Δολοφόνοι! Έριξαν δακρυγόνα σε γυναικόπαιδα - άνοιξε η Μεγάλη Βρετάνια για να μπουν διαδηλωτές

Έριξαν χημικά και δακρυγόνα σε γυναίκες, παιδιά και ηλικιωμένους αδιαφορώντας για τις επιπτώσεις που αυτό μπορεί να έχει, χρησιμοποιώντας ως δικαιολογία τα επεισόδια που επιχείρησαν να δημιουργήσουν περίπου 20 με 30 άτομα, την ώρα που βρισκόταν σε εξέλιξη ένα μεγαλειώδες συλλαλητήριο, δεκάδων χιλιάδων Ελλήνων που έφτασαν στο Σύνταγμα για να διαδηλώσουν την αντίθεσή τους στην απόφαση της κυβέρνησης του Αλέξη Τσίπρα να υπογράψει και τώρα να κυρώσει στη Βουλή τη συμφωνία των Πρεσπών.
Η αλόγιστη χρήση χημικών και δακρυγόνων αλλά και χειροβομβίδων κρότου λάμψης την ώρα που ένα τεράστιο πλήθος βρίσκεται συγκεντρωμένο αποτελεί ουσιαστικά προσπάθεια διάλυσης του συλλαλητηρίου με κάθε μέσο, αφού η αστυνομία είχε τη δυνατότητα να απομονώσει τους κουκουλοφόρους που εξ αρχής φάνηκε πως είχαν στόχο την πρόκληση επεισοδίων.

Το ΕΚΑΒ πάντως διαψεύδει ότι έγινε μεταφορά μωρού από το χώρο του συλλαλητηρίου σε νοσοκομείο, όπως μετέδιδαν πληροφορίες νωρίτερα, ενώ το Ξενοδοχείο Μεγάλη Βρετάνια όπως φαίνεται και από την φωτογραφία στο Protothema.gr άνοιξε τις πόρτες του προκειμένου να μπουν μέσα γυναίκες παιδιά και ηλικιωμένοι για να προφυλαχθούν. Ανάλογη κατάσταση επικρατεί και σε καταστήματα που έτυχε να είναι ανοιχτά.

Οι διοργανωτές απεύθυναν διαρκώς εκκλήσεις να σταματήσει η χρήση δακρυγόνων χωρίς να εισακουστούν. Κατήγγειλαν προβοκάτσια με στόχο τη διάλυση του μεγάλου σε όγκου συλλαλητηρίου και κάλεσαν στη συνέχεια ηλικιωμένους να αποχωρήσουν και τους γονείς να προστατεύσουν με κάθε τρόπο τα παιδιά τους.

Τα δακρυγόνα κάλυψαν ολόκληρη την πλατεία αφού τα ΜΑΤ, κατ εντολή όπως λένε ήδη εκπρόσωποι των αστυνομικών, έριξαν χημικά σε όλες τις πλευρές γύρω από της Βουλή. Οι κουκουλοφόροι, ελάχιστοι στο αριθμό, συνέχισαν για ώρα το έργο τους χωρίς κανείς να επιχειρήσει τη σύλληψή τους.


Τα επεισόδια ξεκίνησαν  έξω από τη Βουλή, στις σκάλες που οδηγούν στο βασικό κτίριο,  πριν τις 14:30. Μία ομάδα  με μάσκες θέλησε να ανέβει τη σκάλα, βρίσκοντας αντίσταση από μία διμοιρία των ΜΑΤ, οι οποίοι τους εμπόδισαν να πραγματοποιήσουν τον σκοπό τους.

