Ποιοὶ πολεμοῦν τοὺς Σουλιῶτες καὶ τοὺς Ἀρβανίτες; - Cilët luftojnë Suliotët dhe Arvanitët?

Οἱ πεμπτοφαλαγγίτες διαστρεβλωτὲς τῆς Ἑλληνικῆς Ἱστορίας ἐναντίον τῶν Ἑλλήνων τῆς Ἠπείρου. Ποιοὶ πολεμοῦν τοὺς Σουλιῶτες καὶ τοὺς Ἀρβανίτες; Ἕνα ἀπὸ τὰ συμπτώματα τῆς ἐποχῆς ποὺ βιώνουμε τὶς τελευταῖες δεκαετίες εἶναι καὶ αὐτὸ τῆς συνειδητῆς ἀλλοίωσης τῆς Ἑλληνικῆς ἱστορίας. Πρόκειται γιὰ μία συστηματικὴ συμπεριφορὰ ποὺ ἔχει ἀποκτήσει προκλητικὲς διαστάσεις. Πολλοὶ καταλογίζουν σὲ αὐτὴν τὴν νοοτροπία τὴν τάση κάποιων σκοτεινῶν Κέντρων νὰ ἰσοπεδωθεῖ ἡ Ἱστορικὴ συνείδηση τοῦ Λαοῦ μας καὶ τὴν μετατροπή μας σὲ ἕναν ἄβουλο Λαὸ καταναλωτῶν-πελατῶν τοῦ Πολιτικοῦ συστήματος. Στὸ παιχνίδι αὐτὸ ἐντάσσεται ἡ σκόπιμη ἀλλοίωση τῆς Ἱστορίας ποὺ ἀφορᾶ μεγάλες στιγμὲς τοῦ Ἑλληνισμοῦ, ὅπως εἶναι ἡ παρουσία καὶ ἡ προσφορὰ μεγάλων ὁμάδων τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους, ὅπως οἱ Σουλιῶτες. Οἱ Σουλιῶτες, σύμφωνα μὲ τὰ τελευταῖα ἀντεπιστημονικὰ ἐπιχειρήματα πολλῶν, δὲν εἶναι Ἕλληνες ἀλλὰ …Ἀλβανοὶ ποὺ …ἔτυχε νὰ συμμετάσχουν στὴν Ἑλληνικὴ Ἐπανάσταση καὶ νὰ …ἐξελληνιστοῦν! Χρησιμοποιοῦν ὡς …ἀπόδειξη γιὰ αὐτὸ τὸ ὅτι ἦταν δίγλωσσοι Ἕλληνες, δηλαδὴ μιλοῦσαν καὶ «ρωμαίικα» (ὅπως λέγονταν τὰ ἑλληνικὰ σὲ πολλὲς περιοχὲς τῆς Ἑλλάδος, κατὰ τὴν Τουρκοκρατία) μαζὶ μὲ τὰ ἀρβανίτικα (μία μικτὴ γλώσσα ποὺ καὶ σήμερα δὲν χαρακτηρίζει κάποια ἐθνικὴ ὁμάδα). Καὶ τὸ ὅτι μιλοῦσαν μία ἄλλη διάλεκτο, σημαίνει ὅτι δὲν αἰσθάνονταν Ἕλληνες; Μία  «πολιτικῶς ὀρθὴ» ἐπιστημονικὴ ἀντίληψη προσπαθεῖ νὰ ἐπιβληθεῖ ὡς ἡ …μόνη σωστή. Ἐπικεφαλῆς αὐτῶν τῶν ἀντιλήψεων εἶναι Πανεπιστημιακοὶ ποὺ συνηθίζουν νὰ μετέχουν σὲ κοινὰ ἐπιστημονικὰ σχήματα ποὺ χρηματοδοτοῦνται ἀπὸ  «Ἰδρύματα» καὶ ΜΚΟ, ἐγχώριων καὶ ξένων συμφερόντων. Αὐτὴν τὴν ἀντίληψη, φυσικά, τὴν διαψεύδει πανηγυρικὰ ἡ Ἱστορικὴ πραγματικότητα. Οἱ ἴδιοι οἱ Σουλιῶτες πίστευαν ὅτι ἀνήκουν στὸ μεγάλο Ἑλληνικὸ Ἔθνος καὶ γιὰ τὸν λόγο αὐτὸν βρίσκονταν σὲ συνεχῆ πολεμικὴ ἀντιπαράθεση μὲ τοὺς Ὀθωμανούς, ὅπως τὸν Ἀλὴ πασὰ (ἀπὸ τὸν ὁποῖο τελικὰ μὲ ὕπουλο τρόπο ἡττήθηκαν τὸ 1803 μέσα σὲ σκηνὲς αὐτοθυσίας). Ἀπὸ τὴν πρώτη στιγμὴ τῆς ἔκρηξης τῆς Ἐπαναστάσεως τοῦ 1821 οἱ Σουλιῶτες βρέθηκαν στὸν ἀγώνα νὰ ἀνακαταλάβουν τὰ χωριὰ τους στὸ Σούλι, ἀλλὰ παρὰ τὸν ἡρωισμό τους ἡ ἐξέλιξη τῶν γεγονότων στράφηκε ἐναντίον τους. Μετά, μὲ κορυφαίους τους ἐκπροσώπους τῶν οἰκογενειῶν Τζαβέλα καὶ Μπότσαρη, οἱ Σουλιῶτες ἐνίσχυσαν τὸν Ἑλληνικὸ Ἀγώνα. Ἀπόδειξη αὐτοῦ εἶναι οἱ δεκάδες μάχες καὶ οἱ νεκροὶ ποὺ ἔδωσαν σὲ ὅλη τὴν Ἑλλάδα, γιὰ νὰ τὴν ἐλευθερώσουν. Παρόμοια στοχοποίηση δέχονται καὶ οἱ Ἀρβανίτες, οἱ δίγλωσσοι αὐτοὶ μαχητὲς τοῦ Ἑλληνισμοῦ. Δυστυχῶς τὴν προπαγάνδα ποὺ υἱοθετοῦν οἱ Ἀλβανοὶ στὰ σχολικά τους βιβλία (τολμώντας νὰ ποῦνε μάλιστα ὅτι …χάρη στοὺς Ἀλβανοὺς ἔγιναν ἐλεύθεροι οἱ Ἕλληνες!) ἀποδέχονται καὶ …Ἕλληνες πανεπιστημιακοί, ποὺ πολλὲς φορὲς μὲ κρατικὰ χρήματα ἢ κονδύλια ἀπὸ ξένες Πρεσβεῖες (ἢ Ἱδρύματα σὰν τοῦ Σόρος) ἐπαναλαμβάνουν τὶς ἀνιστόρητες ἀλλὰ καὶ ἐθνικὰ αἰσχρὲς θέσεις τους. Τὸ εὐχάριστο εἶναι πὼς ἔχουν πληθύνει καὶ οἱ φωνὲς τῆς Ἀλήθειας, ποὺ τολμοῦν νὰ ξεγυμνώσουν τοὺς ἀνιστόρητους πεμπτοφαλαγγίτες. Πλέον ἔχουν γνώση οἱ φύλακες καὶ τοὺς βάζουν στὴν θέση τους…. Γεώργιος Διον. Κουρκούτας, Καθηγητὴς φιλόλογος

