Πώς η Βόρεια Ήπειρος παραχωρήθηκε στην Αλβανία με αντάλλαγμα τα νησιά του Αιγαίου. Πόσες φορές ο ελληνικός στρατός την απελευθέρωσε. Δείτε το οδοιπορικό στα ξεχασμένα χωριά (βίντεο)

Η Βόρεια Ήπειρος δημιουργήθηκε πριν από περίπου έναν αιώνα μετά τη διχοτόμηση της Ηπείρου από της Μεγάλες Δυνάμεις.
Όλα ξεκίνησαν με το Πρωτόκολλο της Φλωρεντίας που υπογράφηκε στις 13 Φεβρουαρίου του 1914 στην ιταλική πόλη από τις Μεγάλες Δυνάμεις και με το οποίο χαράζονταν τα αλβανικά σύνορα. Η περιοχή της Βόρειας Ηπείρου παραχωρούνταν στην Αλβανία, η οποία είχε αναγνωριστεί επίσημα ως ανεξάρτητο κράτος με τη Συνθήκη του Λονδίνου. Σύμφωνα με την απόφαση το Αργυρόκαστρο, το Βουθρωτό, το Δέλβινο, η Κορυτσά, η Χειμάρα, οι Άγιοι Σαράντα και η νήσος Σάσων ήταν πλέον αλβανικά εδάφη. Οι Μεγάλες Δυνάμεις, οι οποίες μετείχαν στη συνδιάσκεψη ήταν η Αγγλία , η Γαλλία, η  Ιταλία, η  Ρωσία, η Γερμανία, και η Αυστροουγγαρία. Η συμμαχία της Ιταλίας και της Αυστρίας, ήθελε ένα ανεξάρτητο κράτος στην περιοχή για να αποτελεί μία ζώνη ουδέτερη που να μπορεί να μετατραπεί εύκολα σε προγεφύρωμα σε πολεμική φάση.

