Όλη η Ευρωπαϊκή Ένωση, δηλαδή

Γράφει ο Δημήτρης Νατσιός 

Δάσκαλος, Κιλκίς 

«Αυτείνοι, οι Ευρωπαίγοι, είναι άνθρωποι χωρίς ηθική και πίστη και κρίμα στα φώτα τους, ότι ο άνθρωπος κάνει τα φώτα και όχι τα φώτα τον άνθρωπο».

Μακρυγιάννης

Εδώ και 20 χρόνια που γράφω -δημοσίευσα το πρώτο μου άρθρο σε τοπική εφημερίδα του Κιλκίς με τίτλο «οι φαυλότητα της πολιτικής και οι πολιτικοί της φαυλότητας»- δεν έκρυψα ποτέ την απέχθεια και την περιφρόνηση που νιώθω για τα καθάρματα τους Ευρωπαίγους, όλο αυτό το μνημονιακό σκυλολόι, τους δημίους του λαού μας.

Απ’ όλους τους ευρωπαϊκούς λαούς, εμείς οι Έλληνες, βιώσαμε και ζήσαμε τις μεγαλύτερες καταστροφές εξ αιτίας της κακουργίας τους. Κατάπιαμε την μεγαλειώδη απάτη του «δυτικού πολιτισμού», πως δήθεν εδράζεται στην αρχαία αθηναϊκή δημοκρατία, τις κοραϊκές ονειροφαντασίες περί «μετακένωσης των φώτων», και την μόνη «μετακένωση» που γνωρίσαμε ήταν του αίματος και της καταστροφής της πατρίδας μας. Ξεκίνησε το «ματοβαμμένο» κρατίδιό μας ελπίζοντας από την Ευρώπη προστασία και αλληλεγγύη.

Καρτερούσαμε «οι πάντοτ’ ευκολόπιστοι και πάντα προδομένοι» (Σολωμός), από την «πολιτισμένη Ευρώπη» βοήθεια και συναντίληψη. Από ποιά Ευρώπη; Από την «πολιτισμένη Ευρώπη» των Κογκισταδόρες που εξόντωσαν είκοσι εκατομμύρια ιθαγενείς της Αμερικής και εξαφάνισαν εν ψυχρώ τον πολιτισμό τους; Την Ευρώπη της Ιεράς Εξέτασης, των Σταυροφοριών και του Αγίου Βαρθολομαίου; Την «προοδευτική» Ευρώπη του κατακτητή με την τιάρα, του θηρίου της Ρώμης, του Πάπα; Την Ευρώπη του δουλεμπορίου, της Ιεράς Συμμαχίας και των δύο παγκοσμίων ανθρωποσφαγών του εικοστού αιώνα;

Ανέφερα πριν τον Σολωμό. Σαν χθες, 9 Φεβρουαρίου του 1857, έκλεινε τα μάτια του ο μεγάλος μας ποιητής. Και επειδή τούτη την κρίσιμη στιγμή, «αδελφοί μας βρίσκει το κακό και θολώνει ο νους μας», υπακούοντας και στην ποιητική προτροπή του Ελύτη, τον μνημονεύουμε, γιατί έγραψε τον Ύμνον όχι εις την Ελλάδα, αλλά «εις την Ελευθερίαν», ήθελε να μας πει ότι Ελλάς και ελευθερία είναι όπως η ψυχή με το σώμα. Η Ελλάδα χωρίς την λευτεριά, δεν μπορεί να ζήσει. Και, επαναλαμβάνω, οι δυτικές δυνάμεις προκάλεσαν όλες τις συμφορές του νεότερου Ελληνισμού.

Δεν υποδούλωσαν οι Οθωμανοί τον βυζαντινό Ελληνισμό. Είχε εξουθενωθεί, λεηλατηθεί, κατακερματισθεί από τις άγριες επιδρομές της παπικής ψευτοεκκλησίας.

Αποφράς ημέρα του Γένους δεν είναι η 29 Μαΐου 1453, αλλά η 13 Απριλίου 1204. Τότε «εάλω η Πόλις», όχι από τους Τούρκους, αλλά από τις ορδές των σταυροφόρων-συμμοριών.

Τα χρόνια της δουλείας επέπεσαν όλοι οι αρχαιοκάπηλοι και εγκληματίες αρπάζοντας τις αρχαιότητες, καταστρέφοντας Παρθενώνες, μία Πνευματική Γενοκτονία, όπως προσφυώς ονομάστηκε.

