Η κακοποίηση του ιερέα, πράξη που πρέπει να καταδικαστεί από όλους - Ιορδάνης Γιώργη για το Πελασγός!

Ιορδάνης Γιώργη

(Jordan Jorgji)

Η άκαρδη κακοποίηση του ιερέα των Αγίων Σαράντα, Χρήστο Παππά, αναφέρθηκε επιφανειακά από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, ενώ για το πολιτικό γίγνεσθαι της χώρας ήταν απλώς ένα αφανές περιστατικό . Ο 74-χρονος ιερέας είναι ταυτόχρονα μέλος της ελληνικής μειονότητας και πατέρας του προέδρου της “Ομόνοιας”, Λεωνίδα Παπά. Ειπώθηκε ότι οι δράστες ήταν κλέφτες και είχαν ως στόχο τη ληστεία του ιερέα. Αυτό ισχυρίστηκε και το θύμα, σύμφωνα με τα αλβανικά μίντια.

Γεννιούνται, όμως, κάποια ερωτήματα. Γιατί να κακοποιείται ένας ηλικιωμένος με γκρίζα μαλλιά και γένια; Γιατί να κακοποιείται ένα μέλος του κλήρου, ένας ορθόδοξος ιερέας, πράξη που θυμίζει την κακοποίηση άλλων κληρικών – Ορθόδοξων, Καθολικών ή Μουσουλμάνων – από τη δικτατορία του Ενβέρ Χότζα; Γιατί να κακοποιείται ένα μέλος της ελληνικής εθνικής μειονότητας, μια σημαντική μειονότητα για την οικονομική, πολιτική και πολιτιστική ζωή της Αλβανίας εδώ και πολλά χρόνια; Τόση πείνα να είχαν, άραγε, οι κλέφτες, που πέρασαν  όλα αυτά τα χιλιόμετρα – το θύμα δήλωσε ότι οι δράστες δεν ομιλούσαν τη διάλεκτο της νότιας Αλβανίας – για να ληστέψουν το σπίτι ενός ιερέα, ο οποίος “τυχαίνει” να είναι πατέρας του επικεφαλής της Ομόνοιας, διαδόχου του πολυσυζητημένου Μπολάνο; Τυχαίο συμβάν ή πρόκληση τύπου “Provokacia” – αγαπημένη λέξη του πρωθυπουργού της Σερβίας Αλεξάντερ Βούτσιτς για να χαρακτηρίζει διαστάσεις των αλβανο-σερβικών σχέσεων;

Είναι περίεργο πως η πολιτική ηγεσία της χώρας έδειξε πλήρη αδιαφορία απέναντι σε αυτό το άσχημο επεισόδιο. Εκτός από ένα κόμμα, το οποίο εκπροσωπεί την ελληνική μειονότητα, καμία άλλη πολιτική δύναμη ή κοινωνικός παράγων δεν καταδίκασε δημοσίως  τη βία που ασκήθηκε σε βάρος ενός κληρικού και πολίτη της Αλβανικής Δημοκρατίας. Παρά το γεγονός ότι ο νόμος λειτουργεί μακριά από τις κάμερες και τα μικρόφωνα, θα ήταν απαραίτητη μια συλλογική τοποθέτηση της πολιτικής ηγεσίας κατά της συγκεκριμένης εγκληματικής πράξης, με στόχο τη – βραχυπρόθεσμη και μακροπρόθεσμη – συνειδητοποίηση της κοινωνίας.

Πριν λίγο καιρό, η επιπόλαιη και απρόσεκτη ενέργεια της κατεδάφισης της εκκλησίας του Αγίου Αθανασίου στην Δρυμάδες, επισκιάστηκε από την “πατριωτική επαγρύπνηση” της αλβανικής πολιτικής τάξης, καθώς και της κοινής γνώμης, σε σχέση με τις “παρεμβάσεις” της Ελλάδας στις αλβανικές εσωτερικές υποθέσεις. Σε αυτό το πνεύμα, δεν είναι απλά καταδικαστέο, αλλά είναι επίσης πολύ επικίνδυνο, που στο όνομα της ελληνοφοβίας και ανθελληνισμού, ακούσια ή εκούσια, να στοχεύουν  ορθόδοξους χώρους λατρείας, αλλά και Αλβανους πολίτες ελληνικής καταγωγής, και έπειτα να ασκείται βία εις βάρος τους.

