ΜΕΓΑΛΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΣΤΗ ΦΛΩΡΙΝΑ 23.8.1986 ΓΙΑ ΤΑ ΒΑΣΑΝΙΣΤΗΡΙΑ ΤΩΝ ΒΟΡΕΙΟΗΠΕΙΡΩΤΩΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΠΙΕΣΗ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ TOYΣ ΚΑΘΗΚΩΝΤΩΝ

Ἀκοῦτε ἀποσπάσματα

1) Ἀπὸ τὸ μήνυμα τῶν Χριστουγέννων τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου, τοῦ 1980.

2)Τοῦ μεγάλου Συλλαλητηρίου ἐναντίον τοῦ ἄθεου καθεστώτως τοῦ Ἐμβέρ Χότζα.

Καὶ βλέπετε ρεπορτάζ ἐφημερίδων ἐκείνης τῆς ἐποχῆς.

ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΑΚΟΜΑ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΡΟΣΕΞΟΥΜΕ

Μιλῶντας γιὰ τὴν σκληρὴ ἀθεΐα τοῦ Χότζα, λέει δύο προφητεῖες ποὺ ἐκπληρώθηκαν

α) Ἀναφερώμενος στὸν Φλωράκη τον ἀρχηγό τοῦ Κουμουνιστικοῦ κόμματος στὴν Ἑλλάδα, βλέπει την μεταστροφή του στον Χριστό, ποὺ ἔγινε ὕστερα ἀπὸ ἀρκετά χρόνια. Δεῖτε τὸ βίντεο ἐδῶ:

Καὶ στὴν συνέχεια στέλνει τὸ μήνυμα, ὅτι·

Ἡ Ἑλλάδα χωρὶς πιρούνια καὶ κουτάλια ζεῖ, ἀλλὰ χωρὶς Θεό δὲν ζεῖ.

β) Τέσσερα χρονια πρίν ἀπὸ τὴν πτώση τοῦ τυραννικοῦ καθεστώτως τῆς “Αλβανίας, λέει· Ἐλπίζω εἰς τὸν Θεό καὶ προφητεύω ἀπὸ τῆς θέσεως ταύτης ὅτι· Δὲν εἶναι μακράν ἡ ἡμέρα, -βγαίνει ἡλιος- καὶ θὰ λειτουργήσουμε στὴν Κορυτσιά και τὸ Ἀργυρόκαστρο τὴν ἡμέραν αὐτήν.
1. ΜΗΝΥΜΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ ΤΟΥ 1980, ΑΠΟ ΤΟΝ ΗΡΩΪΚΟ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΦΛΩΡΙΝΗΣ π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟ ΚΑΝΤΙΩΤΗ.

Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΔΕΝ ΞΕΧΝΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ

Ὀ Μητροπολίτης Φλωρίνης π. Αὐγουστῖνος Καντιώτης ἀκουγε τὸν ἀναστεναγμό τῶν Ἑλλήνων τῆς Βορείου Ἡπειρου καὶ πάντοτε τους μνημόνευε στὴν μεγάλη εἰσοδο

Κάθε χρόνο στὸ Χριστουγεννιάτικο καὶ τὸ Πασχαλινό μήνυμα ποὺ ἀπηύθυνε στὸ Ποίμνιό του μετὰ δακρύων μνημόνευε τοὺς ἀδελφούς μας Βορειοηπειρῶτες, τοὺς χριστιανοὺς τῆς Μικρας Ἀσίας, τοῦ Πόντου καὶ τοὺς ἀδελφούς μας Κύπρους.

Ἀκούστε τί λέει στὸ μήνυμα γιὰ τοὺς βορειοηπειρῶτες τὸ1980.

2. ΕΚΑΝΕ ΜΕΓΑΛΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΣΤΗ ΦΛΩΡΙΝΑ, ΣΤΙΣ 23.8.1986

Ὁ μητροπολίτης Φλωρίνης Αὐγουστῖνος δὲν ἔμεινε στὰ μηνύματα καὶ στὶς εὐχές, ἔκανε συλλαλητήριο στὴν Φλώρινα καὶ κατάφερε νὰ ἀνακατέψει τὰ νερὰ τοῦ Ἐνβέρ Χότζα.

