ΕΘΝΟΣ: Παγώνουν οι κατεδαφίσεις στη Χιμάρα για το 2017

του Γιώργου Σκαφιδά

Όχι πρόσω αλλά... πίσω ολοταχώς στα σχέδιά του για άμεσες κατεδαφίσεις ελληνικών περιουσιών στη Χιμάρα εμφανίζεται να κάνει ο πρωθυπουργός της Αλβανίας 'Εντι Ράμα, υποκύπτοντας (προσωρινά ή όχι, απομένει να φανεί) στις πιέσεις του διεθνούς παράγοντα, και κυρίως των Αμερικανών.

Παρά τις περί του αντιθέτου πρόσφατες δηλώσεις Αλβανών υπουργών (του υπουργού Εξωτερικών Ντιτμίρ Μπουσάτι εν προκειμένω στην αλβανική τηλεόραση), ο κ. Ράμα φέρεται να έχει λάβει την απόφαση να κρατήσει ακινητοποιημένες τις μπουλντόζες για τους επόμενους τουλάχιστον τρεις μήνες και έπειτα βλέπουμε...

Ο Εντι Ράμα αναβάλλει τα σχέδιά του ύστερα από παρεμβάσεις κυρίως της πρεσβείας των ΗΠΑ στα Τίρανα. Παρά τις περί του αντιθέτου πρόσφατες δηλώσεις του ΥΠΕΞ Ντιτμίρ Μπουσάτι, ο Αλβανός πρωθυπουργός φέρεται να έχει λάβει την απόφαση να κρατήσει ακινητοποιημένες τις μπουλντόζες

Μέχρι το τέλος του 2017 δεν αναμένεται, σύμφωνα με πληροφορίες του «Έθνους», να υπάρξει κινητικότητα στα σχέδια κατεδαφίσεων και ανάπλασης. Αντιθέτως, η αλβανική κυβέρνηση παρουσιάζεται στα λόγια πρόθυμη ακόμη και να προχωρήσει σε μια «κατά το δυνατόν» τακτοποίηση του ιδιοκτησιακού χάους στη Χιμάρα, όπως είχε ζητήσει ο αμερικανικός παράγοντας σε ειδική συνάντηση που πραγματοποιήθηκε στα Τίρανα στις 7 Σεπτεμβρίου.

Κομβικό ρόλο στο πάγωμα των σχεδίων του Αλβανού πρωθυπουργού εμφανίζεται, σύμφωνα με πληροφορίες του «Έθνους», να έχει διαδραματίσει η πρεσβεία των ΗΠΑ στα Τίρανα, η οποία βλέπει, μάλιστα, να προκύπτουν και προβλήματα ανθρωπιστικής φύσης από τις επαπειλούμενες κατεδαφίσεις ελληνικών περιουσιών.

Ήταν ο Αμερικανός πρεσβευτής στην Αλβανία, Ντόναλντ Λιου, εκείνος ο οποίος (όπως αποκάλυψε το «Έθνος» στο φύλλο της 18ης Σεπτεμβρίου) είχε υπογραμμίσει, σε δίωρη συνάντηση που είχε με τον κ. Ράμα, Αλβανούς υπουργούς και ξένους πρεσβευτές, στα Τίρανα στις 7 Σεπτεμβρίου, ότι για να προχωρήσουν τα σχέδια ανάπλασης στη Χιμάρα θα πρέπει πρώτα να είναι γνωστά και καταγεγραμμένα τα όρια των περιουσιών. Ότι θα πρέπει, δηλαδή, προηγουμένως να δοθούν τίτλοι ιδιοκτησίας στους κατοίκους (όπως ζητάει, άλλωστε, εδώ και χρόνια η εθνική ελληνική μειονότητα), προκειμένου να εγγράψουν αυτοί τις περιουσίες τους στο υποθηκοφυλακείο. Ο Αμερικανός διπλωμάτης είχε ζητήσει επίσης τότε από τον πρωθυπουργό της Αλβανίας να ορίσει και νέο εκπρόσωπο στις διαπραγματεύσεις με τους κατοίκους.