Η επίσημη ανακήρυξη της βορειοηπειρωτικής αυτονομίας στο Αργυρόκαστρο, την 1η Μαρτίου 1914. Σε πρώτο πλάνο, ο Γεώργιος Χρηστάκης – Ζωγράφος, μέλη της κυβέρνησης, του κλήρου και του στρατού. Πηγή: Εθνικό και Ιστορικό Μουσείο, Αθήνα.
Μέσα σε μια νύχτα οι ελληνικοί πληθυσμοί της περιοχή ανήκαν σε διαφορετικό έθνος. Αρχικά ο Ελευθέριος Βενιζέλος αρνήθηκε να παραχωρήσει την περιοχή, καθώς εκεί ο ελληνικός στρατός μετά την απελευθέρωση των Ιωαννίνων από τους Οθωμανούς (21 Φεβρουαρίου 1913) είχε απελευθερώσει και όλες πόλεις της Βορείου Ηπείρου. Ωστόσο, τον Φεβρουάριο του 1914 οι Μεγάλες Δυνάμεις έστειλαν υπόμνημα στο ελληνικό κράτος στο οποίο διαμήνυαν ότι αν δεν αποχωρούσαν οι ελληνικές δυνάμεις δεν θα γινόταν αναγνώριση των νησιών του Αιγαίου.
Η σημαία της «Αυτόνομης Δημοκρατίας της Βορείου Ηπείρου» σε γραμματόσημο
Τελικά, η Ελλάδα έκανε πίσω όμως σύντομα ξέσπασαν αναταραχές ανάμεσα στους Βορειοηπειρώτες και τους Αλβανούς. Ακολούθησε το πρωτόκολλο της Κέρκυρας, με το οποίο η Βόρεια Ήπειρος αναγνωρίστηκε ως αυτόνομη περιοχή υπό αλβανική κυριαρχία. Όμως η κατάσταση άλλαξε όταν ξεκίνησε ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος. Στις 14 Οκτωβρίου 1914 ο ελληνικός στρατός προήλασε για δεύτερη φορά στη Βόρεια Ήπειρο, όμως πάλι με τη λήξη του πολέμου οι Σύμμαχοι επιδίκασαν τα εδάφη στην Αλβανία, με αποτέλεσμα πολλά ελληνικά σχολεία να κλείσουν και η ελληνική μειονότητα να περιοριστεί από το αλβανικό κράτος.
Οι Έλληνες κατάφεραν για τρίτη φορά να καταλάβουν ξανά τα εδάφη στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο όταν αντεπιτέθηκαν στον ιταλικό στρατό και μπήκαν θριαμβευτές στα ελληνικά χωριά της Β. Ηπείρου. Ωστόσο, μετά την επίθεση των Γερμανών, ο Ελληνικός Στρατός εγκατέλειψε και πάλι την περιοχή.
Τα χρόνια της κατοχής η αγγλική κυβέρνηση προέβη σε ευνοϊκές δηλώσεις για το βορειοηπειροτικό ζήτημα στη Βουλή των Κοινοτήτων, αλλά η κατάσταση παρέμεινε ίδια. Όταν ο πόλεμος τελείωσε, ο στρατηγός Ν. Ζέρβας εισηγήθηκε να ενσωματωθεί η Βόρειος Ήπειρος στην Ελλάδα. Στις 19 Οκτωβρίου 1944 ο Γεώργιος Παπανδρέου ως πρωθυπουργός, διακήρυξε ότι η Βόρειος Ήπειρος είναι αναπόσπαστο τμήμα της Ελληνικής επικράτειας. Ωστόσο, το 1945 ο Ενβέρ Χότζα ανέλαβε την εξουσία και υπήρξαν αντιδράσεις από τους σοβιετικούς αξιωματούχους.
Οι Βορειοηπειρώτες υπέστησαν καταπίεση και πολλοί αναγκάστηκαν να μεταναστεύσουν στα αστικά κέντρα. Σημειώνεται ότι σύμφωνα με τη νομοθεσία μόνο όσοι κατοικούσαν στη μειονοτική ζώνη θεωρούνταν Έλληνες. Εκείνο το διάστημα η ελληνική γλώσσα απαγορεύτηκε και ο πληθυσμός διδάσκονταν πλέον την αλβανική ιστορία.
Η Αλβανία συγκροτήθηκε ως Κράτος με τη Συνθήκη του Λονδίνου τον Μάιο του 1913 και τα σύνορά της καθορίστηκαν με το Πρωτόκολλο της Φλωρεντίας στις 17 Δεκεμβρίου 1913. Οι τότε μεγάλες δυνάμεις συμπεριέλαβαν στο νεοσύστατο αλβανικό κράτος και το κομμάτι της Βορείου Ηπείρου. Στη φωτογραφία το αρχηγείο των Ηπειρωτών στους Αγίους Σαράντα τον Απρίλιο του 1914.
Τον Ιούνιο του 1960 ο Γεώργιος Παπανδρέου σε ομιλία του στη Βουλή επανέφερε το ζήτημα της Βόρειας Ηπείρου:
«Εκείνο πάντως το οποίο οφείλουν όλαι αι Ελληνικαί Κυβερνήσεις να γνωρίζουν, είναι ότι το θέμα της Βορείου Ηπείρου υφίσταται. Και εκείνον το οποίον απαγορεύεται εις τον αιώνα, είναι δι΄ οιονδήποτε λόγον η απάρνησις του ιερού αιτήματος…..Καθ΄ όσον αφορά την Βόρειο Ήπειρο… η διεκδίκησις είναι ιερά και απαράγραπτος». Στο τέλος της ομιλίας του ανέφερε: «Αλλ’ εκτός της εθνικής διεκδικήσεως, υπάρχει και κάτι άλλο καθημεριvόν, επείγον θέμα: Η προστασία του πληθυσμού της Βορείου Ηπείρου. Η προστασία της ζωής, της τιμής και της περιουσίας του. Εις το σημείον αυτό, έχομεν χρέος να διεξαγάγωμεν συνεχώς αγώνας. Οι μάρτυρες αδελφοί μας, ζητούν από την Μητέρα πατρίδα μόνον συνεχή στοργικήν συμπαράστασιν. διότι ζουν, υπό το κράτος της αφορήτου τυραννίας. Και αυτήν την στοργήν, οφείλομεν να τους παράσχωμεν!».
Τη δεκαετία του ’60 η αλβανική κυβέρνηση ακολούθησε μια πολιτική αφελληνισμού της ελληνικής μειονότητας και τον Μάρτιο του 1984 ο ΟΗΕ εξέδωσε απόφαση με την οποία καταδικαζόταν διεθνώς η καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από την Αλβανία, σε βάρος των Ελλήνων της Βορείου Ηπείρου.
Τα επόμενα χρόνια οι σχέσεις των δύο χωρών άρχισαν να βελτιώνονται, αν και κατά καιρούς υπήρξαν επεισόδια που καλλιέργησαν εθνικιστικοί κύκλοι.
Σήμερα υπολογίζεται ότι υπάρχουν 99 χωριά όπου ζουν Έλληνες, εκ των οποίων οι περισσότεροι μιλούν την ελληνική γλώσσα και ζουν αρμονικά με τους Αλβανούς.
Όλες οι πτήσεις drone ανεβαίνουν με την υποστήριξη του καταστήματος myhelis που διαθέτει και υποστηρίζει με επίσημο σέρβις τα κορυφαία μοντέλα Phantom και Mavic. Μάθε να πετάς στην Σχολή εκπαίδευσης Drone pilot school
Δείτε βίντεο με οδοιπορικό των  WanderLads στην ξεχασμένη Ήπειρο του Up Drones:

Σχόλια

Ο χρήστης Unknown είπε…
Σε άλλο νημα τεθηκε η ερωτηση περι της εθνικης συνειδησης των αλβανοφωνων ορθοδοξων ,
οχι των 104 ελληνοφωνων χωριων της Αλβανιας
βλεπε λήμα
Ελληνες στην Αλβανία , το σήμερα και το χτές

αλλα των αλβανοφωνων ορθοδοξων .

Αλλου ασχοληθηκαμε με τις περιοχες Λουντζης και Ζαγοριας βλέπε
Ελληνες στην Αλβανία , το σήμερα και το χτές

Τωρα θα ασχοληθουμε με της Χειμάρας
στην επαρχια της οποιας σημερα μολις σε 4 χωρια μιλιοντε τα ρωμεικα
και σε ολα τα υπολοιπα τα αλβανικά .


Ας κάνουμε μια βουτιά στο παρελθόν μέσα από μαρτυρίες.

Πριν ομως ας θεσουμε μερικά ερωτήματα.

