Σελίδες

Η λίστα των διεκδικήσεων των Τσάμηδων

Η λίστα των διεκδικήσεων των Τσάμηδων
του Κώστα Ράπτη
Πιέσεις προκειμένου να συμπεριληφθεί, επί αμοιβαίας βάσης, το "τσάμικο ζήτημα” στις συνομιλίες Αθηνών-Τιράνων, ασκούν εντός Αλβανίας το κόμμα PDIU και ο Σύλλογος "Τσαμουριά” προειδοποιώντας με τη διοργάνωση εκδηλώσεων διαμαρτυρίας σε αντίθετη περίπτωση και προσπαθώντας παράλληλα να παρεμβληθούν με αρνητικό τρόπο εφ' όλης της ύλης των ελληνοαλβανικών σχέσεων.
Σύμφωνα με ανάρτηση της ιστοσελίδας Ora News, ο πρόεδρος του PDIU, Σπετίμ Ιντρίζι απευθύνει 16 ερωτήματα προς τον Αλβανό υπουργό Εσωτερικών, τονίζοντας ότι, οι ηλικιωμένοι Τσάμηδες δεν επιτρέπεται να περνούν ακόμα από τα σύνορα με προορισμό την Ελλάδα (καθόσον στα διαβατήρια τους αναφέρουν αλβανικά τοπωνύμια των τόπων γέννησής τους).
Επίσης, το PDIU καταγγέλλει τις πρόσφατες δηλώσεις των υπουργών Εξωτερικών και Άμυνας της Ελλάδας σχετικά με την Βόρειο Ήπειρο.
Ειδικότερα οι ερωτήσεις που οι Τσάμηδες απηύθυναν στο αλβανικό υπουργείο Εξωτερικών είναι οι εξής:
"- Τι συζητήθηκε με την ελληνική πλευρά για την επίλυση του "τσάμικου” και σε ποιο βαθμό εφαρμόσθηκε το σχετικό ψήφισμα της αλβανικής Βουλής, το οποίο είναι υποχρεωτικό για το υπουργείο Εξωτερικών της Αλβανίας;
- Τι συζητήθηκε με την ελληνική πλευρά, επί της αρχής της αμοιβαιότητας και του επανειλημμένου αιτήματος του συλλόγου "Τσαμουριά” για ανέγερση νεκροταφείων "των Αλβανών της Τσαμουριάς που δολοφονήθηκαν από τις συμμορίες του Ζέρβα”, τη στιγμή που η αλβανική κυβέρνηση εφαρμόζει τη Συμφωνία για την ανέγερση των ιστορικών νεκροταφείων των Ελλήνων στρατιωτών που έπεσαν στην Αλβανία, "όπου ήρθαν ως κατακτητές”;
- Τι συζητήθηκε με την ελληνική πλευρά για την άρση της απαγόρευσης στα ελληνικά σύνορα των υπερηλίκων που γεννήθηκαν στην Τσαμουριά και σήμερα είναι 75 – 85 ετών και που επιθυμούν να δουν για μία ακόμα φορά τα σπίτια τους στο χρονικό διάστημα που τους έχει απομείνει;
- Τι περιέχει η αποκαλούμενη συμφωνία για τα Ελληνικά Τοπωνύμια, η οποία υποχρεώνει σήμερα τους υπερήλικες που γεννήθηκαν στην τσαμουριά να αλλάξουν το όνομα τόπου γέννησής τους στα αλβανικά διαβατήρια;
- Τι συζητήθηκε με την ελληνική πλευρά για τις περιουσίες των Αλβανών στην Τσαμουριά;
- Τι συζητήθηκε με την ελληνική πλευρά για την άρση του εμπολέμου και των πράξεων νομοθετικού περιεχομένου για την άρση των εμποδίων, ώστε οι Αλβανοί υπήκοοι, ειδικά οι Τσάμηδες, να χαίρονται τις περιουσίες τους; Γιατί η ελληνική πλευρά σπεύδει να δηλώσει ότι οι Τσάμηδες δεν επωφελούνται και γιατί;
- Τι συζητήθηκε με την ελληνική πλευρά για το επανειλημμένο αίτημα του συλλόγου "Τσαμουριά” και του κόμματος PDIU για χορήγηση του καθεστώτος της αλβανικής εθνικής μειονότητας στην Ελλάδα και το άνοιγμα αλβανικών σχολείων για τους "Αλβανούς οι οποίοι ζουν στα δικά τους εδάφη στην Τσαμουριά”, καθεστώς το οποίο είχαν το 1927 στην Ελλάδα;

