Άγιος Νικόλαος Αρχιεπίσκοπος Μύρων της Λυκίας, ο Θαυματουργός - Shën Nikolla çudibërësi

Ὁ Νικόλαος, πρέσβυς ὢν ἐν γῇ μέγας, Καὶ γῆς ἀποστὰς εἰς τὸ πρεσβεύειν ζέει. Ἕκτῃ Νικόλεώ γε φάνη βιότοιο τελευτή.

Βιογραφία Ο Άγιος Νικόλαος γεννήθηκε τον 3ο αιώνα μ.Χ. στα Πάταρα της Λυκίας, από γονείς ευσεβείς και πλουσίους και έδρασε την εποχή των αυτοκρατόρων Διοκλητιανού (284 - 304 μ.Χ.), Μαξιμιανού (286 - 305 μ.Χ.) και Μεγάλου Κωνσταντίνου. Σε νεαρή ηλικία έμεινε ορφανός και κληρονόμος μιας μεγάλης περιουσίας. Αλλά ο Νικόλαος, εμπνεόμενος από φιλάνθρωπα συναισθήματα, διέθετε την περιουσία του για να ανακουφίζει άπορα, ορφανά, φτωχούς, χήρες, στενοχωρημένους οικογενειάρχες. Ένας μάλιστα, θα διέφθειρε τις τρεις κόρες του, προκειμένου να εξασφαλίσει χρήματα. Όταν το έμαθε αυτό ο Νικόλαος, μυστικά σε τρεις νύκτες εξασφάλισε την προίκα των τριών κοριτσιών, αφήνοντας 100 χρυσά φλουριά στην κάθε μία. Έτσι, οι τρεις κόρες αποκαταστάθηκαν και γλίτωσαν από βέβαιη διαφθορά. Στην συνέχεια αφιερώθηκε στον ασκητικό βίο, λόγω όμως της ξεχωριστής αρετής του τιμήθηκε, χωρίς να το επιδιώξει, αρχικά με το αξίωμα του Ιερέα στα Πάταρα και συνέχεια με το αξίωμα του αρχιεπισκόπου Μύρων. Από τη θέση αυτή καθοδηγούσε με αγάπη το ποίμνιό του και ομολογούσε με παρρησία την αλήθεια. Για το λόγο αυτό συνελήφθη από τους τοπικούς άρχοντες και ρίχτηκε στη φυλακή. Όταν όμως ανήλθε στον αυτοκρατορικό θρόνο ο Μέγας Κωνσταντίνος ελευθερώθηκαν όλοι οι χριστιανοί και έτσι ο Νικόλαος επανήλθε στο αρχιεπισκοπικό θρόνο. Μάλιστα έλαβε μέρος στην Α’ Οικουμενική Σύνοδο, όπου ξεχώρισε για τη σοφία και την ηθική του τελειότητα. Ο Άγιος Νικόλαος ήταν προικισμένος και με το χάρισμα της θαυματουργίας με το οποίο έσωσε πολλούς ανθρώπους και όσο ήταν εν ζωή αλλά και μετά την κοίμησή του το 330 μ.Χ. Για παράδειγμα όταν κάποτε κινδύνευσε κάποιος στη θάλασσα - λόγω σφοδρών ανέμων - και επικαλέστηκε το όνομα του αγίου σώθηκε και μάλιστα ενώ βρισκόταν στη μέση του πελάγους βρέθηκε αβλαβής στο σπίτι του. Το θαύμα έγινε αμέσως γνωστό στην Πόλη και ο λαός προσήλθε αμέσως σε λιτανεία και αγρυπνία προκειμένου να τιμήσει το θαυματουργό Άγιο. Περί των Ιερών Λειψάνων του Αγίου Ο τάφος του Αγίου Νικολάου στη Βασιλική του Μπάρι, ανοίχθηκε αναγκαστικά το 1953 μ.Χ., κατά την διάρκεια αναστηλωτικών εργασιών, την νύκτα της 5ης προς 6ης Μαΐου. Για τον σκοπό αυτό συγκροτήθηκε επιτροπή από τον Πάπα, με Πρόεδρο τον τότε Ρωμαιοκαθολικό Αρχιεπίσκοπο του Μπάρι Ερρίκο Νικόδημο, στην οποία ανατέθηκε η κανονική αναγνώριση των λειψάνων του τάφου. Παράλληλα ο αναγνωριστικός έλεγχος και η καταμέτρηση των οστών ανατέθηκε στον Καθηγητή της Ανατομίας στο Πανεπιστήμιο του