Βασ. Σταματόπουλος στην ΡΗΡ: Ο Ελληνισμός της Ουγγαρίας

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟΝ ΧΡΗΣΤΟ ΜΑΛΑΣΠΙΝΑ

Ο Βασίλης Σταματόπουλος είναι Γραμματέας του «Ελληνικού Κυπριακού Ουγγρικού Συλλόγου Φιλίας, της υπό Ελλήνων ιδρυθείσης «Ορθοδόξου Ουγγρικής Εκκλησιαστικής Κοινότητας Βουδαπέστης» και του Διαπολιτισμικού «Μακεδονικού Συλλόγου Βουδαπέστης».

Ένας, ακόμη, Έλληνας, από τους αναρίθμητους, που αναζήτησαν την τύχη τους στην ξενιτιά;  Όχι, ακριβώς. Ο Βασίλης Σταματόπουλος δεν ανήκει στις φουρνιές μεταναστών που πήραν το δρόμο της φυγής, τα «πέτρινα χρόνια».

Πολύ αργότερα, το 1989 αποφάσισε να «μεταναστεύσει». Αρχικά ο τουρισμός και, αργότερα, το εμπόριο τον τράβηξε στην Ουγγαρία.

Τον συναντήσαμε πρόσφατα στην Αθήνα, στην Ελληνοαμερικανική Ένωση.    Μας εντυπωσίασαν οι γνώσεις του γύρω από το θέμα των Ελληνοβλάχων, ένα θέμα με ιδιαίτερο εθνολογικό ενδιαφέρον για την Ελλάδα.

Είχε, μάλιστα, μαζί του και ένα βιβλίο που συνέγραψε και εξέδωσε για το θέμα, με τίτλο «Οι Μακεδονοβλάχοι  (17ος-19ος αιώνας, Έλληνες Βλάχοι στην ΚεντροΑνατολική Ευρώπη –η Αποκατάσταση της αλήθειας».

Το βιβλίο γραμμένο στα ελληνικά και ουγγρικά, απαντά με πραγματικά στοιχεία σε όσους  επιχειρούν να αλλοιώσουν την ιστορική πραγματικότητα .

Για τον ελληνισμό της Ουγγαρίας λίγα πράγματα είναι γνωστά. Έτσι, η συνάντησή μας στάθηκε αφορμή για τη συνέντευξη που ακολουθεί.

Ο κ. Βασίλης Σταματόπουλος.

Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ                                                                                                                                                                                     ΡΗΡ: Κύριε Σταματόπουλε, πείτε μας, παρακαλώ, πως αποφασίσατε να εγκατασταθείτε στην Ουγγαρία;

Βασ. Σταματόπουλος: Το 1982 πρωτοπήγα στην Ουγγαρία για εκδρομή.  Εκεί γνωρίστηκα με το εργοστάσιο HEREND που παράγει την ξακουστή χειροποίητη ουγγρική πορσελάνη. Αποφασίσαμε να πάρω την αντιπροσωπεία  για την Ελλάδα και, συγκεκριμένα, αποκλειστική αντιπρόσωπος ανέλαβε η μητέρα μου Ευαγγελία Σταματοπούλου.

Άρχισα να συνεργάζομαι με το τότε καθεστώς, το Κομμουνιστικό, που ήθελε να συνεργάζεται μόνον με «δεξιούς»,  για να κρατάνε τα μυστικά τους!  Για όποιο λόγο, η συνεργασία μας ήταν καλή. Εκτός από τις πορσελάνες φέρναμε τρόφιμα, ζωντανό σαλιγκάρι, και το διοχετεύαμε σε εταιρίες εδώ στην Ελλάδα.

Μετά τις αλλαγές του πολιτειακού καθεστώτος, το 1989, αποφασίζουμε να μετακομίσουμε οικογενειακώς  στην Ουγγαρία και να αναπτύξουμε από εκεί την εμπορική μας δραστηριότητα. Έτσι αρχίσαμε να κάνουμε εμείς εισαγωγές από την Ελλάδα. Αναπτύξαμε ένα δίκτυο  διανομής ελληνικών προϊόντων και ποτών σε όλη την Ουγγαρία. Είμαστε οι πρώτοι που δραστηριοποιηθήκαμε σ΄  αυτόν τον τομέα.

ΡΗΡ: Φαντάζομαι η εμπορική σας δραστηριότητα σας έφερε σε επαφή με τους Έλληνες της Ουγγαρίας;

Βασ. Σταματόπουλος:  Πράγματι, εκείνη την εποχή γνωρίζομαι  με τον Έλληνα πρέσβη κ. Γιάννη Δρακουλαράκο. Είναι η πρώτη φορά που ανοίγουν οι πόρτες της Πρεσβείας σε όλους τους Έλληνες που βρίσκονται στην Ουγγαρία από την εποχή του Εμφυλίου Πολέμου.

ΡΗΡ: Είχαμε και πριν απ΄ αυτούς ελληνισμό στην Ουγγαρία, ναι;

Βασ. Σταματόπουλος: Βέβαια. Εκεί υπήρχαν οι Έλληνες που είχαν γράψει ιστορία, της πρώτης διασποράς.16ου μέχρι και 19ου αιώνα. Μετά, όμως,  ουγγροποιήθηκαν, χάθηκαν. Οι άλλοι Έλληνες που υπήρχαν όταν έφτασα εγώ στην Ουγγαρία, ήταν οι Έλληνες που είχαν φθάσει  μετά τον Εμφύλιο. Περίπου γύρω στις 3.500 Ελληνες, όταν πήγα εγώ.

Πολλοί από αυτούς επέστρεψαν στην Ελλάδα επί Παπανδρέου, όταν αργότερα τους έδωσε συντάξεις.

ΡΗΡ: Τους επισκεφθήκατε; Πήγατε στα ελληνικά χωριά;

Βασ. Σταματόπουλος: Ναι, είχα την τύχη να παρευρίσκομαι στο πλευρό του Έλληνα πρέσβη στο χωριό Μπελογιάννης κατά την παρθενική επίσκεψη Έλληνα αξιωματούχου, την περίοδο που πρόεδρος ήταν ο Ζήσης Βλαχόπουλος.

ΡΗΡ: Πως σας υποδέχθηκαν;

Βασ. Σταματόπουλος: Στην πρώτη αυτή συνάντηση θυμάμαι τη ζεστή  ατμόσφαιρα και τη συγκίνηση του διοικητικού συμβουλίου της κοινότητας. Θυμάμαι μας εξήγησαν τα προβλήματα που αντιμετώπιζαν μετά τις πολιτικές αλλαγές στην Ουγγαρία και επίσης θυμάμαι κάποια από τα αιτήματά τους που ήταν η επέκταση του μέτρου για τις συντάξεις, η αποστολή δασκάλου στο σχολείο, μία ελληνική σημαία για τις επίσημες γιορτές του χωριού και άλλα μικρότερα θέματα…

ΡΗΡ: Σας ζήτησαν ελληνική σημαία;

Βασ. Σταματόπουλος: Ναι, σημαία. Α, θυμάμαι καθώς βγαίναμε από το δημαρχείο, μας πλησίασε μία ομάδα ηλικιωμένων, ανδρών και γυναικών, και μας ζήτησαν αν είναι δυνατόν να εφοδιάσουμε το χωριό και με μια καμπάνα!

 ΡΗΡ: Δεν είχε καμπάνα το χωριό;

Βας. Σταματόπουλος: Ούτε καμπάνα ούτε εκκλησιά είχαν! Ήταν το μόνο χωριό στην Ουγγαρία που δεν είχε εκκλησία κανενός δόγματος, καθώς κτίστηκε από Έλληνες  πολιτικούς πρόσφυγες και η θρησκεία εκείνη την εποχή ήταν υπό απαγόρευση…  Τώρα ήθελαν μια καμπάνα να χτυπά πένθιμα στις κηδείες.  Θυμάμαι όταν τους πήγαμε τη σημαία με βελούδινο ιστό, δημιουργήθηκαν αντιδράσεις όταν είδαν στην κορυφή του ιστού τον σταυρό. Το μισό διοικητικό συμβούλιο ζήτησε να αφαιρέσουμε το σταυρό!

ΡΗΡ: Και τι κάνατε;

Βας. Σταματόπουλος: Ο πρέσβης και εγώ επιμέναμε ότι ελληνική σημαία χωρίς σταυρό στην κορυφή του ιστού δεν γίνεται. Τελικά υποχώρησαν και τη δέχτηκαν και αυτή ήταν η πρώτη φορά που ο σταυρός έμπαινε στο χωριό Μπελογιάννης! Μετά από λίγο καιρό,  στις 15 Ιουνίου 1995,  γίνεται η αναγνώριση  της ορθόδοξης Εξαρχίας  του οικουμενικού πατριαρχείου Ουγγαρίας και Μεσευρώπης, ο Μακαριστός Μιχαήλ Στάικος ο οποίος από την πρώτη στιγμή διαπιστώνει την έλλειψη χώρου  για τις θρησκευτικές ανάγκες και με χορηγό τον Κωνσταντίνο  Δαφέρμο σε χώρο που παραχώρησε το Κοινοτικό Συμβούλιο του χωριού χτίζει το Ναό των Αγίων Δημητρίου και Κωνσταντίνου και Ελένης.

ΡΗΡ: Ενδιαφέρουσα ιστορία… Άλλες πόλεις με Ελληνισμό επισκεφθήκατε;

Βας. Σταματόπουλος: μαζί με τον πρέσβη Δρακουλαράκο, επισκεφτήκαμε και τις άλλες πόλεις  που υπήρξε  ελληνισμός κατά τον 17-19ο αιώνα μεταξύ των οποίων, το Μιλσκότς, το Βάτς, το Τοκάϊ, ο Άγιος Ανδρέας και το Κέτσεμετ.

ΡΗΡ: Με τους Βλάχους πως αποφασίσατε να ασχοληθείτε;

Βας. Σταματόπουλος:  Ν α σας πω, σε ένα από τα ταξίδια μου στο Μίσκόλτς παρατηρώ για πρώτη φορά στην ελληνική ορθόδοξη Εκκλησία την επιγραφή: …εκ Μακεδονίας Βλάχων αδελφών…» και αργότερα στα πρακτικά της ελληνικής κοινότητας της Πρέστης τη λέξη «Μακεδονοβλάχων». Αυτή, λοιπόν, είναι η αφετηρία μιας ατέλειωτης διαδρομής στην ιστορία προκειμένου να μάθω ποιοι είναι οι Μακεδονοβλάχοι και οι Βλάχοι. Βλέπετε εγώ γεννήθηκα στην Πάτρα και ο πατέρας μου ήταν από ένα μικρό χωριό της επαρχίας Καλαβρύτων, τη Σκοτάνη (Κόκοβα) και οι γνώσεις μου για το θέμα ήταν απειροελάχιστες έως ανύπαρκτες…

Η γνωριμία μου με τους Ουγγρούς  μου φανέρωσε ότι ο πολύς ο κόσμος δεν γνωρίζει την ιστορική παρουσία των Ελληνοβλάχων στην Ουγγαρία οι οποίοι διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην αστική ανάπτυξη των πόλεών τους.

