Αλβανοτσάμηδες με φιλικά αισθήματα προς τους Έλληνες- Çamë shqiptarë me ndjenja miqësore ndaj Grekëve.

 

ΚΕΝΑΝ ΜΕΣΑΡΕ - Kenan (Qenan) Mesare




Αλβανοτσάμηδες με φιλικά αισθήματα προς τους Έλληνες

Υπήρχαν 8 τέτοιες οικογένειες, οι οποίες δεν έδειξαν ανθελληνική πολιτική, δεν πείραξαν ποτέ κανένα και έτσι, τόσο το Ελληνικό Κράτος και ο Ζέρβας, όταν μπήκε στα Γιάννενα, 16 - 17 Οκτωβριου 1944, όσο και μετέπειτα, ουδείς τους άγγιξε, διότι δεν είχαν δείξει καμία εχθρότητα εναντίον των Ελλήνων. Και τους άφησαν και τις περιουσίες για να μείνουν. Στην πραγματικότητα, δεν κατοικούσαν ακριβώς μέσα στην Θεσπρωτία, γιατί εκεί δεν έμεινε κανένας αλβανοτσάμης.

Μια από αυτές ήταν και η οικογένεια του Κενάν Μεσαρέ, η οποία κράτησε καi το αρχοντικό της, κράτησε τα πάντα. Ο Κενάν Μεσαρέ, γιός του Ταχσίν Πασά της Θεσσαλονίκης, γνωστός ζωγράφος, ποιητής και καλλιτέχνης, έμενε στα Γιάννενα με την οικογένειά του. Παντρεύτηκε μία αρχοντοπούλα από την Πωγωνιανή της περιοχής Μεσαρά, που έλεγε ότι η οικογένειά της κατήγετο από τον Ομέρ Βρυώνη, και έμεινε στα Ιωάννινα

Κατά την Κατοχή, αυτός έκανε το παν για να σταματήσει τους αλβανοτσάμηδες από το να σκοτώνουν τους Χριστιανούς και τους έλεγε ότι αυτό θα το πληρώσουν ακριβά μια μέρα. Για τον σκοπό αυτό προσπαθούσε να έρθει σε μία συνεννόηση με τους Ντιναίους και τους άλλους Μουφτήδες, αλλά αυτοί ήταν τόσο φανατισμένοι, που όχι μόνο δεν τον άκουγαν, αλλά και έκαναν δολοφονικές απόπειρες εναντίον του. Ο Κενάν Μεσαρέ κρατούσε ανέκαθεν μία φιλελληνική στάση και μάλιστα έχουμε πολλές ζωγραφιές του το 1912 κλπ, από την εποχή εκείνη στα Μουσεία μας. Οι δύο γιοί του, Ραμψής και Ίνης, φοίτησαν στην Ζωσιμαία Σχολή.

Η σημαία του Κροκόδειλου Κλαδά

Η ιδέα (και οι χάρτες) της «Μεγάλης Αλβανίας» είναι πολύ παλιά και εμπνεύστηκε από τους…Ιταλούς. Αυτοί τότε, σχεδίασαν να καταλάβουν τα Ελληνικά εδάφη, μέσω … Αλβανίας, την οποίαν πάντοτε θεωρούσαν προτεκτοράτο τους, Έπεισαν, λοιπόν, τους Αλβανούς να σηκώσουν, ως δική τους, την σημαία που είχε ο Κροκόδειλος Κλαδάς (1425 – 1490), ο πρώτος βυζαντινός άρχοντας, που ξεκίνησε από την Σπάρτη και σάρωσε όλη την Ελλάδα, πολεμώντας τους Τούρκους. Ο Κλαδάς συνέπραξε με τον γιο του Σκεντερμπεη , τον Ιωάννη. και έδωσαν μεγάλες μάχες στο κάστρο της Κρούγιας. Όμως , προδόθηκε από τους Βενετσιάνους , δήθεν συμμάχους, που τον εγκατέλειψαν , και το 1490 έπεσε στα χέρια των Τούρκων. Υπέστη μαρτυρικό θάνατο με αποτρόπαια βασανιστήρια, γδάρσιμο και διαμελισμό του σώματός του. Το δέρμα του, το γέμισαν με άχυρο οι Οθωμανοί και το έστειλαν στην Κωνσταντινούπολη, στον σουλτάνο Βαγιαζήτ Β' για να βεβαιωθεί ότι ο μεγαλύτερος εχθρός των Οθωμανών είναι νεκρός…

