Η καταστροφή και η λεηλασία της Κωνσταντινούπολης από τους σταυροφόρους - Shkatërrimi i Konstandinupojës nga kryqëtarët gjatë Kryqëzatës së IV!

Βασανιστήρια, βιασμοί και πόρνες που χόρευαν στην Αγία τράπεζα της Αγίας Σοφίας. ...  H Δ΄ Σταυροφορία υπήρξε ίσως το βαρύτερο πλήγμα που δέχθηκε η Βυζαντινή Αυτοκρατορία στη χιλιόχρονη ιστορική της πορεία. Μια σειρά οξύτατων ανταγωνισμών της βυζαντινής αριστοκρατίας, με έπαθλο τον αυτοκρατορικό θρόνο, επέτρεψαν σε μια ορδή θρησκόληπτων δυτικών να επιτεθεί εναντίον της Κωνσταντινούπολης. Οι αρχηγοί της σταυροφορίας ήθελαν να μοιραστούν το βυζαντινό κράτος, αλλά οι άνδρες τους αδημονούσαν να λεηλατήσουν τους παραμυθένιους θησαυρούς της πλουσιότερης πόλης της ανθρωπότητας. Η σταυροφορία ξεκίνησε για τους άγιους τόπους, αλλά δεν προσπέρασε ποτέ την Πόλη. Όταν διαπίστωσαν πόσο αδύναμη είχε γίνει η άμυνα της, ο τυφλός Δόγης της Βενετίας, έπεισε τους ηγέτες της Δύσης να καταλάβουν ό,τι πολυτιμότερο υπήρχε μπροστά στα μάτια  τους. Τη Βασιλεύουσα. Στις 12 Απριλίου του 1204 οι σταυροφόροι και οι σύμμαχοι τους Βενετοί επιτέθηκαν εναντίον της Βασιλεύουσας την οποία υπεράσπιζε ο αυτοκράτορας Αλέξιος Ε΄ο Μουρτζουφλός. Το απόγευμα της ίδιας ημέρας, μετά από σκληρή μάχη, οι πολιορκητές πέτυχαν την κατάληψη τεσσάρων πύργων του θαλάσσιου τείχους, την παραβίαση τριών πυλών και την είσοδο ικανής δύναμης στην πόλη. Οι Βυζαντινοί περιήλθαν σε δύσκολη θέση. Ωστόσο, διέθεταν ακόμη τις δυνάμεις για αντεπίθεση. Ο Μουρτζουφλός όμως προτίμησε τη φυγή, εγκαταλείποντας την πρωτεύουσα του κράτους του στις αρπακτικές διαθέσεις των σταυροφόρων. Οι Βυζαντινοί άρχοντες εξέλεξαν νέο αυτοκράτορα τον Κωνσταντίνο Λάσκαρη. Ο τελευταίος προσπάθησε να οργανώσει την άμυνα. Ωστόσο ο λαός της πρωτεύουσας δεν έδειχνε ιδιαίτερη διάθεση αντίστασης. Παράλληλα, η αυτοκρατορική φρουρά των Βαράγγων εκμεταλλεύτηκε την περίσταση για να διεκδικήσει αύξηση των αμοιβών της. Απελπισμένος από την διάλυση των πάντων, ο Λάσκαρης επέλεξε και αυτός τη φυγή. Είχε παραμείνει στον θρόνο λίγες μόνο ώρες, διεκδικώντας τον διόλου επίζηλο τίτλο, της πιο σύντομης αυτοκρατορικής θητείας στη βυζαντινή ιστορία. Κατόπιν αυτών των εξελίξεων οι εκκλησιαστικοί άρχοντες αποφάσισαν να παραδώσουν την πόλη στους επιτιθέμενους, σε μια προσπάθεια