«Εγώ δεν μπλέκω...» - Politika e sotme, një sport ekstrem që mban larg njerëzit seriozë*

Αλέξης Παπαχελάς Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα της εποχής μας είναι το γεγονός πως ελάχιστοι σοβαροί άνθρωποι θέλουν να ασχοληθούν με την πολιτική ή τον δημόσιο βίο γενικότερα. Και ποιος μπορεί να τους ψέξει γι’ αυτό; Η πολιτική έχει γίνει ένα εξτρίμ σπορ για πολύ γερά νεύρα και στομάχια. Στην εποχή των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, αυτό που αποκαλούσαμε παλιά «καμίνι» έχει γίνει Κολοσσαίο. Κάθε έννοια ιδιωτικότητας έχει χαθεί. Προσωπικότητες δολοφονούνται στο Διαδίκτυο είτε λόγω «συμβολαίου» είτε επειδή η κερκίδα θέλει αίμα στην αρένα. Οποιος μπλέκει με την πολιτική ή το Δημόσιο και κάνει το λάθος να βάλει την υπογραφή του σε μεγάλες αποφάσεις είναι βέβαιο ότι θα τρέχει για αρκετά χρόνια στα δικαστήρια. Πρόκειται για μια άνιση μάχη με μεγάλα και μικρά συμφέροντα, την αργή και μη λειτουργική Δικαιοσύνη, συντεχνίες και απλώς παρανοϊκούς ανθρώπους. Ακόμη και όσοι θέλουν πραγματικά να προσφέρουν στον τόπο αντιλαμβάνονται γρήγορα τον βαθμό δυσκολίας. Βλέπουν, επίσης, πως οι απολαβές τους είναι μικρές. Εννοούμε ασφαλώς τις νόμιμες, γιατί υπάρχει και το είδος που ζει με χορηγίες... Αν λοιπόν είσαι σοβαρός άνθρωπος, που σκοπεύεις να παράγεις έργο και δεν θέλεις να γίνεις όμηρος ή υπάλληλος οποιουδήποτε, πρέπει να είσαι πολύ γενναίος για να κάνεις το βήμα. Είναι και ο σταυρός που δεν βοηθάει. Διαμαρτυρόμαστε συνεχώς για το πολιτικό προσωπικό μας, αλλά συνεχίζουμε να στέλνουμε τηλεμαϊντανούς στο Κοινοβούλιο και όχι σεμνούς, καταξιωμένους συμπολίτες μας. Αφήστε που ο σταυρός έχει μια μαγική ιδιότητα να μεταλλάσσει σοβαρούς ανθρώπους σε σαχλούς και φαύλους. Για να είμαστε δίκαιοι, δεν είναι μόνο ελληνικό το πρόβλημα. Κοιτάξτε τι γίνεται στη Μεγάλη Βρετανία, που έχει παράδοση και βάθος θεσμών. Δείτε ποιοι θεωρούνται πιθανοί διάδοχοι της Μέι και θα καταλάβετε πόσο δομικό και παγκόσμιο είναι το ζήτημα. Οι άνθρωποι που επιτυγχάνουν στη ζωή παλεύοντας προτιμούν τον ιδιωτικό τομέα. Οταν πιέζονται από πολιτικούς αρχηγούς για να μπουν στην πολιτική, απαντούν μονότονα: «Ο,τι θέλεις, πρόεδρε. Να βοηθήσω, αλλά με την πολιτική και το Δημόσιο δεν μπλέκω». Ο κίνδυνος είναι να γίνει η πολιτική ένα κλειστό επάγγελμα, για συγγενείς, ανθρώπους που δεν θα έβρισκαν αλλού δουλειά και κομματικά στελέχη. Πώς θα ξεφύγουμε από αυτήν την παγίδα; Οι απαντήσεις δεν είναι εύκολες. Σίγουρα πρέπει να γίνουμε όλοι εμείς οι ψηφοφόροι πιο απαιτητικοί πελάτες. Nα σταματήσουμε να στέλνουμε στη Βουλή  «νούμερα» ή ανθρώπους που δεν κόλλησαν ποτέ ένα πραγματικό ένσημο. Και ταυτόχρονα, να δοθούν κίνητρα, αλλά και κάποια θεσμική προστασία για όσους τολμηρούς αποφασίσουν να... μπλέξουν. http://www.kathimerini.gr/

Alexis Papachelas Një nga problemet më të mëdha të kohës sonë është fakti se shumë pak njerëz të respektuar duan të përfshihen në politikë apo në jetën publike në përgjithësi. Politika është bërë një sport ekstrem i përshtatshëm vetëm për njerëz me stomak dhe nerva të forta. Në erën e medias sociale, ajo që ne zakonisht e quajmë se është detyrë me presion të madh është shndërruar në Koloseum. Ne po dëshmojmë vrasjen e karaktereve në internet, qoftë sepse dikush i ka urdhëruar ato, qoftë sepse spektatorët duan të shohin “gjak”në arenë.  Çdokush që përfshihet në politikë apo në jetën publike dhe bën gabimin e vendosjes së firmës së vet në një vendim me peshë është e sigurtë se do të mbërthehet në një morsë legale për disa vjet. Është një betejë e pazakontë kundër interesave të vogla dhe të mëdha, një sistemi gjyqësor të ngadaltë dhe jofunksional, unioneve dhe individëve të paqëndrueshëm. Edhe ata që me të vërtetë duan t’i ofrojnë shërbimet e veta vendit, e rrokin shumë shpejt shkallën e vështirësisë. Ata shohin po ashtu se të ardhurat e tyre do të jenë të vogla. Po flasim sogurisht për të ardhurat legale, sepse ekziston gjithashtu edhe lloji i politikanit që jeton me “sponsorizime”. Ndaj nëse ti je një përson serioz që synon të bëjë punë dhe që nuk do të mbetet “peng” i ndokujt apo të jetë në xhepin e dikujt, duhet të keni shumë kurajo për ta ndërmarrë këtë hap.  Kësaj i duhet shtuar edhe fakti se zgjedhja e përfaqësuesve përmes votimeve nuk ndihmon. Ne vazhdojmë të protestojmë kundër politikanëve tanë, por sërish votojmë personalitete televizive në Parlament në vend të qytetarëve të ndershëm, të suksesshëm dhe modestë. Ngjan madje sikur ai kryqi i vogël në fletë  e votimit ka aftësinë magjike që të shndërrojë njerëzit seriozë në individë budallenj dhe të paskrupullt.   Për te qenë të ndershëm, ky nuk është një problem vetëm grek. Mjafton të shohësh se çfarë ndodh në Britaninë e Madhe, një vend aë ka një histori të gjatë të institucuoneve të qëndrueshme politike. Duke parë se kush janë pasardhësit e përfolur të kryeministres Theresa May, e kupton sesa strukturor dhe ndërkombëtar është bërë ky problem. Njerëzit që luftojnë për sukses në jetë preferojnë sektorin privat. Kur ata presohen nga politikanët që të hyjnë në politikë, ata përgjigjen në mënyrë monotone: “Të ndihmoj me çdo gjë që dëshiron, por nuk do të përfshihem në politikë apo në sektorin publik”. Rreziku këtu qëndron në faktin se politika do të bëhet një profesion i mbyllur për të afërmit, njerëzit që nuk gjejnë dot punë gjetkë dhe për militantët partiakë. Si t’i shpëtojmë këtij kurthi? Nuk ka përgjigje të thjeshtë. Por një gjë është e qartë, votuesit duhet të bëhen më kërkues. Ne duhet të ndalojmë së votuari për në Parlament të njerëzve që nuk kanë punuar një ditë të vetme, apo të automatëve partiakë. Në të njëjtën kohë, ne duhet të mbështesim dhe të ofrojmë ndonjë mbrojtje institucionale për ata që janë mjaftueshëm kurajozë saqë hyjnë  *Titulli dhe përkthimi: ResPublica

Δημοκρατική Ένωση Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας «ΟΜΟΝΟΙΑ»

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΥΠΟΥ

Θέμα: Καταδίκη επεισοδίου κλοπής και πυρπόλησης σε οικία ομογενούς στους Βαγκαλιάτες. Παράσταση στις αστυνομικές αρχές του Πρόεδρου της ΔΕΕΕΜ ΟΜΟΝΟΙΑΣ

Αποθρασύνονται οι ποικιλόμορφες και παρακινούμενες συμμορίες που προκαλούν πράξεις λεηλασιών στις κοινότητες της ΕΕΜ.

Τελευταίο κρούσμα το βαρύτατο επεισόδιο σε οικεία νέας σχετικά οικογένειας στο κεφαλοχώρι της περιοχής Λειβαδιάς, Βαγκαλιάτες. Συγκεκριμένα τα μεσάνυκτα Σαββάτου προς Κυριακή, 3 Φλεβάρη, άγνωστοι προς το παρόν εισήλθαν στο σπίτι του μόνιμου κατοίκου και δημοτικού υπαλλήλου, Σ.Τ., ο οποίος έλειπε εκείνο το βράδυ και οι δράστες φαίνεται το είχαν αντιληφθεί. Αφού αναστάτωσαν το εσωτερικό και βρήκαν σύμφωνα με τον κ. Σ.Τ. ικανό χρηματικό ποσό, πυρπόλησαν το σαλόνι προκαλώντας επιπρόσθετες ζημιές.