Γι αυτό με τον «Ελληνο-Κυπριακό-Ουγγρικό Σύλλογο φιλίας»,  αποφασίζουμε το 2009 να πραγματοποιήσουμε μια Έκθεση μνήμης στο ιστορικό Μουσείο της Βουδαπέστης με τίτλο: Ελληνική κληρονομιά. Η Ελληνική Ορθόδοξος Διασπορά στην ουγγαρία 17ος -19ος αιώνας.

ΡΗΡ: Γιατί αναλάβατε άτυπα να αποκαταστήσετε την αλήθεια για τους Ελληνοβλάχους;

Βασ. Σταματόπουλος: Η γνωριμία μου εκτός των άλλων με τον αξιόλογο Νικόλαο Μέρτζο, Βλάχο στην καταγωγή, πρόεδρο της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών, δημιούργησε την εθνική ευθύνη σε μένα και το γιό μου Ανδρέα να υπερασπιστούμε στη χώρα που μας φιλοξενούσε τους Ελληνοβλάχους από τη ρουμανική προπαγάνδα, η οποία ακόμη και σήμερα δημιουργεί προβλήματα με το να πληροφορεί ψευδώς τους Ούγγρους ότι όλοι οι μεγάλοι Βλάχοι ευεργέτες της Ελλάδος της Ουγγαρίας και της Αυστρίας  είναι Ρουμάνοι, όπως οι οικογένειες Σίνα, Δούμπα, Γκίκα, Κάπρα, Μάνου, Ντέρρα, Λύκα, Ζάπα και πολλές άλλες.

PHP: Είπατε συγγράψατε βιβλίο;

Βασ. Σταματόπουλος. Ναι. Το Βιβλίο μου έχει τίτλο:  «Οι Μακεδονοβλάχοι (17ος-19ος αι.) Έλληνες  Βλάχοι στην Κεντροανατολική Ευρώπη η αποκατάσταση της αλήθειας». Και κάνει ακριβώς αυτό που λέει. Εξιστορεί την ιστορία, παρουσιάζει την προέλευση των Βλάχων ή των Μακεδονοβλάχων της Ελλάδος, τις διαφορές που έχουν με τους Ρουμανοβλάχους  και την ιστορική παρουσία τους  στον Βαλκανικό χώρο, στην Αυστροουγγαρίας και ιδιαίτερα την Ουγγαρία.

ΡΗΡ: Πως το επιτυγχάνετε, με τι στοιχεία;

Βασ. Σταματόπουλος: Εκτός των άλλων, θα σας αναφέρω τι γράφει ο κορυφαίος Ρουμάνος ιστορικός του πανεπιστημίου του ιασίου Νικολάε Γιόργκα στο σύγγραμμά  του «ιστορία του Ρουμάνικου λαού». «Το Κουτσοβλάχιο ιδίωμα με μεγάλη δυσκολία  ή καθόλου δεν το καταλαβαίνουν οι Ρουμάνοι.  Οι δύο διάλεκτοι φαίνονται σαν δύο ολότελα διαφορετικές γλώσσες. Ρουμάνος από το Βουκουρέστι δεν μπορεί να συννενοηθεί με Έλληνα Κουτσοβλάχο της Μακεδονίας. Οι πλούσιοι και μορφωμένοι θεωρούν τον εαυτό τους Έλληνα. Για τους αγαθούς εκείνους ανθρώπους η Ρουμάνικη γλώσσα είναι σχεδόν ξένη και μαθαίνεται μόνο στα σχολεία».

ΡΗΡ: Βεβαίως το λεγόμενο «Κουτσοβλαχικό ζήτημα» της Μακεδονίας που δημιουργήθηκε με την τεχνική της προπαγάνδας εκ μέρους των Ρουμάνων, δεν μπορούμε να το αναλύσουμε εδώ. Θα πρέπει κανείς να διαβάσει το βιβλίο σας. Ωστόσο, οι Ελληνοβλάχοι έχουν προσφέρει σημαντικά στην Ελλάδα. Έτσι δεν είναι;

Βασ. Σταματόπουλος: Ασφαλώς. Την αναγνώριση της προσφοράς των Ελληνοβλάχων ομολογεί και ο σεβασμιότατος Μητροπολίτης Αυστρίας Αρσένιος ο οποίο κάνει λόγο σε παλαιότερη επιστολή του με αφορμή το βιβλίο μου, ότι «Εις την Επαρχίαν ημών είναι εγνωσμένο το ένδοξον παρελθόν \και η συνεχής παρουσία των Ρωμιών Βλαχικής καταγωγής  και η συνεργασία αυτών μετά της  Μητρός Εκκλησίας, δια την προκοπήν του Γένους  ήτο πάντοτε σημείο αναφοράς και απόδειξις αυθεντικότητας».

ΡΗΡ: Πρόκοψαν, όπως οι περισσότεροι Απόδημοι, οι Έλληνες στην Ουγγαρία;

Βασ. Σταματόπουλος: Τη διαχρονική όσο και δημιουργική παρουσία του ελληνισμού στην Ουγγαρία διαμέσου των αιώνων, συμβολίζει το «Μνημείο του Ελληνισμού» προς τιμή των Ελλήνων (Γραικών και Βλάχων), Κυπρίων που κατοικούσαν κατά τον 17ο-19ο αιώνα, στην Πέστη και στη Βούδα. Το Μνημείο βρίσκεται  σε περίοπτη θέση στην ουγγρική πρωτεύουσα μπροστά από τον ιστορικό Ελληνικό ορθόδοξο Ναό της «Κοιμήσεως της Θεοτόκου» στην πλατεία Petofi δίπλα στο Δούναβη.

Και βεβαίως έχουμε τις τεράστιες δωρεές των Ελλήνων και των Ελληνοβλάχων προς την Ελλάδα, του Ζάππα, του  Σίνα  κλπ.

 ΡΗΡ: Σας ευχαριστώ!

πηγή

Το φαινόμενο των Ηπειρωτών ευεργετών

       Η ευεργεσία είναι η ευγενέστερη εκδήλωση της ζωής του ανθρώπου. Συνίσταται στο ενδιαφέρον έως και την προσωπική ανάλωση του δωρητή με πνεύμα αγαπητικής αυτοπροσφοράς για την προκοπή και την ευδαιμονία του ευεργετούμενου, ο οποίος βρίσκεται σε δεινή θέση. Έχει ως κίνητρό της την αγάπη και τη φιλοτιμία. Την υπαγορεύει το πνεύμα της φιλαλληλίας και είναι σύμφωνη με την προτροπή του Απ. Παύλου, «μη τα εαυτού έκαστος αλλά τα του ετέρου».

      Ο ευεργέτης είναι ακριβώς εκείνος που επεμβαίνει και σώζει όταν υπάρχει αδιέξοδο, εκεί όπου καμία άλλη πόρτα, από πουθενά, δεν μπορεί να ανοιχτεί.

      Σε τέτοια δεινή κατάσταση μπορούν να περιέλθουν άτομα και έθνη. Και η Ελλάδα, δυστυχής, είχε περιέλθει στην εσχάτη μορφή εξαθλίωσης και εξαχρείωσης κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας. Με μόνη παρηγοριά την διήγηση των περασμένων μεγαλείων, που έφερναν δάκρυα, και το φως της εκκλησίας που αναπτέρωνε τη χαρά.

     Η σκλαβιά του Τούρκου δυνάστη στεκόταν σαν βρόγχος στο στήθος. Και η ανάγκη της ελευθερίας άλλους οδήγησε στα βουνά και άλλους στα ξένα. Οι πρώτοι έγιναν Κλέφτες και αμύνθηκαν με το καριοφίλι. Οι δεύτεροι εργάστηκαν με όλες τους τις δυνάμεις και …«επιτέθηκαν» με το χρήμα.

      Αυτοί είναι οι Εθνικοί Ευεργέτες. Έδρασαν τον 17^ο, 18^ο και 19^ο αιώνα. Οι περιοχές του εξωτερικού που έζησαν ήταν αρχικά η Βενετία κι άλλες Ενετοκρατούμενες πόλεις και στη συνέχεια η Μολδοβλαχία, η Ν. Ρωσία, η Κωνσταντινούπολη, η Μ. Ασία και η Αίγυπτος. «Άνθρωποι απλοί, εργατικοί και ευφυείς, απέθεσαν στ’ απλωμένα χέρια της Πατρίδας ό,τι απόκτησαν με τον τίμιο μόχθο τους. Κι αυτή με ευγνωμοσύνη τους χάρισε τον επίζηλο τίτλο των «Εθνικών Ευεργετών».

      Ο πλούτος των ευεργετών αυξανόταν ως αποτέλεσμα του ιερού μόχθου που ήταν ταγμένος στον σκοπό της Πατρίδας: Να τη δουν ελεύθερη, αλλά και σε γερά θεμέλια στηριγμένη. Ελεύθερη από τους κατακτητές να ανακτά την παλιά της δόξα, το αρχαίο κάλλος της, οικοδομώντας το νέο της πρόσωπο πάνω στη σοφία των Αρχαίων προγόνων με την ορθόδοξη προοπτική, στο υπέροχο ελληνορθόδοξο ήθος. Έτσι μεγάλωσαν οι ίδιοι, ιδιαίτερα οι Ηπειρώτες ευεργέτες, έτσι ονειρεύονταν να ανατραφούν και τα νέα Ελληνόπουλα.

      Ακούμε συχνά ότι η Ήπειρος έχει ομορφύνει την Αθήνα με τα αρχιτεκτονικά της αριστουργήματα – δωρεές των ευεργετών. Θα λέγαμε, παραφράζοντάς το: «πάσαν την Ελλάδαν πεπαίδευκεν», φράση αφορώσα τον Όμηρο, πως η Ήπειρος, χωρίς να είναι υπερβολή, και «πεπαίδευκεν» την  Ελλάδα και «εκάλλυνε» αυτήν.  

Η ξενιτεία των Ηπειρωτών γινόταν πάντα με σκοπό όχι μόνο την οικογενειακή προκοπή αλλά και την εθνική, ίσως προπάντων αυτή, όπως αποδεικνύεται από τις προθέσεις των δωρητών, αλλά και από τα αποτελέσματα, δηλαδή τα έργα τους.

      Αυτή, η από αρχαιοτάτων χρόνων φιλογένεια της Ηπειρωτικής ευποιίας, κατέλειπε την προσωνυμία «εύανδρος» για την κακοτράχαλη, πλην, ευλογημένη ιδιαίτερη πατρίδα μας. Νιώθουμε υπερήφανοι που αρύουμε την καταγωγή μας από την δότειρα χώρα, την Παμβώτιδα, σημειολογικά επεκτείνοντας την ονομασία της λίμνης των Ιωαννίνων σε όλη την ευρύτερη περιφέρεια.

      Αλλά γιατί η Ήπειρος, η άγονη και ορεινή, ανέδειξε πλήθος εθνικών ευεργετών; Ίσως την εξήγηση του φαινομένου αυτού θα τη βρούμε στην ακλόνητη προσήλωση του Ηπειρώτη στις θρησκευτικές και εθνικές μας παραδόσεις και στη βαθιά πίστη του στο θεσμό της οικογένειας.

Οι ισχυροί οικογενειακοί δεσμοί και η βαθιά πίστη της άδολης ηπειρωτικής ψυχής ενισχύονταν από την βιωματική σχέση τους με την εκκλησία.