Τὴν ἀγάπη του καὶ τὸν πόνο του για τοὺς 300.000 Βορειοηπειρῶτες ποὺ ὑπέφεραν κάτω ἀπὸ τὸ τυραννικὸ καὶ ἄθεο καθεστῶς τοῦ Ενβέρ Χότζα τὸ μετέδωσε στὸν πιστό λαό καὶ διοργάνωσε μεγάλο συλλαλητήριο μὲ 5.000 ἀνθρώπους, ὅταν ἕνα Ἀλβανικὸ συγκρότημα στὶς 23.8.1986 ἐσταλη ἀπὸ τὸ Χότζα για νὰ διασκεδάση τοὺς Φλωρινιῶτες.

Ἡ ὁμιλία ἦταν δυναμικὴ καὶ ὁ παλμός τοῦ λαοῦ μεγάλος.

ΕΥΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ - Bekimi i Kohës.

ΕΥΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ π. Δημητρίου Μπόκου Μιὰ φορὰ κι ἕναν καιρὸ - λέει τὸ παραμύθι - ὁ Θεὸς ἔσκυψε απὸ τὸν οὐρανὸ κι ἔριξε ἕνα βλέμμα στὴ γῆ. Δὲν ἔμεινε όμως εὐχαριστημένος μὲ ὅσα εἶδε ἐκεῖ. Οἱ ανθρωποι, αν καὶ τοὺς εἶχε δώσει ὅλα τὰ καλά, εἶχαν γεμίσει τὴ ζωή τους μὲ προβλήματα. Ὁ Θεὸς στενοχωρήθηκε πολύ, γιατὶ τοὺς αγαποῦσε καὶ ἤθελε νὰ εἶναι ὅλοι καλά. Ἔπεσε σὲ βαθειὰ συλλογή. Τί άλλο θὰ μποροῦσε νὰ κάμει γιὰ νὰ τοὺς βοηθήσει; Ποιὰ εὐλογία δὲν τοὺς ἔδωσε ακόμα; Σκέφθηκε τότε νὰ ἐπιστρατεύσει τὸν Χρόνο. Θὰ τὸν ἔστελνε στοὺς ανθρώπους, ὥστε νὰ ἔχουν κάθε εὐκαιρία μὲ ὅλη τους τὴν άνεση νὰ φτιάχνουν σωστὰ τὴ ζωή τους. Τὸν φώναξε λοιπὸν αμέσως κοντά του, τὸν καθοδήγησε καὶ τὸν ἔστειλε στὴ γῆ γιὰ νὰ βοηθήσει τοὺς άνθρώπους. Ὁ Χρόνος, νεαρὸ παλληκάρι γεμάτος ὄρεξη, ξεκίνησε αμέσως τὸ ἔργο του. Δὲν εἶχε καιρὸ γιὰ χάσιμο. Ἔπρεπε νὰ γυρίσει ὅλη τὴ γῆ κι αὐτό, αν το καλοσκεφθείς, δὲν ἦταν καθόλου εὔκολη καὶ ξεκούραστη δουλειά. Σταμάτησε στὴν πρώτη πόρτα ποὺ συνάντησε μπροστά του καὶ χτύπησε. Τοῦ άνοιξε ἕνας συνομήλικός του νεαρός. Ὁ Χρόνος τοῦ εἶπε: - Εἶναι καιρὸς νὰ αρχίσεις. - Ν᾿ αρχίσω τί; ρώτησε μὲ φανερὴ απορία ὁ νέος. - Ὅλα τὰ σημαντικὰ ποὺ φτιάχνουν τὴ ζωή σου. Τὰ σχέδιά σου καὶ τὰ ὄνειρα ποὺ θὰ τῆς δώσουν ὀμορφιὰ καὶ νόημα. - Μὰ εἶναι πολὺ νωρὶς ακόμα, απάντησε ὁ νέος. Ἔχω καιρό. Τὸ μέλλον εἶναι μπροστά μου. - Δὲν ξέρεις κάν, όν θὰ ἔρθει ποτὲ τὸ μέλλον, απάντησε ὁ Χρόνος. Δικός σου χρόνος εἶναι μόνο αὐτὸς ποὺ τώρα ζεῖς. Αὐτὸ ποὺ κρατᾶς μὲ σιγουριὰ στὰ χέρια σου εἶναι μονάχα τὸ παρόν. Μὰ ὁ νέος δὲν πείσθηκε. - Ὄχι, εἶπε. Νοιώθω πὼς εἶναι πολὺ νωρὶς ακόμα γιὰ ὁτιδήποτε. Θὰ περιμένω τὸ μέλλον. Ὁ Χρόνος δὲν μποροῦσε νὰ ἐπιμείνει περισσότερο. Εἶχε πολὺ δρόμο μπροστά του. Ἔφυγε στενοχωρημένος. Ἀπὸ πόλη σὲ πόλη, απὸ χωριὸ σὲ χωριό, απὸ σπίτι σὲ σπίτι, συνέχισε νὰ τρέχει πάνω στὴ γῆ, νὰ συναντήσει ὅλους τοὺς ανθρώπους. Ὅταν ἐπιτέλους συμπλήρωσε τὸ γύρο της, ὁ Χρόνος ἦταν πιὰ ἕνας γέρος μὲ χιονισμένα μαλλιά. Καὶ τότε βρέθηκε ξανὰ μιὰ νύχτα στὸ ἴδιο σημεῖο, απ᾿ ὅπου εἶχε ξεκινήσει: στὴν πόρτα τοῦ νεαροῦ ποὺ εἶχε πρωτοσυναντήσει. Μὰ τώρα τοῦ άνοιξε ἕνας ασπρομάλλης γέρος. - Πρόλαβες νὰ κάνεις κάτι σπουδαῖο στὴ ζωή σου; ρώτησε ὁ Χρόνος. - Δυστυχῶς ὄχι, απάντησε ὁ γέρος σκυθρωπός. Τὰ άφηνα πάντα ὅλα γιὰ τὸ μέλλον. Μὰ κάποτε κατάλαβα, πὼς εἶναι πιὰ πολὺ αργὰ γιὰ ὁτιδήποτε. Τὸ μέλλον δὲν ὑπῆρχε πιὰ γιὰ μένα. Μὲ εἶχε προσπεράσει. Χωρὶς νὰ τὸ αντιληφθῶ, ἡ ζωή μου ἔγινε σιγὰ - σιγὰ ἕνα παρελθόν. Δὲν περιμένω τίποτε πιά. - Σταμάτα νὰ κοιτᾶς αὐτὸ τὸ παρελθόν, εἶπε ὁ Χρόνος. Δὲν χάθηκε κάθε ἐλπίδα. Στὰ χέρια σου κρατᾶς ακόμα τὸ παρόν. Γιὰ ὅσο ζεῖς, αὐτὸ θὰ ὑπάρχει. Καὶ εἶναι δικό σου. Τὸ κάνεις ὅ,τι θέλεις ἐσύ. Κανένας δὲν μπορεῖ νὰ σοῦ τὸ πάρει. Τὸ παρόν, αὐτὸ μονάχα εἶχες πάντοτε δικό σου. Τὸ μέλλον δὲν ἤξερες ποτὲ αν θὰ σοῦ δινόταν. Τὸ παρελθόν σου πάλι δὲν γυρίζει πίσω. Μὰ τὸ παρόν σου, καὶ τώρα ακόμα, εἶναι ἐδῶ. Ἔχεις καιρό, ἐκμεταλλεύσου το. Ἔστω καὶ τώρα μπορεῖς νὰ κάνεις μιὰ αρχή, νὰ χτίσεις τουλάχιστον τὴ σχέση σου μὲ τὸν Θεό. Ἀρκεῖ νὰ τὸ θελήσεις μόνο. Μὰ ὁ γέρος μόρφασε απαισιόδοξα: - Πολὺ αργὰ πιὰ γιὰ ὁτιδήποτε. Τὸ ρολόι χτύπησε τρεῖς φορὲς μέσα στὴ νύχτα. - Νά, αὐτὴ ἡ ὥρα ἐκφράζει ὅλη τὴ ζωή μου, ξαναμίλησε ὁ γέρος μελαγχολικά. «Τρεῖς τὴ νύχτα: πολὺ νωρὶς καὶ συνάμα πολὺ αργὰ γιὰ ὁτιδήποτε» (Ζὰν-Πὼλ Σάρτρ). Ὁ Χρόνος τότε κίνησε νὰ φύγει. «Μυστήριο πράγμα ὁ άνθρωπος», σκεφτόταν. «Πῶς καταφέρνει νὰ χαραμίζει τὰ δῶρα τοῦ Θεοῦ, μεταστρέφοντας τὴν εὐλογία σὲ κατάρα;» (ΛΥΧΝΙΑ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ, αρ. φ. 366, Ἰαν. 2014)