να αποφύγουν τη σφαγή του πληθυσμού και τη λεηλασία. Τα περίφημα χάλκινα άλογα που στολίζουν την είσοδο του ναού του Αγίου Μάρκου στη Βενετία αποτελούν λάφυρο της Δ” Σταυροφορίας από τη λεηλασία της Κωνσταντινούπολης Αφού φόρεσαν τα λαμπρότερά τους άμφια, οι ιεράρχες κατευθύνθηκαν στο σημείο που βρίσκονταν οι εισβολείς. Οι τελευταίοι είχαν παραταχθεί για μάχη. Ξαφνικά αντίκρισαν, αντί για πάνοπλους στρατιώτες, μια ομάδα μητροπολιτών με σταυρούς και ιερές εικόνες στα χέρια. Οι Βυζαντινοί ιεράρχες απευθύνθηκαν στον ουσιαστικό ηγέτη των σταυροφόρων, τον Βονιφάτιο του Μονφερά. Αυτός δέχθηκε την παράδοση της Βασιλεύουσας, αλλά με τους υπόλοιπους ηγέτες των σταυροφόρων διέταξαν τη λεηλασία της. Έτσι ήταν τα ήθη τους και με τις λεηλασίες και τους βιασμούς ανταμείβονταν οι τυχοδιώκτες που αποτελούσαν τον στρατό τους. Πώς μπορούσαν να κάνουν κάτι διαφορετικό από το να δώσουν την εντολή για τριήμερο πλιάτσικο; Άλλωστε ήταν πρακτικά αδύνατο να τους συγκρατήσουν. Οι σταυροφόροι είχαν δει τους προηγούμενους μήνες την Κωνσταντινούπολη και είχαν μείνει άναυδοι με τον πλούτο της. Ακόμα και οι πιο υποβαθμισμένες συνοικίες της ήταν κατά πολύ ανώτερες από τους οικισμούς με καλύβες που έμεναν οι ίδιοι στη Δυτική Ευρώπη. Η εικόνα αυτή ενίσχυε τον θρύλο που υποστήριζε ότι, ακόμη και αν κανείς συγκέντρωνε όλα τα πλούτη του κόσμου, αυτά θα ήταν λιγότερα από εκείνα της Πόλης. Τώρα τα πλούτη αυτά ήταν μπροστά τους και κανένας δεν μπορούσε να τους εμποδίσει να τα αρπάξουν. Οι ηγέτες της Σταυροφορίας αρκέστηκαν στην κατάληψη των δύο αυτοκρατορικών ανακτόρων του Βουκολέοντα και των Βλαχερνών, αφήνοντας την υπόλοιπη πόλη στο έλεος των ανδρών τους. Οι σταυροφόροι όρμησαν με μανία στα σπίτια, ψάχνοντας για πολύτιμα αντικείμενα. Πολλοί Βυζαντινοί βασανίστηκαν προκειμένου να αποκαλύψουν  τις κρυψώνες των θησαυρών τους. Ανάμεσά τους και πολλοί φτωχοί καθώς οι κατακτητές πίστευαν ότι όλοι οι κάτοικοι μιας τέτοιας πόλης θα ήταν πλούσιοι. Εξίσου επίζηλο έπαθλο ήταν και οι γυναίκες. Καταγράφηκαν πάρα πολλά περιστατικά βιασμών και γυναικών μοναχών. Καθώς οι σταυροφόροι περιφέρονταν στις συνοικίες της πόλης, ανακάλυψαν πολλά κελάρια με κρασί. Η μέθη επιδείνωσε την κατάσταση. Πολλοί άτυχοι πολίτες έχασαν τη ζωή τους στα χέρια των μεθυσμένων εισβολέων. Από τη μανία τους δεν γλύτωσαν ούτε οι εκκλησίες. Μοναδικής καλλιτεχνικής αξίας τέμπλα και ιερά ευαγγέλια καταστράφηκαν προκειμένου να αποσπαστούν τα πολύτιμα υλικά από τα οποία ήταν κατασκευασμένα. Παράλληλα σπάνια αρχαία χειρόγραφα πετάχτηκαν στις φλόγες.  