       Η ηπειρώτισσα μάνα είναι εκείνη που γέννησε Ευεργέτες. Ταγμένη από τη μοίρα στο διπλό ρόλο του άνδρα και της γυναίκας, κυβέρνησε το σπιτικό της με σύνεση και εγαλούχησε τα παιδιά της με αρετές διαχρονικής αξίας: την τιμιότητα, την εργατικότητα, τη φιλομάθεια, την ολιγάρκεια, τη φιλανθρωπία, τη φιλοπατρία.

      Καλούμεθα λοιπόν να θυμηθούμε, να ανακαλέσουμε στη μνήμη μας ονόματα επιφανών ανδρών και γυναικών οι οποίοι εξεμέτρησαν το ζην ευ ποιούντες και σεβόμενοι Θεό και ανθρώπους, αγαπώντας μέχρι λατρείας και αυτοθυσιαζόμενοι μετ’ αυταπαρνήσεως. Και αυτό είναι το πρώτο αγαθό για τους εκλιπόντας: η εύφημος μνεία.

     

Ας αναφερθούμε με συντομία στην αδελφότητα Ζωσιμάδων. Έχει ειπωθεί άλλωστε ότι «Οι Ζωσιμάδες είναι οι ήλιοι της ευεργεσίας, οι δε λοιποί ευεργέται είναι οι πλανήτες των και οι δορυφόροι των πλανητών των». Παραπλήσιος, εξάλλου, είναι ο βίος και ο τρόπος σκέψης και δράσης  όλων.

      Εννιά στον αριθμό, πέντε αγόρια και τέσσερα κορίτσια από τα Γραμμενοχώρια, κατέφυγαν στη Νίζνα της Ρωσσίας και ασχολήθηκαν με το εμπόριο εκεί και στο Λιβόρνο της Ιταλίας. Και ο πλούτος τους, σαν ευλογημένος, αύξανε και εξέπληττε. Και εκείνοι δεν ξιπάστηκαν. Αντιθέτως ενσυνείδητα δοσμένοι στον Θεό και την Πατρίδα έταξαν σκοπό της ζωής τους την ωφέλεια της Ελλάδος με τίμημα τη δική τους ασκητική ζωή. Προτίμησαν, όπως και ο Ζώης Καπλάνης, το μετόχι της μονής Ιβήρων στη Μόσχα από τα παλάτια, όπου είχαν όλη τη δυνατότητα να κατοικούν, και επέλεξαν τη ζωή του εργένη θυσιάζοντας τις χαρές της οικογενειακής ζωής στην οποία είχαν όλες τις δυνάμεις να αναπτυχθούν. Εκούσια σταυρική αγάπη.

      Χιλιάδες ρωσικά ρούβλια έφταναν στα Γιάννενα και κάλυπταν όλες τις ανάγκες: προικίζονταν ορφανά ή φτωχά κορίτσια, περιμαζεύονταν εγκαταλελειμμένα παιδιά, τρόφιμα και ρούχα μοιράζονταν τα Χριστούγεννα και το Πάσχα σε όλους τους φτωχούς και φυλακισμένους της πόλης, ανεξαρτήτως  θρησκεύματος, σε Χριστιανούς, Εβραίους και Μωαμεθανούς. Από τα χρήματα που κάθε χρόνο η αδελφότητα των Ζωσιμάδων έστελνε στα Γιάννενα πληρώνονταν οι γιατροί της πόλης να επισκέπτονται δωρεάν τους άρρωστους φτωχούς. Ήταν τέτοια η έκταση της φιλανθρωπίας τους, που οι Γιαννιώτες αντί για το όνομά τους, έλεγαν « οι αγιασμένοι».

      Η προσοχή τους στράφηκε, όπως και όλων των ευεργετών προς τα Γράμματα. Άλλωστε τα Γιάννενα πρωτοστατούσαν στα γράμματα. Τα Γιάννενα μαζί με την Μοσχόπολη και την Κωνσταντινούπολη έπλασαν την ιδεολογία της μετατροπής του Γένους σε Έθνος. Ήταν κέντρο του νεοελληνικού διαφωτισμού και της εθνικής αυτογνωσίας.

      Οι Ζωσιμάδες ανέλαβαν  να συντηρήσουν τα δύο σχολεία των Ιωαννίνων (Σχολή Γκούμα και Μαρουτσαία Σχολή) για να συνεχίσουν τη λειτουργία τους ύστερα από την πτώχευση της Τράπεζας της Βενετίας στην οποία ήταν κατατεθειμένες δωρεές Ελλήνων που τα φρόντιζαν ως τότε.   

     Κατανόησαν τη μεγάλη σημασία που έχει για το Γένος η παιδεία και βοήθησαν με μεγάλα χρηματικά ποσά τον Αδαμάντιο Κοραή να εκδώσει τους αρχαίους Έλληνες συγγραφείς. Και ο Κοραής σε κάθε τόμο των «Παράλληλων Βίων» του Πλουτάρχου αντί οποιονδήποτε άλλων κολακευτικών ή επαινετικών λόγων έγραφε μόνο: «τη φιλοτίμω δαπάνη των αδελφών Ζωσιμάδων παιδείας ένεκα των την Ελλάδα φωνήν διδασκομένων νέων». Ίδρυσαν τη Ζωσιμαία Σχολή, που διαιωνίζει το όνομά τους και λαμπρύνει τον τόπο μας.

      Όλοι οι ευεργέτες προίκισαν τα Γιάννενα και άλλα μέρη με γενναία κληροδοτήματα. Με αυτά ανακουφίστηκαν ενδεείς, ιδρύθηκαν νοσοκομεία, πτωχοκομεία, ναοί, γηροκομεία, εκθετοτροφεία, προικίστηκαν φτωχά κορίτσια, βγήκαν άνθρωποι από τις φυλακές που κρατούνταν χρόνια για χρέη στον Τούρκο, εξαγοράστηκαν αιχμάλωτοι Έλληνες (Χιώτες, Μεσολογγίτες και Πελοποννήσιοι) από τα σκλαβοπάζαρα της Ανατολής και έγινε κάθε δυνατή αγαθοεργία, ώστε να γράφεται επίσημα ότι «πάσα φανταστή περίθαλψις δεν εξαντλεί την ακένωτον πηγή της γενναιοδωρίας των φιλοπάτριδων εκείνων διαθετών».

      Ήταν όλοι τους  φιλοπάτριδες και φιλόμουσοι. Ίδρυσαν σχολεία στις πόλεις καταγωγής τους οι περισσότεροι ή ενίσχυσαν Ελληνικές Σχολές σε όλες τις πόλεις – κέντρα της Παιδείας, δημιούργησαν  βιβλιοθήκες, εργαστήρια φυσικής και χημείας, πλήρωσαν σοφούς και πεπειραμένους δασκάλους, έδωσαν υποτροφίες για σπουδές στο εξωτερικό, ανέλαβαν τα έξοδα εκδόσεως αρχαίων ελληνικών και εκκλησιαστικών συγγραμμάτων…  Σαν υπουργοί, μάλλον, λειτουργοί της Παιδείας, άνευ χαρτοφυλακίου, αλλά μετά λόγου γνώσεως και ζήλου. 

Δικαιολογημένα γράφτηκε ότι «αι Αθήναι χρεωστούν το άριστον και ωφελιμότατον αυτών κόσμον εις την Ήπειρον». Ενδεικτικά αναφέρουμε:

    

  Την ίδρυση του Σταδίου –το «Καλλιμάρμαρο»- από τον Γεώργιο Αβέρωφ εκ Μετσόβου, της Ακαδημίας και του Αστεροσκοπείου από τον Γεώργιο και Σίμο Σίνα, του Πολυτεχνείου από τους Γ. Αβέρωφ –Μιχαήλ Τοσίτσα και Νικόλαο Στουρνάρα. Μετσοβιτών δημιούργημα είναι και το Ωδείο Αθηνών και το Αρχαιολογικό  Μουσείο (της Ελένης Τοσίτσα), όπως και το κτίριο των φυλακών Αβέρωφ, το θωρηκτό Αβέρωφ, η στρατιωτική σχολή Ευελπίδων και το Εφηβείο.

Ο Γιαννιώτης Ιωάννης Δομπόλης όρισε με διαθήκη του να διαθέσει η Ελληνική Κυβέρνηση το κληροδότημά του για την ίδρυση Πανεπιστημίου στην Αθήνα με την επωνυμία «Καποδιστριακόν», προς τιμή του μεγάλου ανδρός και φίλου του Ιωάννη Καποδίστρια.

Ο Κωνσταντίνος Ζάππας εκτελεστής της διαθήκης του Ευάγγελου Ζάππα από το Λάμποβο της Β. Ηπείρου, φροντίζει για τη δημιουργία του κτηρίου των Ολυμπιακών εκθέσεων στο πλαίσιο της επανίδρυσης των Ολυμπιακών Αγώνων –όνειρο ζωής του Ευαγγέλη-το γνωστό Ζάππειο.

Ο ίδιος ιδρύει το Ζάππειο Παρθεναγωγείο στην Κων/πολη, Ανδριανούπολη, Αθήνα και Λάμποβο.

      Στη χορεία των Βορειοηπειρωτών Ευεργετών ανήκει και ο Χρηστάκης Ζωγράφος από το Κεστοράτι Αργυροκάστρου, που αναδείχθηκε μεγάλος τραπεζίτης στην Κων/πολη. Και ιδρυτής των Ζωγραφείων Ιδρυμάτων.

      

    Η Κορυτσά πρόσφερε τον Ιωάννη Μπάγκα, από την περιουσία του οποίου χτίστηκε το Μέγαρο Μεγάλου Αλεξάνδρου (Πλατεία Ομονοίας), το Μπάγκειον, κοινωφελή έργα και κληροδοτήματα τα οποία άφησε με αποδέκτη του δωρητηρίου συμβολαίου του τον Χαρίλαο Τρικούπη.

     Η Ριζάρειος Σχολή, όνειρο ζωής του Μάνθου Ριζάρη από το Μονοδένδρι πραγματώνεται από τον αδελφό του Γεώργιο για να μεταδίδονται στους μαθητές τα ελληνοχριστιανικά ιδεώδη και να μορφώνεται ο κλήρος.

Το Ορφανοτροφείο Χατζηκώστα στην Αθήνα από τον Γεώργιο Χατζηκώστα όπως και το ομώνυμο Νοσοκομείο στην πόλη μας και στο Μεσολόγγι.

