ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΣΤΡΙΩΤΗΣ ΠΡΙΓΚΗΠΑΣ ΤΩΝ ΗΠΕΙΡΩΤΩΝ - Georgios Kastriotis: Princi i Epirotëve!

Ο Γεώργιος Καστριώτης ή Σκεντέρμπεης (1404 ή 1405 - 1468), γιος του Βυζαντινού άρχοντα Ιωάννη Καστριώτη και της Σέρβας πριγκίπισσας Βοϋσάβας υπήρξε μία ηρωική μορφή που κάτω από την πορφυρή σημαία με τον δικέφαλο αετό, την σημαία του Βυζαντίου, πολέμησε επί δεκαετίες κατά των Οθωμανών, με αμέτρητες νίκες. Το προσωνύμιο Σκεντέρμπεης το πήρε από τους Τούρκους που τον θεώρησαν ισάξιο με τον Μεγάλο Ισκαντάρ ή Σκεντέρ, δηλαδή τον Μέγα Αλέξανδρο.      Η Αλβανία τον θεωρεί ως τον μεγαλύτερο Αλβανό και εθνικό της ήρωα. Είναι όμως έτσι; Σύγχρονος του Καστριώτη υπήρξε ο Marinus Barletius (Μαρίνο Μπαρλέτι) λατινόφωνος ιερέας, μελετητής της ιστορίας, της κλασσικής λογοτεχνίας και της λατινικής γλώσσας. Ο Μπαρλέτι γεννήθηκε στην Σκόδρα που ήταν κτήση Βενετικής Δημοκρατίας, ακολούθησε τον Καστριώτη στους αγώνες του όπου έχασε και τους γονείς του. Κατέγραψε τα ιστορικά γεγονότα που διαδραματίστηκαν. Με τον θάνατο του Καστριώτη αναχώρησε για την Ιταλία όπου το 1508 εξέδωσε στα λατινικά το έργο του με τίτλο “Historia de vita et gestis Scanderbergi, Epirotarum principis” δηλαδή «Η ιστορία της ζωής και των έργων του Σκεντερμπέη, πρίγκηπα των Ηπειρωτών». Πράγματι ο Καστριώτης έτσι αποκαλείτο και έτσι αποκαλούσε εαυτόν. Εξάλλου την εποχή εκείνη δεν υπήρχε αλβανικό έθνος και αλβανική εθνική συνείδηση. Μόνο η γλώσσα που θα αποκληθεί αργότερα arberi, αρβανίτικα και αιώνες μετά Σκιπετάρικα είχε αρχίσει να διαμορφώνεται σαν μία γλώσσα συνεννόησης ανάμεσα σε αλλόφυλλα και αλλόγλωσσα στοιχεία που κατοικούσαν σε διάφορες περιοχές των νότιων και δυτικών Βαλκανίων.   Τα Αλβανικά ταχυδρομεία το 1968 εξέδωσαν μία σειρά γραμματοσήμων για να 500 χρόνια από τον θάνατο του Γεώργιου Καστριώτη. Το γραμματόσημο των 80q. εικονίζει το βιβλίο του Μπαρλέτι το οποίο αποκαθιστά την ιστορική αλήθεια και αναφέρεται στον «Πρίγκηπα των Ηπειρωτών». Εξ ιδίων τα βέλη λοιπόν για όσους επιχειρούν στην Αλβανία να παραχαράξουν την ιστορία και την απόδειξη την φέρνει ένα τόσο μικρό γραμματόσημο. Δημήτρης Περδίκης

