Αρχιμ Επιφάνιος Χατζηγιάγκου
«Καὶ ἅγιον τὸ ὄνομα αὐτοῦ»
4 Αυγούστου 2026
«Καὶ ἅγιον τὸ ὄνομα αὐτοῦ».
Συνηθίζουμε, αδελφοί μου, στις Παρακλήσεις των ημερών αυτών να κάνουμε κάποια σύντομα κηρύγματα. Σκοπός των κηρυγμάτων αυτών είναι, αφενός, να γνωρίσουμε καλύτερα το πρόσωπο της Παναγίας και, αφετέρου, να προετοιμαστούμε για την εορτή της Κοιμήσεώς της, στις 15 Αυγούστου.
Τα τελευταία χρόνια, όπως θα θυμάστε, ερμηνεύσαμε τον Μικρό Παρακλητικό Κανόνα της Υπεραγίας Θεοτόκου. Από πέρυσι αρχίσαμε να ερμηνεύουμε την περίφημη Ωδή της Θεοτόκου, τον ύμνο, δηλαδή, που ανέπεμψε η Παναγία μας προς τον Θεό λίγο μετά τον Ευαγγελισμό της, κατά τη συνάντησή της με την Ελισάβετ, τη μητέρα του Προδρόμου.
Η Ωδή αυτή βρίσκεται στο πρώτο κεφάλαιο του κατά Λουκάν Ευαγγελίου. Αρχίζει με τη φράση:
«Μεγαλύνει ἡ ψυχή μου τὸν Κύριον, καὶ ἠγαλλίασε τὸ πνεῦμά μου ἐπὶ τῷ Θεῷ τῷ σωτῆρί μου».
Την ακούμε να ψάλλεται κάθε πρωί στον Όρθρο.
Ως βάση των ομιλιών μας έχουμε ένα σπουδαίο έργο του Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου, που λέγεται «Κήπος Χαρίτων». Στο βιβλίο αυτό ο θεοφόρος Πατέρας ερμηνεύει τις εννέα βιβλικές ωδές.
Βιβλικές ωδές ονομάζονται τα ποιητικά μέρη της Αγίας Γραφής. Οι οκτώ από τις ωδές αυτές βρίσκονται στην Παλαιά Διαθήκη και η μία, η Ωδή της Θεοτόκου, βρίσκεται στην Καινή.
Πέρυσι κάναμε πέντε κηρύγματα στην Ωδή αυτή και ερμηνεύσαμε μέχρι τον στίχο που λέει:
«Ὅτι ἐποίησέ μοι μεγαλεῖα ὁ δυνατός».
Σήμερα θα συνεχίσουμε με την επόμενη φράση, που λέει:
«Καὶ ἅγιον τὸ ὄνομα αὐτοῦ».
Δηλαδή, το όνομά Του, το όνομα του Θεού, είναι άγιο.
Όπως παρατηρεί ο Άγιος Νικόδημος, η Θεοτόκος λέει τα λόγια αυτά σε εκείνους που απορούν και διερωτώνται πώς ο Θεός μπήκε και κατοίκησε μέσα στην κοιλία της. Είναι σαν να τους λέει:
«Μην ταράζεστε και μη σκανδαλίζεστε, νομίζοντας ότι μολύνεται ο καθαρότατος Θεός, επειδή συλλαμβάνεται στη μήτρα μιας γυναίκας. Εξακολουθεί να παραμένει άγιος και καθαρός. Και όχι μόνο δεν μολύνεται, αλλά φωτίζει και καθαρίζει το μέρος στο οποίο βρίσκεται, διότι το όνομά Του είναι άγιο και δεν μπορεί να βεβηλωθεί».
Όπως λέει στον Προφήτη Ιεζεκιήλ:
«Οὐ βεβηλωθήσεται τὸ ὄνομά μου τὸ ἅγιον».
Και αν το όνομά Του είναι άγιο, πόσο μάλλον είναι αγία η υπόστασή Του, δηλαδή το πρόσωπό Του, το πρόσωπο του Υιού και Λόγου του Θεού, ο οποίος προσέλαβε την ανθρώπινη φύση στην κοιλία της Παρθένου.