Propaganduesit në krah të armikut si shtrembërues të Historisë Greke kundrejt Helenëve të Epirit. Cilët luftojnë Suliotët dhe Arvanitët? Një prej simptomat e priudhës që jetojmë 10 vjeçarin e fundit është ajo e deformimit të ndërgjegjshëm të historisë Helene. Bëhet fjalë për një sjellje sistematike që ka marrë dimensione provokative. Shumë ja ngarkojnë këtë mentalitet dhe tendencë disa Qëndrave të errëta që të sheshohet ndërgjegjia Historike e Popullit tonë dhe shndërrimit tonë në një Popull pa dëshirë, konsumator-klientelist të sistemit politik. Në këtë lojë rënditet dhe deformimi i Historisë e cila i përket çasteve të mëdha të Helenizmit, siç është prezenca dhe oferta e grupimeve të mëdha të Kombit Helen, si Suliotët. Suliotët sipas argumenteve antishkencore të shumë personave, nuk janë Grekë, por ... Shqiptarë që ... rastisën të marrin pjesë në Kryengritjen Helene dhe të .... helinizoheshin! Përdorin si ... vërtetim për këtë se ishin Helenë dygjuhësh, dmth flisnin dhe “romaishten” (siç quheshe greqishtja në shumë zona të Greqisë gjatë pushtimit osman) bashkë me arvanitasen (një gjuhë që sot nuk karakterizon ndonjë grupim etnik). Dhe që flisnin një dialekt tjetër, do të thotë që nuk ndjeheshin Helenë? Një koncept shkencor “politikisht i drejtë” përpiqet që të mbizotërojë si e vetmja e saktë. Në krye të këtyre opinioneve janë Profesorë Universitetesh që kanë si zakon të marrin pjesë në format publike shkencore që financohen nga “Institucione” dhe OJQ, të interesave të brendshme dhe të jashtme. Këtë mendim, natyrisht, e përgënjeshtron  në mënyrë panigjirike realiteti Historik. Vetë Suliotët besonin se i përkisnin Kombit Helen dhe për këtë arsye ndodhen në një përplasje luftarake të vazhdueshme me Osmanët, si me Ali Pashën (nga i cili si përfundim me dinakëri u mundën më 1803 në skena vetësakrifikimi). Nga çasti i parë i shpërthimit të Kryengritjes të 1821 Suliotët u gjendën në betejë që të rifitojnë fshatrat e tyre në Sul, por mgjth heroizmin e tyre zhvillimi i ngjarjeve u kthye kundër tyre. Më pas, me kryesorë përfaqësuesit e Xavellës dhe Bocarit, Suliotët, përforcuan Betejën Helene. Vërtetim i kësaj janë me mijëra beteja dhe të vdekurit që dhuruan jetën në të gjithë Greqinë për ta çliruar. Një shënjestrim të ngjashëm pësuan dhe Arvanitët, këta luftëtarë dygjuhësh të Helenizmit. Fatkeqësisht propagandën që adoptojnë Shqiptarët në librat e tyre shkollorë (duke guxuar që të thonë se ... falë Shqiptarëve u çliruan Helenët!) pranojnë dhe profesorët Helenë, që shpesh herë me para shtetërore ose buxhete nga Ambasada të huaja (ose Institucione si ai i Soros-it) përsëritin pozicionet e tyre antihistorike dhe kombëtarisht të turpshme. Por të kënaq fakti se janë shtuar dhe zërat e së Vërtetës, që guxojnë që të zhveshin këta propagandues të paaftë historikisht. Tashmë e dinë mbrojtësit e vërtetë dhe i vendosin ata në vendin që ju takon. Gjeorgjio Dhion. Kurkuta, Profesor Filolog.

Η εν Χριστώ ζωή μου Jeta ime më Krishtin

Η καρδιά που δεν πιστεύει, είναι ανήσυχος, αγχώδης, αδημονούσαν. Η καρδιά που πιστεύει, είναι το αντίθετο: ειρηνική, χαρωπή, στερεά σαν το διαμάντι.  **************** Όταν προσεύχεσαι στον Πατέρα, τον Υιό και το Άγιο Πνεύμα, μην έχεις την εντύπωση ότι βρίσκεται έξω σου. Να Του μιλάς μέσα σου, σαν σε ένοικο της καρδιάς σου. Εκεί βρίσκεται ο Θεός για τους αληθινά πιστούς. «Ουκ οίδατε ότι ναός Θεού εστέ και το Πνεύμα του Θεού οικεί εν υμίν;» (Α’ Κορ. Γ’ 16).   **************** Να είσαι ζηλωτής της αγάπης. Όλα θα παρέλθουν, η αγάπη όμως θα μείνη στον αιώνα, όπως και ο Θεός, που είναι Αγάπη.   **************** Λέγε, συνεχώς μέσα στην καρδιά σου: «Ο Χριστός είναι Αγάπη». Έτσι, θα αγαπάς όλους τους ανθρώπους, θυσιάζοντας, χάριν αυτής της Αγάπης, ότι έχεις ακριβό, ακόμα και την ίδια σου τη ζωή.   **************** Είναι πολλές οι σταγόνες της βροχής, αλλά όλες προέρχονται από ένα σύννεφο. Είναι πολλές οι ακτίνες του ηλίου, αλλά όλες προέρχονται από το μεγάλο αυτό άστρο. Είναι πολλά τα φύλλα του δένδρου, αλλά όλα ανήκουν στο δένδρο. Είναι πολλοί οι κόκκοι της άμμου πάνω στη γη, αλλά όλοι προέρχονται από την ίδια αυτή γη. Έτσι, πολλοί είναι και οι άνθρωποι, αλλά όλοι έλκουν την καταγωγή τους από τον Αδάμ, και πριν απ΄όλα, από τον Θεό. Αγίου Ιωάννου της Κροστάνδης από το βιβλίο: "Η εν Χριστώ ζωή μου

Zemra që nuk beson,  është e paqetë, e stresuar, e dobësuar. Zemra që beson është e kundërta:  ka paqe, është e gëzuar, e sigurt si diamanti. *********** Kur lutesh tek Ati, Biri dhe Shpirti i Shenjtë, mos ki përshtypjen se gjendet jashtë teje. Ti flasësh nga brenda teje si një banori i zemrës tënde. Atje gjendet Zoti për besimtarët e vërtetë. “Nuk e kuptuat se jeni tempulli i Zotit dhe Fryma e Zotit banon tek ju?” (1 Korinthianët 3:16). ***** Të jesh punëtor i dedikuar i dashurisë. Të gjitha do të kalojnë, por dashuria do të mbetet përjetë, si dhe Zoti që është Dashuria. **** Thuaj, vazhdimisht brenda zemrës tënde: “Krishti është Dashuri”. Kështu, do të duash të gjithë njerëzit, duke sakrifikuar për hir të kësaj Dashurie, çfarë do që ke të shtrenjtë, akoma dhe vetë jetën tënde. ********* Janë shumë pikat e shiut, por të gjitha vijnë nga një re. Janë shumë retë e djellit, por të gjitha vijnë nga një re. Janë të shumta rrezet e djellit po të gjitha vijnë nga ky yll i madh. Janë shumë fletët e pemëve, por të gjitha i përkasin pemës. Janë të shumta kokrrizat e rrërës  mbi tokë, por të gjitha vijnë nga vetë toka. Kështu, shumë janë dhe njerëzit, por të gjithë kanë prejardhjen e tyre nga Adami, dhe para së gjithash nga Zoti. Shën Joani i Krostandës nga Libri: “Jeta ime më Krishtin”. Për Pelasgos T. B

Η Εθνική Εορτή της 25ης Μαρτίου στην Κορυτσά. - Festimi i festës Kombëtare Greke të 25 Marsit në Korçë!

