ΤΟΥΡΚΟΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ : «ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ…ΤΟΥΡΚΟΙ!» - PEDAGOG TURK I HISTORISË: "TURQIT NUK JANË....TURQ!"

Ο Bozkurt Güvenç είναι πολύ γνωστός διανοούμενος καθηγητής ιστορίας στην γειτονική χώρα και μάλιστα για ένα διάστημα διατέλεσε και σύμβουλος του υπουργείου Πολιτισμού της Τουρκίας. Πριν από λίγα χρόνια τάραξε κυριολεκτικά τα νερά στην Τουρκία εκδίδοντας ένα βιβλίο-μελέτη με τον χαρακτηριστικό τίτλο : «Τουρκική ταυτότητα». Η μελέτη αυτή ξεκινά με μια σειρά άκρως ενδιαφερόντων ερωτημάτων όπως, «Ποιοι είναι οι Τούρκοι ; είμαστε Ασιάτες ; είμαστε Ευρωπαίοι ; είμαστε Σαμανιστές ; Είμαστε μουσουλμάνοι ; Είμαστε κοσμικοί ; Τελικά τι είμαστε από που καταγόμαστε και από που ήρθαμε και γίναμε κύριοι της Μικράς Ασίας ;» Η μελέτη έθετε ριζοσπαστικά ερωτήματα και παρέθετε απόψεις που σίγουρα ανέτρεπαν όλο το καθεστωτικό σκηνικό που είχε στηθεί από την ίδρυση της τουρκικής δημοκρατίας για την προέλευση και ταυτότητα των σημερινών κατοίκων της Μικράς Ασίας. Σε ένα σημείο της μελέτης παρέθετε την έρευνα του Αμερικανού ανθρωπολόγου, Μόρτον, που είχε υποστηρίξει ότι οι Τούρκοι που είχαν έρθει από την Μογγολία και στις στέπες της Κεντρικής Ασίας αναμείχτηκαν με τους Ρωμιούς, Τσερκέζους, Γεωργιανούς και Άραβες και είχαν διαμορφώσει μια τελείως καινούρια φυλή που φυλετικά δεν έχει καμία σχέση με τις καθαρά τουρκομογγολικές φυλές της σημερινής Κεντρικής Ασίας. Στη συνέχεια παραδέχονταν πως το μεγαλύτερο μέρος της πολιτιστικής παράδοσης των σημερινών Τούρκων, δεν είναι παρά αυτή η πολιτιστική παράδοση που υπήρχε ανέκαθεν στην Μικρά Ασία από τους εντοπίους κατοίκους της δηλαδή Ρωμιοί και Αρμένιοι και ομολογούσε πως οι κάτοικοι αυτοί, δηλαδή οι εγχώριοι, εξισλαμιστήκαν και στην συνέχεια εκτουρκίστηκαν για να αποτελέσουν το σημερινό τουρκικό έθνος. Στην ιδία μελέτη παραθέτονται πολλές απόψεις διαφόρων ιστορικών Τούρκων και δυτικών, που συνέτειναν όλοι στο ίδιο συμπέρασμα. Ότι δηλαδή ο κυριότερος όγκος των κατοίκων της βυζαντινής αυτοκρατορίας, όταν ήρθαν οι Τούρκοι για διαφόρους λόγους εξισλαμίστηκε και άλλαξε τελείως την φυλετική δομή των πρώτων τουρκομογγολικών φυλών που είχαν εισέλθει με βίαιο τρόπο στην Μικρά Ασία. Ακόμα και η πρώτη τουρκική αυτοκρατορία, δηλαδή το σουλτανάτο των Σελτζούκων, σύμφωνα με τον Bozkurt Güvenç ήταν μια απομίμηση της βυζαντινής αυτοκρατορίας και σαν πολιτιστικό του πρότυπο είχε την αυτοκρατορία της Κωνσταντινούπολης. Δεν παρέλειπε να αναφέρει και τον γνωστό Βρετανό ιστορικό, Άρνολντ Τουίμπι, που καταλήγει σχεδόν στο ίδιο συμπέρασμα όσον αφορά την σημερινή εθνοφυλετική σύνθεση των κατοίκων της σύγχρονης Τουρκίας. Το βιβλίο αυτό του Bozkurt Güvenç σίγουρα καταρρίπτει ένα μεγάλο μύθο για την τουρκική δημοκρατία με τον οποίο είχαν ανατραφεί τουλάχιστον τρις γενιές σύγχρονων Τούρκων. Ότι δηλαδή οι Τούρκοι δεν…είναι Τούρκοι! ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος www.nikosxeiladakis.gr

