deklaruara që shkojnë përtej ujërave territoriale.

Nga kjo pikëpamje marrëveshja me Greqinë mund të sillte të tjera hapësira për vendin tonë, që është kapur mat në një diskutim retorik për tradhëti dhe shitje të detit. Në të vërtetë këtë çështje më mirë do ta shoshisnin ekspertët, por për aq sa kemi dëgjuar të tillë sikur nuk ka. Edhe ata që bërtasin, duket se kanë ndarë mendjen të bëjnë kartografi letrare dhe gjeopolitikë emocionesh, pa dhënë ndonjë gjë më shumë mbi mundësitë reale të vendit dhe pa sqaruar se çfarë quhet në rastin konkret një marrëveshje e ndershme. 

http://www.respublica.al/

Η δολοφονία Κατσίφα, ο προκλητικός Ράμα και ο χασισοβολώνας της Ευρώπης

Ασφυκτικές οι πιέσεις στα χωριά της Βορείου Ηπείρου την ίδια στιγμή που στην Αλβανία αλληλοκατηγορούνται τα κόμματα για υπόθαλψη των συμμοριών που καλλιεργούν και διακινούν ναρκωτικά

Η δολοφονία του Κωνσταντίνου Κατσίφα στη Βόρεια Ηπειρο έχει ρίξει βαριά σκιά στις ελληνοαλβανικές σχέσεις. Παρά τις προσπάθειες που είχαν γίνει για βελτίωσή τους, με επαφές και προθέσεις συμφωνίας επί θητείας του Νίκου Κοτζιά, τα προβλήματα παρέμεναν ανοικτά.

Οι προκλήσεις ομάδας αλβανών εθνικιστών που μιλούσαν για τη «Μεγάλη Αλβανία», βάζοντας θέμα Τσαμουριάς στην Ελλάδα ήταν ένα ζήτημα. Κατά καιρούς γίνονται προκλητικές αναφορές, ακόμη και διαδηλώσεις στην Αλβανία από ακραίους που διακινούν χάρτες με την Αλβανία να φτάνει μέχρι την Πρέβεζα.

Κι αν αυτό το θέμα προκαλεί θυμηδία και δεν είναι καθόλου σοβαρό, η υπόθεση των συνθηκών διαβίωσης της ελληνικής μειονότητας στη Βόρεια Ηπειρο ή Νότια Αλβανία όπως κάποιοι λένε, είναι εξαιρετικά σημαντικό ζήτημα.

Παρά το γεγονός ότι ο αλβανός πρωθυπουργός Εντι Ράμα, θέλοντας να δώσει τα διαπιστευτήρια προόδου στην ΕΕ, ψήφισε νόμο «περί προστασίας των δικαιωμάτων των μειονοτήτων» επί της ουσίας οι Ελληνες εκεί ζουν καθημερινά με το φόβο. Η Αλβανία θέτει προβλήματα ως προς τη διδασκαλία ή ακόμη και τη χρήση της ελληνικής γλώσσας, την ταυτοποίηση των μελών της, ζητήματα με τα περιουσιακά στοιχεία. Αλλωστε πριν από μερικούς μήνες η κυβέρνηση Ράμα εξόργισε τη μειονότητα γκρεμίζοντας ακίνητα που ανήκουν σε Βορειοηπειρώτες και τα οποία βρίσκονται σε τουριστικές περιοχές.

Οι Βορειοηπειρώτες τονίζουν ότι η δολοφονία Κατσίφα εντάσσεται στο πλαίσιο εκφοβισμού της μειονότητας. Πιστεύουν ότι παρά την ακραία συμπεριφορά του 35χρονου, θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί η δολοφονία του και θυμίζουν τα εμπόδια που έβαλαν στην έρευνα για το θάνατό του, ακόμη και την παραποίηση στοιχείων της ιατροδικαστικής έκθεσης. Το γεγονός επίσης ότι δεν τον αντιμετώπισαν απλοί αστυνομικοί αλλά οι κομάντος που χρησιμοποιούνται για ειδικές αποστολές, δείχνει ότι εκμεταλλεύτηκαν τη συγκυρία, το γεγονός ότι ο Κατσίφας πυροβολούσε στον αέρα και τον σκότωσαν στέλνοντας μήνυμα στη μειονότητα.