Κατά την Επανάσταση μας έστελναν αλιτήριους, τυχοδιώκτες τύπου Τσώρτς και Κόχραν, μην ξεφύγουν τα σύνορα, ώστε να περιοριστούμε στο υποτελές, λυμφατικό κρατίδιο της Μελούνας.

Από την εισβολή του Ιμπραήμ και τη γενοκτονία που ακολούθησε, από τον ακρωτηριασμό του ελεύθερου έθνους, τις επεμβάσεις των κανονιοφόρων, τους αποκλεισμούς και τις κατοχές ως την ατίμωση του 1897, από την μικρασιατική καταστροφή και τον εμφύλιο ως και την κυπριακή τραγωδία, πάντοτε μπροστά μας οι Ευρωπαίοι. Οι Τούρκοι ήταν και είναι πειθήνια ενεργουμένα τους. Και πάντοτε έβρισκαν πέντε δέκα ημέτερα καθάρματα-Γραικύλους της σήμερον, για να κάνουν την βρόμικη δουλειά.

«Υπακοή στην Τρόικα» τσιρίζουν οι μνημονιακοί λακέδες. 

«Ο φιλήκοος των ξένων είναι προδότης» τους απαντά ο Καποδίστριας.

Είμαστε λαός πληγωμένος. Και όποιος πληγώνεται αντιστέκεται. Και η καλύτερη αντίσταση είναι η αντεπίθεση. «Να χτυπήσουμε» και τον επιχειρούμενο «εξευρωπαϊσμό» της πίστεώς μας».

«Εντολή γάρ Κυρίου μη σιωπάν εν καιρώ κινδυνευούσης πίστεως. Ώστε ότε περί Πίστεως ο λόγος, ούκ έστιν ειπείν, εγώ τις ειμί; Ιερεύς, άρχων, στρατιώτης, γεωργός, πένης; Ουδείς μοι λόγος και φροντίς περί του προκειμένου. Ουά, οι λίθοι κεκράξονται, και συ σιωπηλός και άφροντις», 

πάντες ευθυνόμαστε και πάντες θα λογοδοτήσουμε για τυχόν ολιγωρία και αμέλεια, κατά τον άγιο Θεόδωρο Στουδίτη. Ο οικουμενικός θρόνος κηρύσσει, δεκαετίες τώρα, γυμνή τη κεφαλή, και προσπαθεί να παρασύρει και τοπικές εκκλησίες, στην αίρεση του Οικουμενισμού. Να φύγει και η Εκκλησία από αυτή την απαίσια φραγκοσφηκοφωλιά, το Π.Σ.Ε.

«Να χτυπήσουμε» τους ψευτομορφωμένους που λυμαίνονται την παιδεία μας. Τα σύγχρονα δεινά της πατρίδας μας σε τέτοιους «ευρωλιγούρηδες» (Ζουράρις) οφείλονται. Αυτοί οι ημιμαθείς, οι ανθρωποκάμπιες που λέει ο Κόντογλου, περιφρόνησαν τον λαό μας με το πάθος κάθε πεμπτοφαλαγγίτου.

Κατακρεούργησαν την γλώσσα μας, περιφρόνησαν την παράδοσή μας, την πίστη μας για να γίνουμε δήθεν Ευρωπαίοι. Ας το χωνέψουμε: Εξασθένιση της Ορθοδοξίας σημαίνει πλήγμα στα θεμέλια του Ελληνισμού.Φτάνει τόσα χρόνια το μπούκωμά μας με τα ξυλοκέρατα, τις γουρονοτροφές των Φράγκων. Λύκοι είναι προβατόσχημοι που θέλουν να μας εξαφανίσουν ως λαό ιστορικό.

Τέτοιοι ήταν πάντα και τώρα είναι χειρότεροι, γιατί στις μέρες μας, αποθηριώθηκαν.

Κλείνω με δύο επεισόδια από την πρόσφατη ιστορία μας. Τα έχω ξαναγράψει, αλλά τα επαναλαμβάνω για να μην ξεχνούμε ποιοι ήταν και είναι οι Ευρωπαίοι «εταίροι» μας.