Γιατί οι ορθόξοι [ ελληνογλωσσοι, αλβανογλωσσοι ,βλαχογλωσσοι ,διγλωσσοι κλπ ]
στην Σιπερία επιβιώσανε σχεδον αποκλειστικά σε 2 περιοχές
α] Στη νοτια Σιπερια [κυρίως ]- με αυτη θα ασχοληθουμε κυρίως
β]Στη παράλια Σιπερία [λιγοτερο]


Γιατί τα σημεία αυτά συμπίπτουν μετα όρια αρχαίας Ηπειρου και νοτιας Ιλλυριας-μετεπειτα Νεας Ηπειρου;;;;;

Γιατί στις περιοχες αυτές- που παραμεινανε ορθοδοξες - και οχι στις υπόλοιπες -
επιβιώνουν τοσο αρχαια ελληνικά μνημεια αλλα και βυζαντινά ;;;;
Ο χρήστης Unknown είπε…
Το μη ελληνοφωνο σημερα χωριο Σινιτσα Κορυτσας πρωην διγλωσσο

Ὑπόμνημα129 κατοίκων τοῦ χωριοῦ Σινίτσας ∆εβολίου διά τοῦ Γρηγοράκη
Καραμέλου κατοίκου Κορυτσᾶς
ὁδός Jovan F. Kosturi 4
Τηλ. (...)
Κορυτσᾶ 10-5-2007
Πρός
1. Ἐξοχώτατο Ὑπουργό Ἐξωτερικῶν τῆς Ἑλληνικῆς ∆ημοκρατίας κ......
Πρόξενο Ἑλληνικοῦ Προξενείου Κορυτσᾶς κ. Κωνσταντῖνο
Μουάτσο.
Εμείς που σας γράφουμε είμαστε κάτοικοι του χωριού της Σινίτσας που βρίσκεται στην κοινότητα Μίρας και κάποτε αποτελούσε μέρος της κοινότητας της Ντάρδας, στο νομό της Κορυτσάς130.
Χωρίς καμιά αμφισβήτηση, βιώσαμε με μεγάλη συγκίνηση την έναρξη και τη λειτουργία του Ελληνικού Προξενείου στην Κορυτσά ......

Θέλαμε να αναφέρουμε κάποια δεδομένα σχετικά με το παρελθόν του.
Α. Στο χωριό μας οι κάτοικοι μιλούσαν την Ελληνική γλώσσα και μέχρι το 1920
έχει λειτουργήσει στην ελληνική μητρική γλώσσα και το σχολείο του χωριού. Στο
σχολείο δάσκαλοι, όπως ο Χριστάκης Θεμέλης από το χωριό μας, ο οποίος έχει εξυπηρετήσει και στην περιοχή της Φλώρινας, όπου βρίσκεται και ένα δικό του μνημείο.

Β. Στο χωριό της Σινίτσας υπάρχουν δύο ορθόδοξες εκκλησίες στις οποίες η λειτουργία έχει εκτελεστεί εως το 1946 στην ελληνική γλώσσα.
Γ. Οι κάτοικοι του χωριού διακρίθηκαν για την ξεχωριστή συμμετοχή τους στις
ομάδες οι οποίες πολέμισαν στην περιοχή της Κορυτσάς κατά των Τούρκων καταχτητών και στον πόλεμο για την Ανεξαρτησία της Βόρειας Ηπείρου όπως ο Παντελής Στέργιος (Παλότσης), ο Βασίλης Πανος, ο Παντελής Κέκη, ο Αναστάσιος Άγο, ο
Γιάννης Καραμέλος, ο Παντελής Ντέζης, ο Μίτης Αποστόλης, ο Βασίλης Καραμέλος
κ.τ.λ.
Ένας απο τους συμμετόχους αυτής της ομάδας, ο Παντελής Στέργιος (Παλότση)
εχει βραβευθεί απο τον βασιλιά της Ελλάδας.

∆. Περίπου εξήντα κάτοικοι της Σινίτσας οι οποίοι μετανάστευσαν στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1912–1918 υπέγραψαν ένα έγγραφο που απευθύνθηκε στις Μεγάλες
∆υνάμεις και φανέρωσε την ανοιχτή αντίρρηση για την κατανομή των περιοχών από
την μητρική πατρίδα την Ελλάδα (έγγραφο). Αυτό το έγγραφο εχει παραδοθεί στην
Ελληνική Πρεσβεία και στο Ελληνικό Προξενείο Κορυτσάς.
Ε. Οι κάτοικοι του χωριου βοήθησαν τους Έλληνες στρατιώτες στον πόλεμο του
1940 και για αυτό λεηλατήθηκαν δυο χρόνια αργότερα από τους Ιταλούς στρατιώτες
οι οποίοι έκαψαν τα σπίτια στα οποία βρήκαν ελληνικες σημαίες.[/b

] Συλλάμβαναν αρκετούς κατοίκους όπως τον Παντελή Ποστόλη, τον Κώτσιο Θεμέλη και έκαναν απόπειρα να πυροβολήσουν τον παπά Νικόλαο, τον παπά του χωριού.

Η. Όταν τελείωσε ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος το κομμουνιστικό καθεστώς κατέβαλε κάθε προσπάθεια για να σβύσει απο τους κατοίκους του χωριού τις ελληνικές
τους παραδόσεις, τα συναισθήματα και την πίστη τους.