      Το Ορφανοτροφείο Γεωργίου Σταύρου στα Γιάννενα έργο του μεγάλου Ευεργέτη, που ίδρυσε το πρώτο πιστωτικό ίδρυμα της χώρας και το διοίκησε για 27 έτη. Είναι αυτός που μαζί με το Ζώη Καπλάνη και τους Ζωσιμάδες έβαλαν το κεφάλαιο για τη δημιουργία της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος,

Ο Απόστολος Αρσάκης καταπνίγει το συναίσθημα προς την στενότερη πατρίδα μπροστά στο γενικό εθνικό καλό παραχωρώντας στην «Φιλεκπαιδευτική Εταιρεία» την ευθύνη της ίδρυσης του Αρσακείου Παρθεναγωγείου στην Αθήνα με τη μια και μόνη ευχή «το μικρόν χωρίον της καταγωγής του, η Χοταχόβα να κατασταθεί μιαν ημέραν μουσοτροφείον»

   

Ο Ζώης Καπλάνης, το μικρό ορφανό από το Γραμμένο, που πουλούσε ξύλα με το γαϊδουράκι στα Γιάννενα για να ζήσει, με τη βοήθεια του Παναγιώτη Χατζηνίκου γίνεται ο μεγαλέμπορος της Βλαχιάς και της Μόσχας και δεν ξεχνά τα άλλα ελληνόπουλα που λαχταρούσαν σαν κι αυτόν να μορφωθούν. Ιδρύει στα 1798 την Καπλάνειο Σχολή και τη θέτει υπό τη διεύθυνση του Αθανάσιου Ψαλίδα.

Κοντά σ’ αυτά τα ονόματα των ανδρών θα ήταν  παράλειψη αν δεν αναφέραμε τουλάχιστον ονομαστικά και γυναίκες ευεργέτιδες των Ιωαννίνων:

    Βλάχα Μαρία, Γοργόλη Παρασκευή, Καστρισόγια Ελισάβετ, Παπάζογλου Αγγελική, Τοσίτσα Ελένη, Ζωγράφου Ελένη, Ζώτου Αγγελική, Γεροκοστοπούλου Σεβαστή, Κόνη Ειρήνη, Χατζή Στεφανία, Βίμπλη Βιολέτα, Δαγκλή Βασιλική, Καλούδη Νίκη, Μολυβάδα Πολυξένη, Πασχίδη Έλλη, Τζαβέλλα Ισμήνη, Χατζή Αικατερίνη, Σαλαμάγκα Ηλέκτρα…και τόσες άλλες.

       Η ηπειρωτική ευποιία εμφανίζει διοικητικό πνεύμα αξιόλογο. Πολλοί ευεργέτες, ασχέτως προς το κληροδοτούμενο ποσό, διαπνέονται από διαθέσεις νοικοκυροσύνης, οργανώσεως, προβλεπτικότητος. Συχνά παραβλέπουν την πικρία που τους ποτίζει η κακή διαχείριση και η παραγνώριση της βούλησής τους και ως μεγάθυμοι επανέρχονται στο ιερό τάξιμό τους. 

      Ακόμη οι διαθήκες των γενναιόψυχων εκείνων υπήρξαν υπόδειγμα του πηγαίου χριστιανικού ήθους. Ο ηπειρώτης ευεργέτης ήλθε αρωγός του συνόλου του έθνους στις κρίσιμες στιγμές του. Οι άνθρωποι αυτοί πάντα είναι πολύ λίγοι. Είναι όμως μια θαυμαστή μαγιά.            

    Στη σημερινή κοινωνία της παντοδύναμης τεχνοκρατίας, του οικονομικού αδυσώπητου ανταγωνισμού και της καταναλωτικής απληστίας δεν ευνοείται η εμφάνιση ανθρώπων αφοσιωμένων σε αγαθοεργίες. Πλήττεται κάθε ιδέα κοινωνικού χρέους και προσφοράς προς την πατρίδα.

       Η ανθρωπότητα θα επιζήσει αν γίνει πιο σωστή στην καρδιά. Να μάθει να τιμά τα σπάνια σκεύη εκλογής που μέσα στην ιστορική διάρκεια επισημαίνουν στους ανθρώπους με σεμνότητα και επιμονή τον γνήσιο σκοπό του πολιτισμού, να δημιουργήσει καλύτερους ανθρώπους και πολίτες.

      Αυτούς περισσότερο από όλους, πρέπει να προβάλλουν τα βιβλία της Ιστορίας, και αυτών οι πράξεις μπορούν να κινήσουν τις ανθρώπινες ψυχές στο να σκέφτονται, αν όχι μόνο τους άλλους, τουλάχιστον και τους άλλους.

     Αυτών των σπάνιων ανθρώπων η ζωή και το έργο πρέπει να παρουσιάζονται πάντα με ανυποχώρητη υπομονή μπροστά στα μάτια των ανθρώπων και ιδιαίτερα των παιδιών και των νέων, που έχουν ακόμα τη δύναμη να θαυμάζουν και να αγανακτούν. Να λειτουργήσουν ως πρότυπα προς μίμηση για το ήθος και τη γνώση στα παιδιά και να τους βάλλουν βαθιά μέσα στην καρδιά τους.

         Να στεγάσουμε μέσα στην ψυχή μας εκείνους που μας στέγασαν.

             

             Εμάς, το έθνος και τις ελπίδες του.

Πηγή

ΣΚΛΗΡΟ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΟ ΠΟΚΕΡ ΣΤΗΝ ΑΥΛΗ ΜΑΣ

Μπορεί να μη προκαλεί θορυβώδη δημοσιότητα αλλά ήδη εξελίσσεται μια σκληρή αναμέτρηση Δύσης-Ρωσίας στο γειτονικό βαλκανικό τρίγωνο Μαυροβούνιο, Σερβία και Σκόπια με άμεσες επιπτώσεις στην γεωπολιτική θέση και σε στρατηγικά συμφέροντα της Ελλάδος. Για πρώτη φορά μετά το 2008 η Ατλαντική Συμμαχία απηύθυνε επίσημη πρόκληση στο Μαυροβούνιο να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ κατά την προσεχή Σύνοδο Κορυφής τον Ιούνιο στην Πολωνία. Ήδη το υπουργείο Εξωτερικών της Ρωσίας χαρακτήρισε την πρόσκληση «ένα ακόμη βήμα ανοικτής αντιπαράθεσης κατάφορτο με αποσταθεροποιητικές πιέσεις για το σύστημα ασφαλείας». Και ο Νμτίτρι Πεσκόφ, εκπρόσωπος του Προέδρου Πούτιν, δήλωσε ότι «η επέκταση του ΝΑΤΟ δεν μπορεί παρά να οδηγήσει σε ρωσικά αντίποινα». Ήδη δύο χρόνια ενωρίτερα κατά την Σύνοδο Κορυφής στο Κάρντιφ το 2014, ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέϊ Λαβφόφ είχε χαρακτηρίσει «πρόκληση» την συζήτηση για επέκταση του ΝΑΤΟ στα Δυτικά Βαλκάνια και τυχόν ένταξη των Σκοπίων. Ωστόσο, ο Πρωθυπουργός των Σκοπίων Νίκολα Γκρούεφσκι επισκέφθηκε επίσημα την Ουάσιγκτον όπου στις 11 Ιανουαρίου συναντήθηκε με τον Αντιπρόεδρο Τζο Μπάιντεν. Σύμφωνα με τις κυβερνητικές εφημερίδες των Σκοπίων, στη συνάντηση «συζητήθηκαν οι διμερείς σχέσεις και η διεύρυνση της συνεργασίας, η πολιτική κρίση στη χώρα, οι μεταρρυθμίσεις και οι δημοκρατικές διαδικασίες, θέματα ασφαλείας, η ονομασία και η ένταξη της χώρας στο ΝΑΤΟ και στην Ε.Ε.». Αντίθετα, μετά τη συνάντηση, το Γραφείο Τύπου του Αντιπροέδρου με λιτή ανακοίνωσή του περιορίσθηκε «στην άμεση ανάγκη» να τηρηθεί η συμφωνία που η Δύση επέβαλε στα κόμματα των Σκοπίων για έξοδο από την βαθιά τους κρίση και «να διασφαλισθεί η εγκυρότητα των εκλογών» που θα διεξαχθούν πρόωρα στις 24 Απριλίου. Την επομένη, όμως, ο Αμερικανός σύμβουλος εθνικής ασφαλείας Μπεν Ρόουντς «έθεσε ως όριο για την ένταξη της Μακεδονίας στο ΝΑΤΟ τον Ιούνιο». Αυτό σημαίνει ότι πριν τον Ιούνιο θα πρέπει να επέλθει η συμφωνία Αθηνών-Σκοπίων. Αμέσως μετά, στις 18 Ιανουαρίου ο Αντιπρόεδρος Τζο Μπάιντεν συναντήθηκε στο Νταβός με τον Πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα και «τόνισε τον σταθεροποιητικό ρόλο της Ελλάδος στην περιοχή». Συζήτησαν θέματα ασφαλείας και ενεργειακής συνεργασίας. Στο Νταβός βρέθηκε, επίσης, η σκληροτράχηλη Αμερικανίδα υφυπουργός Εξωτερικών Βικτώρια Νιούλαντ, αρμοδία για τις ευρωπαϊκές και ευρω-ασιατικές υποθέσεις, η οποία από εκεί πέταξε σε Βουλγαρία, Ρουμανία, Τουρκία και Λιθουανία που συμπληρώνουν την στρατηγική περικύκλωση της Ρωσίας. Πρόσφατα είχει επισκεφθεί την Αθήνα και την Κύπρο.

Το Μαυροβούνιο είναι μια μικρή χώρα με περίπου 750.000 κατοίκους και Στρατό δύο μόλις χιλιάδες. Στην περιοχή Σαντζάκ-Μετόχεια ζει ισχυρή μειονότητα Αλβανών που αντιπροσωπεύεται στη Βουλή με αλβανικό κόμμα. Αποσχίσθηκε το 2006 από τη Σερβία την οποία έτσι απέκλεισε από κάθε πρόσβαση στη θάλασσα. Στο αποτέλεσμα του σχετικού Δημοψηφίσματος αντέδρασαν βιαιότατα δεκάδες χιλιάδες πολίτες υπέρμαχοι της Σερβίας. Κατά το ένα τρίτο του πληθυσμού οι Μαυροβούνιοι αυτοδηλώνονται Σέρβοι. Την εξουσία μονοπώλησε ο ηγέτης του αποσχιστικού κινήματος Μίλος Τζουγκάνοβιτς παρ’ότι καταζητούμενος στην Ιταλία για μαζικό λαθρεμπόριο 1