Bozkurt Güvenç është i njohur si një prej pedagogëve intelektualë të historisë në vendin fqinj dhe bile për një farë kohe ai ishte dhe këshilltar i ministrisë së Kulturës së Turqisë. Para pak vitesh tronditi ujrat në Turqi kur botoi një libër-studim me titullin: “Identiteti Turk”. Ky studim fillon me një seri pyetjesh interesante si :” Cilët janë Turqit? Jemi Aziatë? Jemi Europianë? Jemi Samanistë? Jemi Myslymanë? Jemi Laikë? Si përfundim çfarë jemi dhe nga vijmë dhe u bëmë zotër të Azisë së Vogël?” Ky studim vendoste pyetje ekstreme dhe paraqitëte opinione që me siguri përmbysnin të gjithë skenën e pushtetit e cila ishte ndërtuar që prej themelimit të demokracisë turke përsa i përket prejardhjes dhe identitetit të banorëve të sotëm të Azisë së Vogël. Në një pikë të studimit paraqit studimin  e antropologut amerkian, Morton, pretendonte se Turqit që kishin erdhur nga Mongolia dhe stepat e Azisë Qëndrore u ngatërruan me Rumët (bizantinët), Çerkezët, Gjeorgjianët dhe Arabët dhe kishin krijuar një racë krejtësisht të re e cila nga pikëpamja fisnore nuk kishte asnjë lidhje me fiset e pastra turkomongole të Azisë së sotme Qëndrore. Në vazhdim pranonte se pjesa më e madhe  e traditës kulturore të turqve të sotëm, nuk ishte veçse tradita kulutore që ekzistonte  gjithmonë në Azinë e Vogël nga banorët vendas të saj dmth Rumët dhe Armenët dhe pohonte se këta banorë, dmth vendasit, u islamizuan dhe në vazhdimësi u turqizuan që të përbënin kombin e sotëm turk. Në të njejtin studim duke prezantuar shumë opinione të historianëve Turq dhe atyre perendimorë , që konkludonin të gjithë në të njejtin përfundim. Se dmth vëllimi më i madh i banorëve të perandorisë bizantine, kur erdhën turqit, për arsye të ndryshme u islamizuan dhe ndryshoi përbërjen fisnore të fiseve turkomongole që kishin hyrë në mënyrë të dhunshme në Azinë e Vogël. Vetë perandoria e parë turke, dmth sulltanati i Selxhukëve sipas këtij studiuesi, ishte një imitim i perandorisë bizantine dhe si prototip kulturor kishte perandorinë e Konstandinupojës. Nuk harroi të përmendë dhe historianin e njohur Britanik Arnold Tuimbi, i cili del në të njejtin  konkluzion, përsa i përket përbërjes fisnore-kombëtare të banorëve të Turqisë së sotme. Ky libër i Bozkurt Guvenç me siguri rrëzon një legjendë të madhe për demokracinë turke me të cilën ishin ushqyer të paktë tre breza të turqve modernë. Që dmth Turqit nuk ..... janë turq!. Nikos Heiladakis Gazetar – Shkrimtar- Turkolog

Γνωστή Τουρκάλα αρθρογράφος - συγγραφέας εξυμνεί το... ελληνορθόδοξο Βυζάντιο! - Gazetarja Turke i thurr lavde Bizantit ....greko-orthodhoks!