Η λεηλασία της Αγιάς Σοφιάς Ο ναός της Αγίας Σοφίας δεν γλύτωσε από την μανία των σταυροφόρων. Βεβηλώθηκαν επίσης οι αυτοκρατορικοί τάφοι στον ναό των Αγίων Αποστόλων. Οι χρυσές λειψανοθήκες αρπάχτηκαν και τα λείψανα των αυτοκρατόρων σκορπίστηκαν. Οι εισβολείς δεν σεβάστηκαν ούτε τον ναό της Αγίας Σοφίας. Εισήλθαν σ’ αυτόν έφιπποι, σφάζοντας όσους ικέτες είχαν αναζητήσει εκεί καταφύγιο. Στη συνέχεια κατέστρεψαν με μανία τα πάντα και τη μετέτρεψαν σε στάβλο. Κάθισαν επίσης μια γυμνή πόρνη στον πατριαρχικό θρόνο για να τραγουδήσει. Ούτε ο Τίμιος Σταυρός δεν γλύτωσε από τη σταυροφορική μανία. Το ιερό κειμήλιο τεμαχίστηκε προκειμένου να διαμοιραστεί στους αρχηγούς των εισβολέων. Τις τραγικές εκείνες ώρες της καταστροφής πολλοί καθολικοί ιερείς προσπαθούσαν να διασώσουν όσο το δυνατόν περισσότερα λείψανα αγίων και ιερά κειμήλια, προκειμένου να τα μεταφέρουν στις χώρες τους. Τα επόμενα χρόνια έφθασαν σε περιοχές της Γαλλίας η κάρα του Αγίου Στεφάνου, λείψανα του Αγίου Θωμά, τμήμα του κρανίου του Αγίου Μάρκου, το ακάνθινο στεφάνι του Χριστού, η ζώνη της Παρθένου, ο βραχίονας και η κάρα του Ιωάννη του Βαπτιστή κ.α. Παράλληλα οι Βενετοί μετέφεραν πολλά καλλιτεχνήματα της Πόλης, προκειμένου να στολίσουν τη δική τους  πόλη και αρκετά την κοσμούν ακόμη και σήμερα. Το μεγαλύτερο μέρος ωστόσο είχε ήδη καταστραφεί από τους άξεστους σταυροφόρους. Πέρα από τους θρησκευτικούς θησαυρούς καταστράφηκαν και πολλά αρχαία ελληνικά και ρωμαϊκά αγάλματα τα οποία είχαν μεταφερθεί στη Βασιλεύουσα τα χρόνια μετά την ίδρυσή της. Η πολιτιστική καταστροφή που συντελέστηκε εκείνες τις ημέρες είναι αδύνατο να υπολογιστεί. Το σίγουρο πάντως είναι πως η «Βασιλίδα των πόλεων» δεν συνήλθε ποτέ από το πλήγμα. Δυόμισι αιώνες αργότερα οι νέοι εισβολείς, οι Τούρκοι, εισήλθαν σε μια σχεδόν έρημη πόλη, απογυμνωμένη από τους θησαυρούς που της είχαν χαρίσει τον τίτλο της λαμπρότερης πόλης του κόσμου. Νίκος Γιαννόπουλος ιστορικός...  Διαβάστε όλο το άρθρο http://www.mixanitouxronou.gr/

