Ο ΠΙΟ ΘΑΥΜΑΣΤΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ

Ο ΠΙΟ ΘΑΥΜΑΣΤΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ

π. Δημητρίου Μπόκου

Ἡ Παναγία εἶναι ὁ πιὸ θαυμαστὸς ἄνθρωπος. Μᾶλλον τὸ πιὸ θαυμαστὸ δημιούργημα τοῦ Θεοῦ. Εἶναι ἡ ὡραιότερη, σεμνότερη, ταπεινότερη καὶ ἱερότερη γυναίκα τοῦ κόσμου (π. Μωυσῆς Ἁγιορείτης). Πόσο μεγάλο εἶναι τὸ πνευματικό της ἀνάστημα;

«Χαίροις μετὰ Θεὸν ἡ Θεός, τὰ δευτερεῖα τῆς Τριάδος ἡ ἔχουσα», ψάλλουμε. Δηλαδή; Μετὰ τὸν Θεὸ ἔρχεται σὲ ἁγιότητα ἡ Παναγία. Εἶναι «ἡ ὄντως ἁγνὴ μετὰ Θεὸν ὑπὲρ ἅπαντας». Ἡ Ἁγία Τριάδα -Πατήρ, Υἱὸς καὶ Ἅγιον Πνεῦμα- ἔχει τὰ πρωτεῖα σὲ ὅλα. Τὰ δευτερεῖα ὅμως τὰ ἔχει ἡ Παναγία. Ἀρχικὰ εἶχαν οἱ ἄγγελοι τὴ θέση αὐτή. Μὰ ἡ Παναγία τοὺς ξεπέρασε. Αὐτὴ τώρα δέχεται ἄμεσα ὅλες τὶς δωρεὲς ἀπὸ τὸ χέρι τοῦ Θεοῦ καὶ τὶς μεταβιβάζει στὰ ὑπόλοιπα δημιουργήματα, ἀγγέλους καὶ ἀνθρώπους. Εἶναι ὁ ὑπέρτατος σκοπὸς τῆς «δημιουργίας ἁπάσης, δι’ ἣν ὁ κόσμος ἐγένετο». Γι’ αὐτὴν δημιουργήθηκε ὁ ὑπόλοιπος κόσμος. Καὶ μὲ τὴ γέννησή της «ἡ αἰώνιος τοῦ Κτίστου βουλὴ πεπλήρωται». Μὲ τὴ γέννησή της πραγματοποιήθηκε τὸ προαιώνιο σχέδιο τοῦ Δημιουργοῦ (Ἅγ. Ἀνδρέας ὁ Κρήτης, Θεοτοκάριον).

Πῶς ὅμως κατάφερε νὰ κατακτήσει μιὰ τέτοια θέση μοναδικὴ ἡ Παναγία; Μήπως δημιουργήθηκε διαφορετικὴ ἀπὸ ἐμᾶς; Μήπως ὁ Θεὸς ἐνεργώντας μεροληπτικὰ τῆς ἔδωσε ἐπιπλέον χαρίσματα ἢ κάποια φύση ἀνώτερη ἀπὸ τὰ ἄλλα δημιουργήματα;

Ὄχι! Τουναντίον, ἦταν ὅπως ὅλοι μας. «Ἐκ γῆς ἔχει τὴν γένεσιν». Εἶναι «θυγάτηρ τοῦ πάλαι Ἀδάμ», ἀπόγονος καὶ αὐτὴ τῶν ἐκπεσόντων πρωτοπλάστων προπατόρων μας, βεβαρημένη ὅπως ὅλοι μὲ τὸ προπατορικὸ ἁμάρτημα, «φθαρτὸν ἐκ τοῦ Ἀδὰμ σῶμα κληρονομήσασα». Γεννήθηκε σὰν ὅλους τοὺς ἀνθρώπους, μὲ τὴ φυσικὴ συζυγικὴ συνάφεια τῶν ἁγίων γονέων της, ἀπὸ τὸ «πανάμωμον» σπέρμα τοῦ Ἰωακεὶμ καὶ ἀπὸ τὴ μήτρα τῆς Ἄννας. Δὲν γεννήθηκε ἔξω ἀπὸ τοὺς ὅρους τῆς ἀνθρώπινης φύσης, «ἀλλὰ καθὼς πάντες ἐκ σπέρματος ἀνδρὸς καὶ μήτρας γυναικὸς» (Ἅγ. Ἐπιφάνιος). Δὲν ἔχουμε «ἄσπιλο σύλληψη» τῆς Παναγίας, δηλαδὴ γέννησή της χωρὶς τὸ προπατορικὸ ἁμάρτημα, ὅπως διατείνεται ἡ Μαριολογία, ἡ ἐσφαλμένη περὶ τῆς Θεοτόκου δυτικὴ διδασκαλία.