Η Κορυτσά, φέτος, ήταν πρώτη που γιόρτασε την Εθνική Επέτειο της 25ης Μαρτίου στην Β Ήπειρο. Οι εκδηλώσεις πραγματοποιήθηκαν υπό  την μέριμνα του Γενικού Ελληνικού Προξενείου Κορυτσάς στις 20 Μαρτίου 2016. Πρώτα όλοι παρευρέθηκαν στο Μητροπολιτικό Ναό της Ζωοδόχου Πηγής για να τελέσουμε την καθιερωμένοι Δοξολογία. Στην συνέχεια, όπως προέβλεπε και το πρόγραμμα, όλοι παρευρέθηκαν, στην αίθουσα εκδηλώσεων του Λυκείου Πλάτων το οποίο βρίσκεται στο περιβάλλοντα χώρο του Ελληνοαλβανικού Σχολείου Όμηρος. Την εκδήλωση άνοιξε ο Διευθυντής κ Ζαφείριος Γεωργιάδης, ο οποίος καλωσόρισε τους  παρευρισκομένους  μ΄ ένα σύντομο λόγο. Το λόγο πήρε ο Γενικός Πρόξενος της Ελλάδας στην Κορυτσά κ Γεώργιος Αλαμάνος  ο οποίος καλωσορίζοντας τους καλεσμένους,  αναφέρθηκε στην σημασία της εορτής, την σπουδαιότητα που έχει για το γένος μας . Ακολούθησε επίσης ο λόγος του Συντονιστή Εκπαίδευσης για τα Σχολεία Όμηρος κ Σωτηρούδα Βασίλειο. Έπειτα οι καλεσμένοι παρακολούθησαν το εξαιρετικό πρόγραμμα που είχαν ετοιμάσει οι μαθητές και οι δάσκαλοι του Ελληνοαλβανικού Σχολείου Όμηρος . Όλοι οι ομογενείς, οι έλληνες, οι φιλέλληνες, οι γονείς και οι καλεσμένοι θεωρούν την παράσταση στο σχολείο αυτό ως το πιο σημαντικό και ουσιαστικό μέρος της εκδήλωσης. Κρίνοντας και από τα σχόλια που ακούσαμε στο τέλος θεωρούμε πως ήταν αναμφισβήτητα επιτυχημένη  ως εκδήλωσε και οι μαθητές όπως και οι δάσκαλοι έλαβαν πολλά συγχαρητήρια. Τίμησαν με την παρουσία τους και παρακολούθησαν την παράσταση ο Μητροπολίτης Κορυτσάς Ιωάννης, ο Γενικός Πρόξενος της Ελλάδας κ Γεώργιος Αλαμάνος,  ο Μουφτής Κορυτσάς Haxhi Qazim Muçi, η Βουλευτής Καστοριάς κ Αντωνίου Μαρία, ο Περιφερειάρχης Ηπείρου κ Καχριμάνης Αλέξανδρος, ο Πρόεδρος της Παγκόσμιας Βλάχικης Αμφικτιονίας κ Μαγειρίας Μιχάλης, ο Πρύτανης Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας κ Τουρλιδάκης Αντώνιος,  ο Συντονιστής Εκπαίδευσης για τα Εκπαιδευτήρια Όμηρος κ Σωτηρούδας Βασίλειος, ο Διευθυντής Εκπαίδευσης Κορυτσάς κ Χρηστάκη Γκραμπότσκα,  ο Διευθυντής του Τουρκικού Σχολείου, Μεντρεσέ Κορυτσάς κ Σαμί Ιζίζ,  αλλά και πολλοί φίλοι από την Ελλάδα , από Αμερική, γονείς, έλληνες και φιλέλληνες της περιοχής. Η συνέχεια δόθηκε στο ξενοδοχείο Γκράντ , όπου το Γενικό Προξενείο Κορυτσάς παρέθεσε δεξίωση. Ο κ Αλαμάνος, ευχαρίστησε του συμμετέχοντες και ευχήθηκε σε όλους χρόνια πολλά. Στην δεξίωση παρευρέθηκε και ο βουλευτής Αλβανικής Βουλής κ Γεώργιος Παππάς ενώ  ο Σύλλογος Βλάχων Θεσπρωτίας παρουσίασε ένα χορευτικό πρόγραμμα με παραδοσιακούς χορούς.   Εμείς με την σειρά μας ευχόμαστε σε όλους Χρόνια Πολλά, τα αγνά ιδανικά και οι αιώνιες αρχές που ενέπνευσαν τους ήρωες του ’21 ας διέπουν την ζωή μας και τις πράξεις μας κάθε στιγμή.  Ιδιαίτερα εμάς τους έλληνες της Β Ηπείρου.   Παραθέτουμε φωτογραφίες και βίντεο για καλύτερη ενημέρωση.