Η Ουάσιγκτον φέρεται, σύμφωνα με πληροφορίες του «Έθνους»,να αντιμετωπίζει με μεγάλη καχυποψία, ως απολύτως ακατάλληλο, τον δήμαρχο της Χιμάρας, Γιώργο Γκόρο. Και δικαιολογημένα, καθώς εμφανίζεται να λειτουργεί πιο πολύ διχαστικά παρά συναινετικά στις επαφές του με τους κατοίκους. Ενδεικτικές είναι οι πρόσφατες δηλώσεις που έκανε σε αλβανικά ΜΜΕ ο προκλητικός δήμαρχος, υποστηρίζοντας ότι δεν βλέπει κανένα πρόβλημα στη Χιμάρα, παρά μόνο... εκείνο των κατοίκων που αντιδρούν παίζοντας πολιτικά παιχνίδια.

Επιστολή

Ενδεικτική του αμερικανικού ενδιαφέροντος είναι σχετική επιστολή που απέστειλε το Στέιτ Ντιπάρτμεντ στις αρχές Σεπτεμβρίου στον πρόεδρο της Ένωσης Χειμαρριωτών Αμερικής, πατέρα Κοσμά Καραβέλα. Η Διεύθυνση Νότιας Κεντρικής Ευρώπης (Office of South Central European Affairs) του Στέιτ Ντιπάρτμεντ εμφανίζεται να παρακολουθεί στενά το θέμα των ελληνικών περιουσιών και σε τακτική επικοινωνία με την πρεσβεία των ΗΠΑ στα Τίρανα.

Ο Αμερικανός πρέσβης λέγεται, μάλιστα, σύμφωνα με πληροφορίες του «Έθνους», ότι έχει εγείρει σε πολλές περιπτώσεις την ανησυχία του προς την αλβανική κυβέρνηση για την καταστροφή ελληνικών περιουσιών στη Χιμάρα και ότι θα συνεχίσει να το κάνει με κάθε ευκαιρία στο μέλλον.

http://www.himara.gr/

Πηγή: ΕΘΝΟΣ, 02 Οκτωβρίου 2017
Πηγή: Himara.gr | Ειδήσεις απ' την Βόρειο Ήπειρο

Στη Μοσχόπολη - 2 φωνές & 2 γεφύρια

Του Σπύρου Μαντά

√ Η Αθήνα της τουρκοκρατίας !

√ Το άνθος των Βαλκανίων !

√ Το μικρό Παρίσι της Ανατολής !

Η Μοσχόπολη ιδρύθηκε, ως Βοσκόπολη, στα μέσα του 14ου αιώνα από βλάχους κτηνοτρόφους. Με τη βιοτεχνία και το εμπόριο, γρήγορα αναδείχθηκε σε σημαντικό οικονομικό και πνευματικό κέντρο της Βαλκανικής. Στο απόγειό της έφτασε σε πληθυσμό τους 60.000 κατοίκους με 12.000 σπίτια σε 12 συνοικίες. Λειτούργησαν, μεταξύ των άλλων, Ακαδημία, βιβλιοθήκη, τυπογραφείο και 24 ναοί! Απ’ τις πολλές της οικογένειες που δραστηριοποιήθηκαν κυρίως στην κεντρική Ευρώπη, ξεχώρισε εκείνη των Σίνα. Δυστυχώς τούτη η θαυμαστή πολιτεία -άτυχη η μοίρα της- λεηλατήθηκε απ’ τους αλλόθρησκους γειτόνους της το 1769, ανέκαμψε αργότερα μερικώς, για να έλθει οριστικά το τέλος της, πάλι με επιδρομές, το 1916. Σήμερα, φτωχό χωριό, ξανάγινε …Βοσκόπολη (Βοσκοπόγιε)!

Ξαναβρέθηκα στη Μοσχόπολη εφέτος στις 4 Σεπτεμβρίου. Βίωσα και πάλι πόνο και θλίψη, δηλαδή όσα νιώθει ο κάθε επισκέπτης που γνωρίζει, που έχει μελετήσει. Και μόνο το πρωινό αεράκι που μου δρόσιζε το πρόσωπο -αλλού ο απόλυτος καύσωνας- έδινε κουράγιο να συνεχίσω να περιφέρομαι ανάμεσα σε ερείπια που ακόμη μιλούν, σε περισσότερα που ανακαλεί η ιστορία.

Έφυγα έχοντας στην ψυχή του νου μου δύο φωνές να με συντροφεύουν· δύο πετρογέφυρα που διαβαίνοντάς τα υποσχέθηκα να ξαναγυρίσω.