- Τι συζητήθηκε με την ελληνική πλευρά για το αίτημα του συλλόγου "Τσαμουριά” και του PDIU για άνοιγμα αλβανικού προξενείου στην Τσαμουριά, επί αμοιβαίας αρχής με το άνοιγμα μερικών ελληνικών Προξενείων στο νότιο τμήμα της Αλβανίας;
- Τι συζητήθηκε με την ελληνική πλευρά για το αίτημα του συλλόγου "Τσαμουριά” για την αποκαθήλωση των ανδριάντων και προτομών του "εγκληματία Ναπολέοντα Ζέρβα” στην περιοχή Τσαμουριάς;
- Τι συζητήθηκε με την ελληνική πλευρά στις μικτές επιτροπές για την αναθεώρηση των σχολικών εγχειριδίων ιστορίας, συζητήθηκε η απαλλαγή των αλβανικών σχολικών εγχειριδίων από την ιστορία της Τσαμουριάς και τον όρο "Τσαμουριά”;
- Τι σημαίνει για τα συμφέροντα της εθνικής κυριαρχίας και ακεραιότητας, ότι η αποκαλούμενη "Συμφωνία για τη Θάλασσα” θα είναι καλύτερη από την προηγούμενη;
- Τι έχει συζητηθεί με την ελληνική πλευρά για τον προσδιορισμό των χερσαίων συνόρων και τη συμφωνία για τη διαχείριση των μεθορίων περιοχών μεταξύ Ελλάδας και Αλβανίας, διεθνώς αναγνωρισμένα από τη Συνθήκη της Φλωρεντίας, την οποία η Ελλάδα δεν έχει επικυρώσει ακόμα;
- Πιστεύετε, κ. Υπουργέ, ότι στις συνθήκες μη λειτουργίας του Συνταγματικού Δικαστηρίου, η σύναψη της Συμφωνίας για τις θαλάσσιες ζώνες θα στερούσε από ενδιαφερόμενες παρατάξεις όπως το κόμμα των Τσάμηδων, να προσφύγουν και να προσβάλλουν τη Συμφωνία στο Συνταγματικό Δικαστήριο;
- Συζητήσατε με την ελληνική πλευρά, ζητήσατε από αυτήν, η ελληνική κυβέρνηση να αναγνωρίσει το Κόσσοβο, ως υποχρέωση της αλβανικής διπλωματίας για λόμπινγκ υπέρ της αναγνώρισης του κράτους του Κοσσόβου;
- Γνωρίζετε και τι κάνει η αλβανική κυβέρνηση για το αίτημα του συλλόγου "Τσαμουριά” για τη χορήγηση καθεστώτος "ιστορικού νεκροταφείου” στο μνημειακό νεκροταφείο στην τοποθεσία Καλόγερος, όπου αναπαύονται σε μαζικό τάφο 2.900 Αλβανοί της Τσαμουριάς που πέθαναν ένα χιλιόμετρο εντός του αλβανικού εδάφους από την πείνα, τη δίψα και τις ασθένειες.
- Πιστεύετε κ. Υπουργέ, ότι η Αλβανία πρέπει να υπογράψει συμφωνία στρατηγικής συνεργασίας με την Ελλάδα, χώρα η οποία δεν αναγνωρίζει το "Τσάμικο” και το κράτος του Κοσσόβου;".