Μπάρι Λουΐτζι Μαρτίνο και τον βοηθό του Γιατρό Αλφρέντο Ρουγγίερι. Τα Λείψανα μέσα στη λάρνακα έπλεαν σέ ένα διαυγές, άχρωμο και άοσμο υγρό, το οποίο είχε βάθος τρία περίπου εκατοστά. Η εξέταση του υγρού αυτού από τα Ινστιτούτα Χημείας και Υγιεινής του Πανεπιστημίου του Μπάρι απέδειξε, ότι επρόκειτο για καθαρό νερό, ελεύθερο από άλατα και στείρο από μικροοργανισμούς! Η έρευνα απέδειξε, ότι το υγρό αυτό προήρχετο από τις μυελοκυψέλες των σπογγωδών οστέων! Η τρίτη ιστορικά ανακομιδή έγινε την νύκτα της 7ης προς 8ης Μαΐου 1957 μ.Χ., με σκοπό νέα αναγνώριση, καταμέτρηση, ανατομική και ανθρωπολογική μελέτη, πριν την οριστική κατάθεση στην λάρνακα, μετά το πέρας των αναστηλωτικών εργασιών. Στην ιατρική ομάδα συμμετείχε την φορά αυτή και ο Γιατρός Λουΐτζι Βενέζια. Τα αποτελέσματα της ανθρωπολογικής εξετάσεως των Ιερών Λειψάνων υπήρξαν εντυπωσιακά. Διαπιστώθηκε, ότι ανήκαν σέ ένα και το αυτό άτομο και μάλιστα σε άνδρα που είχε ύψος 1.67 περίπου, τρεφόταν κυρίως με φυτικά προϊόντα και πέθανε σε ηλικία μεγαλύτερη των 70 ετών. Το άτομο αυτό ανήκε στην λευκή Ινδοευρωπαϊκή φυλή. Η κατάσταση ορισμένων οστών έδειξε ακόμη, ότι το άτομο στο οποίο ανήκαν, πρέπει να είχε υποφέρει πολύ κάτω από ιδιαίτερα δυσμενείς συνθήκες διαβίωσης, που του άφησαν σημάδια στην υπόλοιπη ζωή του. Η αγκυλωτική σπονδυλοαθρίτιδα και η διάχυτη ενδοκρανιακή υπερόστωση, πρέπει να κληρονομήθηκαν από κάποια υγρή φυλακή, όπου πέρασε αρκετά χρόνια της ζωής του και μάλιστα σε προχωρημένη ηλικία. Η ιχνογραφική ανάπλαση του προσώπου, με την μέθοδο της υπερσκελετικής αναπλάσεως των μαλακών μερών της κεφαλής, απέδωσε επίσης θεαματικά αποτελέσματα. Τα σχετικά ιχνογραφήματα που δημοσίευσε ο Καθηγητής Μαρτίνο, βρίσκονται σε συμφωνία με τις παλαιότερες απεικονίσεις του Αγίου, εκείνη της Αγίας Μαρίας της Πρώτης (στη Ρώμη, 8ος ή 9ος αιώνας μ.Χ.) και αυτή του Παρεκκλησίου του Αγίου Ισιδώρου, στον Ναό του Αγίου Μάρκου (στη Βενετία, ψηφιδωτό του 12ου αιώνα μ.Χ.). Δηλαδή, με τις εξετάσεις των Λειψάνων του Αγίου Νικολάου, πιστοποιήθηκε η γνησιότητά τους, αποδείχθηκε επιστημονικά η μυροβλυσία του και επίσης ότι η πάροδος του χρόνου δεν άμβλυνε την μνήμη των βασικών χαρακτηριστικών της μορφής του, όπως τα διέσωσε η Ορθόδοξη εικονογραφική παράδοση (πρόσωπο ασκητικό, ευγενικό, με αρμονικές αναλογίες, υψηλό και πλατύ μέτωπο, μεγάλα μάτια - ελαφρά βαθουλωτά - έντονα ζυγωματικά, φαλάκρα). (Βλ. Αντ. Μάρκου, «Τα Λείψανα του Αγ. Νικολάου Επισκόπου Μύρων της Λυκίας και οι ιστορικές τους περιπέτειες»· Περιοδικό «Ορθόδοξη Μαρτυρία» Λευκωσίας, φ. 44/1994, σελ. 98 - 106· αγγλική έκδοση από το Κέντρο Παραδοσιακών Ορθοδόξων Σπουδών Έτνας Καλιφορνίας, 1994).