«Στις αρχές της Κατοχής, και στην πλατεία του Κλαυθμώνος, που την είχανε μεταβάλει οι Γερμανοί σε χώρο στάθμευσης, ένας Γερμανός σωφέρ, έτρωγε απ’ την καραβάνα του το φαΐ του, καθισμένος στο σκαλοπάτι του αυτοκινήτου του. Έτρωγε μ’ αχορταγιά, ενώ γύρω του, οι άλλοι πείναγαν. Τότε ένα παιδάκι, ίσια με εφτά-οχτώ χρονών, άπλωσε το χεράκι του, με την ιδέα ότι κάτι θα του έδινε για να ρίξη στο πεινασμένο στομάχι του, ο Γερμανός στρατιώτης.

Αντίς όμως ο στρατιώτης να κάνη τότε μία ανθρώπινη χειρονομία, έκανε αυτή την ελεεινή και βάρβαρη πράξη.

Άφησε στο σιδερένιο σκαλί τη γιομάτη καραβάνα του, σηκώθηκε απάνου, άρπαξε το με πνεύμα ικεσίας το τεντωμένο χέρι του παιδιού, το στήριξε πάνω στο γόνατό του, και μπροστά στα μάτια του κόσμου, το έσπασε στα δύο σαν ξερό κλαδί.

Κι ενώ τα μάτια του Αρμένη δακρύζουν στη θύμηση της σκληρής αυτής εικόνας, μου προσθέτει:

- Ήμουνα αυτόπτης μάρτυς. Κι έφυγα από κει φτύνοντας αυτόν και τη φυλή του ολόκληρη».

Το γεγονός περιέχεται στο βραβευμένο από την Ακαδημία Αθηνών, βιβλίο «Οι σφαγές του Καλαβρύτων», του Κώστα Καλαντζή .(Αθήνα 1962, σελ. 26).

Το δεύτερο από το βιβλίο του Χρ. Αγγελομάτη «Το χρονικόν της Μεγάλης Τραγωδίας».

«Οι παλαιότεροι θα ενθυμούνται την δημοσιευθείσαν είδησιν εις τας αθηναϊκάς εφημερίδας, μίαν ημέραν του Φεβρουαρίου του 1924. Το προσεγγίσαν εις την Θεσσαλονίκην αγγλικόν πλοίον ‘Ζάν’, μετέφερε 400 τόννους οστών Ελλήνων της Μικράς Ασίας, από τα Μουδανιά εις την Μασσαλίαν, προς βιομηχανοποίησιν. Οι εργάται του λιμένος Θεσσαλονίκης, πληροφορηθέντες το γεγονός, εμπόδισαν το πλοίον να αποπλεύση, επενέβη όμως ο Άγγλος πρόξενος και επετράπη ο απόπλους. Τα πήγαιναν τα κόκκαλα τα ιερά των σφαγιασθέντων Ελλήνων για «σαπούνι Μασσαλίας». 

Οι Τούρκοι τα πούλησαν, οι Γάλλοι τα αγόρασαν, οι Άγγλοι διευκόλυναν και οι Γερμανοί αργότερα μιμήθηκαν. 

Όλη η Ευρωπαϊκή Ένωση, δηλαδή.

“Το λάθος των ΗΠΑ με την Αλβανία” - “Gabimi i SHBA me Shqipërinë, që vazhdon të ketë pasoja”

Το βιβλίο «Η σύγχρονη Αλβανία» [ ‘Shqipëria Moderne’ ]- Από τη δικτατορία στη Δημοκρατία»,  συνεχίζει να έλκει την προσοχή των διεθνών μέσων ενημέρωσης.

Ο συγγραφέας του βιβλίου ο Fred Abrahams, σύμβουλος του Human Rights Watch, δήλωσε στην «Huffington Post», ότι οι ΗΠΑ έκαναν ένα μεγάλο λάθος στην Αλβανία στις αρχές της δημοκρατίας- αρχές του ’90.

«Ένα μεγάλο λάθος της δυτικής πολιτικής ήταν ότι πίστευαν ότι η δημοκρατία έρχεται μόνο με εκλογές και μεταρρυθμίσεις στην ελεύθερη αγορά. Στην Αλβανία αποδείχθηκε ότι αυτό δεν ισχύει. Η δημοκρατία έρχεται με τους δημοκρατικούς θεσμούς και τη δημοκρατική κουλτούρα και αυτά τα πράγματα σήμερα δεν υπάρχουν στην Αλβανία».