τσιγάρων. Γι’ αυτό στη βαλκανική αργκό το Μαυροβούνιο ονομάζεται Malboroland! Τον Δεκέμβριο 2010 ο Τζουγκάνοβιτς εξαναγκάσθηκε σε παραίτηση κατηγορούμενος ότι, εκτός των άλλων, πούλησε όλο το κράτος σε Ρώσους επιχειρηματίες και μια Τράπεζα στον αδελφό του. Το 40% των ακινήτων περιήλθε στους Ρώσους. Ωστόσο, ο Τζουγκάνοβιτς επανήλθε διότι, χάρις στις τεράστιες ξένες επενδύσεις τουρισμού, μετά το ξεπούλημα, σημειώνεται εντυπωσιακή οικονομική άνοδος. Τον Οκτώβριο 2011 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρότεινε την έναρξη διαπραγματεύσεων για την ένταξη του Μαυροβουνίου στην Ε.Ε. και της Σερβίας. Η Μόσχα επηρεάζει ισχυρά την Ορθοδοξία, τη Σερβία όπου κατέχει την κρατική εταιρεία ενεργείας, την Σερβική Δημοκρατία της εύθραυστης Βοσνίας-Ερζεγοβίνης και τους Σέρβους του Κοσσυφοπεδίου. Ενεργοποίησε τους μηχανισμούς της που, υπό αστάθμητες προϋποθέσεις, μπορούν να ανατινάξουν την περιοχή. Ο Ορθόδοξος Πατριάρχης της Σερβίας, που έχει στη δικαιοδοσία του και το Μαυροβούνιο, ετάχθη υπέρ του Ομοδόξου Γένους. Χιλιάδες Μαυροβούνιοι κατήλθαν σε βίαιες διαδηλώσεις κατά του ΝΑΤΟ και του Τζουγκάνοβιτς. Η συμφωνία Σερβίας-Κοσσυφοπεδίου, όρος για τη σερβική ένταξη στην Ε.Ε., κρέμεται από μια κλωστή. Κοσοβάροι διαδηλωτές κατέβηκαν στους δρόμους εναντίον της και βουλευτές ρίχνουν βόμβες καπνογόνων μέσα στη Βουλή. Οι ντόπιοι Σέρβοι είναι έτοιμοι να τους απαντήσουν. Μια κίνηση της Σερβικής Δημοκρατίας μπορεί να διαλύσει την πολυεθνική Βοσνία. Εντωμεταξύ το όραμα της Μεγάλης Αλβανίας επεκτείνεται από τα Τίρανα στο Κοσσυφοπέδιο, στα Σκόπια, στο Σαντζάκ του Μαυροβουνίου και στο Πρέσεβο της Σερβίας. Προστάτης το Ομόδοξον Γένος των Ρώσων. Να γιατί ο Αμερικανός Αντιπρόεδρος ενώπιον του Αλέξη Τσίπρα εξήρε τον σταθεροποιητικό ρόλο της Ελλάδος στην πυρίκαυστη βαλκανική ενδοχώρα της. Το έμμεσο αλλά σαφέστατο μήνυμά του στην Αθήνα είναι μακριά από τη Ρωσία και ταχεία συμφωνία με τα Σκόπια. Υπό την ασφυκτική καθοδήγηση της Ε.Ε. και του ΝΑΤΟ στα Σκόπια τα κόμματα συμφώνησαν αναγκαστικά σε κάποιον στοιχειώδη εκδημοκρατισμό και σε πρόωρες εκλογές τον Απρίλιο. Υπό την βοή εγκληματικών σκανδάλων εκατέρωθεν σχηματίσθηκε κοινή κυβέρνηση αντιμαχομένων υπουργών, παραιτήθηκε ο Γκρούεφσκι και Πρωθυπουργός ανέλαβε ο υπαρχηγός του. Είναι βέβαιον ότι ακόμη μια φορά ο Γκρούεφσκι θα νικήσει, αλλά αβέβαιον ότι θα αναλάβει Πρωθυπουργός. Πληροφορίες, μη δυνάμενες να επιβεβαιωθούν, αναφέρουν ότι υπό την απειλή της Δύσης ο Γκρούεφσκι, αφού πανηγυρίσει και δικαιωθεί, θα αποσυρθεί με αντάλλαγμα την πλήρη ασυλία του. Εφ’ όσον τον διαδεχθεί Πρωθυπουργός ο σημερινός υπουργός Εξωτερικών Νίκολα Πόποφσκι, η άμεση συμφωνία με την Αθήνα φαίνεται πολύ πιθανή όπως επιθυμούν οι Αλβανοί κυβερνητικοί εταίροι Αχμέτι και Μπεσίμι που πρόσφατα επισκέφθηκαν ακόμη μια φορά την Αθήνα. Είναι ο κατάλληλος χρόνος της γεωπολιτικής. Και λυτρωτικό το αντάλλαγμα: άμεση ένταξη στο ΝΑΤΟ και ποταμοί ευρώ κατά την ανοικτή πια ενταξιακή πορεία προς την Ε.Ε. Μακάρι.

Ν. Ι. Μέρτζος

Με τον Πύρρο Σπυρομήλιο στους Αγίους Σαράντα

Του Κωνσταντίνου Γίγα

Το καλοκαιρι του 1958 πραγματοποίησα την τρίτη επίσημη αποστολή μου στους Αγίους Σαράντα στo πλαίσιο της Επιτροπής Καθαρισμού των στενών Κερκύρας απ’ τις νάρκες που είχαν βάλει οι Αλβανοί με συνέπεια την ανατίναξη των δύο αγγλικών αντιτορπιλικών, υπό τον πλοίαρχο (Β.Ν.*) Ε. Δημοτάκη, ως πρόεδρο, και τον αντιπλοίαρχο (Β.Ν.) Πύρρο Σπυρομήλιο, ως αντιπρόεδρο, όπως φαίνεται στο Φ/Α της έκθεσής μου της 4ης Αυγούστου 1958.
Στις 30 Ιουλίου το πρωί επιβιβαστήκαμε στην Κέρκυρα, επί του Βασιλικού Πλοίου, Πλωτάρχης «ΧΑΤΖΗΚΩΝΣΤΑΝΤΗΣ» μια 7μελής επιτροπή για την υπογραφή του Πρωτοκόλλου Καθαρισμού του στενού, και στις 10 π.μ. φθάσαμε στους Αγίους Σαράντα, γενέτειρά μου, και αγκυροβολήσαμε στο ιστορικό λιμάνι της Βορείου Ηπείρου. Μετά την αποβίβασή μας από το σκάφος, μας υπο¬δέχθηκαν ο πλοίαρχος «σύντροφος» Abdi Μati, αρχηγός του Αλβανικού Ναυτικού, που αργότερα εκτελέσθηκε ως κατάσκοπος της Ελλάδος (Τσάμης στην καταγωγή, από τη Θεσπρωτία) και ο δ/ντής του ΥΠΕΞ «σύντροφος» ΓΙΟΒΑΝΙ και άλλοι.
Στη συνέχεια επιβιβασθήκαμε σε αλβανικά αυτοκίνητα και μεταβήκαμε στην ανατολική πλευρά της πόλεως, στο ξενοδοχείο «ALBTURIST» επί της οδού Αγίων Σαράντα-Τσούκα, όπου και καταλύσαμε τα μέλη της Ελληνικής Επιτροπής.

Η επίσκεψη στον ιερό ναό Αγίου Χαράλαμπου

Το απόγευμα περί ώραν 7 επισκέφθηκα, μαζί με το Σημαιοφόρο του πλοίου, τον Ιερόν Ναόν του Αγίου Χαραλάμπους, όπου συνάντησα το.... Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ...

ΚΟΜΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ: ΚΑΝΕΝΑΣ ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟΣ ΜΕ ΕΚΕΙΝΟΥΣ ΠΟΥ ΠΑΙΖΟΥΝ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

Ορμώμενοι από τις  σημερινές αναφορές  που έγιναν σε μια διευρυμένη συνεδρίαση του Σοσιαλιστικού Κόμματος με τη συμμετοχή εκπροσώπων από τις Περιφέρειες του Νότου Αυλώνας και Αργυροκάστρου σχετικά με την  πολιτική κατάσταση στο χώρο της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας, προβαίνουμε στην ακόλουθη δήλωση για να εκφράσουμε την ανησυχία και ταυτόχρονα την αποχή μας από την ανούσια αντιπαράθεση μεταξύ του βουλευτή του Σοσιαλιστικού Κόμματος Κώτσιου Κοκεδήμα και του προέδρου του ΚΕΑΔ Βαγγέλη Ντούλε.

Το Κόμμα των Ελλήνων διασαφηνίζει εξ αρχής  την πάγια πολιτική θέση και φιλοσοφία του, η οποία έχει στη βάση της τους αγώνες για τη δόμηση μιας δημοκρατικής, ευρωπαϊκής κοινωνίας που να προστατεύει τα Δικαιώματα της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας  στις διατάξεις των νόμων και συμβάσεων που τα παρέχουν. Ταυτόχρονα δηλώνουμε απερίφραστα τη θέση του κόμματος ΕΕΜΜ-ΜΕΓΚΑ, ότι ποτέ στην πορεία του δεν έγινε και δεν πρόκειται να γίνει δορυφόρος καμίας άλλης πολιτικής δύναμης, αλλά πιστό στην αποστολή που ανέλαβε από την ίδρυσή του, θα εκφράζεται ξεκάθαρα, χωρίς  υστεροβουλίες και με σωστή στρατηγική που στοχεύει στην εφαρμογή των βασικών δικαιωμάτων και ελευθεριών της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας στην Αλβανία.

Τέτοιες δηλώσεις, σύμφωνα με τις οποίες  κάποιοι απαρνιούνται την ύπαρξη Ελληνικής Μειονότητας στη Χιμάρα, δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα και προσβάλλουν της ελληνική μειονότητα. Αυτές εξυπηρετούν ιδιοτελή πολιτικά συμφέροντα και στοχεύουν στην υπονόμευση της ισορροπίας και της συμβίωσης μεταξύ των δύο λαών.

Οι λόγοι που την περασμένη χρονιά οδήγησαν το Κόμμα μας σε συνεργασία με το Σοσιαλιστικό στο Δήμο Φοινίκης  δεν σχετιζόταν με τη διάλυση του Κόμματος Ντούλε, αλλά με την επιδίωξή μας να προσφέρουμε στους Έλληνες της περιοχής μια άλλη φιλοσοφία στη αυτοδιοίκηση που θα οδηγούσε στην ανάπτυξη και την επίλυση των πολύχρονων συσσωρευμένων προβλημάτων.

Ας λύσουμε πρώτα τα θέματα  υφαρπαγής των περιουσιών μας με πλαστά έγγραφα και με την έγνοια των κρατικών αρχών και των  οργάνων της δικαιοσύνης, ας  μεριμνήσουμε για την εξασφάλιση εκπαιδευτικών για την εκμάθηση της μητρικής γλώσσας των παιδιών μας, ας προμηθεύσουμε επιτέλους με πιστοποιητικά ιδιοκτησιών τους πολίτες μας, ας προσφέρουμε στους πολίτες μας τα ελάχιστα της επιβίωσης επενδύοντας στις υποδομές, για νερό, ηλεκτρική ενέργεια, ας τους προσφέρουμε ασφάλεια και αξιοπρέπεια τα οποία υπολείπονται.

Αυτοί είναι οι στόχοι και τα ιδεώδη μας  και δεν πρόκειται να συμβιβαστούμε ποτέ με εκείνους που  συνηθίζουν να παίζουν μικροπολιτικά παιχνίδια εις βάρος των Ελλήνων         σ’ αυτή τη χώρα.

ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ

'Αγιοι Σαράντα 29.01.2016

Ο Κ. Kokedhima για Ελλάδα - Αλβανία στο ITV - Koço Kokëdhima intervistë në kanalin e Janinës

Deputeti socialist i qarkut Vlorë, Koço Kokëdhima, i ka dhënë një intervistë televizionit lokal “Janina” në Greqi, përmes të cilës ka përcjellë disa qëndrime të Tiranës zyrtare në raportet me fqinjin e Jugut. Kokëdhima flet së pari për ekzistencën e Ligjit të Luftës, i cili është abroguar nga kryeministri në vitin 1987, por nuk është ratifikuar nga Parlamenti. Kokëdhima thotë se ekzistenca e këtij ligji pengon shumë shtetas shqiptarë që të kërkojnë të drejtat e tyre përmes teknikave ligjore në Greqi. Një interpretim arbitrar ky gjithsesi. Kur vjen puna te diskutimi mbi atë që njihet si çështja “Çame”, Kokëdhima ka nënvizuar se qëndrimi zyrtar duhej të përcillej nga Ministria e Jashtme. Duke dhënë opinionin e tij si deputet i Parlamentit, ai ka theksuar për këtë temë se: “Unë mendoj se çamët kanë të drejta jo pretendime. Që nuk duhen refuzuar apo paragjykuar politikisht dhe...atyre u duhet dhënë mundësi që këto të drejta t’i mbrojnë në mënyrë tekniko-ligjore. Si të gjithë qytetarët e tjerë, grekë ose jo grekë”. Ky moment ka rëndësi, pasi ai vjen ndesh me pikëpamjen e avancuar pak ditë më parë të kreut të PDIU-së, Shpëtim Idrizi se “çështja “Çame” është një çështje politike”. Më tej Kokëdhima ka deklaruar se minoriteti grek në Shqipëri gëzon të drejta të plota, se reforma e fundit territoriale i dha dy njësi administrative këtij komuniteti që mund të përmbushë kështu të drejtat e autonomisë lokale. Lidhur me marrëveshjen e detit, Kokëdhima deklaroi se ajo duhet rinegociuar.

πηγή

Προκλήσεις και προσβολές κατά των Χιμαραίων από Ράμα και Κοκδήμα

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Συνεχίζονται οι προκλήσεις και η προσβολή των Χειμαρριωτών από την κυβέρνηση, τον Πρωθυπουργό και κυρίως από τον Κοκδήμα.

Στις 29/01/2016, πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση του Σοσιαλιστικού Κόμματος στον Αυλώνα, παρουσία όλων των στελεχών του ΣΚ της περιφέρειας Αυλώνα, των βουλευτών αλλά και του ίδιου του Πρωθυπουργού.

Ο βουλευτής της περιοχής Κότσο Κοκδήμα, θέλοντας να απαντήσει στην ανακοίνωσή μας στις 24/01/2016 με την οποία του απευθύναμε συγκεκριμένες καταγγελίες σχετικά με τις πρακτικές της αλβανικής κυβέρνησης και της τοπικής αυτοδιοίκησης οι οποίες παραβιάζουν τόσο την αλβανική νομοθεσία όσο και τις διεθνείς συμβάσεις τρομοκρατώντας και ασκώντας πιέσεις σε βάρος της ελληνικής εθνικής μειονότητας της Χειμάρρας, υπέπεσε σε νέο και μεγαλύτερο ατόπημα. Αυτή τη φορά επιτέθηκε και προσέβαλλε με ανεπίτρεπτους χαρακτηρισμούς τον λαό της Χειμάρρας. Συγκεκριμένα, στην ομιλία του ανέφερε ότι στην Χιμάρα δεν ζει κανείς πολίτης ελληνικής καταγωγής. Το δικαίωμα του να προσδιορίζεται (ως υπερήφανος Αλβανός ο ίδιος), δεν το αναγνωρίζει στους υπόλοιπους πολίτες που υπερηφανεύονται για την ελληνική τους καταγωγή, ξεχνώντας ότι οι εποχές που το κόμμα αποφάσιζε για την εθνικότητα και την συνείδηση έκαστου πολίτη έχουν περάσει ανεπιστρεπτί.

Με τον προκλητικό του λόγο, προσπάθησε να θέσει απέναντι στην κοινότητά μας τον αλβανικό λαό ξεχνώντας ότι είμαστε Αλβανοί πολίτες ελληνικής καταγωγής, συνεπείς ως προς τις υποχρεώσεις μας στο αλβανικό κράτος (σεβόμενοι τον νόμο, φορολογούμενοι κτλ), κάτι που δεν συμβαίνει με τον ίδιο αφού είναι γνωστό ότι εκκρεμεί εις βάρος του υπόθεση στο Συνταγματικό Δικαστήριο για αποπομπή του από το βουλευτικό σώμα.

Οι εθνικιστικές του κραυγές έχουν ως μόνο στόχο, να υποκρύψουν και να δικαιολογήσουν στον αλβανικό λαό την διαφθορά, την αρπαγή περιουσιών, τις παρανομίες που διαπράττει στην περιοχή η αλβανική κυβέρνηση με πρωταγωνιστή τον ίδιο.

Στο σημείο αυτό θα θέλαμε να καταγγείλουμε την στάση των ελληνικής καταγωγής παρευρισκομένων βουλευτών, δημάρχων και στελεχών του Σοσιαλιστικού Κόμματος που όχι μόνο δεν αντέδρασαν αλλά και χειροκροτούσαν.

Προσπαθώντας να δικαιολόγηση τα αδικαιολόγητα σε αποστροφή του λόγου του ανέφερε: «Τα κτίρια που κατεδαφίσαμε ανήκουν σε τρις Αλβανικές οικογένειες, Gjicali, Γκιόκας και Μπένος» λες και του έχει δώσει κανείς το δικαίωμα να αυθαιρετεί εναντίον των αλβανικής καταγωγής πολιτών.

Είναι τιμή για την Οργάνωση μας που δυο από τις τρεις οικογένειες επέλεξαν εμάς για να ακουστεί η φωνή τους και απαντάνε στον κύριο Κοκδήμα με τα εξής: Είμαστε Αλβανοί και Έλληνες πολίτες που ασκούσαμε την οικονομική μας δραστηριότητα καθόλα νόμιμα τις τελευταίες δεκαετίες και υπερήφανοι που είμαστε Ελληνικής καταγωγής.

Οι προσπάθειες συκοφάντησης και τρομοκράτησης του λαού της Χειμάρρας όχι μόνο δεν θα πετύχουν τον στόχο τους, αλλά μας πεισμώνουν και μας κάνουν πιο ισχυρούς στον αγώνα για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων μας.

28/01/2016

ΟΜΟΝΟΙΑ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΧΕΙΜΑΡΡΑ

Πηγή: http://www.himara.gr

Η εκπομπή "Βόρειος Ήπειρος Σήμερα" με την συνέντευξη του προέδρου της Ομόνοιας Λεωνίδα Παππά

Ακούστε την εκπομπή "ΒΟΡΕΙΟΣ ΗΠΕΙΡΟΣ ΣΗΜΕΡΑ" που επιμελείται και παρουσιάζει ο Εθνικός Σύλλογος Βόρειος Ήπειρος 1914, της Δευτέρας 25 Ιανουαρίου 2016.

Στην δεύτερη ώρα της εκπομπής η εφ' όλης της ύλης συνέντευξη του προέδρου της Ομόνοιας Λεωνίδα Παππά.

Ο ναός της Παναγίας στο Λάμποβο του Σταυρού - Kisha e Shën Mërisë, Labovë e Kryqit

Ένας από τους παλαιότερους ναούς στη Β Ήπειρο. Κάποτε κρατούσε ιερό κειμήλιο που πιστεύεται πως ήταν ένα κομμάτι από το πραγματικό Σταυρό του Χριστού. Ο ναός είναι βυζαντινός με ψηλό τρούλο στο κέντρο,  με το κύριο ναό και τις κλίτες να δημιουργούν ένα εγγεγραμμένο σταυροειδές ναό. Έχει τουλάχιστον 9 ζώνες αγιογραφημένες στα εσωτερικά τοιχώματα. Ο ναός στην σημερινή του μορφή διαμορφώθηκε κατά το 13-το αιώνα κατά την εποχή του Δεσποτάτου της Ηπείρου, αν και τα παλαιότερα θεμέλια φτάνουμε μέχρι την εποχή του Αυτοκράτορα Ιουστινιανού κατά τα έτη 527-565 μ Χ

...........

Një nga më të vjetrat në Shqipëri. Dikur përmbante një relike të shenjtë që besohej se ishte pjesë e kryqit të vërtetë të Krishtit. Ndërtesa është tipike bizantine me një kupolë të lartë qendrore, me navën dhe aislet e ndërtuara në mënyrë që të krijojnë figurën e kryqit. Ka të paktën 9 nivele të dallueshme afreskesh të pikturuara në sipërfaqen e mureve të brendshme. Kisha, siç shihet sot, është kryesisht ndërtim i shekullit të 13-të dhe kohës së Despotatit të Epirit, megjithëse një themel fillestar mund të shkojë thellë në kohën e Perandorit Justinian në vitet 527-565 e.s..

πηγή

Οι Τρεις Ιεράρχες και σύγχρονοι προβληματισμοί.

Οικολογική Κρίση και οι Τρεις Ιεράρχες from Pelasgos Koritsas

Εκπαιδευτική Κρίση και Τρεις Ιεράρχες from Pelasgos Koritsas

Οικονομική Κρίση, Οικονομικοί Κρίσοι from Pelasgos Koritsas

Θάνατος και Ζωή στους Τρεις Ιεράρχες, from Pelasgos Koritsas

H φυλάκιση του Σπύρο Ξέρα, η απούσα δικαιοσύνη και η εθνική καταγωγή του. - Arrestimi i Spiro Kserës, drejtësia e munguar dhe përkatesia etnike e tij

Του Παναγιώτη Μπάρκα, δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΤΕΜΑ 01.02.2016 Προχθές συνελήφθη ο Σπύρος Ξέρας αλβανικής και ελληνικής υπηκοότητας και ελληνικής εθνικότητας, τέως βουλευτής του Δημοκρατικού Κόμματος και πρώην Υπουργός στην τελευταία κυβέρνηση του Σαλί Μπερίσια. Σήμερα, (δλδ χθές) το πρωτοδικείο Τιράνων δέχτηκε την πρόταση της εισαγγελίας και αποφάσισε η εκδίκασή του Ξέρα να γίνει όντας εκείνος κρατούμενος στη φυλακή.  Ναι, αληθεύει, ότι η φυλάκισή του είχε έντονο απόηχο και είναι πολύ λογικό. Μετά από 23 χρόνια, όταν φυλακίστηκε ο Φάτος Νάνο, (χωρίς να αναφερθούμε στα πρώην μέλη του Πολίτ Μπυρό), είναι το δεύτερο υψηλόβαθμο κρατικό στέλεχος που καταλήγει πίσω από τα κάγκελα. Εκ΄ πρώτης όψεως η πράξη αυτή φαίνεται ότι εξυπηρετεί στο μέγιστο τη δηλωμένη υπόθεση για την πάταξη της κρατικής διαφθοράς. Τα μηνύματα που φέρει η μέχρι τώρα εμπειρία μηνύουν ότι επιδιώκεται ώστε η υπόθεση να τραφεί με θύματα και με κρίκους που δεν αποτελούν μέρος του πραγματικού εγκεφάλου στο σύστημα διαφθοράς, (δηλαδή, να τραφεί με κρίκους που δεν μπορούν να προκαλέσουν το φαινόμενο ντόμινο, ή έκρηξη), με φαπτόμενες με το σύστημα αυτό και που δεν μπορεί να παράγουν αντίσταση λόγω της καταγωγής. Δύο στιγμές που απορρέουν από τη διαδικασία στην απόφαση του πρωτοδικείου Τιράνων για τη φυλάκιση του Ξέρα μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσης, - το γεγονός ότι για περισσότερο από ένα χρόνο ανακρίσεων ο Ξέρας δεν εκλήθη στην εισαγγελέα για να καταθέσει ούτε μια φορά και ότι εκείνος είχε όλες τις δυνατότητες να απομακρύνονταν εκτός χώρας για να απόφευγε τη δυσμενή αυτή θέση, όπως έχουν πράξει πολλοί άλλοι κρατικοί λειτουργοί, αλλά τον συλλάβανε έξω από το σπίτι του όταν μόλις είχε επιστρέψει από την Ελλάδα, -δημιούργησαν προηγούμενο που προδικάζει και την έκβαση της δίκης, που μόλις άρχισε.  Σε σχέση με την τελευταία διαπίστωση επιβεβαιώθηκε και μια φορά ότι το να είσαι Έλληνας μειονοτικός και σε υψηλές κρατικές θέσεις αποτελεί μεγάλο ρίσκο, διότι πληρώνεις για άλλους και για εκείνο που είσαι, περισσότερο απ΄ αυτό που κάνεις. Στην ιστορία του, αρχίζοντας από τις κυβερνήσεις του Ζώγκου, ιδιαίτερα κατά την κομμουνιστική περίοδο, αλλά και κατά την μεταπολίτευση, η ελληνική μειονότητα έχει δοκιμάσει σε δεκάδες περιπτώσεις, ότι οι υπηρεσίες των Ελλήνων στον κρατικό μηχανισμό αποτέλεσε ρίσκο θυσίας στην υπηρεσία της πολιτικής κυριαρχίας. Στη σκέψη έρχεται ο Λευτέρης Τάλλιος, ο Μανόλης Κονόμης, ο Μιχάλης Γιώργης, Ο Μιλτιάδης Παπάς και άλλα ονόματα υψηλού βεληνεκούς από την ελληνική μειονότητα. Εννοείται, από άποψη βεληνεκούς δεν μπορεί να συγκριθεί ο Σπύρος Ξέρας, λόγου χάρη με τον Μανόλη Κονόμη, αλλά οι ίδιες θέσεις του βουλευτή και υπουργούν τους εξισώνουν ιστορικά. Ασφαλώς, και η αιτία τιμωρίας τους διαφοροποιεί. Ο δικτάτορας Χότζα φυλάκισε 20 χρόνια τον Μανόλη Κονόμη, διότι εκείνος ως Υπουργός Δικαιοσύνης της Αλβανίας δεν παραδέχτηκε την πολιτικοποίηση της δικαιοσύνης. Ο Σπύρος Ξέρας κατηγορείται για διαφθορά από μια δικαιοσύνη για την οποία οι πάντες ζητούν την απαλλαγή από το έγκλημα και τη διαφθορά.  Δεν επιδιώκω με τίποτε να είμαι ο υπερασπιστής της ενοχής του Ξέρα, αν υπάρχει. Αλλά από την άλλη πλευρά, όλοι καταλαβαίνουν ότι, και στην περίπτωση που η κατηγορία επιβεβαιωθεί, τις δημοπρασίες που αποτελούν το αντικείμενο κατηγορίας εις βάρος του έγιναν παράνομες με εντολή άλλων και για λογαριασμό της προεκλογικής εκστρατείας του Δημοκρατικού Κόμματος. Από την οπτική αυτή γωνία ο Ξέρας είναι θύμα και ηθικός αυτουργός αλλά με ποινικές ευθύνες. Δηλαδή θα του τεθεί το κεφάλι στο σινί , όπου το Δ. Κόμμα μπορεί να προσφέρει και το σινί. Η αντίδραση του Δ. Κόμματος βεβαιώνει την λογική αυτή. Καμιά θεσμική πολιτική υπεράσπιση από το κόμματου ανεξαρτήτως, που αυτός συνελήφθηκε ως πολιτικό πρόσωπο. Στην προκειμένη περίπτωση δεν τίθεται θέμα δικαιολογίας από μέρος του Δ. Κόμματος, ότι από τη στιγμή που οι διεθνείς φορείς ζητούν επίμονα την καταδίκη διεφθαρμένων υψηλόβαθμων κρατικών στελεχών, το Δ. Κόμμα δεν μπορεί να ενοχοποιηθεί υπερασπιζόμενο τον Ξέρα. (Στην ουσία το Δ. Κόμμα μέσω της επίσημης δήλωσής του δέχτηκε την ενοχή του Ξέρα και ζητάει δίκαιη ανάκριση και εκδίκαση της υπόθεσης;;;!!! Και το απαιτεί αυτό από μια δικαιοσύνη την οποία κατηγορεί για έλλειψη ή πληρωμένης δικαιοσύνης. Όλο αυτό το σκηνικό μοιάζει με φόρμουλα συμβιβασμού όπου η καταδίκη του Ξέρα να εξυπηρετήσει τη δυνατότητα να μη θιχτούν οι βασικοί ένοχοι της κρατικής διαφθοράς. Η διαφορετική στάση, ή στη δική του γραμμή, που τήρησε ο πρώην πρωθυπουργός Σαλί Μπερίσια, δεν αλλάζει τίποτε στη λογική της ευρείας συνεννόησης σε υπεράσπιση του πραγματικού συστήματος διαφθοράς.)  Είναι πολύ εύκολο να κατανοηθεί, διότι είναι γνωστό, ότι η κρατική διαφθορά και κλοπή, τόσο στο παρελθόν όσο και στο παρόν είναι σε ασύλληπτα μεγέθη. Στο σκεπτικό αυτό, τα στοιχεία που αναφέρονται εις βάρος του Ξέρα είναι γελοία συγκριτικά με εκείνα των άλλων υψηλών κρατικών λειτουργών. Είναι επίσης, γνωστό ότι μηνύσεις και κατηγορίες στα κρατικά όργανα δικαιοσύνης και στα ΜΜΕ, έχουν γίνει για πολλά υψηλόβαθμα τέτοια στελέχη …. όμως το ψύχος των χειροπεδών της αστυνομίας δοκίμασε πρώτος ο έλληνας μειονοτικός Σπύρος Ξέρας. Αρκεί έστω και μόνο αυτό το στοιχείο ώστε και σάμπως πραγματική να είναι η κατηγορία εις βάρος του Ξέρα, ή αληθές το γεγονός ότι θα ακολουθήσουν συλλήψεις και άλλων υψηλόβαθμων στελεχών, η διαδικασία αυτή δεν μπορεί να άρχιζε με τον Ξέρα.  Τα στοιχεία αυτά από κοινού με την πικρή εμπειρία της πολιτικής δικαιοσύνης στη χώρα, εξουδετερώνει την νομιμότητα της αγριότητας αυτής της δικαιοσύνης κατά του Ξέρα. Μουντότερη θα είναι η εικόνα της δικαιοσύνης, σε περίπτωση που δε θα ακολουθήσουν συλλήψεις άλλων ανώτατων στελεχών με πιο δραστική και πολλαπλή διαφθορά. (!) Τότε η υπόθεση Ξέρα θα αποτελεί μια επιλεκτική περίπτωση που θα μεταφέρει πολλά αρνητικά μηνύματα και θα προκαλέσει άλλες καταστάσεις.  Το συμπέρασμα αυτό δεν στηρίζεται μόνο στη μέχρι τώρα εμπειρία, αλλά και στο στοιχείο «της Παρασκευής» που επέλεξε η εισαγγελία για την εφαρμογή από την αστυνομία του εντάλματος συλλήψεως του πρώην υπουργού. Στην περίπτωση του Ξέρα η επιλογή της Παρασκευής δε συμβαδίζει με τις άλλες περιπτώσεις, όπου η επιλογή της ημέρας αυτής για μια όποια θορυβώδη σύλληψη γινόταν με σκοπό να μεσολαβούσαν οι μέρες ανάπαυσης που ακολουθούν, για να αποφθεχτούν οι όποιες αντιδράσεις. (Δηλαδή δεν είχε σημασία η ταχτική αυτή, διότι για το Ξέρα δεν υπήρξαν αντιδράσεις) Ο Ξέρας πρέπει πλέον να έχει αντιληφτεί ότι η μάχη με τη δικαιοσύνη θα είναι μια προσωπική υπόθεση. (Το «λάθος» του Ξέρα έγκειται στο γεγονός ότι ενώ γνώριζε πως υπήρχε προ πολλού ανοιχτή μια ποινική υπόθεση εις βάρος του, ούτε τόσκασε, ούτε εξαγόρασε το κλείσιμό της) Η άρνηση του Ντούλε να τοποθετηθεί σχετικά, μάλιστα και όταν ρωτήθηκε από τους δημοσιογράφους είναι ένας επιπλέον κακός οιωνός για τον Ξέρα. Ο Ντούλες είναι πρόεδρος του Κόμματος για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα στην Αλβανία, είναι βουλευτής με κοινή καταγωγή από ένα γειτονικό χωριό με τον Ξέρα. (Όποιος γνωρίζει έστω και λίγο την ιστορία της εθνικής ελληνικής μειονότητας μια τέτοια στάση θυμίζει τις περιπτώσεις όταν ο κομμουνιστής δικτάτορας χρησιμοποιούσε έλληνες μειονοτικούς για να εξουδετερώσει τους αντιπάλους του επίσης έλληνες. Η μη τοποθέτηση του Ντούλε τον καθιστά υπεύθυνο σε έναν τέτοιο ρόλο, τον οποίο όμως αυτός τον αναλαμβάνει για χυδαίους και προσωπικούς λόγους και διόλου ξεκινώντας από κάποιες αρχές.) Σε ένα τελευταίο σημείο της ανάλυσης, φαίνεται ότι κάποιοι έχουν υπολογίσει ότι η ίδια η ελληνική μειονότητα δε θα αντιδράσει, θα αδιαφορήσει προς την πράξη αυτή (η αυξημένη παρουσία της αστυνομίας κατά τη σύλληψη Ξέρα, μιλάει περί του αντιθέτου), ότι η ελληνική μειονότητα ξέρει να αποστασιοποιείται από τη διαφθορά και τους παραβάτες του νόμου, και όταν αυτοί είναι δικοί της άνθρωποι. Αληθές είναι ότι οι πολιτικοί εκπρόσωποι της ε. μειονότητας, περίπτωση Ντούλε, έχουν τους δικούς τους λόγους να μη αντιδράσουν. Αληθές είναι όμως και το γεγονός ότι στην προκειμένη περίπτωση η ελληνική μειονότητα αισθάνεται περιθωριοποιημένη. Και η περιθωριοποίηση αυτή δεν εκδηλώνεται με την αύξηση των μετοχών του Ξέρα μεταξύ τους, αλλά με την επανάκληση από τους έλληνες μειονοτικούς των δυσφημιστικών εμπειριών του παρελθόντος, λόγω εθνικότητας. Τέλος Αργυρόκαστρο 31.01.2016

