Σελίδες

Ελλάδα - Αλβανία: Αφήνοντας το παρελθόν, κοιτάζοντας το μέλλον; - Greqi – Shqipëri: Duke lënë të shkuarën duke parë të ardhmen?

Ελλάδα - Αλβανία: Αφήνοντας το παρελθόν, κοιτάζοντας το μέλλον;

  Ελλάδα - Αλβανία: Αφήνοντας το παρελθόν, κοιτάζοντας το μέλλον;

Θεωρώ χρήσιμες τις τακτικές, ανά μήνα σχεδόν, συνομιλίες μεταξύ των Υπουργών Εξωτερικών της Ελλάδος και της Αλβανίας.

Γνωρίζω ότι ο στόχος είναι να εντοπισθούν καταρχήν τα προβλήματα και στην συνέχεια να αναζητηθούν οι λύσεις.
kάθε πλευρά έχει διαμορφώσει την δική της δέσμη προτεραιοτήτων.
Παράλληλα με τις Υπουργικού επιπέδου συνομιλίες έχει καθιερωθεί ένας μηχανισμός διαβουλεύσεων σε επίπεδο των Γενικών Γραμματέων των ΥΠΕΞ πρέσβεων Δημήτρη Παρασκευόπουλου και Kyriako Quirko.
Η ελληνική πλευρά έχει γνωστοποιήσει στην Αλβανική την βούληση και τις προθέσεις της σχετικά με την συμπλήρωση, επικαιροποίηση και αναθεώρηση του Συμφώνου Φιλίας και Συνεργασίας που επεγράφη το 1996 από τους Υπουργούς Εξωτερικών Θόδωρο Πάγκαλο και Άλφρεντ Σερέτσι.
Η επιθυμητή κατάληξη των συνομιλιών, που εκτιμώ ότι θα είναι δύσκολες, επίπονες πλην όμως αναγκαίες, είναι ένα Πακέτο - Λύση των εκκρεμοτήτων και πραγματικών προβλημάτων που υπάρχουν μεταξύ Ελλάδος και Αλβανίας.
Για να γίνει αυτό χρειάζεται να στραφούμε -κυρίως η Αλβανία- στο μέλλον .
Επίσης η Αλβανία πρέπει να αποδείξει στην πράξη ότι έχει την αναγκαία βούληση. Για να χρησιμοποιήσω ένα Αλβανικό όρο, ότι έχει ''μπέσα''.
Το βασικό πρόβλημα με την ελληνική πλευρά συνίσταται στην έλλειψη πολιτικής συνοχής, συνεννόησης και συναίνεσης των πολιτικών μας δυνάμεων στα μεγάλα και σημαντικά θέματα.
Αυτό ισχύει σίγουρα για τις σχέσεις μας με την Αλβανία. Και όχι μόνο.
Η ενδοσκόπηση και επισκόπηση διαχρονικά της δικής μας πολιτικής έναντι της Αλβανίας καταδεικνύει τουλάχιστον ικανή δοσολογία ψευδαισθήσεων -ιδίως κατά τις πολιτικές αλλαγές στα Τίρανα- όπως έγινε με την εκλογή του Πρωθυπουργού κ.,Ράμα.
Επίσης, έλλειψη συνέχειας και σταθερών στόχων.
Επίσης, ενόσω η Αθήνα δεν στέκεται καθαρά και σταθερά στο πλευρό του Κόμματος της Ένωσης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, τα Τίρανα θα θεωρούν ότι δεν έχουν σοβαρό πρόβλημα στο πακέτο των προβλημάτων που αφορούν στην Ελληνική Εθνική Μειονότητα.
Τέλος, σε γενικότερο πλαίσιο και επίπεδο, αν πράγματι η Ελλάδα θέλει να '' επιστρέψει'' πολιτικά στα Βαλκάνια δεν μπορεί να έχει απέναντι της και τον Αλβανικό παράγοντα.
*Ο Αλέξανδρος Μαλλιάς είναι Πρέσβης επί τιμή

Πηγή:cnn

 Greqi – Shqipëri:
Duke lënë të shkuarën duke parë të ardhmen?

