Η Εθνική Εορτή της 25ης Μαρτίου- Ελληνοαλβανικό Σχολείο Όμηρος! - Festa kombëtare e 25 Marsit-Shkolla shqiptarogreke Omiros!!
Το σχολείο μας, στα δεκατέσσερα χρόνια ζωής που μετρά, λαμβάνει μέρος, ομορφαίνει και δίνει ουσία σε όλες τις εθνικές εορτές.
Στις 24 03 2018 το σχολείο μας παρουσίασε ένα εορταστικό πρόγραμμα που παρακολούθησαν καλεσμένοι από την Ελλάδα και την Αλβανία.
Ο Διευθυντής του Σχολείου ο κ Στέργιος Φιλίππου, καλωσόρισε τους παρευρισκομένους και αναφέρθηκε συνοπτικά στην μεγάλη σημασία που έχει η γιορτή . Στην συνέχεια ο Γενικός Πρόξενος της Ελλάδας στην Κορυτσά κ . Γιώργος Αλαμάνος και ο Συντονιστής Εκπαίδευσης στην Αλβανία κ Σωτηρούδας Βασίλειος απηύθυναν σύντομο χαιρετισμό, με την ευκαιρία της Εθνικής Επετείου.
Την έναρξη της γιορτής έκαναν τα παιδιά του νηπιαγωγείου μας που παρουσίασαν σύντομα ποιηματάκια.
Φέτος η γιορτή που ετοίμασαν οι δάσκαλοι Εμμανουήλ Καρύπογλου και Ειρήνη Κολοκούρη, μαζί με τα παιδιά από διάφορες τάξεις, είχε θέμα τα νησιά και την συμμετοχή τους στην επανάσταση, γι’ αυτό και κεντρικός ήρωας ήταν ο Κωνσταντίνος Κανάρης. Τα παιδιά έπαιξαν εξαιρετικά τους ρόλους τους και όλοι συγκινήθηκαν ιδιαίτερα. Ιδιαίτερη χάρη, έδωσαν στην γιορτή, τα τραγούδια που ετοίμασε η κ Μαριάνθη Βράμε με την χορωδία , αλλά και οι χοροί που χόρεψαν τα κορίτσια και που είχε προετοιμάσει η δασκάλα Κωνσταντίνα Πουλίτση. Όλα όμως πήραν χρώμα και ζωή και από τα σκηνικά και το μακιγιάζ της δασκάλας των καλλιτεχνικών την κ Κεσιάνα Σάμλλη.
Συγχαρητήρια στα παιδιά και στους εκπαιδευτικούς που ετοίμασαν αυτή την εορτή που ήταν γεμάτο από μηνύματα και ουσία.
Χρόνια Πολλά σε όλους.
|
Shkolla jonë, këtu e 14 vjet jetë që ka, merr pjesë, zbukuron dhe mbush festat kombëtare.
Më 24 03 2018 shkolla jonë, prezeantoi një program festiv të cilin e ndoqën të ftuar nga Greqia dhe Shqipëria.
Drejtori i shkollës z Stergios Filippou, iu uroi mirëseardhjen të ftuarve dhe theksoi shkurt rëndësinë e kësaj feste kombëtare. Në vazhdim Konsulli i Përgjithshëm i Greqisë në Korçë z J Alamano si dhe Koordinatori i Arsimit për Shqipërinë z V Sotirouda përshëndetën me rastin e Festës Kombëtare.
Festën e hapën fëmijët e kopshtit të cilët thanë disa vjersha me këtë rast.
Sivjet festa që përgatitën z. Emmanouil Karipoglou dhe znj. Irini Kolokuri, sëbashku me fëmijët e klasave të ndryshme, kishte si temë ishujt e Greqisë dhe pjesmarrjen e tyre në revolucionin grek, për këtë arsye, heroi kryesor ishte Konstandin Kanari. Fëmijët luajtën në mënyrë të shkëlqyer rolet e tyre dhe të gjithë u prekën. Plot me hir, e mbushën festën, këngët që përgatiti znj Marianth Vrame me korrin, por dhe vallet që kërcyen vajzat dhe që i kishin përgatitur me mësuesen e tyre znj Konstantina Pulici. Të gjitha morën jetë e dukeshin më reale në sajë të përgatitjes skenike nga znj Kesiana Shamlli.
I përgëzojmë të gjithë, si mësues dhe nxënës, për festën e bukur dhe plot kuptim që prezantuan.
Për shumë vjet gëzuar të gjithëve.
|
http://dim-elekp-omhros.europe.sch.gr/
Πάσχα των Ελλήνων, Πάσχα της Δερβιτσάνης (Α’)
Με τον ανάλογο τρόπο εορτάζει κι ετούτο το μετερίζι της Ηπείρου τη Μεγάλη Εβδομάδα και τη Λαμπρή Πασχαλιά. Εκείνη που γεμίζει τις ψυχές μας με χαρά κι ελπίδα, με αναστάσιμο φως και προσδοκία για ένα καλλίτερο αύριο.
Προσδοκάμε κι εμείς την Ανάσταση, την πολύπλευρη αναγέννηση της πίστεως και της πατρίδος μας. Ποτέ δεν την ξεχνάμε και παραμένουμε αρωγοί στις οποιοσδήποτε δυσκολίες συναντάμε στο διάβα των ημερών. Ορθόδοξοι Έλληνες, Ρωμιοί, Ηπειρώτες και Δερβιτσιώτες – όπως έγραψε πρόσφατα ένας «δικός» μας στην Αμερική –.