Ἡ καθαρότητά της εἶναι καρπὸς τῆς δικῆς της θέλησης, τοῦ δικοῦ της ἀγώνα. Ἂν καὶ κληρονόμησε τὴ φθαρτὴ ἀδαμιαία φύση καὶ συνεπῶς καὶ τὸ προπατορικὸ ἁμάρτημα, ἐν τούτοις κρατήθηκε ἔξω ἀπὸ προσωπικὲς ἁμαρτίες. Ἐδῶ εἶναι τὸ ἀνυπέρβλητο μεγαλεῖο της. Ἔγινε «ὄντως ἁγία καὶ Παναγία», «ἀγγελικῶν ὑπερτέρα δυνάμεων». Ἀνέβηκε πάνω ἀπὸ τὰ Χερουβὶμ καὶ ὑψώθηκε πάνω ἀπὸ τὰ Σεραφὶμ» (Ἅγ. Ἰω. Δαμασκηνός). Ἡ κάθαρσή της ἀπὸ τὸ προπατορικὸ ἁμάρτημα ἔλαβε χώρα μὲ τὴν ἐπιφοίτηση τῆς ἁγιαστικῆς δύναμης τοῦ Ἁγίου Πνεύματος (Λουκ. 1, 35) μόλις κατὰ τὴ στιγμὴ (τοῦ Εὐαγγελισμοῦ) ποὺ ἔδωσε τὴ συγκατάθεσή της καὶ συνέλαβε μέσα της τὸν Υἱὸ τοῦ Θεοῦ καὶ ὄχι νωρίτερα. «Ἡ τοῦ Πνεύματος ἁγιαστικὴ δύναμις ἐπιφοιτήσασα ἐκάθηρέ τε καὶ ἡγίασε καὶ οἱονεὶ προήρδευσε». Ἡ ἐπιφοίτηση τοῦ Ἁγίου Πνεύματος στὴν Παναγία εἶναι τὸ ἀντίστοιχο μὲ τὸ μυστήριο τοῦ δικοῦ μας βαπτίσματος.

Ἐπειδὴ ὅμως διὰ τοῦ Ἀδὰμ «ἡ ἁμαρτία εἰσῆλθεν εἰς τὸν κόσμον καὶ διὰ τῆς ἁμαρτίας ὁ θάνατος», ἡ Παναγία, ὡς ἀπόγονος τοῦ Ἀδὰμ καὶ κληρονόμος τοῦ προπατορικοῦ ἁμαρτήματος, πέρασε καὶ αὐτὴ μέσα ἀπὸ τὴ διαδικασία τοῦ θανάτου, ὅπως ὅλοι οἱ «ἐν τῷ Ἀδὰμ ἀποθνήσκοντες». Δὲν μετατέθηκε κατευθείαν ζωντανή, χωρὶς θάνατο, στὸν οὐρανό, κατὰ τὴ σφαλερὴ πάλι ἄποψη τῆς δυτικῆς Μαριολογίας. Γεύθηκε καὶ αὐτή, ὅπως κάθε ἄνθρωπος, τὸν θάνατο. Ἡ ψυχή της χωρίστηκε πραγματικὰ ἀπὸ τὸ σῶμα της. Τὴν ὥρα τῆς ἱερᾶς της Κοιμήσεως, ὁ ἴδιος ὁ Υἱός ἔρχεται «πρὸς τὴν οἰκείαν λοχεύτριαν», τὴν παναγία μητέρα του, καὶ «δεσποτικαῖς παλάμαις… τὴν ἱερὰν ψυχὴν ὑποδέχεται» καὶ μὲ τὴν τιμητικὴ συνοδεία τῶν ἀγγέλων ὅλων καὶ τῶν ἁγίων τὴν ἀνεβάζει, ὄχι ἁπλῶς στὸν οὐρανό, ἀλλὰ «ἕως αὐτοῦ τοῦ βασιλικοῦ θρόνου» του, στὰ ἐπουράνια «Ἅγια τῶν Ἁγίων» (Ἀθανάσιος Γιέφτιτς).