Λόγος132 π. Σπύρου Κατούντη στήν ∆οξολογία πού ἔγινε στήν Μπομποστίτσα
28η Ὀκτωβρίου 2002 ἐνώπιον τοῦ λαοῦ καί τῶν Προξενικῶν Ἀρχῶν τοῦ
Ἑλληνικοῦ Γενικοῦ Προξένου Κορυτσᾶς
«Κyριε και Κyρι(οι) /
Sήmερα εορτάζωμε όλη μαζί για ένας /
Πρόθεση: για την σημαία, για την / Πατρίδα, για την Ελλαδα. Για το αυτόν πρόβλημα / πόλεμιζαν τα παιδιά της Ελλάδασ / Για το αυτόν πρόβλημα χρειάζετε να
πολεμίζομε και εμείσ σήμερα /
Ελλάδα μου! Ολα τα λόγια σήμερα / ίνε γία σένα, αλλά δεν ίνε υπερβολικά / Σήμερα Με Μια φονί λέμε / Να Ζήσι η Πατρίδα μασ «.
Ο χρήστης Unknown είπε…
Απο την εργασια

http://ikee.lib.auth.gr/record/127006/files/GRI-2011-7052.pdf

22. Στό χωριό Πενταβίνι Κορυτσᾶς ἀνάλογα μέ τούς κατοίκους διεσώθησαν
ἀρκετά μνήματα μέ ἑλληνικές ἐπιγραφές:
«Ο ΜΑΚΑ/ΡΙΤΙΣ / ΠΑΠΑ / ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ69 /ΘΙΜΟ / ΧΟ(ΡΙΟΝ) / ΠΕΝΤΑΒΙΝΗ ΦΟ(ΝΕΥΘΕΙΣ) ΠΕΡΙ ΠΑΤΡΙ∆ΟΣ / 1914 / ΕΤΟΣ / 8 / ΟΣ».
Ο ΜΑΚΑ/ΡΙΤΗΣ / ΧΡΙΣΤΟ / ΚΟΤΣΗ70 ΝΑΣΙ ΧΩΡΙΟΝ / ΠΕΝΤΑΒΙΝΕ ΦΟΝΕΥΘΕΙΣ71 /ΠΕΡΙ ΠΑΤΡΙ∆ΟΣ ΑΠΡΙΛΙΟΥ / 1914 / ΕΤΟΣ».

Ὁ παπᾶ–Βασίλειος συμμετεῖχε στήν ἐπανάσταση τῆς Κορυτσᾶς 20-3-1914.
∆ολοφονήθηκε σέ
ἐνέδρα ἔξω ἀπό τό σπίτι του στά πλαίσια ἐκκαθαρίσεων τῶν Τουρκαλβανῶν.

7. Στό χωριό Πόγιανη76 Κορυτσᾶς διεσώθησαν κομμάτια ἀπό Σταυρούς μνημάτων μέ τίς κάτωθι κατεστραμμένες ἐπιγραφές:
«…. ΙΟΣ / …. ΟΥ ΠΟΓΙΑΝΗ / (ΕΦΟΝ)ΕΥΘΗ ΤΗ 25 / ΗΟΥΝ(ΙΟΥ) 1914

Συνέχεια απο τις τελευταιες σελιδες της παραπαπανω εργασιας

1. «Ἐγώ ∆ηονήσιος / Βασιλείου γράφω / Ἐν Κατούντι2 τῆ 26 Μαιού 1914 / Ελλάς».
2. «∆ιονύσιος Ι. Σταύρου Ελληνας Κατούντι / ἀπό Τρέσκα (Κορυτσᾶς)»

«Εἰς τό ἔτος 1877 ἐκαθισαν ει χωργιανί / εἰς φιλακῆν 30 νωμάτη 20 ἡμέρες
ἐξετίας του μπέη / ὅτι μας χρωστούσε κυρά [= ἐνοίκιο] διά τα σπίτια».

Τό ἔτος 1917 ἦλθεν ὁ Σαλῆ / Μπούκας καί κατέκαυσεν τήν μοσχόπολιν /
π(απᾶ) Μ(ίν)κ(ας) Πολένα».

Στήν σελίδα 176 μηναῖον Σεπτεμβρίου 1852 ἄγνωστος σημειώνει στιγμιότυπο
ἀπό τήν ἐπανάσταση τῶν Βορειοηπειρωτῶν:
«εις τας 19 Σεπτεμβρίου 1914 ἔγηνε ὁ πόλεμος / εἰς τό μαλίκι και εδιόχθησαν οἱ Τούρκοι14 καί / καταστράφηκαν κατά κράτος».
Ο χρήστης Unknown είπε…
Μια μαρτυρια ενος απογονου Ελληνων αλβανοφωνων από τη Λουντζη

'''Ο προσανατολισμός των αλβανοφωνων χριστιανών προς το ιδανικό της ελληνικης πατριδος
γινετε καταδηλος εις τα δημοτικα τραγουδια.
Παμτα τα περιστατικά του ταραχωδους βιου απο το 1916 ως το 1940, του ετους του τελευταιου θριαμβου συγκινουν τα μυχια της εθνικης ψυχης η οποια συμπασχει με το εθνος ,εις τας ατυχιας του,χαιρει δια τα περιλαμπρους νικας των οπλων ,και εξαιρει τα ανδραγαθηματα των ηρωων ονομαστι''''

Μαμμόπουλος ''Ο Μυθος της αλβανικης συμβολης εις την ανεξαρτησια της Ελλάδος''' σελ 44-45

Ο χρήστης Unknown είπε…
Διακήρυξη Βορειοηπειρωτών από τις επαρχίες Κορυτσάς και Κολώνιας για ένωση με την Ελλάδα - Πανηπειρωτική Ένωση Αμερικής, 1919