Korça, sivjet, festoi e para Festën Kombëtare të Greqisë të 25 Marsit. Ceremonitë u realizuan nën përkujdesjen e Konsullatës së Përgjithëshme Greke të Korçës më 20 Mars. Në fillim të gjithë u mblodhën në Kishën e Shenjtë të Burimit Jetëdhënës për të kryer Dhoksologjinë. Në vazhdim, siç ishte e parashikuar në program, të gjithë shkuan në sallën e Liceut Platon i cili ndodhet në ambiente e Shkollës Greko-Shqiptare Omiros. Drejtori i Shkollës Omiros z Gjeorgjiadis Zafeirios  iu uroi mirëseardhjen të ftuarve me një fjalë të shkurtër për këtë rast. Më pas fjalën e mori Konsulli i Përgjithshëm i Greqisë në Korçë z Georgios Alamanos , i cili pasi iu uroi mirëseardhjen të ftuarve, përmendi rëndësinë e veçantë që ka kjo festë për të gjithe helenët kudo që ata gjenden.  Në fund përshëndeti me një fjalë të tij dhe Koordinatori i Arsimit për Shkollat Omiros z Sotiruda Vasilios. Në vazdhim të ftuarit ndoqën shfaqjen e shkëlqyer që kishin përgatitur nxënësit dhe mësuesit e shkollës Greko- Shqiptare Omiros. Të gjithë homogjenët, grekët, filogrekët, prindërit dhe të ftuarit e konsiderojnë shfaqjen e shkollës si pjesën më të rëndësishme dhe esenciale të eventeve festive me këtë rast. Duke gjykuar dhe nga komentet dhe urimet që dëgjuam në fund tek nxënësit dhe tek mësuesit e kuptuam dhe këtë rradhë se shaqja ishte tejet e suksesshme. Nderuan me pjesmarrjen dhe ndoqën shfaqjen Mitropoliti i Korçës Hirësia e Tij Joani, Konsulli i Përgjithshëm i Greqisë në Korçë  z Georgio Alamano, Myftiu i Korçës Haxhi Qazim Muçi, Deputetja e Kosturit znj Antoniou Maria, Prefekti i Epirit z Kahrimanis Aleksandros, Presidenti i Amfiktionisë Botërore Vllahe z Mageirias Mihalis, Dekani i Universitetit të Maqedonisë Perendimore z Tourlidaki Andonio, Koordinatori i Arsimit për Shkollat Omiros z Sotiroudas Vasilios, Drejtori i Drejtorisë Arsimore Korçë z Kristaq Grabocka, Drejtori i Medresesë Korçë z Sami Iziz, por dhe shumë miq nga Greqia, Amerika,prindër, grekë dhe filogrekë të zonës. Në fund të ftuarit shkuan tek Hoteli Grand, ku Konsulli i Përgjithshëm i Greqisë në Korçë kishte shtruar banket festiv me këtë rast. Ai iu uroi mirësardhjen  të gjithë të ftuarve dhe i uroi të gjithë me rastin e festës. Këtë banket e nderoi me pjesmarrjen e tij dhe deputeti z Gjergji Papa ndërsa Shoqata e Vllehëve të Thesprotisë paraqiti një programme valle popullore.   Ne urojmë të gjithë Gëzuar për Shumë vjet këtë festë të madhe dhe shpresojmë që idealet e pastra dhe principet e përjetëshme që frymëzuan heronjtë e vitit 1821, të frymëzojnë  jetën , veprimet tona në çdo çast. Sidomos ne helenëve të Epirit të Veriut. Në vazhdim video dhe fotografi për tu informuar sa më mirë.

Η Εθνική Εορτή της 25 Μαρτίου στο Ελληνοαλβανικό Σχολείο Όμηρος 20 3 2016 from Pelasgos Koritsas on Vimeo.

Εκδήλωση για την Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού στην… ΑΓΚΥΡΑ!!!

Για πρώτη φορά στην Τουρκία, και μάλιστα στην πρωτεύουσά της την Άγκυρα, Έλληνες και Τούρκοι ιστορικοί ερευνητές και μελετητές θα εκθέσουν τις απόψεις τους για το ζήτημα της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου.

Η ημερίδα «Ο νομός Τραπεζούντας και το ποντιακό ζήτημα στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και μετά» θα λάβει χώρα στις 9 Απριλίου.

«Είναι η πρώτη ημερίδα που γίνεται στην Τουρκία για το Ποντιακό ζήτημα. Έχει τεράστια συμβολική αξία και σημασία. Θα συμμετάσχουν όλοι οι κορυφαίοι Τούρκοι ιστορικοί οι οποίοι ασχολούνται και έχουν μελετήσει εκτενώς το θέμα. Παρατηρείται ένα ευρύτερο ενδιαφέρον για το θέμα, αλλά πιο πολύ ως απόρροια του αρμενικού ζητήματος, για το οποίο υπάρχει μεγάλη δραστηριοποίηση» δήλωσε στο pontos-news.gr ο ιστορικός Βλάσης Αγτζίδης.

«Το λέω με μεγάλη συγκίνηση ότι εδώ και τρία χρόνια Τούρκοι ακαδημαϊκοί αγωνιστές και διανοούμενοι, εκδότες, συγγραφείς και δημοσιογράφοι κάνουν μεγάλη προσπάθεια ανάδειξης των γενοκτονιών. Έχουν ήδη γίνει τρία συνέδρια για το Αρμενικό, και στην Άγκυρα και στην Κωνσταντινούπολη.

«Για πρώτη φορά, όμως, θα γίνει ημερίδα και για το Ποντιακό ζήτημα στην Άγκυρα. Αυτή η ημερίδα θα σηματοδοτήσει μια τεράστια αλλαγή στον κόσμο της Τουρκίας», είπε από την πλευρά του ο δρ Κοινωνικών Επιστημών και μέλος της Διεθνούς Ένωσης Ακαδημαϊκών για τη Μελέτη των Γενοκτονιών Θεοφάνης Μαλκίδης μιλώντας στον Θοδωρή Μακρίδη και τη διαδικτυακή εκπομπή «Αναστορώ τα παλαιά» του Συλλόγου Ποντίων Μεταμόρφωσης.

Την ημερίδα διοργανώνει η «Πρωτοβουλία για την ελευθερία σκέψης της Άγκυρας» (Ankara Düşünceye Özgürlük Girişimi) και η εφημερίδα Newroz. Θα απευθύνουν χαιρετισμό ο Φικρέτ Μπασκαγιά και ο Σινάν Τσιφτγιουρέκ. Οι μεταφράσεις των εισηγήσεων θα γίνουν από τον Μουσταφά Τσολάκ Αλί.

Οι εισηγητές και οι θεματικές τους είναι οι εξής:

• Αχμέτ Ντεμιρέλ: «Οι συζητήσεις για τον Πόντο στην Α΄ Εθνοσυνέλευση».
• Αττίλα Τουιγκάν: «Από τη Μεταρρύθμιση στη Γενοκτονία».
• Μπασκίν Οράν: «Η ριζική εκκαθάριση των Ρωμιών της Ανατολής – 1923: Η Ανταλλαγή των Πληθυσμών από το Α μέχρι το Ω και η ολοκλήρωση της το 1964».
• Ισμαήλ Μπεσικτσί: «Η εξόντωση της Εγγύς Ανατολής και το Ποντιακό Ζήτημα» .
• Μαχμούτ Κονούκ: «Δύο πρόσωπα της Γενοκτονίας: Σακαλί Νουρετίν Πασάς και Τοπάλ Οσμάν Αγάς».
• Μερτ Καγιά: «Εγκαταλελειμμένο παιδί: Ο χαμένος γιος του Πόντου».
• Στέργιος Θεοδωρίδης: «Μνήμη και Εξουσία».
• Ταμέρ Τσιλινγκίρ: «353.000: Όχι απλά ένας αριθμός αλλά Άνθρωποι».
• Θεοφάνης Μαλκίδης: «Γενοκτονία: Έγκλημα κατά της ανθρωπότητας».
• Βλάσης Αγτζίδης: «Από τη Σαμψούντα στη Σρεμπρένιτσα».
• Γιάννης Βασίλης Γιαϊλαλί: «Ο αγώνας μου για τη φτώχεια από τον Πόντο στη Μαύρη Θάλασσα – Ο Αγώνας για την ύπαρξη από τη Μαύρη Θάλασσα στον Πόντο».