......................................

6 dhjetor - Shën Nikolla çudibërësi

Lindi në shekullin e 3-të nga prindër të krishterë në Patara të Azisë së Vogël jugperëndimore. Të mërkurat dhe të premtet pinte gji vetëm në darkë. Mbeti jetim që i ri dhe jetoi si murg duke bërë vepra të mira dhe mbrekulli. 

Midis të tjerash kur një i pasur që ishte varfëruar mendonte të nxirrte tri bijat e tij në prostitucion me qëllim që të mund të jetonin, shenjti që kishte hirin të parashihte gjërat shkoi natën fshehurazi dhe hodhi në shtëpi florinj. Kështu ai martoi vajzën e tij të parë. E njëjta gjë u përsërit edhe me vajzën e dytë, derisa herën e tretë, prindi, të cilit i ishte bërë kjo bamirësi dhe që ishte shumë mirënjohës, duke përgjuar e pa dhe e kapi oshënarin, i cili i kërkoi që të mos tregonte asgjë. 

Ngaqë kërkuan ndihmën e tij, qetësoi tri herë furtunat ose duke udhëtuar, ose duke u shfaqur në mënyrë të çuditshme dhe duke u zhdukur përsëri. Për më tepër, ngjalli një marinar, që kishte vdekur në një aksident. 

Me nxitjen e një engjëlli e hirotonisën episkop të qytetit të afërt Mira - ishte tashmë prift. Shkriu duke ndriçuar për grigjën e tij, saqë, në persekutimin gjatë sundimit të perandorit Dioklitian (284-305) e rrahën, e gjymtuan dhe e burgosën, por në sundimin e Konstandinit të Madh (21 maj) u lirua. Me lutjen e tij rrëzoi një altar pagan. 

Në Sinodin e Parë Ekumenik, të mbledhur në Nikea në vitin 325, për shkak të indinjatës së shenjtë, qëlloi me shuplakë kryeheretikun Arios. 

Tre ushtarakë të dënuar me vdekje për shkak të shpifjeve të thurrura kundër tyre iu drejtuan në lutjen e tyre shën Nikollës. Atëherë iu shfaq në ëndërr perandorit Konstandin i Madh dhe qeveritarit Avlavi, duke u bërë të qartë pafajësinë e ushtarakëve. Kështu shpëtuan dhe u bënë murgj. Hierarku fjeti në paqe në moshë shumë të madhe. 

Mrekullitë e tij janë të shumta. Kështu, një njeri që rrëshqiti në det në kohë stuhie, e thirri në ndihmë dhe menjëherë u gjend në shtëpinë e vet ndërkohë që rrobat e tij kullonin ujë deti! Shenjti, pra, është mbrojtësi i marinarëve, i nderuar në të gjithë botën. 

Më 20 maj kujtohet vendosja e lipsanit të tij në Bari të Italisë, më 9.5.1087, që të mos shkatërrohej nga pushtuesit turq. Atje venerohet deri më sot.

Në Sinaksarin e tij janë futur dhe disa të dhëna të Nikolla sionitit (shekulli i 6-të). 

Nikolla, greqisht = fitorja e popullit.

Απάντηση Εκπροσώπου Υπουργείου Εξωτερικών, Αλέξανδρου Γεννηματά, σε ερώτημα δημοσιογράφου σχετικά με τη σημερινή ανακοίνωση του αλβανικού Υπουργείου Εξωτερικών για το θάνατο Αλβανού πολίτη - Ministria e Jashtme Greke: Ne jemi vend Europian, Ministria e Jashtme Shqiptare të vetpërmbahet.....!