 


Οι συγκρούσεις δεν άργησαν να ξεκινήσουν, με τους αστυνομικούς να προχωρούν σε εκτεταμένη χρήση χημικών και φωτοβολίδες μέσα στον όγκο των διαδηλωτών όπου βρίσκονται γυναίκες παιδιά και ηλικιωμένοι
Την ίδια ώρα επεισόδια σημειώθηκαν και στη συμβολή των οδών Βασιλίσσης Σοφίας και Πανεπιστήμιου, όπου επίσης έγινε εκτεταμένη χρήση δακρυγόνων με αποτέλεσμα ο κόσμος να τρέχει προς το Κολωνάκι για να μπορέσει να πάρει ανάσα.




https://www.liberal.gr/

Εμμ. Γούναρης: Αλβανικές συμπεριφορές στους έλληνες Βορειοηπειρώτες

Υπό του
Δρος ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΓΟΥΝΑΡΗ 
Εμπειρογνώμονος, Πρεσβευτού ε.τ.,
Διδάκτορος του Πανεπιστημίου του Βερολίνου (FU Berlin)

---

-Προϋποθέσεις για μια ομαλοποίηση των ελληνοαλβανικών σχέσεων

Ομολογουμένως, τα τελευταία τραγικά γεγονότα στους Βουλιαράτες έδειξαν τις πραγματικές συνθήκες στις οποίες ζουν οι έλληνες Βορειοηπειρώτες στις μειονοτικές περιοχές της Βορείου Ηπείρου και τη σχεδόν εγκατάλειψη της αναγνωρισμένης από διεθνείς συμβάσεις εθνικής ελληνικής μειονότητος από πλευράς Ελλάδος. Ιδιαίτερα δε η απαξίωση της κυβερνήσεως του ΣΥΡΙΖΑ να ασχοληθεί με τα τραγικά γεγονότα στους Βουλιαράτες.

Τα τραγικά αυτά γεγονότα θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί αν η Αλβανική Αστυνομία δεν είχε επιδείξει τέτοια προκλητικότητα απέναντι στον ομογενή Κωνσταντίνο Κατσίφα, το μόνο μέλημα του οποίου ήταν η ανάρτηση ελληνικών σημαιών στους Βουλιαράτες και στο στρατιωτικό νεκροταφείο της μειονοτικής περιοχής, όπου αναπαύονται μερικοί από τους 13.000 έλληνες στρατιώτες που έπεσαν στις μάχες εναντίον των ιταλών φασιστών το 1940, που είχαν αρχικώς καταλάβει την Αλβανία και στη συνέχεια είχαν επιτεθεί εναντίον της Ελλάδος.

Αν η Αλβανική Αστυνομία δεν είχε αποφασίσει την εκτέλεση του Κωνσταντίνου, αφενός θα μπορούσε να τον είχε συλλάβει και αφετέρου θα είχε αποφευχθεί ο εξοπλισμός του, κάτι βέβαια που έπραξε ο Κωνσταντίνος χωρίς να έχει την πρόθεση να πυροβολήσει τους αλβανούς αστυνομικούς, αγανακτισμένος από τη συμπεριφορά των αλβανικών αρχών έναντι των Βορειοηπειρωτών. Άλλωστε η εκτέλεση αυτού έγινε όταν ο ίδιος είχε αφήσει το όπλο το οποίο έφερε με τα χέρια ψηλά. Ακόμη βέβαια οι αλβανικές αρχές δεν έχουν προβεί στην παρουσίαση των πραγματικών γεγονότων της όλης επιχείρησης με παρουσίαση του σχετικού βίντεο.

Πάντως, από τη στιγμή της εκτέλεσης του Κωνσταντίνου Κατσίφα και μέχρι την ταφή του, οι αλβανικές αρχές, συμπεριλαμβανομένων του πρωθυπουργού Ράμα και του πρώην πρωθυπουργού Μπερίσα, έδειξαν απάνθρωπη συμπεριφορά όχι μόνο έναντι των Βορειοηπειρωτών αλλά και έναντι των υπολοίπων Ελλήνων.

Δυστυχώς, πολλοί έλληνες πολιτικοί, αγνοώντας τις βασικές αρχές του διεθνούς δικαίου και τις συμβάσεις για τις μειονότητες, έφθασαν στο σημείο να συγκρίνουν τα δικαιώματα της ελληνικής εθνικής μειονότητας στη Βόρειο Ήπειρο ή στη Νότιο Αλβανία -όπως θέλετε πείτε την περιοχή αυτή- με τη μουσουλμανική μειονότητα στην ελληνική Θράκη, ξεχνώντας ότι στην ελληνική Θράκη έχουμε να κάνουμε με μία θρησκευτική μειονότητα την καλούμενη ελληνική μουσουλμανική μειονότητα!