Η ζωή του συγκεκριμένου ιερέα είναι εξ ίσου σημαντική όπως η ζωή των άλλων ηλικιωμένων, ανεξάρτητα από το μέρος που ζουν, την εθνική ή την κοινωνική καταγωγή, το χρώμα, τη γλώσσα ή τη διάλεκτο που ομιλούν. Οι επιθέσεις που οι ηλικιωμένοι αντιμετωπίζουν, σχετίζονται, επιπροσθέτως, με την ηθική κρίση, η οποία χαρακτηρίζει σημαντικό μέρος της αλβανικής κοινωνίας. Πέρυσι, στο Δυρράχειο, δύο ηλικιωμένες γυναίκες κακοποιήθηκαν και έχασαν τη ζωή, επειδή ο ένας ανιψιός αποφάσισε να τους ληστέψει. Πριν δύο χρόνια, επίσης στο Δυρράχιο, μία άστεγη ηλικιωμένη γυναίκα βρήκε το θάνατο εγκαταλειμμένη στο δρόμο. Η άτυχη γυναίκα δεν πήρε ποτέ από το Δήμο το σπίτι που δικαιούνταν ως άστεγη, ενώ, παράλληλα, καμία άλλη κρατική αρχή δε βοήθησε για την φιλοξενία και την ιατρική φροντίδα της. Η αδιαφορία, προερχόμενη κυρίως από το κράτος, συνιστά, επίσης, παραβίαση και περιφρόνηση της ανθρώπινης ζωής. Ενώ στην πρώτη περίπτωση ο λόγος της κακοποίησης είχε σχέση με τη ληστεία κάποιας περιουσίας, στη δεύτερη, ο θάνατος ήταν συνέπεια της φτώχειας. Εάν, όμως, η κακοποίηση του ηλικιωμένου ιερέα σχετίζεται με κάποια εσκεμμένη και οργανωμένη ενέργεια λόγω της εθνικότητας ή της θρησκείας του, αυτό φέρει μεγαλύτερη ευθύνη για την αδιαφορία της κράτους και της κοινωνίας, για να καταδικάσουν συλλογικά τη συγκεκριμένη πράξη, αναλαμβάνοντας τα απαραίτητα ποινικά και κοινωνικά μέτρα προκειμένου αυτό να μην επαναληφθεί ποτέ.

Όπως υποστηρίζει ο πολιτικός αναλυτής Fatos Lubonja, επικαλούμενος το Zygmund Bauman, η ταυτότητα ενός λαού αποτελείται συνήθως από ορισμένες (υπο) ταυτότητες, οι οποίες βρίσκονται σε μια δυναμική διαδικασία αλληλεπίδρασης μεταξύ τους. Ακόμα και στην αλβανική κοινωνία, ξεκινώντας τουλάχιστον από την περίοδο της δημιουργίας του αλβανικού έθνους, η εθνική ταυτότητα δεν υπήρξε ούτε ενιαία, ούτε ομοιογενής, και ούτε παρέμεινε αναλλοίωτη κατά τη διάρκεια των χρόνων. Οι υποταυτότητες ή οι άλλες – παράλληλες – ταυτότητες που μπορεί να διαθέτουν Αλβανοί πολίτες, ως μέλη της αλβανικής κοινωνίας, δεν πρέπει να παραβιάζονται και να καταστέλλονται στο όνομα της επιβολής μίας ενιαίας και μοναδικής ταυτότητα. Σε περίπτωση που ο στόχος της επιβολής αναλαμβάνει ως μέσο ή μηχανισμό για την επίτευξή του, τη βία, τότε αυτό θα πρέπει να μας αφορά και ανησυχεί όλους, επειδή ο εθνικισμός καταλήγει σε έλλειψη ανεκτικότητας μέχρι και φασιστικές μορφές βίας. Είναι πρέπον το κράτος να τις καταδικάζει αποφασιστικά, και μαζί με την κοινωνία να επενδύουν στη παιδεία και την κοινωνική χειραφέτηση, ιδιαίτερα της νέας γενιάς, μεταλαμπαδεύοντας τις σύγχρονες αξίες, τις οποίες ισχυριζόμαστε ότι θέλουμε όλοι να τις ασπαστούμε.