Η Πατρίδα μας αντέχει διότι οι άνθρωποί της αντέχουν και τρέφουν τον κορμό της με δάκρυα, πόνο και αίμα.
Η Πατρίδα μας αντέχει διότι οι άνθρωποί της αντέχουν και τρέφουν τον κορμό της με δάκρυα, πόνο και αίμα.
Μεγάλη Εβδομάδα στη Δερβιτσάνη
Από την Κυριακή της «Δάφνης» (των Βαϊων) και μέχρι και το Μέγα Σάββατο, άλλοι περισσότερο κι άλλοι λιγότερο, ενισχύουν με την παρουσία τους, ενορία και κοινότητα.
Γυναίκες γεμάτες ενέργεια, καθαρίζουν, στολίζουν, αρωματίζουν και άνδρες με σοβαρότητα κι εργατικότητα, στρώνουν δρόμους, ξεχορταριάζουν και προκόβουν τις μέρες των Παθών.
Γυναίκες γεμάτες ενέργεια, καθαρίζουν, στολίζουν, αρωματίζουν και άνδρες με σοβαρότητα κι εργατικότητα, στρώνουν δρόμους, ξεχορταριάζουν και προκόβουν τις μέρες των Παθών.
Ναι, τότε είναι που γεννάται η ελπίδα μέσα τους – κι ας μην το λένε – τότε είναι που ακούσια τα χέρια τους αγιάζουν το καθετί.
Τι κι αν δεν εκκλησιάζονται τακτικά, τι κι αν καμιά φορά ξεχνάνε να κάνουν το Σταυρό τους. Οι πράξεις τους σμίγονται με τη Χάρη και αντανακλάν τη ζωντάνια.
Παιδιά που τρέχουν στους δρόμους, παιδιά που ντύνονται «ξεφτέρια» (παπαδάκια) και με μεγάλη προσοχή μετέχουν του αγώνος.
Όλο τόσο επαναλαμβανόμενα κι όλα τόσο ανεπανάληπτα.
Τι κι αν δεν εκκλησιάζονται τακτικά, τι κι αν καμιά φορά ξεχνάνε να κάνουν το Σταυρό τους. Οι πράξεις τους σμίγονται με τη Χάρη και αντανακλάν τη ζωντάνια.
Παιδιά που τρέχουν στους δρόμους, παιδιά που ντύνονται «ξεφτέρια» (παπαδάκια) και με μεγάλη προσοχή μετέχουν του αγώνος.
Όλο τόσο επαναλαμβανόμενα κι όλα τόσο ανεπανάληπτα.
Ο Έλληνας της Βορείου Ηπείρου επιμένει να ζει αναλογιζόμενος τους διωγμούς και τα μαρτύρια που πολλές φορές τον έκαναν να φαντάζει ψυχρός κι αδιάφορος. Ωστόσο αυτή είναι η άμυνά του για να μπορεί να στέκει ριζωμένος στην τόσο αγαπημένη γη του…
Φθάνοντας στα Δώδεκα Ευαγγέλια, η καμπάνα στολίζει με την πένθιμη μελωδία της, το δειλινό που βρίσκει τις μανάδες μας με μια κουτάλα βουτηγμένη στην τέντζερη των βαμμένων πια αυγών. Τρεχαλητά και άνεμος παρατεταγμένα εμπρός στον Εσταυρωμένο, για να ζητήσουν συγχώρεση για τα δικά τους πταίσματα…
Πρωί Μεγάλης Παρασκευής, κι όλα μοσχοβολάνε γαρύφαλλο και τριαντάφυλλο. Οι Μεγάλες Ώρες των Παθών και ο Επιτάφιος που στολίζεται από κοπελές και μητέρες.
Ως άλλες Μυροφόρες ετοιμάζουν το «Κενό Μνημείο» και οι γερόντισσες μέχρι αργά το βράδυ στέκουν πλησίον Του για να Τον μοιρολογήσουν όπως λένε…
Κατόπιν δεκάδες παιδικά χέρια πενθούν στο ρυθμό του σήμαντρου, έτσι για να μάθει όλος ο κόσμος το Θρήνο και η μοίρα μας που μας «κέρασε» 33 χρόνια διωγμού, να ταπεινωθεί και να χαθεί στην φλόγα του αναστάσιμου κεριού…
Κατόπιν δεκάδες παιδικά χέρια πενθούν στο ρυθμό του σήμαντρου, έτσι για να μάθει όλος ο κόσμος το Θρήνο και η μοίρα μας που μας «κέρασε» 33 χρόνια διωγμού, να ταπεινωθεί και να χαθεί στην φλόγα του αναστάσιμου κεριού…
«Η ζωή εν τάφω
κατετέθης, Χριστέ,
και αγγέλων στρατιαί εξεπλήττοντο,
συγκατάβασιν δοξάζουσαι την σήν.»
κατετέθης, Χριστέ,
και αγγέλων στρατιαί εξεπλήττοντο,
συγκατάβασιν δοξάζουσαι την σήν.»
Όλοι μαζί με μια φωνή δίνουμε μορφή στη χαρμολύπη της ημέρας και τα στόματά μας γίνονται κραυγές χαράς για την Ανάσταση…
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)