«Ἡμεῖς οἱ αὐτόχθονοι κάτοικοι τῶν ἐπαρχιῶν Κορυτσᾶς, Κολώνιας καί Μοσχοπόλεως ἔχοντας πληροφορηθεῖ ὅτι ἡ ἐπιτροπή γιά τίς Ἑλληνικές ∆ιεκδικήσεις ἔχει ἀποφασίσει ὑπέρ τῆς ἑνώσεως τῆς Χειμάρρας, Ἀργυροκάστρου καί ∆ελβίνου μέ τήν μητέρα χώρα τήν Ἑλλάδα, συγχαίρουμε τούς ἀδελφούς αὐτῶν τῶν ἐπαρχιῶν γιά τήν καλή τους τύχη καί τούς Ἀντιπροσώπους Εἰρήνης γιά τήν σοφία καί τήν δικαιοσύνη τους. Ἀλλά διαμαρτυρόμεθα ἐντόνως ἐναντίον τῆς γνωστοποιήσεως ὅτι προοριζόμεθα γιά τό μελλοντικό Ἀλβανικό Κράτος

Καθώς ὅλοι οἱ Βορειοηπειρῶτες ἀπό τήν Κορυτσᾶ καί τήν Κολώνια μέ ἑλληνική συνείδηση ἔχουν τήν ἀλβανική ὡς μητρική τους γλῶσσα, .......
Ὅλοι οἱ Βορειοηπειρῶτες πού μετανάστευσαν στήν Ἀμερική εἶχαν ἑλληνική συνείδηση. Ἀφοῦ ἐγκατασταθοῦν ἐδῶ, ἡ ἀλβανική προπαγάνδα πού ἐπιχορηγεῖται ἐπισήμως ἀπό τήν Αὐστρία καί τώρα καί ἀπό τήν Ἰταλία προσπαθεῖ νά μεταστρέψη τούς Ἕλληνες Βορειοηπειρῶτες στήν ἀλβανική Ἐθνικότητα. Ἔτσι ὑπάρχουν σήμερα πολλά παραδείγματα δύο ἀδελφῶν ἀπό τήν Κορυτσᾶ, ἀπό τούς ὁποίους ὁ ἕνας ἔχει διατηρήσει τήν ἑλληνική του ἐθνικότητα καί ὁ ἄλλος, καταλαμβάνοντας μιά προσοδοφόρα θέση στόν ἀλβανικό ὀργανισμό, ἔχει μεταβληθεῖ σέ φανατικό Ἀλβανό στή συνείδηση. Αὐτό εἶναι ἀλήθεια στήν περίπτωση νέων ἀνθρώπων οἱ ὁποῖοι ἐξαπατοῦνται μέ ὑποσχέσεις ὅτι ὅταν ἡ Ἀλβανία συσταθεῖ σέ ἐλεύθερο κράτος, αὐτοί οἱ νέοι ἄνθρωποι θά διοριστοῦν δήμαρχοι, κυβερνῆτες καί ἄλλοι τέτοιοι ἀξιωματοῦχοι.


http://vlahofonoi.blogspot.com/2015/12/1919.html

Θα δει οτι στο τελος υπογραφουν ατομα απο
τα περισσοτερα και οχι ολα
χριστιανικα χωρια της Κορυτσας και λιγοτερο της Κολονειας
Κορυφή
Ο χρήστης Unknown είπε…
''''''Ὅλοι οἱ Βορειοηπειρῶτες πού μετανάστευσαν στήν Ἀμερική εἶχαν ἑλληνική συνείδηση. Ἀφοῦ ἐγκατασταθοῦν ἐδῶ, ἡ ἀλβανική προπαγάνδα πού ἐπιχορηγεῖται ἐπισήμως ἀπό τήν Αὐστρία καί τώρα καί ἀπό τήν Ἰταλία προσπαθεῖ νά μεταστρέψη τούς Ἕλληνες Βορειοηπειρῶτες στήν ἀλβανική Ἐθνικότητα.''''


http://ikee.lib.auth.gr/record/122863/f ... FTIXIA.pdf
σελ 211


''''Από ένα γράµµα που προέρχεται από τον αποδηµούντα στην Tolosa της Αµερικής, Μ. Μάρκο από το Τόποβο της Ζαγοριας κοντα στο Τεπελενι και στέλνεται στον πατέρα του, βλέπουµε ότι στις αρχές του 20ου αι. οι αλβανόφωνοι Ζαγορίσιοι ως προς τη συνείδηση ήταν διηρηµένοι σε δύο στρατόπεδα.
Χαρακτηριστικό του γράµµατος είναι το παρακάτω .....
«σας παρακαλώ να µου γράφετε αλβανικά, διότι και εγώ αγαπώ πολύ να γράφω αλβανικά,η γλωσσα μας ειναι νοστιμοτερα πασης αλλης ......