Ο Θεόφραστος Γεωργιάδης (1885-1974), παρών στη σφαγή του 1916, πάντα θα ιστορεί…

Ο Θεόδωρος Σγκούρι (1922), ολοζώντανο μνημείο στο σήμερα, διευκρινίζει…

Ο Θ. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ (1885-1974) ΙΣΤΟΡΕΙ…

Ο Θεόφραστος Γεωργιάδης, δάσκαλος Μοσχοπολίτης, έζησε τη σφαγή του 1916, 31 χρονών, και έγραψε:

«Η νυξ της 15 προς την 16 Οκτωβρίου 1916 υπήρξε νυξ απαισία και θλιβερά, η τελευταία της ζωής της Μοσχοπόλεως.

Ήρχισαν να διαδίδωνται φήμαι ότι συμμορίαι άτακτοι περιοίκων εξωμοτών αλλοθρήσκων καπεταναίων κατήρχοντο προς αυτήν εκ διαφόρων διευθύνσεων. Με επικεφαλής αιμοχαρείς αρχηγούς κατελάμβανον την επαρχίαν Οπάρεως και Γκόρας με κατεύθυνσιν την ατυχή Μοσχόπολιν.

Ανέτειλεν η Κυριακή ημέρα 16 Οκτωβρίου, και πάντες έντρομοι ήνωνον τας δεήσεις των προς τον Ύψιστον και τους Αγίους τους περιστοιχούντας την Μοσχόπολιν, παρακαλούντες να αποτραπή ο κίνδυνος.

Ακούονται οι πρώτοι πυροβολισμοί, η μάχη εγενικεύθη και φρικωδώς αντηχούσαν αι πέριξ φάραγγες και τα γύρω βουνά από τους πυροβολισμούς. Εις μάτην οι Μοσχοπολίται εζήτουν την συνδρομήν των Γάλλων, ούτοι εκώφευσαν τελείως.

Κατά την συμπλοκήν οι ημέτεροι ημύνθησαν κρατεώς, αλλ’ ευρεθέντες προ ασυγκρίτως υπερτέρων δυνάμεων και άνευ επαρκών πυρομαχικών, ηναγκάσθησαν να οπισθοχωρήσουν. Οι συμμορίται εισήλθον εις την πόλιν και αμέσως έθεσαν πυρ εις την πρώτην τυχούσαν οικίαν του Κύργιο-Ντάλτα, ήτις αμέσως ανεφλέγη.

Το πυρ μετεδόθη και εις ετέρας παρακειμένας οικίας και εγενικεύθη εις όλην την πόλιν. Δεν δύναμαι να περιγράψω τας τραγικάς εκείνας ώρας, τον τρόμον και την σύγχυσιν των ταλαιπώρων συμπατριωτών μου και των γυναικοπαίδων, τα οποία εθρήνουν και ωλοφύροντο μη γνωρίζοντα, πού να κατευθυνθούν. Φωτιά και θάνατος παντού…

Οι ημέτεροι έλαβον διαφόρους κατευθύνσεις, άλλοι μεν προς Κορυτσάν, οι πλείστοι δε προς το Μοναστήρι του Προδρόμου, όπου ενόμιζαν ότι θα εύρουν άσυλον και σωτηρίαν. Άλλοι εκλείσθησαν εις τας οικίας των, όπου έπεσαν μαχόμενοι.

Ο εχθρός γενόμενος κύριος της πόλεως επέφερε γενικήν καταστροφήν και λεηλασίαν. Πλήστοι εύρον τον θάνατον και πλείστοι εκάησαν εντός των οικιών των. Εις την Μονήν του Προδρόμου συνεκεντρώθησαν χιλιάδες γυναικόπαιδα φεύγοντα πανικόβλητα το πυρ και την μάχαιραν.

Λήσταρχος τις εισέρχεται αγρίως μετά της συμμορίας του εις το μοναστήρι και εκάλεσε τους δύο ιερείς του να παραδώσουν άπαντας τους καταφυγόντας εκεί δυστυχείς. Ο αιμοβόρος λήσταρχος περιήλθεν όλας τας αιθούσας και, αφού εξεγύμνωσε τα γυναικόπαιδα, συνέλαβε τεσσαράκοντα πέντε Μοσχοπολίτας μπροστά στα μάτια των οδυρωμένων μητέρων, συζύγων, αδελφών, τέκνων και συγγενών αυτών και αφού τους έδεσεν όλους μαζί δια σχοινίου τους έσυρεν ως πρόβατα έξω της Μονής και εις ένα απόκρημνον μέρος προς την Σίπισχαν τους εξετέλεσε.