Απαντώντας σε ερώτημα δημοσιογράφου αναφορικά με τη σημερινή ανακοίνωση του αλβανικού Υπουργείου Εξωτερικών για το θάνατο Αλβανού πολίτη στην περιοχή της Καβάλας, ο Εκπρόσωπος του Υπουργείου Εξωτερικών, Αλέξανδρος Γεννηματάς, δήλωσε τα εξής: «Η Ελλάδα είναι μία ευρωπαϊκή χώρα, όπου το Κράτος Δικαίου λειτουργεί αποτελεσματικά. Οι αρμόδιες Αρχές επιλήφθηκαν άμεσα των υποθέσεων που αναφέρει το Υπουργείο Εξωτερικών της Αλβανίας, οι οποίες διερευνήθηκαν και ήδη εξιχνιάστηκαν, ως αναφέρεται άλλωστε και σε σχετική ανακοίνωση της Ελληνικής Αστυνομίας. Η αποφασιστικότητα των Ελληνικών Αρχών να πατάξουν το έγκλημα σε κάθε μορφή του είναι δεδομένη. Ομοίως επαναλαμβάνουμε την αυτονόητη καταδίκη μας σε κάθε μορφή βίας και ρατσισμού, που μπορεί να κοστίσει και ανθρώπινες ζωές. Οι γενικεύσεις που επιχειρεί το αλβανικό Υπουργείο Εξωτερικών συνδέοντας διαφορετικές ποινικές υποθέσεις και αποδίδοντάς αυτές σε "ακήρυκτη εκστρατεία μίσους και βίας", δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα και είναι απαράδεκτες. Αναμένοντας το τελικό πόρισμα για το θάνατο του Έλληνα πολίτη, Κωνσταντίνου Κατσίφα, από πυρά των αλβανικών δυνάμεων ασφαλείας, καλούμε το Υπουργείο Εξωτερικών της γείτονος χώρας να επιδείξει υπευθυνότητα καθώς και την απαιτούμενη από τις περιστάσεις ψυχραιμία και αυτοσυγκράτηση.

Duke iu përgjigjur pyetjes së një gazetari në lidhje me deklaratën e Ministrisë së Jashtme të Shqipërisë në lidhje me vdekjen e një qytetari shqiptar në zonën e Kavalës, përfaqësuesi i Ministrisë së Jashtme Helene Aleksandër Gjenimatas, deklaroi si mëposhtë: "Greqia është një vend Europia, ku shteti i së drejtës funksionon në mënyrë rezultative. Institucionet përkatëse kanë marrë menjëherë përsipër zbardhjen e çështjeve që përmend Ministria e Jashtme e Shqipërisë, dhe si u hetuan u zbuluan ashtu siç dhe përmendet në deklaratën e Policisë Helene. Vendosmëria e Institucioneve Helene që të ndalojnë krimin e çdo forme është e padiskutueshme. Gjithashtu deklarojmë dënimin tonë të vetëkuptueshëm ndaj çdo forme dhune dhe racizmi, që mund të kushtojë jetë njerëzish. Përgjithësimet që përpiqet të bëjë Ministria e Jashtme e Shqipërisë duke lidhur çështje të ndryshme penale dhe duke i interpretuar ato si "fushatë e pashpallur urrejtje dhe dhune" nuk i përgjigjen realitetit dhe janë të papranueshme. Duke pritur dhe përfundimet e hetimeve për vdekjen e qytetarit helenit Konstandin Kacifa, nga armët e forcave të sigrurisë shqiptare, i bëjmë thirrje Ministrisë së Jashtme të vendit fqinj që të tregohet më e përgjegjëshme të ruajë qetësinë e domosdoshme nga kushtet si dhe vetëpërmbajtje. Përktheu Pelasgos Koritsas

Κακοήθη ανάρτηση Καπλάνι κατά του Αρχιεπισκόπου Αναστασίου

Μεγάλη έκταση δόθηκε στα αλβανικά ΜΜΕ σε μια πρόσφατη τοποθέτηση του Γκαζμέντ Καπλάνι στον προσωπικό του λογαριασμό στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Αφορούσε άποψή του σχετικά με το αποτροπιαστικό γεγονός δολοφονίας στη Λευκίμη Κέρκυρας  αλβανού πολίτη.