Tortura, përdhunime dhe prostituta kërcenin në mbi hieroren e të Shën Sofisë. Kryqëzata e katërt ishte ndoshta goditja më e madhe që mori Perandoria Bizantine në rrugëtimin e saj njëmijëvjeçar. Një seri me konkurrenca të thelluara të perandorisë bizantine me shpërblim fronin perandorak lejuan një orde me fanantikë fetarë perendimorë që të sulmonte kundër Konstandinupojës. Udhëheqësit e kryqëzatës donin që të ndanin shtetin bizantin, por burrat e tyre mezi po prisnin që të plaçkitnin thesaret prallore të qytetit më të pasur të njerëzimit. Kryqëzata filloi me vendet e shenjta, por nuk tejkaloi kurrë QYTETIN/POLIN. Kur konstatuan se sa e dobësuar ishte mbrojtja e saj Duka i verbër i Venetikut, bindi udhëheqësit e Perëndimit që të merrnin çdo gjë të çmuar që do të dilte para syve të tyre.Kryeqytetin.Më 12 Prill të 1204-ës kryqëtarët dhe aleatët e tyre Venecianët u turën kundër Kryeqytetit  të cilën e mbronte Perandori Aleksi i V-të Mourtzouflos. Mbasdite të të njejtës ditë, pas një beteje të egër, pushtuesit arritën që të merrnin katër kullat e murrit nga deti, thyhen tre dyer dhe futën një forcë të mjaftueshme në qytet. Bizantinët u ndodhën në pozitë të vështirë. Por mgjh atë dispononin akoma fuqitë për kundërsulm. Por Mourtzouflosi preferoi t’ia mbathte, duke braktisur kryeqytetin e shtetit të tij në dëshirat e egra të kryqëtarëve. Arkondët Bizantinë zgjodhën si Perandor të ri Konstandin Laskarin. Ky i fundit u përpoq që të organizonte mbrojtjen. Ndërkaq populli i kryeqytetit nuk tregonte ndonjë predispozitë të veçantë për rrezistencë. Paralelisht, rojet perandorake e Varagkon shfrytëzoi rastin që të kërkonte rritje të rrogës. I dëshpëruar nga degjenerimi i gjithçkaje, Laskari zgjodhi dhe ai ikjen. Kishte qëndruar në fron vetëm për pak orë,duke fituar titulli aspak të bukur, të qëndrimit më të shkurtër në fronin perandorak. Pas këtyre zhvillimeve udhëheqësit kishtarë vendosën që të dorëzojnë qytetin tek agresorët, në një përpjekje për të shmangur masakrimin e popullatës dhe plaçkitjen. Kuajt e famshëm prej bakri që zbukuronin hyrjen e kishës së Shën Markut në Venedik janë plaçkë lufte nga Kryqëzata e IV dhe plaçkitja e Kontandinupojës. Pasi veshën rrobat e tyre më të ndritëshme klerikale, hierarkët u drejtuan në pikën ku ndodheshin pushtuesit. Të fundit ishin përgatitur për luftë. Pa pritur panë në vend të ushtarëve, një grup me Mitropolitë me kryqe dhe ikona të shenjta në duar. Hierarkët Bizantinë u drejtuan drejt udhëheqësit të kryqëtarëve, Bonifatit Monfera. Ai pranoi dorëzimin e Vasilevusas, por së bashku me udhëheqësit e tjerë të kryqëtarëve urdhëruan plaçkitjen e saj. Kështu ishin zakonet e tyre,me plaçkitje si dhe me përdhunimet kënaqeshin aventurierët të cilët përbënin ushtrinë e tyre. Si mund të bënin diçka tjetër nga dhënia e urdhërit për një plaçkitje treditore? Sigurisht që ishte e e pamundur që t’i përmbanin. Kryqëtarët  kishin parë muajt e kaluar Konstandinupojën dhe kishin mbetur pa gojë nga pasuria e saj. Akoma dhe lagjet më të varfëra  të saj