I konsideroj të vlefshme takimet, e çdo muaji pothuajse , ndërmjet Ministrave të Jashtëm të Greqisë dhe Shqipërisë.

E di që qëllimi është të përcaktohen si fillim problemet dhe në vazhdim të kërkohen zgjidhjet.

Çdo anë ka krijuar një grup përparësish.

Paralelisht me bisedimet në nivel Ministror është bërë i zakonshëm një mekanizëm bisedimesh në nivel Sekretarësh të Përgjithshëm të Ministrisë së Jashtme ambasadorëve Dhimitri Paraskevopoulou dhe Qiriako Qirko.

Krahu grek ka bërë të njohur tek ai shqiptar vullnetin dhe predispozitat e tij në lidhje me plotësimin, modernizimin dhe rikonsiderimin e Marrveshjes për Fqinjësi të Mirë dhe Bashkëpunimit që u nënshkrua më 1996 nga Ministrat e Jashtëm Theodhor Pagalo dhe Alfred Sereçi.

Përfundimi i dëshiruar i bashkëbisedimeve, i cili vlerësoj se do të jenë të vështir, të dhimbshme por të domosdoshme është Zgjidhja – Paketë i çështjeve në vartësi dhe të problemeve që ekzistojnë ndërmjet Shqipërisë dhe Greqisë. Por që të bëhet kjo duhet që të kthejmë vështrimin – kryesisht Shqipëria- tek e ardhmja.

Gjithashtu Shqipëria duhet të vërtetojë me vepra se ka vullnetin e nevojshëm. Që të përdor një përkufizim Shqiptar, që ka “besë”.

Problemi  kryesor me palën greke është në mungesën e një kohezioni politik, mirëkuptimit dhe pajtimit të forcave politike mbi çështjet e mëdha dhe të rëndësishme.

Kjo sigurisht është e vlefshme për marrdhëniet tona me Shqipërinë. Por jo vetëm.

Endoskopia dhe grafia diakronike e politikës sonë ndaj Shqipërisë tregon të paktën një dozë të mjaftueshme haluçinacionesh – në veçanti gjatë ndryshimeve politike në Tiranë- siç u bë me zgjedhjen e Kryeministrit z Rama.


Gjithashtu, mungesa e vazhdimësisë dhe qëllimeve stabël.

Gjithashtu, përderisa Athina nuk qëndron e pastër dhe në mënyrë të qëndrueshme në krahun e Partisë së Bashkimit për të Drejtat të Njeriut, Tirana do ta konsiderojë se nuk kanë problem serioz në paketën e problemeve  që i përkasin Minoritetit Etnik Helen.

Si përfundim në kontekstin dhe nivelin e përgjithshëm, nëse Greqia me të vërtetë do “ që të kthehet” politikisht në Ballkan nuk mundet të ketë përballë saj dhe elementin Shqiptar.


Amasadori i nderi Aleksandër Mallias.


Burimi Cnn. Gr

Përktheu Pelasgos.

Οι Τσάμηδες, το «εμπόλεμο» και οι ελληνοαλβανικές σχέσεις!..