Η Τουρκία βέβαια αποκαλεί τη μειονότητα αυτή τουρκική, κάτι που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τη Συνθήκη Ειρήνης της Λωζάννης του 1923. Ως γνωστόν, οι μουσουλμάνοι της Θράκης, όπως και οι Τσάμηδες, είναι όλοι Έλληνες, βιαίως εξισλαμισθέντες κυρίως κατά το έτος 1433, προκειμένου να μη χάσουν τα μεγάλα αγροκτήματα που είχαν αντιστοίχως στη Θράκη και στη Θεσπρωτία.

Στη Βόρειο Ήπειρο έχουμε να κάνουμε με μία διεθνώς αναγνωρισμένη εθνική ελληνική μειονότητα, ευρισκόμενη σε ένα ανεξάρτητο κράτος, που δεν παύει όμως να είναι και πατρίδα των Βορειοηπειρωτών. Ακριβώς για τους λόγους αυτούς οι Βορειοηπειρώτες νομίμως μπορούν να αναρτούν ελληνικές σημαίες, να γιορτάζουν τις ελληνικές εθνικές επετείους και να διατηρούν όλα τα ελληνικά έθιμα, ενώ η μουσουλμανική μειονότητα στην ελληνική Θράκη συνεορτάζει τις ελληνικές εθνικές γιορτές, ούσα ελληνική και όχι εθνική μειονότητα της Τουρκίας! Όσοι όμως εξ αυτών αν και ολίγοι αυτοπροσδιορίζονται ως Τούρκοι προβαίνουν σε τήρηση τουρκικών εθνικών επετείων, χωρίς όμως να εμποδίζονται από τις ελληνικές αρχές.

Από την άλλη πλευρά, όλοι οι μουσουλμάνοι αλβανοί ιθύνοντες καλό είναι να γνωρίζουν ότι όλοι οι Αλβανοί ήταν πριν το 1400 χριστιανοί ορθόδοξοι, σαν τους Έλληνες, βιαίως εξισλαμισθέντες από τους Τούρκους. Γι’ αυτό βλέπουμε τώρα όσοι έφυγαν από την Αλβανία μετά την πτώση του κομμουνιστικού καθεστώτος και ήταν μουσουλμάνοι ή άθεοι εύκολα να βαπτίζονται χριστιανοί, όπως ήταν οι πρόγονοί τους, πριν φτάσουν οι Τούρκοι στα Βαλκάνια. Άλλωστε δεν θα μπορούσαν να είναι κάτι το διαφορετικό από τους Έλληνες, αφού οι αρχαίοι Ιλλυρίοι, που ζούσαν στη σημερινή Αλβανία και τους οποίους οι Αλβανοί θεωρούν προγόνους τους, ήταν πρώτα ξαδέλφια των Ελλήνων. Γι’ αυτό όλοι οι ιστορικοί λέγουν ότι οι συγγενείς των Ελλήνων είναι οι Αλβανοί και οι συγγενείς των Αλβανών είναι οι Έλληνες.

Ευτυχώς, τα τραγικά γεγονότα στους Βουλιαράτες δεν οδήγησαν στην Ελλάδα σε κάποια μορφή αντεκδίκησης εναντίον των Αλβανών, οι οποίοι, κατοικούντες στην Ελλάδα, έχουν ήδη ενταχθεί στην ελληνική κοινωνία και πολλοί από αυτούς έχουν λάβει και την ελληνική υπηκοότητα, εργαζόμενοι σκληρά σε πάσης φύσεως εργασίες, κάτι που όλοι οι Έλληνες αναγνωρίζουν! Ευτυχώς που η πλειονότητα των Αλβανών δεν εχθρεύεται τους Έλληνες, όπως επίσης η πλειονότητα του ελληνικού λαού δεν εχθρεύεται τους Αλβανούς! Οι καιροί πλέον έχουν αλλάξει, μάλλον οι αλβανοί κυβερνώντες δεν το έχουν καταλάβει!