ishin shumë më lart nga komunitet me kasolle ku banonin ata vetë në Evropën Perendimore. Këtë pamje e përforconte dhe legjenda që thoshte se dhe sikur dikush të mblidhte të gjitha pasuritë e botës ato do të ishin shumë më të pakta se ato të Konstandinupojës. Tani këto pasuri ishin para tyre dhe askush nuk mund t’i ndalonte që t’i rrëmbenin. Udhëheqësit e Kryqëzatës u mjaftuan me pushtimin e dy pallateve perandorake të Vukoleonta dhe të Vlahernon, duke lënë të gjithë pjesën tjetër të qyteti në mëshirën e burrave të tyre. Shumë bizantinë u torturuan vetëm që të tregonin se ku kishin fshehur thesaret e tyre. Ndër ta dhe shumë të varfër pasi pushtuesit besonin se të gjithë banorët e një qyteti të tillë ishin të pasur. Një shpërblim ishin dhe gratë. U rregjistruan shumë raste përdhunimesh  akoma dhe të murgeshave. Pasi kryqëtarët vërtiteshin në lagjet e qytetit zbuluan shumë qilarë me verë. Dehja përkeqësoi situatën. Shumë qytetarë të pafat humbën jetën nga pushtuesit e dehur. Nga mania e tyre nuk shpëtuan as kishat. Ungjijtë e shenjtë, ikonastaset me vlera unikale artistike u shkatërruan me qëllim që të shkëputeshin materialet me vlerë  me të cilat ishin ndërtuar. Në të njejtën kohë dorëshkrime të rralla u dogjën. Plaçkitja e Shën Sofisë Kisha e Shën Sofisë nuk shpëtoi nga mania e kryqëtarëve. U përdhosën gjithashtu varrezat perandorake në Kishën e Shën Sofisë. Arkate lipsanëve/eshtrave  u rrëmbyen  dhe lipsanët e perandorëve u hodhën sa andej këndej. Pushtuesit nuk respektuan as Kishën e Shën Sofisë. Hynë tek ajo me kuaj , duke therrur të gjithë ata sa ju luteshin për mëshirë dhe që ishin strehuar atje. Ulën një prostitutë lakuriqe  në fronin patriarkal që të këndonte. As vetë Kryqi i Nderuar nuk shpëtoi nga mania e kryqëtarëve. Objekti i Shenjtë u coptua që të ndahej ndër udhëheqësit e pushtuesve. Në ato orë tragjike të shkatërrimit shumë klerikë katolikë përpiqeshin që të shpëtonin sa të ishte  mundur sa më tepër lipsanë të shenjtë dhe objekte të shenjta që ti çonin në vendet e tyre. Vitet që pasuan arritën në zonat e Francës kafka e Shën Stefanit, lipsanët e Shën Thomait, pjesë nga kafka e Shën  Markut, kurora prej gjëmbi e Krishtit, brezi i Virgjëreshës, kyçi dhe kafka e Shën Joan Prodhromit etj. Paralelishte Venedikasit trasferuan shumë vepra arti të Qytetit, që të zbukuronin qytetet e tyre objekta të cilat deri më sot zbukurojnë dhe sot ato qytete. Ndërkaq pjesa më e madhe  ishte shkatërruar nga kryqëtarët kokëtrashë. Përtej thesarëve fetarë u shkatërruan dhe shumë statuja të lashta greke dhe romake të cilat ishin sjellë në këtë qytet vitet pas themelimit të saj. Shkatërrimi  kulturor  që ndodhi gjatë atyre ditëve ishte e pamunudur që të llogaritej. Por është e sigurt që “Mbretëresha e qyteteve” nuk erdhi kurrë në vete nga kjo goditje. Dy shekuj e gjysëm më vonë pushtuesit e rinj, Turqit, hynë në një qytet pothuajse të shkrretuar, të zhveshur nga thesarët e saj që i kishin dhuruar titullin e qytetit më të ndritshëm të botës. Nikos Giannopoulos Historian.