 Πηγή

Προσπάθεια ερμηνείας του φαινομένου της βλακοκρατίας

Τηλευαγγελίστρια εν ώρα κατήχησης του ποιμνίου σε στιγμή έξαρσης ανθρωπισμού.

«Η βλακεία είναι ανίκητη» – αγνώστου

Προσπαθώ να καταλάβω τι συμβαίνει στον λαό μας. Μοιάζει να βρίσκεται σε βαρύ κώμα εξαιτίας απανωτών επεισοδίων βλακείας. Υπάρχουν απειροελάχιστες ελπίδες να ανακάμψει. Η επιστήμη έχει σηκώσει τα χέρια. Πρόκειται δε περί άκρως μεταδοτικής ασθένειας.

 

«Ενός βλακός προκειμένου μύριοι έπονται», έλεγε ο Ε. Λεμπέσης στο επίκαιρο πόνημά του «Η τεραστία κοινωνική σημασία των βλακών εν τω συγχρόνω βίω» (1941). Εκεί γίνεται λόγος περί «αυτομάτου συρροής βλακών».. οι οποίοι «περιέρχονται συν τω χρόνω εις πλήρη βλακοκρατίαν». Για την συρροή αυτή των βλακών σήμερα και για να είναι αποτελεσματική η δράση της «βλακικής αγέλης», που περιγράφει ο συγγραφέας, δεν απαιτείται κάποια «πάσης φύσεως» οργάνωση ή φορέας, όπως στην εποχή του. Υπάρχει η τηλεόραση, αυτός ο κοινός τόπος συνάντησης εκατομμυρίων αγελοποιημένων τηλε-θεατών, απείρως χρησιμότερη από κάθε ορατή κλειστή οργάνωση. Τρεις από τις μεθόδους της κοινωνικής μηχανικής, της προσπάθειας δηλαδή χειραγώγησης της σκέψης και της στάσης των πολιτών, είναι: 1) η τεχνική της συναισθηματικής χειραγώγησης (συναίσθημα και όχι λογική), 2) η τεχνική της δημιουργίας «προβλημάτων» και «κρίσεων» (που απαιτούν «έκτακτα μέτρα» – βλ. «οικονομική κρίση») και 3) η τεχνική της ενοχοποίησης, (όπου πάντα «φταίμε» εμείς). Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι άλλος καλύτερος φορέας άσκησης αυτών των μεθόδων παρεκτός της τηλεόρασης, δεν υπάρχει.

 

Σε λίγο θα εορτάσουμε την 25η Μαρτίου, την επέτειο της Εθνεγερσίας. Ειλικρινά δεν ξέρω για πόσο ακόμα θα μας επιτρέπουν να εορτάζουμε τέτοιες εορτές. Εχθές κοιτούσα ένα μνημείο προς τιμήν του Νικηταρά του Τουρκοφάγου σε μια μικρή πλατεία, με τον κόσμο να πηγαινοέρχεται. Δεν ξέρω πόσο θα επιζήσει ακόμα. Το λέω σοβαρά. Υπάρχει ανάγλυφη η μορφή του ήρωα του ‘21 που σφάζει έναν έντρομο έφιππο Τούρκο, μπήγοντάς του το μαχαίρι στα πλευρά. Όταν σε λίγα χρόνια, αυτοί που πηγαινοέρχονται σε αυτή την πλατεία θα είναι μουσουλμάνοι στην πλειοψηφία, όταν θα υπάρχει ένα δημοτικό συμβούλιο που θα είναι τίγκα στην «διαφορετικότητα», δηλαδή θα αποτελείται κατά το ήμισυ από αλλοδαπούς κυρίως μουσουλμάνους, όταν ο δήμαρχος ίσως είναι μουσουλμάνος ή τέλος πάντων αλλοδαπός, όταν στην πόλη θα υπάρχει τζαμί ή τζαμιά, πιστεύετε ότι ένα τέτοιο σύμβολο «μίσους» θα έχει τύχη; Ο Τσίπρας πήγε στην μάνα Σμύρνη και είπε μπροστά στους τουρκαλάδες ότι αποτελεί σύμβολο «αδελφοσύνης» και δώστου αγάπες και λουλούδια. Έχει σκεφθεί ποτέ κανένας Εβραίος να πάει στο Νταχάου και να πει ότι αυτός ο χώρος αποτελεί σύμβολο αδελφοσύνης των δύο λαών; Και προσέξτε, η Γερμανία σήμερα είναι όντως φιλο-ισραηλινή χώρα!

 «Ξενοφοβικά» σύμβολα μια άλλης εποχής

Προσπαθώ να καταλάβω τι συμβαίνει με τους Έλληνες σήμερα. Έχουν σχέση με εκείνους που μας κοιτούν ως αγάλματα αγέρωχοι και συνάμα λυπημένοι; Έχουμε σχέση με εκείνους τους Έλληνες; Μας αξίζουν αυτά τα μνημεία; Λαός που ξεχνά την ιστορία του είναι αναγκασμένος να την ξαναζήσει. Μας λένε συνεχώς για τους ναζί και την χούντα «για να μην ξεχάσουμε». Για τους οθωμανούς γιατί δεν μας λένε; Εκείνα συμφέρει να τα ξεχάσουμε; Γιατί τελικά, αυτό που τους νοιάζει δεν είναι να μην «ξεχάσουμε», αλλά να είμαστε βλάκες και να μας κάνουν ό, τι θέλουν. Και είμαστε βλάκες. Δεν εξηγείται διαφορετικά.

Ακούς τους σημερινούς Έλληνες να λένε ότι δεν εμπιστεύονται λέει τα κόμματα. Κι όμως στα ίδια κόμματα ή στους κλώνους τους θα καταλήξουν. Τους ακούς να λένε ότι δεν εμπιστεύονται την τηλεόραση και τους δημοσιογράφους. Και όμως από αυτούς παίρνουν γραμμή. Εδώ είναι η αποθέωση της βλακείας. Μία φάμπρικα δημιουργίας «συναισθημάτων ανθρωπισμού», μία απίστευτη μηχανή προπαγάνδας που όμοιά της θα ζήλευε ένα σταλινικό καθεστώς, ένα καλοδουλεμένο mind control, τα λεγόμενα «δελτία ειδήσεων», αλλά και κάθε εκπομπή και διαφήμιση έχουν καταστήσει τους Έλληνες (για μια ακόμη φορά) τα τέλεια πειραματόζωα, πραγματικά σκυλιά του Παβλόφ. «Δράματα» σε high definition, τεχνητά ερεθίσματα που οδηγούν σε ενστικτώδη ξεσπάσματα «ανθρωπισμού», τα οποία γνωρίζουν την επιβράβευση από κολοσσούς στον τομέα του «ανθρωπισμού», όπως σταρ του Χόλυγουντ, μεγαλοεπενδυτές, μεγιστάνες του καπιταλισμού και κομισάριους των Βρυξελλών.