«Ειδικά στα πρώτα χρόνια, η πολιτική των ΗΠΑ υποστήριξε έναν λεγόμενο δημοκρατικό ηγέτη, αυτός ο τύπος είχε το όνομα Σαλί Μπερίσα. Μιλούσε αγγλικά, είπε τα σωστά πράγματα στα αγγλικά, ήταν αποφασισμένος να καταστρέψει τη κομμουνιστική κληρονομιά και υποστήριζε με …110% τους Αμερικανούς. Αλλά ήταν ένα ‘κακό αγόρι’ που δεν ανεχόταν την κριτική, φυλάκιζε τους δημοσιογράφους για να κερδίσει τους αντιπάλους και να διατηρήσει την εξουσία. Οι ΗΠΑ έκαναν τα στραβά μάτια εκείνες τις ημέρες, επειδή ήταν ο μοναδικός άνθρωπός τους.

 

Έχω μιλήσει με πολλούς Αμερικανούς αξιωματούχους και σε κάποια στιγμή μου είπανε: Τι περιμένετε από μια χώρα που αναδύεται μέσα από τη δικτατορία; Νομίζω ότι ήταν ένα μεγάλο λάθος, διότι η επιρροή των ΗΠΑ στην Αλβανία ήταν πολύ μεγάλη και μπορούσε να υποστηρίζει τον Μπερίσα, αλλά μπορούσε και να του περιορίσει τις εξουσίες του. Οι ΗΠΑ δεν το έκαναν αυτό και η Αλβανία εξακολουθεί να υποφέρει από αυτό το σφάλμα και σήμερα».

«Το μεγαλύτερο πρόβλημα της Αλβανίας, σήμερα, είναι η έλλειψη των ιδρυμάτων- τα χαρακτηριστικά μια εταιρείας που παρέχει υπηρεσίες, αλλά που να ελέγχονται και να εξισορροπούνται μεταξύ τους.

Το δικαστικό σώμα, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, η αστυνομία και οι μυστικές υπηρεσίες πρέπει να λειτουργούν με βάση τη νομοθεσία και όχι με κριτήρια της πολιτικής εξουσίας, όπως γίνεται».

«Η Αλβανία, σήμερα, είναι ένα τρομερά διεφθαρμένο κράτος, από το πιο χαμηλό επίπεδο μέχρι το πιο υψηλό», σημειώνει ο Abrahams.
πηγή

..............................................................................................................

Libri i tij, “Shqipëria Moderne”, vazhdon të ketë jehonë të gjerë në mediat më të mëdha ndërkombëtare.

Këtë herë Fred Abrahams, këshilltar i Human Rights Watch, thotë për Huffington Post se SHBA ka bërë një gabim të madh në Shqipëri në fillimet e demokracisë.

“Një gabim i madh i politikës së Perëndimit ishte se ata besonin se demokracia vjen vetëm me zgjedhjet dhe reformën në tregun e lirë. Shqipëria tregon se ky nuk është rasti. Demokracia vjen me institucione demokratike dhe kulturë demokratike dhe këto gjëra i mungojnë sot Shqipërisë”.

“Veçanërisht në vitet e para, politika amerikane mbështeste një të ashtuquajtur lider demokratik, këtë tipin e quajtur Sali Berisha. Ai fliste anglisht, thoshte gjërat e duhura në anglisht, ishte i vendosur për të shkatërruar trashëgiminë komuniste dhe amerikanët e mbështetën 110 përqind. Por ai ishte djali i keq, që nuk toleronte kritikat, burgoste gazetarët, rrihte opozitarët dhe ruante një kontroll të fortë. SHBA bëri një sy qorr në ato ditë, për shkak se ai ishte njeriu i tyre.

Kam folur me shumë zyrtarë amerikanë në atë kohë dhe ata më thonë: Çfarë pret nga një vend që del nga diktatura? Mendoj se ishte një gabim shumë i madh, për shkak se ndikimi i SHBA në Shqipëri ishte shumë i madh dhe ata mund ta mbështesnin Berishën, por mund të hiqnin vija për të kufizuar pushtetin e tij. SHBA nuk e bëri këtë dhe Shqipëria po e vuan akoma nëtë gabim sot”.

“Problemi më i madh i Shqipërisë sot është mungesa e institucioneve- shtylla të një shoqërie që ofron shërbime, por edhe kontrollon dhe balancon njëra- tjetrën. Gjyqësori, media, policia dhe shërbimi sekret duhet të operojnë në bazë të ligjit, në vend që të shërbejnë ndaj pushtetit politik.