Η ιταμή στάση των Άγγλων απέναντι στον Ναπολέοντα Ζέρβα


Στέφανος Σαράφης - Ronald MacKenzie Scobie - Ναπολέων Ζέρβας-
Stefan Sarafi- Ronald MacKenzie Scobie- Napoleon Zerva

Οι Εγγλέζοι, για να ξεγελάσουν τους Γερμανούς ότι θα κάνουν, δήθεν, απόβαση στην Ήπειρο, είχαν ετοιμάσει την 10η Μεραρχία με τακτικό στρατό, μόνιμους αξιωματικούς και Συνταγματάρχη τον Βασίλειο Καμάρα και η Ήπειρος θεωρείτο, ως προκεχωρημένο φυλάκιο της 8ης Στρατιάς του Μοντγκόμερυ. Το τέχνασμα πέτυχε, οι Γερμανοί ξεγελάστηκαν και ενώ περίμεναν απόβαση των Συμμάχων στην Ήπειρο, αυτή έγινε στην Νορμανδία και στην Ιταλία. Τότε οι Άγγλοι απεφάσισαν ότι δεν χρειάζονται πλέον τον Ν. Ζέρβα και τον διέταξαν να πάρει τους άνδρες του και να φύγει για την Κέρκυρα.

Ο. Ν. Ζέρβας κατέβηκε στην Αθήνα και βρήκε τον Στρατηγό Ronald MacKenzie Scobie και του είπε :

«Γιατί δεν μας βοηθάτε; Γιατί μας κόψατε κάθε βοήθεια και μας λέτε να φύγουμε από την Ήπειρο και να πάμε στην Κέρκυρα?»

Όμως, ο Σκόμπυ ήταν αμετάπειστος και έτσι οι 8000 άνδρες του Ζέρβα διεκπεραιώθηκαν στην Κέρκυρα και παρέμειναν εκεί απομονωμένοι.

Από την άλλη πλευρά, οι Εγγλέζοι διέταξαν τον ΕΛΑΣ, με τον Σαράφη και τον Βελουχιώτη, να έρθουν στην Ήπειρο και να μπουν στα Γιάννενα, ενώ στην Αθήνα είχε αρχίσει το ''κίνημα'' με άλλο κομμάτι των Άγγλων και αυτών που δρούσαν με τους κομμουνιστές.

Και να σκεφθεί κανείς ότι ο Ν. Ζέρβας υποχρεώθηκε , σε κάποιες μάχες, να πολεμήσει σε δύο μέτωπα ταυτόχρονα : από την μια οι εχθρικές δυνάμεις (Ιταλοί, Γερμανοί, Αλβανοτσάμηδες) και από την άλλη τα στίφη του Άρη Βελουχιώτη, που οι Άγγλοι τον έβαλαν να μπει στα Γιάννενα , νικητής και τροπαιούχος (!).

Θωμαΐς Παριανού



Çamë shqiptarë me ndjenja miqësore ndaj Grekëve.

Ka 8 familje të tilla, të cilat nuk nuk treguan politikë antihelene, nuk ngacmuan kurrë asnjë dhe kështu, sa Shteti Grek sa dhe Zerva, kur hyri në Janinë, 16-17 Tetor 1944, sa dhe më vonë, askush nuk i preku, sepse nuk kishin treguar asnjë lloj armiqësie ndaj Helenëve dhe iu lanë dhe pasuritë që të qëndronin. Në realitet, nuk banonin pikërisht brenda Thesprotisë, sepse atje nuk banonte asnjë çam shqiptar.

Një prej këtyre familjeve ishte ajo e Kenan Mesare, e cila ruajti shtëpinë e saj, mbajti gjithçka, biri i Tahsin Pashait të Selanikut, piktor i njohur, poet dhe artist, banonte në Janinë me familjen e tij. U martua me një fisnike nga Pogoni i zonës së Mesarës, që thoshte se familja e saj i kishte rrënjët nga Omer Vrioni, dhe banonte në Janinë.