Ιορδάνης Γιώργη

(Jordan Jorgji)

ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΣΤΑ ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ

Δεν διέβλεψε αλυτρωτισμό στην πολιτική των Σκοπίων ο ΥΠΕΞ

Η επτάμηνη διακυβέρνηση της πατρίδας μας από τη συνεργασία ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝ.ΕΛ. αφήνει αρνητικό απολογισμό στους τομείς της εξωτερικής πολιτικής, της πολιτιστικής διπλωματίας και του χειρισμού των εθνικών θεμάτων.

Ο τέως υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς, με την επίσκεψή του στα Σκόπια, στο Κόσοβο και στα Τίρανα, έδωσε συγχωροχάρτι στον σκοπιανό και τον αλβανικό εθνικισμό, και οδήγησε τους γείτονες σε αποθράσυνση. Χαριεντιζόμενος με τον Σκοπιανό ομόλογό του, δήλωσε ότι δεν υπάρχει αλυτρωτισμός στην πολιτική της ΠΓΔΜ, εκπλήσσοντας κάθε λογικό παρατηρητή, ο οποίος βλέπει και ακούει καθημερινά την προπαγάνδα περί Μεγάλης Μακεδονίας στα σχολεία, στην τηλεόραση, στα αγάλματα, στα στάδια και σε κάθε εκδήλωση του δημόσιου βίου των βορείων γειτόνων μας.

Υποσχόμενος εμμέσως πλην σαφώς αναγνώριση της ανεξαρτησίας του Κοσόβου και χαρίζοντας διάπλατα χαμόγελα στον Αλβανό πρωθυπουργό Εντι Ράμα, άνοιξε τις ορέξεις του αλβανικού μεγαλοϊδεατισμού και τα αποτελέσματα τα είδαμε αμέσως: Ο Ιερός Ναός του Αγίου Αθανασίου στους Δρυμάδες Χειμάρρας γκρεμίσθηκε από κρατικά όργανα, ο Αλβανός πρωθυπουργός τόνισε ότι ο Ελληνισμός δεν έχει κανένα δικαίωμα στη Χειμάρρα και ο ιερεύς -πατέρας του προέδρου της ΟΜΟΝΟΙΑΣ (οργάνωση της ελληνικής εθνικής μειονότητας) ξυλοκοπήθηκε υπό μορφήν προειδοποιήσεως.

Ευρισκόμενος στην Κύπρο, ο τέως πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας μίλησε γενικά για θαλάσσιες ζώνες, χωρίς να αναφερθεί ρητά στις ΑΟΖ Ελλάδος και Κύπρου, ενώ μόλις προ ολίγων ημερών δήλωσε ότι δεν υπάρχουν θαλάσσια σύνορα! Τότε γιατί το Διεθνές Δίκαιο αναφέρεται σε χωρικά ύδατα και γιατί περιπολούν ασταμάτητα τα πληρώματα του Πολεμικού μας Ναυτικού και του Λιμενικού Σώματος;

Στην Κύπρο, πάλι, βρέθηκε προ μηνός ο γενικός γραμματεύς Αποδήμου Ελληνισμού της απελθούσης κυβερνήσεως και διακήρυξε ότι η Ελλάδα και η Κύπρος δεν αποτελούν το ίδιο έθνος!

Η Βουλγαρία οργάνωσε επί τετράμηνο στη Νέα Υόρκη έκθεση με τίτλο «Το έπος των Θρακών βασιλέων» και τα ελληνικά υπουργεία Εξωτερικών και Πολιτισμού δεν εξέφρασαν την παραμικρή διαμαρτυρία για τη μονοπώληση της ιστορίας και του πολιτισμού της Θράκης. Εκείνη την εποχή το ελληνικό υπουργείο Πολιτισμού ασχολείτο με την αμφισβήτηση της μακεδονικότητας των ευρημάτων της Αμφιπόλεως για εξυπηρέτηση μικροκομματικών σκοπιμοτήτων.