Nga Panajot Barka Pardje u arrestua Spiro Kserën, me shtetësi shqiptare e greke dhe kombësi greke, ish deputet i PD-së dhe ish ministër i qeverisë së fundit të kryeministrit Sali Berisha. Sot gjykata e Tiranës pranoi kërkesën e prokurorisë dhe vendosi masën e sigurisë arrest me burg. Po, është e vërtetë se arëstimi i Kserës bëri shumë bujë dhe është mëse e logjikshme. Pas 23 vjetesh, kur u arrëstua Fatos Nano, (pa zenë në gojë ish Byroistët), është zyrtari i dytë i lartë i nomeklaturës shtetërore që përfundon në pranga. Në pamje të parë ky akt duket se i shërbën maksimalisht kauzës së deklaruar të luftës kundër korrupsionit shtetëror. Mesazhet që vijnë nga përvoja e deritanishme flet se kauza synohet të ushqehet me koka turku dhe me hallka që nuk janë pjesë të sistemit të vërtetë kupolar, (pra, të ushqehet me hallka që nuk mund të prodhojnë efekte domino, apo fondanë) por tagente të këtij sistemi dhe që nuk mund të prodhojnë rezistencë për shkak edhe të origjinës së tij. Dy momente që rrjedhin nga procesi i vendimarrjës së gjykatës për masën e sigurisë, – ajo që për më shumë se një vit hetimesh Ksera nuk u thirr nga prokuroria asnjëherë për t’u pyetur dhe fakti se ai i kishte të gjitha mundësitë të largohej jashtë shtetit si shumë shtetarë të tjerë, por e arëstuan jashtë shtepisë dhe i sapo kthyer nga Greqia, krijuan handikapin edhe në aspektin procedurial të procesit të sapo nisur gjyqësor. Në lidhje me këtë konstatim të fundit u vërtetua edhe një herë se fati i të qenit minoritar grek dhe në pozita të larta shtetërore është me një risk të lartë se paguan për të tjerët dhe për atë që je, më shumë se për atë që bën. Në historinë e vet, duke filluar nga qeveritë e Zogut, sidomos përgjatë diktaturës komuniste, por edhe në atë post komuniste, minoriteti grek ka provuar me dhjetra raste ku shërbimi i ofruar në strukturat shtetërore përbënte një risk flijimi në shërbim të sundimit politik.Në vëmendje vijnë Lefter Tallio, Manol Konomi, Mihal Jorgji, Miltiadh Papa e të tjerë emra të kalibrit të lartë nga minoriteti etnik grek. Kuptohet që nga pikëpamja e kalibrit, nuk mund të krahasohet Spiro Ksera, ta zemë me Manol Konomin, por funksionët e njejta, deputet e ministër, i barazojnë ata në aspektin historik. Edhe shkaku i denimit i diferencon. Diktatori Hoxha e rasi në burg për 20 vjet Manol Konomin se ai, si ministër i drejtësisë shqiptare, nuk pranoi politizimin e saj. Spiro Ksera akuzohet për korrupsion nga një drejtësi për të cilën të gjitha palët kërkojnë të dekriminalizohet dhe të pastrohet nga korrupsioni. Nuk dua kursesi të bëhem mbrojtës i fajit të Kserës nëse ai egziston. Por nga ana tjetër, të gjithë e kuptojnë se, edhe nëse akuza është e vërtetë, tenderi apo tenderat që përbëjnë objekt akuze ndaj tij u zhvillua(n) me shkelje të ligjit me urdhër të tjetërkujt dhe për llogari të fushatës elektorale të PD-së. Në këtë kendvështrim Ksera është viktimë dhe fajtor moral, por me përgjegjesi penale. Pra të kthehet në kokë turku, ku PD-ja mund të ofrojë edhe sininë. Reagimi i PD-së vërteton analizën e mësipërme. Asnjë mbrojtje politike institucionale për Kserën nga partia e tij edhe pse ai u arrëstua si person politik. Dhe këtu nuk shtrohet çeshtja e shfajësimit nga ana e PD-së, se në kushtet kur nga faktorët ndërkombëtarë kërkohet dënimi i funksionarëve të lartë të korruptuar, PD-ja nuk mund të kompromentojë vetën me mbrojtjen e Kserës. (Në fakt PD-ja nëpërmjet deklaratës së vet e pranoi fajin e tij dhe kërkoi hetim dhe gjykim të drejtë ?!! Dhe e kërkon këtë nga një drejtësi që e akuzon për padrejtësi ose drejtësi të paguar. E gjithë kjo duket si një formulë kompromisi që denimi i Kserës të shërbëjë si një mundësi që të mos preken përgjegjesit kryesorë të sistemit të korrupsionit shtetëror. Qëndrimi ndryshe, ose në linjën e vet, i mbajtur nga ish kryeministri Sali Berisha nuk ndryshon asgjë në arsyetimin për një konsensus me hapje te gjerë në mbrojtje të sistemit ) Eshte fare e lehtë të kuptohet kjo, pasi dihet, se korrupsioni dhe vjedhja shtërore, si në të shkuarën dhe në të tashmën është galopan. Në këtë sens, shifrat e artikuluara në ngarkim të Kserës janë qesharake para atyre të zyrtarëve të tjerë të lartë. Eshtë gjithashtu e ditur se padi dhe akuza në organe shtetërore të drejtësisë, apo edhe në medja janë bërë për shumë syresh…. por ftohtësinë e byzilikëve të policisë e të drejtesise po i provon i pari, minoritari grek Spiro Ksera. Mjafonte vetem kjo, që edhe nëse është e vërtet akuza për Kserën, apo e vërtetë se do të ketë dhe arrestime të tjera funksionarësh të lartë, ky proces të mos fillohej me Kseren. Pikërisht këto fakte bashkë me përvojën e hidhur të afërme dhe të largët të drejtësisë politike neutralizon lergjitimitetin e ashpërsisë së kësaj drejtësie ndaj Kserës. Aq me i rendë do të jetë imazhi për drejtësinë nëse në të ardhmen nuk do ketë arrëstime të tjera zyrtaresh të lartë me korrupsion shumë më drastik e të shumëfishtë. (!) Atëherë çeshtja Ksera do të përbëjë një rast selektiviteti që do të përcjellë shumë mesazhe negative dhe që do të provokonte situata të tjera). Ky kongluzion nuk  mbështetet vetëm te përvoja e deri tanishme, por edhe te detaji i ditës së premte të zgjedhur nga prokuroria për zbatimin e urdhër arëstit të ish ministrit. Në rastin e Kserës zgjedhja e së premtes nuk shkon paralelisht me rastet e tjera, që pushimet e fund javës që pasojnë të premten të shfrytëzohen për të mënjanuar reagimet e ndryshme. Ksera duhet ta ketë kuptuar tanimë se beteja me drejtësinë do të jetë personale. (“Gabimi” i tij qendron tek fakti se e dinte padinë e dyfisht ndaj tij shumë kohë para vendimit të arëstit dhe as u arratis dhe as u përpoq të blinte pushimin e çeshtjës penale.) Mos prononcimi i Dulës ishte një ogur i keq për të. Dulja është kryetar i partisës së të drejtave të njeriut në Shqipëri, është deputet dhe me origjinë të përbashkët nga një fshat ngjitur me Kserën. (Kush njeh pak nga historia e minoritetit një qendrim i tillë të kujton rastet kur diktatori komunist përdorte minoriatrët për të eliminuar kundërshtarët e tij minoritarë grekë. Mosprononcimi i Dulës e ngarkon me një rol të tillë. Por që e ndërmerr për arsye banale e personale dhe aspak parimore) Në një pikë të fundit, duket se është menduar se edhe vet minoriteti do të tregohet intiferent ndaj këtij akti, (prania e shtuar e policisë gjatë arëstimit tregoi të kundërtën), se minoriteti di të distancohet nga korrupsioni dhe nga shkelësit e ligjit, qofshin këta dhe njerez të tij. E vërteta është se përfaqësuesit politikë të minoritetit, si rasti i Dulës, kanë arsyet e tyre për të mos reaguar. Por është e sigurt  se minoriteti ndjehet sot i margjinalizuar. Dhe ky margjinalizim nuk është se shprehet me rritjen e aksioneve të Kserës, porse me vendosjen nga ana e minoritarëve të urave me të kaluarën diskriminuese për shkak të kombësisë.

Έργα τέχνης κλεμμένα στην Ελλάδα βρέθηκαν σε σπίτι Κορυτσαίου - Vepra arti të vjedhura në Greqi u gjendën në shtëpinë e një korçari

Rreth 40 objekte të dyshuara vepra arti janë trafikuar nga Greqia për në Shqipëri nga një 44­vjeçar korçar i cili është shpallur në kërkim. Sipas një njoftimi zyrtar të Policisë, Lluka Binjaku me banim në fshatin Ravonik, akuzohet se në periudha të ndryshme nga trafikuar objektet nga shteti grek për në vendin tonë përmes pikës kufitare të pashoqëruara me dokument deklarues. Sipas Policisë, 44­vjeçari ka pasur qëllim shitjen e tyre kundrejt vlerave të konsiderueshme të parave. Ndërkohë, blutë e Korçës po hetojnë për zbulimin e personave të tjerë të përfshirë në trafikun e veprave të artit dhe të kulturës, siç mund të jenë punonjës të kufirit. Lluka Binjaku akuzohet edhe për armëmbajtje pa leje, pasi në banesë ju gjetën armë të ftohta. Objektet e sekuestruara në banesën e Binjakut 13 ikona kishtare. 3 panaorama. 1 tabaka material me ngjyrë si ajo e argjendit. 1 pasqyrë, ku pjesa e pasme është material metalik, me ngjyrë si ajo e argjendit. 5 pjata të lugëta, material metalik me ngjyre si ajo e argjendit dhe ajo e bakrit. 3 disqe, material metalik dhe prej druri. 2 vepra, punime druri. 1 medalion metalik, me ngjyrë si ajo e bronxit. 1 ibrik , material metalik me ngjyrë si ajo e bakrit. 5 ora tavoline, material metalik, me ngjyrë si ajo e bronxit. 2 kama me tehe, me përmasa nga 30 cm secila .

Περίπου 40 ύποπτα αντικείμενα, έργα τέχνης, έχουν μεταφερθεί από την Ελλάδα στην Αλβανία από έναν κορυτσαίο 44 ετών, ο οποίος καταζητείται. Σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση της αστυνομίας ο Λουκά Μπινιάκου, κάτοικος Ραβονίκ, έχει κατηγορηθεί ότι ανά περιόδους έχει μεταφέρει από το ελληνικό κράτος για την χώρα μας μέσω του τελωνείου αντικείμενα χωρίς τα απαραίτητα έγραφα. Σύμφωνα με την αστυνομία, ο συγκεκριμένος πουλούσε τα αντικείμενα αυτά έναντι χρηματικής αμοιβής. Εντωμεταξύ οι αστυνομικοί της Κορυτσάς ερευνούν με στόχο να ανακαλύψουν και άλλους εμπλεκόμενους στην υπόθεση που μπορεί να είναι και  συνοριοφύλακες. Τα αντικείμενα που βρέθηκαν στο κτίριο του Μπινιάκου είναι τα παρακάτω: 13 εκκλησιαστικές εικόνες 3 πανοραμικές 1 δίσκο ασημένιο 1 καθρέπτη με ασημένιο πλαίσιο 5 πιάτα μεταλλικά ασημένια αι χρυσαφένια. 3 δίσκους, μεταλλικούς και έναν ξύλινο 2 έργα, ξύλινες κατασκευές 1 μεταλλικό μενταγιόν χάλκινο 1 μπρίκι  χάλκινο 5 επιτραπέζια ορολογία,  επιχαλκωμένα 2  μεγάλα μαχαίρια 30 εκατοστών

πηγή