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης, Δημοσιογράφος -Συγγραφέας -Τουρκολόγος Την ίδια περίοδο που εδώ στην Ελλάδα καταβάλλεται μια έντονη προσπάθεια απαξίωσης κάθε αναφοράς προς το Βυζάντιο, ή το σωστό προς την Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, στην γειτονική Τουρκία που ντεφάκτο ακολουθεί μια εξωτερική πολιτική βυζαντινής αυτοκρατορικής «έμπνευσης», πληθαίνουν οι θαρραλέες φωνές που αναγνωρίζουν την ελληνορθόδοξη ταυτότητα του Βυζαντίου και κυρίως την μεγάλη του πνευματική συμβολή στην παγκόσμια ιστορία. Μια από αυτούς που αναγνώρισαν δημόσια την μεγάλη σημασία του Βυζαντίου, είναι η Yasemin Çongar, γνωστή αρθογράφος –συγγραφέας πρώην ανταποκριτής της εφημερίδας Milliyet στην Ουάσιγκτον. Η Γιασεμίν Τσονγκάρ, για τις φιλοδημοκρατικές της πεποιθήσεις της διώχτηκε από την Milliyet και το GNNTürk. Στη συνέχεια ορθογραφούσε στην εφημερίδα Taraf μέχρι το 2012. Αγωνίστηκε υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Τουρκιά και υπέρ των δικαιωμάτων των Κούρδων. Μαζί με τους γνωστούς δημοσιογράφους Cengiz Çandar, Hasan Cemal, και Ahmet Altan, συγκρότησε μια αγωνιστική ομάδα εναντίον της καταπίεσης του ισλαμικού καθεστώτος του Ερντογάν. Για τον λόγο διώχτηκε καί κατασυκοφαντήθηκε για τις πεποιθήσεις της και μάλιστα κατηγορήθηκε για κατασκοπεία υπέρ της… CIA. Για το θέμα του Βυζαντίου και της ελληνορθόδοξης ταυτότητας του, η Yasemin Çongar έγραψε στην τουρκική εφημερίδα Milliyet ένα πρωτοφανές για τα τούρκικα ΜΜΕ άρθρο με τον χαρακτηριστικό τίτλο : «Το άγνωστο μας Βυζάντιο», (Bilmediğimiz Bızans). Στο άρθρο αυτό για πρώτη φορά σε τουρκική εφημερίδα μια Τουρκάλα αρθογράφος έρχονταν να εξυμνήσει το Βυζάντιο και την θρησκευτική του ταυτότητα και παράδοση. Για πρώτη φορά γίνονταν από τουρκικό ΜΜΕ εκτενή αναφορά στην πολιτιστική κληρονομιά του Βυζαντίου, την οποία, όπως υποστήριξε η Τουρκάλα αρθογράφος, κληρονόμησαν οι Οθωμανοί, ενώ τόνιζε πως το κράτος των Σελτζούκων ήταν μια καθαρή βυζαντινή κληρονομιά γι’ αυτό και άλλωστε το έμβλημα του Ικόνιου που ήταν η πρωτεύουσα του κράτους των Σελτζούκων, ακόμα και μέχρι σήμερα είναι ο… δικέφαλος αετός της Βυζαντινής αυτοκρατορίας. Αυτός ο δικέφαλος αετός δεσπόζει ακόμα και σήμερα στον δήμο του Ικονίου σαν το σήμα κατατεθέν της πόλης του Ικονίου. Άλλο ένα εκπληκτικό στοιχείο αυτού του άρθρου- ομολογία της Τουρκάλας δημοσιογράφου, ήταν πως παραδέχονταν δημόσια ότι η τουρκική ονομασία της Κωνσταντινούπολης, δηλαδή η Ιστανμπούλ, δεν είναι άλλη, όπως τονίζει η Γιασεμίν Τσονγκάρ, παρά η παραφθορά της ελληνικής φράσης : «Εις την Πόλην». Σίγουρα ένα τέτοιο άρθρο σε μια τόσο μεγάλης κυκλοφορίας τουρκική εφημερίδα είναι εντυπωσιακό για το περιεχόμενο του, αλλά πιο εντυπωσιακό είναι ότι συνέδεσε την θρησκευτική ταυτότητα του Βυζαντίου, της επίγειας, όπως χαρακτηρίστηκε από πολλούς «Βασιλείας των Ουρανών», με το πρόβλημα της σημερινής ταυτότητας της χώρας της .΄ http://nikosxeiladakis.gr/