Απρίλιος 1989: Δολοφονική επίθεση υμνητών του Χότζα στην ομιλία του Μητροπολίτη Σεβαστιανού για τη Βόρειο Ήπειρο στην Ιατρική Σχολή Αθηνών

Πρωταγωνιστής ο σημερινός αναπληρωτής υπουργός υγείας Πολάκης!

Ο αναπληρωτής υπουργός Υγείας Παύλος Πολάκης που αναφερόμενος πρόσφατα σε δημοσιογράφο, από τον οποίο “ενοχλήθηκε” λόγω του περιεχομένου της ερώτησής του, δήλωσε ότι “Έπρεπε να σηκωθώ επάνω και να πάει τρία μέτρα κάτω από τη γη”!
Αν και πέρασαν τουλάχιστον δύο δεκαετίες από τότε που ήταν φοιτητο-πατέρας, οι χοτζικές συνήθειες δεν ξεχάστηκαν...


Πηγή

FYROM να την λένε και οι ΗΠΑ

Με σύνθημα «Αυτό δεν είναι το όνομά σου» (#That'sNotYourName), με τη στήριξη του αρχιεπισκόπου Αμερικής κ. Δημητρίου, και της μεγαλύτερης ελληνοαμερικανικής οργάνωσης της «AHEPA» και ενόψει των προεδρικών εκλογών στη χώρα, ξεκινά η Παμμακεδονική Ένωση Η.Π.Α., την παγκόσμια εκστρατεία της μέσω του διαδικτύου και των κοινωνικών μέσων δικτύωσης της συλλογής υπογραφών (petition) με σκοπό την ανάκληση της λανθασμένης απόφασης της αμερικανικής κυβέρνησης το 2004 για προσωρινή αναγνώριση των Σκοπίων με το όνομα Μακεδονία. 

Η Παμμακεδονική Ένωση Η.Π.Α. ξεκίνησε το πρώτο στάδιο του εγχειρήματος, συγκεντρώνοντας δεκάδες χιλιάδες υπογραφές 'offline' από ενδιαφερόμενους Αμερικανούς πολίτες (ελληνικής και μη καταγωγής), πέρυσι τον Απρίλιο. 

«Στηρίζουμε διαχρονικά την προσπάθεια της Παμμακεδονικής και ιδιαίτερα την νέα πρωτοβουλία για την συλλογή υπογραφών για την υποβολή υπομνήματος με το οποίο θα ζητείται η ανάκληση της αναγνωρίσεως της FYROM με το όνομα Μακεδονία»

τονίζεται σε σε ανακοίνωση Τύπου που εξέδωσε το γραφείο του αρχιεπισκόπου Δημητρίου, ενώ θα ακολουθήσουν σχετικές ανακοινώσεις στήριξης του εγχειρήματος από ομογενειακές οργανώσεις παγκοσμίως.

Υπενθυμίζεται ότι ο Αμερικανός πρόεδρος, Barack Obama, κατά την προεκλογική του εκστρατεία, το 2008, προσυπέγραψε επιστολή με 39 άλλα μέλη του αμερικανικού κογκρέσου στην οποία καλούσαν την ΠΓΔΜ να θέσει τέλος στην αρνητική εθνικιστική προπαγάνδα της και να εργαστεί με τον ΟΗΕ και την Ελλάδα στην εξεύρεση κοινά αποδεκτής λύσης για την ονομασία και να κάνουν βήματα, όχι μόνο για «τον τερματισμό της διάδοσης αρνητικής προπαγάνδας κατά της Ελλάδας», αλλά και να «επανεξετάσουν το περιεχόμενο των βιβλίων, χαρτών και διδασκαλικών εγχειριδίων, διασφαλίζοντας ότι αυτά παρέχουν ορθή πληροφόρηση». Εν όψει των επικείμενων προεδρικών εκλογών στην Αμερική η Παμμακεδονική επαναφέρει το θέμα της σχετικής δέσμευσής τους. 