Προσπαθώ να καταλάβω τι φταίει. Δεν τα έχω καταφέρει. Υπάρχει διάχυτη μια διάθεση αυτοκτονική. Να φταίει η προπαγάνδα της τιβί μόνο; Μα, οι ίδιοι Έλληνες ήταν αυτοί που πρόσφατα έδειξαν ότι δεν ενέδωσαν στην αισχρή προπαγάνδα του «ΝΑΙ» των καναλιών, προς έκπληξη όλων. Δεν ήταν τα ίδια κανάλια; Δεν ήταν οι ίδιες φάτσες; Που λειτουργούσαν ως φερέφωνα κάποιων; Δεν ήταν η ίδια συναισθηματικά φορτισμένη συνθηματολογία; Τότε θυμάμαι, ξύπνησαν και κάποιοι αριστεροί και νεο-αριστεροί που «απηύδησαν» με τα δελτία των 8 και μιλούσαν για προπαγάνδα (ξέρω πολλές περιπτώσεις). Παρουσίαζαν μάλιστα την Τρέμη ως …Γκαίμπελς! Τώρα τι έγινε; Οι ίδιοι δεν είναι; Έγιναν «καλοί» τώρα; Έγιναν «έγκυροι»; «Αντικειμενικοί»; Ο λύκος κι αν εγέρασε κι άσπρισε το μαλλί του, μήτε τη γνώμη άλλαξε μήτε την κεφαλή του, έλεγε ο λαός μας. Αλλά ο σημερινός λαός φαίνεται έχει πάρει κάποιο χαπάκι. Θέλει να ζει στο Matrix του. Γιατί όμως;

 Εικαστική δημιουργία φιλο-συριζαίικου σάιτ τον καιρό του δημοψηφίσματος. Τώρα ο «Γκαίμπελς» έγινε «Μητέρα Τερέζα».

Στην Αμερική το έχουν βρει το χάπι. Λέγεται “White Guilt”. Και το δίνουν σε κάθε Λευκό άμα τη γεννήσει του. Του λένε ότι πρέπει να ντρέπεται που είναι Λευκός. Ότι όλοι μπορούν να είναι περήφανοι για την φυλή τους, εκτός από αυτόν. Ότι έχει μονίμως το ‘white privilege’ και δεν δικαιούται να μιλάει. Δεν ξέρει τι πάει να πει φτώχεια και δεν ξέρει τι πάει να πει ρατσισμός, οπότε το μόνο που δικαιούται να κάνει είναι να βγάζει τον σκασμό. Και να τρώει καρπαζιές. Ακόμα και αν τον βρίζουν και τον μισούν για το χρώμα του δέρματός του, δεν είναι επειδή οι άλλοι είναι ρατσιστές, αλλά φταίει αυτός επειδή είναι Λευκός (εδώ πράγματι ισχύει το γνωστό ανέκδοτο). Εάν οι μαύροι εγκληματούν και τον σκοτώνουν δεν φταίνε αυτοί, αλλά η δουλεία, πριν από 200 χρόνια. Κάτι παρόμοιο λένε στους δυτικοευρωπαίους. Φταίει η αποικιοκρατία. Φταίνε οι κακοί πρόγονοι και οι πρόγονοι των προγόνων και ακόμα και χίλιες γενιές να περάσουν δεν θα δικαιούνται να μιλάνε. Πρέπει να κάθονται και να τους ληστεύουν και να τους βιάζουν τις γυναίκες και τις κόρες. Τίποτα δεν είναι πιο επίβουλο από την ιδέα ενός συλλογικού σφάλματος που θα περνάει από γενιά σε γενιά κηλιδώνοντας για πάντα έναν λαό, γράφει ο Πασκάλ Μπρύκνερ. Στους Γερμανούς έχουν κάπως πιο κοντινούς κακούς προγόνους και για αυτό η δόση της ενοχής είναι ισχυρότερη. Φυσικά, η «ενοχή» ως μέθοδος ραφής χειλέων συναντάται μόνο σε ανήκοντες στην Λευκή φυλή. Ουδείς άραβας ή εβραίος θα νιώσει ενοχή για το δουλεμπόριο, κανείς δεν θα αποδώσει ιμπεριαλιστικές πρακτικές στους ιάπωνες ή σε φυλές ινδιάνων και κανείς δεν θα μιλήσει για τους προερχόμενους εξ Ασίας νέους οικονομικούς αποικιοκράτες «επενδυτές».

Αυτή θέση ανήκει σε σένα Λευκέ, στα παιδιά σου και στα παιδιά των παιδιών σου.

Αλλά εμείς; Δεν είχαμε τέτοιο ιστορικό παρελθόν. Κι όμως ελάχιστα διαχωριζόμαστε από το βαρύ ενοχικό / ψυχαναγκαστικό κομμάτι αυτής της επιχείρησης που διεξάγεται σε όλη την Ευρώπη. Εδώ θα πιπιλίσουν το μυαλό με το «ήμασταν κι εμείς πρόσφυγες», «να θυμηθούμε τους παππούδες μας» κλπ, ενώ κάποιοι βλέποντας ένα γόνιμο έδαφος συναισθηματικού παροξυσμού θα πετάξουν και το πιο πιασάρικο «εμείς φταίμε για τους πρόσφυγες». Δεν φταίνε οι μεγάλοι του κόσμου τούτου, «οι-φονιάδες-των-λαών-αμερικάνοι», οι υπερασπιστές των «δικαιωμάτων» που κάποτε ισοπέδωσαν την Σερβία και τώρα κοιτάνε απαθείς τους μακελάρηδες του αλλάχ να ζωντανεύουν σκηνές από τα πιο αποκρουστικά θρίλερ ή και τους βοηθάνε ακόμα, ή η ληστρική Ε.Ε. «της αλληλεγγύης».

Όχι δεν φταίνε αυτοί, εμείς φταίμε. Δεν φταίνε οι Τούρκοι που έχουν βγάλει τρελά λεφτά από την επιχείρηση «πρόσφυγες», και έχουν καταφέρει (με ένα σμπάρο δυο τρυγόνια), να έχουν διασπείρει παντού στρατεύσιμους έτοιμους να πολεμήσουν υπό την ημισέληνο μόλις δοθεί το σινιάλο, όχι εμείς φταίμε. Δεν φταίνε οι διπλανές (πλούσιες!) μουσουλμανικές χώρες που δεν θέλουν πρόσφυγες, εμείς φταίμε. Δεν φταίνε και οι ίδιοι στο κάτω-κάτω, που θα μπορούσαν (έστω κάποιοι από αυτούς, οι πιο νέοι να πάρει!) να κάτσουν να αγωνιστούν για μια καλύτερη πατρίδα. Όχι εμείς φταίμε. Πάντα εμείς θα φταίμε. Το είπε και ο Ιερώνυμος: «Εμείς φταίμε», είπε. «Εμείς οι ίδιοι, τους εξαναγκάσαμε να εγκαταλείψουν τις πατρίδες τους». Εγώ πάντως ομολογώ ότι δεν εξανάγκασα κανέναν. Πως με φορτώνεις με τέτοια ευθύνη σεβασμιότατε; Εκτός εάν διαγράφουμε την «συλλογική ευθύνη» για κάποιους (περιούσιους) και την ρίχνουμε στις πλάτες κάποιων άλλων (μη περιούσιων).