Ο Υπουργός των Εξωτερικών της Αλβανίας Ντιτμίρ Μουσάτι, σε δηλώσεις του στα αλβανικά μέσα ενημέρωσης, με την ευκαιρία της επικείμενης επίσκεψης του Υπουργού των Εξωτερικών της Ελλάδας Ν. Κοτζιά στα Τίρανα, επανέφερε το θέμα των «Τσάμηδων» και το «εμπόλεμο» προς συζήτηση. (Πρωινός Λόγος, Σάββατο – Κυριακή 28 – 29 Μαΐου 2016).
Κατά τρόπο, μάλιστα, άκομψο συνδέει τα δύο θέματα με την
περισυλλογή των νεκρών που έπεσαν κατά τον ελληνοϊταλικό πόλεμο σε αλβανικά εδάφη, δηλώνοντας ότι «πρέπει να τερματίσει ο πόλεμος, προκειμένου να ξεκινήσουν όλες οι άλλες διεργασίες». Ακόμη, μιλώντας για τις σχέσεις των δύο γειτονικών χωρών, δήλωσε ότι πρέπει να υπάρχει αμοιβαίος σεβασμός «ο ένας στον άλλον, στις συνταγματικές παραδόσεις και, φυσικά, να τηρούν τα πρότυπα που έχουν ως έμπνευση το διεθνές δίκαιο».
Σε όσα δήλωσε ο Υπουργός των Εξωτερικών της Αλβανίας απαντούμε ως εξής:
1. Το θέμα των Δωσίλογων Τσάμηδων της Θεσπρωτίας. Το ζήτημα αναζωπυρώθηκε τελευταία ως αντιπερισπασμός και αντίβαρο στο Βορειοηπειρωτικό πρόβλημα. Με την ανταλλαγή των πληθυσμών ο δικτάτορας Πάγκαλος αποδέχτηκε την παραμονή των μουσουλμάνων Τσάμηδων στη Θεσπρωτία. Από τότε η Αλβανία κατέστη κηδεμόνας των Τσάμηδων και καλλιεργεί μεταξύ τους αλβανική συνείδηση.
Το θέμα των Τσάμηδων το εκμεταλλεύτηκε ο ιταλικός και γερμανικός στρατός Κατοχής στρέφοντάς τους εναντίον των Ελλήνων της Θεσπρωτίας. Έγινε άγρια εκμετάλλευση του θέματος.
Οι Ιταλοί και οι Αλβανοί συμφωνούν απόλυτα και σχεδιάζουν τους ρόλους που θα παίξουν οι Τσάμηδες στην Ήπειρο, ρόλος που αποκαλύφτηκε με την έκρηξη του Δευτέρου Μεγάλου Πολέμου, στα χρόνια της Κατοχής.
Οι Τσάμηδες συμμάχησαν με Γερμανούς και Ιταλούς και διέπραξαν αποτρόπαια εγκλήματα στην περιοχή. Η Θεσπρωτία υπέφερε. Στις 29 Σεπτεμβρίου του 1943 εκτελούν απροσχημάτιστα 49 προκρίτους της Παραμυθιάς. Περισσότερες από 1.000 δολοφονίες και εκτελέσεις, 3.000 πυρπολήσεις σπιτιών. Μετά την κατάρρευση της Ιταλίας το 1943 οι Αλβανοί συνεχίζουν το εγκληματικό τους έργο εις βάρος των Ελλήνων, συνεργαζόμενοι με τους Γερμανούς.
Η φυγή τους ήταν αποτέλεσμα των εγκληματικών τους πράξεων. Έφυγαν για να αποφύγουν τη δίκαιη τιμωρία τους. Με το τέλος του πολέμου το Ειδικό Δικαστήριο Δωσιλόγων Ιωαννίνων, με απόφασή του καταδίκασε ερήμην Τσάμηδες, αρκετούς με την ποινή του θανάτου.
Οι Τσάμηδες, εγκληματίες του κοινού ποινικού δικαίου, έχουν καταδικαστεί από την ιστορία. Κάθε άλλη άποψη αποτελεί ιστορική παραχάραξη και διαστρέβλωση της αλήθειας.
2. Η Εθνική Ελληνική Μειονότητα στην Αλβανία. Η Ελληνική Μειονότητα που ζει στην αλβανική επικράτεια βιώνει καθημερινά την αβεβαιότητα σε ένα εχθρικό περιβάλλον. Ζουν οι Έλληνες μειονοτικοί στη γη τους που είναι ζυμωμένη με αίμα, με δάκρυα και ιδρώτα. Και σήμερα, δυστυχώς, στα χρόνια του «πλουραλισμού» και της «δημοκρατίας» οι Βορειοηπειρώτες καταδυναστεύονται και ζουν με το φόβο για τη ζωή τους.