Ενώ έχουμε πολλά κρούσματα κλοπών είναι πρωτοφανές η πρόκληση πυρκαγιάς που από τύχη δεν κατέστρεψε όλη την οικεία.

Ο Πρόεδρος της ΔΕΕΕΜ ΟΜΟΜΟΙΑ κ. Β. Κάγιος επισκέφθηκε το χωριό προκειμένου να βρεθεί κοντά στους αναστατωμένους κατοίκους κι εκφράσει συμπαράσταση στον παθόντα ομογενή Σ. Τ.

Προέβη επίσης σε έντονη παράσταση στον επικεφαλής του Τμήματος Αστυνομίας Λειβαδιάς απαιτώντας την άμεση διαλεύκανση του βαριού αυτού επεισοδίου.Η ΟΜΟΝΟΙΑ καταγγέλλοντας το επεισόδιο προειδοποιεί ότι δεν πρόκειται να ανεχθούμε τις ύπουλες αυτές πρακτικές καταπίεσης και δημιουργίας συνδρόμου φόβου.

Αγ. Σαράντα, στις 3 Φλεβάρη 2019

Εκ του Γραφείο Τύπου κι Ενημέρωσης

ΔΕΕΕΜ – ΟΜΟΝΟIA

Η ξεχασμένη Βόρειος Ήπειρος

Αν και το 2018 σημαδεύτηκε από την αναζωπύρωση του «σκοπιανού», που, με αποκλειστική ευθύνη του συνόλου των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, έφθασε στην εθνικά επιζήμια συμφωνία των Πρεσπών και στο απίστευτο ενδοκυβερνητικό «τσίρκο» που την επικύρωσε, ωστόσο, ταυτοχρόνως είχαμε και την επανεμφάνιση του Βορειοηπειρωτικού.

Μάξιμος Χαρακόπουλος

Αφορμή για το τελευταίο ήταν από τη μία οι υπόγειες διεργασίες για μια ελληνο-αλβανική συμφωνία και από την άλλη η όξυνση του αλβανικού εθνικισμού που εκδηλώθηκε με αυθαιρεσίες εναντίον των βορειοηπειρωτών. Η αλβανική επιθετικότητα κορυφώθηκε ανήμερα την 28η Οκτωβρίου, με τη δολοφονία του ομογενούς Κωνσταντίνου Κατσίφα στους Βουλιαράτες.

Η αλήθεια είναι ότι ο ελληνισμός της περιοχής αυτής έως πρόσφατα, είχε λησμονηθεί σχεδόν εντελώς από τη μητρόπολη. Κι αυτό δεν οφειλόταν μόνον στην παρατεταμένη οικονομική κρίση, που μας κατάντησε «ομφαλοσκόπους». Το κακό είχε ξεκινήσει πολύ πιο πριν, καθώς ως κοινωνία εκδηλώσαμε συμπτώματα απώλειας της ιστορικής μας μνήμης αλλά και αδιαφορίας για τον μείζονα ελληνισμό. Πιο εύκολα έβλεπε κανείς διαδήλωση για τη Νικαράγουα, παρά για τις καταπατήσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη Βόρειο Ήπειρο. Παραδόξως, η αριστερά κατάφερε σε μεγάλο βαθμό να στιγματίσει ως ακροδεξιούς όσους αγωνιούσαν για τον βορειοηπειρωτικό ελληνισμό, καθώς βρίσκονταν υπό το φιλικό τους κομμουνιστικό καθεστώς Χότζα. 

Το βορειοηπειρωτικό, λοιπόν, περιθωριοποιήθηκε και ξεχάστηκε. Εξαίρεση αποτέλεσαν οι προσπάθειες λίγων πολιτικών που όλα αυτά τα χρόνια «τσιγκλούσαμε», στο μέτρο του δυνατού, την ελληνική πολιτεία για να πιέσει την αλβανική πλευρά και να δώσει επιτέλους την άδεια για να ταφούν οι χιλιάδες στρατιώτες μας που έδωσαν τη ζωή τους στο έπος του 40-41. Και είναι ευχής έργο που βρήκαν ανάπαυση τα οστά κάποιων απ’ αυτούς, 77 χρόνια μετά, έστω και χωρίς την παρουσία συγγενών τους. 

Ωστόσο, στην Αλβανία είναι προφανές ότι εδώ και καιρό ηχούν τα τύμπανα ενός ακραίου εθνικισμού, που στοχεύει στη δημιουργία της Μεγάλης Αλβανίας. Κι αυτό είναι κάτι που δεν το κρύβουν οι γείτονές μας. Στον πρόσφατο ανασχηματισμό που έκανε ο «σοσιαλιστής» Έντι Ράμα πρότεινε για υπουργούς του και δύο Κοσοβάρους -τον έναν μάλιστα για υπουργό Εξωτερικών, χωρίς να τα καταφέρει λόγω αντίδρασης του προέδρου Ιλίρ Μέτα. 