Είναι σαφές ότι, ενώ η υπόθεση ακόμη δεν έχει φωτιστεί σε όλες της τις παραμέτρους εκείνος, δίνει το στίγμα και είναι αυτός ο λόγος της ευρείας παρουσίασης στα αλβανικά ΜΜΕ. Προφανώς ο πολύς καιρός που έζησε στην Ελλάδα και κατά τα άλλα η θέλησή του να μάθει την τέχνη της επικοινωνίας, άλλο τόσο η δια της Ελλάδας ευκαιρία που το δόθηκε να είναι τα τελευταία χρόνια στις ΗΠΑ για βαθύτερες σπουδές σ’ αυτό το πεδίο, του έχουν καταστήσει ευαίσθητο το ένστικτο. Αυτό δηλαδή ότι αναζητούνταν απ’ τα ΜΜΕ της χώρας καταγωγής του, κάτι που θα διασκέδαζε τη γενική εντύπωση και θα εγκαρδίωνε μετά το Ψήφισμα του Ευρωκοινοβουλίου για τον Κωνσταντίνο Κατσίφα, ήταν η συμμετρία. Και ανήγαγε ως τέτοιο το ατυχές γεγονός στην Κέρκυρα.

Γίνεται όμως προκλητικός ο κ. Καπλάνι αναμιγνύοντας στην υπόθεση του γραφήματός του τον Αρχιεπίσκοπο Αναστάσιο. Εφόσον διατείνεται ότι ανήκει στην τάξη των διανοουμένων διαπράττει αυστηρό ολίσθημα. Προσωπικότητες όπως του Αρχιεπισκόπου Αναστασίου, όχι απλά λόγω της θεσμικής του θέσης ως επικεφαλής της τοπικής Εκκλησίας, αλλά κυρίως του διαμετρήματός του ως προσωπικότητα με μεγάλη επιρροή στην κοινότητα και το διεθνές γίγνεσθαι, δεν είναι διαχειριστές περιπτώσεων.

Ο κ. Καπλάνι καλεί τον Αρχιεπίσκοπο να πάρει θέση για το συμβάν στην Κέρκυρα. Παραβλέπει όμως τη διαχρονική τοποθέτηση του Αρχιεπισκόπου με ό,τι ρίσκα αυτή ενέχει σε ό,τι αφορά τον εξτρεμισμό, το φανατισμό, το εθνοτικό και θρησκευτικό μίσος και φυλετισμό ανά την υφήλιο αλλά και στα διμερή ελληνοαλβανικά ζητήματα και εξελίξεις.   

Και λέμε παραβλέπει διότι δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα γνωρίζει και εδώ γίνεται ανακόλουθος με παλαιότερα δημόσια λεγόμενά του. Γνωρίζει δηλαδή ότι οσάκις ο Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος έλαβε θέση, δεν ήταν ποτέ μονομερής αλλά ζήτησε επίμονα αποστάσεις απ’ όλους από θέσεις που οδηγούν σε ακρότητες. Ενδεικτικά ας αναφερθούμε στη δήλωση αλλά και την εκστρατεία του Αρχιεπισκόπου το 1993 κατά της επιχείρησης άνευ διακρίσεων απομάκρυνσης απ’ την Ελλάδα των αλβανών προσφύγων. Σε τέτοιες καταστάσεις και με επίγνωση του ρίσκου που αναλάμβανε (ήταν κυβερνητική πολιτική μιας κυρίαρχης χώρας, το κλίμα ήταν ιδιαίτερα φορτισμένο λόγω πογκρόμ εις βάρος της Ελληνικής κοινότητας στην Αλβανία) και όμως σήκωσε το βάρος. Είναι οι περιπτώσεις της σύγκρουσης στο Κόσοβο τόσο το 1999 όσο και στην επανάληψη βίαιων συγκρούσεων το 2002 που οι δηλώσεις του Αρχιεπισκόπου Αναστασίου δεν είχαν απλά εσωτερική απήχηση.