Με την τακτική που ακολουθεί ο αλβανός πρωθυπουργός Ράμα εναντίον της Ελλάδος, ιδιαίτερα δε εναντίον των Βορειοηπειρωτών, το μόνο που κατορθώνει είναι να δυσκολεύει την είσοδο της Αλβανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αφού η είσοδος της Αλβανίας στην ΕΕ εξαρτάται απ’ όλα μεν τα κράτη-μέλη της ΕΕ, αλλά ιδιαίτερα από την Ελλάδα. Μια καλυτέρευση του βιοτικού επιπέδου των Αλβανών μπορεί να γίνει μόνο με την είσοδο της Αλβανίας στην ΕΕ, κάτι που γνωρίζουν όλοι οι Αλβανοί… Ελπίζω η πολιτική του κ. Ράμα να αλλάξει.

Μια ομαλοποίηση των ελληνοαλβανικών σχέσεων, προκειμένου να αρχίσουν οι διαδικασίες για την είσοδο της Αλβανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, προϋποθέτει μεταξύ άλλων τη λήψη των κάτωθι μέτρων από την Αλβανία:

1. Να σεβαστεί τα δικαιώματα της εθνικής ελληνικής μειονότητας, κάτι που προβλέπεται σε σωρεία διεθνών συνθηκών, όπως το Πρωτόκολλο της Πρεσβευτικής Διασκέψεως του Λονδίνου που υπεγράφη από τις Δυνάμεις (Γερμανίας, Αυστροουγγαρίας, Γαλλίας, Μ. Βρετανίας, Ιταλίας, Ρωσίας) στις 16.7/29.7.1913, η Διακοίνωση των Δυνάμεων στις 11.4/24.4.1914, ο Χάρτης των ΗΕ, η Πράξη του Ελσίνκι το 1975 κ.ά. (βλέπε Γούναρη Εμμ. «Το Βορειοηπειρωτικό Ζήτημα στα πλαίσια της διπλωματικής ιστορίας και του διεθνούς δικαίου: 1912 – 2015», Αθήνα, 2015, σ. 215 επ.).

2. Να σταματήσει κάθε συνεργασία της Αλβανίας με την τουρκική προκλητικότητα σε βάρος της Ελλάδας.

3. Να διαλύσει την τουρκική στρατιωτική βάση στην Αυλώνα, αφού η Αλβανία είναι πλέον κράτος-μέλος του ΝΑΤΟ και δεν χρειάζεται προστασία.

4. Να σταματήσει να δέχεται μουσουλμανική βοήθεια από ισλαμικά κράτη, όπως το Κατάρ, η Σαουδική Αραβία, και από την Τουρκία, που δεν αποβλέπουν στην ανάπτυξη του βιοτικού επιπέδου του αλβανικού λαού, αλλά στην ισλαμοποίηση του πρώην χριστιανικού αλβανικού λαού, και που, βέβαια, απεχθάνεται η πλειοψηφία των Αλβανών.

5. Να υλοποιήσει την περισυλλογή όλων των οστών των πεσόντων ελλήνων στρατιωτών από τα αλβανικά μέτωπα κατά τη διάρκεια του ελληνοϊταλικού πολέμου (1940 – 1941).

6. Να επικυρώσει την ελληνοαλβανική συμφωνία του 2009 για την οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών των δύο κρατών.

Σε αντιστάθμισμα όλων αυτών, η ελληνική πλευρά μεταξύ άλλων πρέπει να πράξει τα εξής:

1. Να άρει το γνωστό «εμπόλεμο» διά νόμου, το οποίο άλλωστε είχε αρθεί από τον Ανδρέα Παπανδρέου με πολιτική δήλωσή του στις 28.8.1987.