ΥΠΕΞ Αλβανίας: Η συμφωνία για θαλάσσια σύνορα με την Ελλάδα κλείνει σύντομα

Ο υπουργός Εξωτερικών,Ντιτμίρ Μπουσάτι μίλησε σε φόρουμ στο UET για τη συμφωνία με Ελλάδα και πιθανή συγκυβέρνηση με την αντιπολίτευση προκειμένου να γίνουν δραστικές μεταρρυθμίσεις στη χώρα
Ιούλιος 5, 2018. 07:40
Τίρανα.
Για τον υπουργό Ευρωπαϊκών και Εξωτερικών Υποθέσεων, Ντιτμίρ Μπουσάτι, αυτή ήταν μια από τις πιο δύσκολες περιόδους στην πολιτική καριέρα, όπως ήταν η περίπτωση για την έναρξη των διαπραγματεύσεων και οι εντατικές συζητήσεις με την Ελλάδα για τα θαλάσσια σύνορα.

Σε φόρουμ που συμμετείχε με τους σπουδαστές και εξεταστές του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου των Τιράνων, ο υπουργός Μπουσάτι τόνισε ότι «η αναβολή της απόφασης για έναρξη διαπραγματεύσεων για τον Ιούνιο του 2019 οφείλεται σε διεθνείς παράγοντες εντός της ΕΕ, αλλά, και στην ανάγκη για τη χώρα μας να κάνει περισσότερα από τα κριτήρια που καθορίστηκαν, τονίζοντας τη μεταρρύθμιση της δικαιοσύνης και την καταπολέμηση της διαφθοράς και του οργανωμένου εγκλήματος.
Επίσης, το συγκρουόμενο πολιτικό κλίμα μας, υπονομεύει αυτή τη διαδικασία και αυτό είναι ένα χαρακτηριστικό που έχουμε στη χώρας μας», δήλωσε ο Μπουσάτι.
Σχολίασε τη στάση των 25 χωρών της ΕΕ και τον δισταγμό άλλων τριών κρατών, τα οποία από μόνα τους ζητούν αναδιάρθρωση εντός της ΕΕ και η στάση τους δεν εξαρτιόταν από τις διαπραγματεύσεις και την πρόοδο των μεταρρυθμίσεων στη χώρα μας.
Στο ερώτημα είναι εάν θα ήταν εύκολη μια συνδιαχείριση με την αντιπολίτευση, όπως έχουν κάνει πολλές ευρωπαϊκές χώρες για λόγους ενσωμάτωσης, ο υπουργός Μπουσάτι απάντησε ότι «η συνδιαχείριση είναι ένας σύνθετος όρος, δεν θα σταθώ προσωπικά σε αυτήν την οπτική γωνία και είναι σημαντικό να τηρήσουμε τις γραμμές επικοινωνίας της συμφωνίας του Μαΐου του 2017. Για να φθάσουμε εκεί, νομίζω ότι θα χρειασθεί κάθε είδους υπαναχώρηση και από τις δύο πολιτικές δυνάμεις».
Το καυτό ζήτημα της συμφωνίας με την Ελλάδα, έχει προκαλέσει συζητήσεις και «θεωρίες συνωμοσίας» και στις δύο χώρες, αλλά για τον υπουργό Μπουσάτι, πολύ σύντομα θα υπάρξει ένα συμπέρασμα μεταξύ των πλευρών, ώστε να υπάρξει μια δίκαιη συμφωνία.
«Για πρώτη φορά έχουμε θέσει στην ελληνική πλευρά τους ισχυρισμούς μας στη διαδικασία για εξεύρεση μιας δίκαιης συμφωνίας, όσον αφορά την υφαλοκρηπίδα», δήλωσε ο Μπουσάτι.
Ο υπουργός τόνισε ότι υπήρξαν μακρές τεχνικές συζητήσεις μεταξύ των μερών, ενώ το κύριο κριτήριο είναι η απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου του 2009 που αποφάσισε για την πρώτη συμφωνία.
(Στοιχεία από pamfleti.net, mapo.al)
--
               