Με έχει απασχολήσει το θέμα. Τελικά, μήπως φταίει ο Χριστιανισμός, όπως ισχυρίζονται μερικοί (που ευκαιρία ψάχνουν); Γιατί οι Εβραίοι που πέρασαν και τόσα πολλά δεινά και ήταν οι πρόγονοί τους μετανάστες (γνωστός ο όρος ‘περιπλανώμενοι Ιουδαίοι’), δεν συγκινούνται από το «δράμα των προσφύγων», δεν κυκλοφορούν με πλακάτ “Refugees welcome”, αλλά ορθώνουν τείχη και δεν συνωστίζονται στα κανάλια για το ποιος θα γίνει πρωταθλητής «ανθρωπισμού» και διάσημος για δεκαπέντε, όχι λεπτά, αλλά δευτερόλεπτα; Οι Εβραίοι έχουν θρησκεία τον Ιουδαϊσμό, και αν και πολλοί δηλώνουν άθεοι ή κοσμικοί, δεν έχουν μεγαλώσει με τις διδαχές του «Καλού Σαμαρείτη» και του «ο Χριστός ήταν πρόσφυγας» και «ξένος ήμην και με εφιλοξενήσατε» κλπ. Να φταίει αυτό; Μήπως για τον ίδιο λόγο και οι μουσουλμανικές χώρες, όπου οι κάτοικοι έχουν μεγαλώσει με το κοράνι, δεν δείχνουν την ίδια ψύχωση με τον «ανθρωπισμό»; Αλλά και οι δικοί μας εδώ μουσουλμάνοι δεν είδα να συναγωνίζονται στην «αλληλεγγύη» και να σπρώχνονται οι μουφτήδες τους και οι ιμάμηδές τους ποιος θα αγκαλιάσει ένα προσφυγόπουλο on camera. Αλλά μήπως για τον ίδιο λόγο ακόμα και οι δυτικοποιημένοι Γιαπωνέζοι (που δεν είναι χριστιανοί) και αυτοί δεν θέλουν πρόσφυγες; Τελικά αυτό φταίει;

Όμως σκέφτομαι ότι σήμερα οι περισσότεροι στην δυτική Ευρώπη έχουν εγκαταλείψει τις εκκλησίες τους. Ο χριστιανισμός δεν έχει απήχηση στον δυτικό άνθρωπο. Μάλιστα έχει τεθεί και επισήμως εκτός «Ενωμένης Ευρώπης». Πως είναι δυνατόν να επηρεάζει τους δυτικούς εκκοσμικευμένους μαζανθρώπους; Εξάλλου και άλλοι στην Ευρώπη είναι χριστιανοί, αλλά αλλιώς συμπεριφέρονται. Και μιλάω για τους ανθρώπους που ζουν στις χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ. Πολωνία, Ουγγαρία, Σλοβακία, Ρουμανία, Βουλγαρία, ακόμα και Αλβανία δεν φαίνεται να λαμβάνουν το συγκεκριμένο θαυματουργικό χαπάκι «ανθρωπισμού». Ζούνε σε έναν άλλον κόσμο, εντελώς διαφορετικό από τον δικό μας. Οπότε δεν μπορεί στους αθεϊστές και εκκοσμικευμένους χριστιανούς της Δύσης να έχουν απήχηση οι χριστιανικές διδαχές περί «ευθύνης», «ενοχής» και «ανθρωπισμού» και στους (πιο πιστούς) χριστιανούς της Ανατολής να μην έχουν.

Είναι και κάτι άλλο. Ολόκληρη η ιστορία της Ευρώπης τα τελευταία 2000 χρόνια είναι συνώνυμη με τον χριστιανισμό. Αυτό δεν έκανε τους ευρωπαίους παθητικούς στην εισβολή αλλοφύλων, ούτε λέγανε βλακείες για κατάργηση συνόρων, ούτε έβλεπαν την θρησκεία τους ως συνώνυμο της απάθειας, της «συναδέλφωσης των λαών» και της ηλιθιότητας. Διεξήγαγαν αιματηρούς πολέμους με αλλόθρησκους και αλλόφυλους κάτω από την σημαία του Σταυρού. Έβγαλαν ήρωες και παλικάρια που δεν ένιωθαν ότι η πίστη τους στον Χριστό αποτελεί «κώλυμα» στο να σηκώσουν την σπάθα κατά των εισβολέων. Η δική μας ιστορία είναι γεμάτη από τέτοιες μορφές. (Αλλά ακόμα και αν δεν τους θεωρείς «εισβολείς» με την συνήθη έννοια, δεν μπορεί να το ρίχνεις στις ατέρμονες αγαπολογίες και να μην κρούεις τον κώδωνα του κινδύνου για την αλλοίωση ή ακόμη και εξαφάνιση του γηγενούς χριστιανικού πληθυσμού και τον κίνδυνο εκτεταμένων εγχώριων συρράξεων, όπως έκανε επισήμως η Ορθόδοξη Εκκλησία της Βουλγαρίας – που τους είπε και «εισβολείς»!).

Δεν πιστεύω λοιπόν ότι αυτό που φταίει είναι ο Χριστιανισμός. Κάτι άλλο φταίει.

Το πρόβλημα είναι πιστεύω, βαθύτερο. Είναι ψυχολογικό. Κάποιος έχει εισχωρήσει στην ψυχή του δυτικού ανθρώπου και την έχει αλλοιώσει ή την έχει διαμορφώσει κατά το δοκούν. Έχει επέλθει εσωτερική διάβρωση. Και αυτό το έργο δεν έχει γίνει τα τελευταία χρόνια, ούτε βέβαια προέκυψε εξ αιτίας του «προσφυγικού». Ούτε αποτελεί έργο αποκλειστικά της τηλεόρασης. Το έργο της ανομίας ενεργείται εδώ και χρόνια. Ο καθηγητής του Πανεπιστημίου του Βερμόντ, Robert S. Griffin, έγραψε ότι ο σύγχρονος δυτικός κόσμος έχει κατασκευαστεί έτσι ώστε οι γηγενείς που συμμετέχουν στην αυτοκαταστροφή τους να ανταμείβονται και όσοι δεν συμφωνούν να τιμωρούνται. Το ότι οι ανατολικοευρωπαίοι ακόμη δείχνουν να αντιστέκονται και να «χαλάνε την σούπα» κάτι δείχνει. Το ότι έχουν ισχυρά αντανακλαστικά και επιθυμία να υπερασπιστούν την παράδοσή τους, την ιστορία τους, την θρησκεία τους και την κουλτούρα τους κάτι δείχνει. Δείχνει ότι αποκλειστικά υπεύθυνη δεν είναι η χριστιανική διδασκαλία. Αλλά η μαρξιστική. Την οποία οι ανατολικοί την βίωσαν στο πετσί τους. Οι δυτικοί όμως, έδωσαν χώρο στον μαρξισμό να εισχωρήσει παντού. Στην πολιτική, στην εκπαίδευση, στην τέχνη, στην ειδησεογραφία, στην εκκλησία, στην δημόσια κουβέντα, παντού. Εισερχόμενος ο μαρξισμός βρήκε πρόσφορο έδαφος. Μια Ευρώπη που είχε αρχίσει να ντρέπεται για τον εαυτό της και που είχε αρχίσει να ξεθεμελιώνει τα πάντα. Που αφέθηκε σε μια αυτομαστίγωση και μία καταστροφική αγαλλίαση. Και εκείνος (ο μαρξισμός) άλλο που δεν ήθελε. «Θα καταστρέψουμε αυτόν τον πολιτισμό που τόσο αγαπάτε.. Δυτικέ κόσμε είσαι καταδικασμένος σε θάνατο… Εβραίοι βγείτε από τα γκέτο. Κουνήσου Ινδία κι εσύ μεγάλε Βράχμα… Κι εσύ χώρα της Αιγύπτου. Και οι έμποροι των ναρκωτικών ας πέσουν πάνω στις τρομοκρατημένες χώρες μας. Είμαστε αυτοί που θα βοηθάνε πάντα τον εχθρό», παραληρούσε ο Γάλλος κομουνιστής ποιητής Λουί Αραγκόν.