Η όλη του δράση σε διεθνές επίπεδο κατά το φανατισμού και θρησκευτικού φονταμενταλισμού τον έχουν καταστήσει έναν παράγοντα μεγάλου ρόλου και αναγνώρισης. Αυτά ο κ. Καπλάνι τα γνωρίζει όπως επίσης γνωρίζει ποιες είναι οι αντιδράσεις των κύκλων με τους οποίους ο Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος τα βάζε προκειμένου εξυπηρετήσει την ειρηνική συνύπαρξη. Απλά τα παραβλέπει. Τη σκοπιμότητα μπορεί να την υποπτευθεί κανείς εύκολα.    

Και τι συγκεκριμένα ζητάει ο κ. Καπλάνι στην ανάρτηση του; Να συλλυπηθεί ο Αρχιεπίσκοπος την οικογένεια του εκ  Βερατίου θύματος στην Κέρκυρα όπως στην περίπτωση Κατσίφα. Πρόκειται για κάποια παρεξήγηση μάλλον. Στη δεύτερη ο Αρχιεπίσκοπος έχει υποχρέωση ως πνευματικός πατέρας να συμπαρασταθεί στους οικείους ως Ορθόδοξοι, μέλη της Εκκλησίας του, προκειμένου να τους ηρεμήσει και μην επιτρέψει να χάσουν την ελπίδα παρά Θεώ. Εξ άλλου σύμφωνα με τα όσα ειδησεογραφικά μεταδόθηκαν το έκανε με διάκριση και με απόσταση ημερών απ’ το θλιβερό γεγονός. Στη δεύτερη ακόμη δεν έχουν υπάρχει ξεκάθαρη εικόνα των πραγμάτων.  Το βέβαιο είναι ότι θύμα και θύτης δεν είναι μέλη της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Ο δεύτερος καταλαβαίνει καλύτερα ο κ. Καπλάνι εφόσον έχει ασπαστεί ναζιστικές απόψεις και έχει διαπράξει φόνο είναι ύποπτο ανεξαρτήτως της καταγωγής του εάν συνεχίζει να πιστεύει στην Ορθοδοξία…

Και κάτι ακόμη για τον  κ. Καπλάνι ειδικά: στην περίπτωση του Κωνσταντίνου Κατσίφα είναι σαφές ότι υπάρχει υπέρμετρη και αδόκιμη χρήση κρατικής βίας. Έχει ξεχάσει ότι στην Πάντειο που  θήτευσε μάθαιναν κάτι τέτοια; Στη δεύτερη είναι πράξη ατόμου που υπό την επήρεια ακραίων ιδεολογιών (ίσως και ψυχοτρόπων ουσιών εφόσον η περιοχή δυστυχώς έχει και αυτή τη φήμη) διέπραξε αυτό το στυγερό έγκλημα.

Αμφιβάλει όντως ο κ. Καπλάνι ότι ο Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος είναι ενάντια σε ότι ακραίο και ειδικά που οδηγεί στην αφαίρεση ανθρώπινης ζωής;

Ο Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος σε όλη την οικουμένη είναι γνωστός ως ο «ειρηνοποιός Αναστάσιος». Ο Καπλάνι το ξέρει αυτό καλύτερα από το πλήρωμα της Εκκλησίας της Αλβανίας (ίσως κάνουμε λάθος αλλά δεν ανήκει σ’ αυτό) που το βιώνει ως καθημερινή μαθητεία του Αρχιεπισκόπου μας. Όχι ως θεωρία αλλά σαν πράξη καθημερινής θυσιαστικής μαρτυρίας…

Είναι κακοήθη η ανάρτηση του Καπλάνι και παρά τα όσα διατείνεται δεν βοηθά την κοινωνία της Αλβανίας να ηρεμήσει μετά την καταιγίδα. Υποπίπτει μάλιστα στο ολίσθημα (θα τον βαρύνει διαχρονικά) να συντηρήσει αυτή την κατάσταση με ότι συνέπειες αυτό συνεπάγεται.

Οι διανοούμενοι μιλούν διαχρονικά και χωροχρονικά. Ο ίδιος μάλλον περιστασιακά και κατά το δοκούν μιλάει. Σπουδασμένος ναι. Διανοούμενος θέλει δουλειά και κυρίως όχι εθνικισμό και συναισθηματισμό…  

http://www.deropoli.com/