Shkruan Niko Heiladakis, Gazetar- Shkrimtar- Turkolog Gjatë së njejtës kohë që në Greqi bëhet një përpjekje e madhe për zhvlerësimin e çdo referate në lidhje me Bizantin, ose më drejt për Perandorinë Lindore Romake, në Turqinë fqinje që defacto ndjek një politikë të jashtë të “frymëzuar” nga perandoria bizantine, shtohen zërat e guximshëm të cilat pohojnë identitetin greko-orthodhoks të Bizantit dhe kryesisht ndikimin e madh shpirtëror në historinë botërore. Një prej këtyre zërave që e pohuan publikisht rëndësinë e madhe të Bizantit, është Yasemin Çongar, një artikullshkruese – shkrimtare, ish korrespondente e gazetës Milliyet në Washington. Jasemin Çongar, për shkak të bindjeve të saja filodemokratike u përndoq dhe u dëbua nga gazeta Milliyet dhe CNN Turk Ajo filloi të shkruante në gazetën Taraf deri më 2012. Luftoi për të drejtat e njeriut në Turqi dhe për të drejtat e Kurdëve. Së bashku me gazetarët e njohur turq Cengiz Çandar, Hasan Cemal, Ahmet Altan, krijuan një grup pune kundër shtypjes së pushtetit të Erdoganit. Për këtë arsye u përndoq dhe shpifën kundër saj për bindjet që kishte, bile u akuzua si spiune e CIA-s Për çështjen e Bizantit dhe të identitetit të tij greko-orthodhoks, Jasemin Çongar shkroi në gazetën turke Milliyet një artikull të pashkruar ndonjë herë në Mediat turke me titullin “Bizanti ynë i panjohur”, (Bilmediğimiz Bızans). Në këtë artikull për herë të parë në një gazetë turke një artikullshkrues Turke lavdëronte Bizantin dhe identitetin e tij fetar si dhe traditën. Për herë të parë bëhej fjalë, në Mediat turke, në mënyrë të zgjeruar për trashëgiminë kulturore të Bizantit, të cilën, siç mendonte ajo, e trashëguan Osmanët, ndërsa theksonte se shteti i Selxhukëve ishte një trashëgimi e pastër bizantine, për këtë arsye dhe shenja dalluese e Ikonit që ishte kryeqyteti i Selxhukëve, deri më sot... është shqiponja dykrenare e perandorisë Bizantine. Kjo shqiponjë dykrenare mbizotëron dhe në ditët e sotme në bashkinë e Ikonit si shenjë e këtij qyteti. Por një element i shkëlqyer i këtij artikulli ishte pohimi i vetë gazetares turke e cila pranonte, haptazi, në publik,  se emërtimi turk i Konstandinupojës, dmth Istanbul, nuk është gjë tjetër prëveç se një shndërrim i frazës greke: “Is tin poli”( në qytet). Me siguri një artikull i tillë në një gazetë me qarkullim kaq shumë të madhe, është impresionuese për përbërjen e saj, por më impresionuese është fakti që lidhi identitetin fetar të Bizantit, të “Mbretërisë së Qiejëve” tokësore me problemin e identitetit të sotëm të vendit të saj.

Ντοκουμέντα: Τσάμηδες και η συνεργασία με τους ναζί- Dokumenta Historikë që vërtetojnë se çamët bashkëpunuan me nazistët!

Τσάμηδες με ναζιστικά σύμβολα. Συνεργάστηκαν απροκάλυπτα με τον γερμανικό στρατό κατοχής... 

Çamë me simbole naziste. Bashkëpunuan hapur me ushtrinë pushtuese gjermane. 

Ντοκουμέντο: Ο Μαζάρ Ντίνο θέτει τους ένοπλους Τσάμηδες στην υπηρεσία των Ναζι... 
Dokument: Maz(h)ar Dino vendos trupat e armatosura çame në shërbim të Nazistëve

Τα ιστορικά ντοκουμέντα που εντοπίστηκαν πριν από λίγα χρόνια, δείχνουν ότι την λίστα των μελλοθανάτων είχε συντάξει η ηγεσία των Τσάμηδων.... 
Dokumentat Historike që u gjendën para pak vitesh, vërtetojnë se lista e të dënuarve me ekzekutim ishte artikuluar nga Çamët...