Στην πρόσφατη συνάντηση του κ. Χατζή και στελεχών της Παμμακεδονικής με τον ειδικό μεσολαβητή του ΟΗΕ για τη διαφορά του ονόματος με τα Σκόπια, κ. Μάθιου Νίμιτς, ο δεύτερος αναγνώρισε το λάθος του Τζωρτζ Μπους, ενώ κορυφαία στελέχη της αμερικανικής πολιτικής παραδέχονται σήμερα το λάθος που έγινε το 2004, δικαιολογώντας ότι είχαν την ψευδαίσθηση ότι θα διευκολυνόταν μία συμφωνία μεταξύ των δύο κρατών και θα διασφαλιζόταν η σταθερότητα στην περιοχή. 

Οκτώ χρόνια μετά, το αποτέλεσμα είναι η αποσταθεροποίηση στα βόρεια σύνορα τη Ελλάδας και η διαρκής κλιμάκωση του αλυτρωτισμού εκ μέρους της ΠΓΔΜ, ενώ αναγνωρίζεται η γεωπολιτική σημασία της Ελλάδας από την αμερικανική πλευρά. Οι θέσεις της Ελλάδας ενισχύονται από την τελευταία εχθρική πράξη του γειτονικού κρατιδίου με απόφαση για κλείσιμο των συνόρων και τον εγκλωβισμό δεκάδων χιλιάδων προσφύγων στην Ελλάδα προκειμένου να εκβιάσουν μια ντε φάκτο αναγνώρισή τους.

«Είμαστε πανέτοιμοι» λέει ο πρόεδρος της οργάνωσης, κ. Δ. Χατζής. «Έχουμε στην φαρέτρα μας όλα τα επιχειρήματα που χρειαζόμαστε αλλά και την υποστήριξη του Αρχιεπισκόπου κ.κ. Δημητρίου, ο οποίος είναι και επίτιμος πρόεδρος της οργάνωσής μας. Η ανακοίνωσή του, ενισχύει την προσπάθειά μας και μας ενθαρρύνει να συνεχίσουμε σε παγκόσμια κλίμακα το αίτημά μας. Για όσους έχουν συμφέρον να πιστεύουν ότι το θέμα έληξε η απάντησή μας είναι ότι 'ΟΧΙ το θέμα δεν έληξε'. Είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε την αλλαγή των γεωστρατηγικών ενδιαφερόντων στην ευρύτερη περιοχή περί της Ελλάδας και το συμφέρον των δύο πατρίδων μας».

«Απευθύνουμε έκκληση στον ελληνισμό της γενέτειρας και στον απανταχού, καθώς και στους πολίτες όλου του κόσμου να υπογράψουν προστατεύοντας όχι μόνον την ελληνική, αλλά την παγκόσμια ιστορική κληρονομιά και αλήθεια. Η ιστορική αλήθεια έχει καταδειχθεί περίτρανα από τους 374 κορυφαίους πανεπιστημιακούς ανά τον κόσμο οι οποίοι προσυπέγραψαν σχετική επιστολή προς τον Αμερικανό πρόεδρο, Ομπάμα, με πρωτοβουλία του αρχαιολόγου, Στίβεν Μίλλερ http://macedonia-evidence.org/. Καμμία έκπτωση ή υποχώρηση στα ελληνικά εθνικά ζητήματα και την πολιτιστική μας κληρονομιά» καταλήγει ο κ. Χατζής. 

Η έκκληση έχει δημοσιευθεί στο gopetition. 

Οι ενδιαφερόμενοι να υπογράψουν μπορούν να επισκέπτονται τον σύνδεσμοhttps://www.gopetition.com/petitions/restoration-of-historical-truth-abo... ή την ιστοσελίδα της Παμμακεδονικής ΗΠΑ http://panmacedonian.info/ στην κατηγορία "Support Our Petition". Όσοι δεν χειρίζονται το διαδίκτυο ή έχουν σχετική δυσκολία μπορούν να επικοινωνούν στο email macedoniapetition@gmail.com ή να επικοινωνήσουν με το γραφείο μας στη Νέα Υόρκη.

The F.Y.R.O.M. is not Macedonia; U.S. restore the truth! Petition | GoPetition