Καὶ πάλι ὁ Υἱὸς της συνενώνει οὐρανὸ καὶ γῆ, συναθροίζει τοὺς πάντες «τοῦ κηδεῦσαι ἐνδόξως τὸ σῶμα τὸ ἄχραντον» τῆς Θεοτόκου. «Θεαρχίῳ νεύματι», μὲ τὸ θεϊκό του πρόσταγμα, ἀπὸ τὰ πέρατα τῆς οἰκουμένης «οἱ θεοφόροι ἀπόστολοι ὑπὸ νεφῶν μεταρσίως αἰρόμενοι», «πάντοθεν, θείᾳ δυνάμει περαιωθέντες, τὴν Σιὼν κατελάμβανον». Καὶ οἱ ὑπέρτατες «τῶν οὐρανῶν δυνάμεις σὺν τῷ οἰκείῳ Δεσπότῃ παραγενόμεναι», ἀλλὰ καὶ ὅλος ὁ ἅγιος λαὸς ἐν Ἱερουσαλήμ, «καταλαβόντες τὸ πανάχραντον καὶ ζωαρχικὸν σκῆνος» τῆς θεόπαιδος Μαριάμ, ὑπὸ τὸ κράτος ἀσυνήθους δέους, προπέμπουν σὲ θεοπρεπῆ ταφὴ «τὸ θεοδόχον καὶ ἀκραιφνέστατον σῶμα» της. Στὸ πάνσεπτο σκήνωμά της «προσπίπτουσι βασιλεῖς σὺν Ἀρχαγγέλοις καὶ Ἀγγέλοις…, Ἐξουσίαι, Θρόνοι, Ἀρχαί, Κυριότητες, Δυνάμεις καὶ Χερουβίμ καὶ τὰ φρικτὰ Σεραφίμ».

Ἡ Παναγία λοιπόν, ὅπως ὅλοι οἱ θνητοί, «τῇ νομίμῳ ταφῇ παραδίδοται». Τὸ πανάγιο, ἀλλὰ φθαρτὸ ἀκόμη σῶμα της κατατέθηκε στὸν τάφο. Ἐκεῖ ὅμως δὲν τὸ ἄγγιξε ἡ φθορὰ τοῦ θανάτου. Δὲν μπῆκε στὴ διαδικασία τῆς ἀποσύνθεσης. Συνέβη σ’ αὐτὴν «νέκρωσις ἄφθορος». Ἡ μητέρα τῆς Ζωῆς δὲν μποροῦσε νὰ μένει κάτω ἀπὸ τὴν κυριαρχία τοῦ θανάτου. Ἀπὸ τὸ μνῆμα τὸ σῶμα της «τριταῖον καὶ ἄφθαρτον πρὸς οὐρανίους δόμους μετεωρίζεται» (Ἅγ. Ἰω. Δαμασκηνός). Στὶς τρεῖς ἡμέρες ἀπὸ τὴν Κοίμησή της ὁ Υἱὸς καὶ Θεός της τὴν ἀνέστησε. Τῆς ἔδωσε ἀμέσως τὸ ἄφθαρτο, ἔνδοξο καὶ αἰώνιο σῶμα ποὺ θὰ τῆς ἔδινε κατὰ τὴ Δευτέρα Παρουσία του. Καὶ τὴν ἀνέβασε ὁλοζώντανη καὶ ὁλοφώτεινη στὸν οὐρανό, κάνοντάς την χαρὰ καὶ βασίλισσα ἀγγέλων καὶ ἀνθρώπων καὶ μητέρα τοῦ κόσμου.

Ἔτσι λοιπόν, ἂν καί, μιμούμενη τὸν Υἱό της, ὑποκύπτει στοὺς νόμους τῆς φύσης, ταυτόχρονα νικάει τὴ φύση. Ἂν καὶ ἀποθνήσκει, ὅμως «σὺν τῷ Υἱῷ ἐγείρεται διαιωνίζουσα». Δὲν ἔχουμε μόνο Κοίμηση, ἀλλὰ καὶ Μετάσταση. Καὶ τὸ γεγονὸς αὐτὸ εἶναι γιὰ μᾶς ὅ,τι καλύτερο θὰ μποροῦσε νὰ μᾶς συμβεῖ. Διότι δὲν θὰ ξεχάσει ποτὲ τοὺς οἰκείους της, ἐμᾶς, ἡ Παναγία. «Συγγενοῦς οἰκειότητος μὴ ἐπιλάθῃ, Δέσποινα»!

Ἂς χαροῦμε λοιπὸν ἀπέραντα ὅλοι γιὰ τὴ Μητέρα μας!

