Τακτικά παρακολουθούμε από τα έντυπα και ηλεκτρονικά ΜΜΕ ότι Αλβανοί εθνικιστές και αλβανικές οργανώσεις εκτός Αλβανίας κυρίως στις ΗΠΑ, αλλά κατά καιρούς και Αλβανοί πολιτικοί ηγέτες διακατέχονται από μεγαλοϊδεατισμό και ακραίες εθνικιστικές τάσεις και ανακινούν μειονοτικά θέματα και διεκδικήσεις εδαφικές σε όμορες και γείτονες χώρες της Βαλκανικής (Ελλάδα - Μαυροβούνιο - FYROM).
Αυτές οι εθνικιστικές τάσεις των κατά καιρούς αλβανικών πολιτικών ηγεσιών εάν δεν αντιμετωπιστούν και δεν καταπολεμηθούν έγκαιρα από τους υφιστάμενους διεθνείς κατασταλτικούς οργανισμούς και τη Διεθνή Κοινότητα υπάρχει σοβαρός κίνδυνος στο μέλλον να ξαναγίνει η Βαλκανική η πυριτιδαποθήκη της Ευρώπης όπως υπήρξε στο παρελθόν.
Είναι ιστορικά αποδεδειγμένο και αποδεκτό από όλους τους σύγχρονους ιστορικούς διεθνώς ότι η πρώτη μεγάλη διεθνής σύγκρουση (Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος) ξεκίνησε από τη Βαλκανική. Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου στον ευπαθή χώρο της Βαλκανικής διαδραματίσθηκαν σοβαρά πολεμικά και ιστορικά γεγονότα.
Σήμερα αυτός ο ευπαθής χώρος της Βαλκανικής παρουσιάζει μια έντονη αστάθεια και κινητικότητα η οποία επετάθη πρόσφατα (1991) με τον διαμελισμό της πρώην Γιουγκοσλαβίας. Αυτή η κινητικότητα και η αστάθεια εάν δεν προσεχθεί πάλι και δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα από τους υφιστάμενους διεθνείς κατασταλτικούς οργανισμούς υπάρχει σοβαρός κίνδυνος να ξαναγίνει η Βαλκανική η πυριτιδαποθήκη της Ευρώπης και να δημιουργηθούν στον μέλλον ανεξέλεγκτες καταστάσεις για την περιοχή των Βαλκανίων και την παγκόσμια ειρήνη γενικά.
Μία από τις κύριες αιτίες που επιτείνεται ο κίνδυνος να προκύψει μεγάλη αναταραχή στο χώρο της Βαλκανικής οφείλεται στον μεγαλοϊδεατισμό και τις ακραίες εθνικιστικές τάσεις οργανώσεων, οι οποίες υπάρχουν τόσο στη σημερινή Αλβανία, όσο όμως και στις ΗΠΑ.
Στις ΗΠΑ υπάρχει και λειτουργεί από πολλών ετών μια οργάνωση η οποία ονομάζεται «Αλβανοαμερικανικός Πολιτικός Σύνδεσμος» (Albanian American Civil League). Το Δ.Σ. του εν λόγω Συνδέσμου αποτελείται αποκλειστικά από Αλβανούς οι οποίοι ζουν στην Αμερική και είναι Αμερικανοί υπήκοοι. Σκοπός του Συνδέσμου είναι να προβάλλει τις αλβανικές εθνικιστικές τάσεις και να αποκτήσει διαδρόμους επικοινωνίας και να διοχετεύσει τους σκοπούς του Συνδέσμου σε ανώτερο και ανώτατο κυβερνητικό επίπεδο των ΗΠΑ προκειμένου να προωθήσει τις παράλογες αλβανικές διεκδικήσεις στο χώρο της Βαλκανικής.