Bekimi i Kohës. Atë Dhimitër Bokou. Një herë e një kohë – thotë përralla- Zoti u përkul nga qielli dhe hodhi një sy në tokë. Nuk mbeti i kënaqur me ato sa pa atje. Njerëzit, mgjth se ju kishte dhënë të gjitha të mirat, kishin mbushur jetën me probleme. Zoti u shqetësua shumë, sepse  i donte dhe dëshironte që të ishin të gjithë mirë. Ra në mendim të thellë. Çfarë tjetër do të mund të bënte që ti ndihmonte? Çfarë bekimi nuk iu kishte dhënë akoma? Mendoi atëhere që të përdorte Kohën. Do ta dërgonte tek njerëzit në mënyrë që ata të kishin çdo mundësi me të gjthë rehatin që të ndërtonin drejt jetën e tyre. E thirri menjëherë pranë tij, e udhëzoi dhe e dërgoi në tokë që të ndihmonte njerëzit. Koha një djalë i ri me oreks, filloi menjëherë veprën e tij. Nuk kishte kohë për të humbur. Duhej të shkonte në të gjithë botën për këtë dhe po ta mendosh mirë, nuk ishte një punë e lehtë dhe pa lodhje. Ndaloi në derën e parë që gjeti dhe trokiti. Ia hapi një bashkëmoshatar i tij në moshë. Koha i tha: -          Është koha për të filluar. -          Të filloj çfarë? Pyeti me çudi i riu. -          Të gjitha ato sa janë të rëndësishme dhe që rregullojnë jetën tënde. Planet e tua dhe ëndërrat  që do t’i japin bukuri dhe kuptim. -          Por është shumë shpejt, u përgjigj i riu. Kam kohë. E ardhmja është përpara meje. -          Nuk e di aspak, nëse do të vijë e ardhmja, u përgjigj  Koha. Koha jote është vetëm ajo që jeton tani. Ajo që mban me siguri në duart e tua është vetëm e tashmja. Por i riu nuk u bind -          Jo, tha. Ndjej se është shumë shpejt akoma për çfarëdo. Do të pres të ardhmen. Koha nuk mund të këmbëngulte më tepër. Kishte shumë rrugë përpara. U largua i shqetësuar. Nga qyteti në qytet, nga shtëpia në shtëpi, vazhdoi që të vraponte mbi tokë, që të takonte të gjithë njerzët. Kur më në fund e mbylli vërdallosjen e tij, Koha ishte tashmë një plak me flokë të bardha si borë. Dhe atëhere u gjend sërish një natë në të njejtën pikë ku dhe kishte filluar: në derën e të riut që kishte takuar për herë të parë. Por tani hapi derën një plak flokëbardhë. – Arrite që të bëje diçka të mirë në jetën tënde? Pyeti koha -          Fatkeqësisht, jo,  u përgjigj plaku i vrenjtur. I lija të gjitha për të ardhmen. Por dikur kuptova, se është shumë vonë për gjithçka. E ardhmja nuk ekzistonte më për mua. Më kishte parakaluar. Pa e kuptuar, jeta ime u bë me ngadalë e ardhmja. Nuk pres asgjë më. -          Ndalo së pari këtë të kaluar – i tha Koha. Nuk ka humbur çdo shpresë. Në duart e tua të mbash akoma të tashmen. Për sa kohë jeton, kjo do të ekzistojë. Dhe është e jotja. E përdor për çfarë të duash ti. Asnjë nuk mundet të të marrë. Të tashmen vetëm kishe gjithmonë tënden. E ardhmja nuk e di kurrë nëse do të jepej. E shkuara tënde sërish nuk kthehet prapa. Me të tashmen e cila dhe tani është këtu. Ke kohë shfrytëzoje. Qoftë dhe tani mundesh të bësh një fillim, të ndërtosh të paktën  marrdhënien tënde me Zotin. Mjafton që ta duash vetëm. Por plaku   mblodhi fytyrën pesimist -          Tepër vonë për çdo llojë gjëje. Ora tregoi mesnatë duke goditur tre herë natën. -          Ja kjo orë tregon të gjithë jetën time,- foli sërish plaku melankolik. -          “Tre herë në natë: shumë shpejt dhe në të njejtën kohë shumë vonë për gjithçka” (Zan Pol Sartr). Koha atëhere u nis që të ikte. “Sa i mistershëm është njeriu” mendonte. “Si ja del që të shpërdorojë dhuratat e Zotit, duke e kthyer bekimin në mallkim?” (Lihnia Nikopoleos, nr 366 Janar 2014) Përktheu për Pelasgos. T.