Η θέση υφυπουργού Εξωτερικών για την υποστήριξη των αποδήμων και των ορθόδοξων πατριαρχείων αφέθηκε κενή επί εξάμηνο. Ο κ. Αμανατίδης διορίσθηκε μόνον λίγες ημέρες προτού παραιτηθεί η κυβέρνηση Τσίπρα.

Η επόμενη κυβέρνηση θα κληθεί να χειρισθεί ζητήματα, τα οποία ο ΣΥΡΙΖΑ απεδείχθη ακατάλληλος να αντιμετωπίσει. Θυμίζω τη διπρόσωπη στάση του Ακιντζί στο Κυπριακό, την ανάγκη προστασίας των Βορειοηπειρωτών και των ορθόδοξων χριστιανών στη Μέση Ανατολή, τη σύγκρουση Τούρκων - Κούρδων, τους ενεργειακούς αγωγούς. Απαιτείται πολιτική σταθερότητα και εμπειρία, χωρίς αριστερές ιδεοληψίες.

Κωνσταντίνος Χολέβας

*Πολιτικός επιστήμων

Υποψήφιος βουλευτής Επικρατείας Ν.Δ.

Δημοκρατία 

Η Ολλανδία σε συναγερμό από την Αλβανική μαφία, αποτελούν πάνω από το μισό των καταζητούμενων που ψάχνει η ίντερπολ - Holandezët alarmohen nga rritja e mafies shqiptare. “Janë gati gjysma e të kërkuarve të Interpolit”

Grupe të vogla por shumë ambicioze të krimit. Kështu i quan gazeta holandeze “De Telegraaf” grupet kriminale të organizuara nga shqiptarët, që kanë mundur të përfitojnë para të mëdha kryesisht me trafik droge. Gazeta shkruan gjithashtu se shqiptarët atje janë të përfshirë në një sërë vrasjesh brutale, ende të pazbardhura dhe në tregtinë e kokainës. Sipas shkrimit, që merr shkas nga vrasja e Ilirjan Sulkut vitin e kaluar, karakteristikat që policia holandeze ka përcaktuar për mafian shqiptare, janë: Shumë e dhunshme, shumë e lëvizshme e elastike, që arrin të përshtatet si kameleon me krimin. Dhe jepet një statistikë domethënëse: Nga 381 të kërkuar të rrezikshëm nga Interpoli, 160 janë shtetas shqiptarë, një shifër e frikshme në raport me popullsinë prej 3.6 milionë të vendit. respublica

Μικρές εγκληματικές ομάδες αλλά πολύ φιλόδοξες. Έτσι τις ονομάζει η ολλανδική εφημερίδα «De Telegraaf” τις οργανωμένες  εγκληματικές αλβανικές  ομάδες  που έχουν μπορέσει να κερδίσουν πολλά κυρίως από το εμπόριο ναρκωτικών. Η εφημερίδα γράφει επίσης πως οι Αλβανοί εκεί είναι μέτοχοι σε μια σειρά από άγριες δολοφονίες που ακόμη δεν έχουν βρεθεί οι ένοχοι αλλά και σε εμπόριο κοκαΐνης. Σύμφωνα με το άρθρο, που παίρνει αφορμή από το φόνο του Ιλυρριάν Σούλκου την προηγούμενη χρονιά, τα χαρακτηριστικά τα οποία η ολλανδική αστυνομία έχει καθορίσει για την αλβανική μαφία είναι: πολύ βίαιη, ελαστική γρήγορη, προσαρμοστική. Δίνει και αριθμούς. Από τους 381 επικινδύνους καταζητούμενους του Interpol οι 160 είναι Αλβανοί υπήκοοι, ένας υψηλός αριθμός σε σύγκριση με το πληθυσμό των 3.6 εκατομμυρίων.