2. Να επιλύσει το θέμα των υπό μεσεγγύηση τελούντων περιουσιών των Αλβανών, των Βορειοηπειρωτών και των Τσάμηδων (βλ. Γούναρης εθν. αν. σ. 181 επ), για όσους εκ των Τσάμηδων δεν είχαν καταδικασθεί για εγκλήματα κατά των Ελλήνων και είχαν αποχωρήσει από την Ελλάδα με τη λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

3. Να εξαλείψει τη γραφειοκρατία για την απόκτηση άδειας παραμονής από αλβανούς υπηκόους στην Ελλάδα, που έρχονται σε αντίθεση με την ευρωπαϊκή νομοθεσία, ή για εγκαταστημένους ή γεννημένους Αλβανούς στην Ελλάδα που δικαιούνται να λάβουν την ελληνική υπηκοότητα.

4. Να παράσχει τεχνολογική και αναπτυξιακή βοήθεια στην Αλβανία για την καλυτέρευση του βιοτικού επιπέδου του αλβανικού λαού και να υποστηρίξει τέτοιες πρωτοβουλίες στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Μόνο έτσι μπορεί να επιτευχθεί μια ομαλοποίηση των ελληνοαλβανικών σχέσεων, άλλος τρόπος δεν υπάρχει.
http://www.paron.gr

Πέθανε ο Σαράντος Καργάκος...

Ένας τεράστιος δάσκαλος του Ελληνισμού έφυγε για την γειτονιά των αγγέλων. Μια άριστη προσωπικότητα που δίδαξε γράμματα σε γενιές Ελλήνων δεν είναι πια κοντά μας. Πολυγραφότατος ιστορικός συγγραφέας και εξαίρετος φιλόλογος αφήνει πίσω του ένα τεράστιο έργο που θα εξακολουθεί να διδάσκει και να φωτίζει. Στάθηκε πάντα επικριτικά απέναντι στην εξουσία και υπερασπίστηκε με πάθος την υπόθεση του Μακεδονικού εκδίδοντας σπουδαία βιβλία για την ιστορία της Μακεδονία μας.
Σπούδασε κλασική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και εργάστηκε στα μεγαλύτερα φροντιστήρια των Αθηνών. Δίδαξε επίσης στην Σχολή Πολέμου του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού, στην Σχολή Εθνικής Άμυνας και στην Διακλαδική Σχολή Θεσσαλονίκης. Αρθρογράφησε σε πλήθος επιστημονικών περιοδικών και εφημερίδων και εξέδωσε πάνω από 75 βιβλία ιστορικού και φιλολογικού περιεχομένου.
Δάσκαλε καλό σου ταξίδι…

Η εξόδιος ακολουθία θα γίνει την Τετάρτη 16 Ιανουαρίου, 14.00 στον ΙΝ Αγίου Αντωνίου, στο 2ο Νεκροταφείου Αθηνών

Ὁ ἱστορικός, φιλόλογος καί δοκιμιογράφος κ. Σαράντος Ἰ. Καργάκος, γεννήθηκε τό 1937 στό Γύθειο Λακωνίας. Στή διάρκεια τοῦ Ἐμφυλίου ἐγκαταστάθηκε στήν Ἀθήνα. Σπούδασε, ἐργαζόμενος ἀπό μαθητής, Κλασσική Φιλολογία στό Πανεπιστήμιο Ἀθηνῶν, ὅπου εἶχε τρίτος εἰσαχθεῖ χωρίς νά τοῦ δοθεῖ ὑποτροφία. Πρωταγωνίστησε στό φοιτητικό κίνημα τῶν ἐτῶν 1961-1963 καί ὑπῆρξε εἰσηγητής τοῦ 15% γιά τήν παιδεία. Ἐργάστηκε ἐπί 35 ἔτη στά μεγαλύτερα ἰδιωτικά ἐκπαιδευτήρια τῶν Ἀθηνῶν καί στούς μεγαλύτερους φροντιστηριακούς ὀργανισμούς, στούς ὁποίους πάντα ἦταν ἱδρυτικό μέλος («Ἡράκλειτος», «Ἀριστοτέλης»).