40 από τα καλύτερα γνωμικά του Πλάτωνος, μια σοφία αιώνων. - 40 nga thëniet më të bukura të Platonit, mençuri shekullore.

40 από τα καλύτερα γνωμικά του Πλάτωνος, μια σοφία αιώνων. Ο Πλάτων ήταν αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος από την Αθήνα, ο πιο γνωστός μαθητής του Σωκράτη και δάσκαλος του Αριστοτέλη. Το έργο του με τη μορφή φιλοσοφικών διαλόγων έχει σωθεί ολόκληρο και άσκησε τεράστια επιρροή στην αρχαία ελληνική φιλοσοφία και γενικότερα στη δυτική φιλοσοφική παράδοση μέχρι τις ημέρες μας. Ο Πλάτων, μεταξύ άλλων, έγραψε την Απολογία του Σωκράτους, το Συμπόσιο όπου μιλά για την φύση του έρωτα, ενώ σε δύο μακρούς διαλόγους, την Πολιτεία και τους Νόμους, περιέγραψε την ιδανική πολιτεία. Τα έργα του Πλάτωνα είναι 36 και όλα, εκτός από την Απολογία, διαλογικά. Μεταξύ των άλλων υπήρξε και ο ιδρυτής της Ακαδημίας. Ø Άγνοια, η ρίζα και ο μίσχος όλου του κακού. Ø Από τις απολαύσεις, άλλες μεν είναι καλές κι άλλες κακές. Καλές μεν είναι οι ωφέλιμες, κακές είναι οι βλαβερές. Ø Σκοπός όλων των πράξεών μας πρέπει να είναι το καλό και χάριν αυτού πρέπει τα πάντα να πράττουμε. Ø Αυτή η πόλη είναι αυτό που είναι γιατί οι πολίτες της είναι αυτό που είναι. Ø Αυτός που κλέβει λίγα κλέβει με την ίδια επιθυμία με αυτόν που κλέβει πολλά, αλλά με μικρότερη δύναμη. Ø Αφήστε τους γονείς να κληροδοτήσουν στα παιδιά τους όχι πλούτη, αλλά το πνεύμα του σεβασμού. Ø Δεν είναι δυνατόν δύο κακοί να γίνουν ποτέ φίλοι, ούτε ένας καλός να μην έχει φίλο καλό. Ø Δικαιοσύνη σημαίνει ο καθένας να νοιάζεται για τις δουλειές του και να μην αναμιγνύεται στις δουλειές των άλλων. Ø Εάν ο άνθρωπος λάβει την ορθή παιδεία, μέσα του ξυπνάει σφοδρή η δύναμη και η θέληση να αναπτυχθεί ως το θεϊκότερο και ημερότερο ζώο. Αλλά αν δεν τύχη της καλής και επιμελούς ανατροφής, γίνεται το πιο άγριο απ’ όσα γεννάει η γη. Ø Εκείνος που θέλει να γίνει άριστος, δεν πρέπει να αγαπά περισσότερο τον εαυτό του, μήτε τα δικά του, αλλά τα δίκαια. Ø Όπως λένε οι κτίστες, οι μεγάλες πέτρες δεν στέκονται καλά χωρίς τις μικρότερες. Ø Όμοιος ομοίω αεί πελάζει. (Όμοιος τον όμοιο αγαπά κι όμοιος τον όμοιο θέλει.) Ø Η υπερβολική ελευθερία μοιάζει με υπερβολική δουλεία, αφού αλλάζει και τον πολίτη και την πολιτεία Ø Φαίνεται πως η υπερβολική ελευθερία μετατρέπεται σε υπερβολική