Τι θα μου μείνει στο μυαλό από την τελετή στις Πρέσπες…






Γράφει για το Report Plus
ο δημοσιογράφος Χρήστος Νικολαΐδης

Βρέθηκα από τα χαράματα στις Πρέσπες για το ρεπορτάζ. Αλλά με πολύ βαριά καρδιά! Στην αρχή ήταν ο μουντός καιρός. Μετά τα συνεχή μπλόκα των αστυνομικών για τον έλεγχο της ταυτότητας, του αυτοκινήτου και της ιδιότητας μου, που με έκανε να νιώσω ότι βρίσκομαι σε μία χώρα υπό κατοχή, ή σε δικτατορία. Όταν βρέθηκα κάτω από την άσπρη τέντα ένας κόμπος έσφιξε το στομάχι μου, σα να πήγαινα σε μία κηδεία ενός αγαπημένου μου προσώπου, ή σα να έπρεπε με το ζόρι να αποχωριστώ ένα αγαπημένο πρόσωπο ή να με ανάγκαζαν να φύγω από κάπου όμορφα και ζεστά…
Έδινα συνέχεια ανταποκρίσεις στο Ράδιο Θεσσαλονίκη, με όλες τις εξελίξεις και το ρεπορτάζ που έτρεχε μπροστά μου. Με το πέρας κάθε “ζωντανού” λάμβανα γραπτά μηνύματα και τηλεφωνήματα από φίλους και γνωστούς μου που άκουγαν την εκπομπή μας. Πρέπει να είχα πάνω από 50 επικοινωνίες έως το μεσημέρι! Λόγια οργής και ανείπωτης πίκρας από όλους. Όλοι μου μιλούσαν με θυμό αλλά κυρίως με λύπη. Με θρήνο. Οι επικοινωνίες αυτές με έριξαν ακόμη περισσότερο…
Κάτω από την τέντα συνάντησα 3-4 γνωστούς μου Σκοπιανούς δημοσιογράφους. Η έκφραση του προσώπου τους έκανε το απόλυτο κοντράστ με τα όσα δεχόμουν νωρίτερα. Πλήρης ευτυχία στα μάτια τους, ο απόλυτος ενθουσιασμός στα λόγια τους, η αίσθηση της επικράτησης στο πνεύμα τους… Η πίκρα πλαισιώθηκε μέσα μου με την στυφή γεύση της ήττας…
Η τελετή άρχισε. Τα παχιά λόγια γέμισαν τον αέρα. Το μυαλό μου κόλλησε σε κάποια λόγια του Τσίπρα. Ο πρωθυπουργός μίλησε για ένα ιστορικό μέρος στο οποίο γίνεται η τελετή, ένα πέρασμα όπως είπε για κυνηγούς και κυνηγημένους. Ειλικρινά με εξόργισαν αυτά τα λόγια! Γιατί με τις λέξεις αυτές ο Αλέξης Τσίπρας θέλησε να διασυνδέσει την τελετή με καταστάσεις του εμφυλίου πολέμου, η τελευταία φάση του οποίου (και φάση συντριβής για την Αριστερά), διαδραμματίσθηκε σ’ αυτές εδώ τις περιοχές! Ειλικρινά απορώ! Πώς είναι δυνατόν ένας νέος άνθρωπος, ένας 40άρης πολιτικός, ένας πρωθυπουργός να επιλέγει να μένει στα κολλήματα του, αρνούμενος και τον θεσμικό του ρόλο αλλά και τα προτάγματα της γενιάς του.
Ο Αριστερός τελικά είναι πάντα Αριστερός, ακόμη κι αν γίνει πρωθυπουργός! Στον ψυχισμό του μετρά περισσότερο ο διχασμός, η αντιπαράθεση, το κόμπλεξ του να δείξει ότι ο Εμφύλιος μπορεί να χάθηκε αλλά αυτός είναι πάντα έτοιμος να κερδίσει τον επόμενο γύρο… Ότι εδώ στα χώματα της συντριβής παίρνει την ρεβάνς! Ότι όσο ψηλά κι αν βρεθεί θα θέλει πάντα να έρθει μπροστά μας και να μας τρίψει το κόμπλεξ του στη μούρη…