Georgios (Gjergj) Kastrioti ose Skëndërbeu (1404 ose 1405-1468) biri i arkondit Bizantin Joan Kastrioti dhe i princesësh Serbe Vojsavës përbën një prej figurave heroike që nën flamuri nngjyrë të kuqëremtë me shqiponjën dy krenare, flamurin e Bizantit, luftoi për dhjevjeçarë të tërë kundër Osmanëve, me fitore të panumërta. Emërtimin Skëndërbei e mori nga Turqit që e konsideruan të barabartë me Iskandar ose Skënderin e Madh, dmth Aleksandrin e Madh. Shqipëria e konsideron heroi më të madh kombëtar shqiptar. Por a është vallë kështu? Bashkëkohës i Kastriotit ishte Marinus Barletius (Marin Barleti) një klerik latinfolës, studiues i historisë, i letërsisë kalsike dhe gjuhës latine. Barleti u lind në Shkodër që ishte dhe nën zotërimin e Republikës Veneciane, ndoqi Kastriotin në betejat e tij ku dhe humbi prindërit e tij. Rregjistroi ngjarjet historike që ndodhën. Me vdekjen e Kastirotit u largua për në Itali ku më 1508 botoi një vepër të tij me titullin  “Historia de vita et gestis Scanderbergi, Epirotarum principis” dmth “Historia e jetës dhe veprës së Skënderbeut, princit të Epirit”. Me të vërtetë Kastrioti kështu thirrej dhe kështu thërriste veten. Në atë kohë nuk ekzistonte as kombi shqiptar dhe ndërgjegjie kombëtare shqiptare. Vetëm gjuha që më vonë do të quhej arbërisht, dhe shekuj më vonë shqiptarisht kishte filluar të krijohej si një gjuhë komunikimi ndërmjet fiseve të ndryshme dhe elementëve të ndryshëm gjuhorë që ekzistonin në zonat e Ballkanit jugor dhe perendimor. Posta Shqiptaer më 1968 nxorrën një pullë për 500 vjetorin nga vdekja e Gjergj Kastriotit. Pulla prej 80q, paraqet librin e Barletit i cili vendos në vend të vërtetën historike dhe i rreferohet “Princit të Epirotëve”. Tek veta ata shigjetat që përpiqen në Shqipëri të shtrembërojnë historinë dhe vërtetimin që sjell një pullë kaq e vogël Dhimitër Perdhiqi.

πηγή 

Η ευχή του Αρχιεπισκόπου Αναστασίου για τα παιδιά κατά την προσευχή για την νέα σχολική χρονιά!- Urimi i Kryepiskopit Anastas tek nxënëxit për fillimin e vitit shkollor!

Αλβανοί έποικοι στο Λούκοβο απείλησαν με τσεκούρι τον Θωμά Χαϊδη

Το πρωί της Παρασκευής 11 Σεπτεμβρίου οικογένεια αλβανών εποίκων στο Λούκοβο επιτέθηκε με τσεκούρι στον 82χρονο κάτοικο του χωριού Θωμά Χαϊδη!

Συγκεκριμένα ο αλβανοέποικος Rahim Halil Lagji μαζί με τον αδερφό του Zenel Lagji και τον ανιψιό του Genti Lagji, η φάρα των οποίων εγκαταστάθηκε  στο Λούκοβο την δεκαετία του 1960, επί κομμουνιστικού καθεστώτος, βρήκαν τον κ. Θωμά Χαϊδη έξω από το σπίτι του και αφού τον ξυλοκόπησαν, στην συνέχεια τον απείλησαν με τσεκούρι λέγοντας του «Θα σε σφάξουμε και με το αίμα σου θα ποτίσουμε τις ελιές σου γιατί αυτά από δω και πέρα ανήκουν σε εμάς!». 

Η αστυνομία, η οποία δέχτηκε να πάρει κατάθεση μετά από τρεις μέρες, αν και κατέγραψε το περιστατικό ως απόπειρα δολοφονίας με τσεκούρι, δεν προχώρησε σε καμία σύλληψη. Να σημειωθεί ότι ο αδερφός του Rahim Halil Lagji, ο Edi Lagji, είναι στο Λούκοβο πρόεδρος της Τοπικής Οργάνωσης του Σοσιαλιστικού Κόμματος Αλβανίας, του πρωθυπουργού Έντι Ράμα. Η συγκεκριμένη οικογένεια διεκδικεί εκτάσεις και άλλων αυτοχθόνων κατοίκων του χωριού με απειλές και εκβιασμούς.

Ο κ. Χαϊδης είναι χρόνια αντιμέτωπος με όσους προσπαθούν να αρπάξουν τη γη των αυτοχθόνων κατοίκων του Λουκόβου και έχει παραστεί σε δεκάδες δικαστήρια, τα οποία κερδήθηκαν μεν αλλά οι αποφάσεις τους δεν εφαρμόστηκαν ποτέ. 

Ο κ. Ρομπέρτος Χαϊδης γιος του Θωμά Χαϊδη ανέβηκε εσπευσμένα από την Αθήνα στο Λούκοβο για να συμπαρασταθεί στον πατέρα του, όπως σημείωσε, απευθύνθηκε στο Γενικό Προξενείο της Ελλάδας στο Αργυρόκαστρο, απ' όπου πήρε την απάντηση "δεν εμπλεκόμαστε σε διαφορές μεταξύ κατοίκων χωριών για τα περιουσιακά ζητήματα!"

Στις φωτογραφίες απεικονίζεται η κατάσταση του κ. Θωμά Χαϊδη ύστερα από προηγούμενες επιθέσεις που δέχθηκε από αλβανοεποίκους. 

πληροφορίες και φωτογραφίες από το προφίλ facebook του κ. Ρομπέρτου Χαϊδη