ΠΑΣΧΑ 2026 † Αναστάσιος Μητροπολίτης Κορυτσάς - Η προοπτική του ανθρώπου και της κτίσεως!! PASHKË 2026!! † A n a s t a s i Mitropolit i Korçës, Perspektiva e Njeriut dhe Krijimit!!!

 

 

PASHKË 2026!! † A n a s t a s i Mitropolit i Korçës,   Perspektiva e Njeriut dhe Krijimit     Klerit dhe besimtarëve shpresëtarë të Mitropolisë sonë, Vëllezër dhe motra bashkëudhëtarë në besim dhe shpresë, “Tani të gjitha u mbushën me dritë, qielli dhe dheu dhe të nëndheshmet….” (Kanoni i Pashkës). Në madhështinë e shenjtë të kësaj të kremteje të ndritshme, Kisha shpall në mbarë botën lajmin më të gëzueshëm dhe më shpresëdhënës të besimit tonë:   Krishti u Ngjall!     Ngjallja e Zotit tonë Jisu Krisht është themeli ontologjik i ekzistencës së Kishës dhe i shpresës së njeriut. Pa Ngjalljen, Ungjilli do të ishte bosh dhe besimi i kotë. Siç dëshmon Apostull Pavli: “Nëse Krishti nuk është ngjallur, atëherë i kotë është predikimi ynë dhe i kotë është edhe besimi juaj”. Kisha jeton, merr frymë dhe dëshmon, sepse Krishti u ngjall. Gëzimi i Ngjalljes është fryma e saj jetësore. Kjo shpallje e Ngjalljes, është zbulesa e së vërtetës më të thellë të botës dhe të historisë. Sepse me Ngjalljen e Krishtit zbulohet se vdekja nuk e ka fjalën e fundit mbi ekzistencën njerëzore; se bota nuk është e destinuar për vdekjen, por për jetën; se historia nuk përfundon në errësirën e varrit, por hapet drejt dritës së përjetshme të Perëndisë dhe se jeta që na dhuroi Perëndia është më e fortë se çdo forcë e prishjes dhe e shkatërrimit. “Krishti u ngjall së vdekurish, fryti i parë i atyre që kanë fjetur” (1 Kor.15:20). Shpall me siguri apostull Pavli. Ngjallja e Krishtit është fillimi i krijimit të ri. Zoti i Ngjallur hyn në histori si Adami i ri dhe hap për natyrën njerëzore rrugën e mosprishjes. Shën Athanasi i Madh shënon se Krishti me Ngjalljen e Tij “shkatërroi vdekjen dhe prishjen” dhe i dha njeriut mundësinë të jetojë në dritën e jetës së përjetshme (Mbi Mishërimin). Krishti nuk u kthye thjesht në jetën e mëparshme si Llazari; Ai u ngjall me një trup të lavdëruar, të transformuar. Kjo do të thotë se natyra njerëzore, në Krishtin tashmë ka kaluar përtej kufirit të vdekjes. Në personin e Krishtit njerëzimi ka hyrë në jetën e përjetshme. Prandaj Kisha e quan Pashkën “festa e festave dhe kremtimi i kremtimeve”, siç shpall Shën Grigori Teologu. Sepse në Ngjallje përmbushet misteri i ekonomisë hyjnore: Perëndia zbret deri në vdekje për të ngritur njeriun në jetën e Tij hyjnore. Vdekja, e cila, që nga fillimi i historisë njerëzore dukej si një tiran i pamposhtur dhe ka qenë sprova më e madhe e ekzistencës njerëzore, në personin e Krishtit gjen shkatërruesin e saj. Në Ngjalljen e Tij, shfaqet e mundur. Nuk pushon së ekzistuari si nje fakt biologjik, por humbet fuqinë e saj absolute. Shën Joan Gojarti në predikimin e tij të mrekullueshëm të Pashkës na thotë. “Krishti u Ngjall dhe demonët ranë. ​ Krishti u Ngjall dhe engjëjt gëzohen, Krishti u Ngjall dhe jeta mbretëron.” Të dashur vëllezër, Koha jonë karakterizohet nga kontradikta të mëdha. Njeriu ka arritur suksese të jashtëzakonshme në shkencë dhe teknologji, ka zgjeruar horizontet e dijes dhe ka fituar fuqi mbi natyrën, që dikur dukeshin të paimagjinueshme. E megjithatë, pavarësisht këtij përparimi, njerëzimi vazhdon të jetojë në ankth dhe pasiguri të thellë dhe bota duket shpesh e mbështjellë nga mjegulla e hijes së frikës. Luftërat që plagosin popujt, si konflikti i vazhdueshëm në Ukrainë dhe tragjedia që përjeton Lindja e Mesme, na kujtojnë me dhimbje se paqja e botës është e brishtë dhe e kërcënuar. Shpesh njeriu, mbetet i pafuqishëm për të shëruar plagët e thella që vetë krijon. Në këtë realitet të trazuar, Ngjallja e Krishtit është një shpallje shprese për gjithë njerëzimin. Ajo na kujton se historia nuk drejtohet nga forcat e dhunës dhe të errësirës, por nga fuqia e jetës që buron nga Perëndia. Në dritën e Ngjalljes, njeriu mëson se dëshpërimi nuk është fjala e fundit e historisë dhe se dashuria e Perëndisë mund të hapë horizonte të reja edhe aty ku gjithçka duket e mbyllur. Prandaj, përballë ankthit të kohës sonë, Kisha vazhdon të shpallë se shpresa e vërtetë nuk gjendet në fuqitë e përkohshme të kësaj bote, por në Krishtin e Ngjallur, i cili mbetet burimi i pashtershëm i jetës dhe i paqes. Vetë Krishti u premtoi nxënësve të Tij: “Po ju lë paqen, po ju jap paqen time; jo siç e jep bota, Unë po jua jap” (Jn. 14:27). Kështu, Kisha e di se shpresa e vërtetë e njerëzimit ka vetëm një burim: Krishtin e Ngjallur. Shën Maksim Konfesori mëson se në misterin e Krishtit zbulohet qëllimi përfundimtar i krijimit: që e gjithë bota të bashkohet me Perëndinë dhe të shndërrohet në lavdinë e Tij. Ngjallja, pra, nuk i përket vetëm njeriut, por tërë krijimit, i cili – siç shkruan Apostull Pavli – “psherëtin dhe vuan bashkë” duke pritur ripërtëritjen e tij (Rom. 8:22). Të dashur vëllezër dhe motra, Mesazhi i Pashkës mbetet përgjigjja e vetme dhe më e thellë e Kishës ndaj dramës së historisë. Në çdo epokë, edhe në ato kur errësira duket se mbulon horizontin e botës, drita e Ngjalljes vazhdon të ndriçojë rrugën e njerëzimit. Sepse Krishti i Ngjallur është gjithçka në të gjitha, është prania e gjallë që shoqëron historinë dhe e udhëheq atë drejt përmbushjes së saj në Mbretërinë e Perëndisë. Nga varri bosh i Jerusalemit buron deri sot drita që mund të ndriçojë historinë dhe të ripërtërijë zemrën njerëzore. Nga Ai varr i zbrazët fillon një histori e re për njerëzimin: historia e jetës që mund vdekjen, historia e dashurisë që tejkalon urrejtjen, dënimin dhe hakmarrjen, dhe e dritës që shpërndan çdo errësirë. Në këtë dritë çdo njeri është i thirrur të bëhet dëshmitar i shpresës dhe ndërtues i paqes. Le të hapim, pra, zemrat tona ndaj dritës së Ngjalljes dhe le të lejojmë që ajo të shndërrojë jetën tonë, familjet tona, marrëdhëniet tona dhe shoqërinë tonë. Sepse vetëm kur drita e Krishtit ndriçon zemrën e njeriut, mund të lindë shpresa dhe të vijë paqja e vërtetë. Me dashuri dhe me gëzimin e shenjtë të Ngjalljes, ju uroj gëzuar Pashkët! Krishti u Ngjall!​ Korçë 12 prill 2026

ΠΑΣΧΑ 2026 † Αναστάσιος Μητροπολίτης Κορυτσάς   Η προοπτική του ανθρώπου και της κτίσεως   Προς τον ιερό κλήρο και τους πιστούς της Μητροπόλεώς μας, Αδελφοί και αδελφές, συνοδοιπόροι στην πίστη και την ελπίδα, «Τώρα τα πάντα επληρώθησαν φωτός, ουρανός τε και γη και τα καταχθόνια…» (Κανών Πάσχα) Μέσα στη μεγαλοπρέπεια αυτής της λαμπρής εορτής, η Εκκλησία αναγγέλλει σε όλον τον κόσμο το πιο χαρμόσυνο και ελπιδοφόρο μήνυμα της πίστεώς μας:   Χριστός Ανέστη!   Η Ανάσταση του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού αποτελεί το οντολογικό θεμέλιο της υπάρξεως της Εκκλησίας και της ελπίδας του ανθρώπου. Χωρίς την Ανάσταση, το Ευαγγέλιο θα ήταν κενό και η πίστη μάταιη. Όπως μαρτυρεί ο Απόστολος Παύλος: «Εἰ δὲ Χριστὸς οὐκ ἐγήγερται, κενὸν ἄρα τὸ κήρυγμα ἡμῶν, κενὴ δὲ καὶ ἡ πίστις ὑμῶν». Η Εκκλησία ζει, αναπνέει και μαρτυρεί, διότι ο Χριστός Ανέστη. Η χαρά της Αναστάσεως είναι η ζωτική της πνοή. Αυτή η αναγγελία της Αναστάσεως αποτελεί την αποκάλυψη της βαθύτερης αλήθειας του κόσμου και της ιστορίας. Διότι με την Ανάσταση του Χριστού φανερώνεται ότι ο θάνατος δεν έχει τον τελευταίο λόγο πάνω στην ανθρώπινη ύπαρξη· ότι ο κόσμος δεν είναι προορισμένος για τον θάνατο αλλά για τη ζωή· ότι η ιστορία δεν καταλήγει στο σκοτάδι του τάφου, αλλά ανοίγεται προς το αιώνιο φως του Θεού· και ότι η ζωή, την οποία μας χάρισε ο Θεός, είναι ισχυρότερη από κάθε δύναμη φθοράς και καταστροφής. «Χριστὸς ἐγήγερται ἐκ νεκρῶν, ἀπαρχὴ τῶν κεκοιμημένων» (Α΄ Κορ. 15,20), διακηρύσσει με βεβαιότητα ο Απόστολος Παύλος. Η Ανάσταση του Χριστού είναι η απαρχή της νέας κτίσεως. Ο Αναστάς Κύριος εισέρχεται στην ιστορία ως νέος Αδάμ και ανοίγει για την ανθρώπινη φύση την οδό της αφθαρσίας. Ο Άγιος Αθανάσιος ο Μέγας σημειώνει ότι ο Χριστός με την Ανάστασή Του «κατέλυσε τον θάνατο και τη φθορά» και έδωσε στον άνθρωπο τη δυνατότητα να ζει στο φως της αιωνίου ζωής. Ο Χριστός δεν επέστρεψε απλώς στην προηγούμενη ζωή, όπως ο Λάζαρος, αλλά Ανέστη με δοξασμένο και μεταμορφωμένο σώμα. Αυτό σημαίνει ότι η ανθρώπινη φύση, εν Χριστώ, έχει πλέον υπερβεί το όριο του θανάτου. Στο πρόσωπο του Χριστού η ανθρωπότητα εισήλθε στην αιώνια ζωή. Γι’ αυτό η Εκκλησία ονομάζει το Πάσχα «εορτή εορτών και πανήγυρη πανηγύρεων», όπως διακηρύσσει ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος. Διότι στην Ανάσταση εκπληρώνεται το μυστήριο της θείας οικονομίας: ο Θεός κατέρχεται μέχρι τον θάνατο για να υψώσει τον άνθρωπο στη θεία ζωή Του. Ο θάνατος, που από την αρχή της ανθρώπινης ιστορίας φαινόταν ως αήττητος τύραννος, στο πρόσωπο του Χριστού βρίσκει τον καταλύτη του. Με την Ανάστασή Του φανερώνεται νικημένος. Δεν παύει να υπάρχει ως βιολογικό γεγονός, αλλά χάνει την απόλυτη εξουσία του. Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος στο περίφημο πασχάλιο κήρυγμά του λέγει: «Χριστός Ανέστη και οι δαίμονες πεπτώκασιν. Χριστός Ανέστη και οι άγγελοι χαίρουσι. Χριστός Ανέστη και η ζωή πολιτεύεται».   Αγαπητοί αδελφοί, Η εποχή μας χαρακτηρίζεται από μεγάλες αντιφάσεις. Ο άνθρωπος έχει επιτύχει εντυπωσιακά επιτεύγματα στην επιστήμη και την τεχνολογία, έχει διευρύνει τους ορίζοντες της γνώσης και έχει αποκτήσει δύναμη πάνω στη φύση που άλλοτε φαινόταν αδιανόητη. Και όμως, παρά την πρόοδο αυτή, η ανθρωπότητα συνεχίζει να ζει μέσα σε άγχος και σε  βαθιά ανασφάλεια. Οι πόλεμοι που πληγώνουν τους λαούς — όπως η σύγκρουση στην Ουκρανία και η τραγωδία της Μέσης Ανατολής — μας υπενθυμίζουν πόσο εύθραυστη είναι η ειρήνη. Συχνά ο άνθρωπος παραμένει ανίσχυρος να θεραπεύσει τις πληγές που ο ίδιος δημιουργεί. Μέσα σε αυτή τη ταραγμένη πραγματικότητα, η Ανάσταση του Χριστού αποτελεί μήνυμα ελπίδας για όλη την ανθρωπότητα. Μας θυμίζει ότι η ιστορία δεν καθορίζεται από τις δυνάμεις της βίας και του σκότους, αλλά από τη δύναμη της ζωής που πηγάζει από τον Θεό. Στο φως της Αναστάσεως, ο άνθρωπος μαθαίνει ότι η απόγνωση δεν είναι ο τελευταίος λόγος της ιστορίας και ότι η αγάπη του Θεού μπορεί να ανοίξει νέους ορίζοντες ακόμη και εκεί όπου όλα φαίνονται κλειστά. Ο ίδιος ο Χριστός υποσχέθηκε στους μαθητές Του: «Εἰρήνην ἀφίημι ὑμῖν, εἰρήνην τὴν ἐμὴν δίδωμι ὑμῖν· οὐ καθὼς ὁ κόσμος δίδωσιν, ἐγὼ δίδωμι ὑμῖν» (Ιω. 14,27). Έτσι η Εκκλησία γνωρίζει ότι η αληθινή ελπίδα της ανθρωπότητας έχει μία μόνο πηγή: τον Αναστάντα Χριστό. Ο Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής διδάσκει ότι στο μυστήριο του Χριστού αποκαλύπτεται ο τελικός σκοπός της κτίσεως: να ενωθεί όλη η δημιουργία με τον Θεό και να μεταμορφωθεί στη δόξα Του. Η Ανάσταση, λοιπόν, δεν αφορά μόνο τον άνθρωπο, αλλά όλη την κτίση, η οποία «συστενάζει και συνωδίνει» αναμένοντας την ανακαίνισή της (Ρωμ. 8,22). Αγαπητοί αδελφοί και αδελφές, Το μήνυμα του Πάσχα παραμένει η βαθύτερη απάντηση της Εκκλησίας στο δράμα της ιστορίας. Σε κάθε εποχή, ακόμη και όταν το σκοτάδι φαίνεται να καλύπτει τον ορίζοντα, το φως της Αναστάσεως συνεχίζει να φωτίζει την πορεία της ανθρωπότητας. Από τον κενό τάφο της Ιερουσαλήμ πηγάζει μέχρι σήμερα το φως που μπορεί να φωτίσει την ιστορία και να ανακαινίσει την ανθρώπινη καρδιά. Από εκεί αρχίζει μια νέα ιστορία: η ιστορία της ζωής που νικά τον θάνατο, της αγάπης που υπερβαίνει το μίσος και του φωτός που διαλύει κάθε σκοτάδι. Ας ανοίξουμε, λοιπόν, τις καρδιές μας στο φως της Αναστάσεως και ας επιτρέψουμε να μεταμορφώσει τη ζωή μας, τις οικογένειές μας και την κοινωνία μας. Διότι μόνο όταν το φως του Χριστού φωτίζει την καρδιά του ανθρώπου, γεννιέται η αληθινή ελπίδα και έρχεται η ειρήνη. Με αγάπη και με τη χαρά της Αναστάσεως, σας εύχομαι: Καλό Πάσχα! Χριστός Ανέστη! Κορυτσά, 12 Απριλίου 2026