Παρακατω αναφεροντε πιο ενδιαφεροντα στοιχεια προς τους χωριανους του.
'''Σας παρακαλώ όπως αφήσετε τον Ελληνικό φανατισµόν,''' :xena::xena:
Αρα μεχρι τοτε στο χωριο τους υπηρχε ''ελληνικος φανατισμος'' δηλαδη εντονη ρωμεικη συνειδηση , και τους παρακάλαγε να τον αφησουν ,
ο λογος θα φανει αμέσως

Τους παρακινουσε ομως να τον εγκαταλειψουν και εξηγουσε τους λογους

''''....αφήσετε την Μεγάλην Ιδέα, διότι δεν µας δίδει ψωμι....'''''' :fp::fp:
Αυτα ακριβως ηταν σε πολες περιπτωσεις τα κινητρα που κανανε πολλους διγλωσσους και αλβανογλωσσους χριστιανους ,
στις Αμερικες και τις Ρουμανιες, να το ριξουν στον Αλβανισμο.
Το υποσχομενο ψωμι , το οποιο ταζανε στους φτωχους αυτους ανθρωπους οι ''''Μεγαλο και Τρανοι''' προκειμενου η Σιπερια να φτασει οσο νοτιοτερα γινοτανε


.... έχει δίκαιο ο φουκαράς Λίπες (Φίλιππος) να µη µου γράφει,
διότι δεν τον αφήνει η Ελληνική Ιδέα… Χολέρα να πάρη και αυτόν και
την Ιδέα του και να µη φανή σε αυτόν τον κόσµο γραικοµάνος. Τον έχω
και συγγενή, αλλά να µη τον ιδώ, διότι µε εντρόπιασε
Ο χρήστης Unknown είπε…
2 χαρακτηριστικές περιοχές Ελληνοαλβανών

Λιούντζη και Ζαγοριά

Η περιοχη της Λουντζης ειναι μια τετοια χαρακτηριστικη περιοχη ανθρωπων μεικτης καταγωγης
Βρισκετε μεταξυ Αργυροκαστρου και Τεπελενιου και φυσικά δεν συμπεριλαμβάνεται στη λεγόμενη μειονοτικη ζώνη
των 99 αναγνωρισμένω ρωμεικων χωριών...που περιλαμβανει τα κάτω του Αργυροκαστρου αμιγώς ελληνοφωνα χωριά...


Ας δουμε λιγα στοιχεια από το βιβλίο

Published in R. King, N. Mai, S. Schwandner-Sievers (eds.), The New Albanian Migration.
Brighton-Portland, Sussex Academic Press (2005), p. 173-194.



Λιγα χαρακτηριστικα αποσπασματα απο την παραπανω εργασια …….

¨¨¨¨ Είναι επίσης γνωστό ότι, σε αυτό το τμήμα των Βαλκανίων, και
πίσω στους Οθωμανικούς χρόνους, οι ονομασίες «Έλληνες» και «Ορθόδοξοι Χριστιανοί» ήταν σε μεγάλο βαθμό
συνώνυμο騨¨¨
Γιατί άραγε μόνο σε αυτό το τμήμα των Βαλκανίων ίσχυε σχεδόν πάντα το Ορθόδοξος = Ελληνας=Γραικός
και οχι ας πούμε στην Βουλγαρία και τη Σερβία;;;;;;;
Θα φανεί παρακάτω το γιατί….


Συνεχίζει ο συγγραφέας….
¨¨¨¨Αυτό που είναι βέβαιο είναι ότι, στη ξενιτειά οι περισσότεροι δήλωσαν Έλληνες:
αναμνήσεις από το κουρμπέτ που δείχνουν ότι στην Κωνσταντινούπολη οι Lunxhots
ζώντας μαζί με άλλους ορθόδοξους χριστιανούς από την Ελλάδα και πηγαίνοντας στις ίδιες
εκκλησίες ήταν μέρος της ελληνικής μειονότητας εκεί.
Και στην Αμερική, φάνηκε ευκολότερο,
να δηλώσουν τους εαυτούς τους ως Έλληνες και όχι ως Αλβανοί.¨¨
Δηλαδή τοσο στην Πολη οσο και στην Αμερική
αντι αν δηλώνουν »Αλμπάνιας»
δηλώνανε Γκρικς.

Συνεχιζει ο συγγραφέας ….
¨¨¨¨Μέχρι το τέλος του δέκατου ένατου αιώνα
οι Lunxhots κινήθηκαν μεταξύ δύο ακραίων θέσεων όσον αφορά την εθνοτική υπαγωγη
Από τη μία πλευρά, υπήρξαν όσοι εντάχθηκαν στο αλβανικό εθνικό κίνημα,
και προσπάθησαν να διαδώσουν ένα συναίσθημα της ύπαρξης Αλβανών
Lunxhéri……
Από την άλλη πλευρά ήταν εκείνοι που
επέμεινε στην ελληνικότητα των Lunxhots και αντιτάχθηκαν στην ανάπτυξη μιας
Αλβανική εθνική ταυτότητα μεταξύ των χριστιανών¨¨»’”””
Καθόλου τυχαίες οι λέξεις ΕΠΕΜΕΝΑΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΗΤΑτης περιοχής
και οσοι περάσανε στην άλλη μεριά και
ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΑΝ ΝΑ ΔΙΑΔΩΣΟΥΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ ΑΛΒΑΝΙΚΟΤΗΤΑ……

Αρα στην περιοχή προυπύρχε ελληνικότητα και όχι αλβανικότητα .
Ο χρήστης Unknown είπε…
Συνεχίζει ο συγγραφέας …
¨¨¨¨Το 1913 και πολλές οικογένειες εγκατέλειψαν την περιοχή
κατά τη διάρκεια και μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο,
να αποφύγουν να γίνουν πολίτες του νέου Αλβανικού κράτους.
Αυτοί οι άνθρωποι καλούνται απο την αλβανικη προπαγανδα ως ¨¨φιλογκρεꨨ...
Δηλαδη πολλοί ανθρωποι αναχωρησαν γιατι ακριβως ασθανονταν Ελληνες και ηρθαν στην Ελλαδα.
Παρολα αυτα ο συνεχιζομενος ελληνισμοςτης περιοχης
απασχολησε τα αλβανικα καθεστώτα οπως θα φανεί παρακάτω.