Τα όσα ακολούθησαν ασφαλώς και δεν χαρακτηρίζουν ένα κράτος που θέλει να έχει καλές σχέσεις με τους γείτονες, που βασίζεται σ’ αυτούς μιας και εκατοντάδες χιλιάδες Αλβανοί ζουν κι εργάζονται στην Ελλάδα και που επιδιώκει την ευρωπαϊκή πορεία της.

Ο Εντι Ράμα έσπευσε να χαρακτηρίσει «τρελό εξτρεμιστή» τον Κατσίφα και αμέσως μετά την ταφή του έβρισε με σκαιό τρόπο όσους πήγαν στην κηδεία του κρατώντας επί ώρες 52 από αυτούς και χαρακτηρίζοντας ανεπιθύμητο πρόσωπο την ευρωβουλευτή Ελένη Θεοχάρους από την Κύπρο.

Οι πιέσεις στα χωριά της Βορείου Ηπείρου είναι συστηματικές. Οι μειονοτικοί τονίζουν ότι ομάδες αλβανών εξτρεμιστών που ανήκουν στην εθνικιστική οργάνωση «Κίνημα για την Μεγάλη Αλβανία», με αρχηγό τον Ταχίρ Βελίου, προβαίνει σε συστηματική προσπάθεια να διώξει τους βορειοηπειρώτες από την περιοχή. Εχουν καταγγελθεί επιθέσεις τη νύχτα, καίνε ελληνικές σημαίες, προβαίνουν σε κλοπές με αποτέλεσμα οι βορειοηπειρώτες να μαζεύουν τα πράγματά τους και να φεύγουν για τα Ιωάννινα. Το ίδιο το αλβανικό κράτος καταγγέλλεται ότι με αμφιβόλου γνησιότητας πιστοποιητικά κλέβουν χιλιάδες στρέμματα γης από τους μειονοτικούς.

Ο χασισοβολώνας της Ευρώπης

H Αλβανία έχει καταγγελθεί σε όλους τους τόνους ότι είναι ο χασισοβολώνας της Ευρώπης και μάλιστα συνεχείς είναι οι κατασχέσεις τεράστιων ποσοτήτων κάνναβης στα ελληνοαλβανικά σύνορα. Είτε με φορτηγά που φεύγουν προς την Ελλάδα είτε με γαϊδουράκια που μεταφέρουν τα ναρκωτικά σε μικρά λιμανάκια της Αλβανίας, η χώρα έχει γίνει ο μεγαλύτερος καλλιεργητής και διακινητής κάνναβης. Σύμφωνα με υπολογισμούς των ίδιων των Αλβανών η επικερδής αυτή επιχείρηση αποφέρει πάνω από 4,5 δις ευρώ ετησίως.

Ο Αμερικανός πρεσβευτής στα Τίρανα Ντόναλντ Λου έχει δηλώσει ότι η Αλβανία αποτελεί κέντρο οργανωμένου εγκλήματος, διακίνησης ναρκωτικών, όπλων και πορνείας, επισημαίνοντας ότι τέσσερις επικίνδυνες μαφιόζικες συμμορίες εμπλέκονται, μέσω 20 γνωστών οικογενειών, σε trafficking, εκβιασμούς, κλοπές αυτοκινήτων και ξέπλυμα χρήματος, ενώ φυσικά ελέγχουν και την καλλιέργεια και το εμπόριο χασίς. Οι ίδιες αυτές οικογένειες χρηματοδοτούν αφειδώς πολιτικούς και κυριολεκτικά χτίζουν πολιτικές καριέρες.

Δεν είναι μυστικό το γεγονός ότι τα πολιτικά κόμματα στην Αλβανία συγκρούονται καθημερινά κατηγορώντας το ένα το άλλο για στενές σχέσεις με συμμορίες που διακινούν ναρκωτικά. Και δεν είναι μυστικό ότι και ο ίδιος ο Εντι Ράμα έχει κατηγορηθεί πως υποθάλπει με το αζημίωτο αυτές τις συμμορίες. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το… πλουσιότερο χωριό της Ευρώπης είναι το Λαζαράτι, στα σύνορα με την Αλβανία, όπου η καλλιέργεια ναρκωτικών έχει αποφέρει τεράστια έσοδα και παρά το γεγονός ότι έχουν γίνει επιδρομές της Αστυνομίας για να σταματήσει το εμπόριο χασίς.