Ο Σύνδεσμος αυτός ιδρύθηκε από τον αλβανικής καταγωγής πρώην Αμερικανό γερουσιαστή Joseph J. Dio Guardi ο οποίος είναι πρόεδρος του Συνδέσμου μέχρι σήμερα.
Ο Σύνδεσμος αυτός λειτουργεί ως μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα οργάνωση και φαινομενικά αποσκοπεί στην προαγωγή των ανθρωπιστικών δικαιωμάτων και την εθνική υπόθεση του διαιρεμένου αλβανικού έθνους των περισσότερων από 7 εκατομμύρια Αλβανών που ζουν στα Βαλκάνια και την Αλβανία, εννοούν οι Αλβανοί το Κοσσυφοπέδιο, τη Δυτ. Μακεδονία (εννοούν FYROM), στο Ν.Α. Μαυροβούνιο, τη Ν. Σερβία και την Τσαμουριά (εννοούν Β. Ελλάδα την Ήπειρο μέχρι Πρέβεζα).
Ο Σύνδεσμος αυτός σύμφωνα με το καταστατικό του εργάζεται «για να δώσει τέλος στην καταστολή και την καταπίεση των Αλβανών που ζουν κάτω από τα σλαβικά και ελληνικά καθεστώτα στα Βαλκάνια, προκειμένου να διατηρήσει την πολιτισμική του ταυτότητα και τα ανθρώπινα δικαιώματα των Αλβανών σε όλο τον κόσμο».
Φαινομενικά οι σκοποί του Συνδέσμου εστιάζονται στο θέμα του Κοσσυφοπεδίου. Όπως γίνεται όμως αντιληπτό από τους σκοπούς της ιδρύσεώς του στο στόχαστρο του Συνδέσμου είναι το Μαυροβούνιο, τα Σκόπια και η Ελλάδα. Συμπερασματικά μπορούμε να πούμε ότι ο αντικειμενικός (ΑΝΣΚ) σκοπός τις βάθος χρόνου του Συνδέσμου είναι η δημιουργία της «Μεγάλης Αλβανίας».
Ειδικά για την περίπτωση του Κοσσυφοπεδίου ο Σύνδεσμος αυτός προσπαθεί και έχει στήσει υποκριτικό σενάριο στο να παρουσιάζει προς τα έξω την εικόνα του καλού και μονίμως διωκόμενου Αλβανού Κοσσοβάριου και του κακού και μονίμως διώκοντος κακού Σέρβου. Το σατανικής εμπνεύσεως αυτό σενάριο ουδόλως ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.
Η πραγματικότητα είναι ότι συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο στην περιοχή του Κοσσυφοπεδίου. Πραγματικά διωκόμενοι είναι οι Ορθόδοξοι Σέρβοι του Κοσσυφοπεδίου και τα πολλά ορθόδοξα μοναστήρια, οι ιεροί ναοί των Σέρβων και τα σερβικά μεσαιωνικά βυζαντινά κειμήλια που υπάρχουν στην πολύπαθη περιοχή του Κοσσυφοπεδίου.
Είναι γνωστό ότι το Κοσσυφοπέδιο για τους Σέρβους είναι ότι είναι για εμάς τους ορθόδοξους Έλληνες η Αγία Σοφιά, το Άγιο Όρος, ο Μυστράς, τα Μετέωρα, η Ολυμπία, οι Δελφοί, η Βεργίνα κ.λπ.
Εύλογα διερωτάται κάποιος καλόπιστα και λογικά σκεπτόμενος ως αντικειμενικός παρατηρητής. Τα ορθόδοξα μοναστήρια, τους ιερούς χριστιανικούς ναούς των Σέρβων και τα βυζαντινά ορθόδοξα κειμήλια των Σέρβων στο Κοσσυφοπέδιο τα έχτισαν οι απολίτιστοι μουσουλμάνοι στο θρήσκευμα αλβανόφωνοι του Κοσσυφοπεδίου; Η ευπαθής και ιστορική αυτή περιοχή του Κοσσυφοπεδίου για τους Σέρβους από της εγκαταστάσεως των Σέρβων στην περιοχή (6ος αι. μ.Χ.) κατοικείτο αποκλειστικά από Σέρβους.