Στίς 19 Μαρτίου 1969 παραιτήθηκε ἀπό τήν ἰδιωτική ἐκπαίδευση (Λύκειο Μπαρμπίκα), ἀρνούμενος νά εκφωνήσει τόν «προκατασκευασμένο» λόγο γιά τήν Ἐθνική Ἐπέτειο. Δύο φορές τό στρατιωτικό καθεστώς ἔβαλε λουκέτο στόν φροντιστηριακό ὀργανισμό στόν ὁποῖο ἦταν ἱδρυτικό μέλος («Ἡράκλειτος»). Ἐπανῆλθε γιά μερικά χρόνια στήν ἰδιωτική ἐκπαίδευση (Σχολή «Ζηρίδη»), χωρίς νά ζητήσει «ἀναγνώριση» γιά τά ἔτη τῆς ἀναγκαστικῆς ἀπουσίας του, ἀλλά καί πάλι παραιτήθηκε λόγῳ τῆς κατιούσας πορείας πού ἔλαβε ἡ ἑλληνική παιδεία μετά τή μεταπολίτευση. Πρόλο πού τό στρατιωτικό καθεστώς τοῦ εἶχε ἀρνηθεῖ ἔκδοση διαβατηρίου, ὁ κ. Σ. Ἰ. Καργάκος δέν ἐδίστασε μετά τό 1991 νά διδάξει στή Σχολή Πολέμου τοῦ Ἑλληνικοῦ Ναυτικοῦ, στή Σχολή Ἐθνικής Ἀμύνης (ΣΕΘΑ) καί στή Διακλαδική Σχολή τῆς Θεσσαλονίκης. Δέν βαρύνεται μέ καμμιά ἐπίσημη (κρατική) τιμητική διάκριση.

Ἀπό τά φοιτητικά χρόνια του ἄρχισε νά ἀρθρογραφεῖ σέ ἐφημερίδες καί περιοδικά. Ὑπήρξε συνεργάτης τῶν περιοδικῶν «Πανσπουδαστική», «Πολιτικά Θέματα», «Οἰκονομικός Ταχυδρόμος», «Πειραϊκή Ἐκκλησία», «Ἐρυθρός Σταυρός», «Κοινωνικές Τομές», «Ἰχνευτής», «Ἑλλοπία», «Ἀρδην», «Ἐθνικές Ἐπάλξεις» καί «4 Τροχοί». Ἐξακολουθεῖ νά συνεργάζεται μέ τά περιοδικά «Εὐθύνη» καί «Νέμεσις» καί τίς ἐφημερίδες «Ἑστία» καί ἡ «Σφήνα». Ἐπί τετραετία ὑπῆρξε ἀρθρογράφος καί λογοτεχνικός κριτικός τῆς ἐφημερίδας «Ἐλεύθερος Τύπος» καί «Τύπος τῆς Κυριακῆς». Ὑπῆρξε ἐπίσης ἀρθρογράφος καί κριτικός τῆς ἐφημερίδας «Ἡ Ἀπόφαση» καί παλαιότερα συνεργάτης τῆς «Καθημερινῆς» καί τῆς «Ἀπογευματινῆς».