Όποιος έχει ασχοληθεί με την Σχολή της Φραγκφούρτης και τον ‘πολιτιστικό μαρξισμό’ θα καταλάβει. Οι υπόλοιποι θα συνεχίσουν να μιλάνε για «αριστερά» και «δεξιά» κόμματα, και θα ζητούν γκρινιάζοντας «λύσεις» από το κράτος και τους «ισχυρούς».

Και κάτι τελευταίο.

Αυτή η Ευρώπη δεν έγινε ξαφνικά «καλή» και «ανθρωπιστική». Δεν έγινε ο καθένας που δεν μιλάει με τον διπλανό του, που σκοτώνεται για μια θέση στο πάρκινγκ, που έκανε θρησκεία τον ευδαιμονισμό και πουλάει την ψυχή του στον διάβολο για έναν high tech παράδεισο, ξαφνικά «καλός», επειδή συγκινείται με το «δράμα των προσφύγων». Η Ευρώπη που έδιωξε τον Χριστό, διέλυσε την οικογένεια, σκότωσε το αγέννητο, χλεύασε τον άγιο, έθαψε τον ήρωα, απαγόρευσε την τιμή στους προγόνους, σώριασε κάθε πυλώνα της κοινωνίας, έλιωσε κάθε αξία στο βωμό της θρησκείας των «δικαιωμάτων», δεν έγινε ξαφνικά ηθική και καλή. Βρήκε όμως ένα υποκατάστατο. Βρήκε ένα παραισθησιογόνο, ένα χαπάκι να πείθει τον εαυτό της ότι «είμαι καλά». Ο άνθρωπος έχει ανάγκη να πείσει τον εαυτό του ότι είναι «καλό άτομο». Και αφού αυτή η Ευρώπη για καιρό εθιζόταν στο τριπάκι του «προοδευτισμού», τώρα βρήκε μια νέα «ουσία» που την «ανεβάζει» ακόμα πιο πολύ. Σε αυτή την παραπαίουσα Ευρώπη έχει βρεθεί και ο Έλληνας. Κακά τα ψέματα. Εάν δεν ανήκαμε εις την Δύσιν θα είχαμε άλλα αντανακλαστικά. Τα οποία δεν έχουμε.

Συμπέρασμα: Έχω καταλήξει ότι τρία τινά συμβαίνουν:

1) Είτε είμαστε σε ένα σπιράλ αυτοκαταστροφής λόγω ‘παραισθησιογόνων ουσιών’,
2) είτε έχουμε προ πολλού αλωθεί από τον μαρξισμό,
3) είτε βαδίζουμε προς το κενό λόγω βλακείας.

Το ποιο από τα τρία προηγήθηκε και το ποιο πυροδότησε το άλλο δεν έχει μεγάλη σημασία. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι είμαστε στο τελικό στάδιο. Αυτό της βλακείας. Η οποία όπως είπαμε είναι ανίκητη. 

 

Πηγή

Σβήνει την 25η Μαρτίου από τα σχολεία ο Φίλης με περίεργη εγκύκλιο

Μια περίεργη εγκύκλιο απέστειλε το Υπουργείο Παιδείας στα σχολείας της Α' Βάθμιας και Β' Βαθμιας εκπαίδευσης προτείνοντας μια σειρά δράσεων όχι μόνο για τη σημερινή ημέρα, που θα ήταν φυσικά δικαιολογημένο καθώς η  21η Μαρτίου έχει οριστεί ως Διεθνής Ημέρα για την εξάλειψη των φυλετικών διακρίσεων και του ρατσισμού και Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης, αλλά για ολόκληρη την εβδομάδα.

Σημειώνει η εγκύκλιος:

Ο διπλός συμβολισμός αυτής της ημέρας πιστεύουμε ότι μπορεί να αξιοποιηθεί με γόνιμο τρόπο στην εκπαιδευτική διαδικασία. Συγκεκριμένα, επειδή η ποίηση μπορεί να συμπυκνώσει με τρόπο μοναδικό αξίες όπως η ισότητα, η ανθρώπινη αξιοπρέπεια και η κοινωνική δικαιοσύνη, προτείνουμε οι σχολικές μονάδες να οργανώσουν, με όχημα και επίκεντρο την ποίηση, δραστηριότητες που θα καλλιεργούν και θα προάγουν αυτές τις αξίες. Για τον σκοπό αυτό καλούνται οι Σύλλογοι Διδασκόντων Α/θμιας και Β/θμιας Εκπαίδευσης να σχεδιάσουν την εβδομάδα που ξεκινά τη Δευτέρα 21 Μαρτίου 2016 δραστηριότητες υπό τον γενικό τίτλο «Με την ποίηση πολεμάμε τον ρατσισμό».


Αυτές οι δραστηριότητες θα εκκινούν από την ανάγνωση και ανάλυση έργων της ελληνικής και της παγκόσμιας ποίησης τα οποία αναδεικνύουν τις αξίες της ισότητας και της αλληλεγγύης μεταξύ όλων των ανθρώπων. Είναι δυνατό να αξιοποιηθούν και στίχοι τραγουδιών που έχουν σχετικό θέμα.

Και στη συνέχεια προτείνει λεπτομερώς σειρά δράσεων.

Γιατί να μην είναι αυτή η εβδομάδα ένα τετραήμερο δράσεων, εκδηλώσεων, πρωτοβουλιών για την Επαναστάση του 1821;

Μετά την Ποντιακή Γενοκτονία ο Νίκος Φίλης θέλει να ξηλώσει και την Εθνική Παλιγγενεσία; 

Εγκύκλιος Φίλη στα σχολεία «Με την ποίηση πολεμάμε τον ρατσισμό» 

Πηγή

Πηγή 2