Τρίτη, 1 Δεκεμβρίου 2015

Ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος, τα γραμματόσημα που δεν κυκλοφόρησαν ποτέ


       Βρισκόμαστε στο 1957. Στην Κύπρο ο αγώνας της ΕΟΚΑ κατά των Βρετανών για ελευθερία και ένωση με την Ελλάδα βρίσκεται στο αποκορύφωμά του. Αγωνιστές απαγχονίζονται. Ο αρχιεπίσκοπος Μακάριος βρίσκεται σε εξορία στις Σεϋχέλλες. Στην Αθήνα τεράστιες διαδηλώσεις συγκλονίζουν με την ελληνική νεολαία με το σύνθημα «ένωσις - ένωσις» να συγκρούεται με την αστυνομία. Μικρό παιδί τότε οκτώ ετών περίμενα κάθε μεσημέρι τον πατέρα μου να φέρει την εφημερίδα «Τα Νέα» για να δω στην πρώτη σελίδα, πάνω δεξιά, όπου κάθε μέρα δημοσιευόταν και μία γελοιογραφία του Φωκίωνα Δημητριάδη με θέμα την Κύπρο.
      Πολλά χρόνια αργότερα άκουσα κάποιες αόριστες κουβέντες πως όταν ο Μακάριος ήταν στις Σεϋχέλλες, στην Ελλάδα είχε ετοιμαστεί μία σειρά γραμματοσήμων για τον Κύπριο Αρχιεπίσκοπο. Ακόμα πως η Βρετανία είχε πιέσει πολύ και η Ελλάδα τελικά είχε υποχωρήσει και η σειρά δεν είχε  κυκλοφορήσει.
       Χρειάστηκε να περάσουν 54 ολόκληρα χρόνια για να φθάσει η στιγμή που μπόρεσα να δω και να φωτογραφήσω τα γραμματόσημα αυτά κατά την διάρκεια της έκθεσης γραμματοσήμων στο Ζάππειο για τον εορτασμό της 150ρίδας από την έκδοση του πρώτου ελληνικού γραμματοσήμου.

Το υλικό βρίσκεται στα αρχεία των Ελληνικών Ταχυδρομείων και καλύπτει τα στάδια από την επιλογή μέχρι την εκτύπωση. Ουσιαστικά μία παράσταση που εικονίζει τον αρχιεπίσκοπο Μακάριο σε δοκίμια σε διάφορα χρώματα και με διάφορες ονομαστικές αξίες μέχρι τυπωμένα φύλλα ανά κλάση (χωρίς διάτρηση).

         Στο κάτω μέρος του γραμματοσήμου υπάρχει επιγραφή μέσα σε πλαίσιο με διάφορα κείμενα και σε διάφορες γλώσσες. Πιο συγκεκριμένα:

        

         Επιγραφή στα ελληνικά «ΠΙΣΤΟΙ ΜΕΧΡΙ ΘΑΝΑΤΟΥ ΕΙΣ ΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΜΑΣ ΑΙΤΗΜΑ. ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΥΠΡΟΥ ΜΑΚΑΡΙΟΣ.

          Επιγραφή στα αγγλικά «I think it is only natural that the Cypriot people who are of a Greek descent, should regard their incorporation with what may be called their mother country as an ideal to be earnestly devoutly and fervently cherished. Winston Churchill 1907”
          Το οποίο μεταφραζόμενο στα ελληνικά είναι «Νομίζω πως είναι μόνο φυσικό ότι  ο κυπριακός λαός που είναι ελληνικής καταγωγής θα πρέπει να θεωρεί  την ενσωμάτωσή του με ό,τι μπορεί να ονομάζεται μητέρα πατρίδα ως ιδανικό στο οποίο σοβαρά θα αφοσιωθεί και με θέρμη θα αγαπήσει, Ουίνστον Τσώρτσιλ 1907». 
             

          Επιγραφή στα γαλλικά με κείμενο σχεδόν ταυτόσημο με το ανωτέρω αγγλικό.
         
         
      Το γραμματόσημο καταγράφει ιστορία. Πολλές φορές όμως δημιουργεί ιστορία. 

      Δημήτρης Περδίκης

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Διευκρίνηση - Sqarim

Διευκρίνηση- Προς τους αναγνώστες μας

Τα κείμενα και το υλικό, που παρουσιάζει η ιστοσελίδα μας έχουν πηγή τα διάφορα βιβλία και το διαδίκτυο. Αυτά παρουσιάζονται και πολλά μεταφράζονται για να προσφέρουν στους αναγνώστες πνευματική τροφή μέσα από τα κείμενα ορθόδοξης πνευματικότητας αλλά και τροφή για σκέψη και προβληματισμό μέσα από ιστορικά, πολιτιστικά, πολιτικά δεδομένα που παρουσιάζονται για πρώτη φορά. Υπάρχουν και κείμενα που δεν συμφωνούμε απόλυτα αλλά τα δημοσιεύουμε προς χάρη της αλήθειας, της ελευθερίας του λόγου, του δικαιώματος της έκφρασης της διαφορετικής άποψης. Σε καμία όμως περίπτωση δεν θέλουμε να σπείρουμε μίσος μεταξύ ατόμων, λαών και κρατών. Εμείς πιστεύουμε στην αγάπη και όχι στο μίσος, η αλήθεια όμως πονάει αλλά σώζει.

Sqarim - Për lexuesit tanë.

Tekstet dhe materialet që paraqet faqja jonë, kanë si burim librat dhe rrjetin e internetit. Ato paraqiten dhe shumë përkthehen që t'iu sjellin lexuesve një ushqim shpirtëror nëpërmjet teksteve të spiritualtitet Orthodhoks dhe një ushqim për mendjen dhe pikëpyetje të ndryshme nëpërmjet materialeve historike, kulturore dhe politke që prezantohen për herë të parë. Ka dhe tekste që me të cilat nuk jemi plotësisht dakort por i publikojmë për hir të së vërtetës, të drejtës së lirisë së fjalës dhe të shprehjes së opinionit ndryshe. POR, NË ASNJË RAST nuk dëshirojmë që të mbjellim urrejtje ndër njerëzit, popujt apo shtetet. Ne besojmë tek dashuria, bashkjetesa dhe në asnjë rast tek urrejtja por, e vërteta shumë herë shkakëton dhimbje por të shpëton ndërsa ai që urren në fillim shkatërron veten e tij.