υποδούλωση Ø Αυτό που αξίζει δεν είναι να ζεις για να αποκτήσεις περισσότερα αλλά να ζεις καλά Ø Ο θεός δεν έχει ευθύνη για τις πράξεις αυτών που έχουν ελευθερία επιλογής Ø Άνθρωπος: αυτός που αναλογίζεται και κρίνει όσα έχει δει. Ø Δεν πρέπει να νοιαζόμαστε τόσο πολύ, για το τι θα πουν για μας οι πολλοί, αλλά τι θα πει όποιος ξέρει καλά για τα δίκαια και τα άδικα, ο ένας δηλαδή και αυτή θα είναι η αλήθεια. Ø Καλύτερα να σε αδικούν παρά να αδικείς Ø Το λακωνίζειν εστί φιλοσοφείν Ø Πας μη Έλλην βάρβαρος Ø Όταν μιλούν άσχημα για σένα, ζήσε έτσι ώστε κανένας να μην μπορεί να τους πιστέψει. Ø Ζώον δίπουν άπτερον (ο ορισμός του ανθρώπου κατά τον Πλάτωνα) Ø Το βλάκα μπορείς να τον καταλάβεις από δυο ενδείξεις: μιλάει για πράματα που είναι γι’ αυτόν άχρηστα και εκφράζει γνώμη για κάτι που κανένας δεν τον ρωτάει. Ø Μια από τις τιμωρίες που δεν καταδέχεσαι να ασχοληθείς με την πολιτική είναι ότι καταλήγεις να σε κυβερνούν οι κατώτεροί σου. Ø Οι σοφοί μιλούν επειδή έχουν κάτι να πουν. Οι ανόητοι μιλούν επειδή πρέπει κάτι να πουν. Ø Δεν υπάρχει πιο ακριβής ένδειξη κακής οργάνωσης της πολιτείας, από την αφθονία γιατρών και νομικών. Ø Αυτή και μόνο είναι η ρίζα από όπου ξεπετιέται ένας τύραννος: όταν εμφανίζεται για πρώτη φορά είναι ο προστάτης. Ø Φόβος είναι η ψυχική ταραχή που προκαλείται από την αναμονή του κακού. Ø Η τιμιότητα, ως επί το πλείστον, είναι λιγότερο επικερδής από την ατιμία. Ø O θάνατος δεν είναι τίποτε άλλο, παρά ο διαχωρισμός δύο πραγμάτων, του ενός απ’ το άλλο, δηλαδή της ψυχής από το σώμα. Ø Όλοι οι πόλεμοι γίνονται για την απόκτηση υλικών αγαθών Ø Ένας που σκέφτεται σωστά είναι καλύτερος από μύριους που δεν σκέφτονται Ø Κανείς δεν μπορεί να ξεφύγει από το πεπρωμένο του Ø Ο Θεός δεν είναι ποτέ καθόλου άδικος Ø Από όλες τις ηδονές ο έπαινος είναι η πιο γλυκιά. Ø Η ένωση της ψυχής και του σώματος [η γέννηση] δεν είναι με κανένα τρόπο καλύτερη από το χωρισμό τους Ø Η ψυχή έρχεται στον Άδη χωρίς να κουβαλάει τίποτε άλλο πέρα από την παιδεία της και την αγωγή της Ø Η γνώση δημιουργεί ευημερία Ø Το καλό είναι καλό επειδή αρέσει στους θεούς ή αρέσει στους θεούς επειδή είναι καλό; Ø Ένας ήρωας γεννιέται ανάμεσα σε 100, ένας σοφός βρίσκεται ανάμεσα σε 1.000, αλλά ένας ολοκληρωμένος άνθρωπος μπορεί να μην βρεθεί ούτε ανάμεσα σε 100.000.