Μόλις πρόσφατα ο πρώην πρωθυπουργός της Αλβανίας και πρώην πρόεδρος της χώρας, Σαλί Μπερίσα, κατηγόρησε την αλβανική κυβέρνηση ότι έχει τον άμεσο έλεγχο της διακίνησης ναρκωτικών στην Αλβανία. Σε δημοσίευμά της η σκοπιανή εφημερίδα Vecer ανέφερε ότι ο Σαλί Μπερίσα σε συνέντευξή του στην τηλεόραση News24, κατηγόρησε τον πρωθυπουργό της Αλβανίας, Έντι Ράμα ότι εμπλέκεται άμεσα και ελέγχει την παραγωγή και τη διακίνηση μαριχουάνας στην Αλβανία.
Σύμφωνα με τον ίδιο «περισσότερα από 9 δισεκατομμύρια ευρώ σε ναρκωτικά κρύβονται σε αλβανικές σήραγγες».
«Ο πρωθυπουργός Έντι Ράμα εμπλέκεται άμεσα στην παραγωγή και τώρα στη συλλογή των ναρκωτικών».
Πρόσθεσε ότι οι κατηγορίες εναντίον του πρώην υπουργού Εσωτερικών, Σαϊμίρ Ταχίρι, είναι πραγματικές και δήλωσε ότι «είχε έναν ρόλο στην οικογενειακή συμμορία Χαμπιλάι, η οποία έκανε μεγάλη μεταφορά ναρκωτικών από την Αλβανία στην Ιταλία, όπως εντόπισε η ιταλική Εισαγγελία κατά της μαφίας».
Είπε ακόμη ότι «ο αδελφός του σημερινού υπουργού Εσωτερικών Φαστμίρ Τζαφάι είναι μέλος μεγάλης αλβανικής μαφιόζικης ομάδας που κάνει λαθρεμπόριο ναρκωτικών στο εξωτερικό».

Η υπόθεση του Σαμίρ Ταχίρι, υπερυπουργού της κυβέρνησης Ράμα είχε συγκλονίσει τη γειτονική χώρα, αλλά ο πρωθυπουργός κατάφερε να την ξεπεράσει. Αλλά και η είδηση για τον αδερφό του Τζαφάι είναι ακραία παραβατικός προκάλεσε την παραίτηση του Φαστμίρ Τζαφάι, λίγες ημέρες προτού δολοφονηθεί ο Κατσίφας.

Ο Ράμα είχε «παραιτήσει» τον υπουργό Εσωτερικών και τον είχε αντικαταστήσει με τον σύμβουλο ασφάλειας του πρωθυπουργού και πρώην στρατηγό Σαντέρ Λιέσι. Ο τελευταίος, όμως, δεν είχε ακόμα αναλάβει τα καθήκοντά του επειδή εκκρεμεί η έγκριση του διορισμού του από την αλβανική Βουλή. Η παραίτηση Τζάφαϊ αρχικά αποτέλεσε έκπληξη, καθώς ήρθε μόλις μία εβδομάδα μετά την καθοδηγούμενη από αυτόν αστυνομική επιχείρηση μεγάλης κλίμακας με την κωδική ονομασία «Vol-Vo4», η οποία διεξήχθη σε 12 πόλεις της Αλβανίας. Στην επιχείρηση αυτή, που διήρκεσε τρεις ημέρες, συμμετείχαν 1.500 αστυνομικοί και είχε στόχο να εξαρθρώσει ένα ισχυρό δίκτυο εμπόρων ναρκωτικών με διασυνδέσεις στα κυβερνητικά κλιμάκια. Στη συνέχεια προέκυψε ότι ο αδερφός του Τζάφαΐ ήταν μπλεγμένος στο εμπόριο ναρκωτικών και μάλιστα, είχε βρεθεί, υπόλογος στην Ιταλία για τις δραστηριότητές του αυτές.