Την περίοδο της Κατοχής ζούσαν στην Ήπειρο περίπου 20.000 μουσουλμάνοι οι οποίοι μιλούσαν την αλβανική γλώσσα και τους αποκαλούσαν «Τουρκοτσάμηδες». Κατοικούσαν στην περιοχή της Θεσπρωτίας στις περιφέρειες Ηγουμενίτσας, Μαργαριτίου, Φιλιατών και Παραμυθιάς, τις οποίες αποκαλούσαν «Τσαμουριά». Οι Τσάμηδες προσδοκούσαν τη «Μεγάλη Αλβανία» και στόχος τους ήταν να ανεξαρτητοποιηθούν. Στη συνέχεια θα ζητούσαν να ενσωματωθούν στο αλβανικό κράτος. Οι κύριοι εκφραστές αυτής της ιδέας ήταν τα αδέλφια Νουρί και Μαζάρ Ντίνο. Ενοπλοι Τσάμηδες συνόδευσαν τον ιταλικό στρατό κατά τη σύντομη προέλασή του στο ελληνικό έδαφος τον Νοέμβριο του 1940. Τότε σημειώθηκαν οι πρώτες λεηλασίες και επιθέσεις εναντίον χριστιανικών χωριών. Tο καλοκαίρι του 1943 συνεργάστηκαν με τους Γερμανούς κατακτητές, που τους έδιναν υποσχέσεις ανεξαρτησίας. Οι καταδρομείς της γερμανικής μεραρχίας Εντελβάις έκαναν κοινές στρατιωτικές επιχειρήσεις με τους Τσάμηδες στη Θεσπρωτία, προκειμένου να εξολοθρεύσουν τα χωριά της περιοχής, τα οποία θεωρούσαν ότι ενίσχυαν το ελληνικό αντάρτικο. Ο Μαζάρ Ντίνο είχε την πλήρη στήριξη των Γερμανών διοικητών και όταν έφτασε η ώρα της εξόντωσης των προκρίτων της Παραμυθιάς ξεκίνησε τις συλλήψεις συνοδευόμενος από Γερμανό αξιωματικό. Χρόνια αργότερα, ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, Θανάσης Γκόντοβος, εντόπισε μετά από έρευνα στα γερμανικά αρχεία σημαντικά ντοκουμέντα που αποδεικνύουν ότι οι εκτελέσεις των αμάχων στην Παραμυθιά έγιναν βάσει του καταλόγου ονομάτων που είχε συντάξει η ηγεσία των Τσάμηδων στην περιοχή! Συνεργάστηκαν απροκάλυπτα με τον γερμανικό στρατό κατοχής Τα  επίμαχα έγγραφα και όλες τις στρατιωτικές διαταγές της γερμανικής διοίκησης Ηπείρου παρουσιάζει η «Μηχανή του Χρόνου». Σε ένα από αυτά αναφέρεται ξεκάθαρα: «Ο πρόεδρος του Εθνικού Αλβανικού Συμβουλίου της Τσαμουριάς, Μαζάρ Ντίνο, από την Παραμυθιά, είναι διοικητής του αλβανικού λόχου της Τσαμουριάς. Βρίσκεται στην υπηρεσία του Γερμανικού Στρατού. Παρακαλούνται οι υπηρεσίες να παρέχουν στο εν λόγω πρόσωπο στήριξη και αρωγή». Δείτε στο βίντεο ποιοι ήταν οι Τσάμηδες και τον ρόλο που είχαν στις επιχειρήσεις των Γερμανών στην ευρύτερη περιοχή της Θεσπρωτίας. Τον Σεπτέμβριο του ’44, μετά την αποχώρηση των Γερμανών, οι αντάρτες του ΕΔΕΣ που κυριαρχούσαν στην περιοχή, προχώρησαν στη μαζική εκδίωξη των Τσάμηδων στην Αλβανία. Στις 23 Μαΐου του 1945, το Ειδικό Δικαστήριο Δοσιλόγων Ιωαννίνων καταδίκασε ερήμην σε θάνατο 1930 Τσάμηδες, που βαρύνονταν με εγκλήματα πολέμου, κατά τη διάρκεια της Κατοχής. Στις αρχές της δεκαετίας του ’50  η ελληνική κυβέρνηση απαλλοτρίωσε τις περιουσίες τους και τις απέδωσε σε ντόπιους και έποικους. Σήμερα οι Τσάμηδες αρνούνται ότι υπήρξαν συνεργάτες των Γερμανών και ζητούν να αποζημιωθούν. Η στάση τους αποτελεί παράμετρο του αλβανικού μεγαλοϊδεατισμού και συχνά «δηλητηριάζει» τις φιλικές σχέσεις ανάμεσα σε Ελλάδα-Αλβανία....