Συνεχίζει ο συγγραφέας….
¨¨¨¨¨¨Λόγω των αναχωρήσεων των »»φίλογκρεκ» το 1914
και της πολιτικής αλβανισμού που ανέλαβε
το αλβανικό κράτος από τη δημιουργία του, …»’
Aν πράγματι ηταν ”καθαροι Αλβανοί”
δεν θα χρειαζοτανε το αλβανικό κράτος να αναλάβει ”πολιτική αλβανισμού””.
Κάπως έτσι εξαλβανίστηκε συνειδησιακά η περιοχή .

Συνεχίζει ο συγγραφέας….
¨¨¨¨ Ακούμε σήμερα
από τους ίδιους τους Λουντζιώτες οτι……
«Το 1945 δημιουργήθηκε μια μουσουλμανική ζώνη ασφαλείας
μεταξύ Δροπολης[περιοχη μειονοτικών] και Λουντζης
για να σταματήσει Ελληνισμός της Λιουντζης .
Εκείνη την εποχή, ο κίνδυνος εξελληνισμού ήταν πραγματικός στο Lunxheri ».
Στο χωριό Këllëz ανεφεραν «η Lunxheri περιβάλλεται από μια μουσουλμανική ζώνη ασφαλείας από τον Enver
Hoxha, ο οποίος ήταν ο ίδιος μουσουλμάνος ».¨¨¨¨
Δηλαδη ακομα και το καθεστως Χοτζα-αριστερο κατα τα αλλα
προσπαθησε μεσω εποικισμων
να σιγουρέψει την συνειδησιακή αλλοίωση της περιοχής
μεσω της αποκοπής της απο τις υπολοιπες νοτιότερες ,και αναγνωρισμενες ως μειονοτικές περιοχές.

Συνεχζει ο συγγραφέας….
»»Για παράδειγμα, για να μιλήσουν τα οικογενειακά τους ιστορικά, τα πράγματα γίνονται πολύ λιγότερο σαφεις:
Πχ η μετατοπιση από τη μια εθνική ταυτότητα σε μια άλλη δεν είναι σπάνια ,
Έτσι, πολλές οικογένειες αναγνωρίζουν μια ελληνική καταγωγή λίγες γενιές πριν……¨¨¨¨
Δηλαδη παροτι αισθανοντε σημερα Αλβανοι
κανουν συχνα λογο για προγονους Αλβανους και Ελληνες
η για ελληνικη ριζα της οικογενειας …..

Και καταληγει ο συγγραφεας
»’Όλα είναι σαν να χτίστηκε η εθνότητα σε αυτη την
αντίφαση, να είσαι ταυτόχρονα Αλβανός και Έλληνας»»…..
Ο χρήστης Unknown είπε…
Χαρακτηριστικό είναι ότι ο ερευνητής Αραβαντινός
ανέφερε ότι στα χωριά της Λουντζερίας
[Κρίνα Κεστοράτι ,Κακοζι,Δοξάτες,Τρανοσίστα,Σαρακινιστα.Στεγοπουλα,Λάμποβο,Λέκλα κλπ]
μιλιότανε και οι δύο γλώσσες ,πράγμα που σήμερα εχει μεταβληθει σε αμιγή αλβανοφωνία μετα τον αυθαίρειτο ορισμό της λεγόμενης »’μειονοτικής ζώνης»»
των 99 αμιγως ελληνοφωνων χωρίων
και την απαγόρευση της ομιλίας της ελληνικής λαλιάς εκτος αυτών των χωριών.
Ετσι όλοι όσοι ηταν δίγλωσσοι βλεπε Λουντζερία
μετεβλήθηασαν μέσα σε 4 γενιές σε αμιγώς αλβανόφωνους ,πράγμα που όπως είδαμε παραπάνω μετέβαλε σταδιακά και την συνείδησή τους.

Η ελληνική εθνική συνείδηση φαίνεται και από όσα αφορούν της περιοχή της Ζαγοριάς γετονική της Λιούντζης .

Μια γειτονικη της Λιουντζης περιοχη
με παρομοιο με αυτη παρελθον ηταν αυτη της Ζαγοριάς.

Ας δουμε ενα υπομνημα που εστειλαν οι κατοικοι της το 1913
και ενα γραμμα ενος Ζαγορισιου πριν 5 γενιες στους χωριανους του
και θα καταλαβουμε πολλα για το παρελθον των περιοχων αυτων.