Η πληθυσμιακή αλλοίωση της περιοχής αυτής με τα σημερινά πληθυσμιακά ποσοστά που υπάρχουν 90% αλβανόφωνοι, 10% ορθόδοξοι Σέρβοι, έγινε βίαια κατά τη διάρκεια της τουρκοκρατίας προκειμένου να διασπαστεί η συνοχή του ορθόδοξου σερβικού λαού και εις βάθος χρόνου να πληγεί η ορθοδοξία. Σήμερα όλα αυτά τα σατανικά σενάρια που εξυφαίνονται σε αυτή την περιοχή έχουν αντικειμενικό σκοπό να πληγεί η ορθόδοξη Σερβία και η ορθοδοξία γενικά.
Ας έλθουμε να εξετάσουμε και να δούμε τι είναι αυτοί οι τσάμηδες Αλβανοί και τι ρόλο έχουν διαδραματίσει τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα και την ευρεία περιοχή γενικά.
Από τα ιστορικά στοιχεία που υπάρχουν οι τσάμηδες είναι απόγονοι εξισλαμισθέντων χριστιανών της περιοχής και ως «νεοφώτιστοι» υπήρξαν διαχρονικά φανατικοί διώκτες των ορθόδοξων Ελλήνων γενικά υπήρξαν ανθέλληνες από καταβολής των.
Το ανύπαρκτο θέμα των τσάμηδων με τη σύγχρονη μορφή του εμφανίζεται το έτος 1925 όταν η υπό τον Θεοδ. Πάγκαλο τότε ελληνική κυβέρνηση λανθασμένα αποφασίζει να παύσει τις ανταλλαγές πληθυσμών από και προς την περιοχή. Βάσει της Ελληνοτουρκικής Συνθήκης του 1923, οι 18.568 μουσουλμάνοι τσάμηδες του νομού Θεσπρωτίας θα ανταλλάσσονταν με τους 18.000 Έλληνες από την Ιωνία. Η λανθασμένη απόφαση της ελληνικής κυβερνήσεως μετέβαλε τους τσάμηδες σε «μόνιμους» κατοίκους της Θεσπρωτίας και συνεχή εστία δημιουργίας προβλημάτων στην Ελλάδα έκτοτε ενώ τους Έλληνες της Ιωνίας τους έκανε εκ νέου πρόσφυγες στην Ελλάδα.
Οι τσάμηδες διακατεχόμενοι διαχρονικά από έντονα ανθελληνικά αισθήματα συνεργάστηκαν στενά με τα φασιστικά και ναζιστικά καθεστώτα κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο καθώς και με τα κομμουνιστικά καθεστώτα αργότερα.
Όπως προκύπτει από τα επίσημα πρακτικά του Ιταλικού Πολεμικού Συμβουλίου στις 15-10-1940 ο ίδιος ο Ντούτσε είχε δηλώσει: «Η Ελλάδα είναι σύμμαχος των εχθρών μας (Αγγλογάλλων). Χρειαζόμαστε όμως και ένα θερμό επεισόδιο το οποίο να μας εξασφαλίσει να είπωμεν ότι εισερχόμεθα δια να επιβάλλουν την τάξιν. Εάν δύνασθε να δημιουργήσετε το επεισόδιο αυτό». Το επεισόδιο ήταν οι ένοπλες συμπλοκές εξοπλισμένων από τους Ιταλούς τσάμηδων κατά των ανυπεράσπιστων και άοπλων φιλήσυχων Ελλήνων της Θεσπρωτίας.