40 nga thëniet më të bukura të Platonit, mençuri shekullore. Platoni ishte një prej filozofëve të antikitetit Helen nga Athina, më i njohuri prej nxënësve të Sokratit dhe mësues i Aristotelit. Vepra e tij me formën e dialogëve filozofikë është shpëtuar e gjitha dhe ushtroi një ndikim të stërmadh në filozofinë e lashtë helene dhe në përgjithësi në traditën filozofike perendimore deri në ditët tona. Platoni, ndër të tjera, shkroi Apologjinë e Sokratit, Simposiumun ku flet për natyrën e erosit, ndërsa në dy prej dialogëve të gjatë, Republika dhe Ligjet, përshkroi republikën ideale. Veprat e Platonit janë 36 dhe të gjitha përveç Apologjisë, retorikisht. Ndër të tjera ishte dhe themeluesi i Akademisë. o   Mosdituria, rrënja dhe trungu i të gjitha të këqijave o   Nga kënaqësitë, disa janë të mira e disa të këqija. Τë mira janë të dobishmet, të këqija janë të dëmshmet. o   Qëllimi i të gjitha veprimeve tona duhet të jetë e mira dhe për hir të saj duhet të bëjmë gjithçka. o   Ky qytet është ky që është sepse qytetarët e tij janë ata që janë. o   Ai që vjedh pak, vjedh me të njejtën dëshirë me atë që vjedh shumë, por me forcë më të vogël. o   Lerini prindërit të trashëgojnë tek fëmijët e tyre jo pasuri por frymë respekti. o   Nuk është e mundur që dy të këqij të bëhen ndonjëherë miq, as një i mirë të mos ketë shok të mirë. o   Drejtësi do të thotë që secili të interesohet për punët e tij dhe të mos ngatërrohet në punët e të tjerëve. o   Nëse njeriu merr edukim të drejtë, brenda tij zgjohet e vrullshme fuqia dhe dëshira për tu zhvilluar si kafsha më hyjnore dhe më e qetë. Por nëse nuk fiton një edukim të mirë dhe të kujdesshëm, bëhet më i egër se të gjitha ato sa ekzistojnë në tokë. o   Ai që do të bëhet i shkëlqyer, nuk duhet të dojë më tepër veten e tij, as gjërat e tij, por ato sa janë të drejta. o   Siç thonë ndërtuesit, gurët e mëdhenj nuk qëndrojnë mirë pa të vegjëlit. o   Njeriu kërkon dhe do atë që është i ngjashëm me veten e tij. o   Liria e hiperbolizuar ngjason me skllavërinë e hiperbolizuar, pasi ndryshon qytetarin dhe republikën. o   Me sa duket liria e hiperbolizuar shndërrohet në një skllavëri të hiperbolizuar. o   Ajo që ja vlen nuk është që të jetosh për të fituar më tepër por që të jetosh mirë. o   Zoti nuk ka përgjegjësi për veprimet e atyre që kanë liri zgjedhjeje. o   Njeriu: ai që mendon dhe gjykon ato sa ka parë. o   Nuk duhet të na behet kaq shumë vonë për ato sa do të thonë për ne të shumtit, por për ato sa do të thotë ai që njeh mirë të drejtat dhe gabimet, një person pra dhe kjo do të jetë e vërteta. o   Më mirë të të bëjnë padrejtësi se sa të bësh. o    Të shprehesh shkurt do të thotë të filozofosh o   Çdo jo-Helen, barbar (kushdo që nuk ka kulturën helene është i egër). o   Kur flasin keq për ty, jeto në atë mënyrë që askush të mos mundet që t’i besojë. o   Kafshë dykëmbëshe pa pendë (përkufizimi i Platonit mbi njeriun). o   Budallain mund të kuptosh nga dy tregues: flet për gjëra që nuk i duhen dhe shpreh opinion për diçka që askush nuk e pyet. o   Një prej ndëshkimeve që nuk pranon të merresh me politikë është të përfundosh të të qeverisin ata që janë më të ulët nga ty. o   Të mençurit flasin sepse kanë diçka për të thënë. Injorantët flasin sepse duhet të thonë diçka. o   Nuk ekziston tregues më i saktë i organizmit të keq të republikës nga bollëku i mjekëve dhe i juristëve. o   Kjo dhe vetëm kjo është arsyeja që kërcen (shfaqet) një tiran (diktator): kur shfaqet për herë të parë ai është mbrojtësi (i të gjithëve). o   Frika është tronditja shpirtërore që shkakëtohet nga pritja e së keqes. o   Ndershmëria, në më të shumtën e rasteve, është më pak fitimprurëse nga pandershmëria. o   Vdekja nuk është asgjë tjetër, përveç se ndarja e dy gjërave, të njerës nga tjetra, dmth e shpirtit nga trupi. o   Të gjitha luftrat bëhen për të përfituar të mira materiale. o   Një person që mendon drejt është më i mirë se mijëra që nuk mendojnë. o   Askush nuk mund të shpëtojë nga ajo që është e shkrojtur. o   Zoti nuk është kurrë dhe aspak i padrejtë. o   Nga të gjitha epshet lëvdata është më e ëmbla. o   Bashkimi i shpirtit dhe trupit, (lindja) nuk është në asnjë mënyrë më e mirë nga ndarja e tyre. o   Shpirti vjen në Had pa mbajtur asgjë me vete përveç se formimin dhe edukimin e tij. o   Njohuria krijon mirëqënie. o   E mira është e mirë sepse ju pëlqen zotave apo ju pëlqen zotave sepse është e mirë? o   Një hero lindet ndër 100, një i mençur gjendet ndër 1000, por një njeri i plotë mund të mos gjendet as ndër 100.000