..Στις 16 Ιουνίου 1913, οι αντιπρόσωποι των «τμημάτων Ρίζης και Ζαγοριάς» έστειλαν ένα υπόμνημα προς τις Μεγάλες Δυνάμεις.
Χρησιμοποιούν ιστορικά, γεωγραφικά και εθνολογικά επιχειρήματα για να τεθούν τα σύνορα «της Ελληνικής Ηπείρου και της Αυτονόμου Αλβανίας, της οποίας σχεδιάζεται η δημιουργία».
Μεταξύ άλλων αναφέρονται και στο φαινόμενο της διγλωσσίας (που με το καθεστώς του Τζάτζη , επι Χοτζα μεταβλήθη σε αποκλειστική αλβανογλωσσία): «Η στενότης των σχέσεων μετά των Αλβανών εισήγαγε την χρήσιν εκτός της Ελληνικής και της Αλβανικής γλώσσης … το εξαγώμενον εκ της χρήσεων της αλβανικής γλώσσης εις τα βόρεια της Ηπείρου καταπίπτει προ της πραγματικότητος της Εθνικής συνειδήσεως των χριστιανών».
Παρακάτω, προχωρούν στην έκδοση ψηφίσματος μέσω του οποίου ζητούν από την ελληνική κυβέρνηση να εξοπλίσει και να εκπαιδεύσει όλους τους άνδρες από 20 – 40 ετών και μάλιστα τα χωριά τους θα αναλάβουν όλα τα έξοδα. Οι αντιπρόσωποι αυτών των περιοχών εξέλεξαν πενταμελή επιτροπή
για να τηλεγραφήσει τις αποφάσεις τους στον Ελευθέριο Βενιζέλο:
1. Ντίλιος Κ. Βασίλειος, εκ Λαμπόβου
2. Χαρίτος Πέτρος, εκ Νίβανης
3. Χατζηβασιλείου Θωμάς, εκ Μικράς Τσέτας Λαμπόβου
4. Μαρκόπουλος Θεοδώσιος, εκ Λέκλης
5. Γιάσσου Αναστάσιος, εκ Σέπερης….

Ενα ακομα τρανταχτο παραδειγμα για το πως καποιοι πρωην »μη Αλβανοι»
εξελιχθηκαν σε Αλβανοι
με κινητρα ομως ιδιοτελη τις περισσοτερες φορες….

»»Από ένα γράµµα που προέρχεται από τον αποδηµούντα στην Tolosa της Αµερικής, Μ. Μάρκο από το Τόποβο και στέλνεται στον πατέρα του, βλέπουµε ότι στις αρχές του 20ου αι.
οι Ζαγορίσιοι ως προς τη συνείδηση ήταν διηρηµένοι σε δύο στρατόπεδα.
Χαρακτηριστικό του γράµµατος είναι το παρακάτω …..
»’Σας παρακαλώ όπως αφήσετε τον Ελληνικό φανατισµόν,»’
Αρα μεχρι τοτε στο χωριο τους υπηρχε »ελληνικος φανατισμος» δηλαδη εντονη Γραικική συνειδηση.

Τους παρακινουσε ομως να τον εγκαταλειψουν τον »ελληνκό φανατισμό»’
και εξηγουσε τους λογους
»»….αφήσετε την Μεγάλην Ιδέα, διότι δεν µας δίδει ψωμι….»»»
Αυτα ακριβως ηταν σε πολες περιπτωσεις τα κινητρα που κανανε πολλους διγλωσσους χριστιανους ,
στις Αμερικες και τις Ρουμανιες,
να το ριξουν στον Αλβανισμο.


Ο χρήστης Unknown είπε…
Ενω για τη γλωσσα της περιοχης εχουμε τα παρακατω.

»»Ως προς το θρήσκευµα όλοι οι κάτοικοι ήταν και είναι χριστιανοί ορθόδοξοι και ως προς την γλώσσα
µιλούσαν την αλβανική παραφθαρµένη και λιγότερο την ελληνική µέχρι που µετά το 1913 περιορίστηκε τόσο πολύ που εγκαταλήφθηκε …
Η µη σωστή χρήση της αλβανικής γλώσσας939 στην περιοχή της Ζαγοριάς, όπως και στις γύρω αλβανόφωνες περιοχές…..»’
939. Vasil Bici, Ceshtje te dygjuhesise ne shkollat e pakicave, σελ. 70

Δηλαδή μιλουσανε και ελληνικά
ενω τα αλβανικά τα μιλούσανε ΠΑΡΕΦΘΑΡΜΕΝΑ.
Βεβαια και αυτοί γίνανε ΑΜΙΓΩΣ αλβανοφωνοι μετα το 1913 και ιδιως μετα την εποχη Χοτζα.

Κατι χαρακτηριστικο ειναι η διατηρηση επωνυμων με κατάληξη
σε οπουλος και ακης αλλα στην αλβανοποιημενη μορφη -οπουλι ,-ακ ,
κατι που συμβαινει ως σημερα στην νοτια Ιταλια
με επωνυμα ανθρωπων ελληνικής καταγωγής
σε καταληξεις οπως
άκης(-ace, -acci,-achi,-aci), -όπουλος(-opolli,-opulo,-opullo,-pollo κτλ), -εας( -ea), -ούδης(-oudi)….

O μελετητης Αραβαντινός αναφερει – διαχωριζει τους κατοικους Ηπειρου και Αλβανιας σε

α]Γραικους η Ελληνες
β]Αλβανους η Σκιπεταρους
γ]Γραικοαλβανους

Για τους τελευταιους αναφερει οτι ειναι απογονοι Ελληνων και Αλβανων
Σε αυτους περιλαμβανει τα χωρια και της Λουντζης και της Ζαγοριας.

Ενώ αναφέρει ότι εκεί μιλιότανε [αλλου λιγότερο αλλού περισσότερο ]και οι 2 γλώσσες .

Από τη Λούντζη ήταν και πρωθυπουργός της Αυτόνομης Βορείου Ηπείρου ο Χρηστάκης Ζωγράφος ,από το Κεστοράτι στα 1914 με τα γνωστά Ζωγράφεια Διδασκαλία.
Από κει και ο Ζάππας με το Ζάπειο .
Ενω και ο Υπουργός Στρατιωτικών ο Δούλης ήταν και αυτός από τη διγλωσση [ τότε] Νιβιτσα