Κατά τη διάρκεια του ελληνοϊταλικού πολέμου και κυρίως κατά την κατοχή που ακολούθησε της Ελλάδας επί περίπου 4 έτη από τον Αξονα (φασισμό - ναζισμό). Οι τσάμηδες με την ανοχή και στήριξη των κατακτητών αφού εξοπλίστηκαν με όπλα και πυρομαχικά από τους κατακτητές επιδόθηκαν σε πρωτοφανείς βιαιότητες και βαρβαρότητες κατά των Ελλήνων της Θεσπρωτίας, φονεύοντας, λεηλατώντας και τρομοκρατώντας την περιοχή ενισχύοντας και υποστηρίζοντας τους κατακτητές. Την ίδια ακριβώς τακτική ακολούθησαν οι τσάμηδες και κατά τη διάρκεια του συμμοριτοπολέμου (1946 - ’49). Αφού προσχώρησαν πάλι στο κομμουνιστικό στρατόπεδο επιδόθηκαν και πάλι σε πρωτοφανείς βιαιότητες κατά των Ελλήνων της Θεσπρωτίας με νέες λεηλασίες, φόνους και διώξεις των Ελλήνων της περιοχής.
Συμπερασματικά μπορούμε να πούμε ότι θέμα τσάμηδων δεν υπάρχει για την Ελλάδα.
Οι τσάμηδες δεν εξεδιώχθηκαν από τη Θεσπρωτία με υπαιτιότητα των ελληνικών αρχών. Υπό το βάρος της ενοχής και τα εγκλήματα, τις λεηλασίες και τα τόσα δεινά που προξένησαν στους Έλληνες της Θεσπρωτίας κατά τη διάρκεια της κατοχής και εν συνεχεία κατά τον συμμοριτοπόλεμο μόνοι τους σηκώθηκαν και έφυγαν από την περιοχή μετά τη λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.
Αυτοί οι στενοί συνεργάτες του φασισμού και του ναζισμού καθώς και του κομμουνισμού, οι οποίοι δολοφόνησαν, λεηλάτησαν και κατατρομοκράτησαν τους Έλληνες της Θεσπρωτίας σήμερα έχουν ενδυθεί τον μανδύα της δημοκρατίας, του ειρηνιστή και του διωκόμενου και με προκλητικό, ιταμό και φαρισαϊκό τρόπο απαιτούν με θράσος πηθίκων, να επιστρέψουν στους τόπους των εγκλημάτων τους και να τους επιστραφούν οι περιουσίες τους μαζί με τις αποζημιώσεις. Ούτε λίγο ούτε πολύ οι θύτες προκαλούν τα θύματά τους και απαιτούν αποζημιώσεις μάλιστα. Ο λαός μας λέει θυμόσοφα «εκεί που μας χρωστούσαν μας πήραν και το βόδι».
Αιδώς αργείοι
Από τον Ηλία Βενιζέλο
ταξίαρχος ε.α. επίτιμος πρόεδρος ΛΕΚ Λαρίσης
"Χέρι που δεν δαγκώνεται, φιλιέται!" ή μήπως ελιγμός προκειμένου να έχει την εύνοια της Αθήνας στις εξελίξεις για την έναρξη διαδικασιών ένταξης στην ΕΕ οι σημερινές δηλώσεις του Πρωθυπουργού της Αλβανίας κ. Έντι Ράμα; Όπως και να έχει το θέμα των συνομιλιών των ΥπΕξ της Ελλάδας Νικολάου Κοτζιά και Αλβανίας Ντιτμίρ Μπουσάτι στην Κρήτη απασχολούν όλο των τύπο και ΜΜΕ στην Αλβανία, την πολιτική ανάλυση, τη συνεδρίαση της Επιτροπής Εξωτερικών της Βουλής αλλά και βασικό σημείο της εβδομαδιαίας ομιλίας του Πρωθυπουργού στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΚ. Εάν δεν πρόκειται για δημαγωγία τότε σαφώς αποτελεί ουσιαστική στροφή στις θέσεις και τη στάση Ράμα.