Και όπως ο φυσικός ήλιος δεν μολύνεται, όπου και αν πέφτουν οι ακτίνες του, αλλά, αντιθέτως, φωτίζει και καθαρίζει το μέρος στο οποίο τις ρίχνει, έτσι και ο νοητός Ήλιος της Δικαιοσύνης, ο Χριστός, όχι μόνο δεν μολύνθηκε εισερχόμενος στην κοιλία της Θεοτόκου και λαμβάνοντας σάρκα από αυτήν, αλλά τη φώτισε και την αγίασε.
Υπάρχει, όμως, κατά τον Άγιο, και άλλη έννοια στη φράση «καὶ ἅγιον τὸ ὄνομα αὐτοῦ».
Με τα λόγια αυτά είναι σαν να λέει η Παναγία μας:
«Δι’ ἐμοῦ, εξαιτίας μου, αγιάζεται και δοξάζεται το όνομα του Θεού παντού, σε όλα τα έθνη».
Αλλά και εσύ, αδελφέ μου χριστιανέ, προσθέτει ο Άγιος Νικόδημος, αν ποθείς να αγιάζεται και να δοξάζεται εξαιτίας σου το όνομα του Θεού, όπως παρακαλείς στην Κυριακή Προσευχή, «ἁγιασθήτω τὸ ὄνομά σου», προσπάθησε να κάνεις τα εξής:
Πρώτον, να διώχνεις από μέσα σου τους αισχρούς και ακάθαρτους λογισμούς, διότι είναι σιχαμεροί και μισητοί στον Θεό. Να φροντίζεις να έχεις στην καρδιά σου λογισμούς καθαρούς, λογισμούς απλούς, λογισμούς αγνούς και αγίους.
Δεύτερον, να αγωνίζεσαι και να βιάζεις τον εαυτό σου να μη λες ούτε να ακούς λόγια αισχρά και πορνικά, αλλά λόγια άγια, λόγια θεϊκά, όπως αρμόζει στους χριστιανούς και όπως μας συστήνει ο Απόστολος Παύλος:
«Πορνεία δὲ καὶ πᾶσα ἀκαθαρσία ἢ πλεονεξία μηδὲ ὀνομαζέσθω ἐν ὑμῖν, καθὼς πρέπει ἁγίοις· καὶ αἰσχρότης καὶ μωρολογία ἢ εὐτραπελία, τὰ οὐκ ἀνήκοντα, ἀλλὰ μᾶλλον εὐχαριστία».
Δηλαδή, η πορνεία και κάθε είδους σαρκική ακαθαρσία ή πλεονεξία δεν πρέπει ούτε ως απλή λέξη να αναφέρονται μεταξύ σας, όπως αρμόζει σε αγίους, οι οποίοι ανήκετε στον Θεό.
Ούτε σας ταιριάζουν αισχρές πράξεις, ανόητα λόγια ή άπρεπα και βρόμικα αστεία, αλλά, αντιθέτως, λόγια ευχαριστίας και ευγνωμοσύνης προς τον Θεό.
Και, πάνω απ’ όλα, να προσπαθείς και να αγωνίζεσαι να έχεις το σώμα σου καθαρό και αγνό, απέχοντας από πορνείες, μοιχείες και άλλες ακάθαρτες πράξεις. Διότι, κατά τον Απόστολο Παύλο:
«Τοῦτο γάρ ἐστι θέλημα τοῦ Θεοῦ, ὁ ἁγιασμὸς ὑμῶν, ἀπέχεσθαι ὑμᾶς ἀπὸ τῆς πορνείας».
Αυτό είναι το θέλημα του Θεού: ο αγιασμός σας. Δηλαδή, να απέχετε από την πορνεία και να διατηρείτε αγνό τον εαυτό σας.