Ξημερώνει η Δευτέρα ημέρα 17 Οκτωβρίου. Η φωτιά εξακολουθεί και η λεηλασία επίσης. Ολόκληρα στίφη εκ των πέριξ γειτονικών χωρίων, μηδέ της περιφερείας Τομορίτσας του Βερατίου εξαιρουμένης, επέπεσον κατά της ατυχούς Μοσχοπόλεως και με πελέκεις και μαχαίρας κατέστρεφον ό,τι εύρισκον εμπρός των, λεηλατούντες τας ερήμους οικίας και φονεύοντες τους εις αυτάς αναπομείναντας γέρους, ασθενείς και τραυματίας. Εις τους δρόμους της πόλεως έκειντο τα πτώματα των φονευθέντων κατοίκων, τα οποία έμειναν άταφα επί πολλάς ημέρας. 

Δυστυχείς Μοσχοπολίται! Η μνήμη υμών ας είναι αιωνία!

Ο ΒΑΣΙΛΙ ΣΓΚΟΥΡΙ (1922) ΔΙΕΥΚΡΙΝΙΖΕΙ…

Βρήκα τον Βασίλη Σγκούρι, 93 χρονών σήμερα, στην αυλή του σπιτιού του να τον κουρεύει η γυναίκα του, η κυρά-Βαγγελία, αυτή 91 χρονών. Βιάστηκε να τελειώσει και σε καλά ελληνικά άρχισε να απαντά στις ερωτήσεις μου, να μου διευκρινίζει τις απορίες:

«Γεννήθηκα το 1922. Τον πατέρα μου τον λέγαν Νικόλα και τον παππού μου Θεοδωράκη. Ανεβοκατεβαίναμε Κονίσπολη Μοσχόπολη με 3.000 πρόβατα. Όλη η φαμίλια μας ήταν 70 άτομα.

-Εσείς, τσελιγκάδες, και δεν μπορείτε να αγοράσετε ένα σπίτι; -είχαν πειράξει τους δικούς μου· από καπρίτσιο πληρώσαμε κι εμείς ένα σωρό λίρες κι αγοράσαμε. Μείναμε έτσι μόνιμα εδώ. 

Ήταν αλλιώς στη Μοσχόπολη, άλλος κόσμος! Κάποτε βγήκε κάποιος δικός μας στην αγορά με απλά ριγμένο πάνω του το σακκάκι…

- Εδώ είναι Μοσχόπολη -τον μάλωσε κάποιος. Ή φόρεσε και τα μανίκια σου ή πήγαινε σπίτι σου να το αφήσεις.

Κάθε απόγευμα, στέλναμε έναν ψυχογιό μας και καθάριζε το μεσοχώρι. Πηγαίναν εκεί και κάνανε βόλτες οι νέοι και οι νέες, να γνωριστούνε. Αν έβλεπες κάποια και σου άρεσε, πήγαινες στους γονείς σου, το έλεγες, και αυτοί αναλάμβαναν τα υπόλοιπα. Δεν γίνονταν προξενειά στα κουτουρού. Άλλος κόσμος εδώ! Ήταν αλλιώς στη Μοσχόπολη!».

Έφερα την κουβέντα στα γεφύρια -είχα δει δύο, είχα διαβάσει για περισσότερα. Τα ήξερε καλά…

- Ναι, πούντι αλ Παπανικόλα, πούντι αλ Θανάση, πούντι αλ Ζομόρι, κι άλλα πολλά. Τα ξέρω, θα σου πω…

Η ΓΕΝΙΑ ΤΩΝ ΣΓΚΟΥΡΙ…

Βασίλη Σγκούρι (1922)

Νικόλα Σγκούρι ()

Θοδωράκη Σγκούρι (1875-1950)

ΤΟ ΓΕΦΥΡΙ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ

Βρίσκεται στην άκρη της Μοσχόπολης, στο δρόμο για το μοναστήρι του Προδρόμου. Ειπώθηκε έτσι, από διπλανή, κατεστραμμένη σήμερα εκκλησία.

Παλαιά, όπως απεικονίζεται σε γκραβούρα του 1742, ήταν τρίτοξο, τώρα όμως το βρίσκουμε με δύο καμάρες. Αυτό, γιατί στα τέλη του 19ου αιώνα, τον Αύγουστο του 1895 συγκεκριμένα, τού έγινε τέτοια επισκευή, που πρέπει να μιλάμε για καινούριο γεφύρι! Κατά τον μητροπολίτη Ιωακείμ Μαρτινιανό (1875-1953): 

«…επιτροπεία, ήτις επίσης ιδιαιτέρας εξάρσεως και μνείας τυγχάνει αξία, είναι εκείνη η του επιζώντος εισέτι κ. Ναούμ Νικ. Στίργια, (1890-1916) καθ’ ην, χάρις εις την λελογισμένην αυτού διαχείρησιν, ανηγέρθη ανακαινισθείσα τελείως η λιθίνη γέφυρα Αγίας Παρασκευής».

