Τρίτη, 26 Απριλίου 2016

Αποτελείωσαν το άγαλμα της Βορείου Ηπείρου στην Τοσίτσα. Για ακόμη μια φορά μας πρόδωσαν.


Παλιό κομμούνια του κερατά, το καρκίνο που μας τρώει εδώ χρόνια εμάς τους Έλληνες. 

Ανίκανοι που γίνατε και κυβέρνηση. Οι αλβανοί γιορτάζουν σήμερα το γεγονός που για ακόμη μια φορά μας αρνηθήκατε. Που ο Θεός να σας ανταποδώσει το κακό υποείδη όντα που δεν αξίζετε να λέγεστε καν Έλληνες. Για μια ακόμη φορά μας πρόδωσαν .... και ποιος ξέρει πώς θα καταλήξουμε. 


Άφησαν τα γκράφιτι και επιστράτευσαν βαριοπούλες οι βάνδαλοι

Φωτογραφίες που έχουν αναρτηθεί σε ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης δείχνουν αποκεφαλισμένο και με κομμένα τα κάτω άκρα το άγαλμα της «Βορείου Ηπείρου» στην οδό Τοσίτσα. Το άγαλμα, έργο του Κώστα Σεφερλή εικονίζει μία γυναίκα με δεμένα πισθάγκωνα τα χέρια.
Μάλιστα, το γλυπτό υπήρξε αφορμή για να γράψει η ποιήτρια Κική Δημουλά το ποίημα «Σημείο Αναγνωρίσεως».
Χρήστης του Facebook αναφέρει στον λογαριασμό του ότι το γλυπτό έπεσε θύμα βανδάλων στις 02:00 τα ξημερώματα του Σαββάτου.
Έργο του 1951, το μαρμάρινο άγαλμα βρίσκεται από το 1953 στον πεζόδρομο της Τοσίτσα, ενώ έχει πέσει και κατά το παρελθόν θύμα βανδάλων, καθώς είχε καλυφθεί με grafitti.
Αποτελεί δωρεά του καλλιτέχνη στον Δήμο Αθηναίων.
Ο Κώστας Σεφερλής ήθελε να απεικονίσει ως σκλαβωμένη κόρη τη Βόρειο Ήπειρο.



"Την οργή των νεκρών να φοβάστε και των βράχων τ' αγάλματα". Ο.Ελύτης

Σημεῖο Ἀναγνωρίσεως
ἄγαλμα γυναίκας μέ δεμένα χέρια - «Η Βόρειος Ήπειρος»

Ὅλοι σέ λένε κατευθείαν ἄγαλμα,
ἐγώ σέ πρσφωνῶ γυναίκα κατευθείαν.

Στολίζεις κάποιο πάρκο.
Ἀπό μακριά ἐξαπατᾶς.
Θαρρεῖ κανείς πώς ἔχεις ἐλαφρά ἀνακαθήσει
νά θυμηθεῖς ἕνα ὡραῖο ὄνειρο πού εἶδες,
πώς παίρνεις φόρα νά τό ζήσεις.

Ἀπό κοντά ξεκαθαρίζει τό ὄνειρο:
δεμένα εἶναι πισθάγκωνα τά χέρια σου
μ' ἕνα σκοινί μαρμάρινο
κι ἡ στάση σου εἶναι ἡ θέλησή σου
κάτι νά σέ βοηθήσει νά ξεφύγεις
τήν ἀγωνία τοῦ αἰχμάλωτου.

Ἔτσι σέ παραγγείλανε στό γλύπτη:
αἰχμάλωτη.

Δέν μπορεῖς
οὔτε μιά βροχή νά ζυγίσεις στό χέρι σου,
οὔτε μιά ἐλαφριά μαργαρίτα.
Δεμένα εἶναι τά χέρια σου.

Καί δέν εἶν' τό μάρμαρο μόνο ὁ Ἄργος.
Ἄν κάτι πήγαινε ν' ἀλλάξει
στήν πορεία τῶν μαρμάρων,
ἄν ἄρχιζαν τ' ἀγάλματα ἀγῶνες
γιά ἐλευθερίες καί ἰσότητες,
ὅπως οἱ δοῦλοι,
οἱ νεκροί
καί τό αἴσθημά μας,
ἐσύ θά πορευόσουνα
μές στήν κοσμογονία τῶν μαρμάρων
μέ δεμένα πάλι τά χέρια, αἰχμάλωτη.

Ὅλοι σέ λένε κατευθείαν ἄγαλμα,
ἐγώ σέ λέω γυναίκα ἀμέσως.
Ὄχι γιατί γυναίκα σέ παρέδωσε
στό μάρμαρο ὁ γλύπτης
κι ὑπόσχονται οἱ γοφοί σου
εὐγονία3 ἀγαλμάτων,
καλή σοδειά ἀκινησίας.
Γιά τά δεμένα χέρια σου, πού ἔχεις
ὅσους πολλούς αἰῶνες σέ γνωρίζω,
σέ λέω γυναίκα.

Σέ λέω γυναίκα
γιατ' εἶσ’ αἰχμάλωτη

(Τό λίγο τοῦ κόσμου, 1971)-Κική Δημουλά


Μαρμάρινο γλυπτό του Κωνσταντίνου Σεφερλή «Η Βόρειος Ήπειρος» (1951) στην Πλατεία Τοσίτσα της Αθήνας, στο πάρκο μεταξύ Πολυτεχνείου και Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου.

Φωτογραφία: ΕΣΒΗ 1914
Share This
Previous Post
Next Post

Εντολήν καινήν σας δίδω, Να αγαπάτε αλλήλους∙ καθώς εγώ σας ηγάπησα, και σεις να αγαπάτε αλλήλους. Εκ τούτου θέλουσι γνωρίσει πάντες ότι είσθε μαθηταί μου, εάν έχητε αγάπην προς αλλήλους. (Ιωάννης, ιγ΄:34--35).---Një porosi të re ju le juve: Të doni njëri-tjetrin, siç ju desha unë dhe ju të doni njëri-tjetrin. Prej kësaj do t'ju njohin ju të gjithë se jeni nxënësit e mi, në qoftë se keni dashuri për njëri-tjetrin" Joani 13,34-35.

0 σχόλια: