|
ΠΟΛΙΤΙΚΗ 12:04
Στο επίκεντρο
«βρώμικου πολέμου», υποκινούμενου από ακραίους εθνικιστικούς και
ισλαμιστικούς κύκλους με τη βοήθεια των μυστικών υπηρεσιών, βρίσκεται στην Αλβανία
ο Αρχιεπίσκοπος κ. Αναστάσιος. Στόχος, όπως ο ίδιος κατήγγειλε ανοιχτά με
αφορμή τις επιθέσεις που δέχθηκε για τον εορτασμό, όπως κάθε χρόνο και σε όλη
την Ορθόδοξη Εκκλησία, στη μνήμη του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού, «να διαταράξουν
την ανεκτικότητα και τη διαθρησκευτική συμβίωση, μια πραγματικότητα απ’ τα
ελάχιστα που έχει με καύχημα να παρουσιάσει η Αλβανία στη σημερινή ευρωπαϊκή
οικογένεια».
Δεν μας έχει συνηθίσει σε τέτοιες καταγγελίες. Από την ημέρα που πάτησε το πόδι του στα ερείπια της κατεστραμμένης από τον Χότζα Αυτοκέφαλης Ορθόδοξης Εκκλησίας και ξεκίνησε το τιτάνιο έργο της αναστήλωσής της, τήρησε με θρησκευτική ευλάβεια τις ισορροπίες. Ο δημόσιος λόγος του, ακόμη και στις πιο δύσκολες ώρες των ελληνοαλβανικών σχέσεων, ήταν λόγος καταλλαγής και δεν ήταν λίγες οι φορές που βρέθηκε γι’ αυτό στο στόχαστρο και των δικών μας (ψευδο)πατριωτών. Ομως το πράγμα πάει να εκτροχιαστεί. Με την ανοχή –ή και την υποκίνηση– της πολιτικής ελίτ, επιχειρείται να «στηθεί» στον τοίχο ο Προκαθήμενος της δεύτερης πολυπληθέστερης θρησκευτικής κοινότητας. «Μαύρο συνταγματάρχη της ελληνικής ΚΥΠ», τον ανεβάζουν, «Δούρειο Ιππο του ελληνικού επεκτατισμού» τον κατεβάζουν. Θα περίμενε κανείς ότι η νοοτροπία του Χότζα, με τα γκρίζα χαρακτηριστικά της καχυποψίας και του συνδρόμου της εθνικής περικύκλωσης, αποτελεί μια θλιβερή ανάμνηση, σε μια χώρα που με την αμέριστη βοήθεια της νοτίου γείτονος και «εχθρού» της, της Ελλάδας δηλαδή, αλλά και, στο μέτρο των δυνατοτήτων του, του Αρχιεπισκόπου, μπήκε στον δρόμο για την Ε.Ε. Φευ, όμως. Ο εθνικοθρησκευτικός φανατισμός είναι πάντα εκεί. Χρησιμοποιείται ως εργαλείο από την πολιτική ή και ξένα κέντρα για να υποσκάπτονται (και) η ειρηνική συνύπαρξη και η συνεργασία των θρησκευτικών δογμάτων που μεταδίδουν μια εικόνα ανοχής της Αλβανίας στο θέμα της πίστης. Σε μια περίοδο που η χώρα αυτή έλκει τη διεθνή ανησυχία για την «εξαγωγή» τζιχαντιστών, κάθε άλλο παρά τυχαία πρέπει να θεωρηθεί η δήλωση, πρόσφατα, του πρώην αρχηγού των μυστικών υπηρεσιών Φάτος Κλόσι, ότι ο κίνδυνος δεν προέρχεται από τους φανατικούς ισλαμιστές, αλλά από τον χριστιανοορθόδοξο φονταμενταλισμό του Αναστασίου! Τούτες τις ημέρες, οι ίδιοι κύκλοι ξεσπάθωσαν εναντίον του «διαβολικού ρασοφόρου», του Αναστασίου δηλαδή, τον οποίο θεωρούν συνεχιστή του έργου του «αντιαλβανού σατανά» Αγίου Κοσμά του Αιτωλού. Κανένας άλλος Προκαθήμενος θρησκευτικού δόγματος δεν υφίσταται τέτοιες ή παρόμοιες επιθέσεις. Τίθεται, λοιπόν, το ερώτημα: Ποιος έχει συμφέρον να εκλείψει ο Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος από το τιμόνι της Ορθοδόξου Εκκλησίας και γενικότερα από τα θρησκευτικά δρώμενα της Αλβανίας; Η αρμονική συμβίωση μουσουλμάνων, καθολικών και ορθοδόξων χριστιανών, πάντως, σίγουρα όχι.
Έντυπη Καθημερινή, 29 Αυγούστου 2014
|
Kathimerini, 29 Gusht 2014
Nga Stavros Tzimas
Ne epiqendër të “një lufte të ndyrë”, që nxitet nga qarqe ekstremiste
nacionaliste dhe islamiste me ndihmën edhe të shërbimeve
sekrete, ndodhet në Shqipëri Kryepiskopi Imzot Anastasi. Objektivi, sikundër
vetë ai denoncoi publikisht me shkas nga këto sulme që iu bënë në kuadrin e
festimit, si çdo vit dhe sikundër në mbarë Kishën Orthodhokse, në kujtim të
Shën Kozmait të Etolisë, “të trondisin tolerancën dhe bashkëjetesën
ndërfetare, një realitet nga të paktat që me mburrje ka për të prezantuar
Shqipëria në familjen bashkëkohore Evropiane”
Nuk na ka mësuar në të tilla denoncime. Nga dita që shkeli këmbën e tij
në gërmadhat e Kishës Orthodhokse Autoqefale të shkatërruar nga Hoxha, dhe
filloi punën e tij titanike për ringritjen e saj, ruajti me përdëllimtari
fetare ekuilibrat. Ligjërimi i tij publik, akoma edhe në momentet më të
vështira të marrdhënieve helenoshqiptare, ishte fjalë paqtimi dhe nuk ishin
të pakta rastet që për këtë arsye u ndodh në shënjestrën edhe të
(pseudo)patriotëve tanë. Por duket se çështja po del nga shinat. Nën
tolerimin-ose edhe nxitjen-e elitës politike, po ndërmirret të “vendoset me
shpatulla” në mur Primati i komunitetit të dytë më të madh në numër fetar.
“Kolonel të zi të KYP”, e ngrenë, “Kal Troje të ekspiansionit grek” e
zbresin. Do të priste sejcili që mentaliteti i Hoxhës, me karakteristikat gri
të dyshimit dhe sindromin e rrethimit armiqësor, të përbënte një kujtim të
hidhur, në një vend që me ndihmën e pakursyer të fqinjit jugor dhe “armikut”,
pra të Greqisë , por edhe, në masën e mundësive të tij, të Kryepiskopit, u
fut në rrugën për në BE. Por, jo. Fanatizmi nacionalistofetar fshihet
gjithmonë aty. Përdoret si instrument nga politika ose edhe qendra të huaja
për të gërryer (edhe) bashkëjetesën paqësore he bashkëpunimin e dogmave fetare
që rrezatojnë një pamje tolerance të Shqipërisë në çështje të besimit.
Në një kohë që ky vend po tërheq vëmendjen e komunitetit ndërkombëtar për
“eksportim” të xhihadistëve, gjithçka tjetër veçse jo rastësore duhet
konsideruar deklarata, e kohëve të fundit, e ish kreut të shërbimeve sekrete
Fatos Klosi, se rreziku nuk vjen prej islamistëve fanatikë, por prej
fondamentalizmit kristianorthodhoks të Anastasit!
Këto ditë, të njëjtat qarqe e mprehën shpatën kundër “rasoforit
diabolik”, pra të Anastasit, të cilin e konsiderojnë vijues të veprës së
“satanait antishqiptar” Shën Kozma të Etolisë. Asnjë Primat tjetër dogme
fetare nuk po u nënështrohet agresioneve të kësaj natyre. Shtrohet pra,
pyetja: Kush ka interes që të larguarit e Kryepiskopit Anastas nga timoni i
Kishës Orthodhokse dhe më gjerë nga veprimtaria fetare në Shqipëri?
Bashkëjetesa harmonike e myslymanëve, të krishterëve katolikë dhe
orthodhoksë, sidoqoftë, sigurisht jo.
|