 
Gjatë pushtimit, ai bëri gjithçka që të ndalonte shqiptarët çamë që të mos vrisnin të Krishterët dhe ju thoshte se këtë do ta paguanin rëndë. Për këtë arsye përpiqej që të arrinte një marrveshje me Dinot dhe Myftinjtë e tjerë, por ata ishin kaq shumë të ekstremizuar sa jo vetëm që nuk e dëgjonin por dhe tentuan që ta vrisnin. Kenan Mesare mbante gjithmonë një pozicion filohelen dhe bile kemi shumë piktura të 1912-ës etj nga ajo periudhë në Muzetë tona. Dy djemtë e tij, Ramsi dhe Inis, studiuan në Zosimea.

Flamuri i Krokodil Kladha

Ideja (dhe hartat) e “Shqipërisë së Madhe” ishin janë të shumë të vjetra dhe të frymëzuara nga Italianët të cilët në atë kohë planifikonin që të pushtonin tokat Helene, nëpërmjet .... Shqipërisë, të cilën gjithmonë e konsideronin protektoratin e tyre. I bindën pra, shqiptarët që të ngrenë si flamur të tyre flamurn e Krokodil Kladës (1425-1490), fisnikut të parë bizantin, që u nis nga Sparta duke luftuar Turqit. Klada bashkëpunoi me djalin e Skëndërbeut, Joanin (Gjonin) dhe bënë beteja të mëdha në kështjellën e Krujës. Por, u tradhëtua nga Venecianët, gjoja aleatët, që e braktisën dhe në vitin 1490 ra në duart e turqve. Pati një vdekje martirizuese me torrtura të tmerrshme, rrjepje dhe coptim të trupit të tij. Lëkurën e tij e mbushën me kashtë osmanët dhe e dërguan në Konstandinupojë, tek sulltani Bajazit II që të sigurohej se armiku më i madh i Osmanëve ishte i vdekur.


Pozicioni arrognat i Anglezëve ndaj Napoleon Zervës.




Anglezët, që t’ia u hidhnin gjermanëve se gjoja do të zbarkonin në Epir, kishin përgatitur Regjimentin e 10-të me ushtri të rregullt, oficerë të përhershëm dhe Kolonel Vasil Kamarë. Kështu Epiri konsiderohje si post i përparmë i  Ushtrisë së 8-të të Montogomerit. Ky marifet pati sukses, Gjermanët u mashtruan dhe ndërsa prisnin që të bëhej zbarkim i aleatëve në Epir, ajo u bë në Normandi dhe në Itali. Atëhere Anglezët vendosën se nuk iu duhej më N Zerva dhe e urdhëruan që të merrte burrat e tij e të shkonte në Korfuz.

N Zerva zbriti në Athinë dhe gjeti Gjeneralin Ronald MacKenzie Scobie dhe i tha:

“Pse nuk na ndihmoni? Pse na pretë çdo lloj ndihme dhe na thoni që të ikim nga Epiri e të shkojmë në Korfuz?”

Por, Scoby nuk ndërroi mendje dhe kështu 8000 burrat e Zervës kaluan në Korfuz dhe mbetën atje të izoluar.


Nga ana tjetër Anglezët urdhëruan ELAS me Sarafin dhe Veluhiotin që të vinin në Epir dhe të hynin në Janinë, ndërsa në Athinë do të kishte filluar “lëvizja” me një pjesë tjetër të Anglezëve  dhe atyre të cilët vepronin me komunistët.


Të imagjonin se N Zerva u detyrua, në disa raste të luftonte në dy fronte njëheresh: nga njëra anë forcat armike (Italianë, Gjermanë, Shqiptarë Çamë)  dhe nga ana tjetër turmat e Ari Veluhiotit, që Anglezët e vunë që të hynte në Janinë, fitimtar dhe triumfues (!).

Thomais Parianu,

Përktheu Pelasgos Koritsas






Σχόλια