Ἔχει δημοσιεύσει 75 βιβλία. Ἀπό αὐτά ξεχωρίζουν οἱ γλωσσικές μελέτες «Ἀλαλία, ἤτοι τό σύγχρονο γλωσσικό μας πανόραμα» (Gutenberg1986) και «Ἀλεξία, γλωσσικό δρᾶμα μέ πολλές πράξεις» (Gutenberg1993) καί οί συλλογές δοκιμίων «Προβληματισμοί, ἕνας διάλογος μέ τούς νέους» (6 τόμοι, ἐκδ. Gutenberg). Μεταξύ τῶν ἐτῶν 1977-2000 κυκλφορήθηκαν τά βιβλία του: «Ἡ πολιτιστική συνεισφορά τοῦ ἀρχαίου καί μεσαιωνικοῦ κόσμου» (2 τόμοι, ἐκδ. Gutenberg), «Ζαχαρίας Μπαρμπιτσιώτης, ὁ δάσκαλος τῆς κλεφτουριᾶς» (ἐκδ. Σιδέρη), «Συντακτικό τῆς Ἀρχαίας Ἑλληνικῆς» (συνεργασία Χρήστου Λεμπέση, ἐκδόσεις Πατάκη), «Λυκούργου, κατά Λεωκράτους Λόγος» (ἐκδ. Κάκτος), «Κινούμενη Ἄμμος» (κείμενα πολιτικά και κοινωνικά, ἐκδόσεις Ἁρμός), «Ἡ Στρατηγική τοῦ Λόγου» (ἐκδ. Gutenberg), ἡ ἱστορική μελέτη «Ἀλβανοί-‘Αρβανίτες-Ἕλληνες» (ἐκδ. Σιδέρη) καί ἡ ὀγκώδης μονογραφία «Ἀλεξανδρούπολη: μιά νέα πόλη μέ παλιά ἱστορία» (αὐτοέκδοση)

Μεταξύ τῶν ἐτῶν 2000-2002 κυκλοφορήθηκαν: «Ἡ Ἱστορία τοῦ Ἑλληνικοῦ Κόσμου καί τοῦ Μείζονος χώρου» (Ἑλληνική καί Παγκόσμια Ἱστορία σέ δύο τόμους ἀπό τίς ἐκδόσεις Gutenberg), ἡ πολιτική μελέτη «Γιά μιά δημοκρατία ευθύνης» (ἐκδόσεις Καστανιώτη), «Παγκοσμιοποίηση: γιά ἕνα παγκόσμιο σύστημα ἀπολυταρχικῆς ἐξουσίας» (ἐκδόσεις Κάκτος), «Ὀλυμπία καί Ὀλυμπιακοί Ἀγώνες» (ἐκδ. Σιδέρη).

Τό 2003 κυκλοφορήθηκαν δύο ἀκόμη ἔργα του: τά «Μικρά Γλωσσικά» (Ἀστρολάβος/Εὐθύνη) καί «Ἡ πολιτική σκέψη τοῦ Παπαδιαμάντη» (Ἁρμός). Στίς 2 Δεκεμβρίου 2004 κυκλοφορήθηκε ἡ τρίτομη «Ἱστορία τῶν Ἀρχαίων Ἀθηνῶν, ἕνα ὀγκώδες ἔργο 2.000 σελίδων (ἐκδόσεις Gutenberg). Ἕνα ἔργο μοναδικό στήν ἑλληνική καί διεθνῆ βιβλιογραφία, πού ἐντός δεκαμήνου ἔκανε τρεῖς ἐπανεκδόσεις.

Τό 2006 κυκλοφορήθηκαν «Ἡ Ἱστορία τῆς Ἀρχαίας Σπάρτης» (ἐκδ. Gutenberg) καί «Ἡ Ἑλληνικότητα τῆς Μακεδονίας» (ἐκδόσεις Γεωργιάδη). Τό 2007 ἀπό τίς ἐκδόσεις Ἰ. Σιδέρη ἐκδόθηκαν τἀ ἀκόλουθα ἔργα τοῦ κ. Σ. Ἰ. Καργάκου: «Τό Βυζαντινό Ναυτικό» , «Ἡ ἱστορία ἀπό τἠ σκοπιά τῶν Τούρκων» καί «Μεσόγειος: ἡ ὑγρή μοῖρα τῆς Ἑλλάδος καί τῆς Εὐρώπης», καί ἀπό τίς ἐκδόσεις Γεωργιάδη τα «Μαθήματα Νεώτερης Ἱστορίας (Τοῦρκοι καί Βυζάντιο – Τό Ὀθωμανικό imperium–Τουρκοκρατία» (τ. Α’). Τά «Μαθήματα» συνεχίσθηκαν μέ τήν ἔκδοση ἄλλων δύο τόμων (Β1 καί Β2) κατά τά ἔτη 2008-2010 ὑπό τόν τίτλο «Μεγάλες μορφές καί μεγάλες στιγμές τοῦ ‘21». Ἐπίσης σέ μικρό σχῆμα ἡ μελέτη «Ἡ παιδεία σήμερα, ἡ παιδεία αὕριο» (ἐκδόσεις Ἀστρολάβος/Εὐθύνη).