Shqipëria sot është tmerrësisht e korruptuar, si në nivelin e ulët, ashtu edhe atë të lartë,” shprehet Abrahams.

Μετά τα αρχαιολογικά... και στα θρησκευτικά μας μνημεία οι Ιταλοί r

Ήταν η ομάδα του Ιταλού αρχαιολόγου Ουγκολίνο που άρχισε πρώτη τις αρχαιολογικές έρευνες στο Βουθρωτό, με την ευλογία των αρχών.

Είναι αρχαιολογικές ιταλικές ομάδες σήμερα που διεξάγουν έρευνες σε αρχαιολογικούς χώρους του βορειοηπειρωτικού χώρου, όπως στη Φοινίκη, Αντιγονεία Δρόπολης Αργυροκάστρου κ.ο.κ. Είναι φανερό το γεγονός. Σε συνεργασία με τις αλβανικές αρχές, που τους προτιμούν, θέλουν να σβήσουν κάθε τι το ελληνικό και να δώσουν χρώμα Ρωμαϊκό και Ιλλυρικό. Μάλιστα, σύμφωνα με καλά έμπιστες πληροφορίες, Αλβανός τοποτηρητής, φορεμένος με εξουσία, σπάει τις αρχαίες πέτρες με ελληνικές επιγραφές, μια τρανταχτή απόδειξη που δεν μπορεί να τις καλύψει αυτές με το μανδύα του Ρωμαϊκού ή του Ιλλυρικού.

Τελευταίως, ξανά με την ευλογία και την απάθεια των δικών μας ελληνικών και εκκλησιαστικών αρχών, οι Ιταλοί σύναψαν συμφωνία με το δήμο των Αγίων Σαράντα για να ανακαινίσουν το Μοναστήρι των Τεσσαράκοντα Μαρτύρων, που δεσπόζει πάνω στη ράχη της πόλης, εγκαταλειμμένο και αλειτούργητο τόσα χρόνια.

Την πρωτοβουλία για την ανακαίνιση του Μοναστηριού ανάλαβε ο δήμος του Μπρίντιζι Ιταλίας. Έστειλε, για το σκοπό αυτό, μια αντιπροσωπεία, την οποία περίμενε ο δήμαρχος της πόλης Τσίπας και ο βουλευτής της περιοχής Κοκδήμα.

Την ιταλική αντιπροσωπία ηγούνταν ο Αντώνιο Ινγκρόσο, Νομικός Εκπρόσωπος της Εταιρείας «PROCESSISPECIAL». «Η Μεσόγειος έχει ανάγκη από νέες συνεργασίες κι αυτές συγκεκριμενοποιούνται με πραγματικές επενδύσεις, σαν κι αυτή που θ’ αρχίσουμε σύντομα με το Μοναστήρι των Σαράντα Αγίων και το οποίο είναι μόλις το πρώτο βήμα», εκφράστηκε ο κ. Ινγκρόσο.

Με την παρουσία των δυο δημάρχων, βουλευτών καθώς και του Ιταλού Πρόξενου Τιμής στο Αργυρόκαστρο, επεγράφησαν δύο συμφωνίες: το Πρωτόκολλο συνεργασίας μεταξύ των δυο δήμων ΑγίωνΣαράντα και Μπρίντιζι και το Πρωτόκολλο συνεργασία μεταξύ της Εταιρείας Ινγκροσο και του Αλβανικού Ιδρύματος «Xoxa» για την ανακαίνιση του Μοναστηριού των Τεσσαράκοντα Μαρτύρων

Εδώ και 70 χρόνια από τον βομβαρδισμό που υπέστη στο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο από τους Γερμανούς, περιμένει ν’ ανακαινιστεί και να πάρει ξανά την προηγούμενη όψη του.

Αυτό το ανέλαβαν οι Ιταλοί. Οι δικοί μας τι περίμεναν;

(από συνεργάτη της ΣΦΕΒΑ στη Β. Ήπειρο)

Εγγραφή στην λίστα ενημερώσεων του himara.gr

- See more at: http://himara.gr/4678-meta-ta-arxaiologika-kai-sta-thriskeftika-mas-mnimeia-oi-italoi#sthash.zkFYu0bO.dpuf

Πηγή: www.himara.gr