(ΛΥΧΝΙΑ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ, ἀρ. φ. 397, Αὔγ. 2016, ἐπηυξημένο)

Ἀ ν τ ι ύ λ η

Ἱ. Ναὸς Ἁγ. Βασιλείου, 481 00 Πρέβεζα

Τηλ. 26820 25861/23075/6980 898 504

e-mail: antiyli.gr@gmail.com

Διαδίδω τὴν «Ἀ ν τ ι ύ λ η»

Ἐκτυπώνω/προωθῶ σὲ φιλικά μου e-mails

Οι Αλβανοί του Κοσσυφοπεδίου στην τρίτη θέση των πιο θρησκευόμενων στον κόσμο

 " Κοσσυφοπέδιο η τρίτη πιο θρησκευόμενη χώρα στον κόσμο"

Οι κάτοικοι του Κοσσυφοπεδίου καταλαμβάνουν την τρίτη θέση παγκοσμίως ως οι πιο θρησκευόμενοι, μαζί με την Ινδία, την Ακτή του Ελεφαντοστού, την Γκάνα και την Παπούα της Νέας Γουινέας.

Αυτό αναφέρει η «Gallup International».

Η  έρευνα, εκτός των άλλων, δίνει και τη δυνατότητα να αντιληφθεί κανείς, τον θρησκευτικό φανατισμό των Αλβανών του Κοσσυφοπεδίου, καθώς οι Αλβανοί Κοσοβάροι πρωτοστατούν  στην ένταξη -των αλλοδαπών- στην τρομοκρατική οργάνωση των φανατικών ισλαμιστών μαχητών του  Ισλαμικού κράτους, στη Συρία και το Ιράκ.

 Σύμφωνα με την έκθεση για το τρέχον έτος, η πιο θρησκευόμενη χώρα στον κόσμο είναι η Ταϊλάνδη, όπου δηλώνουν ‘φανατικά πιστοί’ το  98%  του πληθυσμού.

Στη δεύτερη θέση είναι η Νιγηρία με 97%, ενώ στο Κοσσυφοπέδιο το 94% του πληθυσμού δηλώνει απόλυτα θρησκευόμενο.

Στην έρευνα συμμετείχαν 66.000 άνθρωποι από 68 χώρες από όλον τον κόσμο. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι 6 στους 10 ανθρώπους στον κόσμο (62%) θεωρούν τον εαυτό τους ως θρησκευόμενους, ενώ λιγότερο από το ένα τέταρτο (25%) θεωρούν ότι είναι μη θρησκευόμενοι και το 9% δηλώνουν άθεοι.

Οι λιγότερο θρησκευόμενες χώρες είναι η Κίνα,  με 7 στους 10 να δηλώνει άθεοι (67%), ενώ 23% δήλωσε ως μην θρησκευόμενοι και μόνο το 9% ως θρησκευόμενοι.

Ακολουθούν η Σουηδία, η Τσεχική Δημοκρατία και η Μεγάλη Βρετανία με επτά στους δέκα πολίτες να λένε ότι είναι άθεοι ή ότι δεν πιστεύουν σε οποιαδήποτε θρησκεία.

Οι θρησκευτικές πεποιθήσεις εκφράζονται με την πίστη στο Θεό, στην Ψυχή, στον Παράδεισο, στον Διάβολο και στη Ζωή μετά Θάνατο.

Πάντως, η πλειοψηφία των ανθρώπων σε όλον τον κόσμο πιστεύει στην ψυχή κατά 74%,  ενώ περίπου το ήμισυ από αυτούς πιστεύει στον παράδεισο (56%), στη ζωή μετά θάνατο (54%) και στον διάβολο (49%).

 (aktuale.mk)- (Gallup International)

--

The Hellenic Information Team

Το ευχαριστώ στην Ελλάδα μας

Με μια ανάσα απόσταση πλέον απ’ τη δοκομασία των πυρκαγιών που υπέστησε η περιοχή και οι κοινότητες μας, μπορεί να μην είναι και λόγω των ημερών σκόπιμο να γίνει ένας πλήρης απολογισμός του τι συνέβη, είναι όμως ακριβώς λόγω της πνευματικότητας της περιόδου, ενδεδειγμένο να εκφραστεί το ανάλογο ευχαριστώ. Όχι τυπικό, αλλά με το βάθος της Βορειηπειρώτικης ψυχής που αντέχει στις δοκιμασίες και ενέχει ευγένεια παρά τη σκληρότητα των συνθηκών που αντιμετωπίζει για να εξασφαλίζει την διαιώνιση της παρουσίας της...

Απ’ το θαύμα των δέκα λεπρών που θεράπευσε ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός, το δίδαγμα που προκύπτει είναι απ’ τον ένα και όχι απ’ τους εννιά υπόλοιπους. Είναι αυτός που γύρισε να εκφράσει την ευγνωμοσύνη του που θεραπεύτηκε.

