ΒΓΑΛΕ ΓΛΩΣΣΑ! - Nxirre gjuhën!


Αποτέλεσμα εικόνας για βγάλε γλώσσα


ΒΓΑΛΕ  ΓΛΩΣΣΑ!

            Παλαιότερα ο γιατροί φάρμοζαν μιά πολύ σοφή καί ποδοτική μέθοδο. λεγαν στόν πελάτη τους. Βγάλε τήν γλώσσα! Τς ρριχναν μιά ματιά. Καί πό τήν γλώσσα καταλάβαιναν πολλά!
            γλώσσα το ρρωστου δινε στόν γιατρό μιά πολύ καλή δέα γιά τήν σωματική κατάσταση το πελάτη του.
            Κάτι νάλογο γίνεται καί ταν νθρωπος «βγάζει» γλώσσα!
            Ο λλοι καταλαβαίνουν καλά, νάλογα καθένας μέ τά μυαλά του, πο κινεται συνομιλητής τους.
            Τί παράξενο!
            Καθρέφτης τς σωματικς γείας γλώσσα.
            Καθρέφτης καί τς ψυχικς μας κατάστασης γλώσσα!

*            *            *

            Λέγει Κύριος: Πρόσεχε! πό τά λόγια σου θά κριθς! Καί πό τά λόγια σου θά καταδικασθς (Ματθ. 12,37).

            Καλύτερα νά πέσεις κάτω πό ψηλά, παρά νά «πέσεις χαμηλά», πό λάθος γλώσσας!
            Καί ταν πομένουμε και δέν μιλμε, χομε μιά μεγάλη νίκη!
            Καί σο πιό πολύ πέφτεις σέ λάθη γλώσσας, τόσο πιό χάρβαλο καταντς πνευματικά.

            Γι᾿ ατό λέμε σέ μιά προσευχή μας:
            Θο, Κύριε, φυλακήν τ στόματί μου. Δηλαδή βόηθα με, Κύριε, νά κρατ τό στόμα μου κλειστό. Νά ξέρω πότε μιλάω· καί πς μιλάω.

            γαπς τόν Χριστό; Πρέπει νά Τόν χεις συνεχς στό στόμα σου: στό σπίτι· στήν πικοινωνία μέ γαπητά πρόσωπα· στήν γειτονιά· στήν γορά· παντο. Στόμα δικαίου μελετήσει σοφίαν· καί γλώσσα ατο λαλήσει κρίσιν (Ψαλμ. 36,30). Δηλαδή: νθρωπος σωστός, στό στόμα του χει συνεχς τά λόγια το Θεο καί τά λόγια του εναι λα ζυγιασμένα· σεμνά· προσεκτικά.

            Ατό εναι τό σωστό. Γιατί ,τι χεις στήν καρδιά σου βγαίνει στό στόμα!

*            *            *

            Ο μέλισσες, να τιποτένιο ζωύφιο-ντομο, βγάζουν πό τό στόμα τους μέλι! ,τι παίρνουν στό στόμα τους, τό βγάζουν μέλι. Τό κάνουν μέλι!

            Σύ καί γώ, πρεπε νά εμαστε καλύτεροι πό τά ντομα, πό τίς μέλισσες. πό τό στόμα μας πρεπε νά ρέει μιά πέραντη εωδία: εωδία τς καλωσύνης καί τς γάπης· εωδία τς δοξολογίας το νόματος το Κυρίου!

            Κάνει τό στόμα μας νά βγάζει μιά φριχτή δυσωδία; Καί μα στό στόμα βγαίνει δυσωδία, βρώμα, τί εναι μέσα μας, βαθειά μέσα μας, στήν καρδιά μας;

            Πάντως, κάτι χι καλό!
            Πάντως χι Χριστός.

*            *            *

            γία Γραφή μς λέγει, τι τό νομα το Χριστο εναι μύρον κκενωθέν (σμα 1,3)· δηλ. ταν βρίσκεται στό νο καί στήν καρδιά μς μοσχοβολάει τό εναι λόκληρο, σάν νά χύθηκε πάνω μας καί μέσα μας, εὐῶδες  πολύτιμο μύρο!

            Μάθε λοιπόν, νά μιλς γιά τόν Κύριο μέ ελάβεια καί μέ σεβασμό· μέ γάπη καί μέ ταπείνωση.

            νας γάλλος φιλόσοφος (C. Bonal) το περασμένου αώνα, κάθε φορά πού πρόφερε τό νομα το Χριστο βγαζε τό καπέλλο του· καί κανε τό σταυρό του.

            Κάμε καί σύ «κάτι». Κάμε τά λόγια σου, νά εναι:
           γλυκά στό στόμα σου. 
           γλυκά στήν καρδιά σου.
           γλυκά στά ατιά κείνων, πού σέ κονε.

Λέγει γία Γραφή:
           Στόμα παρανόμου-βόθρος βαθύς! Βόθρος; Ναί βόθρος! (Παρ. 10,31)
           Στόμα δικαίου ποστάζει σοφίαν. Δηλαδή, κάθε λέξη πού βγαίνει πό τό στόμα του εναι σοφία! (Παρ. 22, 14)

Μήπως τά παραλέει;

*            *            *

            κούμπα, δελφέ, σωστά τήν καρδιά σου.
Μήν φήσεις νά γίνει τό στόμα σου καί καρδιά σου βόθρος βαθύς!...
Κάμε τα, νά ποστάζουν σοφία: καλωσύνη, ερήνη, γάπη, ταπείνωση.