Δυστυχώς, το αλβανικό σχέδιο φαίνεται ότι προβλέπει άσχημες εξελίξεις και για τους Έλληνες της Βορείου Ηπείρου. Ο στόχος είναι ούτε λίγο ούτε πολύ ο εκτοπισμός των ομογενών από τις προγονικές τους εστίες. Ήδη από το 2014, με τη νέα διοικητική διαίρεση της χώρας, προωθήθηκαν αυθαίρετες συνενώσεις δήμων, ώστε να χαθούν οι ελληνικές πλειοψηφίες. Το 2015, με κυβερνητική απόφαση, που θυμίζει εποχές Χότζα, κατεδαφίζεται ο Ναός του Αγίου Αθανασίου στο χωριό Δρυμάδες. Τελευταίο κτύπημα, μετά τα γεγονότα στους Βουλιαράτες, ήταν η κυβερνητική απόφαση του Νοεμβρίου, με την οποία περίπου 14 χιλιάδες στρέμματα σε όλη την ακτογραμμή του Ιονίου, από τη Χειμάρρα μέχρι τα Εξαμήλια, ελληνικής κατά βάση ιδιοκτησίας, απαλλοτριώνονται παρανόμως, δήθεν για αξιοποίηση. 

Πρόκειται για αναμφίβολη κλοπή, που δεν συνάδει με κράτος δικαίου, το οποίο, υποτίθεται, ότι επιδιώκει να εισέλθει στην ΕΕ. Οι παραπάνω αποφάσεις συνοδεύονται από μια σκληρή ανθελληνική ρητορική τόσο από την κυβέρνηση, όσο και από πολιτικούς της αντιπολίτευσης, όπως ο Μπερίσα, που δεν ταιριάζει σε καμία περίπτωση σε χώρα που επιδιώκει φιλικές σχέσεις με τους γείτονές της. Ελπιδοφόρο στοιχείο η συντονισμένη, απέναντι στις αλβανικές προκλήσεις, αντίδραση από τους Έλληνες της Βορείου Ηπείρου και ιδιαιτέρως της Χειμάρρας.

Σε κάθε περίπτωση, όμως, ο βορειοηπειρωτικός ελληνισμός για να επιβιώσει στις εστίες του χρειάζεται τη βοήθεια του εθνικού κέντρου. Και αυτό δεν μπορεί να συμβεί με την στάση που έχει τηρήσει η παρούσα κυβέρνηση και σ’ αυτό το ζήτημα. Οι παρασκηνιακές διαβουλεύσεις του πρώην υπουργού Εξωτερικών Νίκου Κοτζιά με την Αλβανία, που έμειναν στη μέση, λόγω των αντιδράσεων στο «μακεδονικό», αν ήταν όπως αυτές με τα Σκόπια, είναι λογικό να τροφοδοτούσαν ακόμη περισσότερο την αλβανική θρασύτητα. Στο ίδιο συνετέλεσε, δυστυχώς, και η στάση του ελληνικού υπουργείου Προστασίας του Πολίτη με τη δολοφονία Κατσίφα, για την οποία, παρά τις ερωτήσεις μας, σαφείς απαντήσεις δεν λάβαμε. 

Τα Τίρανα πρέπει να κατανοήσουν ότι θα έχουν κόστος για τη συμπεριφορά τους. Η Ευρώπη δεν είναι μια «ζούγκλα» χωρίς κανόνες. Η Ελλάδα οφείλει να αναδείξει με μεγαλύτερη ένταση τις αλβανικές αυθαιρεσίες, σε όλα τα ευρωπαϊκά και διεθνή όργανα. Επιπλέον, δεν είναι δυνατόν η αλβανική οικονομία να επιβιώνει, εκτός από τα κέρδη της εκτεταμένης εγκληματικότητας -όπως καταγγέλλεται διεθνώς-. από τα εμβάσματα των μεταναστών στην Ελλάδα και να δεχόμαστε τέτοιου είδους επιθέσεις. Για τον λόγο αυτό, τώρα, περισσότερο από ποτέ, η Ελλάδα χρειάζεται μια άλλη κυβέρνηση, που με σοβαρότητα και αίσθημα ευθύνης θα υπερασπιστεί τα εθνικά της δίκαια, χωρίς επιζήμιες συμφωνίες που μας οδηγούν σε εθνικές υποχωρήσεις. 

* Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι τομεάρχης Προστασίας του Πολίτη της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Λαρίσης.

https://www.protothema.g