Διότι χωρίς τον αγιασμό και την καθαρότητα του σώματος κανείς δεν μπορεί να δει τον Θεό, σύμφωνα με τον ίδιο Απόστολο, ο οποίος είπε:
«Εἰρήνην διώκετε μετὰ πάντων, καὶ τὸν ἁγιασμόν, οὗ χωρὶς οὐδεὶς ὄψεται τὸν Κύριον».
Με αυτόν τον τρόπο, χριστιανέ, και εσύ γίνεσαι άγιος και το όνομα του Θεού αγιάζεται και δοξάζεται μέσω σου.
Γενικά, συμπληρώνει ο Άγιος, το όνομα του Θεού δοξάζεται και αγιάζεται με τρεις τρόπους.
Πρώτον, με τα θαυμάσια έργα της δημιουργίας: τον έναστρο ουρανό, την αρμονία στις κινήσεις των αστέρων, τον λαμπρό ήλιο, τη φωτόλουστη σελήνη, τα πανύψηλα όρη, τα δάση, τις θάλασσες, τα πουλιά, τα ζώα και, κυρίως, τον άνθρωπο, το μέγιστο θαύμα.
Η προσεκτική μελέτη όλων αυτών των δημιουργημάτων οδηγεί τον άνθρωπο στο να δοξάσει τον Θεό, λέγοντας μαζί με τον Προφήτη Δαβίδ:
«Ὡς ἐμεγαλύνθη τὰ ἔργα σου, Κύριε· πάντα ἐν σοφίᾳ ἐποίησας».
Δεύτερον, εκτός από τον φυσικό κόσμο, ο Θεός δοξάζεται και με τα θαύματα που ενεργεί μέσω των Αγίων Του. Οι θεραπείες ασθενειών, η λύση προβλημάτων και δυσκολιών, οι απαντήσεις στις προσευχές που κάνουμε και άλλα παρόμοια είναι μέσα διά των οποίων δοξάζεται ο Θεός.
Τέλος, το όνομα του Θεού δοξάζεται και αγιάζεται με τη ζωή των Αγίων.
Όταν βλέπεις μπροστά σου έναν άνθρωπο ενάρετο, εγκρατή, πράο, ταπεινό και υπομονετικό, ο οποίος δεν κρατά κακία σε κανέναν, κάνει το καλό ακόμη και στους εχθρούς του, αγαπά και προσεύχεται για όλον τον κόσμο, δέχεται με υπομονή τον πόνο, τις δοκιμασίες και τις θλίψεις και αντιμετωπίζει με πίστη και ελπίδα τον θάνατο· όταν βλέπεις έναν τέτοιο άνθρωπο, δηλαδή έναν άγιο, τότε ομολογείς ότι είναι μέγας ο Θεός των χριστιανών και:
«Θαυμαστὸς ὁ Θεὸς ἐν τοῖς ἁγίοις αὐτοῦ».
Έτσι, μέσω των Αγίων δοξάζεται ο Θεός.
Περισσότερο, όμως, από όλους τους Αγίους δοξάζεται ο Θεός μέσω της Παναγίας. Εξαιτίας της αγιότητάς της, της καθαρότητάς της και των θαυμάτων που επιτελεί μέσω των πρεσβειών και της μεσιτείας της, δοξάζεται ο Θεός.
Χρέος όλων των χριστιανών, αδελφοί μου, είναι να δοξάζεται ο Θεός και μέσω ημών.
Όπως λέει ο Χριστός:
«Έτσι να λάμψει το φως της αρετής σας μπροστά στους ανθρώπους, για να δουν τα καλά σας έργα και να δοξάσουν τον Πατέρα σας, ο οποίος βρίσκεται στους ουρανούς».
Αν και εμείς γίνουμε αιτία όχι να βρίζεται και να βλασφημείται ο Θεός, αλλά να δοξάζεται και να αγιάζεται, τότε θα δοξάσει και ο Θεός εμάς, σύμφωνα με την υπόσχεση που έδωσε:
«Τοὺς δοξάζοντάς με δοξάσω».
Ἀμήν.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου