Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός - Hierodëshmor Kozmai nga Etolia

Hierodëshmor Kozmai nga Etolia në Kolkondas (Fier). Hierodëshmor Kozmai nga Etolia. Shën Kozmai ishte një mësonjës i flaktë i Kishës, i barabartë me apostujt. Emrin e pagëzimit e kishte Konstandin. Lindi më 1714, në një fshat të Etolisë (krahinë përballë Patrës) nga prindër shpresëtarë. Babain e kishte me origjinë nga Epiri. Në moshë të re u emërua mësues në Nafpakti (qytet përballë Patrës) dhe më pas u arsimua më tepër në shkollën e Athoniadhës, në Malin e Shenjtë. Më 1759 u qeth murg në manastirin e Filotheut në Malin e Shenjtë dhe u dorëzua prift. Gjendja e rajasë ishte e dëshpëruar. Errësirë e dendur paditurie, privime, gjendje e egërsuar, shtypje, taksa të padurueshme, kështu që fshatra të tërë islamizoheshin! Besimi rrezikohej! At Kozmai nuk qetësohej, derisa vendosi të kujdesej për vëllezërit e tij. Në moshën 46 vjeçare shkoi në Konstandinopojë dhe mori nga patriarku leje për predikim. Në njëzet vjetët e tjerë të jetës së tij udhëtoi midis Konstandinopojës, ishujve të Egjeut, Peloponezit, ishujve të Jonit, Shqipërisë etj. Predikoi këmbënguljen në Orthodhoksi dhe si shenjë të dukshme të saj, mbajtjen e së dielës, si dita e Zotit, si ditë nderimi e pushimi. Kjo solli konflikt me hebrenjtë, të cilët bënin tregti të dielën. Theksoi dashurinë praktike, luftoi pamoralshmërinë dhe nxorri në pah madhështinë e virtytit dhe të dëlirësisë. Këshilloi arsimin dhe luftoi për të, duke ngritur më shumë se dyqind shkolla, numër mjaft i lartë për kushtet e atëhershme. E kishte zakon të thoshte:- “Shkolla hap kishat”. Profetizoi pa gabuar dhe bëri mrekullira. Populli dhe komitët e respektonin thellësisht dhe islamizimet pushuan. Por hebrenjtë e urrenin, u dhanë para turqve, të cilët edhe pse e vlerësonin, lëshuan pe dhe vendosën vdekjen e tij. E varën në pemë më 24. 8. 1779 në Berat dhe pastaj e hodhën në lumim Seman. Ali Pasha i Tepelenës ndërtoi me shpenzimet e tij një kishë të madhe e të bukur, në Kolkondas, pranë vendit ku u nxorr nga lumi dhe aty ku u varros trupi i tij, duke i dhënë kështu masën e vlerësimit e të nderimit hierodëshmorit. Konsiderohet si mbrojtës i arsimit. Kozma, rrjedh nga greqishtja, kozmos do të thotë stoli.

Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός Ο Άγιος Κοσμάς υπήρξε φωτοφόρος απόστολος του Ευαγγελίου, στα μαύρα χρόνια της τουρκικής σκλαβιάς. Η Εκκλησία του Χριστού, για να τιμήσει τον αγώνα και την προσφορά του, τον ονόμασε Ισαπόστολο. Ο Άγιος Κοσμάς γεννήθηκε στο χωριό Ταξιάρχης της επαρχίας Αποκούρου που βρίσκεται κοντά στο χωριό Μεγάλο Δένδρο Ναυπακτίας, το 1714 μ.Χ., από γονείς ευσεβείς, που τον ανέθρεψαν εν παιδεία και νουθεσία Κυρίου. Είκοσι χρονών μετέβη στο Άγιο Όρος, για να σπουδάσει στο εκεί νεοσύστατο σχολείο του Βατοπεδίου. Ο Ο Άγιος Κοσμάς, ονομαζόταν αρχικά Κωνσταντίνος και μετά την αποφοίτηση του, πήγε στη Μονή Φιλόθεου, όπου έγινε μοναχός και κατόπιν Ιερομόναχος και έλαβε το όνομα Κοσμάς. Ο Άγιος γνωρίζοντας ότι το Έθνος κινδύνευε, δεν ησύχαζε και φλεγόταν νύχτα-μέρα από τον πόθο να βγει και να διδάξει στους σκλαβωμένους Έλληνες τα Άγια Γράμματα. Όμως, θεωρούσε τον εαυτό του ταπεινό και αδύνατο να επωμισθεί τέτοιο φορτίο. Με θεία αποκάλυψη, πήγε στην Κωνσταντινούπολη, όπου συνάντησε τον αδελφό του Χρύσανθο, που ήταν δάσκαλος. Αυτός του έκανε μερικά μαθήματα ρητορικής, που θα βοηθούσαν τον Κοσμά στο κήρυγμα. Έπειτα, αφού πήρε την άδεια του Πατριάρχη Σεραφείμ, όργωσε στην κυριολεξία την Ελλάδα, διδάσκοντας στους «ραγιάδες» το λόγο του Θεού. Έτσι, ο Άγιος Κοσμάς, αρχικά κήρυξε στην Κωνσταντινούπολη και στην συνέχεια μετέβη στην Αιτωλοακαρνανία. Με νέα άδεια περιήλθε τα Δωδεκάνησα και το Άγιο Όρος. Ακολούθως περιόδευσε στην Θεσσαλονίκη, Βέροια, σε ολόκληρη την Μακεδονία, έφθασε στην Χειμάρα, επέστρεψε στην Νότιο Ήπειρο και από εκεί κατέληξε στη Λευκάδα και την Κεφαλληνία. Πήγε ακόμη στη Ζάκυνθο, Κέρκυρα και ξανά στην Βόρειο Ήπειρο. Απ' οπού περνούσε, έκτιζε σχολεία, εκκλησίες, και πλήθος λαού συνέρεε και «ρουφούσε» το «νέκταρ» της αγίας διδασκαλίας του. Τελικά, ο φθόνος των Εβραίων, σε συνεργασία με τους Τούρκους, είχε σαν αποτέλεσμα τον απαγχονισμό του Αγίου στο Κολικόντασι, στα χώματα της Βορείου Ηπείρου το 1779 μ.Χ. Τα λόγια του ήταν προφητικά, γεμάτα θεία χάρη και απλότητα. Κάποτε είπε στους κατοίκους κάποιου χωριού: «Ήρθα στο χωριό σας και σας κήρυξα. Δίκαιο είναι λοιπόν να με πληρώσετε για τον κόπο μου. Με χρήματα μήπως; Τι να τα κάνω; Η πληρωμή η δική μου είναι να βάλετε τα λόγια του Θεού στην καρδιά σας, για να κερδίσετε την αιώνια ζωή».

Εκοιμήθη εν Κυρίω ο μεγάλος ευεργέτης -χορηγός των Ελληνικών Φροντιστηρίων στην Βόρειο ΄Ηπειρο , Μακεδόνας ιατρός Παναγιώτης Λαμπανάρης.

Το Διοικητικόν Συμβούλιον του συλλόγου "ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ" Ερμού 31 Θεσσαλονίκη εξέδωσε  την υπαριθ΄176/21-8-2014 το κάτωθεν ψήφισμα επι τη κοιμήσει του αειμνήστου ιατρού Παναγιώτου Λαμπανάρη ΜΕΓΑΛΟΥ ΕΥΕΡΓΕΤΟΥ των Ελληνικών Φροντιστηρίων εκμαθήσεως της Ελληνικής Γλώσσης εις την Βόρειον ΄Ηπειρον και όχι μόνον:

Ι.Αντιπροσωπεία του Δ.Σ. να συμμετάσχη εις την νεκρώσιμον ακολουθίαν.

2.Ο Πρόεδρος του συλλόγου π.Ελευθέριος Καρακίτσιος να  λάβη μέρος εις την εξόδιον ακολουθίαν και να εκφωνήση αποχαιρετιστήριον λόγον .

3. Να καλέση να παραστούν εις την εξόδιον ακολουθίαν: α) αντιπρόσωπος των ιερέων της Ιεράς Μητροπόλεως Κορυτσάς β) Αντιπρόσωπος των εκπαιδευτικών των Ελληνικών φροντιστηρίων Βορείου Ηπείρου που ίδρυσε και χορηγεί ο σύλλογος  οι οποίοι και θα εκφωνήσουν αποχαιρετηστήριον λόγον.

4.Αντί στεφάνου εις μνήμην του ιατρού Παναγιώτου Λαμπανάρη ο σύλλογος χορηγεί αμέσως σήμερον την 22-8-2014 τίς κάτωθι υποτροφίες:α) Εις τον κ. Ιακωβίδην Σάββαν φοιτητήν Διδακτορικού με την υπαρίθ. 2661 απόδειξιν 500 ευρώ δια την εκπόνησιν της διατριβής του εις την Αλβανίαν . β) Εις τήν  Βορειοηπειρώτισσαν φοιτήτριαν παιδαγωγικού,Ελισσάβετ Ιω.Πάνη με την υπαρίθ.2659 απόδειξιν  350 ευρώ τά δίδακτρα σχολ.έτους 2015 εις το Πανεπιστήμιον Κορυτσάς.γ)  Εις την νομικόν Μαρίναν παπά Μιχαήλ Λάραν Βορειοηπειρώτισσαν  με την υπαρίθ. 2658 απόδειξιν 400 ευρώ δίδακτρα σχολ. έτους 2015 εις το πανεπιστήμιον Κορυτσάς δια απόκτησιν πτυχίου παιδαγωγικών.δ) Εις την Βορειοηπειρώτισσαν δασκάλαν Αγγελικήν Ελευθερίου Ντάγκαν , 100 ευρώ (πρώτην δόσιν)με την υπαρίθ 2657 απόδειξιν  δια την απόκτησιν και του πτυχίου Οικονομικών από το Πανεπιστήμιον Κορυτσάς ε) Εις την κ. Ιωάνναν χήραν Γεωργίου .......τα καυσόξηλα θερμάνσεως του έτους 2015.

5. Να αποσταλλούν γραπτά συλλυπητήρια εις του οικείους του και να δοθη  αντίγραφον του παρόντος.

6. Να δημοσιευθή το  παρόν εις την ιστοσελίδα " ΦΩΝΗ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΚΟΡΥΤΣΑΣ" και τον ημερήσιον τύπον Θεσσαλονίκης.

  Δια το Δοικητικόν Συμβούλιον ,

 ο πρόεδρος π.Ελευθέριος Καρακίτσιος ο πρωτ/ρος -καθηγητής Δρ.Θ. ο γραμματεύς Χαράλ. Καμπλιές

Αποχαιρετιστήριος λόγος στον μακαρίτη ιατρό Παν. Λαμπανάρη. ( π. Μιχαήλ Λάρας)

Αδελφέ μας εν Χριστώ ιατρέ Παναγιώτη Λαμπανάρη . Εσπευσμένα φθάσαμε από την Κορυτσά μας με το απρόοπτο κάλεσμα σας να αποτίσομε ελάχιστο φόρο τιμής στον ευεργέτη μας. Αδελφέ μας Πατριώτη Έλληνα  ιατρέ Παναγιώτη Λαμπανάρη έμαθα τα πρώτα ελληνικά γράμματα στο Ελληνικό Φροντιστήριο Κορυτσάς που ίδρυσε ο Σύλλογος «ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ» που εσείς χορηγήσατε τόσα χρόνια τώρα. Ανδρώθηκα και σπούδασα εδώ στην Θεσσαλονίκη. Πολλές φορές  ως φοιτητής πήρα τα χρήματα που έδινες στον πατέρα Ελευθέριο Καρακίτσιο ο οποίος μας έλεγε από πού προερχόταν. Στην Κορυτσά μας χρόνια τώρα παίρνουμε την δική σου βοήθεια ως ιερείς…… Εκ μέρους των ιερέων μας διαβεβαιώνουμε ότι θα σε μνημονεύουμε στην προσκομιδή αντί δε για στεφάνι σου φέραμε ολίγο  Βορειοηπειρωτικό αιματοβαμμένο χώμα από τους ήρωες και το βάζουμε στον τάφο σου με ευλάβεια. Συλλυπητήρια από την καρδιά όλων των Βορειοηπειρωτών  στην σεβαστή οικογένεια σου . Καλόν παράδεισο. ΑΙΩΝΙΑ ΣΟΥ Η ΜΝΗΜΗ.

Αποχαιρετιστήριος λόγος στον μακαριστό ιατρό ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΛΑΜΠΑΝΑΡΗ ( διδ/σα Δήμητρα Πάνη).

Απρόοπτο το κάλεσμα σας μεγάλε μας Ευεργέτη ιατρέ και στο άκουσμα την αναχώρησης σας από αυτό τον μάταιο κόσμο ήρθαμε αμέσως . Έμαθα την Ελληνική Γλώσσα στο Ελληνικό Φροντιστήριο Κορυτσάς που εσείς χορηγούσατε δια μέσου του Συλλόγου «ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ». Καλλιέργησα την Ελληνική γλώσσα πήρα επάρκεια ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ στο Πανεπιστήμιο, τελείωσα την Παιδαγωγική Ακαδημία Κορυτσάς και έκανα μεταπτυχιακά στο Πανεπιστήμιο, συγχρόνως διδάσκω  και στο Ελληνικό Φροντιστήριο Ρεμπετσίου Κορυτσάς που ίδρυσε ο σύλλογος με την χορηγία του Επισκόπου Θεσσαλονίκης  π. ΑΝΘΙΜΟΥ.  Εκ μέρους όλων των εκπαιδευτικών του συλλόγου «ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ» που διδάσκουμε στην Βόρειο Ήπειρο, σας λέγω αυτά τα λιγοστά λόγια από την καρδιά μου για όλα όσα μας προσφέρατε μέχρι σήμερα. Καταθέτω την ελάχιστη μαρτυρία και ομολογώ τι θα απογίνουμε τώρα χωρίς εσένα ;…….Καλήν Αντάμωση. ΑΙΩΝΙΑ ΣΑΣ Η ΜΝΗΜΗ.

Αποχαιρετιστήριος λόγος εις τον συνεργάτην μας μακαριστόν Παναγιώτην Λαμπανάρην (π. Ελευθέριος Καρακίτσιος  22-8-2014).

Απροσδόκητο το κάλεσμα σου αδελφέ εν Χριστώ Παναγιώτη. Συνεργάτα εις τον αμπελώνα του Κυρίου ανελλιπώς, στην κυριολεξία ανελλιπώς επί είκοσι χρόνια τώρα .Ευθύς ,ταπεινός , ολιγόλογος , φιλακόλουθος, ελεήμων,   δεν έλειψες ποτές σου από την λατρεία της Κυριακής ,των μεγάλων εορτών, αναγνώστης των ψαλμών της μεγάλης εβδομάδος . Εκτός ελαχίστων εορτών πού έλλειπες όταν λάβαινες μέρος σε συνέδρια ή σε αγώνες μαραθωνίου εντός και εκτός της Ελλάδος ήσουν το παράδειγμα των υπολοίπων χριστιανών που όλοι σε χαιρόταν . Πρώτος σε κάθε κάλεσμα δωρεάς στον νεοσύστατο Ιερό Ναό της Γεννήσεως  Θεοτόκου ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΩΝ Θεσσαλονίκης. Τα  αργυρά  Ιερά σκεύη της Προθέσεως , και άλλα λειτουργικά έπιπλα είναι δική σου δωρεά. Αδελφέ μου ήσουν το στήριγμα ,ο μεγάλος Ευεργέτης των ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΩΝ Ανατολικής Βορείου Ηπείρου με την Ιερά Μητρόπολιν  Θεσσαλονίκης  εδώ και είκοσι χρόνια τώρα. Μόλις τελευταία για να πληρώσουμε την τελευταία τριμηνία μισθών των εκπαιδευτικών μας χορηγήσατε 3000 ευρώ. Την δε 29-6-2014 δωρήσατε 1000 ευρώ για τα έξοδα βαπτίσεως της διδασκάλισσας  Ενκελέντας  Ελευθερίου Ντάγκα  από το Λεσκοβίκι πού έλαβε το όνομα ΑΓΓΕΛΙΚΗ ! Την 18-8-2014 μιλήσαμε ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!.... Σήμερα αδελφέ μου με αφήνεις μόνο και είμαι και ανάπηρος  ……Σε ασπάζομαι εν Κυρίω, ΚΑΛΗΝ ΑΝΤΑΜΩΣΙΝ . Ο ΚΥΡΙΟΣ ΣΥΓΧΩΡΗΣΗ ΣΟΙ.

Ορθόδοξη Αυτοκέφαλη Εκκλησία της Αλβανίας: Η τιμή των αλβανών προς τον Άγιο Κοσμά είναι αρχαιότατη! -Kisha Orthodhokse Autoqefale e Shqipërisë: Nderimi i Shën Kozmait nga shqiptarët është i hershëm

 

Pasi sulmuan Kryepiskopin Anastas, pasi sulmuan ata që punojnë për Kishën Orthodhokse Autoqefale të Shqipërisë, pasi shpikën gjithfarë gënjeshtrash për kanonet dhe statutet orthodhokse, pasi na e deformuan historinë e besimit, tani e kanë radhën shenjtorët tanë. Sidomos kohët e fundit janë shtuar shkrimet në disa media të caktuara, në të cilat hidhet baltë mbi një nga shenjtorët më të nderuar mes shqiptarëve dhe më gjerë - Shën Kozmain (martirizuar në 1779).   Një nga sajesat që përdoren, është ai se nderimi i këtij martiri të madh nuk ka ekzistuar mes të krishterëve orthodhoksë shqiptarë; edhe nqs ka filluar, ka filluar pas vitit 1961, kur me vendim të Patriarkanës  Ekumenike u vu në listën e shenjtorëve të nderuar nga të gjitha Kishat Orthodhokse. Këto nuk janë vërteta, nderimi i tij si shenjtor lokal  nisi në shek. XVIII, në të gjitha ato zona ku ai dha një kontribut të jashtëzakonshëm për të zgjuar ndërgjegjen e shtypur të orthodhoksëve nga nata e gjatë osmane, duke frenuar dukshëm islamizimin e këtyre trevave. Këtë e dëshmojnë ndërgjegjja e popullit orthodhoks shqiptar, afresket e ikonat, shërbesa kishtare për shenjtorin, Manastiri i tij ndërtuar me kujdesin e Ali Pashë Tepelenës (1814-1815) dhe mbi të gjitha, e dëshmon nderimi i madh i gjithë popullit edhe atij joorthodhoks, kudo ku ai predikoi. Dëshmi e këtij nderimi para vitit 1961, që hedh poshtë ato që pretendojnë antiorthodhoksët, mes shumë të tjerave është ajo që kanë shkruar e botuar dy nga personalitet më të mëdha të Kishës sonë: Imzot Theofan Noli dhe Kryepiskopi i parë kanonik, Fortlumturia e Tij Kristofor Kisi. Imzot Theofan Noli, në vitin 1947, në Boston, botoi Kremtoren (Të kremtet) e Kishës Orthodokse. Në parathënien e tij thotë se: “Përkthimin... e kemi bërë nga Gerqishtja, me përjashtimin e këndimeve të Shën Kozmait të Beratit, të cilin e parafrazuam nga versioni shqip i KryeHirësisë Tij, Imzot Kristofor Kisi, Kryepeshkopit të Shqipërisë”. Dhe në faqet 754-763 jep shërbesën kishtare të këtij shenjtori. Pra, Imzot Theofan Noli, që në 1947 (pra përpara viti 1961) e quan Shën Kozmai i Beratit dhe shërbesën e shenjtorit e merr nga botimi i vitit 1931 të Imzot Kristofor Kisit, i cili ka shkruar mjaft për Shën Kozmain. Pra, për Imzot Theofan Nolin dhe Imzot Kristoforin, Shën Kozmai nuk ishte as antishqiptar e as "joshenjtor", siç trumbetojnë zotërinjtë antiorthodhoksë. Më poshtë po japim tre prej disa dokumentimeve, që tregojnë nderimin dhe hershmërinë e këtij nderimi mes shqiptarëve për Shën Kozmain: - Fragmentet nga libri i Imzot Theofan Nolit, “Kremtore e Kishës Orthodokse”, Boston, 1947 (Libri liturgjik që përdorim sot në kishat orthodhokse të Shqipërisë) - Kopertina e librit Imzot Kristoforit për shën Kozmain “Jetëshkrimi dhe akoluthia e dëshmorit të ri dhe Isapostullit Shën Kozma”, Korçë 1931. - Afresku i shek. XIX i shenjtorit në Manastirin që i dedikohet atij.

Αφού επιτέθηκαν στον Αρχιεπίσκοπο Αλβανίας, αφού επιτέθηκαν όσους προσφέρουν στην Ορθόδοξη Αυτοκέφαλη της Εκκλησίας της Αλβανίας, αφού δημιούργησαν κάθε είδος ψεύδους  για τα ορθόδοξα καταστατικά, αφού διαστρέβλωσαν την ιστορία της πίστης, τώρα είναι η σειρά των Αγίων μας. Ιδιαίτερα κατά το τελευταίο καιρό έχουν αυξηθεί παρά πολύ τα άρθρα και συγγράμματα από συγκεκριμένα ΜΜΕ τα οποία σπιλώνουν έναν από τους Αγίου που τιμάται από τους Αλβανούς αλλά και ευρύτερα – (Άγιος Κοσμάς 1779). Μία από τις εφευρέσεις τους είναι ότι η τιμή προς αυτό τον μεγάλο μάρτυρα δεν υπήρχε μεταξύ των ορθόδοξων αλβανών και αν έχει ξεκινήσει, ξεκίνησε μετά το 1961 όταν με απόφαση του Οικουμενικού Πατριαρχείου αγιοκατατάθηκε ανάμεσα στους Αγίους που τιμούνται από όλες της Ορθόδοξες Εκκλησίες. Αυτό δεν είναι αλήθεια, η τιμή του ως τοπικό άγιο ξεκίνησε από το ΙΗ αιώνα, σε όλες εκείνες τις περιοχές όπου αυτός έδωσε μια υπερβολικά μεγάλη προσφορά για να αφυπνίσει τις καταπιεσμένες συνειδήσεις των ορθοδόξων από την μεγάλη νύχτα των Οθωμανών, εμποδίζοντας φανερά την ισλαμοποίηση των περιοχών αυτών .  Αυτό το μαρτυρεί η συνείδηση του ορθόδοξου αλβανικού λαού, οι αγιογραφίες, οι εκκλησιαστικές τελετές για τον άγιο, το Μοναστήρι του που κτίστηκε υπό την μέριμνα του Αλί Πασά (1814-1815) και πάνω απ’ όλα το δείχνει  η μεγάλη τιμή όλου του λαού ακόμη και των μη-ορθοδόξων, όπου αυτός κήρυξε. Μαρτυρία της τιμής αυτής πριν από το 1961, που καταρρίπτει τους ισχυρισμούς  των αντιορθοδόξων, ανάμεσα στα άλλα είναι όσα έχουν γράψει δύο εκ τον μεγαλύτερων προσωπικοτήτων  της Εκκλησίας μας: ο Θεοφάν Νόλι και ο αναγνωρισμένος Αρχιεπίσκοπος της Αλβανίας, Μακαριότατος Χριστόφορος Κίσι. Ο Θεοφάν Νόλι το έτος 1947, στην Βοστόνη, δημοσίευσε  το Εορτολόγιο της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Στο πρόλογο του λέει πως: « Την μετάφραση .. την έχω κάνει από τα Ελληνικά, με εξαίρεση των αναγνωσμάτων του Αγίου Κοσμά του Βερατίου, το οποίο το παραφράσαμε από την αλβανική εκδοχή του αυτού Αρχιερέα Σεβασμιότατου Χριστοφόρου Κίσι, Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας». Στην σελίδα 754-763 μας προσφέρει την εκκλησιαστική τελετή του Αγίου. Άρα, ο Θεοφάν Νόλι, από το 1947 (δηλαδή πριν από το 1961) τον ονομάζει Άγιος Κοσμάς Βερατίου και την τελετή του Αγίου την παίρνει από την έκδοση του 1931 του Χριστόφορου Κίσι, ο οποίος έχει γράψει αρκετά για τον Άγιο Κοσμά. Άρα, για τον Θεοφάνη Νόλι και τον Σεβασμιότατο Χριστόφορο Κίσι ,ο Άγιος Κοσμάς δεν ήταν ούτε ανθ-αλβανός και ούτε «μη-άγιος» όπως και προωθούν οι  αντι-ορθόδοξοι κύριοι. Παρακάτω σας δίνουμε τρία από τα ιστορικά ντοκουμέντα που δείχνουν την τιμή και την παλαιότητα της τιμής αυτής ανάμεσα των αλβανών για τον Άγιο Κοσμά: -          Μέρος από το βιβλίο του Θεοφάν Νόλι, «Εορτολόγιο της Ορθόδοξης Εκκλησίας», Βοστόνη, 1947 (Λειτουργικό βιβλίο που χρησιμοποιούμε σήμερα στους ορθόδοξους ναούς της Αλβανίας). -           Το εξώφυλλο του βιβλίου του Σεβασμιότατου Χριστοφόρου για τον Άγιο Κοσμά «Βίος και ακολουθία του νεομάρτυρα και Ισαπόστολο Αγίου Κοσμά», Κορυτσά 1931. -          Αγιογραφία του ΙΗ αιώνα στο μοναστήρι που είναι αφιερωμένο στον Άγιο.