Ασχέτως με την εσωτερική κατάσταση που επικρατεί στην Αλβανία, η στάση του σοσιαλιστή Εντι Ράμα τις τελευταίες ημέρες έχει προκαλέσει την οργή της ελληνικής διπλωματίας. Παρά το γεγονός ότι τηρούνται χαμηλοί τόνοι, είναι φανερό ότι οι ελληνοαλβανικές σχέσεις έχουν «παγώσει» επ’ αόριστο και αντίθετα βγήκαν στην επικαιρότητα οι ακραίες φωνές και τα εθνικιστικά πάθη και από τις δύο πλευρές. Στην Ελλάδα είναι φανερή η προσπάθεια εκμετάλλευσης τη δολοφονίας Κατσίφα από εθνικιστικούς κύκλους, είτε χρυσαυγίτικης προέλευσης είτε παρόμοιας ιδεολογικής στόχευσης.

Αλλά από την πλευρά της Αλβανίας, δεν είναι μόνον οι εθνικιστικοί κύκλοι που επιμένουν για τη «Μεγάλη Αλβανία». Είναι και η επίσημη στάση της κυβέρνησης που ναρκοθετεί συνεχώς την προσπάθεια βελτίωσης των σχέσεων οι οποίες είχαν αποκατασταθεί κατά καιρούς χάρη στις προσπάθειες της ελληνικής πλευράς.

Οσο, όμως, υπάρχουν προβλήματα στην ελληνική μειονότητα, όσο δεν λύνονται ζητήματα με τα θαλάσσια σύνορα ή όσο δεν αφήνονται στην άκρη οι εθνικιστικές κραυγές για την «Τσαμουριά» τόσο θα υποδαυλίζονται τα πάθη.
https://www.in.gr/

Εκδηλώσεις μνήμης για Ατατούρκ σε Αλβανία, Κόσοβο και Σκόπια - Në Kosovë, Shqipëri dhe Maqedoni shënohet pëvjetori i vdekjes së Ataturkut

Στα Σκόπια, στην Αλβανία και το Κοσσυφοπέδιο, πραγματοποιήθηκαν εκδηλώσεις μνήμης με την ευκαιρία των 80 ετών από το θάνατο του ιδρυτή της Δημοκρατίας της Τουρκίας, Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ, γράφει το δημοσίευμα. Η τουρκική πρεσβεία στα Σκόπια διοργάνωσε εκδήλωση με την ευκαιρία της 80ης επετείου από το θάνατο του Κεμάλ Ατατούρκ. Μετά την εθνικό ύμνο της Τουρκίας, έγινε ενός λεπτού σιγή. Στην εκδήλωση παραβρέθηκε ο Τούρκος πρέσβης, Τουλίν Ερκάλ Καρά, εκπρόσωποι των κρατικών θεσμών της χώρας και εκπρόσωποι τουρκικών θεσμών στα Σκόπια. Η εκδήλωση μνήμης που έγινε στα Τίρανα από τον πρέσβη Μουράτ Αχμέτ Γιορούκ παραβρέθηκαν εκπρόσωποι των τουρκικών θεσμών στην Αλβανία, καθώς και Τούρκοι πολίτες που κατοικούν στην Αλβανία. Οι συμμετέχοντες, εν μέσω του εθνικού τουρκικού ύμνου, απόθεσαν  λουλούδια στην προτομή του Ατατούρκ που βρίσκεται στο προαύλιο της πρεσβείας Η τουρκική πρεσβεία στην Πρίστινα διοργάνωσε ειδικό πρόγραμμα για τον Ατατούρκ. Το πρόγραμμα της 10ης Νοεμβρίου 2018 έλαβε χώρα σε μία από τις κινηματογραφικές αίθουσες της πόλης και την παρακολούθησαν  Τούρκοι βουλευτές στη Συνέλευση του Κοσσυφοπεδίου, εκπρόσωποι από την TIKA, των KFOR, του Ινστιτούτου Γιουνούς Εμρέ και πολλοί εκπρόσωποι της τουρκικής κοινότητας του Κοσσυφοπεδίου  καθώς και φοιτητές του τμήματος της τουρκικής γλώσσας. Ο πρέσβης στο Κοσσυφοπέδιο, Κιβιλτσίμ Κιλίτς υπογράμμισε με την ευκαιρία του επετείου ότι ο Ατατούρκ πρέπει να τιμάται και να σέβεται το έργο του. TRT (Shqip) -- The Hellenic Information Team                   Το παρόν άρθρο μεταφράστηκε και επιμελήθηκε από το  © Βαλκανικό Περισκόπιο -Γιῶργος  Ἐχέδωρος ]- https://www.echedoros-a.gr