Μήν τό ξεχνς.
Στόμα δικαίου ποστάζει σοφία· καί προσέχοντας, τί νά λέει τό στόμα σου, γίνεσαι σοφός γιά τούς νθρώπους· εάρεστος καί γαπητός στό Θεό.

+ Ν. Μ.
Nxirre gjuhën!

Në kohët e vjetra doktorët praktikonin një metodë shumë të urtë e konstruktive. Thoshin tek pacienti i tyre. Nxirre gjuhën! I hidhnin asaj një sy. Nga gjuha kuptonin shumë!
Gjuha e të sëmurit krijonte tek doktori një ide të mirë për gjëndjen trupore të klientit të tij.
Diçka e tillë bëhet dhe sot dhe kur njeriu “nxjerr” gjuhën!
Të tjerët e kuptojnë mirë, secili sipas mendjes së tij, se ku lëviz bashkëbiseduesi i tij.
Sa e çuditëshme!
Pasqyra e shëndetit trupor gjuha.
Pasqyra e gjendjes sonë shpirtërore gjuha!



.....


Thotë Zoti : Kujdes! Nga fjalët e tua do të gjykohesh!  Nga fjalët e tua do të dënohesh. (Mateut 12:37)

Më mirë të bihesh poshtë nga lart,  se sa të “bihesh poshtë”, nga gabimi i gjuhës!

Kur durojmë dhe nuk flasim, kemi një fitore të madhe!
Në sa më shumë gabime të gjuhës të biesh, kaq më keq katandisesh shpirtërisht.


Prandaj themi në një nga lutjet tona:
Vendose nën mbikqyrje o Zot gojën time.
Dmth më ndihmo o Zot të vëri fre gojës time që ta mbaj të mbyllur. Ta di kur të flas, dhe si flas.
E do Krishtin? Duhet vazhdimisht Ta kesh në gojën tënde: në shtëpi, në komunikimin me persona të afërm, në lagje, në treg, kudo. Goja e të drejtit studion në drejtësi, dhe gjuha e tij do të flasë gjykimin (psalmi 36, 30).
Dmth: njeriu i drejtë, në gojën e tij ka vazhdimisht fjalët e Zotit dhe fjalët e tij janë të peshuara, me cipë dhe të kujdesëshme.


Kjo është e drejta. Sepse çke në zemër del nga goja!

.......

Bletët, një insekt i papërfillshëm nxjerr nga goja e saj mjaltë! Çfarëdo që marrin në gojën e tyre nxjerrin mjaltë!


Ti dhe unë, duhet të jemi më të mirë se bletët. Nga goja jonë duhet të rrjedhë një aromë e këndëshme e pafundme: aroma e mirësisë dhe e dashurisë , aroma e lavdërimit të Emrit të Zotit!


E bën gojën tonë të nxjerrë një aromë tmerrësisht të keqe? Dhe kur del nga goja erë e keqe, qelbësirrllëk, çfarë ka brenda nesh brënda, thellë në zemrat tona?

Si do që të jetë diçka jo e mirë!
Si do që të jetë jo Krishti.

.......

Shkrimi i Shënjtë na thotë, që Emri i Krishtit është miro që na rinovon (Kënga 1: 3) dmth kur gjendet në mendjen dhe zemrën tonë na bën në tërësi të kundërmojmë erë të mirë, sikur është derdhur brenda nesh një miro e çmuar!

Mëso pra , të flasësh për Zotin me respekt dhe nderim, me dashuri dhe përulje.


Një filosof Francez (C. Bonal) i shekullit të kaluar, sa herë që thoshte Emërin e Krishtit hiqte kapelen e tij dhe bënte kryqin.


Bëj dhe ti diçka. Bëj që fjalët e tua të jenë:
      ·        Të ëmbëla në gojën tënde.
      ·        Të ëmbëla në zemrën tënde.
     ·        Të ëmbëla dhe në veshët e atyre që të dëgjojnë.


Thotë Shkrimi i Shënjtë:
      ·        Goja e të jashtëligjëshmitë – gropë e thellë!
Gropë? Po gropë! (Fjalët e Urta 10: 31)
   ·        Nga goja e të drejtit rrjedh urtësi. Dmth, çdo fjalë që nxjerr nga goja e tij është e urtë! (Fjalët e Urta 22: 14)
Mos e tepron?


Prek, vëllai im, në mënyrë të drejtë zemrën tënde.
Mos lejo që goja dhe zemra jote të shndërrohet në një gropë të thellë!...
Bëj që të rrjedhin urtësi: mirësi, paqe, dashuri, përulje.

Mos harro.
Nga goja e të drejtit rrjesh urtësi, dhe duke pasur kujdes, bëhesh i urtë për njerëzit, i pëlqyer dhe i dashur nga Zoti.


+ N.M

Σχόλια