Έτσι λοιπόν, παραβλέποντας το γεγονός ότι μπορεί να λείπουν οι ευχαριστίες των δημοσίων προσώπων, ως κοινωνία όμως, μπορεί ο καθένας να διαπιστώσει εύκολα, ότι οι κάτοικοι των χωριών της Δρόπολης, και της Δρόβιανης και της Λεσινίτσας, έχουν πολύ σωστά αντιλφθεί από που και πως ήρθε η συνδρομή για την αντιμετώπιση της κατάστασης.

Μπορεί να επικράτησε η γκρίνια αρχικά με το τυπικό «που είναι η Ελλάδα». Δεν αποκλύεται και σκοπιμότητα πίσω απ’ τη διάχυση εντυπώσεων. Ενώ υπήρχαν τόσες δυσκολίες στο να δωθεί η απαιτούμενη αίτηση αρχών και η άδεια για τις πτήσεις εναερίων μέσων ή τη διέλευση χερσέων, η προπαγανδηστική μηχανή φρόντιζε (τη συνδρομή ημετέρων) να διαχέεται η αίσθηση ότι η Ελλάδα καθυστερεί να παρέμβει. Αντί λοιπόν να αναζητούνταν οι ευθύνες τόσο για την πρόκληση των πυρκαγιών όσο και την ανεπάρκεια των αλβανικών μηχανισμών άλλη μια φορά εκδηλώθηκε η προσπάθεια δημιουργίας στρεβλών εντυπώσεων ώστε να διατηρείται η επιφύλαξη των κατοίκων της περιοχής έναντι της Μητέρας Πατρίδας. Αλλά δεν είναι η ώρα για τις αναλύσεις αυτές...

Η Ελλάδα για άλλη μια φορά δεν απέδειξε απλά ότι διαθέτει πολλές δυνατότητες σε τεχνικό και ανθρώπινο δυναμικό αλλά ότι ουσιαστικά μπορεί να συνδράμει στην ανεπάρκεια της την Εθνική Ελληνική Μειονότητα και τις κοινότητες της, ώστε να ξεπερνούν δύσκολες καταστάσεις ωφειλόμενες σε έκτακτα φυσικά φαινόμενα ή σκόπιμες ενέργειες. Ο κρατικός μηχανισμός της Ελλάδας εγκαταλείποντας εξίσου αν όχι πολύ πιο δύσκολες καταστάσεις (τα τεκτενόμενα στην Αττική και τη Ζάκυνθο επιβεβαιώνουν τραγικά) στην ίδια την ελληνική επικράτεια έσπευσαν να βρεθούν δίπλα μας.

Δεν ήταν μόνο ψυχολογική ανακούφιση. Ήταν ουσιαστική συνδρομή στην αντιμετώπιση της κατάστασης και του κινδύνου να καούν ακόμη και κατοικίες όπως στο Λυκομήλι ή τη Δούβιανη, το Τεριαχάτες και Σωφράτικα.

Βασική παράμετρος η ουσιαστική ωφέλεια απ’ την παρουσία του Γενικού Προξένου της Ελλάδας στο Αργυρόκαστρο. Μπορεί τα αεροπλάνα να επιχειρούσαν από αέρα και το Πυροσβεστικό Σώμα χερσαία, αυτό όμως που χειροπιαστά έβλεπαν οι κάτοικοι ήταν η αδιάλειπτη φυσική παρουσία σε όλο το εύρος της πυρκαγιάς και σε όλες τις ημέρες και ώρες του προϊσταμένου Γενικού Προξένου της Ελλάδας. Συνέβαλε συν τις άλλοις και στην κινοτοποίηση όλου του δυναμικού της κοινότητας μας, ειδικά των νέων που είχαν έρθει απ’ την Ελλάδα.

Και όλα διεκπαιρεώθηκαν πολύ καλύτερα του αναμενώμενου. Δεν υπήρξαν ουσιαστικές οικονομικές απώλειες πλην του οποιουδήποτε φυσικού μας πλούτου. Δεν χάθηκαν σπίτια, ούτε μονές που είναι μέσα στην ζώνη που κάηκε και φυσικά δεν χάθηκαν ζωές. Ε για όλα αυτά μαζί με την ευγνωμοσύνη στο Κύριος μας και την Παναγία Μητέρα, ένα ακόμη ευχαριστώ και στην Πατρίδα και τους αρμοδίους της που κατάφεραν άλλη μια φορά (όχι σχήμα λόγου) να είναι δίπλα μας ώστε να αποθηθεί ο κίνδυνος...

http://tachydromos.org/