ΤΟ ΓΕΦΥΡΙ ΤΟΥ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑ ή 

ΚΟΒΑΣΗ (ΣΙΔΕΡΑ)

Βρίσκεται λίγο πριν φτάσουμε στη Μοσχόπολη, γεφυρώνοντας, στη θέση Κιοπέκα ή Παπανικόλα, το ομώνυμο μεγάλο ποτάμι της πόλης -αριστερός παραπόταμος του Δεβόλη. Είναι δηλαδή πάνω στο δρόμο που έρχεται από την Κορυτσά. Οι Βλάχοι το αποκαλούσαν Πούντι αλ Παπανικόλα. Σήμερα δεν υπάρχει με την παλαιά του μορφή· έχει καταστραφεί και αντικατασταθεί από νεότερη πέτρινη γέφυρα. 

Ποια ακριβώς ήταν η πρώτη του μορφή, δυστυχώς, παρά την καίρια θέση και το γεγονός ότι σωζόταν έως κοντά τα τέλη του 19ου αιώνα, αγνοούμε. 

Το καλοκαίρι τού 1895, το γεφύρι, με αρκετές ήδη φθορές, αντικαταστάθηκε με καινούριο. Εκείνη, τη δεύτερη μορφή του, την γνωρίζουμε από μια παλαιά, τραβηγμένη το 1913 φωτογραφία -αυτή που παραθέτουμε (αρχείο Μουσείου “Χρ. Κελεμκερής”). 

Αλλά τραυματισμένο στους τότε πολέμους όπως βλέπουμε και στη φωτογραφία, το γεφύρι χρειάστηκε και πάλι να ξαναχτιστεί, για τρίτη φορά, μάλιστα τώρα τέτοιο ώστε να εξυπηρετεί τις νέες ανάγκες.

Εν τω μεταξύ, αποκαλούμενο έως τότε γεφύρι του Παπανικόλα, απέκτησε και δεύτερο όνομα -αποκαλείται πια και Σιδερά (Κοβάση). Αυτό από οικογένεια τσιγγάνων που ήρθαν απ’ την Κορυτσά κι έστησαν δίπλα του καλύβι προκειμένου να πεταλώνουν τα διερχόμενα άλογα.

ΤΟ ΓΕΦΥΡΙ ΤΟΥ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑ ή ΚΟΒΑΣΗ (ΣΙΔΕΡΑ)…

όπως σώζεται σήμερα, στην τρίτη του μορφή.

Η περίπτωση Αντετοκούμπο και οι αλβανοί μετανάστες στην Ελλάδα! - Rasti Antetokoumpo dhe emigrantët shqiptarë në Greqi!

Ο Γιάννη Αντετοκούμπο, έχει καταγωγή από Αφρική, συγκεκριμένα από Νιγηρία. Μεγάλωσε μαζί με τον αδερφό του και την οικογένεια του στην Ελλάδα. Μεγάλωσε με αρχές και ιδανικά και με μια καρδιά που αγαπάει την Ελλάδα αυτός και η οικογένεια του τόσο πολύ που όταν παρουσιάστηκε στην ομάδα του NBA Milwaukee Bucks  κρατούσε Ελληνική σημαία. Δηλώνει έλληνας και μαζί με τον αδερφό του όχι μόνο το δηλώνουν με τα λόγια αλλά και στην πράξη. Πρόσφατα έχασε τον πατέρα του και η ομάδα του Milwaukee Bucks του έγραψε τα συλληπτήρια στα ελληνικά. Τόσο πολύ έχουν περάσει στους άλλους πως αγαπούν την Ελλάδα με όλο του το είναι . Ερχόμαστε τώρα στα αλβανόπουλα που ζουν στην Ελλάδα. Αν και στην Ελλάδα τους δόθηκαν οι ευκαιρίες και όλα όσα δεν είχαν και δεν θα μπορέσουν να έχουν στην Αλβανία. Διέπρεψαν και σπούδασαν και καλά έκαναν, άλλοι άνοιξαν επιχειρήσεις και πλούτισαν. Με τα λεφτά που κέρδισαν (με τον ιδρώτα τους θα πεί κάποιος, ας δουλέψουν στην Αλβανία να δείτε τι θα πάρουν με τον ιδρώτα τους). Κανένας όμως δεν έκανε αυτό που έκανε ο Γιάννης και πολλοί άλλοι, όχι μόνο αυτό ,αλλά πολλοί είναι τόσοι αγνώμονες και αχάριστοι. Πρώτοι είναι οι πολιτικοί της χώρας με αρχηγό τον Ε Ραμα που δεν έχει την δυνατότητα να αντιληφθεί πως αν δεν ήταν η Ελλάδα αυτός θα ζούσε σε χειρότερη χώρα από αυτό που τώρα το παίζει πρωθυπουργός. Τα ΜΜΕ και όλοι αυτοί που για διάφορους φανταστικούς λόγους φωνάζουν εναντίων της Ελλάδας και σπέρνουν μίσος είναι απλώς αχάριστοι και δεν υπάρχει κάτι χειρότερο από τον αχάριστο και τον αγνώμονα.