Περισσότερο λυπήθηκα παρά εξοργίστηκα με την οπτική αυτή. Η οργή ήρθε λίγα λεπτά αργότερα όταν ο Ζόραν Ζάεφ μίλησε για τους “Μακεδόνες” πέντε φορές. Για τους Μακεδόνες πολίτες, την μακεδονική κοινωνία, τους Μακεδόνες και ξανά μανά τη μακεδονική κοινωνία και πάλι για τους Μακεδόνες. Μάλλον θέλησε να μας ξεκαθαρίσει για το πως θα τους αποκαλούμε, μάλλον επέλεξε με τον τρόπο αυτό να διαλύσει κάθε αμφιβολία για το πως θα λέγονται στο εξής. Διέπραξε μία διπλωματική απρέπεια, αφού ακόμη και αυτή η συμφωνία με τις τόσες υποχωρήσεις αφήνει το λεπτό αυτό ζήτημα στα συμφραζόμενα… Και φυσικά, από τη στιγμή που ούτε ο Αλέξης Τσίπρας ούτε και κανείς άλλος δεν θέλησε εκείνη τη στιγμή να χαλάσει την εορταστική ατμόσφαιρα, ο χαρακτηρισμός κατοχυρώθηκε… Φυσικά, το “ευχαριστώ τους Αμερικανούς” που υπερτόνισε δεν ξένισε κανέναν…
Προσεγγίζω τον Νίκο Κοτζιά. Απαντά χαμογελαστός στις ερωτήσεις μου για τη συμφωνία. Όταν τον ρωτώ για τις διαδηλώσεις, που συνεχίζονται μαζικές, 18 χιλιόμετρα μακρύτερα συνοφρυώνεται. “Βασίζονται στη μεταφυσική όσοι αντιδρούν”, λέει…
Η τελετή έληγε όταν έρχονταν οι πρώτες αναφορές από συναδέλφους ότι πέφτει πολύ ξύλο στο Πισοδέρι. Τα ΜΑΤ, ναι αυτά τα ΜΑΤ που κάθονται και τις τρώνε στα Εξάρχεια και εξαντλούν την ευγένεια τους στους Ρουβίκωνες και τους κουκουλοφόρους, ξυλοφορτώνουν και ραντίζουν με χημικά πολίτες που διαμαρτύρονται… Η αίσθηση της πίκρας γενικεύεται… Βαδίζουμε προς το πάρκινγκ. Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ μαζί με τους φρουρούς τους και τους παρατρεχάμενους τους, στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ από την περιοχή, που βρέθηκαν ως κλακαδόροι στην τελετή αλληλοσυγχαίρονται ευτυχισμένοι με τρανταχτά γέλια και λόγια θριάμβου και επικράτησης.
Πολλά σπίτια τόσο στους Ψαράδες όσο και στο Λαιμό έχουν υψώσει πλάι στη γαλανόλευκη και μία μαύρη σημαία στα μπαλκόνια τους. Οι καμπάνες ηχούν πένθιμα, όπως στις κηδείες.
Οι δημοσιογράφοι παρέες- παρέες πηγαίνουμε προς το πάρκινγκ για να μπούμε στα λεωφορεία που θα πάνε στα αυτοκίνητα μας. Κοιτιόμαστε μάλλον βλοσυρά. Λες και δεν έχουμε διάθεση για πολλά λόγια. “Πίκρα ρε συ, μεγάλη πίκρα” λέμε και ξαναλέμε μεταξύ μας. Σα να φεύγουμε από ένα ποδοσφαιρικό ματς στο οποίο η εθνική Ελλάδας υπέστη ταπεινωτική ήττα. Τα λόγια του Ζάεφ “οι Μακεδόνες και οι Έλληνες” στην κακόηχη γλώσσα του θα μείνουν σφηνωμένα στο μυαλό μου για πολύ ώρα…
Χάσαμε… Δυστυχώς χάσαμε…