Në Maqedoni, Shqipëri dhe Kosovë sot janë mbajtur ceremonitë përkujtimore me rastin e 80 vjetorit të ndarjes nga jeta të themeluesit të Republikës së Turqisë, Mustafa Kemal Ataturk. Ambasada e Turqisë në Shkup organizoi një program me rastin e 80-vjetorit të ndarjes nga jeta të Mustafa Kemal Ataturkut. Pas intonimit të himnit kombëtar të Turqisë u mbajt një minutë heshtje. Në këtë aktivitet morën pjesë ambasadorja turke në vend Tülin Erkal Kara, përfaqësues të institucioneve shtetërore të vendit si dhe përfaqësues të institucioneve turke në Maqedoni.  Në ceremoninë e organizuar në ambientet e ambasadës së Turqisë në Tiranë, merrnin pjesë ambasadori i Turqisë në Tiranë, Murat Ahmet Yörük, përfaqësues të institucioneve turke në Shqipëri, si dhe qytetarë turq që jetojnë në Shqipëri. Punonjësit e Ambasadës së Turqisë dhe të pranishmit nderuan figurën e Mustafa Kemal Ataturkut, me qëndrim nderi, ndërsa u intonua edhe himni i Republikës së Turqisë. Gjithashtu vendosën lule pranë bustit të Ataturkut që ndodhet në ambientet e ambasadës. Ambasada e Turqisë në Prishtinë organizoi një program të veçantë me rastin e 80-vjetorit të vdekjes së Ataturkut. Programi me rastin e 10 nëntorit u organizua në një nga kinematë e qytetit, ku morën pjesë deputetë turq në Kuvendin e Kosovës, përfaqësuesit e TIKA-s, KFOR-it, Institutit Yunus Emre dhe përfaqësues të shumtë të komunitetit turk në Kosovë dhe nxënësit e gjuhës turke. Pas nderimit të Ataturkut me një minutë heshtje u intonua himni i Turqisë. Më pas, Ambasadorja turke në Kosovë, Kıvılcım Kılıç, iu adresua pjesëmarrësve me ç'rast theksoi se Ataturkun e kujtojmë me nderime dhe respekt.  "Kjo ditë përveç se është një ditë pikëllimi është edhe një ditë ku përkujtohet një lider botëror i cili krijoi shtetin e pavarur nga një perandori e cila ishte në rënie dhe ne përkujtojmë veprat dhe vlerat e tij, në mesin e të cilave është vepra më e madhe e tij Republika e Turqisë", tha Kılıç. Kılıç, e cila e përshkroi Ataturkun si udhëheqësin më të madh të shekullit të 20-të, theksoi se dimensioni global i mendimit të Ataturkut është bërë një burim frymëzimi në përpjekjet për vendosjen e paqes, stabilitetit dhe drejtësisë në botë me shprehjen e tij "Paqe në vend, paqe në botë". "Nëse vendi ynë sot arriti të mbetet një simbol i stabilitetit në rajon, pavarësisht krizës politike dhe të sigurisë në rajonin tonë kjo është dëshmi e largpamësisë së Ataturkut dhe themeleve të qëndrueshme të Republikës sonë", shtoi ajo. Të pranishmëve iu adresua edhe deputetja e Partisë Demokratike Turke të Kosovës në Kuvendin e Kosovës, Müfera Şinik si dhe një përfaqësues i KFOR-it turk. Këngët dedikuara Ataturkut u interpretuan nga Kori i Grave ndërsa recitalet u lexuan nga nxënësit turq nga shkolla fillore "Elena Gjika" dhe gjimnazi "Sami Frashëri" në Prishtinë. Gjithashtu, u shfaqën dokumentarët nga jeta e Ataturkut si dhe nga funerali i tij. Kujtojmë se me programe dhe aktivitete të ndryshme në mbarë Turqinë kujtohet 80-vjetori i ndarjes nga jeta të Mustafa Kemal Ataturkut, themeluesit të Republikës moderne të Turqisë. Mustafa Kemal Ataturk, ndërroi jetë më 10 nëntor 1938, në moshën 57 vjeçare. (AA) http://www.trt.net.tr/