Τό 2008 κυκλοφορήθηκαν τά ἀκόλουθα ἔργα του: «Τά Σατιρικά τοῦ Κώστα Καρυωτάκη» (ἐκδ. Ἁρμός), τό ἱστορικό καί ταξιδιωτικό ὁδοιπορικό «Οἱ Πέρσες κι ἐμεῖς» (ἐκδ. Σιδέρη), ἡ συλλογή δοκιμίων «Ἑλληνική Παιδεία. ἕνας νεκρός μέ… μέλλον!» (Ἁρμός). Τό 2009 κυκλοφορήθηκαν δύο ἀκόμη ἔργα του: «Λιβύη: ἀναζητώντας τό χαμένο «σίλφιο» στήν ἑλληνική Κυρήνη» (Ἰ. Σιδέρης) καί «Κ.Π. Καβάφης: ἡ νεώτερη αἰγυπτιακή Σφίγγα» (Ἁρμός). Μεταξύ τῶν ἐτῶν 2009-2010 ὁλοκληρώθηκε ἡ ἐκτύπωση τοῦ δίτομου ἔργου «Ἡ Μικρασιατική Ἐκστρατεία – Ἀπό τό ἔπος στήν τραγωδία» (αὐτοέκδοση) καί παράλληλα ἑτοιμάζεται γιά ἐκτύπωση μιά ὀγκώδης μονογραφία περί Ἀλεξάνδρου μέ τίτλο: «Μέγας Ἀλέξανδρος: ὁ ἀνθρωπος φαινόμενο». Ἔχει ἐπίσης ὁλοκληρώσει καί μιά τρίτομη ἱστορία τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπαναστάσεως τοῦ 1821.

Παρά τίς δελεαστικές προτάσεις πού τοῦ ἔγιναν ἀπό πολιτικούς ἀρχηγούς νά πολιτευθεῖ, ἀρνήθηκε τήν “ἀρένα” τῆς πολιτικῆς καί ἀκολούθησε τήν ὁδό τῆς Μεγάλης Πολιτικῆς, πού γι’ αὐτόν εἶναι ἡ Διδασκαλία. Τήν ὁποία προσφέρει ἀκόμη, τώρα ἀμισθί.

Ἀποσύρθηκε ἀπό τή φροντιστηριακή δραστηριότητα τό 1983 καί ἔκτοτε ἀφοσιώθηκε στήν ἄσκηση τοῦ συγγραφικοῦ καί δημοσιογραφικοῦ ἔργου, χωρίς νά ζητήσει ποτέ νά γίνει μέλος τῆς ΕΣΗΕΑ. Οὐδεμία σχέση ἔχει μέ φροντιστηριακούς ἤ σχολικούς ὀργανισμούς. Τό λεγόμενο ὅτι εἶναι ἰδιοκτήτης γνωστοῦ ἰδιωτικοῦ σχολείου δέν εὐσταθεῖ.

Ὁ κ. Σαράντος Ἰ. Καργάκος ἔχει νυμφευθεῖ τήν Ἰωάννα Δ. Κώττα, δικηγόρο καί ἐκπαιδευτικό, μέ τήν ὁποία ἀπέκτησαν δύο τέκνα: τόν Γιάννη, ἱστορικό καί φιλόλογο, μέ σπουδές στρατιωτικῆς κοινωνιολογίας στό «Κίνγκς Κόλλετζ» τοῦ Λονδίνου, καί τήν Ρωξάνη, καθηγήτρια γερμανικῆς φιλολογίας, μέ σπουδές βιβλιολογίας στο «London University».

http://www.elkosmos.gr/