Jani Antetokoumpo sot është një prej yjeve të NBA-it dhe skuadrës Milwaukee Bucks. Ka prejardhjen nga Afrika dhe më konkretisht nga Nigeria. U rrit me vëllain dhe familjen e tij në Greqi. Atje u stërvit, atje u rrit dhe ju dhanë mundësitë që ai të bëhej ky që është sot. Këtë fakt ai nuk e harron kurrë, sepse mori idealet por dhe principet e duhura për tu bërë një njeri me gjithë kuptimin  e fjalës. Kaq shumë mirënjohës dhe kaq shumë e do ai dhe familja e tij Greqinë sa gjatë pranimit të tij në këtë skuadër të madhe ai mbante flamurin grek, u deklarua grek dhe bashkë me vëllain këtë deklaratë nuk e kanë vetëm fjalë por dhe vepra. Ditët e fundit ai humbi të atin dhe skuadra Milwaukee Bucks shkroi ngushëllimet për të dhe familjen në GREQISHT. Kaq shumë të qartë ja u ka bërë ai faktin që e do Greqinë dhe është atdheu i tij. Tani le të vijmë tek shqiptarët që u pritën me krahët hapur. Patën mundësinë të rriten , të studiohen, të pasurohen, shumë mirë për ata që punuan me ndershmëri, e meritojnë (mgjth se puna nuk mjafton se nëse punon dikush në Shqipëri kurrë nuk do të kishte dhe as do të ketë dhe për 50 vjet ato sa i ofroi dhe i ofron Greqia). Bile ndërtuan dhe shtëpitë e tyre në Shqipëri për të mos thënë qytete të tëra . Vazhdojnë të punojnë e të përfitojnë lloj e lloj privilegjesh. (Një pjesë e konsiderueshme e tyre hynë në burg për shkak të krimeve të shumta por dhe ky fakt shtrembërohet duke akuzuar vendasit si racistë dhe jo duke pranuar realitetin e hidhur).  Por, asnjëri prej tyre nuk thotë një falenderim, ashtu si Jani. Askush nuk e mbron vendin ku jeton dhe ushqehet dhe ku ju dha mundësia të rritë fëmijët , ti studiojë, të marrë pashaportën për të udhëtuar gjetkë.  Politikanët dhe mediat për hiçmosgjë  dhe për arsye nga më fantastiket, sulmojnë dhe fyejnë Greqinë por askush nuk reagon nga ata që përfituan nga ai vend.   Askush nuk guxon të thotë: Ky vend më ka dhënë gjithçka dhe i jam mirënjohës. Të gjithë vetëm e gjenë fajtor për gjithçka me në krye Kryeministrin E Rama i cili harron se do të qeveriste një vend shumë më të keq dhe pa të ardhme nëse nuk ishte Greqia fqinje. Pra me pak fjalë, fatkeqësisht, nëse nuk janë mosmirënjohës atëhere janë fajtorë për mosmirënjohje të gjithë ata shqiptëar që nuk falenderojnë vendin që ju dha mundësinë që të jetojnë. Sigurisht që nuk ka asgjë më të keqe se mosmirënjohja  dhe shumë prej atyre që nuk reagojnë në këto situata ku kanë arritur marrdhëniet shqiptaro –greke dhe ndaj fajtorëve të këtyre situatave janë krye-mosmirënjohës. Poshtë mesazhi i Skuadrës për ngushëllime në Greqisht.