Gjatë pushtimit jetonin në Epir rreth 20000 myslymanë të cilët flisnin gjuhën shqipe dhe i quanin “turkoçamë”. Banonin në zonën e Thesprotisë në prefekturat e Igumenicës, Margaritit, Filiatës dhe Paramithisë, të cilat i quanin “Çamëri”. Çamët ëndëronin “Shqipërinë e Madhe” dhe qëllimi i tyre ishte që të fitonin pavarsinë. Në vazhdim do të kërkonin të bashkoheshin me shtetin shqiptar. Shprehësit kryesorë të kësaj ideje ishin vëllezërit Nuri dhe Mazar Dino. Çamë të armatosur shoqëruan ushtrinë italiane gjatë kalimit të tyre të shkurtër në tokën helene në Nëntor të vitit 1940. Atëhere filluan dhe plaçkitjet e para dhe sulmet ndaj fshatrave të krishtera. Në verë të 1943 bashkëpunuan me pushtuesit Gjermanë, të cilët ju jepnin premtime për pavarësi. Komandot e Divizionit Endelvaiz kryen fushata ushtarake së bashku me çamët në Thesproti, në mënyrë që të eliminonin fshatrat e zonës, të cilat i konsideronin si vende që mbështetnin lëvizjen partizane. Mazar Dino kishte mbështetjen e plotë të komandantëve Gjermanë dhe kur erdhi çasti i eliminimit të udhëheqësve të Paramithisë filloi dhe arrestimet i shoqëruar dhe nga një oficer Gjerman. Shumë vite më vonë, profesori i Univeristetit të Janinës Thanasi Gondovos, gjeti pas një kërkimi në arkivat gjermane dokumenta të rëndësishme që vërtetojnë se ekzekutimet e popullit të pafajshëm dhe të paarmatosur të Paramithisë u kryen me bazë një listë me emra që kishte përgatitur udhëheqja e Çamëve në këtë zonë! Bashkëpunuan pa u fshehur me ushtrinë pushtuese gjermane. Dokumentat në fjalë dhe të gjitha urdhëresat ushtarake të komandaturës gjermane të Eprit i paraqet faqja “Makineri e kohës”. Në një prej tyre shkruhet qartë: “Kryetari i Këshillit Kombëtar Gjerman të Çamërisë, Mazar Dino në Paramithia, është komandant i kompanisë shqiptare të Çamërisë. Është në shërbim të Ushtrisë Gjermane. Luten që të gjitha shërbimet që t’i japin personit në fjalë mbështetje dhe bashkëpunim”. Shikoni videon se cilët ishin Çamët dhe rolin që kishin në fushatat e Gjermanëve në zonën e gjërë të Thesprotisë. Në shtator të ’44 –ës, pas tërheqjes së Gjermanëve, partizanët e EDHES që mbizotëronin në zonë, kryen dëbimin në masë të Çamëve të Shqipërisë. Më 23 Maj të 1945-ës, Gjyqi Special i Tradhëtarëve të Janinës dënoi në mungesë 1930 çamë, që mbartnin mbi supe krimet e luftës, gjatë kohës së pushtimit. Në fillimet e viteve ’50 qeveria greke shpronësoi nga pasuritë çamët dhe ja u dha ato vëndasve dhe banorëve që erdhën të banonin atje. Sot çamët e mohojnë faktin se ishin bashkëpunëtorë të Gjermanëve dhe kërkojnë dëmshpërblime. Ky pozicion i tyre përbën dhe paramterin e nacionalizmit ekstrem shqiptar që shpesh “helmon” marrdhëniet miqësore ndërmjet Greqisë dhe Shqipërisë....

Çamët së bashku me EDELVAIS ekzekutojnë personalitetet e Thesprotisë. 

http://www.mixanitouxronou.gr/

http://www.mixanitouxronou.gr/