Γνωρίζει, ασφαλώς, η αλβανική κυβέρνηση ότι οι μειονότητες κατά το Διεθνές Δίκαιο αποτελεούν αντικείμενο ειδικής προστασίας. Η μειονότητα είναι πληθυσμιακή ομάδα που συνδέεται με συγκεκριμένη εδαφική περιοχή και βρίσκεται σε φυλετική, γλωσσική ή και θρησκευτική αντίθεση προς την υπέρτερη αριθμητικώς ομάδα του κράτους στο οποίο, από διάφορους λόγους, υπήχθησαν και ενσωματώθηκαν.
Οι συνθήκες των ετών 1919 και 1920 προέβλεπαν πλήρη ισότητα δικαιωμάτων, καθώς και τη διατήρηση του εθνικού χαρακτήρα των παραδόσεων και της φυλετικής φυσιογνωμίας των μειονοτικών πληθυσμών. Η τήρηση των μειονοτικών δικαιωμάτων είχε τεθεί υπό τον έλεγχο της ΚτΕ (Κοινωνία των Εθνών).
Μετά το 1945 τα προβλήματα στον μειονοτικό τομέα απλουστεύθηκαν και τέθηκαν υπό τον έλεγχο του ΟΗΕ (Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών).
Το θέμα με τους Έλληνες που ζουν στην Αλβανία είναι ζήτημα απόδοσης όλων των μειονοτικών δικαιωμάτων και, επομένως, θέμα ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Ας εφαρμόσουν λοιπόν οι Αλβανοί τις διεθνείς συνθήκες για τις μειονότητες, χωρίς υπεκφυγές και κουτοπονηριές και να είναι βέβαιοι ότι οι Έλληνες, Αλβανοί πολίτες, με τρόπους που καλά γνωρίζουν, θα συνδράμουν και θα βοηθήσουν στην οικονομική, πολιτική, πολιτιστική και άλλη ανάπτυξη της χώρας.
Είναι καιρός οι Αλβανοί ηγέτες να αποδώσουν στους Βορειοηπειρώτες τα διεθνώς κατοχυρωμένα μειονοτικά δικαιώματα, καθώς και εκείνα που δικαιούνται ως Αλβανοί πολίτες.
3. Το εμπόλεμο και η ταφή των νεκρών: Η περίπτωση του εμπολέμου και εκείνη των νεκρών Ελλήνων που έπεσαν στον ελληνοϊταλικό πόλεμο είναι δύο γεγονότα ασύνδετα και τελείως διαφορετικά. Άλλη η περίπτωση της κατάργησης του εμπολέμου από την Ελλάδα και άλλη η περισυλλογή και ταφή των νεκρών. Η περισυλλογή και ταφή των Ελλήνων στρατιωτών που έπεσαν κατά τον ελληνοϊταλικό πόλεμο και τα οστά τους είναι κατεσπαρμένα στις πλαγιές της Κλεισούρας είναι καθαρό έργο ανθρωπιστικό και μόνο, πέρα από πολιτικές ή άλλες σκοπιμότητες. Επιτέλους, με την ευκαιρία της επίσκεψης του Υπουργού Εξωτερικών της Ελλάδας στα Τίρανα, να προχωρήσουν σε μια διακρατική συμφωνία και να δοθεί ένα τέλος σε ένα ανθρωπιστικό θέμα που έπρεπε πριν από χρόνια να διευθετηθεί.
Η καλλιέργεια κλίματος εμπιστοσύνης μεταξύ των δύο χωρών, για το οποίο μιλάει ο κ. Ντιτμίρ Μπουσάτι, δεν εξαρτάται από την Ελλάδα, η οποία κατ’ επανάληψη έχει δείξει δείγματα καλής θελήσεως, αλλά από το επίσημο αλβανικό κράτος που υποθάλπει και ενθαρρύνει ανεπίτρεπτες ενέργειες και πράξεις εναντίον του ελληνικού στοιχείου.
Οι δηλώσεις του κ. Μπουσάτι, ίσως να εξυπηρετούν εσωτερικές ισορροπίες στην Αλβανία, δεν βοηθούν, όμως, στην ενδυνάμωση των διμερών σχέσεων μεταξύ των όμορων και συγγενικών χωρών.